เทพกระบี่มรณะ (Chaotic sword god) - ตอนที่ 3007 - ไปเยือนนิกายหิมะ
ตอนที่ 3007 – ไปเยือนนิกายหิมะ
หวู่ฮ่านยิ้ม รอยยิ้มของนางกระจ่างใสมาก แต่ก็ให้ความรู้สึกที่น่าขนลุกและน่ากลัวมากพอที่จะทำให้ผู้คนสั่นสะท้าน “ซุยหยุนหลาน แม้แต่ตอนนี้เจ้ายังคงยึดมั่นอย่างสิ้นหวัง แม้ว่า เม็ดยากลืนวิญญาณจะได้รับการกลั่นในไม่ช้า ข้าคิดว่าเจ้าเข้าใจอย่างถ่องแท้ว่าหน้าที่ของเม็ดยากลืนวิญญาณคืออะไร เมื่อเจ้ากินยาเข้าไป เจ้าคิดว่าเจ้ายังสามารถปกป้องความลับใน ใจของเจ้าได้อีกหรือ ? ”
ความกลัวปรากฏขึ้นในดวงตาของซุยหยุนหลานเมื่อนางได้ยินชื่อเม็ดยากลืนวิญญาณ นางต้องการที่จะจบชีวิตของนางทันทีตรงนั้น นางยอมตายดีกว่าเปิดเผยที่ซ่อนของเทพธิดาหิมะ
อย่างไรก็ตาม นางถูกกักขังไว้อย่างสมบูรณ์ และพลังทั้งหมดของนางถูกผนึกไว้ ดังนั้นนางจึงไม่สามารถแม้แต่จะฆ่าตัวตายได้
ทั้งหมดที่นางทำได้ก็คือจ้องตรงไปที่หวู่ฮ่านด้วยความเกลียดชังจนเข้ากระดูกของนาง “หวู่ฮ่าน เจ้าทรยศ ข้าขอสาปแช่งเจ้าให้ตายอย่างน่าสยดสยอง ข้าพบว่ามันน่าเสียดาย ! ข้ารู้สึก กเสียใจที่เจ้าไม่ตายด้วยน้ำมือของจ้าวปีศาจชั้นฟ้า ! ”
“โธ่เอ๊ย เจ้ากำลังพูดถึงบุคคลที่อยู่เบื้องหลังลัทธิปีศาจชั้นฟ้าอยู่ใช่หรือไม่ ? เขามีพลังมหาศาลจริง ๆ และเขาเป็นคนเดียวที่กล้าพอที่จะต่อต้านท่านเปลวเพลิงที่น่านับถือ เขาแผ้วถา างทางเข้าศาลาเทพธิดาน้ำแข็งด้วยการสังหารเพียงลำพังและทำลายแผนการทั้งหมดของท่านเปลวเพลิงที่น่านับถือด้วยตัวคนเดียว สังหารผู้เชี่ยวชาญหลายคนที่อยู่ใต้การบังคับบัญชาของท่านเปลวเ เพลิงที่น่านับถือ แม้แต่ไอ้สารเลวหนานป้อเทียน ก็ไม่สามารถหนีไปได้”
“น่าเสียดายสำหรับเจ้า ข้าซึ่งได้รับพรจากสวรรค์ เมื่อจ้าวปีศาจชั้นฟ้าได้เข่นฆ่าเปิดทางของเขาเข้าไปในศาลาเทพธิดาน้ำแข็ง ข้าเพิ่งจะออกไปจัดการเรื่องบางอย่าง ข้าไม่ได้อยู่ในศาล ลาเทพธิดาน้ำแข็งซึ่งเป็นเหตุผลที่ข้ารอดมาได้”
“โชคอันยิ่งใหญ่ก็จะตามมาจริง ๆ หากเจ้ารอดพ้นจากภัยพิบัติครั้งใหญ่ ทันทีที่ข้าคิดว่าองค์กรทั้งหมดที่ท่านเปลวเพลิงที่น่านับถือทิ้งไว้เบื้องหลังถูกทำลายลง และข้าต้องเผชิญกั บความสิ้นหวัง ซึ่งข้าก็ไม่ได้คาดหวังว่าจะได้พบกับบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งของนิกายหิมะ มันเป็นบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งที่มอบความหวังใหม่ให้ข้า”
หวู่ฮ่านก้มลงต่อหน้าซุยหยุนหลานอย่างช้า ๆ และค่อย ๆ เชยคางขึ้นด้วยนิ้วที่เรียวยาว มองเข้าไปในดวงตาที่เกลียดชังของซุยหยุนหลาน หวู่ฮ่านอดไม่ได้ที่จะยิ้มอย่างเจิดจ้า “ “ซุยหยุนหลาน พี่สาวที่แสนดีของข้าในสมัยก่อน เจ้าไม่สงสัยหรือไงว่าทำไมมีคนซุ่มซ่อนอยู่ในความมืดเมื่อเจ้าแอบเข้าไปในศาลาเทพธิดาน้ำแข็ง ? เจ้าจะต้องเต็มไปด้วยความสงสัยและความ มสับสน ผู้คนในนิกายหิมะรู้ได้อย่างไรว่าเจ้าจะไปที่ศาลาเทพธิดาน้ำแข็งอย่างแน่นอน”
“ทั้งหมดนี้เป็นเพราะข้าบอกบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็ง ซุยหยุนหลาน ในฐานะที่เจ้าเป็นพี่สาวที่แสนดีของข้ามาหลายปีแล้ว ข้าเข้าใจเจ้าดีเกินไป ตั้งแต่วินาทีที่ชื่อของเจ้าห หายไปจากบัลลังก์ราชาเทพ ข้าก็รู้ว่าเจ้ากลับมาแล้ว และข้าก็แน่ใจว่าเจ้าจะมาที่ที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกในไม่ช้านี้”
“บางทีเจ้าอาจอยู่บนที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกแล้ว”
“เป็นเพียงว่าคนของท่านเปลวเพลิงที่น่านับถือได้ครอบครองศาลาเทพธิดาน้ำแข็งแล้ว ดังนั้นเจ้าจึงอยากมา แต่เจ้าไม่กล้า ในตอนท้ายเมื่อมีบางอย่างเกิดขึ้นในศาลาเทพธิดาน้ำแข็งเนื่องจาก กจ้าวปีศาจชั้นฟ้า ซึ่งองค์กรของ ท่านเปลวเพลิงที่น่านับถือได้ล่มสลายในคราวเดียว ในที่สุดเจ้าก็พบโอกาสที่จะเข้าสู่ศาลาเทพธิดาน้ำแข็ง”
“พี่สาวที่แสนดีของข้า น่าเสียดายที่เจ้าประเมินข้าต่ำเกินไป ข้าได้คำนวณไว้แล้วว่าเจ้าจะทำแบบนี้มานานแล้ว ดังนั้นหลังจากที่บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งยอมรับข้า ข้าได้บอกบ บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งให้ส่งคนไปที่ศาลาเทพธิดาน้ำแข็งล่วงหน้าเพื่อที่พวกเขาจะได้รอให้เจ้ากลับมาหาพวกเขา ฮ่าๆๆๆ ! ”
หวู่ฮ่านอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาดัง ๆ เมื่อเห็นว่าซุยหยุนหลานตกหลุมพรางของนางในท้ายที่สุด หวู่ฮ่านก็รู้สึกถึงความสำเร็จและความพึงพอใจอย่างลึกซึ้ง ราวกับว่าทุกสิ่งในโลกอย ยู่ในกำมือของนาง
“มันเป็นความคิดของเจ้า หวู่ฮ่าน ข้าคงประเมินเจ้าต่ำไป” ในขณะนั้น เสียงอันชราภาพดังมาจากด้านหลัง ชายชราที่สวมหมวกไม้ไผ่เดินเข้ามาช้า ๆ จากระยะไกล โดยเอามือไพล่ไปข้างหลัง ด ดูเหมือนเขาจะเดินทางผ่านอวกาศไปในที่ละก้าว แต่เขากลับเคลื่อนไหวได้เร็วมากแม้จะก้าวช้า ๆ ก็ตาม
การมาถึงของชายชราทำให้หวู่ฮ่านสงบลงทันที นางหันกลับมาและโค้งคำนับชายชรา “คำนับผู้อาวุโสเซี่ย ! ท่านต้องล้อข้าเล่นแน่ ผู้อาวุโสเซี่ย ข้าแค่ใช้ลูกไม้เล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้ น วิธีการที่ต่ำต้อยเช่นนี้สามารถดึงดูดสายตาผู้อาวุโสเซี่ยได้อย่างไร ? ”
ชายชราสวมหมวกไม้ไผ่มองที่หวู่ฮ่านอย่างลึกซึ้งก่อนจะโบกมือ ขวดหยกพุ่งออกมาทันที ในเวลาเดียวกัน เขาพูด “เม็ดยากลืนวิญญาณถูกปรุงออกมาแล้ว ป้อนให้ซุยหยุนหลาน หลังจากที่นา างกินเม็ดยากลืนวิญญาณ จะใช้เวลามากที่สุด 5 ชั่วยามก่อนที่นางจะเสียสติไปและอยู่ภายใต้อิทธิพลของยาเม็ดนี้”
หวู่ฮ่านคว้าขวดหยกและดวงตาของนางก็ส่องประกายเล็กน้อย หลังจากลังเลเล็กน้อย นางกล่าวว่า “ถ้าใช้เพียงเม็ดกลืนวิญญาณ มันจะเป็นการยากที่จะผลักดันผลของมันให้ถึงขีดจำกัด ยิ่งไปก กว่านั้น ผลของยาเม็ดยังใช้เวลานานมากก่อนแสดงอาการ ข้าต้องรอหลายชั่วยาม ถ้าข้ามีระฆังมอมเมาวิญญาณด้วย มันจะเป็นส่วนผสมที่ลงตัว ข้าจะสามารถปลดปล่อยผลของเม็ดยากลืนวิญญาณได้ อย่างสมบูรณ์ภายในไม่กี่วินาที”
“เจ้าลืมระฆังมอมเมาวิญญาณไปได้ มันอยู่กับบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็ง ในตอนนี้ทั้งหมดที่เรามีคือเม็ดยากลืนวิญญาณ” ผู้อาวุโสเซี่ยกล่าวอย่างเย็นชาจากใต้หมวกไม้ไผ่ที่ปิดบัง รูปร่างหน้าตาของเขา
“ถ้าอย่างนั้นข้าจะไปให้นางกินเม็ดยากลืนวิญญาณ มันจะใช้เวลานานกว่าเล็กน้อย” หวู่ฮ่านไม่กล้าพูดอะไรอีก นางผลักเม็ดยากลืนวิญญาณเข้าไปในปากของซุยหยุนหลานอย่างแรง
ในเวลาเดียวกัน นอกคุกน้ำแข็ง ค่ายกลรอบ ๆ นิกายหิมะก็เปิดกว้าง สะพานสายรุ้งทอดยาวไปในอากาศ ปลายด้านหนึ่งตั้งอยู่นอกนิกาย ในขณะที่ปลายอีกด้านหนึ่งไปถึงพื้นที่ต้องห้ามที่อยู่ ลึกเข้าไปในนิกายหิมะ
ในเวลาเดียวกัน เกล็ดหิมะหลากสีก็ลอยลงมาจากด้านบน ดนตรีที่ไพเราะและอ่อนโยนก็ปรากฏขึ้นเช่นกัน
สาวกของนิกายหิมะทุกคนเข้าใจในทันทีว่าผู้เชี่ยวชาญที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวมาเยี่ยมเยียนนิกายหิมะ แม้แต่นิกายหิมะก็ยังต้องจัดพิธีต้อนรับที่ยิ่งใหญ่สำหรับพวกเขา
ร่างสองร่างเดินทางมาด้วยกันบนสะพานสายรุ้ง ตามสะพานไปจนถึงส่วนลึกของนิกายหิมะ
หนึ่งในนั้นคือบรรพชนหลานของเผ่ากระเรียนสวรรค์ นอกจากนางแล้ว รอบ ๆ จะถูกห้อมล้อมด้วยหมอกเย็น เผยให้เห็นเพียงร่างที่พร่ามัว รูปลักษณ์ของนางถูกบดบัง
ชายชราเดินตามหลังบรรพชนหลาน
ชนชั้นสูงของนิกายหิมะไม่คุ้นเคยกับชายชรา เนื่องจากเขาเป็นผู้อาวุโสสูงสุดของเผ่ากระเรียนสวรรค์ เหอเถียนฉี !
“บรรพชนหลานของเผ่ากระเรียนสวรรค์มาเยี่ยม แม้ว่าวันนี้เขาโชคดีแค่ไหนที่ผู้อาวุโสเหอเถียนฉีมาที่นี่ ? เขามากับบรรพชนหลานจริง ๆ ”
“เขาโชคดีจริง ๆ ที่ได้มาเยือนนิกายหิมะของเรากับบรรพชนหลาน ดูเหมือนว่าสถานะของเหอเถียนฉีในเผ่ากระเรียนสวรรค์จะสูงขึ้นมากทีเดียว”
ผู้อาวุโสสูงสุดของนิกายหิมะก็ปรากฏตัวขึ้นที่ปลายทั้งสองของสะพานสายรุ้ง พวกเขาทั้งหมดสุภาพมาก โค้งคำนับบรรพชนหลานบนสะพานสายรุ้ง แต่หางตาของพวกเขาจับจ้องไปที่ร่างชราที่อย ยู่เบื้องหลังบรรพบุรุษหลานเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
ในไม่ช้า บรรพชนหลานได้เข้าสู่พื้นที่ต้องห้ามในส่วนลึกของนิกายหิมะกับเหอเถียนฉี สองบรรพบุรุษของนิกายหิมะกำลังรออยู่ที่นั่นด้วยตนเอง
บรรพบุรุษทั้งสองคือบรรพบุรุษแม่น้ำเยือกแข็งและบรรพบุรุษท้องฟ้าลึกซึ้ง
บรรพบุรุษแม่น้ำเยือกแข็งเป็นหญิงชราที่มีผมสีขาว เป็นขั้นอัครสูงสุดชั้นสวรรค์ที่ 4 ในทางกลับกัน บรรพบุรุษท้องฟ้าลึกซึ้งเป็นชายวัยกลางคนที่มีรูปร่างแข็งแกร่ง เป็นขั้นอัครสูงสุ ดชั้นสวรรค์ที่ 3
“บรรพชนหลานมาด้วยตนเอง เราไม่สามารถต้อนรับท่านจากระยะไกลได้ ดังนั้นโปรดยกโทษให้เราด้วย บรรพชนหลาน” บรรพบุรุษแม่น้ำเยือกแข็งและบรรพบุรุษท้องฟ้าลึกซึ้งทั้งสองประสานมือต่อบรรพชน นหลานด้วยรอยยิ้ม