เทพกระบี่มรณะ (Chaotic sword god) - ตอนที่ 3013 : หัวหน้าพิรุณโจมตี
ตอนที่ 3013 : หัวหน้าพิรุณโจมตี
เมฆดำได้กลืนกินแสงพร้อมกับปลดปล่อยความมืดมิดไม่รู้จบออกมา ทุกที่โดนเมฆดำเกลืนกินไป ทั้งนิกายหิมะตกอยู่ในความมืดมิด
แคร่ก !
อยู่ ๆ ก็มีสายฟ้าไหลผ่านเมฆดำ เสียงดังสนั่นเพียงพอทำให้ก้อนหินแตกออกได้ แค่แรงสั่นสะเทือนของมันก็เพียงพอทำให้ยอดเขาน้ำแข็งบนที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกถึงกับแตกออก การสั่นไหวนี้ ส่งผลไปทั่วทั้งโลก
แม้แต่นิกายที่อยู่ด้านล่างก็ยังได้รับผลกระทบไปด้วย ภูเขาหิมะหลายลูกถล่มลงไปจนทำให้เกิดหิมะโปรยปรายที่ด้านล่างเข้ากลืนและถมตึกมากมายนิกายหิมะ
ศิษย์ของนิกายหิมะพากันมองขึ้นไปบนท้องฟ้าและหลีกเลี่ยงหิมะที่โปรยปรายลงมา
หิมระที่ บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็ง สร้างขึ้นมานั้นใช้ไว้จัดการกับ หุนเจิ้ง แต่มันมี่ทางเลือกอื่นนอกจากต้องปล่อยเขาไปก่อน นางได้เงยหน้าขึ้นมองขึ้นไปยังท้องฟ้า
สายตาของนางเหมือนทะลุมิติได้ นางมองไปยังเมฆดำด้านนอกนิกายหิมะทะลุค่ายกลปกป้องไป
รึจะให้แม่นยำกว่านั้นคือนางจับจ้องไปยังจุดหนึ่งในก้อนเมฆ มันมีร่างหนึ่งซ่อนตัวอยู่ภายในราวกับเป็นส่วนหนึ่งของเมฆดำ
“ หัวหน้าพิรุณแห่งจักรวรรดิเมฆทวี ! ” น้ำเสียงอันเคร่งขรึมดังก้องขึ้นมาพร้อมทั่วทั้งนิกายหิมะ นี่คือเสียงของ บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็ง เสียงนี้แฝงไปด้วยความเย็นชาที่รู้สึ กไปถึงขั้วกระดูก
ตอนที่เสียงของบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งดังขึ้นมานั้น ลมและหิมะในนิกายก็หนักหน่วงขึ้นไปอีก อุณหภูมิโดยรอบเหมือนจะลดลงจนถึงจุดเยือกแข็ง มันทำให้ที่นั่นหนาวเย็นขึ้นไปอีก แ แม้แต่ผู้อาวุโสสูงที่อยู่ขั้นบรรพกาลก็อดไม่ไหวที่จะตัวสั่น
สิ่งที่เกิดขึ้นนี้ทำให้ยอดฝีมือในที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกหันมาสนใจ การรับรู้วิญญาณกวาดผ่านอวกาศรอบนอกเข้ามาสังเกตการณ์การต่อสู้ระหว่างบรรพชนหลานกับบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งหัวหน้าน้ำแ แข็ง ได้ถูกถึงกลับไป ตอนนี้มันจับตาดูสิ่งที่เกิดขึ้นในนิกายหิมะทั้งหมด
“บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งแห่งนิกายหิมะปรากฏตัวขึ้นมา นางใช้เวลาหลายปีในการเก็บตัว ข้าสงสัยว่านางจะทะลวงผ่านแล้วรึไม่”
“บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งอาจจะเป็นอัครสูงสุดชั้น 6 แต่นางน่ะครอบครองความแข็งแกร่งที่เพียงพอรับมือกับชั้นสวรรค์ที่ 7 ได้ นางถือว่าอยู่ชั้นสวรรค์ที่ 7 จากบรรดาคนที่หา าเรื่องนาง หัวหน้าพิรุณ จากที่ราบสำราญเพิ่งจะหาเรื่องบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็ง นางถึงกับใช้ค่ายกลเมฆทวีและพิรุณโลหิตรายล้อมนิกายหิมะเอาไว้ ชัดแล้วว่านี่เป็นการดูหมิ่น”
“บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งเป็นยอดฝีมือทัดเทียมกับชั้นสวรรค์ที่ 7 ได้ ส่วน หัวหน้าพิรุณในตอนนี้อยู่แค่ชั้นสวรรค์ที่ 5 ข้าสงสัยจริง ๆ ว่านางเอาความมั่นใจมาจากไหนถึงได้ก กล้าหาเรื่องบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็ง”
“ทุกคนอย่าประมาทหัวหน้าพิรุณกันไป การต่อสู้ระหว่างหัวหน้าพิรุณกับใต้เท้าแห่งดาวเคราะห์ว่านตู่อย่างฟ้าครามที่น่านับถือนั้นทำให้เกิดความวุ่นวายขึ้นมาอย่างมาก หัวหน้าพิรุณอาจจะ บ่มเพาะถึงชั้นสวรรค์ที่ 5 แต่นางไม่ได้อ่อนแอไปกว่าฟ้าครามที่น่านับถือเลย ข้าถึงกับสงสัยว่าหัวหน้าพิรุณนั้นอยู่เบื้องหลังการตายของฟ้าครามที่น่านับถือ”
“ฟ้าครามที่น่านับถืออยู่ชั้นสวรรค์ที่ 6 การเอาชนะยอดฝีมือชั้นสวรรค์ที่ 6 ได้นั้นไม่ได้หมายความว่านางจะเป็นคนฆ่า หัวหน้าพิรูณไม่ใช่ผู้รับผิดชอบการตายของฟ้าครามที่น่านับถือ”
“ถูกต้อง นอกซะจากว่าฟ้าครามที่น่านับถือนั้นพยายามจะโยนชีวิตตัวเองทิ้งรึตกสู่กับดักและโดนล้อมโดยยอดฝีมือขอบเขตเดียวกันนับไม่ถ้วน งั้นเขาก็มีความสามารถที่จะหนีได้ด้วยพลังช ชีวิตและความแข็งแกร่งชั้นสวรรค์ที่ 6 เขาสามารถหนีมาได้ถึงจะเผชิญหน้ากับยอดฝีมือชั้นสวรรค์ที่ 7 ผลก็คือหัวหน้าพิรุณนั้นไม่ใช่คนที่ฆ่าฟ้าครามที่น่านับถือแน่”
ในที่ราบน้ำแข็งขั้วโลก การรับรู้ของอัครสูงสุดหลายคนได้ทับซ้อนกัน พวกเขาพากันพูดคุยกันพร้อมกับจับตาดูนิหายหิมะเอาไว้ พวกเขาต่างก็สงสัยในความแข็งแกร่งของหัวหน้าพิรุณ
ในมิติภายนอกบนภูเขาวิญญาณ ผู้สืบทอดทั้งหกที่ได้สร้างค่ายกลวิญญาณนักรบขึ้นมานั้นต่างก็มองไปยังที่ราบน้ำแข็งขั้วโลก เมื่อพวกเขาเห็นค่ายกลเมฆทวีและพิรุณโลหิตครอบคลุมทั้ง นิกายหิมะเอาไว้ พวกเขาต่างก็พากันแปลกใจ
“หัวหน้าพิรุณแห่งที่ราบสำราญกลับมาที่นี่ อย่าบอกข้านะว่านี่คือผู้ช่วยที่ศิษย์พี่ใหญ่ไปหามา ? ”
“แต่หัวหน้าพิรุณเป็นอัครสูงสุดชั้นสวรรค์ที่ 5 ส่วนบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งแห่งนิกายหิมะนั้นรับมือกับยอดฝีมือชั้นสวรรค์ที่ 7 ได้ หัวหน้าพิรุณจะหยุดบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเ เมฆน้ำแข็งได้จริง ๆ รึ ? ”
จื้อเจี้ยนและเยว่เฉาพูดขึ้นมา พวกเขาไม่มั่นใจว่าการปะทะกันของหัวหน้าพิรุณกับบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็ง นั้น ใครจะชนะ พวกเขาไม่ได้เชื่อมั่นในตัวนางแม้แต่น้อย
ในอดีตตอนที่หัวหน้าพิรุณสู้กับฟ้าครามที่น่านับถือที่อยู่ชั้นสวรรค์ 6 ด้านนอกที่ราบเมฆา ทั้งสองเชื่อว่านั่นคือขีดจำกัดของนางแล้ว แม้ว่าจะได้ยินข่าวการตายของฟ้าครามที่น่านับถ ถือ แต่ใครจะไปรู้ว่าฟ้าครามที่น่านับถือ นั้นตายได้ยังไงและใครกันที่เป็นคนฆ่า
แต่พวกเขามั่นใจว่าหัวหน้าพิรุณไม่ได้ฆ่าเขา
“หึหึหึ ไม่แปลกเลยที่หัวหน้าพิรุณจะมาช่วยเราระหว่างการต่อสู้ที่น่าขมขื่นในที่ราบเมฆา ต้องขอบคุณศิษย์พี่ใหญ่ หึหึ อยากรู้ว่าศิษย์พี่ใหญ่รู้จักหัวหน้าพิรุณได้ยังไงมากกว่าหัว วหน้าพิรุณจะหยุดบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งได้รึไม่เสียอีก” ซูฉีพูดขึ้นมา
“นี่คือผู้ช่วยที่เจี้ยนเฉินไปหามารึ ? ” บรรพชนหลานขมวดคิ้ว นางได้สู้กับบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งหัวหน้าน้ำแข็งในที่อื่น ชัดแล้วว่านางเคยได้ยินชื่อของหัวหน้าพิรุณมา นี่คือยอดฝ ฝีมือสูงสุดของที่ราบสำราญ แต่นางเชื่อว่าหัวหน้าพิรุณไม่อาจจะเป็นคู่มือบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งได้
ในนิกายหิมะ เมฆดำก็ค่อยมีสายฝนโปรยปรายลงมา เมฆฝนขนาดใหญ่ตกกระจายไปทั่ว มนตกลงมาที่ค่ายกลของนิกายหิมะด้วยพลังของวิถีแห่งฝนพร้อมด้วยกฎมิติ
ตอนนั้นค่ายกลป้องกันของนิกายหิมะกลับเปล่งแสงออกมา พลังอันน่าตกใจได้ระเบิดออกมา ยกเว้นแค่ว่าพลังนี้ไม่อาจจะขยายต่อภายในค่ายกลเมฆทวีและพิรุณโลหิตได้
หยาดฝนนับไม่ถ้วนนั้นได้ปะทะกับค่ายกลป้องกัน มันราวกับการปะทะกันของสองยอดฝีมือ พายุพลังงานได้ระเบิดออกมาอย่างต่อเนื่อง
แม้ว่าค่ายกลของนิกายหิมะจะทรงพลัง แต่หยาดฝนเหล่านี้ก็มีกฎมิติที่ยังเสียดแทงเข้าไปได้และเข้าไปภายในนิกายหิมะได้
ตอนนั้นฝนต่างก็เริ่มตกลงมาในนิกายหิมะ !
“อ๊า ! นี่คือฝนในตำนานรึ ? ท่านพ่อ ท่านแม่ ดูนั่น ! ฝนกำลังตก ! ฝนกำลังตก ! ” สาวน้อยคนหนึ่งนั่งอยู่บนคอชายวัยกลางคนได้ตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้น
แต่พ่อแม่ของสาวน้อยคนนี้ไม่ได้ยินดีด้วยเลย กลับกันแล้วพวกเขากลับแสดงสีหน้าเคร่งเครียดออกมา ฝนที่ตกลงมานี้ทำให้ทั้งสองต่างก็ตะลึง พวกเขารู้สึกว่าท้องฟ้ากำลังถล่มลงมา
มันไม่มีฝนในนิกายหิมะ มันไม่มีเหตุผลที่ฝนจะมีอยู่ที่นี่ ทีนี่มีแค่หิมะที่โปรยปราย ผลก็คือทุกคนต่างก็เข้าใจเป็นอย่างดีว่าฝนนี้หมายถึงอะไร
มันหมายความว่าหัวหน้าพิรุณได้ทลายค่ายกลป้องกันของนิกายหิมะไป !
แต่ถึงฝนนี้จะมีพลังอันน่าทึ่งภายนอกค่ายกล แต่เมื่อเข้ามาภายในแล้ว มันกลับกลายเป็นหยดน้ำธรรมดา มันไม่ได้มีพลังงานเหลือแม้แต่น้อย แม้ว่านิกายหิมะจะหนาวเย็นแต่ก็ไม่อาจจะทำให ห้น้ำเหล่านี้เยือกแข็งไปได้ ยกเว้นแค่เพียงที่เดียวเท่านั้นซึ่งอยู่ใกล้กับยักษ์หิมะที่บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งได้สร้างขึ้นมา
ตอนที่ฝนตกลงไปบนตัวยักษ์หิมะ มันก็เหมอนกับกลายเป็นกรดและละลายร่างของยักษ์หิมะให้กลายเป็นบ่อน้ำแทน
เมื่อเห็นว่ายักษ์หิมะหายไป บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งที่ซ่อนตัวอยู่ก็ไม่อาจจะนิ่งเฉยอีกต่อไปได้ อยู่ ๆ ประตูก็เปิดออกในมิติก่อนจะมีสาวงามในชุดขาวก้าวออกมา นางดูเฉยเมย ยกับทุกอย่าง สายตาของนางดูเย็นชา
สาวงามผู้นี้คือบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็ง !
“หัวหน้าพิรุณ ข้าประเมินเจ้าต่ำเกินไป ! ” บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งชี้ไปบนท้องฟ้า
จากนั้นมิติก็เหมือนถูกแช่แข็งในทันที ฝนที่ตกลงมานั้นกลับหยุดก่อนจะเปลี่ยนเป็นลูกปัดน้ำแข็ง หลังจากนั้นมันก็ราวกับต้องมนต์ มันกลับลอยค้างอยู่ในอากาศ
ในพริบตา บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งก็หายตัวไป ตอนที่นางปรากฏตัวขึ้นมาอีกครั้ง นางก็ได้ออกจากค่ายกลป้องกันของนิกายหิมะ นางได้พุ่งเข้าไปในค่ายกลเมฆทวีและพิรุณโลหิตเพียงล ลำพัง
YOU MAY ALSO LIKE
