เทพกระบี่มรณะ (Chaotic sword god) - ตอนที่ 3019 : เปิดเผย - novel-lucky | นิยาย นิยายออนไลน์ นิยายวาย นิยาย PDF

ตอนที่ 3019 : เปิดเผย

เมื่อเห็นสีหน้าบิดเบี้ยวของบรรพชนหลาน บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งหัวหน้าน้ำแข็งก็อดไม่ได้ที่จะเผยอยิ้มออกมา อย่างน้อย ๆ มันก็ดูเหมือนว่านิกายหิมะนั้นเหนือกว่าด้วยเหตุผล พวกเขาไม่มี ทางยอมให้บรรพชนหลานงัดข้อกับพวกเขาได้

เหอเถียนฉีสายตาสั่นไหว อยู่ ๆ เขาก็เอ่ยขึ้นมาว่า “ดูเหมือนว่าทางเดียวที่จะพิสูจน์ได้ว่าหยูหยางเซี่ยจับตัวซุยหยุนหลานมารึไม่นั้นคือต้องหาตัวซุยหยุนหลานให้พบ ตราบใดที หาตัวซุยหยุนหลานพบ ทุกอย่างก็จะเปิดเผย”

เหอเถียนฉีไม่ได้กลัวแม้ว่าจะเผชิญหน้ากับอัครสูงสุดนับไม่ถ้วน เขาไม่ได้แสดงความเคารพต่อพวกนี้เลยแม้แต่น้อย เขาแค่มองเข้าไปในนิกายหิมะแล้วพูดขึ้น “หากเราเดาไม่ผิดแล้ว ซุย ยหยุนหลานคงโดนขังไว้ในที่ลับ นางอาจจะอยู่ในโถงศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นของหยูหยางเซี่ย รึอาจจะอยู่ในโถงศักดิ์สิทธิ์ของศิษย์รึผู้อาวุโสคนอื่นจากนิกายหิมะ นางอาจจะอยู่ในที่ ลับของนิกายหิมะหรือโลกจิ๋วก็ได้”

“ถูกต้อง ไม่ว่าความจริงจะเป็นเช่นไร มันก็จะเปิดเผยทันทีเมื่อเราหาตัวซุยหยุนหลานพบ” หุนเจิ้งพูดขึ้นทันทีที่ เหอเถียนฉีพูดจบ ทำให้บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งหัวหน้าน้ำแข็งได้แต่ปิ ดปากเงียบไป นางจะพูดอะไรได้อีก

สายตาของบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งหัวหน้าน้ำแข็งหม่นลง นางไม่ได้พูดอะไร แต่นางได้แผ่การรับรู้วิญญาณเออกไปจากตัวนางไปหาหวู่ฮ่านที่ซ่อนตัวอยู่ในนิกายหิมะ นางลงมืออย่างระมัดระวัง งต่อหน้าทุกคน

“พาซุยหยุนหลานออกไปจากที่นี่ ใช้ม้วนคัมภีร์เคลื่อนย้ายมิติโบราณ อย่าทิ้งร่องรอยเอาไว้เบื้องหลัง”

หวู่ฮ่านปลอมตัวเป็นราชาเทพของนิกายหิมะซ่อนตัวอยู่ล่างภูเขาและมองมาทางบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งหัวหน้าน้ำแข็ง สีหน้าของนางดูอึดอัดใจเล็กน้อยรวมถึงกังวลด้วย ตอนนั้นเสียงของบรรพบ บุรุษผู้ก่อตั้งหัวหน้าน้ำแข็งก็ดังมาถึงหูนาง ซึ่งทำให้นางใจเย็นลงและลงมือทันที นางได้เอาม้วนคัมภีร์เคลื่อนย้ายมิติโบราณออกมาโดยไม่ลังเล

บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งหัวหน้าน้ำแข็งได้มอบม้วนคัมภีร์นี้กับนางด้วยตัวเองเผื่อว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น มันคือเวลาที่เหมาะที่นางจะใช้มัน

หวู่ฮ่านได้คลี่ม้วนคัมภีร์ออกก่อนที่พลังบรรพกาลจะห่อหุ้มตัวนางเอาไว้ มันกำลังจะส่งนางออกไปจากที่นี่ แต่ตอนนั้นกลับมีบางอย่างที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้น พลังของม้วนคัมภีร์กลับปั่ นป่วนขึ้นมา มันราวกับว่ามีพลังลึกลับโผล่มาจากมิติรอบตัวนางขัดกับพลังมิติจากม้วนคัมภีร์

สีหน้าของหวู่ฮ่านเปลี่ยนไปทันที ในฐานะยอดฝีมือขอบเขตบรรพกาลแล้ว นางรอบรู้อยู่พอสมควร ดังนั้นนางจึงเข้าใจทันทีว่าต้องมียอดฝีมือที่เชี่ยวชาญกฎมิติเข้ามายุ่งกับการเคลื่อนย้ ายของนาง

“ไม่นะ ! ” หวู่ฮ่านใจหายวูบ นางพยายามที่จะหนีจากพลังของม้วนคัมภีร์ แต่มันก็สายเกินไปแล้ว เมื่อพลังทำงาน หวู่ฮ่านก็ได้หายไปจากที่นั่น

ด้านบนนิกายหิมะ หัวหน้าพิรุณที่ห่อหุ้มไปด้วยพลังของฝนยังยืนเงียบอยู่ นางไม่ได้สนใจเรื่องพิพาทระหว่างเผ่ากระเรียนสวรรค์กับนิกายหิมะแม้แต่น้อย

มันราวกับว่าไม่ว่านิกายหิมะจะจับตัวซุยหยุนหลานมารึไม่นั้น หรือใครก็ตามที่ได้ประโยชน์จากการทะเลาะกันของเผ่ากระเรียนสวรรค์กับนิกายหิมะนั้น นางก็ไม่ได้สนใจแม้แต่น้อย

แต่ตอนนั้นมิติข้างกายหัวหน้าพิรุณกลับสั่นไหว ศิษย์ของนิกายหิมะคนหนึ่งได้ปรากฏตัวขึ้นมา นางได้แผ่พลังของราชาเทพออกมา

ชัดแล้วว่านางคือหวู่ฮ่าน !

หวู่ฮ่านรู้สึกว่าสายตาของนางพร่ามัว ไม่นานนางก็พบว่ามีหลายคนรายล้อมนางอยู่

แต่ตอนที่นางรู้ว่าคนเหล่านี้เป็นใคร นางก็หน้าซีดไปทันทีโดยเฉพาะกับการที่เห็นหัวหน้าพิรุณอยู่ข้างกายนาง หวู่ฮ่านเข้าใจทันทีว่าเป็นหัวหน้าพิรุณที่ทำให้นางเปลี่ยนที่หมา ายในการเคลื่อนย้ายตอนที่นางกำลังจะหนี ผลก็คือนางที่ควรจะเดินทางเข้าไปในส่วนลึกมิติกลับปรากฏตัวขึ้นมาด้านนอกนิกายหิมะแทน

หวู่ฮ่านปลอมตัวอยู่ แต่นางไม่ได้มีหน้ากากแบบเจี้ยนเฉิน การปลอมแปลงของนางสามารถหลอกพวกขั้นบรรพกาลได้ แต่แน่นอนว่าไม่อาจจะหลอกยอดฝีมืออย่างบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งและ คนอื่น ๆ ได้ ผลก็คืออัครสูงสุดทุกคนมองการปลอมแปลงของนางออก

“หวู่ฮ่าน ? เป็นเจ้ารึ ? ทำไมเจ้าถึงอยู่ในนิกายหิมะของเรา ? ” บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งถามขึ้นมาพร้อมตาที่เบิกกว้าง จากตอนนี้นางเห็นหวู่ฮ่าน นางก็ยากที่จะใจเย็นอยู่ได ด้ จิตใจนางถึงกับสั่นไหว อารมณ์ของนางถึงกับปั่นป่วน

สิ่งที่หวู่ฮ่านได้ทำลงไปบนที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกนั้นไม่ได้เป็นความลับมานานแล้ว นางได้หักหลังศาลาเทพธิดาน้ำแข็งซึ่งทำให้ยอดฝีมือมากมายที่ภักดีต่อศาลาเทพธิดาน้ำแข็งนั้นเกลียด ดชังนางอย่างมาก

บรรพบุรุษแม่น้ำเยือกแข็งและบรรพบุรุษท้องฟ้าลึกซึ้งต่างก็เบิกตากว้างเช่นกัน ทั้งสองมองไปที่หวู่ฮ่านด้วยสีหน้าเหลือเชื่อราวกับเห็นผี

การผันผวนที่หวู่ฮ่านสร้างขึ้นมาตอนที่ใช้ม้วนคัมภีร์นั้นน้อยนิดจนแทบจะมองข้ามได้ หากไม่มีองดูดี ๆ แล้วก็ไม่อาจจะรู้ได้ว่าหวู๋ฮ่านได้ใช้ม้วนคัมภีร์เคลื่อนย้าย

แต่เมื่อหัวหน้าพิรุณรับรู้พลังจากม้วนคัมภีร์นี้ อัครสูงสุดที่นี่ก็รับรู้ได้ถึงการผันผวนของมิติได้อย่างชัดเจน

ผลก็คือไม่ว่าจะเป็นบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็ง, บรรพบุรุษแม่น้ำเยือกแข็งหรือบรรพบุรุษท้องฟ้าลึกซึ้ง ต่างก็รู้ว่าหัวหน้าพิรุณได้ขัดขวางหวู่ฮ่านไว้ในนิกายหิมะ

ทั้งสามคนต่างก็ตะลึงกับการที่หวู่ฮ่านซ่อนตัวอยู่ในนิกายหิมะ มีแค่บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งหัวหน้าน้ำแข็งเท่านั้นที่ใจหายวูบ ใบหน้าของนางบิดเบี้ยวไปทันที

“หวู่ฮ่าน เจ้าทรยศต่อศาลาเทพธิดาน้ำแข็ง ข้าจะจัดการเจ้าเพื่อศาลาเทพธิดาน้ำแข็ง…” อยู่ ๆ บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งหัวหน้าน้ำแข็งก็ตะโกนออกมาและพุ่งเข้าหาหวู่ฮ่าน คิดจะฆ่าอีกฝ่าย

เกล็ดสีฟ้าที่อัดแน่นขึ้นจากพลังงานได้ปรากฏขึ้นและแผ่แสงสีครามราวกับสีของทะเลมาขวางทางบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งหัวหน้าน้ำแข็งเอาไว้

“หัวหน้าน้ำแข็ง หยุด ! ” ในเวลาเดียวกันบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งก็ได้ตะโกนออกมา นางพุ่งเข้าไปห้ามบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งหัวหน้าน้ำแข็งเอาไว้ ในเวลาเดียวกันนางก็ได้ระเบิดพลังที่ท ทัดเทียมชั้นสวรรค์ที่ 7 ออกมา ทำให้บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งหัวหน้าน้ำแข็งกระเด็นออกไป

แววตาของหัวหน้าพิรุณสั่นไหวเมื่อนางเห็นสิ่งที่บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งทำ นางแค่สะบัดมือเบา ๆ ก่อนจะส่งหวู่ฮ่านให้กับบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งผ่านพลังมิติ แล้วพูดข ขึ้น “ข้ายกนางให้เจ้า โถงศักดิ์สิทธิ์ในแหวนมิติของนางมีบางคนโดนขังเอาไว้”

สีหน้าของบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งเย็นชาขึ้นมา นางกวาดนิ้วก่อนที่โถงศักดิ์สิทธิ์จะพุ่งออกมาจากแหวนมิติของหวู่ฮ่าน ไม่นานหลังจากนั้นมันก็มีผู้หญิงคนหนึ่งลอยออกมาจากโถงศ ศักดิ์สิทธิ์ช้า ๆ ภายใต้พลังหนึ่ง นางหน้าซีดอย่างมาก ตาของนางปิดราวกับว่าหมดสติไป แต่จากตัวที่สั่นของนางก็ชัดแล้วว่านางผ่านการทรมานมา

หลังจากที่เห็นผู้หญิงคนนั้น พลังของบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งก็ปั่นป่วนขึ้นมา ตาของนางเบิกกว้าง นางได้ถอยกลับไปโดยไม่อาจจะควบคุมตัวเองได้ นางเหมือนจะเพิ่งได้เห็นบางอย่ างที่น่ากลัวเข้า นางตกตะลึงอย่างมาก

“ซะ ซะ ซุยหยุนหลาน ! ” บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งตะโกนออกมาพร้อมกับตัวที่สั่นและหน้าซีดเป็นไก่ต้ม สายตาของนางเต็มไปด้วยความตกตะลึงและเหลือเชื่อ

ตอนที่ซุยหยุนหลานปรากฏตัว สายตาของบรรพชนหลานก็แสดงความกลัวออกมาเช่นกัน นางได้พูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ซุนหยุนหลานอยู่ในนิกายหิมะของเจ้าจริง ๆ พวกเจ้าถึงกับบังคับให ห้นางกินเม็ดยากลืนวิญญาณ”

ทันทีที่ได้ยินบรรพชนหลานพูดถึงเม็ดยากลืนวิญญาณ บรรพบุรุษแม่น้ำเยือกแข็งและบรรพบุรุษท้องฟ้าลึกซึ้งก็สีหน้าเปลี่ยนไปทันที พวกเขารู้ความสามารถของยานี้ดี มันจึงทำให้พวกเขาเคร่ งเครียดกันอย่างมาก