เทพกระบี่มรณะ (Chaotic sword god) - ตอนที่ 3068 - ความฟุ่มเฟือย
ตอนที่ 3068 – ความฟุ่มเฟือย
“ผู้อาวุโสเหอเถียนฉีพูดถูก มีบางเรื่องที่ข้าไม่สามารถบอกเจ้าได้ในตอนนี้ เนื่องจากเจ้าไม่ได้สนใจที่จะหาข้อมูลทั้งหมด” เจี้ยนเฉินกล่าวอย่างจริงจัง
“ฮึ่ม ทำตัวลึกลับไปหมด เจี้ยนเฉิน เจ้าดูเหมือนคนแก่ แต่เจ้าอายุใกล้เคียงกับข้าหรืออายุน้อยกว่าข้า” เหอเฉียนเฉียนขมวดคิ้วและทำหน้ามุ่ย
เจี้ยนเฉินยิ้มให้กับสิ่งนั้น เขาสนทนาสบาย ๆ กับเหอเฉียนเฉียนและเหอเถียนฉีนานขึ้นเล็กน้อยก่อนจะอำลาพวกเขา และออกจากเผ่ากระเรียนสวรรค์
ไม่นาน เจี้ยนเฉินก็พบผู้อาวุโสสูงสุดของโถงเทพจันทรา, หยุนวู่เฟิงในเมืองเล็ก ๆ ถึงตอนนี้ หยุนวู่เฟิงดูเหมือนจะกลับไปสู่ความเรียบง่ายแล้ว เขาซื้อบ้านเล็ก ๆ ในเมืองเล็ก ๆ และอาศัยอยู่ที่นั่นโดยลำพัง ดำเนินชีวิตแบบคนธรรมดา
คราวนี้ เจี้ยนเฉินไม่ได้ปลอมตัวด้วยหน้ากาก แต่เขากลับพบหยุนวู่เฟิงภายใต้ตัวตนที่แท้จริงของเขา
เหตุผลที่เขาปลอมตัวก่อนที่เขาจะมายังที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกก็คือการหลบเลี่ยงพรรคกระดูกโอฬาร เนื่องจากพรรคกระดูกโอฬารรู้จักตัวตนของเขาอยู่แล้ว จึงไม่มีประโยชน์ที่จะปลอมตัวต่อไป
“นี่ควรเป็นรูปลักษณ์ที่แท้จริงของเจ้าใช่หรือไม่ ? ” ทันทีที่พวกเขาพบกัน หยุนวู่เฟิงจ้องตรงไปที่เจี้ยนเฉินโดยไม่กระพริบตาและศึกษาเขาอย่างใกล้ชิด
เจี้ยนเฉินกำหมัดคำนับเข้าหาหยุนวู่เฟิง “ผู้อาวุโสหยุน เนื่องจากเหตุผลพิเศษบางอย่างก่อนหน้านี้ ข้าไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องปลอมตัว ดังนั้นโปรดยกโทษให้ข้าด้วย”
หยุนวู่เฟิงหันกลับมา เขาถือไม้กวาดและกวาดหิมะที่สะสมอยู่ในลานออกไปอย่างมั่นคงเหมือนคนทั่วไป “ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ข้าเข้าใจดีว่าเจ้าเคยมีความกังวลของตัวเองมาก่อน เนื่องจากเจ้าได้แสดงตัวตนที่แท้จริงออกมา ความกังวลของเจ้าคงหายไปแล้ว”
เจี้ยนเฉินพยักหน้า หลังจากเงียบไปเล็กน้อย เขาพูด “ชื่อจริงของข้าคือเจี้ยนเฉิน ผู้อาวุโสหยุน ข้าเห็นว่าท่านไม่สนใจที่จะกลับไปที่โถงเทพจันทรา ข้าเพิ่งมีองค์กรขนาดเล็กบนที่ราบเมฆา หากท่านไม่รังเกียจ ตระกูลของข้าก็เต็มใจที่จะให้สถานที่ฝึกฝนที่สงบสุขแก่ท่าน ผู้อาวุโส”
การเคลื่อนไหวของหยุนวู่เฟิงหยุดชั่วคราว เขาหยุดกวาดหิมะและยืนตรงตรงที่เขาถือไม้กวาดอยู่ในมือ จมอยู่ในความคิดของเขา
เจี้ยนเฉินไม่ได้รบกวนหยุนวู่เฟิง แต่เขากลับยืนอยู่ตรงด้านหลังหยุนวู่เฟิงเพื่อรอคำตอบ
หยุนวู่เฟิงใช้เวลาเงียบ ๆ เป็นเวลานานราวกับว่าเขาเพิ่งประสบกับความขัดแย้งภายใน ในที่สุด เขาก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วโยนไม้กวาดออกไป “ดังนั้นไม่ว่าจะเป็น แม้แต่ชีวิตของข้าก็รอดเพราะเจ้า และเจ้าก็เป็นสหายของยู่เอ๋อร์ตัวน้อย ข้าจะไปกับเจ้า ! ”
“สถานที่นี้และที่ราบแห่งนี้ มีเรื่องเศร้าโศกเกิดขึ้นมากมายเหลือเกิน จากไปก็ดี จากไปก็ดี”
หยุนวู่เฟิงดูค่อนข้างหดหู่ เขาไม่มีสิ่งที่ยึดเหนี่ยวกับที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกอีกต่อไป ในท้ายที่สุด เขาเลือกที่จะไปกับเจี้ยนเฉิน
เจี้ยนเฉินยิ้มแย้มแจ่มใสทันทีจากสิ่งนั้น การเข้าร่วมของหยุนวู่เฟิงจะทำให้ตระกูลเทียนหยวนแข็งแกร่งขึ้นมาก
หลังจากนั้น เจี้ยนเฉินเหลือบมองที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกเป็นครั้งสุดท้ายด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย สายตาของเขาหยุดไปในทิศทางของศาลาเทพธิดาน้ำแข็งเป็นเวลานานมาก ในท้ายที่สุด ด้วยการถอนหายใจในหัวใจ เขาได้ก้าวเข้าสู่ค่ายกลส่งตัวระหว่างที่ราบกับหยุนวู่เฟิงอย่างเด็ดเดี่ยว และจากไปด้วยความรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย
หลังจากการส่งตัวหลายครั้งระหว่างค่ายกลส่งตัวและจ่ายผลึกศักดิ์สิทธิ์สีสองสามก้อน ในที่สุด เจี้ยนเฉินและหยุนวู่เฟิงก็มาถึงที่ราบเมฆา
ทันทีที่เขากลับไปที่ที่ราบเมฆา เขาก็ถูกจู่โจมด้วยความรู้สึกคุ้นเคยและความคิดถึง มันขจัดความรู้สึกอึดอัดออกจากหัวใจของเจี้ยนเฉินทันที ทำให้อารมณ์ทั้งหมดของเขาแจ่มใสขึ้น
ที่ราบเมฆาเป็นที่ที่เจี้ยนเฉินได้ก้าวเท้าเข้ามาในโลกแห่งเซียน เช่นเดียวกับที่เขาสร้างชื่อให้กับตัวเอง เป็นที่ที่ตระกูลเทียนหยวนตั้งอยู่ด้วย ด้วยเหตุนี้ เจี้ยนเฉินจึงได้พัฒนาความรู้สึกพิเศษบางอย่างต่อที่ราบเมฆา เมื่อนานมาแล้ว
“นี่คือที่ราบเมฆางั้นหรือ ? ” หยุนวู่เฟิงพิจารณาที่ราบเมฆาจากข้างเจี้ยนเฉิน เขาปลดปล่อยการรับรู้ของจิตวิญญาณของเขาในโอกาสแรก และโอบล้อมทั่วทั้งภูมิภาคอย่างง่ายดาย
“ในบรรดาที่ราบที่ยิ่งใหญ่ทั้งสี่สิบเก้าแห่งของโลกแห่งเซียน ที่ราบเมฆาอยู่ในอันดับล่างสุด ยกเว้นแต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะไม่ตรงกันเล็กน้อยกับข่าวลือในตอนนี้” หยุนวู่เฟิงดูเหมือนจะรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง เขาขมวดคิ้วก่อนจะเบิกตากว้างด้วยความไม่เชื่อในทันใด
“ทะ-ทะ-ทะ-ทะ- ที่ราบเมฆามีขนาดเล็กค่อนข้างเล็กเกินไปใช่หรือไม่ ? ที่จริงแล้วพวกมันมีค่ายกลส่งตัวระหว่างที่ราบหลายสิบแห่งในภูมิภาคเดียว เจ้าไม่เห็นสิ่งนี้ เจ้าไม่เห็นสิ่งนี้ เจ้าไม่เห็นสิ่งนี้จริง ๆ ” หยุนวู่เฟิงรู้สึกประหลาดใจอย่างสมบูรณ์ ดวงตาของเขายังคงเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ
การสร้างค่ายกลส่งตัวระหว่างที่ราบต้องใช้ทรัพยากรจำนวนมหาศาล บ่อยครั้ง เฉพาะองค์กรที่มีจุดสูงสุดเท่านั้นที่มีขั้นอัครสูงสุดเท่านั้นที่สามารถรับภาระค่าใช้จ่ายได้ อย่างไรก็ตาม แม้แต่องค์กรระดับสูงสุดเหล่านั้นก็จะไม่สร้างค่ายกลส่งตัวระหว่างที่ราบมากเกินไป อย่างมากที่สุดก็เพียงสองหรือสามแห่ง
ภายใต้สถานการณ์ปกติ การส่งตัวระหว่างที่ราบนั้นไม่ค่อยได้ใช้ และพวกมันมีค่าใช้จ่ายสูงในการสร้าง ดังนั้นหนึ่งหรือสองอันก็เพียงพอสำหรับหลายองค์กร ไม่มีใครโง่พอที่จะสร้างพวกมันขึ้นมาหลายสิบแห่งในพื้นที่เล็ก ๆ เช่นนี้
ทว่าในตอนนี้ หยุนวู่เฟิงเห็นด้วยตาของเขาเองว่าค่ายกลส่งตัวระหว่างที่ราบหลายสิบแห่งตั้งอยู่ในพื้นที่เดียว ซึ่งทำให้แม้แต่ขั้นบรรพกาลที่มีชีวิตอยู่มาหลายปีเหมือนเขาตกตะลึง
หลังจากได้ยินคำพูดของหยุนวู่เฟิง เจี้ยนเฉินก็ค่อนข้างตกตะลึงเช่นกัน เขาเข้าใจที่ราบเมฆาเป็นอย่างดี ค่ายกลส่งตัวระหว่างที่ราบหลายสิบแห่งปรากฏตัวขึ้นได้อย่างไร ?
ในเวลาต่อมา เขาได้กระจายการรับรู้จิตวิญญาณของเขา หลังจากนั้นไม่นานเขาก็ตกตะลึงเช่นกัน เขาว่างเปล่าอย่างสมบูรณ์
“ที่นี่คือภาคใต้ ? ไม่ นะ-นะ-นี่คือภาคใต้จริง ๆ หรือ ? ” เจี้ยนเฉินมึนงงและประหลาดใจอย่างมาก ภายในสัมผัสการรับรู้จิตวิญญาณของเขา เขาได้ค้นพบค่ายกลส่งตัวระหว่างที่ราบหลายสิบแห่งที่ตั้งอยู่ในภาคใต้เพียงแห่งเดียว
แน่นอน นั่นเป็นเพียงค่ายกลส่งตัวระหว่างที่ราบเท่านั้น นอกเหนือจากพวกมันแล้ว ยังมีค่ายกลส่งตัวระหว่างภูมิภาคด้วย
มีหลายร้อยแห่งทั่วภาคใต้เกือบหนึ่งพันแห่ง
ในอดีต ภาคใต้ทั้งหมดมีเพียงไม่กี่แห่ง ทั้งหมดตั้งอยู่ในเมืองใหญ่และเจริญรุ่งเรือง
ทว่าตอนนี้จำนวนได้เพิ่มขึ้นกว่าร้อยเท่าแล้ว !
นอกจากนั้น เจี้ยนเฉินยังตรวจพบว่าทุกค่ายกลส่งตัวถูกล้อมรอบด้วยค่ายกลที่ทรงพลัง ค่ายกลรอบ ๆ ค่ายกลส่งตัวระหว่างภูมิภาคนั้นทรงพลังมากจนสามารถรับการโจมตีจากขั้นบรรพกาลได้
สำหรับค่ายกลส่งตัวระหว่างที่ราบหลายสิบแห่งพวกมันยิ่งแข็งแกร่งกว่า แม้ว่าขั้นอัครสูงสุดชั้นสวรรค์ที่ 1 หรือ 2 จะปรากฏตัว พวกเขาก็ไม่สามารถทำอะไรต่อค่ายกลเหล่านี้ได้
“ภาคใต้มีความฟุ่มเฟือยอย่างแท้จริง นับประสาทรัพยากรสำหรับการสร้างค่ายกลส่งตัวเหล่านี้ เพียงแค่ค่าใช้จ่ายรายวันที่ใช้ไปในการรักษาค่ายกลจำนวนมากนั้นเป็นผลรวมที่มากมายมหาศาล” หยุนวู่เฟิงพูดไม่ออกเกี่ยวกับสถานะปัจจุบันของภาคใต้ เขามีชีวิตอยู่มาหลายปีแล้ว แต่วันนี้เท่านั้นที่เขาได้เห็นจริง ๆ ว่าความฟุ่มเฟือยที่แท้จริงคืออะไร
ค่ายกลส่งตัวนั้นเกลื่อนไปทั่วทุกแห่งในภาคใต้ นับประสาเมืองเล็ก ๆ น้อย ๆ แม้แต่หมู่บ้านไม่กี่แห่งที่ยังไม่ถึงขนาดที่เพียงพอก็มีค่ายกลส่งตัวอยู่ในนั้น
เทือกเขาบางแห่งที่ผู้ฝึกตนที่อ่อนแอได้ใช้ในการฝึกฝนและสำรวจก็มีค่ายกลส่งตัวด้วย !
จุดชมวิวที่มีชื่อเสียงบางแห่งก็มีค่ายกลส่งตัวด้วยเช่นกัน !
ผู้ฝึกฝนคนใดที่อาศัยอยู่ในภาคใต้ไม่จำเป็นต้องเสียเวลาบนท้องถนนโดยปราศจากการพูดเกินจริง ค่ายกลส่งตัวสามารถส่งพวกเขาไปที่ใดก็ได้ในภาคใต้
“ที่ราบเมฆาอยู่ในชนชั้นของตัวเองจริง ๆ ตอนนี้ข้าเพิ่งรู้ว่าโลกแห่งเซียนทั้งหมดประเมินที่ราบเมฆาต่ำเกินไป” หยุนวู่เฟิงอุทานด้วยความประหลาดใจ
สำหรับเจี้ยนเฉิน เขาแค่ยืนนิ่งอึ้งอยู่นานมาก หลังจากนั้นไม่นานเขาก็กลับมารู้สึกตัว “ไปกันเถอะ กลับไปที่ตระกูลเทียนหยวนกันเถอะ”
YOU MAY ALSO LIKE
