เทพกระบี่มรณะ (Chaotic sword god) - ตอนที่ 3108: เหตุผลโต้แย้ง
ตอนที่ 3108: เหตุผลโต้แย้ง
“อย่ากังวล ฝ่าบาท ข้าได้สั่งพวกเขาแล้ว กลุ่มผู้พิทักษ์ศักดิ์สิทธิ์แห่งอัคนีคงไม่ทำอย่างประมาท” ที่ปรึกษาคุกเข่าคำนับและพูดอย่างเคารพ
อย่างไรก็ตาม ไม่นานเขาก็แสดงความลังเล เขากล่าวด้วยความกังวลว่า “แต่ราชาของอาณาจักรฉินหวงนั้นน่าประทับใจมาก แม้ว่าเขาจะอายุน้อย แต่เขาก็เหนือกว่าผู้เชี่ยวชาญหลายคน โดยเข้าถึงขอบเขตตั้งต้นแล้ว หากราชาไม่จากไปก่อนวัยอันควร เป็นไปได้อย่างมากที่เขาจะบรรลุระดับแลกเปลี่ยน เขาจะมีความแค้นต่อเราอย่างแน่นอนว่าเมื่อเราทำลายอาณาจักรฉินหวง ถ้าเขามาเพื่อแก้แค้นหลังจากที่เขามาถึงระดับแลกเปลี่ยน มันจะเป็นปัญหาใหญ่สำหรับอาณาจักรอัคนีของเรา”
“ความจริงแล้วราชาจากอาณาจักรที่ล่มสลายจะกลายเป็นหายนะที่ไม่คาดคิดของอาณาจักรอัคนีเราด้วยซ้ำ”
ที่ปรึกษานั้นจริงจังมาก หลังจากนั้นเขาก็มีรอยยิ้มที่ชั่วร้ายและความมุ่งมั่นก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา “ฝ่าบาท ข้ามีคำแนะนำ เราอาจส่งให้กลุ่มผู้พิทักษ์ศักดิ์สิทธิ์แห่งอัคนีฆ่าเขาก่อนที่เขาจะไปถึงระดับหวนคืน เพื่อที่เราจะได้ไม่ต้องเจอกับปัญหานี้ตลอดไป ! ”
“ไม่ ไม่ได้ ข้าไม่สนใจคนอื่นจากอาณาจักรฉินหวง แต่ราชาเป็นสหายที่ดีกับพี่ชายข้า ถ้าเขาตายด้วยน้ำมือของข้า พี่ชายของข้าจะไม่ยกโทษให้ข้า เมื่อเขากลับมาในอีกหมื่นปีต่อมา” ไป๋เหลียนบอกปัดคำแนะนำของที่ปรึกษาอย่างไม่ลังเล
“ฮึ่ม เจ้ายังจำได้อีกรึว่ามีพี่ชายอย่างข้า ! ”
อย่างไรก็ตาม ทันทีที่ไป๋เหลียนกล่าวเสร็จ ก็มีเสียงเยาะเย้ยดังขึ้นในท้องพระโรงร่างสองร่างปรากฏขึ้นอย่างเงียบ ๆ ต่อหน้าขุนนางและแม่ทัพ
พวกเขาคือเจี้ยนเฉินและซ่างกวนมู่เอ๋อ
“พี่ชาย ! ” ไป๋เหลียนเบิกตากว้างบนบัลลังก์ จ้องมองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยดวงตาที่มีความสุขและความไม่อยากจะเชื่อ
“ท่านพี่ เป็นท่านจริง ๆ ? เป็นท่านจริง ๆ ? ” เสียงของไป๋เหลียนสั่นเล็กน้อย นางลุกขึ้นจากบัลลังก์ทันทีและกำลังจะรีบลงไป
“ช้าก่อนฝ่าบาท ! ระวัง มันอาจเป็นแผน ! ” สีหน้าของที่ปรึกษาเปลี่ยนไป เขามาขวางหน้าไป๋เหลียนในพริบตา และจ้องมองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยสายตาที่ตกใจและไม่อยากเชื่อ ปนความกลัวและความหวาดกลัวอยู่ลึก ๆ
ความจริงแล้วเขาซ่อนความเกลียดชังไว้มาก !
อย่างไรก็ตาม ความเกลียดชังก็หายไปทันทีตามมาด้วยความหวาดกลัว โดยไม่มีอะไรนอกจากนี้อีก
“กลุ่มผู้พิทักษ์ศักดิ์สิทธิ์แห่งอัคนี ! กลุ่มผู้พิทักษ์ศักดิ์สิทธิ์แห่งอัคนีอยู่ที่ไหน ? บุคคลนี้เป็นคนแอบอ้าง ! ” ที่ปรึกษาตะโกนเสียงดัง มีคนจากกลุ่มผู้พิทักษ์ศักดิ์สิทธิ์แห่งอัคนีปรากฏกายขึ้นมาในท้องพระโรงคนแล้วคนเล่า
“มีคนปลอมตัวเป็นเจี้ยนเฉิน กลุ่มผู้พิทักษ์ศักดิ์สิทธิ์แห่งอัคนี ท่านจะรออะไรอยู่อีก ? จับเขา ! ” ที่ปรึกษาตะโกนใส่ผู้พิทักษ์ศักดิ์สิทธิ์
อย่างไรก็ตามไม่มี ผู้พิทักษ์ศักดิ์สิทธิ์คนใดจากทั้ง 20 กว่าคนทำตามคำสั่งของเขา พวกเขาทั้งหมดจ้องมองไปที่เจี้ยนเฉิน ในขณะที่ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น ในท้ายที่สุด ทุกคนคุกเข่าลงกับพื้นและพูดอย่างยินดี “คารวะ อดีตหัวหน้า ยินดีต้องรับกลับมา อดีตหัวหน้า”
“เป็นอดีตหัวหน้า เป็นอดีตหัวหน้าจริง ๆ อดีตหัวหน้ากลับมาแล้วจริง ๆ ! ”
“หัวหน้าเจี้ยนเฉิน เป็นท่านจริง ๆหรือ ? ”
เมื่อกลุ่มผู้พิทักษ์ศักดิ์สิทธิ์แห่งอัคนีคุกเข่า หลาย ๆ คนก็ยืนยันตัวตนของเจี้ยนเฉินได้ทันที บรรดาเจ้าหน้าที่ตัดสินด่านล่างรู้สึกตื่นเต้นอย่างมากเช่นกัน
เมื่อทหารรับจ้างอัคนีกลายเป็นอาณาจักรอัคนี ผู้คนที่รับผิดชอบทหารรับจ้างอัคนีก็เปลี่ยนสถานะกลายเป็นคนของอาณาจักรอัคนี
เจี้ยนเฉินพบคนรู้จักมากมายในหมู่ขุนนางและแม่ทัพ เช่น ตู่กูเฟิง, หยุนเจิ้งและศิษย์พี่อัน ที่เขาเคยพบมาก่อน พวกเขาทั้งหมดกลายเป็นคนสำคัญของอาณาจักรอัคนี
เจี้ยนเฉินโบกมือให้ทุกคนลุก เขาจ้องไปที่ไป๋เหลียนและพูดว่า “ตอนนั้นข้าได้มอบทหารรับจ้างอัคนีให้กับเจ้า แต่ดูสิว่าเจ้าได้เปลี่ยนทหารรับจ้างอัคนีเป็นอะไร ไป๋เหลียน เจ้าทำให้ข้าผิดหวังมาก”
ไป๋เหลียนผละที่ปรึกษาของนางก่อนที่จะวิ่งไปหาเจี้ยนเฉิน เมื่อมองไปที่ใบหน้าที่ย่ำแย่ของเขา นางก็รู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย นางพูดอย่างประหม่าว่า “พี่ชาย ฟังข้า ข้าทำทั้งหมดนี้เพื่อเห็นแก่ผู้คนในโลกนี้ ทั้งหมดนี้เพื่อนำพาสันติภาพมาสู่โลก”
“เพื่อผู้คนบนโลก ? เพื่อสันติภาพ ? ” เจี้ยนเฉินแค่นเสียงอย่างเย็นชา “ทำไมข้าถึงเห็นแต่การทำลายล้าง, ซากศพและการนองเลือด ? นี่คือสิ่งที่เรียกว่า ‘เพื่อประโยชน์ของชาวโลก’ งั้นหรือ ? ”
“นี่หรือยุคแห่งสันติภาพที่เจ้านำมาสู่โลก ? ”
“เจ้านำสันติภาพมาหรือยัง ? หรือว่ามันเป็นนรกทั้งเป็น ? ”
ด้วยใบหน้าที่มืดครึ้มของเจี้ยนเฉิน เขาพูดอย่างหนักข้อมากขึ้นเรื่อย ๆ เขาก็โกรธมากขึ้นเรื่อย ๆ
เห็นได้ชัดว่าไป๋เหลียนค่อนข้างกระวนกระวาย นางอธิบายอย่างกังวลว่า “พี่ชาย สงบสติอารมณ์ก่อน ฟังข้า ทุกสิ่งที่เห็นตอนนี้เป็นแค่ชั่วคราว นี่คือการเสียสละที่ต้องทำเพื่อทวีปเทียนหยวน เพื่อเข้าสู่ยุคแห่งสันติภาพอย่างแท้จริง ท่านต้องเชื่อข้า เมื่ออาณาจักรอัคนีของเรารวมทวีปเทียนหยวนเข้าด้วยกันเรียบร้อย ข้าจะออกกฏและตั้งระบบใหม่ วัตถุประสงค์ของกฏเหล่านี้ก็เพื่อให้ผู้เชี่ยวชาญอยู่ภายใต้การควบคุม”
“ท่านยังเคยพูดไว้ว่ากฏเหล่านี้มีไว้เพื่อควบคุมและลงโทษคนเลวทุกคน มันจะเป็นการป้องกันสำหรับคนธรรมดาทุกคนในโลก เช่นเดียวกับการปกป้องคนที่อ่อนแอ คนที่อ่อนแอไร้พลังจะไม่ต้องถูกทำร้ายอย่างป่าเถื่อนและตายเพราะผู้เชี่ยวชาญ”
“พี่ชาย ท่านไต่เต้าขึ้นมาตั้งแต่ระดับรากหญ้า ท่านควรเข้าใจมากกว่าข้าถึงความโหดร้ายของทวีปเทียนหยวน เมื่อถึงระดับหนึ่ง หากใครก็ตามโกรธ ผู้บ่มเพาะที่มีกำลังมากกว่าก็มีเพียงฆ่าผู้อ่อนแอเท่านั้น ชะตากรรมของผู้อ่อนแอล้วนตามแต่ความต้องการของผู้เชี่ยวชาญเหล่านั้น”
“เมื่อคนอ่อนแอเหล่านี้บางคนได้รับสมบัติหรือวิธีการบ่มเพาะโดยบังเอิญหรือหากว่าเขามีความมั่งคั่งที่คนอื่นอยากได้ ชะตากรรมเดียวของพวกเขาก็คือจะมีคนที่แข็งแกร่งกว่าพวกเขาขโมยไป ท้ายที่สุด พวกเขาจะกลายเป็นศพภายใต้น้ำมือของผู้เชี่ยวชาญ”
“และตลอดหลายปีที่ผ่านมา ทวีปเทียนหยวนดูเปลือกนอกนั้นเหมือนจะสงบสุข แต่จริง ๆ แล้วมันเต็มไปด้วยการต่อสู้และการเข่นฆ่า การต่อสู้ระหว่างเซียนผู้คุมกฎและเซียนระดับราชาเป็นเรื่องปกติ และมันจะเป็นการทำลายล้างทันทีที่พวกเขาเริ่มทำการโจมตี บ่อยครั้ง ผลที่ตามมาหลังจากการต่อสู้ของเซียนผู้คุมกฏทั้งสองคนก็เพียงพอจะทำลายเมืองเล็ก ๆได้ มีคนจำนวนมากที่ตายเพราะเหตุนี้”
“และนั่นก็เป็นแค่เซียนผู้คุมกฏ ผลที่ตามมาจะรุนแรงมากขึ้นไปอีกเมื่อพูดถึงเซียนระดับราชาและเซียนระดับจักรพรรดิที่แข็งแกร่งกว่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งเหล่าผู้บ่มเพาะที่อ่อนแอกว่าคนทั่วไปจำนวนมากที่มักจะตายเพราะผลกระทบจาการต่อสู้ของพวกเขาทั่วทวีปเทียนหยวนโดยไม่ตั้งใจ”
“ผู้เชี่ยวชาญเหล่านี้ต้องทุกข์ทรมาณจากทัณฑ์สวรรค์ แต่พวกเขาก็จำเป็นต้องสังหารคนนับล้านก่อนที่จะมีผล”
“พี่ชาย ไม่ว่าจะเป็นท่านหรือข้า หรือใครก็ตามที่นี่ เราทุกคนที่มาถึงตรงนี้ได้ต่างก็ก้าวเดินมาจากคนธรรมดา อย่างไรก็ตามมนุษย์ทุกคนมากมายที่อาศัยอยู่ในทวีปเทียนหยวน อยู่ภายใต้การคุกคามจากผู้เชี่ยวชาญอย่างต่อเนื่อง มนุษย์บางคนถึงกับเข้าไปในภูเขาเพื่อเก็บสมุนไพร แต่แล้วหลังจากนั้นก็มีผู้เชี่ยวชาญปรากฏตัวขึ้นมาหลังจากที่เขาเก็บเสร็จ ผลที่ตามมาของมนุษย์เหล่านั้นก็เป็นอย่างที่เรารู้ ๆ กันอยู่”
“คนทั่วไปจำนวนนับไม่ถ้วนยังทุกข์ยาก พวกเขาเป็นแค่มนุษย์ธรรมดาที่ไม่อาจบ่มเพาะได้ พวกเขาไม่มีพลัง ความจริงแล้ว คนทั่วไปเหล่านี้ไม่อาจเดินไปเดินมาโดยไม่ต้องก้มหัวลงในเมืองใหญ่ ๆ บางเมืองได้ เพียงเพราะเขากลัวว่าสิ่งที่พวกเขาทำจะทำให้พวกเขาตายโดยไม่ได้ตั้งใจ”
“ความตั้งใจเดิมของข้าที่อยู่เบื้องหลังการก่อตั้งอาณาจักรอัคนีคือการกำหนดกฏที่จำกัดทุกคนบนโลก ข้าต้องการหยุดสิ่งที่เรียกว่าผู้เชี่ยวชาญเหล่านั้นที่ทำการใด ๆ โดยประมาท ป้องกันไม่ให้พวกเขาละเมิดหรือฆ่าสิ่งมีชีวิตที่อ่อนแอ นอกจากนี้ยังช่วยให้คนทั่วไปมีอำนาจ มีความกล้าหาญและใช้ชีวิตได้อย่างอิสระได้ง่ายขึ้น พี่ชาย ท่านคิดว่าที่ข้าทำทุกอย่างนี้มันผิดอยู่หรือเปล่า ? ” ไป๋เหลียนพูดออกเต็มไปด้วยอารมณ์และความมั่นใจอย่างยิ่ง