เธอเป็นผู้รับเหมาอันดับหนึ่งในกาแล็กซี่ - บทที่ 186 ห้องไลฟ์สดใหม่ยอดนิยม

บทที่ 186 ห้องไลฟ์สดใหม่ยอดนิยม

ลู่จินกู้ตอบกลับข้อสงสัยของทุกคนด้วยการเดินไปจับกระต่ายตัวหนึ่งออกมา

เมื่อเทียบกับซาร์ทที่ยังเป็นวัยรุ่น และว่านฉีหยาที่ยังเป็นเด็กจริง ๆ กลุ่มคนที่อุทยานป่าไม้กลับแสดงท่าทีราวกับกำลังเผชิญหน้ากับภัยอันตรายใหญ่หลวง ทุกคนต่างเตรียมตัวเตรียมใจอย่างเต็มที่

โดยเฉพาะเซินไห่เฉิงและกลุ่มคนที่มีพลังจิตสูง พวกเขาจดจ่อเต็มที่ พร้อมที่จะใช้งานพลังจิตทันทีหากจำเป็น

ทว่ากระต่ายน้อยที่ถูกจับออกมาเพียงแค่พยายามดิ้นหลบอยู่สองสามครั้ง และเมื่อพบว่าหนีไม่พ้น ‘กรงเล็บปีศาจ’ ของลู่จินกู้แล้ว มันก็ทำหน้าตาหมดอาลัยตายอยาก นอนคุดคู้อยู่ในอ้อมกอดของเธอ แสดงท่าที ‘จะทำอะไรก็ทำเถอะ’

หลังจากที่ลูบกระต่ายจากหัวจรดเท้าไปหลายรอบ ลู่จินกู้ก็หันมายิ้มให้กลุ่มคนที่ตื่นตะลึงอยู่ จากนั้นจึงตอบคำถามที่ค้างคาไว้เมื่อครู่

“พวกมันไม่ต้องการการควบคุมด้วยพลังจิต”

“โอ้โห!”

เซินไห่เฉิงส่งเสียงอุทานเป็นคนแรก และรีบเข้ามาใกล้ สายตาของเขาเต็มไปด้วยความใคร่รู้ มือที่ยื่นออกมาก็เต็มไปด้วยความลังเล “สามารถจับมันได้ไหม?”

“ได้สิคะ แต่อย่าใช้แรงมาก…” ลู่จินกู้แนะนำอย่างใจเย็น

ดูเหมือนว่ากระต่ายตัวน้อยจะถูกลูบจนรู้สึกสบาย มันเริ่มผ่อนคลายจากความตึงเครียดในตอนแรก สุดท้ายก็เอนตัวนอนในอ้อมกอดของเธอจนตัวแบนเป็นเหมือน ‘แป้งขนมกระต่าย’ และตาหรี่ลงเหมือนกำลังง่วงนอน

ท่าทางที่น่ารักเช่นนี้ทำให้ผู้คนรอบข้างตกหลุมรักมันทันที

อย่างไรก็ตาม ลู่จินกู้ไม่ได้ปล่อยให้ทุกคนเข้ามาลูบคลำกระต่ายตัวนี้ แต่รีบวางมันกลับลงในพื้นที่ปิดล้อมไว้อย่างรวดเร็ว

พอเท้าของมันสัมผัสพื้น กระต่ายตัวน้อยที่เกือบจะหลับไปเมื่อครู่ก็กลับมาตื่นตัวทันที หูยาวสั่นไหว แล้วกระโดดพรวดเข้าไปในพุ่มไม้

แทบจะพร้อมกันนั้น ร่างสีดำของหมาป่าก็พุ่งออกมาอย่างรวดเร็ว แม้ว่ามันจะกระโจนพลาดไปครั้งแรก แต่ก็หมุนตัวอย่างว่องไวและวิ่งไล่ตามกระต่ายต่อไป

เมื่อหมาป่าสองตัวพุ่งออกมาอย่างกะทันหัน คนหลายคนต่างก็ร้องออกมาด้วยความตกใจ

อย่างไรก็ตาม หมาป่าตัวผู้ดูเหมือนจะเข้าใจว่าพื้นที่นี้ไม่ใช่ที่ที่สิ่งมีชีวิตสองขาที่แปลกประหลาดเหล่านี้สามารถเข้าไปได้อย่างอิสระ ดังนั้นเมื่อได้ยินเสียงกรีดร้อง มันก็เพียงแค่เหลือบมองพวกเขาแวบหนึ่ง ก่อนจะวิ่งไล่ล่ากระต่ายต่อไป

ลู่จินกู้มองดูคนรอบข้าง และไม่แปลกใจเลยที่พบว่าหลายคนเผยสายตากังวล เธอแอบส่ายหัวเล็กน้อย

นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมเธอถึงไม่ให้ทุกคนสัมผัสกับกระต่ายโดยตรงตั้งแต่แรก เพราะการที่พวกเขาได้สัมผัสหรืออุ้มมัน จะทำให้เกิดความผูกพันได้ง่าย แต่สิ่งที่อุทยานป่าไม้ต้องการคือ ‘ธรรมชาติ’ การเกิดแก่เจ็บตายของสัตว์เหล่านี้ไม่ควรถูกแทรกแซง

และดูเหมือนว่าสัตว์เหล่านี้จะมีความสามารถในการปรับตัวที่แข็งแกร่ง ในอีกไม่กี่วันถัดมา หมาป่าทั้งสองตัวและกระต่ายเหล่านั้นได้แสดงให้ผู้คนที่มาเฝ้าดูเห็นถึงความหมายที่แท้จริงของ ‘ความโหดร้ายของธรรมชาติ’

บางคนที่ใจอ่อนและขี้กลัว ดูเพียงหนึ่งหรือสองครั้งแล้วก็ไม่อยากกลับมาดูอีก

พวกเขาเข้าใจเหตุผล แต่ความไม่อยากเห็นความโหดร้ายแบบนี้ก็เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

ด้วยเหตุนี้ พวกเขาจึงพลาดเหตุการณ์ที่หาดูได้ยากไป

สำหรับลู่จินกู้เอง หลังจากยืนยันว่าสัตว์ทั้งสองชนิดปรับตัวได้ดีแล้ว เธอก็ได้มุ่งเน้นไปที่การสร้างแอตแลนติส ซึ่งเมื่อเธอได้รับข่าวและรีบไปที่นั้นก็ดูเหมือนว่าจะสายไปเสียแล้ว

หมาป่าทั้งสองตัวและกระต่ายเพศเมียสี่ตัวได้ให้กำเนิดลูกสัตว์แล้ว

เธอไม่ได้เชี่ยวชาญทางชีววิทยา จึงไม่ทันสังเกตเลยว่าหมาป่าเพศเมียและกระต่ายเพศเมียบางตัวกำลังตั้งท้องอยู่

ไม่แปลกใจเลยที่ตั้งแต่เธอเห็นหมาป่าทั้งสองครั้งแรก หมาป่าตัวเมียก็มักจะนอนพักอยู่บนพื้นแทบตลอดเวลา และในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมานี้ เวลาที่พวกมันออกล่า ก็ไม่เห็นหมาป่าตัวเมียมีส่วนร่วม คงเป็นเพราะมันใกล้จะคลอดแล้ว

ส่วนกระต่ายตัวเมียอีกหลายตัวนั้น…ก็คงไม่แปลกใจ เพราะกระต่ายทั้งหลายเบียดกันแน่นอยู่ในตู้ จะสังเกตเห็นได้ก็คงยาก

ความจริงแล้วหากไม่มีระบบการตรวจสอบแบบลอยฟ้าครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด พวกเขาคงต้องรอจนกว่าลูกสัตว์จะโตพอที่จะออกมาจากที่ซ่อน จึงจะรู้ว่าอุทยานป่าไม้แห่งนี้มีชีวิตใหม่กำเนิดขึ้น

การเกิดของลูกสัตว์ทำให้ทุกคนตื่นเต้นอย่างมาก และการมีชีวิตใหม่ที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงสองชนิดก็ทำให้ทุกคนแบ่งออกเป็นสองฝ่ายอย่างรวดเร็ว

จากที่ก่อนหน้านี้เกือบทุกคนแสดงความเห็นใจให้กับกระต่าย ตอนนี้ความรู้สึกนั้นก็เปลี่ยนไป

ลูกหมาป่าก็น่ารักไม่แพ้กันนะ!

ไม่กี่วันถัดมา เสียงถกเถียงกันเรื่องฝ่ายลูกหมาป่ากับฝ่ายลูกกระต่ายก็ดังไปทั่วอุทยานป่าไม้

เมื่อเธอพบว่าทุกคนดูสนใจลูกสัตว์เหล่านี้มากเป็นพิเศษ ลู่จินกู้ก็มีไอเดียขึ้นมา และตัดสินใจยื่นคำขอฉุกเฉินไปที่บริษัทพาราไดซ์กรุ๊ปเพื่อเปิดห้องไลฟ์สองห้องใหม่ทันที

ห้องไลฟ์สดที่เปิดขึ้นมาใหม่นี้ต่างจากการไลฟ์สดทั่วไป ห้องไลฟ์ทั้งสองที่ชื่อว่า ‘อุทยานป่าไม้ธรรมชาติ·หมาป่า’ และ ‘อุทยานป่าไม้ธรรมชาติ·กระต่าย’ ไม่มีพิธีกร เมื่อผู้คนที่ติดตามพาราไดซ์ด้วยความอยากรู้อยากเห็นเข้าไปดู พวกเขาก็ได้รับการต้อนรับด้วยภาพสีเขียวขจีเต็มไปทั่วจอ

อย่างไรก็ตาม ความตื่นตาตื่นใจนี้ไม่ได้คงอยู่นานนัก เพราะทุกคนคุ้นเคยกับเขตพาราไดซ์ 1 ที่มีพืชพรรณเขียวขจีและดอกไม้เบ่งบานอยู่แล้ว แม้หลายคนจะไม่เคยสัมผัสด้วยตนเอง แต่รูปภาพที่เผยแพร่บนสตาร์เน็ตก็มีให้เห็นมากมายไม่รู้จบ

แต่ไม่นานนัก กล้องก็สลับไปที่ลูกหมาป่าและลูกกระต่าย

ทันใดนั้น จำนวนคอมเมนต์ที่เคยมีเพียงไม่กี่ข้อความก็พุ่งพรวดอย่างรวดเร็วราวกับน้ำพุ

ครึ่งหนึ่งของข้อความคือการถามว่า “นี่คืออะไร” ส่วนอีกครึ่งหนึ่งคือเสียงกรีดร้องว่า “มันน่ารักจังเลย!”

ทั้งห้องไลฟ์นั้นถูกควบคุมโดย AI ทั้งหมด กล้องลอยฟ้าที่ติดตั้งอยู่เหนือลานทุ่งหญ้าหลายสิบตัวถูกเชื่อมต่อเข้ากับระบบนี้ AI จะทำการวิเคราะห์ภาพจากกล้องทั้งหมดแบบเรียลไทม์ และเลือกภาพที่น่าสนใจที่สุดมาแสดงบนจอของไลฟ์สด

ตอนนี้เงื่อนไขที่ตั้งไว้สำหรับการถ่ายทอดสดทั้งสองห้องคือ ‘ลูกสัตว์’ ดังนั้นภาพที่ผู้ชมเห็นก็มักจะเกี่ยวข้องกับลูกหมาป่าและลูกกระต่าย

ไอเดียนี้ได้แรงบันดาลใจจากการไลฟ์สดแพนด้าที่ได้รับความนิยมอย่างสูงในชีวิตก่อนของเธอ

ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นก็บ่งบอกว่า ความน่ารักของลูกหมาป่าและลูกกระต่ายนั้นสามารถดึงดูดใจผู้อยู่อาศัยในสหพันธ์ได้ดีไม่แพ้กับแพนด้าที่เคยเป็นสัญลักษณ์ของประเทศเลย

ที่สำคัญคือ พวกเขาไม่เคยเห็นสัตว์เหล่านี้มาก่อน

เพียงแค่สามวัน ห้องไลฟ์สดทั้งสองก็มีแฟนคลับตัวยงจำนวนไม่น้อย พวกเขาคอยเฝ้าจอเพื่อชื่นชมความน่ารักของลูกสัตว์เหล่านี้อยู่ทุกวัน พร้อมทั้งเร่งให้ทางอุทยานป่าไม้เปิดให้บริการโดยเร็ว

จากเหตุการณ์นี้ทำให้เห็นได้ว่าการไลฟ์สดที่เกิดขึ้นจากไอเดียกระทันหันนี้กลับกลายเป็นแผนการโปรโมตที่มีประสิทธิภาพอย่างยิ่ง

การที่หมาป่าและกระต่ายสามารถปรับตัวเข้ากับอุทยานป่าไม้ได้อย่างดีนั้น ถือเป็นสัญญาณที่ดีมากสำหรับลู่จินกู้ อีกทั้งยังสอดคล้องกับมาตรฐานที่เข้มงวดของระบบพาราไดซ์ ทำให้อุทยานป่าไม้มีสัตว์เพิ่มจากศูนย์เป็นสองชนิด

แม้ว่ายังต้องใช้เวลาอีกมากเพื่อให้ได้จำนวนสัตว์ห้าสิบชนิดที่ต้องการ แต่ก็ถือว่าเป็นการเริ่มต้นที่ดีและมองเห็นความหวังแล้ว

ดังนั้นเธอจึงตั้งค่าให้ ‘สัตว์’ เป็นประเภทสินค้าที่กลุ่มการค้าจะต้องพยายามจัดหามาให้ได้เป็นอันดับแรก และยังเสนอราคาที่สูงมากเพื่อกระตุ้นมัน

ด้วยการสนับสนุนแบบสองชั้นเช่นนี้ หากกลุ่มการค้าพบว่าแหล่งค้าใดมีสัตว์ให้ขาย พวกเขาก็น่าจะสามารถจัดการซื้อสัตว์และนำมันกลับมาได้แน่นอน

การต้องไปดาวเคราะห์หมายเลข 7133 ทุกครั้งเพื่อขนส่งสัตว์มายังอุทยานนั้นเป็นเรื่องยุ่งยาก ลู่จินกู้จึงตัดสินใจว่าจะเปิดตลาดการค้าขึ้นที่นี่แทน

อย่างไรก็ตาม ตลาดการค้านี้จะไม่เปิดให้สาธารณะเข้ามาใช้ และจะรับซื้อเฉพาะสัตว์เท่านั้น ดังนั้นเธอจึงสร้างมันขึ้นในเขตพื้นที่ทำการซึ่งได้แบ่งไว้ก่อนหน้านี้

เธอได้แยกพื้นที่สำหรับตลาดการค้าออกเป็นสัดส่วนโดยเฉพาะ ซึ่งหมายความว่าหากมีการซื้อสัตว์เข้ามา จะถูกส่งมายังตลาดนี้ จากนั้นก็ให้พนักงานส่งสัตว์เหล่านั้นไปยังเขตสวนที่เหมาะสมต่อไป

เมื่อทบทวนรายการภารกิจอีกครั้ง เธอก็พบว่าหากรอให้แอตแลนติสสร้างเสร็จและรวบรวมสัตว์ให้ครบห้าสิบชนิด ทุกอย่างก็จะเข้าที่เข้าทาง ทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลายไปได้บ้าง