เธอเป็นผู้รับเหมาอันดับหนึ่งในกาแล็กซี่ - บทที่ 404 ความต้องการพิเศษของคู่ค้า

บทที่ 404 ความต้องการพิเศษของคู่ค้า

[ระบบแจ้งเตือน : ตรวจพบบ้านเอลฟ์ที่สมบูรณ์ การสืบทอดอารยธรรมเผ่าเอลฟ์เริ่มต้นแล้ว]

ติ๊ง!

[ภารกิจระดับ 6 ข้อที่ 1 : สร้างเขตพาราไดซ์ระดับที่สอง 30 แห่ง (30/30)]

[ภารกิจระดับ 6 ข้อที่ 2 : สร้างเขตพาราไดซ์เคลื่อนที่ 10 แห่ง (10/10)]

[ภารกิจระดับ 6 ข้อที่ 3 : เปิดการสืบทอดอารยธรรม 3 แห่ง (3/3)]

[ภารกิจระดับ 6 ข้อที่ 4 : ดึงดูดเผ่าพันธุ์ต่าง ๆ 5 เผ่า (4/5)]

[ภารกิจระดับ 6 ข้อที่ 5 : สร้างสิ่งก่อสร้างมหัศจรรย์ 15 แห่ง (13/15)]

[ภารกิจระดับ 6 ข้อที่ 6 : ค่าฮวงจุ้ย (30000/30000), อาคารเชิงฟังก์ชัน (500/500), ที่อยู่อาศัยระดับสูง (300/300), ประชากร (2984/2000)]

ลู่จินกู้ตรวจดูบันทึกภารกิจอย่างละเอียด ทันใดนั้นก็รู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก

ในบรรดาภารกิจอัพเกรดที่ยากที่สุดสามอย่าง ได้แก่ การสืบทอดอารยธรรม การรวบรวมเผ่าพันธุ์ และการสร้างสิ่งก่อสร้างมหัศจรรย์ หนึ่งในนั้นได้บรรลุเงื่อนไขแล้ว และสิ่งก่อสร้างมหัศจรรย์ 15 แห่งก็มีเพียงพอแล้ว แค่รอให้กลุ่มสิ่งก่อสร้างอีกสองแห่งสร้างเสร็จก็พอ

สิ่งเดียวที่ยังไม่มีทางออกก็คือภารกิจการรวบรวมเผ่าพันธุ์

ไม่ใช่ว่าเธอไม่อยากทำให้สำเร็จ แต่ประกาศของเขตพาราไดซ์ได้ออกไปนานแล้ว กลับยังไม่มีเผ่าพันธุ์อื่นมาหาเธอเลย ไม่รู้ว่าพวกเขายังสงสัยในตัวเธออยู่ หรือว่าในสหพันธ์ไม่มีเผ่าพันธุ์อื่นที่มีเลือดบริสุทธิ์อยู่แล้วกันแน่

งานระดับหกไม่สามารถทำเสร็จได้ภายในวันเดียว แผนการของเธอจึงต้องล่าช้าออกไปอีกหนึ่งวัน เธอจึงอดร้อนใจไม่ได้

แต่เรื่องแบบนี้ถึงจะร้อนใจก็ไม่มีประโยชน์ เธอทำได้เพียงอดทนรอเท่านั้น

การแลกเปลี่ยนของบริษัทพาราไดซ์กรุ๊ปยังคงดำเนินต่อไป แต่ดูเหมือนว่าช่วงที่ผ่านมาเธอใช้ความโชคดีหมดไปแล้ว จึงไม่ได้รับความประหลาดใจจากสิ่งที่แลกเปลี่ยนมาอีก

ในช่วงนี้สถานการณ์ภายนอกยิ่งวุ่นวายมากขึ้น การสู้รบระหว่างกองกำลังกบฏและกองกำลังปราบกบฏยังคงยืดเยื้อ คนธรรมดาที่เต็มใจเข้าร่วมกับตระกูลแบล็กเพื่อเสี่ยงโชคกับอนาคตก็มีมากขึ้นเรื่อย ๆ ข่าวลือต่าง ๆ ก็ไม่เคยขาดหาย

ท่ามกลางความวุ่นวายเช่นนี้ อีธานก็ได้คุ้มกันสิ่งของทั้งสามอย่างมาถึงแล้ว

ตามปกติไม่ควรใช้เวลานานขนาดนี้ แต่ตอนนี้ภายนอกวุ่นวายเกินไป สถานีวาร์ปบางแห่งถูกฝ่ายศัตรูยึดครอง อีธานจึงต้องนำทีมอ้อมเส้นทาง สุดท้ายก็ตกลงที่ดาว 6752 ต้องติดต่อขอเปิดสิทธิ์พิเศษกับเธอ ถึงได้ผ่านสถานีขนส่งมาถึงตัวเธอ

พอเห็นอีธาน เธอก็รู้ทันทีว่าทำไมกู้ตั๋วถึงส่งเขามาในเวลานี้

สภาพของเขาแย่มาก ไม่ใช่เพราะบาดเจ็บอะไร แต่เป็นเพราะสภาพจิตใจที่ไม่มั่นคงอย่างมาก

คงเป็นเพราะเรื่องของอีฟที่ส่งผลกระทบต่อจิตใจเขาอย่างหนัก

ปมในใจแบบนี้ไม่อาจแก้ได้ด้วยคำพูดเพียงไม่กี่คำ เธอถอนหายใจเบา ๆ ไม่พูดอะไรอื่น เพียงแค่กล่าวขอบคุณในความเหนื่อยยากและจัดการให้เหล่านักรบที่คุ้มกันไปพักผ่อน

แต่อีธานปฏิเสธ เขาพูดเสียงราบเรียบว่า “ท่านผู้นำสั่งให้ผมดูแลของพวกนี้ให้ดี จนกว่าคุณจะตรวจดูเสร็จผมถึงจะไปได้”

ก็ได้… ตอนนี้เธอไม่อยากเถียงกับเขา จึงสั่งให้คนเปิดกล่องตรงนั้นเลย

เหมือนที่เห็นตอนติดต่อสื่อสาร ของทั้งสามอย่างถูกจัดวางอย่างดีในกล่อง เนื่องจากมีพลังชำระล้างปกคลุมอยู่ หัวใจของอสูรทมิฬที่ถูกดัดแปลงจึงไม่ได้แผ่กลิ่นอายที่ทำให้ผู้คนรู้สึกไม่สบายออกมา

อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นหัวใจที่ยังเต้นเบา ๆ อยู่ ความรู้สึกไม่สบายใจก็เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ เธอหลบเลี่ยงหัวใจดวงนั้นโดยสัญชาตญาณ แล้วหยิบเมล็ดบัวดำขึ้นมาแทน

เมล็ดบัวนี้ใหญ่กว่าเมล็ดบัวที่เธอเคยเห็นมามาก เมื่อสัมผัสดูก็แข็งมาก ถ้าไม่ได้เชื่อใจกู้ตั๋วมากพอ เธอคงคิดว่ามันเป็นก้อนหินไปแล้ว

แต่กู้ตั๋วเคยบอกว่าตรวจพบพลังชีวิตอยู่ข้างใน

แต่เมื่อถือมันไว้ในมือ ระบบพาราไดซ์กลับไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ ดูเหมือนว่ามันคงไม่ใช่วัสดุหลัก เธอจึงโยนมันเข้าไปในตลาดการค้าเพื่อประเมินราคา

ระหว่างรอผลการประเมิน เธอก็ไม่ได้อยู่เฉย หยิบผลึกขนฟีนิกส์ขึ้นมา

เมื่อได้เห็นของจริงถึงได้รู้ว่า ผลึกชิ้นนี้สวยงามมาก ส่วนที่เป็นสีแดงนั้นบริสุทธิ์มาก ‘ขนนก’ ที่อยู่ด้านในเห็นชัดเจนทุกเส้น มีจำนวนมากแต่ไม่ยุ่งเหยิง ทิศทางสอดคล้องกันทั้งหมด แม้ไม่พูดถึงคุณสมบัติมหัศจรรย์ แค่รูปลักษณ์ภายนอกก็มีค่าควรแก่การสะสมแล้ว

เมื่อหยิบผลึกขนฟีนิกส์ที่อุ่น ๆ ขึ้นมา เสียงแจ้งเตือนที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นข้างหู เธอรีบเปิดระบบพาราไดซ์ทันที

[ระบบแจ้งเตือน : ตรวจพบการเปิดใช้งานเงื่อนไขการสร้างสิ่งก่อสร้างมหัศจรรย์ – วังเทพเพลิง ต้องการเปิดภารกิจการสร้างวังเทพเพลิงหรือไม่? ใช่/ไม่]

ก่อนหน้านี้เธอก็มีลางสังหรณ์แล้วว่า ผลึกขนฟีนิกส์หรือเมล็ดบัวดำจะต้องเปิดใช้งานสิ่งก่อสร้างมหัศจรรย์สักอย่าง ดูเหมือนลางสังหรณ์ของเธอจะแม่นมาก

วังเทพเพลิงแสดงการสืบทอดอารยธรรมเป็นระบบเดียวกับพระราชวังจันทรา ต้องวางไว้ในอุทยานป่า หรือแยกเป็นเขตพาราไดซ์เฉพาะ ดังนั้นเธอจึงยังไม่เปิดใช้งานภารกิจ

ส่วนหัวใจของอสูรทมิฬที่ถูกดัดแปลง เธอไม่อยากแตะต้องโดยสัญชาตญาณ จึงให้คนเก็บแล้วส่งไปที่สถาบันวิจัยโดยตรง

ขณะนี้ผลการประเมินราคาจากตลาดการค้าออกมาแล้ว เธอคิดว่าคงเหมือนทุกครั้งที่จะได้มูลค่าสินค้า แต่ใครจะรู้ว่าด้านล่างยังมีข้อความเพิ่มอีกบรรทัด

[สินค้าชิ้นนี้มีคู่ค้าต้องการรับซื้อ]

มีลิงก์แนบมาด้วยอย่างใส่ใจ ทำให้เธอสามารถตรวจสอบรายละเอียดการรับซื้อได้โดยตรง

ปัจจุบันกลุ่มการค้าของร้านพาราไดซ์มีจำนวนเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จำนวนครั้งในการค้าขายก็เพิ่มขึ้นเป็นเส้นตรง แทบทุกคู่ค้าจะมีสินค้าที่ต้องการรับซื้อโดยเฉพาะ พวกที่ธรรมดาหน่อยก็จะเป็น ‘ชอบสินค้าประเภทเนื้อสัตว์’ ‘ต้องการอัญมณีเพิ่มเติม’ อะไรประมาณนี้ เธอมอบหมายให้เอไอของตลาดการค้าจัดการอย่างชาญฉลาด ในขณะที่รับประกันการจัดหาให้เขตพาราไดซ์ก็สามารถตอบสนองความต้องการเหล่านี้ได้ตามสมควร

และเมื่อตอบสนองความต้องการพิเศษของคู่ค้าได้ สินค้าที่นำกลับมามักจะมีมูลค่าสูงขึ้น โอกาสที่จะได้สินค้าพิเศษเฉพาะของอีกฝ่ายก็จะเพิ่มขึ้นด้วย

แต่ก็มีคู่ค้าบางรายที่มีความต้องการที่ยากจะตอบสนอง เช่น ‘ต้องการมนุษย์มีชีวิตสำหรับการทดลอง’ ‘ต้องการรังสีแกมมาจำนวนมาก’ บางอย่างขัดต่อศีลธรรม บางอย่างก็ไม่รู้จะหามาจากไหน จึงต้องเพิกเฉยไป

ส่วนความต้องการพิเศษของคู่ค้าที่ต้องการเมล็ดบัวดำนี้ ก็จัดอยู่ในประเภท ‘ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน’

อีกฝ่ายมีความต้องการหลายประเภท แต่ล้วนเป็นประเภท ‘วิญญาณไฟ’ ‘ผลไม้แห่งชีวิตหมื่นปี’ ‘แก่นบัวน้ำแข็งเจ็ดกลีบ’ ฟังดูไม่เหมือนสิ่งที่จะมีในโลกของสหพันธ์เลย

เธอสงสัยอยู่พักหนึ่งว่าคู่ค้ารายนี้น่าจะมาจากโลกของนักบำเพ็ญเซียน จึงยิ่งรู้สึกทึ่งกับความมหัศจรรย์ของตลาดการค้า

แต่ไม่เคยคิดว่าจะสามารถตอบสนองความต้องการพิเศษของอีกฝ่ายได้

ใครจะคิดว่า โลกที่เดินตามเส้นทางเทคโนโลยีอย่างชัดเจนแบบนี้ จะสามารถหาสิ่งที่อีกฝ่ายต้องการได้จริง ๆ

ต้องการเมล็ดบัวดำ ให้ค่าตอบแทนตามขนาด

มองดูเมล็ดบัวดำขนาดสองฝ่ามือในมือ เธอคิดว่าขนาดนี้น่าจะไม่เล็กเกินไป

เมื่อระบบพาราไดซ์ไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ กับเมล็ดบัวดำ การนำไปแลกเปลี่ยนก็คงไม่เป็นไร ดังนั้นเธอจึงเก็บเมล็ดบัวดำเข้าคลังสินค้าของตลาดการค้า กำหนดคู่ค้าแล้วก็ปล่อยวางไม่สนใจอีก

หลังจากนี้กลุ่มการค้าที่ลึกลับจะจัดการเรื่องต่อไปเอง

หลังจากจัดการของทั้งสามชิ้นเสร็จ อีธานก็ยอมไปพักผ่อนในที่สุด ลู่จินกู้มองแผ่นหลังที่ดูหมดเรี่ยวแรงของเขาแล้วอดส่ายหน้าไม่ได้

การมีน้องสาวที่ชอบหลอกพี่ชาย นับเป็นความโชคร้ายของอีธานจริง ๆ

ขณะที่กำลังคิดอยู่นั้น เสียงแจ้งเตือนของระบบที่ดังขึ้นบ่อย ๆ ช่วงนี้ก็ดังขึ้นมาอีก เธออดที่จะตื่นเต้นไม่ได้ มีข่าวดีอะไรอีกล่ะ?