เธอเป็นผู้รับเหมาอันดับหนึ่งในกาแล็กซี่ - บทที่ 410 ของขวัญ

บทที่ 410 ของขวัญ

แต่เมื่อคิดดูดี ๆ ลู่จินกู้พบว่าตัวเองคิดผิดไป

ภารกิจระดับเจ็ดนั้นยากมาก

ภารกิจแรกยังพอทำได้ แค่เป็นเรื่องของเวลา แต่ภารกิจที่สอง… ลองคิดดูว่าถ้าไม่ใช่เพราะสถานการณ์ตึงเครียด เธอถึงได้เปิดโหมด ‘ชอปปิงบ้าคลั่ง’ เพื่อที่จะขึ้นระดับหก และบังเอิญได้รับสมบัติลับของเผ่ามังกร จนได้เปิดชุดของขวัญสิ่งก่อสร้างมหัศจรรย์ สิ่งก่อสร้างมหัศจรรย์สามสิบแห่งที่อยู่ในอารยธรรมเดียวกัน เธอคงต้องรอไปอีกนานกว่าจะรวบรวมได้ครบ

ถ้าโชคร้ายหน่อย อาจจะทำภารกิจนี้ไม่สำเร็จไปชั่วชีวิตก็ได้

ได้แต่บอกว่าบุญที่สะสมมาหลายสิบปีสองชาติ มาระเบิดถูกที่ถูกเวลาพอดี

หลังจากรำพึงรำพันเสร็จ เธอก็ปิดหน้าจอระบบ

การขึ้นระดับ 7 ยังต้องใช้เวลา แต่ประโยชน์ของระดับ 6 นั้นสามารถใช้ได้แล้ว

การกระทำทั้งหมดของเธอที่ทำให้คนอื่นงงก่อนหน้านี้ ก็เพื่อช่วงเวลานี้

เธอตรวจสอบดาวเคราะห์ในสังกัดของตัวเอง แม้ว่าเธอจะกำลังเตรียมตัวสำหรับการเดินทางครั้งนี้ แต่ทางเหอผิงก็ไม่ได้หยุดนิ่ง ยังคงซื้อดาวเคราะห์ตามแผนที่เธอวางไว้ ตอนนี้มีดาวเคราะห์ในสังกัดของเธอมากกว่า 160 ดวงแล้ว

จริง ๆ แล้วยังห่างจากเป้าหมายที่เธอตั้งไว้อีกมาก โดยเฉพาะดาวเคราะห์เหล่านี้ส่วนใหญ่กระจายอยู่ในพื้นที่ห่างไกล สหพันธ์มีพื้นที่เป็นวงกลมที่แผ่ขยายออกจากดาวศูนย์กลาง นั่นหมายความว่าดาวเคราะห์เหล่านี้ส่วนใหญ่อยู่ห่างกันมาก

แต่เธอไม่มีเวลารออีกแล้ว ข่าวจากกู้ตั๋วยังส่งมาไม่ได้ชั่วคราว แต่ข่าวร้ายต่าง ๆ ในสตาร์เน็ตกลับมีออกมาไม่หยุด

ประชาชนที่เข้ารับการผ่าตัดมีจำนวนสูงถึงสามหมื่นคนแล้ว เมื่อพิจารณาจากจำนวนประชากรที่ไม่มากของสหพันธ์ นี่เท่ากับจำนวนประชากรทั้งหมดของดาวเคราะห์ขนาดกลางถึงใหญ่แล้ว

มลพิษจากดาวศูนย์กลางยังคงไหลทะลักออกมาอย่างต่อเนื่อง หนีเอ้อได้ดำลงไปในนั้นแต่ยังไม่มีข่าวส่งกลับมา พวกเขาได้แต่รอคอยด้วยความกังวล

ในเขตมลพิษนั้นไม่รู้ว่าซ่อนแผนร้ายอะไรไว้ แต่ไม่ว่าจะเป็นเธอหรือกู้ตั๋วต่างก็ไม่มีเวลาว่างไปสำรวจในเขตมลพิษ

เมื่อรวมสถานการณ์ต่าง ๆ เข้าด้วยกัน การจะแก้ไขสถานการณ์มีเพียงวิธีเดียว นั่นคือการอัพเกรด เพื่อให้ได้จุดเริ่มต้นเครือข่ายจุดที่สอง

ตอนนี้เขตพาราไดซ์อัพเกรดถึงระดับ 6 สำเร็จแล้ว จุดเริ่มต้นบนแผนที่ดาวที่เคยเป็นศูนย์ได้เปลี่ยนเป็น 1

และเธอก็คิดตำแหน่งจุดเริ่มต้นไว้แล้ว

ในบรรดาดาวที่ซื้อมา มีหลายสิบดวงที่มีตำแหน่งเหมาะสมเป็นพิเศษ เพราะตั้งอยู่ใกล้ดาว 6752 พอดี เมื่อรวมกับดาว 7131 และดาวอื่น ๆ ที่ซื้อไว้ก่อนหน้า สามารถสร้างเครือข่ายขนาดใหญ่ได้อย่างรวดเร็ว

ข้อดีของการพัฒนาแบบนี้คือ เมื่อศัตรูรู้ตัว เครือข่ายใหม่ก็คงก่อตัวเสร็จแล้ว ถึงอีกฝ่ายอยากทำลายก็ไม่ทันการณ์

เพื่อเป้าหมายนี้ เธอยังไม่เปิดจุดเริ่มต้นเครือข่ายใหม่ ทุกคนพักฟื้นที่นี่เพื่อเตรียมพร้อมออกเดินทางอีกครั้ง

ศัตรูที่เคยอยู่บนฟ้า เพราะโจมตีก่อน จึงถูกระบบพาราไดซ์ตัดสินว่าเป็น ‘ผู้บุกรุก’ กองทัพเขตพาราไดซ์จึงสามารถโต้กลับได้อย่างชอบธรรม และถูกขับไล่ไปแล้ว

แต่พวกเขาไม่สงสัยเลยว่า เส้นทางต่อจากนี้จะยังมีการซุ่มโจมตี สกัดกั้น และการบุกโจมตีอีกมากมาย…

ดังนั้นอีธานจึงวางแผนไว้หลายชุด ดูเหมือนต้องการจำลองทุกสถานการณ์ที่อาจเกิดขึ้น

แน่นอนว่าเป็นไปไม่ได้ ในโลกไม่มีการป้องกันที่สมบูรณ์แบบ เขาขมวดคิ้วแน่น เสนอว่าควรส่งยานอวกาศมาเพิ่มอีกหรือไม่

ถ้ามียานอวกาศมากขึ้น พวกเขาก็จะสามารถนำกำลังรบไปได้มากขึ้นด้วย

เธอได้แต่ปฏิเสธอย่างไร้ความปรานี “เขตพาราไดซ์มีข้อจำกัดพิเศษ ไม่สามารถพาคนไปได้มากกว่านี้”

อีธานรู้สึกงุนงงอยู่บ้าง แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ถามว่าทำไม ได้แต่ยอมรับชะตากรรมและวางแผนด้วยกำลังพลที่มีอยู่

เธอก็รู้สึกจนปัญญาเหมือนกัน รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเจ้านายใจดำที่กดขี่ลูกน้อง

แต่สาบานได้ เธอไม่เคยคิดว่าคนพวกนั้นจะบ้าคลั่งถึงขนาดนี้

ในขณะที่อีธานกำลังวางแผนจนปวดหัว เธอก็พยายามคิดหาวิธีที่จะทำให้การเดินทางราบรื่นขึ้น

เนื่องจากคิดอะไรไม่ออก เธอจึงเลื่อนดูหน้าต่างต่าง ๆ ในระบบโดยไม่ตั้งใจ พยายามหาแรงบันดาลใจ

แล้วก็พบว่าในตลาดการค้ามีข้อความที่รอการจัดการอยู่ ช่วงนี้ยุ่งมาก และตลาดการค้าก็ไม่ใช่สิ่งที่ต้องให้ความสนใจเป็นพิเศษ เธอจึงไม่ได้สังเกตเห็นมาก่อน

พอกดเข้าไปดู ก็พบว่าเมล็ดบัวดำได้ขายออกไปเรียบร้อยแล้ว

แน่นอน นั่นไม่ใช่เหตุผลที่ตลาดการค้าทำเครื่องหมายเน้นไว้ เธอพิจารณาข้อความยาว ๆ นั้นอย่างละเอียด สีหน้าเริ่มดูยินดีขึ้นเรื่อย ๆ

ข้อความนี้จริง ๆ แล้วไม่ได้ส่งมาจากตลาดการค้า แต่เป็น ‘จดหมายขอบคุณ’ ที่ผู้ซื้อเมล็ดบัวดำฝากมากับกลุ่มการค้า

อย่างที่เธอคาดไว้ เมล็ดบัวดำขนาดสองฝ่ามือนั้นถือว่า ‘มีขนาดใหญ่มาก’ อีกฝ่ายได้รับแล้วดีใจมาก บอกว่าเมล็ดบัวดำนี้เพียงพอที่จะแก้ปัญหาของพวกเขาได้ เพื่อแสดงความขอบคุณ และจากการที่ได้ทราบจากกลุ่มการค้าว่าเธอกำลังติดอยู่ในสงคราม พวกเขาจึงเตรียมของขวัญไว้ให้ หวังว่าจะช่วยให้เธอผ่านพ้นช่วงเวลายากลำบากนี้ไปได้ และถ้าในอนาคตหาสินค้าที่พวกเขาต้องการเป็นพิเศษได้อีก พวกเขาก็ยินดีที่จะค้าขายต่อ

ข้ามคำพูดแสดงความขอบคุณและความคาดหวังไป เธอสนใจแค่ ‘ของขวัญ’ ที่ถูกอธิบายไว้อย่างคร่าว ๆ จากคำแนะนำของอีกฝ่าย มันคืออุปกรณ์ป้องกัน

เนื่องจากคาดเดาว่าอีกฝ่ายมาจากโลกแห่งการบำเพ็ญเซียนที่มหัศจรรย์ เธอจึงเต็มไปด้วยความคาดหวังต่อของขวัญชิ้นนี้

เธอรีบกลับไปยังดาว 7133 ที่เขตพาราไดซ์และนำของขวัญออกมาจากคลังสินค้าของตลาดซื้อขายโดยตรง

เมื่อมองจากภายนอก มันเป็นสิ่งที่มีความสูงครึ่งตัวคน ดูคล้ายกับ ‘ต้นไม้ทองสัมฤทธิ์ศักดิ์สิทธิ์’

แต่ทั้งหมดถูกสร้างขึ้นจากผลึกสีฟ้าอ่อนที่ไม่รู้จักชื่อ เมื่อต้องแสงอาทิตย์จะมีแสงสว่างอ่อน ๆ ไหลวน แค่รูปลักษณ์ภายนอกก็ถือว่าเป็นงานศิลปะที่สวยงามมากแล้ว

มันมาพร้อมกับคู่มือคำอธิบายโดยละเอียด

เมื่อเปิดอ่านจึงรู้ว่าของขวัญชิ้นนี้มีชื่อว่า ‘ต้นทองแดง’ เป็นอุปกรณ์ป้องกันที่สามารถใช้ซ้ำได้ วิธีใช้ก็ง่ายมาก เพียงแค่วางมันลงบน ‘แหล่งพลังงาน’ ก็จะสร้างโล่ป้องกันที่แข็งแกร่งตามปริมาณพลังงานที่ป้อนให้

ในคู่มือการใช้งานเขียนด้วยน้ำเสียงภาคภูมิใจอย่างยิ่งว่า ต้นทองแดงเป็นผลงานของปรมาจารย์ด้านการหลอมอาวุธ ตราบใดที่มีพลังงานเพียงพอ มันสามารถต้านทานการโจมตีระดับหัวหน้าเทพได้โดยไม่แตกหัก

เอาล่ะ ไขปริศนาได้แล้ว อีกฝ่ายมาจากโลกแห่งการบำเพ็ญเซียนจริง ๆ

เธอได้เห็นความลึกลับและความแข็งแกร่งของระบบพาราไดซ์อีกครั้ง

แม้ว่าเธอจะไม่เข้าใจว่าหัวหน้าเทพแข็งแกร่งแค่ไหน แต่ก็สามารถทดลองได้ เธอนำต้นทองแดงกลับไปที่ฝั่งของอีธาน ‘ปลูก’ มันลงบนแร่พลังงานเทพหิมะ อีธานจึงเริ่มจัดการให้กองกำลังคุ้มกันผลัดกันทดลอง

ตั้งแต่อาวุธทหารราบ ไปจนถึงการโจมตีของหุ่นรบ จากการโจมตีคนเดียว ไปจนถึงการร่วมมือกันหลายคน… ยกเว้นอาวุธขนาดใหญ่บนยานที่ไม่สามารถใช้ได้ พวกเขาทดลองอาวุธทุกชนิดที่มีอยู่ในมือ

ความจริงพิสูจน์ว่าระดับหัวหน้าเทพที่อีกฝ่ายพูดถึงต้องแข็งแกร่งมาก ต้นทองแดงต้านทานการโจมตีทั้งหมดได้

แม้แต่การสิ้นเปลืองพลังงานก็ยังน้อยกว่าที่เธอคิดไว้ มันคือ ‘ของวิเศษ’ อย่างแท้จริง

อีธานที่อารมณ์ไม่ค่อยดีมาตลอดอดไม่ได้ที่จะแสดงความยินดีออกมาเล็กน้อย ในฐานะนักรบ เขามีความไวต่อความสำคัญของต้นทองแดงมากกว่าลู่จินกู้ และตระหนักดีว่าถ้าสามารถเผยแพร่สิ่งมหัศจรรย์นี้ออกไปได้ การบาดเจ็บและการสูญเสียจากการต่อสู้จะลดลงไปมาก

น่าเสียดายที่ตอนนี้เธอไม่สามารถซื้อต้นทองแดงได้จำนวนมาก สิ่งนี้ไม่เคยปรากฏอยู่ในรายการสินค้าที่อีกฝ่ายเสนอมาเลย เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่สินค้าที่ผลิตเป็นจำนวนมาก เว้นแต่จะได้ของที่คล้ายกับเมล็ดบัวดำมาอีก ไม่เช่นนั้นเธอก็ทำอะไรไม่ได้