เธอเป็นผู้รับเหมาอันดับหนึ่งในกาแล็กซี่ - บทที่ 488 ช่องทางถูกเปิดแล้ว
บทที่ 488 ช่องทางถูกเปิดแล้ว
ตามที่ได้รับมอบหมาย เธอนำกล่องที่บรรจุดวงตามังกรไปวางไว้ข้างสิ่งก่อสร้างมหัศจรรย์อย่างกำแพงมังกรแท้
เพื่อความปลอดภัย ทางฝั่งเขตพาราไดซ์โลกได้ทำการกวาดล้างพื้นที่ จากนั้นเธอจึงเริ่มเปิดกล่องตามคำแนะนำ
พลังจิตราวกับนิ้วมืออันแคล่วคล่อง ไขกลไกทั้งหมดที่ซ่อนอยู่บนกล่อง จากนั้น ‘น้ำแข็ง’ ที่แข็งกระด้างก็กลายเป็น ‘ริบบิ้น’ ที่อ่อนนุ่ม ห้อยระย้าลงมาเป็นวง ๆ
คลื่นพลังงานอันรุนแรงแผ่ออกมา เธอก็ปล่อยพลังจิตออกมาพร้อมกัน ห่อหุ้มพลังของดวงตามังกรเป็นชั้น ๆ
ในที่สุดกล่องชั้นนอกก็ ‘ละลาย’ ทั้งหมด เผยให้เห็นดวงตามังกรคู่หนึ่งด้านใน
ที่แท้ดวงตามังกรจะปรากฏเป็นคู่ ๆ อีกฝ่ายเรียกมันว่าดวงตาตัวผู้และดวงตาตัวเมีย ทั้งสองไม่สามารถแยกจากกันได้เด็ดขาด หากแยกห่างกันเกินห้าสิบเมตร จะก่อให้เกิดการระเบิดอย่างรุนแรง
เมื่อมองดูดวงตามังกรคู่นี้อย่างละเอียด ทั้งคู่เปล่งประกายวาววับราวกับหยดปรอท ภายในมีรอยม่านตาแนวตั้ง ไม่ว่าจะยืนอยู่ตำแหน่งไหน ก็รู้สึกได้ว่าม่านตานั้นกำลังจ้องมองมาที่ตนเองอยู่
พลังของดวงตามังกรช่างน่าหวาดหวั่นจริง ๆ แม้แต่พลังจิตของเธอก็ยังรู้สึกถึงแรงกดดันอย่างรวดเร็ว
โชคดีที่หลังจากผ่านไปไม่กี่วินาที ภารกิจของระบบพาราไดซ์และกำแพงมังกรแท้ก็มีปฏิกิริยาพร้อมกัน
[ติ๊ง! ตรวจพบดวงตามังกรแล้ว ภารกิจสำเร็จ]
ในเวลาเดียวกัน รูปสลักมังกรที่พุ่งทะยานขึ้นตรงกลางกำแพงมังกรแท้ก็พลันเกิดแรงดูดขึ้นมา ดวงตามังกรคู่นั้นลอยพุ่งเข้าหาเงามังกร ตกลงในเบ้าตาพอดิบพอดี
ภาพนี้ทำให้คนนึกถึงคำว่า ‘วาดมังกรเติมดวงตา’
หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง เสียงคำรามของมังกรก็ดังก้องยาวนาน กำแพงมังกรแท้ส่งเสียงดังกรอบแกรบ ราวกับจะแตกออก ณ ที่นั้น
จากนั้นหนึ่ง สอง สาม… แปดสิบเอ็ดเงามังกรทะลุก็กำแพงออกมา พุ่งตรงขึ้นสู่ท้องฟ้า
เธอมองภาพตรงหน้าด้วยความตกตะลึง แต่ก็สังเกตเห็นความผิดปกติอย่างรวดเร็ว
นอกจากมังกรทองที่อยู่ตรงกลาง มังกรเทพตัวอื่น ๆ ล้วนเป็นเพียงเงา
พวกมันเคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่วว่องไว แต่ไม่ใช่ร่างที่มีตัวตนจริง ๆ
หลังจากที่ฝูงมังกรบินเล่นอย่างสนุกสนานครู่หนึ่ง เงามังกรอื่น ๆ ก็กลับเข้าสู่กำแพงมังกรแท้ เหลือเพียงมังกรทองตัวจริงที่ค่อย ๆ ลงจอดบนแท่นบูชาเฟิงเฉิน ร่างของมันสามารถขยายหรือหดขนาดได้ตามใจ ตอนนี้หัวของมันมีขนาดเท่าเสือโคร่งไซบีเรีย สบตากับเธอ
เธอชะงักไปเล็กน้อย นึกถึงภาพที่เห็นตอนที่กลายร่างเป็นมังกร
เพียงแต่ตอนนั้น เธอและมังกรบนแท่นบูชาเฟิงเฉินเป็นร่างเดียวกัน มองผ่านดวงตามังกรอันงดงามไปยังจักรพรรดิแห่งแดนมนุษย์
“มนุษย์ จงบอกความปรารถนาของเจ้ามา” เสียงของมังกรทองดังขึ้นในความคิดของเธอ
เธอกะพริบตา เอ่ยออกมาโดยไม่ต้องคิด “ฉันอยากตามหาคนคนหนึ่ง”
……
เมื่อกงซุนฉือได้รับข่าวและรีบนำอุปกรณ์มาถึง เขายังคงมีสีหน้างุนงง
จนกระทั่งได้เห็นมังกรทองที่นอนเอื่อย ๆ อยู่บนแท่นบูชาเฟิงเฉิน คนที่ภูมิใจในความใจเย็นของตัวเองเสมอมา แทบจะทำอุปกรณ์ล้ำค่าในมือหล่นแตก
ลู่จินกู้ปล่อยพลังจิตออกมารับของพวกนั้นได้ทันเวลา แต่ก็ตกใจจนเหงื่อเย็น ๆ ผุดซึมออกมา
“นี่…นี่มัน…มังกร…” กงซุนฉือพูดติดอ่าง แววตาเบื้องหลังแว่นตาเป็นประกายวาววับ ดูท่าทางอยากจะยื่นมือไปลูบมังกรทองตัวนั้นเต็มที
แต่แน่นอนว่าเผ่ามังกรที่ทะนงตนจะไม่ยอมให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้น มังกรทองลอยขึ้นสู่อากาศ หลบพ้นเงื้อมมือปีศาจที่อาจจะยื่นมาได้ทันเวลา
จนกระทั่งเธอได้อธิบายให้ฟัง และรู้ว่ามังกรทองสามารถช่วยรักษาเสถียรภาพพิกัดปลายทางของหลุมหนอนได้ กงซุนฉือถึงได้สงบสติอารมณ์ลง
จริง ๆ แล้วเธอหวังว่ามังกรทองจะสามารถพากู้ตั๋วกลับมาได้โดยตรง แต่น่าเสียดายที่คำขอนี้ถูกปฏิเสธ
“สิ่งมีชีวิตทั้งหมดต้องปฏิบัติตามกฎของโลก แม้แต่เผ่ามังกรก็มีข้อจำกัดต่าง ๆ ดังนั้นน่าเสียดายที่ฉันไม่สามารถนำสิ่งมีชีวิตใด ๆ กลับมาจากปลายหลุมได้โดยตรง ได้แค่ช่วยยืนยันพิกัดของหลุมหนอนที่เปิดครั้งสุดท้าย ส่วนคนที่คุณตามหาจะอยู่ที่นั่นหรือไม่ และมีชีวิตอยู่หรือตายไปแล้ว คุณต้องไปค้นหาด้วยตัวเอง”
เมื่อได้รับคำอธิบายเช่นนี้ เธอรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย แต่ก็ปรับสภาพจิตใจได้อย่างรวดเร็ว
ไม่ว่าจะอย่างไร การมีความหวังก็ยังดีกว่าทำอะไรไม่ได้เลย
ดังนั้นจึงเป็นที่มาของฉากที่กงซุนฉือเดินทางมาที่นี่
ช่วยไม่ได้ มังกรทองบอกว่ามันยังฟื้นฟูไม่สมบูรณ์ ไม่ควรออกห่างจากกำแพงมังกรแท้มากนัก และที่นี่เคยเป็นผืนดินศักดิ์สิทธิ์ที่ได้รับการปกป้องจากพลังมังกร เอื้อต่อการฟื้นฟูของมันมากกว่าที่อื่น มันจึงไม่อยากไปไหน
ดังนั้นพวกเขาจึงต้องเป็นฝ่ายเอาใจมัน สร้างหลุมหนอนขึ้นแถว ๆ นี้
เธอช่วยอะไรกงซุนฉือไม่ได้ จึงได้แต่ไปจัดกระเป๋าเดินทาง
ในเมื่อต้องเดินทางข้ามไปยังอีกโลกหนึ่ง เธอจำเป็นต้องเตรียมตัวบ้าง
เธอแลกเงินทองและเลือกเครื่องประดับบางชิ้นใส่ไว้ในกระเป๋าเป้ เผื่อไว้ไม่ให้ต้องลำบากเพราะไม่มีเงินติดตัว
เธอยังนำอาหารที่เก็บได้นานใส่ถุงใหญ่ไปด้วย เพื่อป้องกันไม่ให้อดตายทันทีที่ข้ามไป
แม้แต่เสื้อผ้าก็ยังเตรียมไปหลายแบบ เพื่อให้แน่ใจว่าไม่ว่าจะเป็นยุคสมัยไหน เธอจะไม่มีปัญหาเพราะการแต่งกายแปลกประหลาด
หลังจากเตรียมการทุกอย่างเรียบร้อย ในที่สุดช่องทางหลุมหนอนก็เสถียรแล้ว
กงซุนฉือตรวจสอบเครื่องมือ พิกัดที่มังกรทองกำหนดไว้อยู่ในช่วงนั้นจริง ๆ ดูแล้วไม่มีปัญหาอะไร
เขาอยากไปด้วยมาก แต่ไม่กล้าให้ใครดูแลเครื่องมือนี้แทน เพราะถ้าเผลอนิดเดียว อาจทำให้คนที่ติดอยู่อีกฝั่งเพิ่มขึ้นอีกคน ดังนั้นเขาต้องคอยเฝ้าดูตลอดเวลา จึงจำใจต้องยกเลิกความตั้งใจที่จะไป
เมื่อกรีนลีฟและคนอื่น ๆ ได้ข่าวก็รีบมา แต่ความคิดที่จะติดตามไปด้วยก็ถูกปฏิเสธ
เหตุผลของเธอก็ฟังขึ้น “พวกคุณเป็นผู้ติดตามของฉัน การไปครั้งนี้ยังไม่รู้ว่าจะนานแค่ไหน ถ้าเขตพาราไดซ์มีเรื่องต้องจัดการ ก็ต้องพึ่งพวกคุณแล้ว”
คำพูดนี้มีเหตุผล แต่พวกเขาก็มีข้อโต้แย้ง “งั้นเหลือคนไว้บางส่วนก็พอ คนที่เหลือก็ไปกับคุณได้นี่”
“ไม่จำเป็น” แต่เธอยังคงปฏิเสธ
ในความคิดของเธอ ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องหากู้ตั๋วให้เจอ อย่างน้อยก็ต้องหาคำตอบที่แน่ชัด นี่เป็นเรื่องความรู้สึกส่วนตัวของเธอ เรื่องนี้จึงเป็นเรื่องส่วนตัว ไม่ควรลากคนอื่นเข้าไปเสี่ยงอันตรายที่อาจเกิดขึ้น
สุดท้ายไม่มีใครโน้มน้าวเธอได้ ได้แต่มองเธอกลายเป็นแสงสีทองพุ่งเข้าไปในช่องทางหลุมหนอน
ความรู้สึกขณะเคลื่อนที่ผ่านหลุมหนอนนั้นแปลกประหลาดมาก เธอรู้สึกได้ถึงพลังที่มองไม่เห็นกำลังขัดขวางการเคลื่อนที่ไปข้างหน้า นี่คงเป็นกฎของโลกที่มังกรทองได้กล่าวไว้
แต่การมีอยู่ของหลุมหนอนได้ทำให้กำแพงกั้นนี้อ่อนกำลังลง เพียงแค่มีพลังมากพอก็สามารถฝ่าผ่านไปได้
ในหลุมมหัศจรรย์นี้ เวลาที่ผ่านไปดูเหมือนไร้ความหมาย เธอรู้สึกเหมือนผ่านไปนานมาก แต่ก็เหมือนเพียงชั่วพริบตาเดียว ทิวทัศน์ที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิงก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า
นั่นหมายถึงทางออก หัวใจเธอเต้นระรัว รีบเร่งพลังจิตพุ่งออกไป
ราวกับทะลุผ่านฟองอากาศที่มีความยืดหยุ่นสูง เธอได้ยินเสียง ‘ป๊อบ’ กระแสอากาศที่ห้อมล้อมตัวเธอเปลี่ยนแปลงไปโดยสิ้นเชิง
อากาศสดชื่นที่มีละอองน้ำเล็กน้อยไหลเข้าจมูก เธอทรงตัวให้มั่นคงแล้วมองไปรอบ ๆ
ไม่ไกลนักมีเมืองที่มีกลิ่นอายโบราณ และเธอปรากฏตัวอยู่บนท้องฟ้านอกเมือง
ไม่รู้ว่าวันนี้เป็นวันอะไร มีผู้คนมากมายกำลังเข้าแถวรอเข้าเมือง ดังนั้นเมื่อเธอปรากฏตัวขึ้นกะทันหัน จึงดึงดูดความสนใจของผู้คนมากมายทันที
เมื่อเผชิญกับสายตาตกตะลึงเหล่านั้น หัวใจเธอกระตุกวูบ
ดูเหมือนว่า… จะโดดเด่นเกินไปหน่อยแล้วสิ