เธอเป็นผู้รับเหมาอันดับหนึ่งในกาแล็กซี่ - บทที่ 61 ขายหมดเกลี้ยง

บทที่ 61 ขายหมดเกลี้ยง

บ้านพักตากอากาศของโครงการเขตพาราไดซ์หนึ่งได้รับความสนใจอย่างมาก ด้วยรูปลักษณ์ภายนอกที่สวยงามและราคาที่แพง

หลังจากที่หน้าขายถูกเปิดขึ้นมีคนมาแสดงความชื่นชมมากมาย แต่เมื่อรีเฟรชหน้าจอหลายครั้งก็ยังคงเห็นว่ามีห้าหลังเหมือนเดิม ไม่ได้มีภาพการแย่งซื้อจนหมดในพริบตาอย่างที่คิดไว้

มีคนพูดเล่น ๆ ว่า “ฉันอยากซื้อนะ แต่น่าเสียดายที่กระเป๋าสตางค์ไม่อำนวย อยากถามว่าซื้อเป็นกลุ่มได้ไหม?”

ลู่จัวจ้องมองที่ ‘สินค้าคงคลัง’ อยู่พักใหญ่ ในที่สุดก็หัวเราะอย่างโล่งอก “ฮ่า ๆ ดูเหมือนทุกคนจะรู้จักของดีและรู้ว่าของแบบนี้ไม่มีประโยชน์อะไร”

สีหน้าโกรธเกรี้ยวเมื่อครู่นี้เปลี่ยนไปทันที เขาจิบสารอาหารรสชาเขียวอย่างสง่างาม แล้วถามอย่างเย็นชา “สาวหัวรั้นคนนั้นออกเดินทางหรือยัง?”

“อยู่บนยานที่กำลังมุ่งหน้าไปดาว 679 แล้วครับ”

“คำขอของเธอผ่านแล้วหรือ?”

“ครับ ผ่านแล้วในนามของการเดินทางเพื่อหาแรงบันดาลใจในการเขียน”

คำตอบของตงเซิงทำให้ใบหน้าของลู่จัวบิดเบี้ยวไปชั่วขณะ

ในวินาทีถัดมา ลู่หงต้าก็ร้องอุทานขึ้นว่า “พ่อ ดูยอดขายสิ…”

หัวใจของเขาเต้นแรงรีบรีเฟรชหน้าเว็บทันที

แล้วก็เห็นว่าสินค้าคงเหลือเปลี่ยนจาก ‘5’ เป็น ‘2’

ไม่ต้องพูดถึงว่าพ่อลูกตระกูลลู่จะโกรธแค้นขนาดไหน ฝ่ายชาวบ้านที่คอยติดตามข่าวก็พบความเปลี่ยนแปลงนี้ในทันที

ทุกคนต่างตื่นเต้นและเริ่มคาดเดากันว่าใครกันแน่ที่ลงมือซื้อเป็นรายแรก

แต่ละตระกูลผู้มีอำนาจต่างมีผู้สนับสนุน ทุกคนวิเคราะห์กันตั้งแต่กำลังทรัพย์ไปจนถึงวิสัยทัศน์และความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับโครงการ เขตพาราไดซ์หนึ่งอย่างละเอียด ชั่วขณะนั้นดูเหมือนว่าทุกคนกลายเป็นนักวิเคราะห์ระดับสูงไปหมด

ขณะที่ทุกคนกำลังถกเถียงกันอย่างเผ็ดร้อน จู่ ๆ ก็มีใครสักคนตะโกนขึ้นมาว่า “ขายหมดแล้ว!”

กลุ่มคนที่กำลังถกเถียงกันอยู่จึงได้พบว่าสินค้าคงเหลือได้เปลี่ยนตัวเลขเป็นศูนย์อย่างเงียบ ๆ ไปแล้ว

หลังจากนั้นไม่นานผู้ซื้อบ้านทั้งสี่หลังก็ปรากฏตัวขึ้น

กู้ กงซุน เซิน และแบล็ก

ไม่รอดพ้นการคาดเดาของกลุ่มคนที่ชอบซุบซิบนินทา

“ตระกูลแบล็กกำลังจะเป็นเพื่อนบ้านกับศัตรูทางการเมืองงั้นเหรอ?”

“พูดตามตรงที่ดาวศูนย์กลางพวกเขาทั้งเจ็ดตระกูลก็ถือว่าเป็นเพื่อนบ้านกันอยู่แล้วนะ!”

ทุกคนต่างแสดงความประหลาดใจกับการรวมตัวกันครั้งนี้

แต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนสงสัยมากที่สุดคือ

“มีแค่ฉันคนเดียวหรือที่สนใจว่าผู้ซื้อบ้านพักตากอากาศอีกหลังเป็นใคร?”

ในขณะนั้นลู่จินกู้ก็กำลังอ่านชื่อผู้ซื้อคนสุดท้าย

“อิซาเบลล่า? ชื่อนี้ฟังดูคุ้น ๆ นะ”

หลังจากค้นหาบนสตาร์เน็ตเธอก็นึกขึ้นได้

เดิมทีก็คือดาราสาวคนนั้นที่เป็นคนแรกที่ทำให้เว็บไซต์พาราไดซ์เป็นที่สนใจ และหลังจากนั้นก็ช่วยพูดแทนพาราไดซ์ด้วย

พอได้ลองดูบัญชีของเธอก็พบว่า ช่วงนี้ถ้าไม่อวดอาหารอร่อยต่าง ๆ ก็กำลังบ่นว่า ‘พาราไดซ์ปล่อยของใหม่อีกแล้ว แต่ฉันก็ซื้อไม่ทัน’ มีแค่ไม่กี่โพสต์ที่อัปเดตความเคลื่อนไหวล่าสุด

ถ้าไม่รู้จัก อาจจะคิดว่าเธอเป็นบล็อกเกอร์อาหารและโฆษณาสินค้าเสียอีก

แต่นี่กลับทำให้นึกขึ้นได้ว่า ในกองคำขอมากมายที่ถูกทำเครื่องหมายว่า ‘ธุรกิจพาราไดซ์’ เธอได้ค้นพบข้อความที่ส่งมาเมื่อไม่กี่วันก่อน

“ถ่ายโฆษณาสินะ…” ลู่จินกู้ลูบคาง “ก็เป็นโอกาสดีในการประชาสัมพันธ์ฟรีนะ”

หลังจากตรวจสอบความต้องการในการถ่ายทำอย่างละเอียดและยืนยันว่าไม่เป็นอันตรายต่อเขตพาราไดซ์หนึ่งแล้ว เธอก็ตอบรับอย่างแน่นอน

ในขณะเดียวกัน ฮัวหลานกำลังบ่นว่า “โอ้พระเจ้า คุณช่างบ้าบิ่นเหลือเกิน เอาเงินเก็บทั้งหมดไปซื้อบ้านหลังนั้น… คุณยังไม่เคยไปดูสถานที่จริงเลยนะ ไม่กลัวว่าจะเป็นการหลอกลวงเหรอ?”

อิซาเบลล่าม้วนผักสลัดแผ่นหนึ่ง เคี้ยวตุ้ย ๆ จมอยู่ในความเศร้าของตัวเอง “ครั้งที่แล้วพาราไดซ์ปล่อยของใหม่ออกมา ฉันอยากได้แต่ก็ซื้อไม่ทัน ของที่เก็บไว้ก็กำลังจะหมดแล้ว คุณว่าถ้าย้ายไปอยู่พาราไดซ์เราจะต้องกังวลว่าจะขาดอาหารตลอดเวลาอยู่ไหม?”

ผู้จัดการส่วนตัวกลอกตา พูดอย่างอ่อนใจ “คุณช่างใจกว้างจริง ๆ ถ้าเกิดเป็นจริงตามที่คนในเน็ตคาดเดา แล้วพวกนี้เป็นอาหารสังเคราะห์ล่ะ? ใครจะรู้ว่ามันมีอันตรายต่อร่างกายหรือเปล่า”

ดาราสาวที่ยึดมั่นในความเชื่อว่า ‘ไม่ควรทรยศต่ออาหารอร่อยเด็ดขาด’ รีบตอบโต้ทันที “อย่าไปฟังคนพวกนั้นพูด เหลวไหล! คุณก็เคยกินไม่ใช่เหรอ อาหารสังเคราะห์จะมีรสชาติแบบนี้ได้ยังไง! แล้วอีกอย่าง แม้แต่กงซุนฉือยังช่วยพูดแทนพาราไดซ์เลย เขาจะถูกซื้อตัวได้ยังไงกัน?”

สองคนนึกถึงประสบการณ์การติดต่อกับกงซุนฉือในอดีตอันสั้น ๆ พร้อมกันทั้งคู่อดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้านด้วยความหนาว

ฮัวหลานพึมพำว่า “ก็จริง” แล้วหันกลับมากังวลเรื่องกระเป๋าเงินของดาราในสังกัดของตัวเองอีกครั้ง

“เงินหมดก็หาใหม่สิ” อิซาเบลล่ากลับไม่สนใจ “ตอนนี้ฉันกำลังดังมาก ไม่กลัวว่าจะหาเงินไม่ได้ อีกอย่างถ้าย้ายไปอยู่ที่เขตพาราไดซ์หนึ่งแล้ว ก็ยังขายบ้านฝั่งนี้เอาเงินก้อนหนึ่งกลับมาด้วย”

เห็นเธอทำท่าเหมือนวางแผนไว้แล้ว ฮัวหลานจึงไม่พูดอะไรอีก เพราะห้ามไปก็ไม่มีประโยชน์ ซื้อบ้านจ่ายเต็มจำนวนไปแล้วจะคืนก็ไม่ได้

“อร๊ายย!”

ขณะที่ผู้จัดการกำลังจะตรวจสอบตลาดบ้านมือสองฝั่งนี้ จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงร้องตกใจของดาราในสังกัด

“เป็นอะไร?” เธอลุกพรวดขึ้นอย่างระแวดระวัง

อิซาเบลล่าตื่นเต้นสุดขีด “ทางเขตพาราไดซ์หนึ่ง อนุมัติคำขอถ่ายทำของพวกเราแล้ว! ผู้กำกับบอกให้ฉันเตรียมตัว พรุ่งนี้จะออกเดินทางเลย!”

…

ในขณะที่บนสตาร์เน็ตยังคงมีการถกเถียงอย่างคึกคักว่าผู้ซื้อคนที่ห้าคือใคร ลู่จินกู้ก็ได้ส่งอีเมลที่เหมือนกันทุกประการออกไปห้าฉบับแล้ว