เธอเป็นผู้รับเหมาอันดับหนึ่งในกาแล็กซี่ - บทที่ 63 สองสาวงาม

บทที่ 63 สองสาวงาม

สองคนนี้ คนหนึ่งคือ ‘กุหลาบแห่งสหพันธ์’ อีกคนได้รับการขนานนามว่า ‘หญิงงามอันดับหนึ่งแห่งสหพันธ์’ แม้ว่าฐานะทางครอบครัวจะแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว แต่เมื่อเปรียบเทียบความงาม พวกเธอมักถูกจัดให้อยู่ในระดับเดียวกันเสมอ นับว่ามีความเกี่ยวพันกันอยู่บ้าง

เมื่อรวมกับนามสกุลแบล็กและความจำเป็นของกองถ่าย ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลทางอารมณ์หรือเหตุผลทางตรรกะ เธอก็ควรจะปรากฏตัวขึ้น

ดังนั้นเธอจึงตอบกลับว่า “ฉันจะไปเดี๋ยวนี้” ก่อนจะเช็ดเหงื่อแล้วเดินออกจากแท่นลอยฟ้าตรงไปยังทางเข้า

คนที่ทางเข้ามีมากกว่าที่คาดไว้มาก

ท่ามกลางกลุ่มคนที่อยู่ด้านหน้า ใบหน้าที่สดใสราวกับกุหลาบนั้นดึงดูดสายตาอย่างมาก

ลู่จินกู้หรี่ตามอง

เธอภูมิใจว่าตนเองมองคนได้ค่อนข้างแม่นยำ จากเจ้าหญิงน้อยตระกูลแบล็กคนนี้เธอไม่รู้สึกถึงบุคลิกที่ทำให้ผู้อื่นรู้สึกไม่สบายใจเลย

ตรงกันข้ามเธอเข้าใจแล้วว่าทำไมคนมากมายถึงชอบและชื่นชมเธอ

นอกจากใบหน้าที่งดงามแล้ว บุคลิกภาพของเธอก็ทำให้ผู้คนรู้สึกใกล้ชิดเช่นกัน

ทำให้เธอนึกถึงอาจารย์มหาวิทยาลัยในชาติก่อน

อาจารย์ท่านนั้นเป็นพุทธศาสนิกชนที่ศรัทธาอย่างแรงกล้า ไม่ว่าจะเห็นท่านเมื่อไหร่ก็รู้สึกถึงความอ่อนโยนที่แผ่ซึมออกมาจากภายในอย่างชัดเจน

เงินเดือนของอาจารย์เก้าสิบเปอร์เซ็นต์ถูกใช้ไปกับการช่วยเหลือเด็กยากจน ทุกเทศกาลสำคัญจดหมายจากเด็ก ๆ ทั่วประเทศจะส่งมาเป็นจำนวนมากราวกับเกล็ดหิมะ

และคุณแอนนาที่อยู่ตรงหน้านี้ก็แผ่รัศมีออกมาคล้ายคลึงกับอาจารย์ท่านนั้นมาก

หรือว่าตระกูลแบล็กจะออกหน่อไม้งามจริง ๆ? *[1]

เธอเม้มริมฝีปากด้วยความสงสัย บอกตัวเองให้รักษาความระแวดระวังเอาไว้ แต่ก็ไม่ควรตัดสินคนด้วยชาติกำเนิดที่พวกเขาเลือกไม่ได้

จากนั้นจึงเดินเข้าไปต้อนรับ ยังไม่ทันได้พูดอะไร แม่บ้านที่มีผมเผ้าเรียบร้อยทั่วทั้งร่างเขียนไว้ว่า ‘เคร่งขรึม หัวโบราณ’ ก็ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน ปิดกั้นเธอไว้นอกฝูงชน

“เธอเป็นใคร?” อีกฝ่ายพูดด้วยน้ำเสียงยโส “ทำไมถึงมาต้อนรับคุณแอนนาในสภาพสกปรกแบบนี้ มารยาทอยู่ที่ไหน?” ความรู้สึกดี ๆ ที่มีต่อแอนนาแบล็กหายวับไปในพริบตา

สายตาที่เคยอ่อนโยนหลังหน้ากากกลายเป็นเย็นชาในทันที เธอชำเลืองมองแม่บ้านคนนี้ ครุ่นคิดว่านี่เป็นการสั่งการให้มาข่มขู่หรือไม่ แล้วควรจะตอบสนองอย่างไรดี

เบาเกินไปก็ไม่ได้ ตัวเองไม่เพียงแต่เป็นผู้รับผิดชอบหลักในนามของพาราไดซ์หนึ่งเท่านั้น แต่ยังมีเงาของกู้ตั๋วและตระกูลกู้อยู่เบื้องหลัง ด้วยจึงไม่อาจทำให้บารมีตกต่ำได้ง่าย ๆ

หนักเกินไปก็ไม่ได้ อย่างไรก็เป็นผู้ซื้อบ้านพักตากอากาศกลุ่มแรกเพื่อชื่อเสียงของพาราไดซ์ ก็ไม่อาจทำให้คนโกรธแค้นได้ขนาดนั้น

ยังไม่ทันที่เธอจะคิดได้ เสียงอ่อนโยนก็ดังขึ้นจากด้านหลังแม่บ้าน “คุณนายเม็กโปรดอย่าพูดเช่นนั้นกับคุณจิน เธอต้องจัดการสถานที่ที่เหมือนสรวงสวรรค์แห่งนี้คงจะยุ่งมากทีเดียว”

ที่แท้แอนนาแบล็กก็ได้ยินบทสนทนาเมื่อครู่และเดินเข้ามาหาทั้งคู่

คุณนายเม็กไม่แสดงอาการใด ๆ ก่อนจะโค้งตัวเล็กน้อยเพื่อหลีกทาง พูดเสียงทุ้มว่า “ความยุ่งไม่อาจเป็นข้ออ้างให้เราทิ้งมารยาทได้ คุณแอนนา นี่คือการเคารพผู้อื่นและตัวเอง”

“ใช่ค่ะคุณนายเม็ก คุณพูดถูกแล้ว” แอนนาแบล็กไม่ได้โกรธแต่กลับตอบอย่างนอบน้อม

หัวใจของลู่จินสั่นไหว เธอมองคุณนายเม็กอย่างพินิจพิเคราะห์อีกครั้ง

เห็นได้ชัดว่าแม้แต่เส้นผมของอีกฝ่ายก็ถูกจัดแต่งอย่างประณีต ทุกรอยพับบนเสื้อผ้าล้วนพอเหมาะพอดี

ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ เธอเข้าใจผิดไปเอง

นี่ไม่ใช่คนหยิ่งยโส แต่เป็นคนที่เข้มงวดกับตนเองและผู้อื่นเป็นพิเศษในเรื่องมารยาท

แอนนาแบล็กถูกสั่งสอนโดย ‘คนรับใช้’ ต่อหน้าผู้คนมากมาย แต่เธอก็ไม่แสดงอาการโกรธแม้แต่น้อย ดูเหมือนว่าเธอจะเป็นคนดีจริง ๆ

ในตอนนี้ ‘กุหลาบแห่งสหพันธ์’ คนนี้ยิ้มอย่างสุภาพและอบอุ่น มองไปที่เธอและพยักหน้าเบา ๆ “สวัสดีค่ะ คุณจิน ฉันชื่อแอนนา แบล็ก ฉันใฝ่ฝันที่จะใช้ชีวิตในเขตพาราไดซ์หนึ่งมาก ดังนั้นทันทีที่ได้รับใบอนุญาตพำนักชั่วคราว ฉันก็รีบมาทันทีหวังว่าจะไม่ได้สร้างความยุ่งยากให้คุณนะคะ”

“สวัสดีค่ะ คุณแอนนา” ลู่จินกู้ยิ้มเบา ๆ “คุณมีใบอนุญาตพำนักชั่วคราวในเขตพาราไดซ์หนึ่งแล้ว จึงมีอิสระที่จะเข้าออกได้ตลอดเวลา แน่นอนว่าไม่ได้สร้างความยุ่งยากอะไรเลยค่ะ บ้านพักตากอากาศพร้อมให้เข้าพักได้ทันที คุณสามารถไปพักผ่อนได้เลย นอกจากนี้…”

เธอยื่นมือออกไปและก็มีคนส่งกฎระเบียบฉบับกระดาษมาให้ทันที

“นี่คือกฎระเบียบที่ต้องปฏิบัติตามในเขตพาราไดซ์หนึ่งค่ะ”

คุณนายเม็กรับไปและพูดอย่างเคร่งครัดว่า “โปรดวางใจ ฉันจะควบคุมคนรับใช้ของคุณแอนนาให้ปฏิบัติตามกฎของที่นี่อย่างเคร่งครัดค่ะ”

ลู่จินกู้พูดอย่างจงใจว่า “กฎของเขตพาราไดซ์หนึ่งทุกคนต้องปฏิบัติตาม”

ความหมายในคำพูดนั้นชัดเจนมาก

ขณะที่แอบสังเกตการเปลี่ยนแปลงทุกอย่างบนใบหน้าของแอนนา แบล็ก กลับเห็นว่าอีกฝ่ายพยักหน้าอย่างเป็นธรรมชาติ “แน่นอนค่ะ ฉันจะปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด โปรดวางใจได้”

คุณนายเม็กไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ ราวกับว่าทั้งหมดนี้เป็นเรื่องปกติธรรมดา

แต่มีสายตาที่เต็มไปด้วยความเป็นศัตรูจ้องมาจากด้านข้างหลังของแอนนา

สายตาที่คมกริบกวาดมองไปอย่างรวดเร็ว แต่กลับพบว่ามีสาวใช้หลายคนยืนอยู่ตรงนั้น ขณะนี้พวกเธอต่างก้มหน้าลงเล็กน้อย ไม่มีใครมองมาที่เธอเลย

หลังจากมองพวกเธอสักพักก็ยังไม่พบอะไร ลู่จินกู้จึงละสายตากลับมา แล้วยิ้มเบา ๆ “ถ้าอย่างนั้นก็หวังว่าคุณแอนนาจะสนุกกับชีวิตที่นี่นะคะ”

เธอขยับไปด้านข้างเล็กน้อย เป็นสัญญาณว่าพวกเธอสามารถเข้าไปได้แล้ว

รู้สึกได้ถึงสายตาไม่พอใจของคุณนายเม็กที่จ้องมาที่ตัวเอง เธอจึงพยักหน้าให้อีกฝ่ายแต่ไม่ได้พูดอะไรมาก

เมื่ออีกฝ่ายไม่ได้มีเจตนาร้ายหรือตั้งใจหาเรื่อง เธอก็ไม่คิดจะถือสาอะไรมาก

อีกอย่างหลังจากสำรวจตัวเองแล้ว ภาพลักษณ์ของเธอตอนนี้ก็ดูไม่เหมาะสมจริง ๆ

ดังนั้นหลังจากกลุ่มของแอนนาเข้าไปแล้ว เธอจึงรีบจัดแต่งทรงผมใหม่อย่างรวดเร็ว ก่อนจะออกไปต้อนรับกองถ่ายของอิซาเบลล่า

พอพวกเขาเห็นยานของตระกูลแบล็กก็รู้ทันทีว่าไม่ควรแย่งกันลงจอด โชคดีที่กองถ่ายมีคนและอุปกรณ์มากจึงเช่ายานมาโดยเฉพาะ มีสิทธิ์พิเศษให้ยานลอยอยู่บนอากาศรอได้

ขณะที่ทุกคนลงมาต่างก็พากันซุบซิบกันเบา ๆ

คนจำนวนมากเห็น ‘กุหลาบแห่งสหพันธ์’ ตัวจริงเป็นครั้งแรก พวกเขารู้สึกทึ่งว่าเธอสวยกว่าในวิดีโอเสียอีก

เมื่อมีอิซาเบลล่าอยู่ด้วยก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะเปรียบเทียบทั้งสองคนอย่างลับ ๆ

แม้แต่ลู่จินกู้เมื่อเห็นดาราดังตัวจริงก็อดไม่ได้ที่จะเปรียบเทียบในใจ

ต้องยอมรับว่าตำแหน่งสาวงามอันดับหนึ่งของสหพันธ์ไม่ได้มาอย่างไร้เหตุผล

เมื่อเทียบกับแอนนาแบล็ก อิซาเบลลาดูสวยสะดุดตาและเย้ายวนกว่ามาก ความงามของเธอมีพลังโจมตี สร้างผลกระทบทางสายตาอย่างรุนแรง

แต่เมื่อดาราดังยิ้ม พลังโจมตีนี้ก็จางลงทันที หลังจากเธอเอ่ยปากถามถึงอาหารอร่อยเป็นประโยคแรก ภาพลักษณ์ของเธอในใจของลู่จินกู้ก็พลิกกลับโดยสิ้นเชิง

ในเมื่อต่างก็เป็นคนรักการกินจึงรู้สึกสนิทกันโดยธรรมชาติ

อิซาเบลล่าหวังว่าจะได้รับอนุญาตให้ไลฟ์สตรีมชีวิตของเธอที่พาราไดซ์หนึ่งในระหว่างการถ่ายทำ

หลังจากคิดสักครู่ เธอก็ตกลงตามคำขอนี้แต่เน้นย้ำว่าพื้นที่ที่มีทหารเฝ้าอยู่ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงเป็นเขตความลับ ห้ามถ่ายภาพและไลฟ์สตรีม

อิซาเบลล่าจึงรีบตอบตกลงทันที

เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ได้พูดถึงบ้านที่ซื้อไว้เลย เธอก็ฉลาดพอที่จะไม่พูดถึงเรื่องนี้เช่นกัน เธอเพียงแค่พากองถ่ายไปยังบ้านพักชาวบ้าน พร้อมทั้งอธิบายรายละเอียดที่ต้องระวังในการถ่ายทำอย่างละเอียด

หลังจากส่งพวกเขาเข้าไปในบ้านพักที่เช่าไว้แล้ว เธอก็เปิดดูข้อความที่ได้รับเมื่อไม่กี่นาทีก่อน

[กู้ตั๋ว : รีบมาที่ค่ายทหารด่วน]

[1] สำนวน ต้นไผ่ไม่งามทว่ากลับออกหน่อไม้งามได้ ในที่นี้หมายถึง ตระกลูที่ไม่ได้ดีนักแต่กลับให้กำเนิดลูกหลานที่มีคุณภาพ