เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #1010มาตรา 1010

#1010มาตรา 1010

บทที่ 1010

หลินโมหยูตรวจสอบงานแล้ว

【รวบรวมเศษดาวในโซนหนึ่ง】

【เก็บดอกไม้น้ำของโซนสอง】

【รวบรวมหินไฟของโซนสาม】

ในศูนย์ปฏิบัติภารกิจ หลินโมหยูเห็นภารกิจจำนวนมาก ซึ่งส่วนใหญ่เป็นภารกิจเก็บรวบรวมสิ่งของ

สนามรบแห่งนี้อุดมไปด้วยทรัพยากร และทุกเผ่าพันธุ์ต่างมารวมตัวกันเพื่อเก็บเกี่ยวทรัพยากรจำนวนมากที่นี่

สนามรบทั้งหมดถูกแบ่งออกเป็นสิบเขตสงคราม แต่ละเขตมีระดับความอันตรายแตกต่างกันไป

พื้นที่ที่สำคัญและอันตรายที่สุดใน 210 คือ เขตสงครามที่ 10 ซึ่งเป็นสนามรบระดับเทพ

ถัดมาคือเขตสงครามทั้งสามแห่ง ได้แก่ เขตหมายเลขเจ็ด แปด และเก้า ซึ่งอยู่ในอาณาจักรของเทพเจ้าผู้ปกครอง

เขตการรบหกเขตนอกสุดของสมรภูมินกเพลิงเป็นสมรภูมิที่อยู่ในเขตแดนเทพแท้

ยิ่งตัวเลขต่ำ ยิ่งปลอดภัย

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ความเข้าใจโดยปริยายได้เกิดขึ้นระหว่างกลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆ

บุคคลผู้ทรงอิทธิพลในระดับสูงมักไม่ค่อยเข้าไปในพื้นที่ที่มีระดับต่ำกว่า

โดยทั่วไปแล้ว ผู้ที่อยู่ในระดับเทพราชาจะไม่เข้าไปในพื้นที่ของระดับเทพแท้จริง

มิเช่นนั้น สนามรบทั้งหมดจะตกอยู่ในความโกลาหล และผู้ที่อยู่ในระดับเทพผู้ทรงคุณวุฒิจะสามารถเข้าสู่ระดับเทพแท้ได้อย่างง่ายดายและก่อความเสียหายได้

ครั้งหนึ่ง เผ่าพันธุ์อื่นได้ฝ่าฝืนกฎนี้ และผลที่ตามมาคือ เผ่าพันธุ์นั้นเกือบถูกกวาดล้างโดยกลุ่มพันธมิตรของเผ่าพันธุ์อื่น ๆ

อย่างไรก็ตาม ไม่มีอะไรปลอดภัย 100% ในสนามรบ และบางครั้งผู้เชี่ยวชาญทรงพลังจากดินแดนที่สูงกว่าจะเข้ามาในพื้นที่ระดับล่าง

หลินโมหยู เลือกภารกิจจากเขตสงครามที่ห้า ตามรายชื่อในกระดานประกาศรางวัลแห่งดวงดาวซูซาคุ

【ภารกิจในสนามรบ: รวบรวมแก่นแท้แห่งดวงดาวจากเขตห้า】

【ในโซนห้า มีสาระสำคัญแห่งดวงดาวจำนวนมาก เก็บรวบรวมและนำกลับมา】

【ข้อจำกัด: ไม่มี】

【เงื่อนไขการทำภารกิจให้สำเร็จ: นำเปลวไฟแห่งแก่นแท้ดวงดาวกลับมาอย่างน้อยสิบชิ้น; รางวัล: 5000 คะแนน, 10 คุณความดีทางทหาร】

【หมายเหตุ: สาระสำคัญแห่งดวงดาวมีพลังโจมตีสูงมากและเก็บได้ยาก แนะนำให้ใช้ขวดหยกแห่งดวงดาวในการเก็บรวบรวม เผ่าพันธุ์ต่างดาวอาจปรากฏตัวในสนามรบ โปรดระวังการเคลื่อนไหวของพวกมันขณะเก็บรวบรวม】

บทที่ 1068 ทุกสิ่งในโลกล้วนยากลำบาก

ภายในป้อมปราการดวงดาวไม่มีจุดเคลื่อนย้ายมวลสารที่เชื่อมต่อโดยตรงไปยังเขตสงครามต่างๆ

ระบบเทเลพอร์ตสามารถเดินทางไปยังป้อมปราการดวงดาวต่างๆ ได้

ในทุกสมรภูมิรบ ย่อมมีป้อมปราการรูปดาวอยู่เสมอ

หลินโมหยูรับภารกิจในเขตสงครามที่ 5 ซึ่งกำหนดให้เขาต้องเดินทางไปยังป้อมปราการดวงดาวที่ 5

หลินโมหยูเห็นแผนที่อีกฉบับหนึ่ง ซึ่งเป็นแผนที่สนามรบนกเพลิง

แผนที่ถูกแบ่งออกเป็นสิบพื้นที่ ซึ่งเป็นเขตสงครามทั้งสิบแห่ง

เขตสงครามที่หนึ่งถึงหกตั้งอยู่บริเวณขอบเขตด้านนอกสุดของสนามรบเวอร์มิเลียนเบิร์ด

มันเหมือนวงกลมขนาดยักษ์ที่ล้อมรอบสนามรบทั้งหมด

ถัดเข้าไปอีกชั้นหนึ่ง จะมีพื้นที่วงกลมอีกแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นเขตสงครามที่เจ็ดถึงเก้า

ใจกลางสนามรบคือเขตสงครามที่สิบ ซึ่งเป็นของเทพเจ้า

ในสายตาของหลินโมหยู เขตสงครามหมายเลข 10 ซึ่งอยู่ใจกลางสนามรบ มีพื้นที่เทียบเท่ากับพื้นที่รวมของเขตสงครามอีกเก้าเขตที่เหลือ

“โครงสร้างนี้…ดูคล้ายกาแล็กซีเล็กน้อย”

หลินโมหยูมองแผนที่แล้วพึมพำกับตัวเองด้วยเสียงที่ได้ยินเฉพาะเธอเท่านั้น

ดูเหมือนว่าสมรภูมิรบทั้งหมดจะหมุนรอบสมรภูมิรบที่ 10 ซึ่งเป็นศูนย์กลาง

โรงภาพยนตร์หมายเลข 10 เปรียบเสมือนดวงดาวดวงหนึ่งในกาแล็กซี ในขณะที่โรงภาพยนตร์อื่นๆ เปรียบเสมือนดาวเคราะห์

ถ้ามองในมุมนี้ จะเข้าใจง่ายกว่า

สิ่งที่หลินโมหยูไม่เข้าใจคือ ทรัพยากรในเขตสงครามมาจากไหน

อย่างที่เราทราบกันดี ทรัพยากรทั้งหมดในกาแล็กซีมีจำกัด ทรัพยากรไม่ได้เป็นสิ่งที่ไม่สามารถสร้างใหม่ได้ แต่กระบวนการสร้างใหม่นั้นช้ามาก

นี่เป็นเรื่องสามัญสำนึก แทบทุกคนรู้เรื่องนี้อยู่แล้ว

แต่สถานการณ์ในสนามรบนั้นแตกต่างออกไป ในสนามรบดูเหมือนว่าทรัพยากรจะไม่มีวันหมด

ทรัพยากรใหม่ๆ ถูกสร้างขึ้นอย่างต่อเนื่อง ส่งผลให้เผ่าพันธุ์ต่างๆ แข่งขันกันอย่างดุเดือดเพื่อแย่งชิงทรัพยากรในสนามรบ

ทุกเผ่าพันธุ์ล้วนมีความกระหายทรัพยากรอย่างไม่รู้จักจบสิ้น

นอกเหนือจากทรัพยากรแล้ว ยังมีโอกาสต่างๆ มากมายในสนามรบอีกด้วย

ผู้คนจำนวนมากเดินทางมาที่นี่เพื่อแสวงหาโอกาส เมื่อพวกเขาไม่สามารถประสบความสำเร็จได้ด้วยตนเอง

หลินโมหยูเข้าไปในแท่นเทเลพอร์ตและมุ่งหน้าไปยังป้อมปราการหมายเลข 5

ในขณะนั้น หลินโมหยูได้ค้นพบสิ่งแปลกประหลาดอย่างหนึ่ง นั่นคือ เขาไม่จำเป็นต้องใช้คะแนนใดๆ ในการเดินทางไปยังป้อมปราการหมายเลข 5

อย่างไรก็ตาม หากเขาเดินทางไปยังป้อมปราการดวงดาวอื่นๆ เขาจะต้องใช้คะแนน และค่าใช้จ่ายจะสูงมาก

หลินโมหยูตระหนักว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับภารกิจที่เธอรับมา

คุณสามารถรับภารกิจสำหรับโซน 5 และไปที่ป้อมปราการดวงดาว 5 ได้ฟรี

หากคุณไปที่ป้อมปราการดวงดาวที่ไม่มีภารกิจที่เกี่ยวข้อง คุณจะต้องจ่ายค่าธรรมเนียม

วิธีนี้จะช่วยป้องกันไม่ให้ผู้อื่นใช้ระบบเทเลพอร์ตเพื่อเดินไปมาโดยพลการ

อย่างไรก็ตาม ระยะห่างระหว่างป้อมปราการดวงดาวนั้นไกลมาก และระบบส่งผ่านข้อมูลระหว่างดวงดาวขนาดใหญ่เช่นนั้นจะต้องใช้พลังงานมหาศาล

การเดินทางของเขาจากป้อมปราการที่ 1 ไปยังป้อมปราการที่ 5 เกี่ยวข้องกับการย้ายหลายครั้งและครอบคลุมระยะทาง 30,000 ปีแสง

สนามรบนกเพลิงนั้นกว้างใหญ่กว่าที่หลินโมหยูคาดคิดไว้มาก

เขาเคยได้ยินมาเพียงว่าสนามรบนกสีแดงนั้นใหญ่กว่าเขตดวงดาวนกสีแดงทั้งหมด และตอนนี้ดูเหมือนว่าจะเป็นเช่นนั้นจริงๆ

…

ที่ป้อมปราการหมายเลข 10 มีรูปปั้นเทพเจ้านั่งขัดสมาธิอยู่

เขาคือเจ้าแห่งป้อมปราการหมายเลข 10 และยังเป็นผูบงการหลักของสมรภูมินกเพลิง จูฉีหวู่ อีกด้วย

จูฉีหวู่เผชิญหน้ากับใจกลางสนามรบ ซึ่งเป็นพื้นที่ที่สำคัญที่สุด

ที่นั่นมืดสนิท แสงสว่างทั้งหมดหายไปอย่างไร้ร่องรอย

แม้แต่แสงที่ส่องออกมาจากป้อมปราการดวงดาวก็ไม่อาจส่องสว่างความมืดมิดในระยะไกลได้

พลังวิญญาณมหาศาลแผ่กระจายออกมาจากมัน ราวกับตาข่ายขนาดใหญ่ที่แผ่ไปทั่วท้องฟ้ามืดมิดและเต็มไปด้วยดวงดาว ราวกับกำลังดูดซับพลังจากห้วงลึกแห่งความมืด

ทันใดนั้น แสงสว่างก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา ส่องประกายออกมาจากป้อมปราการดวงดาวเบื้องล่าง

ร่างของจูเทียนปรากฏขึ้นในแสงสว่าง

“พี่ใหญ่ครับ~” จูเทียนพูดเสียงดัง

จูฉีหวู่ไม่ได้ลืมตา แต่เปล่งเสียงออกมาเบาๆ ว่า “พี่สาม มีอะไรหรือเปล่า?”

จูเทียนกล่าวว่า “คนที่ข้าจับตามองอยู่ได้มาถึงสนามรบนกฟีนิกซ์แล้ว ข้าอยากจะรบกวนพี่ใหญ่ให้ช่วยดูแลเขาหน่อย”

คนที่มองโลกในแง่ดีเกี่ยวกับเรื่องนี้?

จูฉีหวู่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเข้าใจว่าเรื่องนั้นเกี่ยวกับอะไร

จูฉีหวู่ถามว่า “เขาชื่ออะไร?”

จูเทียนกล่าวว่า “หลิน โมหยู”

จูฉีหวู่ยังคงนิ่งเงียบ หลับตาอยู่ ส่วนจูเทียนก็รออย่างอดทนโดยไม่รีบร้อน

ไม่กี่วินาทีต่อมา จูฉีหวู่พูดอย่างช้าๆ ว่า “เขาไปถึงป้อมปราการหมายเลข 5 แล้ว ซึ่งเป็นพื้นที่ภารกิจสำหรับผู้มีระดับเทพแท้ระดับ 6 ขึ้นไป เขาอยู่ในระดับเทพแท้ระดับ 1 เท่านั้น ดูเหมือนว่าเขามีความสามารถที่จะท้าทายคู่ต่อสู้ที่มีระดับสูงกว่าได้ พลังการต่อสู้ที่แท้จริงของเขาคือเท่าไหร่กันแน่?”

จูเทียนกล่าวว่า “เขาเคยสังหารเทพราชาขั้นที่หนึ่งมาแล้ว”

เปลือกตาของจูฉีหวู่กระตุกสองสามครั้ง แต่เขาก็ยังไม่ลืมตา “เข้าใจแล้ว ฉันจะให้คนคอยดูแล”

จูเทียนโค้งคำนับเล็กน้อยให้จูฉีหวู่ “น้องชายคนเล็กขอขอบคุณพี่ชายครับ”

“เราเป็นพี่น้องกัน ไม่ต้องมีพิธีรีตองอะไรหรอก” จูฉีหวู่กล่าวอย่างเฉียบขาดและตรงไปตรงมา

จูเทียนยิ้มเล็กน้อย “ข้าสงสัยว่าพี่ใหญ่จะสามารถทะลุระดับได้เมื่อไหร่”

จูฉีหวู่ตอบว่า “คงอีกไม่นาน แล้วคุณล่ะ?”

จูเทียนส่ายหัว “ฉันยุ่งกับเรื่องเล็กน้อยเกินกว่าจะทำเรื่องนั้นได้”

จูฉีหวู่กล่าวด้วยเสียงเบาว่า “การจัดการเรื่องเล็กน้อยก็เป็นการฝึกฝนอย่างหนึ่ง จงซื่อสัตย์ต่อหัวใจของตนเองและอย่าให้สิ่งภายนอกมารบกวน เจ้าลืมสิ่งที่อาจารย์สอนไปแล้วหรือ?”

จูเทียนยิ้มอย่างขมขื่น “ฉันจะลืมได้ยังไงล่ะ? มันยากเกินไป คุณไม่รู้หรอกว่าการจัดการกลุ่มดาวมันยุ่งยากขนาดไหน”

“ปัญหาเป็นรูปแบบหนึ่งของการฝึกฝนทางจิตวิญญาณเช่นกัน”

“ฉันรู้ แต่…ถอนหายใจ ฉันจะพยายามอย่างเต็มที่ ถ้ามันไม่ได้ผลจริงๆ ฉันคงต้องหาทางอื่น”

ภาพฉายของจูเทียนหายไปแล้ว เขาอยู่ไกลออกไปมากแล้ว

จูฉีหวู่ถอนหายใจเบาๆ “ทุกสิ่งในโลกนี้ล้วนยากลำบาก แต่สิ่งที่ยากที่สุดคือการไม่สามารถรักษาความเป็นตัวของตัวเองไว้ได้ แล้วอะไรเล่าจะง่าย?”

หลังจากพูดจบ เขาก็หลับตาลงอีกครั้ง

เงาดำขนาดใหญ่พุ่งออกมาจากร่างของเขา มันคือร่างโคลนของเขาเอง

ร่างโคลนหายไปในท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวและหายไปอย่างไร้ร่องรอย

หลังจากนั้นไม่นาน ระบบเทเลพอร์ตก็สว่างขึ้นในป้อมปราการดวงดาว

…

หลินโมหยูเดินทางมาถึงป้อมปราการดวงดาวหมายเลข 5 ซึ่งดูไม่แตกต่างจากป้อมปราการดวงดาวหมายเลข 1 เลย

โครงสร้างของป้อมปราการทั้งหมดนั้นเหมือนกับป้อมปราการหมายเลข 1 ทุกประการ

ข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือ ที่นี่ไม่มีศูนย์เผยแพร่ศาสนาหรือศูนย์การค้า

นอกจากนี้ ยังไม่สามารถรับรู้ถึงการมีอยู่ของเครือข่ายจักรพรรดิมนุษย์ได้อีกต่อไปในที่นี้

หลังจากทำภารกิจเสร็จสิ้น คุณต้องกลับไปที่ป้อมปราการหมายเลขหนึ่งเพื่อส่งภารกิจ

พื้นที่ที่เขาสามารถเคลื่อนไหวได้นั้นแคบมาก ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่ของกองทัพและไม่อนุญาตให้บุคคลภายนอกเข้าไป

หลินโมหยูไม่ได้อยู่ต่อในป้อมปราการนานนัก และได้เปิดใช้งานอาร์เรย์เทเลพอร์ตอีกครั้ง

ป้อมปราการดวงดาวที่ห้ากำลังรับมือกับเขตสงครามที่ห้า แต่เขตสงครามที่ห้านั้นกว้างใหญ่มากและยังแบ่งย่อยออกเป็นพื้นที่เล็กๆ อีกหลายพันแห่ง ซึ่งสามารถแยกแยะได้ด้วยหมายเลข

มนุษย์เราคุ้นเคยกับการใช้ตัวเลขในการกำหนดสิ่งต่างๆ ซึ่งทำให้ทุกคนเข้าใจได้ทันที

งานที่เขาเลือก (ซึ่งโชคดีที่เขาเลือก) อยู่ในพื้นที่ 5-38

หมายเลข 5 หมายถึงกองบัญชาการภาคที่ 5 และ 5-38 คือพื้นที่ที่ 38 ภายในกองบัญชาการภาคที่ 5

ในบริเวณนี้ มนุษย์ได้สร้างฐานที่มั่นเล็กๆ ขึ้น

บริหารจัดการโดยบุคลากรทางทหาร

ทันทีที่หลินโมหยูออกมาจากแท่นเทเลพอร์ต เธอก็สัมผัสได้ถึงออร่าที่แตกต่างออกไป

มันเป็นบรรยากาศของกองทัพ ที่ทำให้เขานึกถึงเหล่าทหารในโลกใบเล็ก ๆ ที่ก็มีบรรยากาศคล้าย ๆ กัน

ฐานขนาดเล็กแห่งนี้ ซึ่งมีขนาดไม่ใหญ่มากนัก ถูกสร้างขึ้นบนเศษเสี้ยวของดาวเคราะห์ดวงหนึ่ง และครอบคลุมพื้นที่ไม่เกินหนึ่งร้อยไมล์ในเส้นผ่านศูนย์กลาง

มีการส่งกองทัพมาประจำการที่นี่ โดยจัดเป็นรูปขบวนรบ

ทหารทุกคนมีพละกำลังในการต่อสู้ไม่ต่ำกว่าระดับที่เจ็ดของเทพแท้

เมื่อรวมร่างกันแล้ว พวกเขาจะมีพลังมากพอที่จะต่อสู้กับราชาเทพได้

ที่นี่ พวกเขาจะไม่เป็นฝ่ายโจมตี ตราบใดที่เผ่าพันธุ์ต่างดาวไม่ยั่วยุพวกเขา พวกเขาก็จะไม่โจมตีกลับ

ดูเหมือนจะเป็นกฎที่ไม่ได้กล่าวออกมาตรงๆ และเผ่าพันธุ์อื่นๆ ก็ทำเช่นเดียวกัน

เขายกมือทำความเคารพทหารก่อนออกจากฐานและเข้าไปในพื้นที่ 38

บทที่ 1069 สนามรบอันกว้างใหญ่ ดาวมืดปรากฏขึ้นอย่างฉับพลัน