เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #103มาตรา 103

#103มาตรา 103

บทที่ 103

ถึงแม้คุณจะกำจัดมันออกไป มันก็จะงอกกลับมาอย่างรวดเร็ว คุณไม่สามารถกำจัดมันได้ทั้งหมด

ขณะที่พวกมันเคลื่อนที่ไปข้างหน้า พวกมันจะพบเจอกับกลุ่มมนุษย์เป็นครั้งคราว

ไม่จำเป็นต้องเป็นทีมจากจักรวรรดิเซียนเซี่ยเท่านั้น อาจมีทีมจากประเทศอื่นๆ ด้วยก็ได้

ทุกคนต่างประหลาดใจเมื่อเห็นหลินโมหยู

การเล่นแบบเดี่ยวๆ เป็นสิ่งที่หาได้ยากในสนามรบแบบเมตา

อย่างไรก็ตาม เมื่อได้เห็นโครงกระดูกของหลินโมหยู พวกเขาก็เข้าใจแล้ว

“เราน่าจะไปถึงที่เกิดเหตุได้ภายในเวลาประมาณครึ่งชั่วโมง”

หลินโมหยูเดินมานานกว่าสองชั่วโมงแล้ว

หมอกเบื้องหน้าพลันทวีความรุนแรงขึ้นอย่างฉับพลัน ทำให้หลินโมหยูระแวดระวังตัวขึ้นทันที

มีคนสามคนวิ่งออกมาจากหมอก

อัศวิน นักธนู และผู้พยากรณ์

ทั้งสามคนวิ่งหนีอย่างตื่นตระหนก ดูเหมือนกำลังพยายามหนีเอาชีวิตรอด

หมอกทวีความรุนแรงขึ้น ราวกับว่ามีบางสิ่งบางอย่างกำลังใกล้เข้ามา

อัศวินผู้ตื่นตระหนกมองเห็นหลินโมหยูจึงตะโกนว่า “วิ่ง! มีปีศาจแห่งห้วงลึกอยู่ข้างหลังเรา!”

บทที่ 107 สุนัขปีศาจแห่งห้วงเหว ดันเจี้ยนระดับนรก

อัศวินคำรามแล้วก็หนีไปไกล

คุณสามารถสังเกตได้จากสีหน้าของเขาว่าเขากำลังตื่นตระหนกมาก

นักพยากรณ์และพลธนูที่เดินตามอัศวินไปนั้นเดินอย่างเงียบๆ ไม่เอ่ยคำใดสักคำ

ปีศาจแห่งห้วงเหว?

จุดประสงค์หลักของการมายังสนามรบหยวน นอกเหนือจากการสำรวจดันเจี้ยนแล้ว ก็คือการมาพบกับปีศาจแห่งห้วงเหว

ไป่ อี้หยวนเคยบอกเขาว่า ปีศาจจากห้วงเหวที่อาจปรากฏตัวที่นี่นั้นไม่แข็งแกร่งมากนัก

นั่นหมายความว่าเขาน่าจะรับมือกับมันได้

หมอกทวีความรุนแรงขึ้น และเพียงสองวินาทีต่อมาก็สลายไปอย่างรวดเร็ว

ฝูงสัตว์ประหลาดสีดำสนิทพุ่งออกมาจากหมอก

มันมีลักษณะคล้ายสุนัขป่า มีความยาวสองเมตร และสูงกว่าหนึ่งเมตร

ฟันแหลมคมเรียงเป็นแถวโผล่ออกมา ส่องประกายด้วยแสงสีฟ้าคล้ายผี

นอกจากนี้มันยังส่งเสียงร้องแหลมสูงออกมาอย่างต่อเนื่อง

ขณะที่ฉันวิ่ง ลมร้ายก็พัดมา พัดพาเอากลิ่นเลือดฉุนรุนแรงมาด้วย

พวกมันวิ่งเร็วมาก ดูเหมือนจะเร็วกว่าอัศวินที่กำลังวิ่งเสียอีก

ปลายนิ้วของหลินโมหยูเปล่งแสงเล็กน้อย และเทคนิคการตรวจจับก็แปรเปลี่ยนเป็นสายลมแผ่วเบา

【สุนัขล่าเนื้อแห่งห้วงลึก】

【ระดับ: 31】

【พลังโจมตี: 5000】

【ความคล่องตัว: 6000】

【จิตวิญญาณ: 2000】

【รัฐธรรมนูญ: 5000】

【ทักษะ: กัด】

เมื่อสัมผัสได้ถึงลมที่พัดมาจากเวทมนตร์ตรวจจับ สุนัขปีศาจบางตัวก็เปลี่ยนทิศทางและพุ่งเข้าใส่หลินโมหยูแทบจะพร้อมกัน

มีสุนัขล่าเนื้อจากห้วงลึกประมาณ 30 ตัว

ตอนนี้มีประมาณ 10 ตัวกำลังวิ่งเข้าหาหลินโมหยู

หลินโมหยูมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่ามีเศษเนื้ออยู่ในปากของสุนัขปีศาจเหล่านั้น

นอกจากนี้ยังมีเศษเสื้อผ้าอยู่บ้างด้วย

มีคนถูกเปิดเผยข้อมูลส่วนตัวถึง 27 คน!

พวกเขาเพิ่งกินคนไป

มีคนเสียชีวิต!

ทหารอาชีพที่อยู่กับอัศวินถูกกินไปแล้ว

หลินโมหยูมองด้วยสายตาเย็นชาและพูดเสียงเบาว่า “แกสมควรตาย”

เหล่านักรบโครงกระดูกเชื่อฟังคำสั่งของหลินโมหยู ดวงตาของพวกมันเปล่งประกายสีแดงขณะกระโจนเข้าใส่สุนัขปีศาจ

นักรบโครงกระดูกสิบตัวปะทะกับสุนัขปีศาจสิบตัว

คุณสมบัติของนักรบโครงกระดูกนั้นเหนือกว่าใครอย่างมาก

ความแตกต่างนั้นเกือบสามเท่า ทั้งสองอย่างนั้นไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกันเลย

เมื่อถูกโจมตี สุนัขปีศาจแห่งห้วงเหวก็พบว่าตัวเองเสียเปรียบในทันที

นักรบโครงกระดูกเหวี่ยงดาบใหญ่ของเขา ฟันสุนัขปีศาจทีละตัวจนขาดสะบั้น

จอมเวทโครงกระดูกก็ไม่ได้อยู่นิ่งเฉยเช่นกัน เขาใช้ทักษะของตน ปล่อยเวทมนตร์ชุดใหญ่ใส่สุนัขแห่งห้วงลึก

สุนัขแห่งห้วงลึกคร่ำครวญด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส พร้อมกับส่งเสียงคำรามดังกึกก้องไปพร้อมกัน

เสียงต่างๆ ดังขึ้นต่อเนื่องกันท่ามกลางหมอก ทำให้เกิดความรู้สึกไม่สบายใจ

เมื่อได้ยินเสียงร้องของเพื่อนร่วมรบ สุนัขล่าเนื้อจากห้วงลึกที่กำลังไล่ล่าอัศวินทั้งสามจึงหันความสนใจไปที่หลินโมหยู

ในขณะนี้ สุนัขปีศาจที่ปะทะกับนักรบโครงกระดูกอย่างดุเดือดกำลังใกล้ตายหลังจากถูกโจมตีซ้ำแล้วซ้ำเล่า

จอมเวทโครงกระดูกเป็นผู้ลงมือโจมตีครั้งสุดท้าย สังหารพวกเขาทีละคน

【สังหาร Abyss Demon Hound เลเวล 31 ได้รับ EXP +310,000 และ Military Merit +1】

【ได้รับเขี้ยวสุนัขปีศาจแล้ว】

เครื่องหมายยศจ่าบนไหล่ของเขาส่องแสงจางๆ ราวกับกำลังดูดซับความสำเร็จทางทหารของเขา

การปราบปีศาจจากห้วงลึกไม่เพียงแต่จะได้รับไอเทมเพิ่มประสบการณ์เท่านั้น แต่ยังได้รับเกียรติคุณทางทหารอีกด้วย

หลินโมหยูเข้าใจแล้ว

ตราบใดที่คุณฆ่าคนได้มากพอ ความสามารถทางทหารของคุณก็จะเพิ่มขึ้นเองโดยธรรมชาติ

สุนัขปีศาจที่เหลือมาถึงแล้ว หลินโมหยูยกมือขึ้น ฝ่ามือของเธอเปล่งแสงเล็กน้อย

ทักษะ: ระเบิดศพ!

เสียงดังปัง.

หมอกในรัศมี 90 เมตรพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างรุนแรง ทำให้ทัศนวิสัยพลันแจ่มใส

สุนัขล่าเนื้อจากห้วงลึกที่เพิ่งมาถึงถูกฆ่าตายทันที ไม่มีตัวใดรอดชีวิต

ไม่มีสุนัขล่าเนื้อจากห้วงลึกใดที่จะทนทานต่อความเสียหายจากการระเบิดของศพได้

ตราประจำตำแหน่งของจ่าสิบเอกส่องประกายเจิดจ้ายิ่งขึ้นไปอีก

สุนัขอสูรกาย 30 ตัว มอบค่าประสบการณ์ให้หลินโมหยูมากกว่า 9 ล้านแต้ม และคุณงามความดีทางทหารอีก 30 แต้ม

มีดาวดวงหนึ่งปรากฏขึ้นจางๆ บนตราประจำตำแหน่งของจ่าสิบเอก

มันยังไม่เป็นจริงและยังไม่เป็นรูปเป็นร่างอย่างสมบูรณ์

หลินโมหยูรู้สึกพอใจมาก

ฉันหวังว่าเราจะมีสุนัขปีศาจแบบนี้มากกว่านี้

ทั้งสามคนที่เพิ่งวิ่งหนีเอาชีวิตรอดมาได้ต่างก็ตกตะลึง

สุนัขปีศาจที่ไล่ล่าเขาอย่างไม่ลดละ จู่ๆ ก็เปลี่ยนทิศทางและพุ่งเข้าใส่หลินโมหยู

ในขณะที่พวกเขาคิดว่าหลินโมหยูคงไม่รอดแล้ว

หลินโมหยูใช้กลวิธีที่พวกเขาไม่เคยเห็นมาก่อนในการสังหารสุนัขปีศาจแห่งห้วงเหวอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด

“ว้าว! สุดยอดเลย! เขาเป็นมืออาชีพระดับสูงเหรอ?”

“นี่คือการอัญเชิญอสูรกายประเภทผีดิบ ฉันไม่เคยเห็นคลาสแบบนี้มาก่อนเลย”

“ฉันก็ไม่เคยเห็นมาก่อนเหมือนกัน มีทั้งนักรบและจอมเวท และมีเยอะมากเลย”

หลินโมหยูเหลือบมองพวกเขาจากระยะไกล พยักหน้าเล็กน้อย แล้วเดินต่อไปยังส่วนลึกของกองทัพนักรบหยวนพร้อมกับโครงกระดูก

จนกระทั่งหมอกลงจัดอีกครั้งและบดบังร่างของหลินโมหยูจนมิด ทั้งสามคนจึงไม่มีใครกล้าเข้าใกล้

หลินโมหยูมีนิสัยชอบบงการเกินไป

คาดว่าเขาเป็นผู้เชี่ยวชาญที่มีทักษะสูงมาก

มีความแตกต่างอย่างชัดเจนระหว่างผู้เชี่ยวชาญอาวุโสและผู้เชี่ยวชาญรุ่นใหม่ สถานะของพวกเขานั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

อัศวินทรุดตัวลงกับพื้น ใบหน้าเต็มไปด้วยความโล่งอก “ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เราก็รอดแล้ว”

“น่าเสียดายที่ลุงหลี่หนีไม่พ้น”

“เขาเสียสละตัวเองเพื่อพวกเรา เราต้องดูแลครอบครัวของเหลาหลี่ให้ดีเมื่อเรากลับไป”

“แน่นอน ถ้าไม่ใช่เพราะเหลาหลี่ขวางทางไว้ เราคงหนีไม่พ้นเหมือนกัน”

หลังจากพักผ่อนสักครู่ ทั้งสามคนก็เปิดใช้งานหินเทเลพอร์ตและหายตัวไปจากที่นั่น

ณ ส่วนที่ลึกที่สุดของสมรภูมิหยวน มันเชื่อมต่อกับเหวลึก

เหวเบื้องล่างมืดสนิทราวกับหลุมดำที่ไร้ก้นบึ้ง

ทันใดนั้นก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาจากกลุ่มพวกเขา

“หืม? ทำไมลูกสุนัขถึงตายกันเป็นฝูงเลยล่ะ?”

“เป็นไปได้ไหมว่าเรากำลังเผชิญหน้ากับมืออาชีพที่มีทักษะสูง?”

“งั้นก็ปล่อยลูกสุนัขออกมาอีก”

ทันทีที่เอ่ยคำเหล่านั้น ดวงตาสีแดงสดคู่หนึ่งก็ปรากฏขึ้นในเหวอันมืดมิด

ด้วยแสงอันกระหายเลือด ฝูงสุนัขล่าเนื้อจากห้วงลึกพุ่งออกมาจากความมืดมิดอันไร้ที่สิ้นสุด

ในที่สุดหลินโมหยูก็เห็นทางเข้าดันเจี้ยน

พายุหมุนขนาดมหึมาหมุนช้าๆ อยู่ในหมอก พร้อมกับส่งเสียงหึ่งๆ ออกมา

แสงไฟหลายดวงกะพริบสลับกันไปมา

มีผู้คนจำนวนมากมารวมตัวกันอยู่ที่ทางเข้าของสถานที่เกิดเหตุ

มีทั้งผู้คนจากอาณาจักรเสินเซีย และผู้คนจากประเทศอื่นๆ ด้วย

มีการจุดไฟที่ทางเข้าที่เกิดเหตุ และมีผู้คนจำนวนมากกำลังย่างเนื้ออยู่รอบๆ กองไฟ

กลุ่มคนกำลังพูดคุยและหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน ปรึกษาหารือกันถึงวิธีพิชิตดันเจี้ยน วิธีการแบ่งของรางวัล และวิธีรับมือกับเหล่ามอนสเตอร์ภายใน

ฉากนี้ทำให้หลินโมหยูหวนนึกถึงฉากที่ทางเข้าของด่านเหมืองทะเลตะวันตก

ดูเหมือนจะคุ้น ๆ นะ

สัตว์ประหลาดในบริเวณนั้นถูกกำจัดไปแล้ว ตอนนี้ปลอดภัยแล้ว

เนื่องจากมีผู้คนอยู่มากมาย ต่อให้มอนสเตอร์เกิดใหม่ก็จะถูกกำจัดไปอย่างรวดเร็ว

หลินโมหยูเก็บโครงกระดูกแล้วเดินไป

การมาถึงของเขายังคงดึงดูดความสนใจของผู้อื่น

“อายุยังน้อยมาก ยังไม่ถึง 20 เลยด้วยซ้ำ”

“จ่าผิวขาว ไม่มีดาวสักดวง เป็นแค่พลทหารธรรมดา”

“ตราสัญลักษณ์ระดับห้าดาวนี้เป็นของบุคคลจากจักรวรรดิเซียนเซี่ย”

“ขอฉันดูหน่อย คุณอยู่ระดับไหน!”