เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #1122มาตรา 1122

#1122มาตรา 1122

บทที่ 1122

ขณะที่หลินโมหยูเล็งเป้าหมาย ราชาโครงกระดูกก็ฟาดฟันยักษ์ด้วยดาบพร้อมกัน

แสงจากดาบวาบผ่านร่างของยักษ์ ทำให้ยักษ์กรีดร้องออกมา ร่างกายของมันดูคล้ายวิญญาณ แต่ก็ไม่ได้หายไปไหน

นี่เป็นครั้งที่สามแล้วที่ยักษ์ตนนี้คุกเข่าลง

บูม!

หลินโมหยูตัวสั่นและรู้สึกอ่อนแรงอย่างหนัก

เมื่อความง่วงเริ่มครอบงำ เขาจึงรู้สึกอยากนอนหลับเป็นเวลาสามวันสามคืน

ร่างกายของฉันรู้สึกอ่อนแรงและไร้เรี่ยวแรง ราวกับว่าพละกำลังทั้งหมดได้หมดสิ้นไปแล้ว

“คุณสมบัติของฉันอ่อนแอลงแล้ว!”

หลินโมหยูรู้ในทันทีว่า ครั้งนี้ การที่อีกฝ่ายคุกเข่าลง ทำให้พลังทั้งหมดของเธออ่อนลง

อย่างไรก็ตาม มันไม่ได้ส่งผลกระทบต่อกฎหมายหรือความแข็งแกร่งของร่างกาย

มันทำให้เขารู้สึกไร้พลังอย่างสิ้นเชิง

แม้ว่าจะไม่ได้ก่อให้เกิดความเสียหายร้ายแรงใดๆ แต่ในสมรภูมิรบปกติมันอาจถึงแก่ชีวิตได้

“เราจะกลืนกินวิญญาณของเจ้า เปลี่ยนเจ้าให้เป็นทาสของเรา และทำให้เจ้าเป็นทาสของเราตลอดไป!”

เสียงของราชาอสูรกินทองดังมาจากนอกผงพิษ และเสียงก็แหลมขึ้นเรื่อยๆ

ท่ามกลางผงพิษที่ล้อมรอบ สายตาของหลินโมหยูเย็นชาและเฉียบคม “ไม่ เราปล่อยให้เรื่องนี้ยืดเยื้อต่อไปไม่ได้แล้ว”

“ผมไม่รู้ว่าพวกเขาจะคุกเข่าลงเป็นครั้งที่สี่หรือห้าหรือไม่ ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป มันจะอันตราย”

เวทมนตร์ของเผ่าวิญญาณแห่งท้องฟ้านั้นแปลกประหลาดเกินไป และหลินโมหยูรู้ว่าเธอไม่สามารถรอต่อไปได้อีกแล้ว

ด้วยหัวใจที่แข็งกระด้าง เขาเหลือบมองไปยังราชาอสูรกลืนทองคำ ดาวกำเนิดทองคำหลอมเหลวขนาดมหึมาและแข็งแกร่งนี้

และเบื้องหน้ามีดวงดาวส่องประกายสองดวง และ…

และสัตว์ร้ายกินทองคำที่เหลืออีกหลายหมื่นตัว

สัตว์อสูรกินทองนับหมื่นตัวไม่มีคุณสมบัติที่จะเข้าร่วมในศึกครั้งนี้ และหลินโมหยูไม่ได้ฆ่าพวกมันทั้งหมด เพราะการปล่อยให้พวกมันมีชีวิตอยู่จะเป็นประโยชน์

เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ “ถ้าฉันยังแก้ปัญหาไม่ได้ ฉันควรหนีไป!”

เขากำหมัดแน่น และทันใดนั้นทั้งร่างกายของเขาก็เปล่งแสงเจิดจ้า

คาถาต้นกำเนิด: 【ทหารผู้ทรงพลัง!】

เทคนิคต้นกำเนิด: 【รวบรวมพลัง!】

เมื่อร่ายเวทมนตร์พื้นฐานทั้งสองพร้อมกัน สัตว์อัญเชิญทั้งหมดและคุณสมบัติทั้งหมดของพวกมันก็รวมเข้าไว้ในร่างของหลินโมหยู

คุณสมบัติที่อ่อนแอลงกลับคืนสู่สภาพสูงสุดในทันที และจากนั้นก็ทะลุผ่านจุดสูงสุดไป

เมื่อเผชิญหน้ากับพลังอันไร้เหตุผลของเวทมนตร์ดั้งเดิม กำแพงกั้นระหว่างอาณาจักรก็ดูเหมือนจะหายไป

ตราบใดที่ร่างกายและจิตวิญญาณของหลินโมหยูสามารถทนทานและมีพลังมากพอ หลินโมหยูก็จะสามารถแข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อได้

พลังออร่าของหลินโมหยูเพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง

พระเจ้าแท้จริง ระดับที่เจ็ด แปด เก้า… ก้าวข้ามขีดจำกัด!

พลังแห่งเทพราชาพลุ่งพล่านออกมาจากหลินโมหยู สลายผงพิษในเวลาอันสั้น

เทพราชา ระดับ 1, ระดับ 2… ระดับ 4

ความรู้สึกบางอย่างถาโถมเข้ามาในจิตใจของฉัน เหมือนครั้งที่แล้ว ร่างกายของฉันยังมีพลังเหลืออยู่บ้าง แต่จิตใจของฉันกลับอิ่มตัวก่อน

ครั้งที่แล้วหลินโมหยูหยุดได้ แต่ครั้งนี้เขาไม่หยุด

การอยู่ในระดับเทพราชาเพียงระดับที่สี่นั้นยังไม่เพียงพออย่างแน่นอน!

“ดำเนินการต่อ!”

หลินโมหยูสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วตั้งสติใหม่

พลังมหาศาลนั้น แปรเปลี่ยนตามกฎลึกลับบางอย่าง แทรกซึมเข้าสู่ร่างกายและจิตวิญญาณ

เทพราชาชั้นที่ห้า… ชั้นที่หก… ชั้นที่เจ็ด!

พลังปราณของหลินโมหยูทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาวสั่นสะเทือน และผงพิษถูกพัดขึ้นไปด้วยพลังที่มองไม่เห็น กระจายไปทุกทิศทาง

ความรู้สึกปั่นป่วนในจิตใจของฉันทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ราวกับว่ามันจะระเบิดออกมาได้ทุกเมื่อ

ร่างกายของเธอเกือบถึงขีดจำกัดแล้ว ร่างกายทั้งหมดถูกยืดจนตึง ทำให้ขนาดของหลินโมหยูใหญ่ขึ้นเป็นวงกลม

เมื่อเผชิญกับอำนาจที่เหนือกว่า การลักลอบขนสารพิษร้ายแรงจึงถูกกำจัดไปอย่างสิ้นเชิง

ระดับที่เก้าของราชาเทพ!

หลินโมหยูได้บรรลุถึงระดับเทพราชาขั้นที่เก้าแล้ว ยกเว้นเพียงแต่ขาดขอบเขตแห่งกฎวิญญาณแล้ว ในด้านอื่นๆ เขาก็ไม่แตกต่างจากเทพราชาขั้นที่เก้าคนอื่นๆ

ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวนี้ได้ต้อนรับสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อน ซึ่งพลังอำนาจในฐานะเทพราชาขั้นที่เก้าได้แผ่ซ่านไปทั่วจักรวาล

เดิมทีหลินโมหยูพยายามทดสอบว่าเขาจะสามารถบรรลุระดับเทพได้หรือไม่ แต่คำตอบที่ได้รับบอกว่ามันเป็นไปไม่ได้

ถ้าเขายังคงฝืนฝืนขีดจำกัดของตัวเองต่อไป เขาจะระเบิดและตายคาที่

แม้ในสภาพปัจจุบัน มันก็คงอยู่ได้ไม่นาน

จิตวิญญาณนั้นได้รับความบอบช้ำอย่างใหญ่หลวง หากเป็นคนธรรมดาคงตายไปนานแล้ว

เวลาเหลือน้อยแล้ว!

ด้วยการสนับสนุนจากเวทมนตร์พื้นฐานทั้งสอง พลังวิญญาณของเขาจึงลดลงอย่างรวดเร็ว และเขาสามารถรักษาพลังนั้นไว้ได้เพียงช่วงเวลาสั้นๆ ประมาณ 20 วินาทีเท่านั้น

ณ จุดนี้ สัตว์ร้ายกินทองที่รอดชีวิตสามารถมีบทบาทสำคัญได้

สิ่งเหล่านี้เป็นอาหารบำรุงจิตวิญญาณที่ดีที่สุดสำหรับหลินโมหยู

ปีกแห่งความตายสั่นสะเทือนรุนแรงกว่าที่เคย ปีกแห่งความตายเป็นเวทมนตร์ไร้ขีดจำกัด ยิ่งพลังที่มอบให้แก่มันมากเท่าไร ผลกระทบก็จะยิ่งรุนแรงมากขึ้นเท่านั้น

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ปีกแห่งอมนุษย์นั้นประกอบด้วยกฎแห่งมิติ ซึ่งปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจนแล้วเมื่อหลินโมหยูเปิดใช้งานพวกมันด้วยพลังเต็มที่

ตอนนี้ หลินโมหยูใช้พลังของเทพราชาขั้นที่เก้าเพื่อเปิดใช้งานปีกแห่งความตาย พื้นที่เบื้องหน้าเขาแตกกระจายราวกับกระจก และหลินโมหยูปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าดาวต้นกำเนิดซูโอจินในทันที

โครงกระดูกหมายเลข 070 โยนดาบกระดูกในมือให้หลินโมหยู ดาบกระดูกหดตัวลงระหว่างทาง และเมื่อถึงมือหลินโมหยู มันก็ไม่ต่างจากดาบยาวธรรมดาเล่มใดเลย

ราชาอสูรกินทองตกตะลึง มันไม่เข้าใจว่าทำไมหลินโมหยูถึงหายเป็นปกติอย่างกะทันหัน

ยิ่งไปกว่านั้น ออร่าที่แผ่ออกมาจากหลินโมหยูทำให้เขากลัวอย่างมาก

“สังหารเทพเจ้า!”

หลินโมหยูร้องเสียงเบาแล้วฟาดดาบออกไป เล็งไปที่ยักษ์ที่ถูกมือทั้งสองข้างยกขึ้น

แสงดาบนั้นรุนแรงอย่างเหลือเชื่อ เหนือกว่าการโจมตีเพียงครั้งเดียวของราชาโครงกระดูกอย่างมาก

ยักษ์ตนนั้นแตกสลายท่ามกลางแสงดาบ พลังเวทมนตร์ของมันสลายไป และราชาอสูรกินทองก็กรีดร้องออกมา

จากนั้นหลินโมหยูจึงปล่อยการโจมตีด้วยดาบครั้งที่สองออกมา

การฟาดฟันดาบครั้งที่สองมุ่งเป้าไปที่สัตว์ร้ายกินทองที่รอดชีวิตทั้งหมด

แสงดาบสาดส่องไปทั่วท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว ห่อหุ้มเหล่าอสูรกินทองทั้งหมดไว้

ไม่ว่าจะเป็น Gold Eater ทั่วไป, Gold Eater ระดับสูง หรือ Gold Eater ระดับกัปตันก็ตาม

อสูรกินทองคำเกือบ 20,000 ตัวหายไปในพริบตาหลังจากการฟาดฟันด้วยดาบครั้งนี้

ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวนั้นเต็มไปด้วยทองคำหลอมเหลวนับไม่ถ้วน

พลังวิญญาณจำนวนมหาศาลไหลกลับเข้ามาเติมเต็มพลังงานสำรองของหลินโมหยู

เวทมนตร์นี้มีระยะเวลานานขึ้นมาก โดยสามารถคงอยู่ได้นานอย่างน้อย 100 วินาที

100 วินาทีก็พอแล้ว!

หลินโมหยูยิ้มและชี้ด้วยนิ้วเดียว

คาถาหลอมรวม: คำสาปแห่งกาลเวลา!

เมื่อแสงสีแดงฉานสาดส่องลงมา ดวงดาวสีทองทั้งสองดวงก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แตกกระจาย และจิตวิญญาณของพวกมันที่ได้รับความเสียหายอย่างหนักก็เริ่มสลายไป

เสียงกรีดร้องของราชาอสูรกินทองดังก้องอยู่ในหูข้า แรงสั่นสะเทือนสีน้ำเงินแผ่กระจาย และรอยแตกปรากฏขึ้นบนดวงดาวต้นกำเนิดสีทอง

หลินโมหยูถือดาบในมือ พุ่งเข้าไปในรอยแยก!

บทที่ 1217 วิชาต้นกำเนิด แข็งแกร่งขึ้นทุกการต่อสู้

ดวงดาวสีทองอร่ามสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงเมื่อหลินโมหยูพุ่งเข้าโจมตี ปลดปล่อยพลังอันไร้ขีดจำกัดของเทพราชาขั้นที่เก้า

ไม่เพียงแต่จะมีระดับเทพราชาขั้นที่เก้าเท่านั้น แต่ยังมีเอฟเฟกต์ความเสียหายสิบเท่าที่เกิดจาก 【ทหารผู้แข็งแกร่ง】 อีกด้วย

แม้จะมีดาวต้นกำเนิดโลหะเป็นกายกาย ราชาอสูรกินโลหะก็ไร้พลังที่จะต้านทานได้

ความแตกต่างของพลังนั้นมากเกินไป ไม่สามารถเปรียบเทียบกันได้ระหว่างเทพราชาขั้นที่ห้ากับเทพราชาขั้นที่เก้า

นอกดาวเคราะห์ซั่วจินหยวน แม่ทัพเทพโครงกระดูกและราชาโครงกระดูกได้เปิดฉากโจมตีอย่างดุเดือดโดยใช้ดาวซั่วจินหยวนทั้งสองดวง

นอกจากนี้ พวกเขายังได้รับความเสียหายถึงสิบเท่าจากเวทมนตร์ 【กองทัพอันแข็งแกร่ง】 ดวงดาวที่หลอมเหลวถูกฉีกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยราวกับก้อนอิฐ

ราชาอสูรกินทองกรีดร้องไม่หยุด ไม่สามารถหยุดหลินโมหยูได้ไม่ว่าจะพยายามอย่างไรก็ตาม

ดาบของหลินโมหยูแทงทะลุทองคำหลอมเหลวบริสุทธิ์สูงและฝ่าฟันเข้าไปจนถึงบริเวณแกนกลาง

แสงสีม่วงสาดส่องไปทั่วบริเวณ สถานที่ทั้งหมดอบอวลไปด้วยทองคำหลอมเหลว

สัมผัสอันละเอียดอ่อนราวกับโลหะผสานกันอย่างลงตัว คล้ายผ้าไหมเนื้อเรียบลื่น งดงามและหรูหรา

ท่ามกลางแสงสีม่วง หลินโมหยูมองเห็นผู้ก่อเหตุ

อสูรกายขนาดเท่ากำปั้นที่กินทองคำเป็นอาหาร

วิญญาณของราชาอสูรกินทองคำ

มันนอนสั่นเทาอยู่ท่ามกลางแสงสีม่วง

มันดูเหมือนลูกสุนัขตัวเล็กๆ ที่มีทั้งความหวาดกลัวและความดุร้ายอยู่ในดวงตา

มันจ้องมองหลินโมหยูอย่างดุร้าย เสียงวิญญาณของมันดังก้องว่า “ฉันจะฆ่าแก! ฉันจะฆ่าแก!”

ดูเหมือนมันจะเสียสติไปแล้ว

หลินโมหยูใช้คำสาปแห่งกาลเวลามาอย่างต่อเนื่องตลอดทาง และด้วยพลังแห่งทองคำหลอมเหลว ทำให้เขาสามารถเอาชีวิตรอดมาได้จนถึงตอนนี้ แม้จะถูกโจมตีด้วยพลังวิญญาณอย่างรุนแรงก็ตาม

หลินโมหยูไม่อยากเสียเวลาพูดอีกต่อไป จึงฟาดฟันด้วยดาบของเธอ

วิญญาณพลันเปล่งแสงสีม่วงเจิดจ้าออกมาพร้อมกับกรีดร้องซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ก็ไม่ตาย

ราชาอสูรกินทองคำกรีดร้องไม่หยุดว่า “ไปลงนรกซะ! ไปลงนรกซะ!”

แสงสีม่วงทวีความเข้มขึ้นเรื่อยๆ และเงาเลือนรางปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตาของหลินโมหยู

เงาแผ่แขนออกอย่างหลวมๆ ราวกับกำลังโอบกอดอะไรบางอย่าง

ทันทีที่ปรากฏตัว มันก็โค้งคำนับให้กับหลินโมหยู

บูม!

แรงมหาศาลพุ่งเข้าใส่หลินโมหยู ทำให้จิตวิญญาณของเขาสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงและถูกกระแทกอย่างหนักอีกครั้ง

หลินโมหยูรู้สึกว่าระดับพลังฝึกฝนของเขาลดลง จากระดับเทพแท้ขั้นที่เก้า เหลือระดับเทพแท้ขั้นที่แปด

จากนั้นเงาก็โค้งคำนับอีกครั้ง เป็นครั้งที่สอง

พลังลึกลับได้เข้าครอบงำหลินโมหยู ส่งผลให้ระดับการฝึกฝนของเขาลดลงอีกครั้ง จนตกไปอยู่ระดับเทพแท้ขั้นที่เจ็ด

นี่เป็นอีกหนึ่งเวทมนตร์จากเผ่าวิญญาณแห่งท้องฟ้าดวงดาว การโจมตีแบบนี้มันแปลกประหลาดเกินไป

อย่างไรก็ตาม ระดับพลังปัจจุบันของหลินโมหยูไม่ใช่ระดับพลังที่แท้จริงของเขา แต่เป็นระดับพลังชั่วคราวที่เขาได้รับโดยใช้เวทมนตร์

“นี่มันเกินไปแล้วจริงๆ!”

หลินโมหยูไม่กลัวระดับพลังฝึกฝนที่ลดลง เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ และในพริบตาเดียว พลังปราณของเขาก็เพิ่มสูงขึ้นไปถึงระดับที่เก้าของอาณาจักรเทพอีกครั้ง

จากนั้นวิญญาณของหลินโมหยูก็กระโจนออกมาพร้อมกับดาบสังหารวิญญาณ ซึ่งเป็นอาวุธเวทมนตร์ระดับสูงของอาณาจักรเทพ

ปัจจุบันเขาอยู่ในระดับที่เก้าของอาณาจักรเทพ และสามารถปลดปล่อยพลังทั้งหมดของดาบสังหารวิญญาณได้

วิญญาณนั้นยกมือเล็กๆ ขึ้นและชี้ไปที่ราชาอสูรกินทองคำ

ดาบสังหารวิญญาณที่เปล่งประกายแสงคมกริบพุ่งออกมาในทันทีและแทงทะลุวิญญาณของราชาอสูรกลืนทองคำ

ดาบสังหารวิญญาณเป็นอาวุธเวทมนตร์เสริมพลังวิญญาณ และเป็นอาวุธเวทมนตร์เสริมพลังวิญญาณระดับสูงในระดับเทพราชา

การโจมตีทั้งหมดของมันมุ่งเป้าไปที่จิตวิญญาณ