เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #1343มาตรา 1343

#1343มาตรา 1343

บทที่ 1343

“เทียบเท่ากับการโจมตีจากเทพราชาขั้นที่สี่หรือห้า”

หลินโมหยูตัดสินใจอย่างรวดเร็ว และกายทองคำของราชาเทพก็ถูกเปิดใช้งานโดยอัตโนมัติเพื่อสร้างการป้องกัน

อย่างไรก็ตาม คราวนี้การป้องกันจากกายทองคำของเทพราชาเพียงอย่างเดียวไม่เพียงพอ หลินโมหยูจึงชกใส่พญามังกรฟ้าที่กำลังพุ่งเข้าหาเขา

ในขณะนั้น พลังแห่งกายเนื้อได้ปะทุขึ้นอย่างเต็มที่ แสงสีทองส่องประกายเจิดจ้า กำปั้นสีทองขนาดยักษ์ปรากฏขึ้นในความว่างเปล่าและทำลายมังกรฟ้าในคราวเดียว

มังกรฟ้าแตกสลาย และชิงเสี่ยวเสี่ยวถูกเหวี่ยงกระเด็นไปข้างหลัง แต่เธอก็สามารถทรงตัวได้กลางอากาศ

(คาซี) ชูดาบขึ้นอีกครั้งด้วยสีหน้าที่ท้าทาย

เสียงคำรามของมังกรดังก้องออกมาจากภายในร่างของเขา ก้องกังวานไปทั่วห้วงอวกาศ

อาณาจักรแห่งกฎหมายของนางแผ่ขยายออกไป อาณาจักรแห่งกฎหมายอันกว้างใหญ่ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของสนามประลองและโอบล้อมหลินโมหยูไว้โดยสมบูรณ์

เสียงคำรามของมังกรทวีความรุนแรงยิ่งขึ้น สายฟ้าแลบเกิดขึ้นในอาณาเขตแห่งกฎเกณฑ์ และมังกรสีฟ้าจำนวนนับไม่ถ้วนก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง แต่ละตัวปกคลุมไปด้วยสายฟ้า

“กฎแห่งสายฟ้า เมื่อผนวกกับการเสริมพลังของโลหิตมังกรดึกดำบรรพ์แล้ว นับว่าน่าประทับใจไม่น้อย!” หลินโมหยูตรวจสอบอย่างละเอียด

มังกรสีฟ้าแต่ละตัวในอาณาจักรแห่งกฎหมายนั้นทรงพลังกว่าท่าฟันดาบมังกรสีฟ้าจากก่อนหน้านี้เล็กน้อย

พลังของพวกเขาเพิ่มมากขึ้น และจำนวนของพวกเขาก็เพิ่มขึ้นถึงหมื่นเท่า

นี่คือพลังการต่อสู้ที่แท้จริงของชิงเสี่ยวเสี่ยว

ชิงเสี่ยวเสี่ยวเยาะเย้ยว่า “ฉันจะกัดแกให้ตาย!”

มังกรสีฟ้าตัวแล้วตัวเล่าพุ่งเข้าใส่ อ้าปากขนาดใหญ่เพื่อกัดกินหลินโมหยู

เสียงฟ้าร้องและเสียงดังกึกก้องดังมาจากนอกร้านมังกรฟ้า

สายฟ้าแลบวาบ แสงสีทองที่ปกป้องกายทองคำของเทพราชาถูกสายฟ้าแทงทะลุ

หลินโมหยูปล่อยหมัดชุดใหญ่ แสงสีทองพุ่งออกมาทำลายมังกรฟ้าที่กำลังเข้ามา

แม้ว่ามังกรฟ้าจะแตกสลายไปแล้ว แต่สายฟ้าจำนวนมากก็ยังคงพุ่งเข้าใส่หลินโมหยู และแสงสีทองที่ปกป้องรอบตัวเขาก็อ่อนลงเรื่อยๆ

มังกรฟ้าพุ่งมาจากทุกทิศทุกทาง และหลินโมหยูคอยหลบหลีกพวกมันอยู่ตลอด

ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ ไม่ว่าเขาจะหลบไปทางไหน ก็จะมีมังกรสีฟ้าจำนวนมากคอยดักรอเขาอยู่เสมอ

เขาเหลือบมองชิงเสี่ยวเสี่ยวที่อยู่ไกลๆ “เธอคาดการณ์การกระทำของฉันได้”

หลินโมหยูตระหนักว่าพรสวรรค์ของชิงเสี่ยวเสี่ยวไม่ได้มีเพียงแค่ความสามารถในการอ่านความคิดของผู้อื่นเท่านั้น แต่เธอยังสามารถคาดการณ์การกระทำของผู้อื่นในการต่อสู้และวางแผนรับมือล่วงหน้าได้อีกด้วย

“พรสวรรค์ของเธออาจเกี่ยวข้องกับกฎแห่งโชคชะตาหรือกฎแห่งเวลาหรือเปล่า?”

ในความเข้าใจของหลินโมหยู มีเพียงกฎแห่งโชคชะตาหรือกฎแห่งเวลาเท่านั้นที่จะมีผลเช่นนี้ได้

ทั้งสองวิธีสามารถนำมาใช้ในการทำนายได้

นี่เป็นเพียงการคาดเดาและไม่ควรนำมาพิจารณาอย่างจริงจัง อาจมีปัจจัยที่ไม่ทราบแน่ชัดเข้ามาเกี่ยวข้อง

ยิ่งหลินโมหยูแข็งแกร่งขึ้นเท่าไร เขาก็ยิ่งเรียนรู้และสั่งสมประสบการณ์มากขึ้นเท่านั้น และเขาก็ยิ่งอ่อนน้อมถ่อมตนและระมัดระวังมากขึ้นเท่านั้น

ในระหว่างที่พยายามหลบหลีก หลินโมหยูตระหนักว่าดูเหมือนเธอจะตกอยู่ในวงล้อมของมังกรฟ้าแล้ว และไม่มีทางหนีรอดได้

เสียงใสของชิงเสี่ยวเสี่ยวดังขึ้นในจังหวะที่พอดีว่า “หลินโมหยู เธอไม่มีทางหนีแล้ว!”

เธอถือคำตัดสินของผู้ชนะ ราวกับว่าเธอเห็นความพ่ายแพ้ของหลินโมหยูอยู่แล้ว

ไม่มีที่ให้หนีเหลือแล้วหรือ?

ดูเหมือนจะเป็นเช่นนั้น

งั้นเราก็อย่าหนีไปเลยดีกว่า

หลินโมหยูยังคงสงบ มีรอยยิ้มจางๆ ปรากฏบนริมฝีปากของเธอ

ในสายตาของชิงเสี่ยวเสี่ยว ดูเหมือนว่าหลินโมหยูจะดูถูกเธอ

ชิงเสี่ยวเสี่ยวขบฟันแน่นและปลดปล่อยพลังทั้งหมดออกมา “ทะเลสายฟ้ามังกรฟ้า!”

มังกรฟ้าจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งเข้าหาหลินโมหยูจากทุกทิศทาง อ้าปากขนาดใหญ่และกัดลงไป ขณะที่ร่างกายของพวกมันระเบิดด้วยสายฟ้าจำนวนนับไม่ถ้วน เปลี่ยนบริเวณโดยรอบให้กลายเป็นทะเลสายฟ้า

เสียงคำรามของมังกรดังก้องไปทั่วท้องฟ้า เสียงหอนของมันไม่เคยหยุดลง

บนอัฒจันทร์ด้านนอกสนามกีฬา ทุกคนที่เห็นเหตุการณ์นี้ต่างก็เปลี่ยนสีหน้าไป

ฉากนี้ช่างน่าตกใจเสียจนทุกสิ่งทุกอย่างในรัศมีพันไมล์รอบตัวหลินโมหยูกลายเป็นทะเลสายฟ้า

โดยเฉพาะบริเวณที่หลินโมหยูอยู่ มังกรฟ้าคำรามนั้นทรงพลังและน่าสะพรึงกลัวอย่างเหลือเชื่อ

“ถึงแม้ระดับการฝึกฝนของพวกเขาจะจำกัดอยู่ที่ระดับเทพราชา แต่พวกเขาก็ยังสามารถปลดปล่อยพลังการต่อสู้ได้ขนาดนี้ การโจมตีของกลุ่มดาวมังกรฟ้าช่างน่าเกรงขามจริงๆ”

“นั่นคือเจ้าหญิงน้อยแห่งตระกูลชิงในเขตดาวมังกรฟ้า ตระกูลชิงเป็นหนึ่งในตระกูลชั้นนำของเขตดาวมังกรฟ้า”

“ถ้าเป็นชาวนาธรรมดา พวกเขาคงได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการโจมตีครั้งนี้”

“ฉันสงสัยว่าหลินโมหยูจะเอาตัวรอดได้ไหม หลินโมหยูได้รับการยกย่องว่าเป็นเทพแห่งสงครามคนที่สอง ดังนั้นเขาต้องมีไม้เด็ดอะไรซ่อนอยู่แน่ๆ”

ฝูงชนกำลังพูดคุยกันอย่างคึกคัก แต่ละคนต่างแสดงความคิดเห็นของตนเอง

ผู้คนถูกจัดกลุ่มตามชนิด และสิ่งของถูกจัดกลุ่มตามประเภท

ผู้ชมทั่วไปและเทพเจ้าถูกแยกออกจากกัน

เหล่าเทพเจ้านับสิบองค์มารวมตัวกันเพื่อชมการต่อสู้ระหว่างหลินโมหยูและชิงเสี่ยวเสี่ยวด้วยเช่นกัน

“หลินโมหยูคงประมาทไปหน่อย คราวนี้เรื่องอาจจะยุ่งยากขึ้นก็ได้”

“ฉันไม่รู้ว่าเมื่อกี้พวกเขากำลังคุยอะไรกันอยู่ แต่ชิงเสี่ยวเสี่ยวดูเหมือนจะโกรธมาก”

“ฉันไม่เห็นหลินโมหยูพูดอะไรเลย”

“ฉันได้ยินมาว่าชิงเสี่ยวเสี่ยว เจ้าหญิงน้อยแห่งตระกูลชิง ดูเหมือนจะมีพรสวรรค์พิเศษอย่างหนึ่ง คือ เธอสามารถรับรู้ความคิดของผู้อื่นได้”

“ก็ไม่แปลกใจเลย หลินโมหยูอาจไม่ได้พูดออกมาตรงๆ แต่เธออาจกำลังคิดอะไรบางอย่างที่ไม่น่าฟังซึ่งทำให้เจ้าหญิงน้อยแห่งตระกูลชิงโกรธก็ได้”

“คอยดูว่าหลินโมหยูจะรับมือกับเรื่องนี้อย่างไร”

…

เสียงฟ้าร้องดังกึกก้องไปทั่วสนามประลอง

หลินโมหยูถูกกลืนเข้าไปจนมิดโดยไม่ส่งเสียงใดๆ ออกมา

ชิงเสี่ยวเสี่ยวเพิ่มพลังสายฟ้าขึ้นเรื่อยๆ แต่ดวงตาของเธอกลับค่อยๆ เต็มไปด้วยความประหลาดใจและความไม่แน่ใจ

ในฐานะเจ้าแห่งทะเลสายฟ้า ชิงเสี่ยวเสี่ยวสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าหลินโมหยูยังคงอยู่ในทะเลสายฟ้าโดยไม่ได้รับอันตรายใดๆ

“เขาบล็อกลูกนั้นได้ยังไง? มันเป็นไปไม่ได้!”

“ฉันไม่เชื่อว่าคุณจะสามารถบล็อกได้ตลอดไป”

ชิงเสี่ยวเสี่ยวไม่เชื่อ จึงกัดฟันและออกแรงอีกครั้ง ทำให้สายฟ้าฟาดรุนแรงยิ่งขึ้น จนสนามประลองดูเหมือนจะสั่นสะเทือนไปทั้งสนาม

ทันใดนั้น ทะเลสายฟ้าก็เริ่มผันผวนอย่างรุนแรง และหลินโมหยูเดินออกมาอย่างสบายๆ ราวกับกำลังเดินเล่นอย่างสบายๆ

บทที่ 1516 การพลิกผันที่ไม่คาดคิด

หลินโมหยูโผล่ขึ้นมาจากทะเลสายฟ้าอย่างปลอดภัย สีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง ยิ้มอย่างสงบขณะมองไปยังชิงเสี่ยวเสี่ยว

สีหน้าของหลินโมหยูนั้นยิ่งทำให้ความโกรธของชิงเสี่ยวเสี่ยวทวีความรุนแรงขึ้น เธอไม่ชอบสีหน้าของหลินโมหยูอย่างมาก

ชิงเสี่ยวเสี่ยวควบคุมทะเลสายฟ้า “พวกเจ้าหนีไม่พ้น!”

มังกรฟ้าจำนวนมากอีกกลุ่มหนึ่งซึ่งถือสายฟ้าอยู่ พุ่งเข้าโจมตีอย่างรวดเร็ว

หลินโมหยูถอนหายใจเบาๆ “เวทมนตร์ของฉันส่วนใหญ่ใช้สำหรับฆ่าคน ดังนั้นมันจึงไม่เหมาะกับการแข่งขันจริงๆ”

ขณะที่เขากำลังพูด เขาก็ดีดนิ้ว และทันใดนั้นก็มีนักรบโครงกระดูกสิบตัวปรากฏขึ้นข้างๆ เขา

นักรบโครงกระดูกยกขวานขึ้นและฟันมังกรสีน้ำเงินที่พุ่งเข้ามาเป็นชิ้นๆ ในเวลาอันรวดเร็ว

จากนั้นนักรบโครงกระดูกก็พุ่งเข้าใส่ มือและเท้าของมันเคลื่อนไหวด้วยความเร็วเหลือเชื่อ ฟันมังกรสีฟ้าที่อยู่รอบๆ ให้แหลกเป็นผง

ชิงเสี่ยวเสี่ยวตกตะลึง มังกรฟ้าของเธอถูกทำลายไปอย่างนั้นเอง

โครงกระดูกเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่ควรไปยุ่งด้วยอย่างแน่นอน และมันดูน่ากลัวมาก

ในวินาทีต่อมา ชิงเสี่ยวเสี่ยวก็ตะโกนขึ้นมาทันทีว่า “เครือข่ายจักรพรรดิมนุษย์ เขาทำเรื่องสกปรก! เขาใช้หุ่นเชิดระดับเทพราชา!”

เครือข่ายจักรพรรดิมนุษย์ไม่ตอบสนอง ชิงเสี่ยวเสี่ยวโทรไปอีกครั้งด้วยความไม่ยอมแพ้ แต่ก็ไร้ผล

หลินโมหยูหัวเราะเบาๆ กับตัวเอง เขาไม่คาดคิดเลยว่าชิงเสี่ยวเสี่ยวจะทำแบบนี้

“ใช้สมองหน่อยสิ โอเคไหม? คุณโง่หรือว่าเครือข่ายจักรพรรดิมนุษย์โง่กันแน่?”

คำพูดของเธอแสดงให้เห็นถึงความรู้สึกหมดหนทาง เจ้าหญิงน้อยผู้หยิ่งผยองคนนี้ดูเหมือนจะเข้าใจอะไรช้าไปหน่อย

ชิงเสี่ยวเสี่ยวตระหนักได้ว่าแท้จริงแล้วไม่มีใครสามารถโกงได้ภายใต้สายตาของเครือข่ายจักรพรรดิมนุษย์

สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่าโครงกระดูกของหลินโมหยูไม่ใช่หุ่นเชิด แต่เป็นสิ่งประดิษฐ์เวทมนตร์ของเขาต่างหาก

เมื่อไม่ได้รับการตอบสนองใดๆ จากเครือข่ายจักรพรรดิมนุษย์ ชิงเสี่ยวเสี่ยวจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยอมแพ้ เธอจ้องมองหลินโมหยูด้วยออร่าที่ไม่ลดลง “ถ้าของเธอไม่ใช่หุ่นเชิด แล้วมันเป็นเวทมนตร์ของเธอหรือเปล่า?”

หลินโมหยูพูดเสียงเบาว่า “คุณคิดยังไงเหรอ?”

ชิงเสี่ยวเสี่ยวกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า “ผู้เรียกอสูรควรมาจากเขตดาวเสวียนอู่ทั้งหมด แต่เห็นได้ชัดว่าคุณมาจากเขตดาวจูฉือ”

“เป็นไปได้ไหมว่าแท้จริงแล้วคุณมาจากเขตดาวเสวียนหวู่ แต่เติบโตในเขตดาวจูฉู่?”

หลินโมหยูถอนหายใจ “ต้องบอกว่าคุณมีจินตนาการที่ล้ำเลิศมาก เอาล่ะ ตอนนี้ถึงตาฉันเริ่มบ้างแล้ว”

นักรบโครงกระดูกหลายตัวพุ่งเข้าใส่ชิงเสี่ยวเสี่ยวทันที

นักรบโครงกระดูกนั้นเร็วมาก ปรากฏตัวต่อหน้าชิงเสี่ยวเสี่ยวในพริบตาเดียว

ชิงเสี่ยวเสี่ยวส่งเสียงร้องแปลกๆ หันหลังวิ่งหนีไป ในขณะเดียวกันกำไลที่ข้อมือของเธอก็เปล่งแสงสลัวๆ ออกมา

ท่ามกลางแสงสว่าง ร่างของชิงเสี่ยวเสี่ยวเร่งความเร็วขึ้นทันที พุ่งทะยานข้ามระยะทางหลายหมื่นกิโลเมตรด้วยความเร็วที่น่าทึ่ง

ในฐานะเจ้าหญิงน้อยแห่งตระกูลชิง ชิงเสี่ยวเสี่ยวจึงต้องครอบครองสมบัติวิเศษมากมาย

เครือข่ายจักรพรรดิมนุษย์จำกัดเฉพาะระดับของสิ่งประดิษฐ์เวทมนตร์เท่านั้น ไม่ได้จำกัดจำนวนของสิ่งประดิษฐ์เวทมนตร์

หลินโมหยูสามารถบอกได้ว่าไม่เพียงแต่กำไลเท่านั้น แต่สร้อยคอ ต่างหู เข็มขัด และแม้แต่เสื้อผ้าและรองเท้าที่เธอสวมอยู่ก็ล้วนเป็นของวิเศษทั้งสิ้น

อย่างไรก็ตาม ในความคิดของหลินโมหยู การมีอาวุธเวทมนตร์มากขึ้นก็ไร้ประโยชน์

นักรบโครงกระดูกไล่ตามมาอีกครั้ง และชิงเสี่ยวเสี่ยวก็เปิดใช้งานกำไลของเธอ ซึ่งแปลงร่างเป็นปีกโปร่งแสงคู่หนึ่ง ช่วยเพิ่มความเร็วของเธออย่างมาก

นักรบโครงกระดูกตามไม่ทันอยู่พักใหญ่

เมื่อชิงเสี่ยวเสี่ยวค่อยๆ สงบลง เธอก็เปิดใช้งานต่างหูของเธอ ซึ่งแปลงร่างเป็นดาบบินขนาดสั้นและแทงไปที่หลินโมหยู

ดาบนั้นรวดเร็วและทรงพลัง แต่หลินโมหยูไม่สนใจและไม่หลบหลีกเลย

ดาบแทงทะลุร่างของหลินโมหยู ทะลุผ่านแสงสีทองที่เป็นเกราะป้องกัน แต่ถูกสกัดกั้นด้วยชั้นแสงสีขาวจางๆ

นรกแห่งกระดูกโอบล้อมหลินโมหยู และแปลงร่างเป็นเกราะของเธอ

เขาดีดนิ้วอีกครั้ง และอัศวินแห่งความตายสามตนก็ปรากฏตัวออกมาจากข้างๆ เขา

อัศวินแห่งความตายขี่ม้าศึกที่มีกีบเท้าลุกไหม้ด้วยเปลวไฟสีเทาแห่งความตาย ถือดาบและโล่ ดูดุร้ายและน่าสะพรึงกลัว

หลังจากอัศวินแห่งความตายปรากฏตัว เขาได้แปลงร่างเป็นลำแสงและพุ่งเข้าหาชิงเสี่ยวเสี่ยว

พวกเขาว่องไวกว่านักรบโครงกระดูกมาก และเมื่อใช้สกิลพุ่งโจมตี พวกเขาก็ไล่ตามชิงเสี่ยวเสี่ยวทันในพริบตา

ร่างขนาดมหึมาพุ่งชนชิงเสี่ยวเสี่ยวอย่างแรง ทำให้เธอปลิวไปไกลโดยควบคุมไม่ได้

เสื้อผ้าของเธอเปล่งประกายระยิบระยับ ช่วยปกป้องเธอจากแรงกระแทกส่วนใหญ่

ถึงกระนั้น ชิงเสี่ยวเสี่ยวก็รู้สึกราวกับว่าร่างกายทั้งตัวกำลังจะแตกสลาย และเธอเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส

ในขณะนั้นเอง อัศวินแห่งความตายก็ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าพวกเขาอีกครั้ง พร้อมกับฟาดดาบลงมา

ใบหน้าของชิงเสี่ยวเสี่ยวเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ราวกับว่าเธอตกใจจนทำอะไรไม่ถูกในทันที

รองเท้าของเธอทำงานโดยอัตโนมัติ ทำให้เธอสามารถบิดตัวและหลบดาบได้ในมุมที่เหลือเชื่อ

รองเท้าคู่นี้มีคุณสมบัติวิเศษ แต่การหลบหลีกการฟาดฟันด้วยดาบก็ถือเป็นขีดจำกัดแล้ว

ก่อนที่ชิงเสี่ยวเสี่ยวจะโจมตีเสร็จ อัศวินมรณะอีกคนก็ใช้สกิลพุ่งเข้าใส่ ผลักชิงเสี่ยวเสี่ยวออกไปอีกครั้ง

ชุดเกราะเวทมนตร์ที่สวมอยู่บนตัวของชิงเสี่ยวเสี่ยวช่วยปกป้องเธออีกครั้ง แต่คราวนี้แสงเวทมนตร์อ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด ชิงเสี่ยวเสี่ยวจึงได้รับแรงกระแทกมากขึ้นและเจ็บปวดกว่าเดิม

น้ำตาเอ่อล้นด้วยความเจ็บปวด ในฐานะเจ้าหญิงน้อยแห่งตระกูลชิง เธอเคยต้องทนทุกข์ทรมานเช่นนี้มาก่อนหรือไม่?

อย่างไรก็ตาม การต่อสู้ก็คือการต่อสู้ และคู่ต่อสู้ของคุณจะไม่มีวันให้โอกาสคุณเลย

เธอเห็นอัศวินแห่งความตายคนที่สามปรากฏตัวขึ้นในสายตาและพุ่งชนเธอ

กระดูกทุกชิ้นในร่างกายของเขากำลังจะหัก และเขาก็ถูกเหวี่ยงกระเด็นไปข้างหลังอย่างควบคุมไม่ได้อีกครั้ง