เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #136มาตรา 136

#136มาตรา 136

บทที่ 136

…

ไป๋อี้หยวนเบิกตากว้างไปที่หลิน โม่หยู

เมิ่งอันเหวินหัวเราะเสียงดัง “ฉันรู้แล้วว่าเด็กคนนี้จะไปบริหารดันเจี้ยนนรกแน่ๆ และคนที่อยู่กับเขาก็คือหลานสาวสุดที่รักของท่านผู้เฒ่าหนิง”

หลิน โม่หยู ยอมรับทันที “ใช่”

ไป่ อี้หยวน หนิง ไท่หราน และเมิ่ง อันเหวิน ล้วนเป็นบุคคลสำคัญที่มีระดับความสามารถใกล้เคียงกัน

พวกเขาต้องรู้จักกันถึงจะร่วมมือกันต่อสู้กับเหวได้

“ชื่อเรื่องนั้น…”

“เข้าใจแล้ว ชื่อสกิล: ราชาแห่งสงครามมังกร, คุณสมบัติทุกอย่าง +500, ค่าใช้จ่ายสกิลลดลงครึ่งหนึ่ง”

ขณะที่หลินโมหยูพูด เธอก็หยิบวัสดุทั้งหมดที่ไป๋อี้หยวนขอออกมา พร้อมกับยันต์ระบายความร้อนที่ตอนนี้ดูหมองและไร้ชีวิตชีวาไปแล้ว

“ท่านเทพขาว ข้าหาผู้ปรุงยาไม่เจอ โปรดช่วยข้าด้วย”

ไป่ อี้หยวนหัวเราะเบาๆ “คุณนี่ตรงไปตรงมาจริงๆ คุณรู้ไหม การชาร์จยันต์เย็นไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ”

หลินโมหยูเป็นคนตรงไปตรงมาและไม่ถือสา “ท่านลอร์ดไป่เสินเคยกล่าวไว้ว่าท่านชอบพูดตรงๆ ไม่ชอบพูดอ้อมค้อม”

“โปรดบอกข้ามาเถิด พระเจ้าแห่งแสงขาว ว่าท่านต้องการอะไร แล้วข้าจะพยายามหามาให้ท่าน”

ไป่ อี้หยวนเก็บของทุกอย่างเข้าที่ “เอาล่ะ คุณไม่ต้องทำอะไรแล้ว ฉันจะจัดการให้เอง ฉันจะแจ้งให้คุณทราบเมื่อเสร็จแล้ว”

“ขอบคุณท่านชิรากามิ”

ไป่ อี้หยวน รู้สึกพอใจกับท่าทีของหลิน โมหยูมาก “คุณรู้จักการแข่งขันผู้เล่นมืออาชีพใช่ไหม?”

หลินโมหยูพยักหน้า “ฉันรู้”

“การแข่งขันระดับมืออาชีพจัดขึ้นทุกห้าปี และปีนี้จักรวรรดิเซียนเซี่ยของเราเป็นเจ้าภาพ กำหนดการแข่งขันคืออีกสิบวันข้างหน้า คุณ…”

หลิน โม่หยูกล่าวว่า “ฉันจะเข้าร่วม”

ไป่ อี้หยวนจิบชา สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นจริงจัง “ฉันไม่เพียงแต่ต้องการให้เธอเข้าร่วมเท่านั้น แต่ฉันยังต้องการให้เธอคว้าแชมป์ในกลุ่มของเธอด้วย”

“กฎกติกาเฉพาะจะประกาศให้ทราบภายหลัง โปรดติดตามข่าวสารจากช่องทางการสื่อสารของคุณ แล้วคุณจะทราบรายละเอียดเพิ่มเติม”

“ดี.”

หลินโมหยูไม่เสียเวลาและตอบตกลงทันที

ไป่ อี้หยวนชื่นชอบท่าทีที่เด็ดเดี่ยวและตรงไปตรงมาของหลิน โมหยู

ในขณะนั้น หลินโมหยูหยิบอุปกรณ์ชุดหนึ่งออกมา “ท่านเทพขาว ข้าขอรบกวนท่านช่วยจัดการเรื่องพวกนี้หน่อย”

ดวงตาของไป๋อี้หยวนหรี่ลงเล็กน้อย “ชุดวัลแคนทองคำจากวิหารวัลแคนของศาสนจักรโรมันโบราณมาอยู่ในมือคุณได้อย่างไร?”

เมิ่งอันเหวินก็เริ่มสนใจเช่นกัน “ฉันได้ยินมาว่าปีที่แล้วโบสถ์โรมันคาทอลิกโบราณได้สร้างนักรบขึ้นมาคนหนึ่ง แถมยังมอบชุดเกราะวัลแคนทองคำให้เขาด้วย คุณจะไม่ลองดูบ้างเหรอ…?”

หลินโมหยูเล่าถึงสิ่งที่เกิดขึ้น

ไป่ อี้หยวนขมวดคิ้วครุ่นคิดอย่างหนัก

เมิ่งอันเหวินเยาะเย้ยว่า “เจ้ากลายเป็นคนขี้ขลาดตั้งแต่เมื่อไหร่? ถ้าเจ้ากล้าแตะต้องคนของเรา เราจะฆ่าพวกมันให้หมด นอกจากนี้ พวกมันยังไม่ตายจริงๆ ด้วยซ้ำ”

“แล้วถ้าเราตายจริงๆ ล่ะ? อย่างแย่ที่สุด เราก็อาจทำลายศาสนจักรโรมันคาทอลิกโบราณได้ด้วย”

ในขณะนั้น เมิ่งอันเหวินเต็มไปด้วยความกระหายที่จะฆ่าอย่างรุนแรง

เจตนาฆ่านั้นชัดเจนมากจนแผ่ซ่านไปทั่วลานของเทพเจ้าขาว ทำให้ลานทั้งหมดสั่นสะเทือน

ไป่ อี้หยวนไอสองครั้ง “หยุดนะ เธอไม่ใช่สุนัขพันธุ์ฮัสกี้ เธอไม่มีสิทธิ์ทำลายบ้าน”

จากนั้นเมิ่งอันเหวินก็หยุดและไม่พูดอะไรอีก

ริมฝีปากของหลินโมหยูขยับเล็กน้อย ทั้งสองสนิทกันมากจนสามารถพูดอะไรก็ได้ต่อกัน

ไป่ อี้หยวนเก็บชุดเกราะวัลแคนทองคำ “ปล่อยเรื่องนี้ให้เป็นหน้าที่ของฉัน คุณไม่ต้องกังวลไป ผ่านมาหลายปีแล้วตั้งแต่คุณไม่ได้ลงมือ ดูเหมือนคุณจะลืมชื่ออีกชื่อหนึ่งของฉันไปแล้ว”

อีกชื่อหนึ่งของเทพเจ้าสีขาว

หลินโมหยูรู้สึกตกใจเล็กน้อย

เชอร์ล็อก โฮลมส์ สังหารเทพเจ้า!

ครั้งหนึ่งไวท์ก็อดเคยบุกเข้าไปในเกาหลีใต้ด้วยตัวคนเดียว โดยต่อสู้ฝ่าฟันเข้าไปได้

การรบครั้งนั้นเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ระดับโลก

ผู้เชี่ยวชาญชั้นนำหลายคนพยายามหยุดยั้ง แต่ไม่มีใครสามารถหยุดมันได้

เทพขาวมีพลังมหาศาลอย่างเหลือเชื่อ สามารถสังหารผู้เชี่ยวชาญระดับสูง 2 ใน 3 คนจากเกาหลีใต้ได้

เขาเกือบจะทำสำเร็จในการทำลายประเทศหนึ่งด้วยตัวคนเดียว

นับจากนั้นเป็นต้นมา เทพเจ้าสีขาวจึงเป็นที่รู้จักในนามเทพเจ้าแห่งการสังหาร

ต่อมา เรื่องราวเกี่ยวกับเทพเจ้าผิวขาวก็ลดน้อยลง

โดยเฉพาะในช่วงไม่กี่ปีมานี้ ชิราคามิเก็บตัวเงียบและไม่ค่อยออกไปไหนมาไหน

ดูเหมือนว่าเจตนาฆ่าได้กลับมาอีกครั้ง และสำนักวาติกันกูโรก็กำลังเผชิญกับปัญหาอีกแล้ว

หลังจากหลินโมหยูจากไป ไป๋อี้หยวนก็หัวเราะเบาๆ แล้วพูดว่า “ฉันทำคนเดียวไม่ได้หรอก ต้องขอความช่วยเหลือจากท่านหนิงด้วย”

เมิ่งอันเหวินกล่าวเบาๆ ว่า “หมอนั่นกล้าพูดจาดูหมิ่นหลานสาวสุดที่รักของท่านผู้เฒ่าหนิงอย่างนั้นหรือ? คราวนี้สำนักกูโร่จะต้องล่มสลายแน่ๆ ถ้าไม่พังพินาศไปเสียก่อน”

ไป่ อี้หยวนหัวเราะและกล่าวว่า “ข้าจะไปหาท่านหนิงผู้เฒ่า เจ้า (จ้าว) ช่วยข้าชาร์จพลังให้เครื่องรางเย็น และข้าจะรบกวนเจ้าด้วยสร้อยคอทรราชด้วย”

“ตกลง.”

เมิ่งอันเหวินเห็นด้วยโดยทันที

…

ครึ่งชั่วโมงต่อมา สำนักวาติกันกูโร

ลูกไฟขนาดมหึมาปรากฏขึ้นกลางอากาศ

ลูกไฟนั้นมีเส้นผ่านศูนย์กลางกว่า 100 เมตร บดบังท้องฟ้าและดูคล้ายดวงอาทิตย์ที่แผดเผา

แสงอาทิตย์ลับหายไป และโบสถ์โรมันคาทอลิกโบราณทั้งหลังก็ถูกอาบไปด้วยแสงสีแดงฉาน

อุณหภูมิสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว และดูเหมือนว่าพื้นดินกำลังลุกเป็นไฟ

ผู้คนจำนวนมากวิ่งออกจากวาติกัน ใบหน้าของพวกเขามีแต่ความหวาดกลัว

“โอ้พระเจ้า เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?”

“ลูกไฟนี้มาจากไหน?”

“ลูกไฟขนาดมหึมาแบบนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร? น่ากลัวจัง! นี่เป็นเวทมนตร์จากจอมเวทระดับเทพหรือเปล่า?”

นี่คือเทพแห่งไฟที่ลงมายังโลกใช่หรือไม่?

“ดูสิ มีคนอยู่ข้างๆ ลูกไฟ!”

“ศัตรูมาแล้ว! ยืนอยู่ในความว่างเปล่า นั่นคือมืออาชีพชั้นยอดระดับสาม”

Ning Tairan และ Bai Yiyuan ยืนอยู่ในความว่างเปล่า

“กูบัต ออกมาพูดซะ!”

“กูบัต ออกไปจากที่นี่ซะ!”

“กูบัต ออกไปจากที่นี่ซะ!”

หนิงไท่หรานคำรามดุจสิงโต สั่นสะเทือนคริสตจักรโรมันคาทอลิกโบราณทั้งมวล

บทที่ 139 หากปราศจากรูปเคารพแล้ว เขาจะยังฟื้นคืนชีพได้หรือไม่?

ห้องโถงหลักของโบสถ์โรมันคาทอลิกโบราณสั่นสะเทือนอย่างต่อเนื่องและอาจพังถล่มลงมาได้ทุกเมื่อ

บรรดาผู้เชี่ยวชาญของศาสนจักรโรมันคาทอลิกโบราณต่างแสดงสีหน้าหวาดกลัว

คนนี้เป็นใคร? น่ากลัวจังเลย

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า หากลูกไฟขนาดยักษ์นี้พุ่งเข้าใส่ โบสถ์กูโรจะถูกทำลายไปอย่างน้อยครึ่งหนึ่งของกำลังพลทั้งหมด

ลูกไฟขนาดใหญ่เช่นนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

คูบัต คือชื่อของพระสันตะปาปาของพวกเขา

ผู้มาเยือนเรียกพวกเขาด้วยชื่อจริง และไม่มีใครกล้าคัดค้าน

ในสถานการณ์เช่นนี้ ใครก็ตามที่กล้าส่งเสียงออกมาก็เท่ากับกำลังหาเรื่องตาย

ผู้คนเจ็ดคนเหาะออกมาจากหอหลักของโบสถ์โรมันคาทอลิกโบราณ และมุ่งหน้าตรงไปยังหนิงไท่หราน

พวกเขาเป็นสมาชิกระดับสูงของสำนักสงฆ์กูโร

ผู้อาวุโสหกคน และสมเด็จพระสันตะปาปาคิวบาต

พวกเขาทุกคนล้วนเป็นมืออาชีพชั้นนำที่ประสบความสำเร็จในการเลื่อนตำแหน่งครั้งที่สามหลังจากถึงระดับ 70 แล้ว

“พระสันตะปาปาเสด็จมาแล้ว!”

“ผู้อาวุโสมาถึงแล้ว ดังนั้นทุกอย่างน่าจะเรียบร้อยดีแล้ว”

“ผมหวังว่าจะไม่มีอะไรเลวร้ายเกิดขึ้น แต่ดูจากท่าทีของพวกเขาแล้ว ดูเหมือนพวกเขาจะไม่กลัวพระสันตะปาปาเลย”

ผู้คนในที่ประชุมรู้สึกโล่งใจเล็กน้อยที่เห็นพระสันตะปาปาและบุคคลอื่นๆ กำลังเคลื่อนย้ายออกไป

ในมุมมองของพวกเขา พระสันตะปาปาและคนอื่นๆ เป็นผู้เชี่ยวชาญระดับสูงที่สามารถแก้ไขปัญหาได้อย่างแน่นอน

“ใครกำลังตามหาฉัน!”

คิวบาน เท ตะโกนเสียงเบา

ในวินาทีต่อมา เมื่อเขาเห็นคนที่เดินเข้ามา สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง และเขาก็ตกตะลึงอย่างมาก

เขารู้จักหนิงไท่หราน ผู้เชี่ยวชาญระดับเทพในจักรวรรดิเซี่ยผู้ทรงพลังอย่างยิ่ง

แม้ว่าฉันจะเป็นมืออาชีพชั้นนำเช่นกัน แต่ฉันก็ยังห่างไกลจากความเก่งกาจของหนิงไท่หรานอยู่มาก

ส่วนผู้คนรอบข้างหนิงไท่หรานนั้น…

ม่านตาของคูบัตหดตัวลงอย่างฉับพลันถึง 610 องศา และร่างกายของเขาสั่นเทาโดยไม่รู้ตัว

เชอร์ล็อก โฮลมส์ สังหารเทพเจ้า!

เขามาอยู่ที่นี่ด้วยได้ยังไงก็ไม่รู้

ทั้งสองกลุ่มนี้กำลังร่วมมือกันเพื่อทำลายคริสตจักรโรมันคาทอลิกโบราณใช่หรือไม่?

คูบัตพยายามนึกอย่างหนัก แต่เขาก็จำไม่ได้ว่าเขาไปทำอะไรให้พวกเขาไม่พอใจ

เขารีบยิ้มและพูดว่า “เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่พวกคุณสองคนมาที่นี่ เรามาคุยกันเถอะ”

“หากเราได้ทำให้คุณไม่พอใจในทางใดทางหนึ่ง ผมขออภัยด้วยครับ”

คูบัตเป็นคนตรงไปตรงมามาก เขาไม่รู้เรื่องอะไรเลยและขอโทษทันที

เราสู้ไม่ได้ ไม่มีอะไรที่เราทำได้เลย

ฉันไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าสมเด็จพระสันตะปาปาแห่งนครวาติกันจะทรงมีปฏิกิริยาเช่นนี้

เหตุการณ์นี้ทำให้ผู้ศรัทธาที่อยู่ในพื้นที่ตกตะลึง

ทำไมพระสันตะปาปาของพวกเขาถึงยอมถอยหลังอย่างกะทันหัน?

และเขาก็ขี้ขลาดมาก

หนิงไท่หรานพูดอย่างเย็นชาว่า “ในวาติกันของคุณมีคนชื่อโรเจอร์สอยู่ใช่ไหม? บอกให้เขาออกไปจากที่นี่ซะ”

ในศาสนาคาทอลิกโบราณ มีวิหารอยู่สองแห่ง คือ แห่งหนึ่งสำหรับน้ำ และอีกแห่งหนึ่งสำหรับไฟ

โรเจอร์สได้ปลุกพลังนักรบวัลแคนขึ้นมา และได้รับการแต่งตั้งให้เป็นบุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งวิหารวัลแคน ผู้สืบทอดตำแหน่งในอนาคตของวิหารวัลแคน

พวกเขามาตามหาโรเจอร์ส

อย่างไรก็ตาม ทั้งสองฝ่ายมีฐานะทางสังคมแตกต่างกันอย่างมาก ดังนั้นโรเจอร์สจะไปล่วงเกินคนอย่างหนิงไท่หรานได้อย่างไร ในเมื่อเขาอยู่สูงเกินเอื้อม

เขาเหลือบมองผู้อาวุโสที่อยู่รอบตัว เป็นสัญญาณให้พวกเขานำโรเจอร์สมาหาเขาโดยทันที

ในเมื่อหนิงไท่หรานพูดออกมาแล้ว ก็ต้องมีอะไรบางอย่างที่เขาอยากจะพูดแน่ๆ

ส่วนเรื่องว่ามันคืออะไร ให้ถามเมื่อคุณไปถึงที่นั่นแล้ว

อย่างไรก็ตาม หากคนสองคนนี้ไร้เหตุผลและกำจัดกลุ่มผู้ปกครองกูโรทั้งหมด ก็จะไม่มีใครให้พูดคุยด้วยเหตุผลได้อีกต่อไป

คิวบัตถามอย่างระมัดระวังว่า “ผมสงสัยว่าโรเจอร์สไปทำอะไรให้ท่านทั้งสองไม่พอใจหรือเปล่าครับ?”