เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #1398มาตรา 1398

#1398มาตรา 1398

บทที่ 1398

นอกจากคุณสมบัติแล้ว ยังมีเงื่อนไขอื่นๆ อีกบางประการ

แน่นอนว่า หลินโมหยูมีคุณสมบัติตรงตามเงื่อนไขทั้งหมดนี้

ทะเลแห่งกฎหมายในนครเทพนั้นกว้างใหญ่กว่าทะเลแห่งกฎหมายในสี่ภูมิภาคดวงดาวหลัก และกฎหมายภายในนั้นก็ครอบคลุมมากกว่ามาก

เนื้อหานี้ครอบคลุมกฎเกือบทั้งหมดของลีกระดับที่สาม

กฎเกณฑ์สำหรับระดับที่สองคิดเป็นเกือบครึ่งหนึ่งเช่นกัน

กฎที่รู้จักกันดีส่วนใหญ่สามารถพบได้ในระบบดาวที่เกี่ยวข้องในที่นี้

ด้วยดวงดาวที่อิงตามกฎเหล่านี้ เราสามารถเข้าใจกฎต่างๆ ได้อย่างรวดเร็วและเร่งความเร็วในการฝึกฝนได้อย่างมาก

นอกจากนี้ เวลายังเร่งเร็วขึ้นภายในทะเลแห่งกฎหมาย

ด้วยระดับทักษะปัจจุบันของหลินโมหยู เขาสามารถเข้าถึงขีดจำกัดการเร่งความเร็ว 100 เท่าได้

เขาทำการเพาะปลูกอยู่ที่นี่เป็นเวลา 100 วัน ในขณะที่โลกภายนอกผ่านไปเพียงวันเดียว

ดวงดาวแห่งกฎในทะเลแห่งกฎนั้นไร้ประโยชน์สำหรับหลินโมหยู

สิ่งที่เขาต้องการคือการเร่งเวลาให้เร็วขึ้นร้อยเท่าเพื่อซื้อเวลาให้ตัวเองมากขึ้น

เขามองสำรวจทะเลแห่งกฎหมาย เพื่อค้นหาสถานที่ที่เงียบสงบ

ที่นี่มีผู้คนค่อนข้างเยอะ หลายคนนั่งเงียบๆ เข้าใจกฎเกณฑ์ของตนเอง

ไม่นาน หลินโมหยู ก็พบมุมหนึ่งและนั่งลงอย่างเงียบๆ

เนื่องจากเขาไม่เข้าใจกฎหมาย เขาจึงจำเป็นต้องอยู่ภายในพื้นที่ที่อยู่ภายใต้กฎหมายเหล่านั้นเท่านั้น

หลินโมหยูสำรวจทะเลแห่งกฎเกณฑ์อยู่ครู่หนึ่ง แล้วพึมพำกับตัวเองว่า “ถ้ามีโอกาสในอนาคต ข้าต้องไปดูทะเลแห่งกฎเกณฑ์ของจริงให้ได้”

ทะเลแห่งกฎหมายที่อยู่ตรงหน้าเรานั้นเป็นโลกเสมือนจริงภายในเครือข่ายจักรพรรดิมนุษย์ ไม่ใช่โลกแห่งความเป็นจริง

ในโลกแห่งความเป็นจริงนั้น ก็มีกฎหมายมากมายนับไม่ถ้วนเช่นกัน

ทะเลแห่งกฎหมายในเครือข่ายจักรพรรดิมนุษย์นั้น แท้จริงแล้วคือภาพสะท้อนของทะเลแห่งกฎหมายในโลกแห่งความเป็นจริง

มหาสมุทรแห่งกฎหมายในเครือข่ายจักรพรรดิมนุษย์นั้นยิ่งใหญ่และน่าทึ่งอยู่แล้ว ในความเป็นจริงมันต้องกว้างใหญ่ไพศาลกว่านี้อีกมาก

เสียงแก่ดังมาจากด้านข้าง “เจ้าหนูเอ๋ย เจ้ามีความทะเยอทะยานสูงส่งเหลือเกิน”

หลินโมหยูรู้สึกตกใจเล็กน้อยและหันศีรษะไปมองเห็นชายชราสวมชุดดำนั่งไขว่ห้างอยู่ไม่ไกลจากเธอ

ชายชราในชุดดำกำลังถือคันเบ็ดตกปลาอยู่ เขาตกปลาอยู่นั่นเอง

หลินโมหยูตกตะลึง มีปลาอยู่ในทะเลแห่งกฎหมายด้วยหรือ?

ถึงแม้ (พระราชา) จะเรียกที่นี่ว่าทะเล แต่ที่นี่ไม่ใช่ทะเลที่แท้จริง

มันเต็มไปด้วยกฎหมาย และกฎหมายเหล่านี้ถูกสร้างขึ้นจากเครือข่ายของจักรพรรดิมนุษย์ มันไม่ได้มีอยู่จริง

หลังจากนั้นไม่นาน ดวงตาของหลินโมหยูหรี่ลง

เขาค้นพบว่าชายชราคนนั้นก็ไม่ใช่คนจริงเช่นกัน

ชายชราและทะเลแห่งกฎหมายนั้นเหมือนกันทุกประการ ทั้งสองเป็นภาพสะท้อนของเครือข่ายจักรพรรดิมนุษย์

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ชายชราผู้นี้ไม่ได้เพียงแค่ตกปลาอยู่ที่นี่เท่านั้น แต่ยังตกปลาในทะเลแห่งกฎหมายในโลกแห่งความเป็นจริงอีกด้วย

หลินโมหยูรู้สึกหนาวสั่นไปทั่วทั้งตัว และเดาได้คร่าวๆ ว่าชายชราคนนั้นเป็นใคร

เขาอาจเป็นสิ่งมีชีวิตทรงพลังในดินแดนอีกฟากฝั่ง หรือไม่ก็เป็นวิญญาณที่อยู่ในทะเลแห่งกฎเกณฑ์

หากเราพิจารณาทะเลแห่งกฎที่แท้จริงว่าเป็นอาวุธเวทมนตร์ที่ทรงพลังอย่างหาที่เปรียบมิได้ ดูเหมือนว่าไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ที่มันจะสามารถสร้างวิญญาณขึ้นมาได้

หลินโมหยูถามว่า “ท่านผู้อาวุโสจับปลาได้บ้างไหม?”

น้ำเสียงของชายชราสงบ “มันสำคัญขนาดนั้นเลยเหรอ?”

หลินโมหยูดูเหมือนกำลังครุ่นคิดอย่างหนัก และหลังจากนั้นครู่หนึ่งเธอก็อดที่จะยิ้มไม่ได้ “ขอบคุณสำหรับคำแนะนำนะคะ รุ่นพี่”

ชายชราส่ายศีรษะเบาๆ “ผมไม่ได้พูดอะไรเลย”

เขาไม่ได้พูดอะไรเลย แต่ในขณะเดียวกันเขาก็ได้สื่อทุกอย่างออกมา

บทที่ 1585 การสร้างระบบอักษรรูนของคุณเอง

หลินโมหยูถามถึงผลลัพธ์ ในขณะที่ชายชราตอบถึงขั้นตอนการดำเนินการ

บางครั้ง ผลลัพธ์ก็สำคัญ

แต่บ่อยครั้ง กระบวนการก็มีความสำคัญไม่แพ้กัน

บางครั้งผลลัพธ์ก็ถูกกำหนดไว้ล่วงหน้าแล้ว และถึงแม้คุณจะทุ่มเทความพยายามอย่างเต็มที่ ผลลัพธ์ก็อาจไม่ดีอย่างที่หวังไว้

แต่ถ้าคุณไม่พยายามล่ะ?

ผลลัพธ์ที่ได้ไม่น่าจะดีนัก

ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม ความพยายามทั้งหมดของพวกเขามุ่งเป้าไปที่การบรรลุผลลัพธ์ที่ดีขึ้นไม่ใช่หรือ?

หลินโมหยูไตร่ตรองถึงตัวเองและตระหนักว่านี่คือตัวตนที่แท้จริงของเขาในตอนนี้

เขากำลังพยายามอย่างหนักเพื่อให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้น แข็งแกร่งพอที่จะเปลี่ยนแปลงทุกสิ่ง แข็งแกร่งพอที่จะท้าทายโชคชะตา

แต่เป็นไปได้จริงหรือที่จะทำแบบนั้น?

เขาไม่แน่ใจ ไม่แน่ใจเลยจริงๆ

เขาทำได้เพียงทุ่มเทอย่างเต็มที่ในการก้าวไปข้างหน้า

แต่ผลลัพธ์สุดท้ายนั้นคาดเดาได้ยากจริงๆ

อักษรรูนแห่งโลกอันยิ่งใหญ่นั้นทรงพลังมากพอแล้วไม่ใช่หรือ? มันคือเป้าหมายสูงสุดที่ทุกคนในโลกอันยิ่งใหญ่ต่างใฝ่หา

อย่างไรก็ตาม อักษรรูนโลกอันยิ่งใหญ่ก็ยังคงได้รับความเสียหาย เนื่องจากมันได้เผชิญหน้ากับพลังที่ทรงอำนาจและน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าเดิม

แม้แต่รูนโลกอันยิ่งใหญ่ก็ไม่สามารถควบคุมผลลัพธ์ของตนเองได้

ดังนั้น เป้าหมายของหลินโมหยูจึงสูงและทะเยอทะยานมาก เขาต้องการก้าวข้ามขีดจำกัดของมหาอักษรรูนโลก และกลายเป็นผู้ที่สามารถควบคุมผลลัพธ์ทุกอย่างได้อย่างแท้จริง

เขาได้รวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับอักษรรูนทั้งหมดที่มีอยู่ โดยเริ่มจากข้อมูลพื้นฐานที่สุดที่หาได้ฟรี และเริ่มตรวจสอบทีละส่วน

หลินโมหยูยังค้นพบวัสดุอื่นๆ ที่ต้องใช้คะแนน และซื้อวัสดุเหล่านั้นโดยใช้คะแนนที่มีอยู่

มีข้อมูลเกี่ยวกับอักษรรูนเยอะมาก ผมเสียคะแนนไปเกือบสิบล้านแต้มเลยครับ

อย่างไรก็ตาม เขาเป็นคนร่ำรวยมาก โดยมีทรัพย์สินสุทธิมากกว่า 700 ล้านเหรียญ

คะแนนสิบล้านแต้มเป็นเพียงแค่หยดน้ำในมหาสมุทรเท่านั้น

160. การฝึกฝนในทะเลแห่งกฎของนครเทพนั้น จำเป็นต้องใช้คะแนน 100,000 คะแนนต่อวัน

ถ้าฝึกฝนที่นี่ 100 วัน จะได้ 10 ล้านคะแนน

นี่ไม่ใช่จำนวนเงินเล็กน้อยเลย

แม้แต่เทพเจ้าผู้ปกครองหลายองค์ก็ยังไม่สามารถหาคะแนนได้ถึง 10 ล้านคะแนน

อย่างไรก็ตาม ด้วยอัตราการไหลที่เร็วกว่าถึงร้อยเท่า 10 ล้านคะแนนจึงคุ้มค่าอย่างแน่นอน

เมื่อเปรียบเทียบกับห้องกาลเวลา การใช้เวลาในทะเลแห่งกฎหมายสามารถเร่งความเข้าใจในกฎหมายได้โดยไม่ลดทอนอายุขัยที่แท้จริง ซึ่งมีข้อดีหลายประการ

เหล่าเทพผู้ปกครองส่วนใหญ่ที่มาที่นี่เพื่อบำเพ็ญเพียร ต่างก็ประสบทั้งความทุกข์และความสุข

ส่วนหลินโมหยูนั้น เธอไม่จำเป็นต้องใช้แม้แต่แต้มเดียว

เขามีเวลาใช้งานในสนามฝึกฝนของจักรพรรดิมนุษย์เต็ม 3,500 วัน ซึ่งหมายความว่าเขาสามารถอยู่ในทะเลแห่งกฎหมายได้นาน 3,500 วันโดยไม่ต้องใช้คะแนนใดๆ

3500 วัน ซึ่งใกล้เคียงกับสิบปีในเครือข่ายจักรพรรดิมนุษย์ เทียบเท่ากับ 35 วันในโลกแห่งความเป็นจริง

หลังจากได้รับรางวัลเวลาจากสนามฝึกฝนของจักรพรรดิมนุษย์มาหลายครั้ง หลินโมหยูไม่เคยมีโอกาสได้ใช้มันเลย ครั้งนี้ เธอจึงสามารถใช้เวลาทั้งหมดที่มีอยู่ได้เสียที

เขาสามารถเลือกใช้คะแนนสะสมของเขาในช่วงเวลาที่เหลืออยู่ได้

ส่วนข้อดีของเมืองศักดิ์สิทธิ์นั้น หากเป็นไปได้ควรหลีกเลี่ยงการใช้งานจะดีที่สุด

เมื่อเวลาผ่านไป หลินโมหยูได้ซึมซับความรู้เกี่ยวกับอักษรรูนเป็นจำนวนมาก

ระบบอักษรรูนที่สมบูรณ์ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นในจิตใจของเขา

นี่คือระบบที่เขาพัฒนาขึ้นจากความเข้าใจของตนเอง โดยอาศัยข้อมูลที่มีอยู่และเรียนรู้ด้วยตนเองทั้งหมด โดยปราศจากคำแนะนำจากใครเลย

ระบบนี้อาจไม่สมบูรณ์แบบ แต่ก็มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวของหลินโมหยู ทำให้มันแตกต่างจากของคนอื่นๆ

ข้อบกพร่องเล็กน้อยไม่สำคัญ เมื่อการวิจัยเรื่องอักษรรูนของหลินโมหยูมีความลึกซึ้งมากขึ้นและขอบเขตความรู้ของเขากว้างขึ้น ข้อบกพร่องส่วนใหญ่ก็จะได้รับการแก้ไข

ในระหว่างกระบวนการสร้างระบบอักษรรูน หลินโมหยูได้รับความรู้ใหม่ๆ อย่างต่อเนื่อง

ด้วยเหตุผลบางอย่าง Lin Moyu รู้สึกถึงเดจาวู

หลักการนี้ไม่ได้ใช้กับรูนใดรูนหนึ่งโดยเฉพาะ แต่ใช้กับรูนทุกตัว

ดูเหมือนว่าฉันเคยเห็นอักษรรูนเหล่านี้มาก่อน

เขาค่อยๆ ยกนิ้วขึ้นและวาดอักษรรูนในอากาศ

นี่คือรูนพื้นฐานมาก ๆ ซึ่งแสดงถึงคาถาพื้นฐานมาก ๆ นั่นคือ เวทมนตร์ไฟ

ในโลกใบเล็ก ๆ นี้ มีอาชีพหนึ่งที่เรียกว่า นักเวทธาตุ

นักเวทธาตุมีทักษะที่เรียกว่า ลูกไฟ (Fireball)

คาถาเปลวไฟเป็นวิวัฒนาการของคาถาลูกไฟ ซึ่งเป็นผลลัพธ์ระดับสูงกว่าจากการแปลงทักษะให้กลายเป็นคาถา

หากใช้เวทมนตร์ไฟในโลกขนาดเล็ก มันจะเป็นเวทมนตร์ที่พิเศษอย่างยิ่ง

พลังของมันเทียบได้กับเวทมนตร์ศักดิ์สิทธิ์

เวทมนตร์ไฟเพียงครั้งเดียวก็สามารถเผาผลาญและทำลายภูเขา แม่น้ำ และทะเลได้

อย่างไรก็ตาม จากมุมมองความเข้าใจของโลกโดยรวมแล้ว เวทมนตร์ไฟนั้นอ่อนแอมาก

เมื่อคุณบรรลุถึงระดับเทพที่แท้จริงแล้ว คุณก็จะไม่จำเป็นต้องใช้มันอีกต่อไป มันเป็นเพียงเวทมนตร์เล็กน้อยที่เหล่าเทพชั้นสูงใช้เพื่อความสนุกสนานเท่านั้น

หลินโมหยูเขียนอักษรรูนตัวแรกของเขา ซึ่งเป็นอักษรที่ดูเหมือนจะไม่เกี่ยวข้องกัน แต่มีความหมายว่า ‘ไฟ’

ถึงแม้จะเป็นอักษรรูนพื้นฐาน แต่ไม่ใช่ทุกคนที่จะเขียนได้

มันไม่เพียงต้องการรูปแบบ แต่ยังต้องการจิตวิญญาณด้วย

ขณะที่หลินโมหยูกำลังเขียนอักษรรูน เขาได้ใส่พลังศักดิ์สิทธิ์ของตนเองลงไปในอักษรรูนเหล่านั้นด้วย

พลังวิญญาณจากแดนอีกฟากหนึ่งไหลเวียนราวกับลำธารเล็กๆ ไหลผ่านนิ้วมือของหลินโมหยูและแทรกซึมเข้าไปในอักขระรูน

อักษรรูนถูกเขียนสำเร็จ และด้วยเสียงแผ่วเบา อักษรรูนไฟก็แปรสภาพเป็นลูกไฟพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า

บูม!

กลุ่มควันไฟสีแดงฉานปรากฏขึ้นเหนือทะเลแห่งกฎหมายอย่างฉับพลัน

เปลวไฟนับไม่ถ้วนโหมกระหน่ำและปั่นป่วนอยู่ในกลุ่มเมฆ ราวกับว่าจะตกลงมาได้ทุกเมื่อ

กลุ่มควันเพลิงแผ่รัศมีอันน่าอัศจรรย์ เหนือกว่าระดับเทพแท้ และเข้าถึงระดับราชาเทพโดยตรง

ผู้คนจำนวนมากที่กำลังบำเพ็ญเพียรอยู่ต่างตื่นขึ้นมาและมองดูเมฆเพลิงสีแดงฉานบนทะเลแห่งกฎด้วยความประหลาดใจและความไม่แน่ใจ

หลินโมหยูไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่า การวาดอักษรรูนพื้นฐานง่ายๆ เพียงครั้งเดียว จะก่อให้เกิดความวุ่นวายได้มากขนาดนี้

แต่รูนนั้นได้ถูกเปิดใช้งานไปแล้ว และเขาไม่สามารถทำอะไรเพื่อหยุดมันได้

เว้นแต่จะใช้พลังที่ทรงพลังกว่าในการสลายกลุ่มควันเพลิงสีแดงฉานนั้น

ในขณะนั้นเอง ชายชราคนหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลจากเขา ค่อยๆ ดึงคันเบ็ดขึ้นมา

จากนั้นทะเลแห่งกฎหมายก็สั่นสะเทือนเล็กน้อย และกลุ่มควันไฟสีแดงฉานบนท้องฟ้าก็สลายไปในทันที

กลุ่มควันไฟสีแดงฉานแตกกระจายราวกับฟองสบู่ ราวกับว่ามันไม่เคยมีอยู่มาก่อน

ผู้คนจำนวนมากหวนกลับเข้าสู่การปฏิบัติทางจิตวิญญาณอีกครั้ง

หลินโมหยูถอนหายใจโล่งอกและโค้งคำนับชายชราพลางกล่าวว่า “ขอบคุณครับ ท่านผู้อาวุโส”

ชายชราส่ายหัว “อย่าลองทำแบบนั้นในทะเลแห่งกฎหมายเลย”

“ฉันเข้าใจ!”

หลินโมหยูรู้แล้วว่าทะเลแห่งกฎนั้นเป็นสถานที่สำหรับการฝึกฝน ไม่ใช่สถานที่สำหรับการทดลองเวทมนตร์

โดยเฉพาะอักษรรูนของเขา ซึ่งเขาเขียนขึ้นโดยใช้พลังวิญญาณจากดินแดนอีกฟากฝั่ง

อักษรรูนเดียวกัน แต่ทรงพลังกว่าอักษรรูนอื่นๆ มาก

หลินโมหยูละทิ้งความคิดที่จะทดสอบอักขระรูนอื่นๆ แล้วตรวจสอบเวลา