เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #1402มาตรา 1402

#1402มาตรา 1402

บทที่ 1402

หลินโมหยูออกจากเครือข่ายจักรพรรดิมนุษย์และกลับคืนสู่โลกแห่งความเป็นจริงอย่างสมบูรณ์

ช่วงเวลา 9,500 วันที่หลินโมหยูใช้เวลาฝึกฝนในเครือข่ายจักรพรรดิมนุษย์นั้นเป็นช่วงเวลาที่ยาวนานที่สุดในชีวิตของเขา

ในจำนวนนั้น 3,500 วัน มาจากรางวัลที่ได้รับจากการทำภารกิจต่างๆ

แต้มที่ใช้ไปตลอด 6,000 วันถัดมา รวมทั้งหมด 600 ล้านแต้ม หายไปอย่างไร้ร่องรอย

ตอนนี้หลินโมหยูเหลือคะแนนเพียง 100 ล้านคะแนน แต่เขากลับไม่รู้สึกแย่เลย

คุณสามารถสะสมคะแนนเพิ่มได้เสมอหากคะแนนของคุณหมด

ที่สำคัญที่สุด ในช่วงเวลานี้ ฉันได้เรียนรู้รูนที่จำเป็นสำหรับการจัดตั้ง 【อาร์เรย์แห่งศรัทธาอันยิ่งใหญ่】 จนเชี่ยวชาญ

ขั้นตอนต่อไปคือการตั้งค่า 【อาร์เรย์ความเชื่อ】 หลินโมหยูได้คิดออกแล้วว่าจะวาง 【อาร์เรย์ความเชื่อ】 ไว้ที่ใด

ดวงวิญญาณลืมตาขึ้น และเสียงอันยิ่งใหญ่ดังก้องไปทั่วโลกแห่งวิญญาณ

“พลังศรัทธาเหลืออยู่ 3,500 หน่วย การจัดทัพจะใช้พลังศรัทธาประมาณ 2,000 หน่วย ซึ่งมากเกินพอแล้ว”

“หากการติดตั้งล้มเหลว จะต้องใช้เวลาอีก 50 วันจึงจะสามารถดำเนินการใหม่ได้”

“มุ่งมั่นสู่ความสำเร็จตั้งแต่ครั้งแรก!”

วิญญาณนั้นยื่นนิ้วที่เหมือนหยกออกมา และเริ่มวาดอักษรรูน

หลินโมหยูตัดสินใจตั้ง 【อาร์เรย์แห่งศรัทธาอันยิ่งใหญ่】 ในโลกวิญญาณ

【อาร์เรย์ความเชื่อ】 ใช้สำหรับรวบรวมพลังแห่งความเชื่อ จำเป็นต้องมีคนเข้าไปในอาร์เรย์และงดเว้นการต่อต้านโดยสมัครใจ เพื่อที่จะได้รับพลังแห่งความเชื่อ

ในโลกวิญญาณของผู้ฝึกฝนวิชาทั่วไป จะไม่มีบุคคลภายนอกเข้ามาเกี่ยวข้อง

【มหาอานุภาพแห่งศรัทธา】 นั้นถูกวางไว้ภายในจิตวิญญาณ ไม่มีใครเคยทำได้มาก่อน และจะไม่มีใครทำได้อีกต่อไป

อาจกล่าวได้ว่าหลินโมหยูได้บุกเบิกยุคใหม่ในประวัติศาสตร์ ซึ่งไม่เคยมีมาก่อนและไม่น่าจะเกิดขึ้นซ้ำอีก

การตัดสินใจของหลินโมหยูในครั้งนี้ เป็นผลมาจากการพิจารณาอย่างรอบคอบอย่างแน่นอน

โลกแห่งวิญญาณของเขานั้นแตกต่างจากผู้อื่น กองทัพผีดิบมักอาศัยอยู่ในโลกแห่งวิญญาณ

ดังนั้น การวาง 【มหาขุมทรัพย์แห่งศรัทธา】 ไว้ในจิตวิญญาณจึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดอย่างเป็นธรรมชาติ

วิญญาณหยกสีม่วงโบกนิ้วและวาดอักขระรูนตัวแรกเสร็จสมบูรณ์

อักษรรูนเริ่มปรากฏเป็นรูปเป็นร่าง และด้วยการเคลื่อนไหวของพลังวิญญาณเพียงเล็กน้อย อักษรรูนเหล่านั้นก็ได้รับการเติมเต็มด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์

จากนั้นพลังแห่งศรัทธาได้ถูกเติมเข้าไปในนั้น และอักษรรูนก็กลายเป็นสิ่งที่ดูราวกับลอยอยู่ในอากาศและโปร่งใส แต่ก็เป็นสิ่งที่มีอยู่จริงอย่างปฏิเสธไม่ได้

อักขระรูนลอยขึ้นไป เคลื่อนตัวออกห่างจากร่างวิญญาณและเข้าใกล้ดวงดาวเวทมนตร์มากขึ้น

ในขณะนั้นเอง ใบไม้ใบหนึ่งร่วงหล่นจากต้นไม้แห่งพรสวรรค์อันยิ่งใหญ่ ขณะที่มันร่วงหล่น ใบไม้ก็ค่อยๆ ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จนใหญ่โตมโหฬารจนบดบังท้องฟ้าไปหมด

ใบของต้นไม้แห่งพรสวรรค์ขนาดยักษ์ถูกนำมาใช้เป็นฐานสำหรับวางอักขระรูน

อันที่จริงแล้ว อาร์เรย์รูนสามารถอยู่ได้โดยไม่ต้องมีแผ่นฐาน แต่จะมีความเสถียรมากขึ้นหากมีแผ่นฐานรองรับ

หากหลินโมหยูต้องการ เขาสามารถนำ 【มหาอาคมแห่งศรัทธา】 ออกจากจิตวิญญาณของเขาและวางลงในปัจจุบันได้

ทำไมไม่ลองทำอะไรที่ให้ประโยชน์หลายอย่างพร้อมกันล่ะ?

อักษรรูนตกลงบนใบไม้ ส่องประกายระยิบระยับและรอคอยอย่างเงียบๆ

หลินต้วนหยูไม่หยุดแม้แต่น้อย และเริ่มวาดอักขระรูนตัวที่สองแล้ว

รูนที่สองถูกวาดขึ้นอย่างรวดเร็ว รูนนี้ซับซ้อนกว่าและต้องการพลังวิญญาณมากกว่า อีกทั้งยังใช้พลังศรัทธาถึงสามหน่วย

รูนแต่ละชนิดต้องการพลังศรัทธาและพลังวิญญาณในปริมาณที่แตกต่างกัน

อักษรรูนถูกวาดทีละตัว ลอยเข้าไปในใบไม้ และเชื่อมต่อกับอักษรรูนก่อนหน้าจนกลายเป็นภาพรวม

อักขระเวทมนตร์ค่อยๆ ปรากฏเป็นรูปเป็นร่างขึ้น และหลินโมหยูไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย

แม้แต่ความผิดพลาดเพียงเล็กน้อยก็อาจลดประสิทธิภาพของรูปแบบการจัดทัพลงอย่างมาก หรืออาจทำให้รูปแบบนั้นล่มสลายไปโดยสิ้นเชิง ส่งผลให้ความพยายามทั้งหมดสูญเปล่า

…

เมื่อเวลาผ่านไป หลินโมหยูยังคงวาดอักษรรูนต่อไปโดยไม่หยุด

ใบไม้ถูกปกคลุมไปด้วยอักษรรูนนับพัน ซึ่งส่องประกายระยิบระยับด้วยแสงลวงตาที่ดูเลือนราง

ภายใต้อิทธิพลของอักษรรูน แม้แต่ใบไม้ก็ยังเปลี่ยนไป กลายเป็นสิ่งที่ดูบอบบางและพร่ามัว

แถวอักขระรูนนั้นเกือบสมบูรณ์แล้ว ยกเว้นอักขระรูนหลักที่อยู่ตรงกลางแถว

ปัจจุบัน หลินโมหยู กำลังวาดภาพอย่างช้าๆ (จ้าวหวางห่าว)

อักษรรูนหลักนั้นซับซ้อนมาก และหลินโมหยูวาดมันด้วยความประณีตอย่างยิ่ง

พลังแห่งจิตวิญญาณถูกส่งเข้าไปในนั้นอย่างต่อเนื่อง

การควบคุมของหลินโมหยูนั้นแข็งแกร่งมาก ภายใต้การควบคุมของเขา พลังวิญญาณไม่สั่นคลอนแม้แต่น้อย และกระบวนการทั้งหมดราบรื่นและเป็นระเบียบเรียบร้อย

อาจกล่าวได้ว่าพลังวิญญาณที่ถูกส่งเข้าไปในอักขระทุกวินาทีนั้นเท่ากันทุกประการ โดยไม่มีความแตกต่างใดๆ

อักษรรูนหลักเป็นอักษรรูนผสม ซึ่งประกอบด้วยอักษรรูนสามตัวที่รวมเข้าด้วยกัน และไม่มีที่ว่างให้เกิดความผิดพลาด

หลินโมหยูใช้เวลาห้าวันในการวาดอักษรรูนที่เหลืออีกหลายพันตัว

อย่างไรก็ตาม การจะได้รูนระดับปรมาจารย์ชิ้นสุดท้ายก็ใช้เวลาถึงห้าวัน

ในที่สุด หลังจากผ่านไปห้าวัน หลินโมหยูก็สลักอักขระหลักเสร็จสมบูรณ์

“ขั้นตอนต่อไปคือการปลูกฝังพลังแห่งความเชื่อมั่น ว่าจะสำเร็จหรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับตอนนี้”

ความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาในใจเขา และพลังแห่งความเชื่อก็หลั่งไหลเข้าสู่ตัวเขา

รูนระดับปรมาจารย์นี้ต้องการพลังศรัทธามหาศาลถึง 500 หน่วย

ก่อนหน้านี้ รูนหลายพันชิ้นใช้พลังศรัทธาเพียง 1,500 หน่วย และอาร์เรย์ศรัทธาทั้งหมดใช้พลังศรัทธาเพียง 2,000 หน่วยเท่านั้น

และมันจะผูกขาดการเปลี่ยนแปลงถึงหนึ่งในสี่

บทที่ 1590 พลังแห่งศรัทธาอันไม่สิ้นสุด

อักษรรูนหลักส่องประกายเจิดจ้า เปรียบเสมือนพลังแห่งจิตวิญญาณ พลังแห่งศรัทธาต้องการการเติมเต็มอย่างต่อเนื่องและสม่ำเสมอจึงจะเกิดผล

พลังสองอย่างที่มีลักษณะแตกต่างกัน แต่มาจากแหล่งกำเนิดเดียวกัน ได้หลอมรวมกัน

อักษรรูนหลักเริ่มดูเลือนรางและโปร่งใส ราวกับกำลังจะหายไปจากโลก

โลกแห่งวิญญาณเดิมทีเป็นโลกที่อยู่ระหว่างภาพลวงตาและความจริง แต่รูนหลักนี้ยิ่งเป็นเช่นนั้นมากขึ้นไปอีก

หลังจากดูดซับพลังแห่งศรัทธาแล้ว อักษรรูนก็ปรากฏรูปร่างอย่างสมบูรณ์

อย่างน้อยจนถึงตอนนี้ ทุกอย่างก็ประสบความสำเร็จดี

ตอนนี้เหลือเพียงแค่ใส่รูนหลักเข้าไปใน 【Faith Array】 เพื่อเชื่อมต่อขั้นสุดท้ายให้เสร็จสมบูรณ์

หากสำเร็จ ทุกอย่างก็จะเรียบร้อยดี

หากไม่สำเร็จ ให้ลองใหม่อีกครั้งหลังจากผ่านไปสักระยะ

ที่จริงแล้วมันไม่มีอะไรเลย หลินโมหยูไม่ได้รู้สึกประหม่าเลยสักนิด ในการฝึกฝนวิชาเซียนนั้น ไม่มีอะไรราบรื่นไปเสียทุกอย่างหรอก

มันไม่ใช่สถานการณ์ที่เอาชีวิตรอด ดังนั้นหลินโมหยูจึงดูไม่ประหม่าเลยแม้แต่น้อย

“ไป!”

วิญญาณของจื่อหยูยกมือขึ้นและผลัก อักขระหลักจึงพุ่งออกไปและเข้าไปในใบไม้

รูนหลักจะเข้าไปอยู่ตรงกลางของกลุ่มรูนและเข้าที่ของมัน

ในชั่วพริบตาเดียว ระบบทั้งหมดก็เชื่อมต่อกันและเริ่มทำงาน

หลินโมหยูได้ยินเสียงแปลกๆ นั้นอีกครั้ง ซึ่งฟังดูเหมือนเสียงร้องเพลงหรือสวดมนต์

ต่อให้คุณตั้งใจฟังแค่ไหน คุณก็ไม่สามารถแยกแยะเนื้อหาของเพลงได้อย่างชัดเจน

โดยไม่รู้ตัว โลกแห่งวิญญาณ 370 ดวงที่ปกคลุมไปด้วยแสงสีม่วงก็ยิ่งเพิ่มความลึกลับเข้าไปอีก

ระบบไฟส่องสว่างปล่อยแสงสลัวออกมา และภายในแสงนั้น รูปปั้นปรากฏขึ้นจากอากาศธาตุ

รูปปั้นนี้ดูเหมือนหลินโมหยูเป๊ะเลย

มันเป็นสำเนาของหลินโมหยูชัดๆ

แหล่งที่มาของพลังของอาร์เรย์นี้คือพลังแห่งความเชื่อและพลังแห่งจิตวิญญาณ

แหล่งที่มาของพลังแห่งความเชื่อและพลังแห่งจิตวิญญาณคือ หลินโมหยู

เมื่อการจัดเรียงรูปแบบเริ่มทำงาน รูปปั้นของหลินโมหยูปรากฏขึ้นเป็นอันดับแรก

รูปปั้นยังเป็นสื่อกลางในการรวบรวมพลังแห่งความเชื่อ การปรากฏของรูปปั้นหมายความว่าการก่อตัวได้เสร็จสมบูรณ์แล้วและไม่มีความล้มเหลว!

หลินโมหยูตรวจสอบรูปแบบการปฏิบัติงานอย่างละเอียดและพบว่ามันไม่สมบูรณ์แบบและมีข้อบกพร่องมากมาย

เมื่อเทียบกับหอคอยแห่งศรัทธาในนครศักดิ์สิทธิ์แล้ว อาร์เรย์แห่งศรัทธาอันยิ่งใหญ่ของเขามีประสิทธิภาพลดลงประมาณ 70%

ปัญหาหลักอยู่ที่อักษรรูน อักษรรูนที่เขาวาดนั้นเป็นทางการและแข็งทื่อเกินไป ขาดความยืดหยุ่นและปรับตัวได้

อักษรรูนบางตัววางตำแหน่งไม่ตรงกลางอย่างเห็นได้ชัด แต่อักษรรูนที่เชื่อมต่อกับอักษรรูนเหล่านั้นกลับตรงเกินไป

โดยส่วนตัวแล้วพวกมันก็ใช้งานได้ดี แต่จะมีปัญหาเล็กน้อยเกิดขึ้นเมื่อใช้ร่วมกัน

โชคดีที่การจัดตั้งยังคงสำเร็จลุล่วงไปได้ แม้ว่าจะมีประสิทธิภาพลดลงเล็กน้อยก็ตาม

“คราวหน้าก็ระมัดระวังให้มากกว่านี้ ไม่ต้องรีบร้อน!”

หลินโมหยูมีทัศนคติที่ดีมากและไม่รีบร้อน

เพียงคิดแวบเดียว หลินโมหยูสั่งให้ต้นไม้แห่งพรสวรรค์โน้มกิ่งก้านลง ส่งผลให้อาร์เรย์แห่งศรัทธาอันยิ่งใหญ่พุ่งตรงไปยังดวงดาวเวทมนตร์ที่กองทัพผีดิบตั้งอยู่

แสงจาก 【มหาอานุภาพแห่งศรัทธา】 ส่องลงมาและโอบล้อมดวงดาวเวทมนตร์ของนักรบโครงกระดูก

ขนาดของวัตถุในโลกวิญญาณแตกต่างจากในโลกแห่งความเป็นจริง

ช่องว่างระหว่างทั้งสองนั้นบิดเบี้ยวและถูกบีบอัด

กองทัพผีดิบในดวงดาวเวทมนตร์ เมื่อปรากฏตัวในโลกแห่งความเป็นจริงแล้ว ล้วนมีขนาดใหญ่มาก โดยมังกรโครงกระดูกบางตัวมีความยาวหลายร้อยหรือหลายพันเมตรเลยทีเดียว

อย่างไรก็ตาม ในโลกแห่งวิญญาณ พวกมันเป็นเพียงละอองเล็ก ๆ ภายในดวงดาวมหัศจรรย์เท่านั้น

โลกที่พวกเขาอาศัยอยู่นั้นถูกบีบอัดลงไปหลายสิบเท่า

อย่างไรก็ตาม 【อาร์เรย์แห่งศรัทธาอันยิ่งใหญ่】 ไม่ได้ถูกบีบอัด ขอบเขตของมันกว้างพอที่จะครอบคลุมดาวฤกษ์เวทมนตร์ขนาดใหญ่ได้

จากนั้นหลินโมหยูจึงออกคำสั่งให้เหล่านักรบเทพโครงกระดูกทั้งหมดห้ามขัดขืนพลังของ 【อาร์เรย์ศรัทธา】

ภายใต้การชี้นำของ 【มหาอานุภาพแห่งศรัทธา】 เหล่านักรบเทพโครงกระดูกไม่จำเป็นต้องทำอะไรเลย พวกเขาเพียงแค่ต้องงดเว้นจากการต่อต้านเท่านั้น

หลินโมหยูจ้องมองไปที่ 【อาร์เรย์ความเชื่อ】 อย่างตั้งใจ ความคิดบ้าๆ ของเขาจะกลายเป็นจริงหรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับช่วงเวลานี้

ทีละน้อย แสงสลัวๆ ก็ปรากฏขึ้นบนรูปปั้นของเขาเอง

เส้นใยแห่งศรัทธาได้ไหลผ่านเข้าไปในรูปปั้นนั้น

เสร็จเรียบร้อยแล้ว!

แววตาของเขาฉายแววแห่งความยินดี ความคิดบ้าๆ ของเขาได้กลายเป็นจริงแล้ว

เมื่อรูปปั้นดูดซับพลังแห่งศรัทธามากขึ้นเรื่อยๆ มันก็ยิ่งสว่างไสวขึ้นเรื่อยๆ

ความเชื่อเหล่านี้ได้แพร่กระจายไปยังหลินโมหยูผ่านทางรูปปั้นนั้น

ยันต์เสริมพลังปรากฏขึ้นในฝ่ามือของหลินโมหยู และเขาก็เริ่มเสริมพลังแห่งความเชื่อของตน

“เมื่อเปรียบเทียบกับพลังแห่งความเชื่อของผู้อื่น โครงกระดูกนั้นให้สิ่งที่บริสุทธิ์กว่าและปราศจากสิ่งเจือปน”

“ถึงแม้แผนการที่ผมวางไว้จะค่อนข้างแย่และต้องมีการปรับเปลี่ยน แต่โครงกระดูกเหล่านั้นก็ช่วยชดเชยส่วนนั้นได้”

หลินโมหยูเปี่ยมล้นด้วยความปิติยินดี เริ่มเก็บเกี่ยวพลังแห่งความเชื่ออย่างไม่สิ้นสุด (ajec)

เปลวไฟอันริบหรี่ราวกับมาจากอีกฟากหนึ่งของจิตวิญญาณยังคงลุกโชนอยู่ภายใน กลั่นกรองพลังแห่งศรัทธาอันมหาศาลและนำมาอยู่ภายใต้การควบคุมของตนเอง

หลังจากสังเกตอย่างละเอียดแล้ว ฉันจึงรู้ว่า นักรบโครงกระดูก 50 ล้านตัว สามารถมอบพลังศรัทธาให้ฉันได้วันละ 10 หน่วย

ถึงแม้จะมีจำนวนไม่มาก แต่พลังแห่งการโน้มน้าวใจที่พวกเขามอบให้นั้นบริสุทธิ์และมีประสิทธิภาพมากทีเดียว

เมื่อพลังแห่งศรัทธาของเขากลับคืนมา เขาจะสร้างพลังแห่งศรัทธาใหม่ขึ้นมา ซึ่งจะช่วยเร่งให้พลังแห่งศรัทธาของเขาเพิ่มพูนขึ้นอย่างรวดเร็วยิ่งขึ้น

เมื่อกองทัพผีดิบทั้งหมดถูกห่อหุ้มด้วย 【มหาเกราะแห่งศรัทธา】 พลังแห่งศรัทธาของเขาจะไม่มีวันหมดสิ้น

อันที่จริง พลังศรัทธา 20 หน่วยต่อวันนั้นไม่ใช่จำนวนน้อยเลย

ครอบครัวอย่างตระกูลมู่ ซึ่งควบคุมกาแล็กซีอยู่ อาจจะไม่ได้รับพลังศรัทธาถึง 10 ส่วนต่อวันด้วยซ้ำ

ในนครศักดิ์สิทธิ์ นอกเหนือจากเหล่าเทพผู้ทรงอำนาจสูงสุดแล้ว หอคอยแห่งศรัทธาส่วนใหญ่จะรับใช้ดินแดนอีกฟากฝั่ง