เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #151มาตรา 151

#151มาตรา 151

บทที่ 151

“แค่เลเวล 26 เอง… ง่ายเกินไปสำหรับเขาที่จะฆ่าพวกนั้นได้”

“สัตว์อัญเชิญของเขานั้นทรงพลังอย่างเหลือเชื่อ มีคลาสที่แข็งแกร่งขนาดนั้นจริงหรือ?”

บทที่ 152 เมื่อคุณจ้องมองลงไปในเหว เหวก็จะจ้องมองกลับมาที่คุณเช่นกัน

ในเวลาไม่นาน หลินโมหยูได้กำจัดอสูรกายกลืนกินเหวหลายร้อยตัวไปแล้ว

รวมทั้งปีศาจหมาป่าแห่งห้วงเหวแล้ว เขากับหนิงอี้อี้ต่างก็ได้รับคุณความดีทางทหารหลายร้อยแต้ม

สำหรับหลินโมหยูแล้ว รางวัลทางทหารเพียงไม่กี่ร้อยเหรียญนั้นเป็นเพียงเศษเสี้ยวเล็กน้อยเท่านั้น

ในระดับร้อยโท การเลื่อนขั้นทุกๆ หนึ่งดาวต้องใช้คะแนนความดีความชอบทางทหารครบ 10,000 คะแนน

หนิง อี้อี้ เป็นพลทหารธรรมดา การสะสมความดีความชอบทางทหาร 100 คะแนนก็เพียงพอที่จะเลื่อนขั้นเป็นระดับดาวได้แล้ว

ตรายศจ่าของหนิงอี้อี้เปล่งประกายระยิบระยับ ดวงดาวสว่างไสวปรากฏขึ้นทีละดวง

ห้องพักส่วนตัวระดับหกดาว

ภายในเวลาเพียงครึ่งวัน หนิง ยี่ยี่ ก็ได้รับการเลื่อนตำแหน่งจากพลทหารระดับสองดาวเป็นพลทหารระดับหกดาว

ความเร็วระดับนั้นจะทำให้ใครๆ ก็อิจฉาและทึ่ง

ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป การได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นร้อยโทคงไม่ใช่เรื่องยาก

“พี่ชาย ขอบคุณครับ”

ผู้ที่ได้รับการช่วยเหลือเดินเข้ามา และอัศวินผู้นำขบวนได้กล่าวขอบคุณหลินโมหยู

ถึงแม้หลินโมหยูจะมีเลเวลเพียง 26 แต่เลเวลไม่ได้บ่งบอกถึงความแข็งแกร่งเสมอไป

หลินโมหยูได้พิสูจน์เรื่องนี้แล้ว

อำนาจคือความถูกต้อง และอำนาจคือความถูกต้อง

เขาให้ความเคารพนับถือหลินโมหยูเป็นอย่างสูง

“พวกเขาจะมาเองเมื่อเห็นสัญญาณขอความช่วยเหลือ ไม่ต้องขอบคุณฉันหรอก” เสียงของหลินโมหยูสงบและฟังดูค่อนข้างเย็นชา

แต่คนเหล่านี้กลับมองว่าเป็นเรื่องธรรมดาไปแล้ว

ในฐานะที่เป็นคนเข้มแข็ง ก็ควรประพฤติตนอย่างคนเข้มแข็งเช่นกัน

ผู้ที่มีพละกำลังมหาศาลอาจมีนิสัยแปลกๆ บ้าง

หนิง 27 อี้อี้โผล่หน้าออกมา “พวกคุณคือทีมล่าปีศาจใช่ไหมคะ?”

กลุ่มคนพยักหน้า “ใช่ พวกเราคือนักล่าปีศาจ”

“ทีมล่าอสูรไม่น่าจะแข็งแกร่งมากเหรอ? พวกเขาเชี่ยวชาญด้านการล่าอสูร แล้วทำไมครั้งนี้พวกเขาเกือบถูกอสูรไล่ล่าล่ะ?”

ในความเข้าใจของหนิงอี้อี้ ทีมล่าปีศาจนั้นแข็งแกร่งมาก

แต่ละคนล้วนมีพลังการต่อสู้ที่เหนือธรรมดา ทำให้พวกเขาสามารถท้าทายคู่ต่อสู้ที่มีระดับสูงกว่าได้อย่างง่ายดาย

เมื่อสักครู่นี้เอง ปีศาจหมาป่าแห่งห้วงเหวระดับ 38 พร้อมด้วยสัตว์ประหลาดกินคนอีกหลายร้อยตัว เกือบจะกำจัดพวกเขาทั้งหมดไปแล้ว

หลายคนแสดงสีหน้าผิดปกติเล็กน้อย ราวกับว่าพวกเขามีเรื่องยากที่จะพูด

อัศวินผู้นำถอนหายใจ “ทีมของเราเดิมทีมีสมาชิก 12 คน นอกจากพวกเราเก้าคนแล้ว ยังมีอัศวินชั้นสูง ผู้เฒ่าชั้นสูง และจอมเวทชั้นสูงอีกด้วย”

“ทั้งสามคนนั้นแค่จะออกจากทีมไปชั่วคราวเท่านั้น…”

การขาดแคลนกำลังคนเปิดโอกาสให้ปีศาจหมาป่าแห่งห้วงเหวได้ฉวยโอกาส

อัศวินผู้ยิ่งใหญ่, จอมเวทผู้ยิ่งใหญ่, ผู้เฒ่าผู้ยิ่งใหญ่

ทั้งสามอาชีพนี้เป็นอาชีพทั่วไป ไม่ใช่แม้แต่จะเป็นอาชีพหายากด้วยซ้ำ

ความแข็งแกร่งในการต่อสู้ของเขาไม่ถือว่าโดดเด่นเป็นพิเศษเมื่อเทียบกับนักกีฬาอาชีพในระดับเดียวกัน

การมีตัวอักษรขนาดใหญ่ปรากฏอยู่หน้าคำว่า “อาชีพ” บ่งชี้ว่าบุคคลทั้งสามนี้มีระดับเกิน 40 และสำเร็จการเลื่อนขั้นอาชีพครั้งที่สองแล้ว จึงมีคุณสมบัติเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับสูง

แม้แต่ผู้ประกอบอาชีพทั่วไปก็สามารถพัฒนาทักษะที่มีประสิทธิภาพหลายอย่างได้หลังจากได้รับการเลื่อนตำแหน่งครั้งที่สอง

เช่นเดียวกับฉากเมื่อสักครู่ หากจอมเวทผู้ยิ่งใหญ่มีเวลามากพอ เขาสามารถปลดปล่อยทักษะขนาดใหญ่บางอย่างออกมาได้ เช่น ฝนดาวตกทำลายล้าง

แม้แต่สัตว์ประหลาดกินคนหลายร้อยตัวก็สามารถถูกกำจัดได้อย่างรวดเร็ว

หลังจากเลื่อนขั้นอาชีพเป็นครั้งที่สอง อัศวินผู้ยิ่งใหญ่จะมีสกิลป้องกันกลุ่มด้วย ดังนั้นถึงแม้จะถูกล้อมรอบก็ไม่น่ากลัวเท่าไหร่

นอกจากนี้ยังมีผู้อาวุโสสูงสุด ซึ่งหลังจากเลื่อนขั้นอาชีพครั้งที่สอง จะมีทักษะการรักษาแบบกลุ่ม

จริงๆ แล้วทั้งสามคนนี้เป็นสมาชิกหลักของทีมล่าปีศาจทั้งหมด ฉันไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลย…

หลินโมหยูไม่สนใจที่จะฟังเรื่องราวของทีมพวกเขาเลย “ฉันจะไปแล้ว ดูแลตัวเองด้วยนะ”

หลังจากพูดจบ หลินโมหยูและหนิงอี้อี้ก็หายตัวไปในหมอกหนาทึบ

เสียงแตกดังสนั่นจากเหล่านักรบโครงกระดูกค่อยๆ ถูกกลบด้วยหมอกหนาทึบจนหายไปในที่สุด

สักครู่ต่อมา หมอกก็ปกคลุมเข้ามา และมีผู้คนมาถึงมากขึ้น

มีคนสามคนรีบวิ่งเข้ามา และอัศวินที่มาถึงก็ไม่ลังเลที่จะใช้ทักษะของเขา ข้ามระยะทางหลายร้อยเมตรไปในทันที

ทุกคนสบายดีไหม?

“ทำไมมันถึงส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือ? เกิดอะไรขึ้น?”

เขามีสีหน้าวิตกกังวล และสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเห็นศพเกลื่อนพื้น

ทั้งสามคนนั้นคือ อัศวินผู้ยิ่งใหญ่ ผู้เฒ่าผู้ยิ่งใหญ่ และจอมเวทผู้ยิ่งใหญ่ ซึ่งเพิ่งออกจากกลุ่มไป

เห็นได้ชัดว่าพวกเขามีความสัมพันธ์ที่ดีมาก มิเช่นนั้นพวกเขาคงไม่รีบร้อนที่จะกลับมาขนาดนี้

ส่วนสาเหตุที่พวกเขาออกจากทีมไปก่อนหน้านี้ มีเพียงพวกเขาเองเท่านั้นที่รู้

หนิงอี้อี้จับมือใหญ่ของหลินโมหยูไว้พลางพูดว่า “คุณไม่สงสัยบ้างเลยเหรอ?”

หลินโมหยูส่ายหัว “ฉันไม่สนใจ”

เขาไม่มีความสนใจในเรื่องซุบซิบของคนอื่นเลยแม้แต่น้อย

ดวงตาของหนิงอี้อี้ลุกโชนด้วยความอยากรู้ “ฉันอยากรู้จริงๆ ว่าทำไมทีมล่าปีศาจของพวกเขาถึงแยกย้ายกันไป”

“คุณรู้ไหม คนในทีมล่าปีศาจทุกคนเป็นเหมือนพี่น้องร่วมสาบาน และพวกเขาทุกคนมีความสัมพันธ์ที่ดีมาก”

“ต้องมีเหตุผลสำหรับการเลิกราอย่างกะทันหันนี้แน่ เป็นเพราะความรักหรือเพราะความสนใจ…?”

หลินโมหยูหัวเราะเบาๆ กับตัวเอง เด็กสาวคนนี้ช่างมีจินตนาการที่ล้ำเลิศและบุคลิกที่ร่าเริงน่ารักจริงๆ

พวกเขาขาดความสุขุมและเยือกเย็นอย่างที่มือสังหารควรมี

ในความคิดของหลินโมหยู นักฆ่าควรจะเป็นเหมือนจั่วเหมย

แต่ดูผู้หญิงข้างๆ ฉันสิ

โดยไม่รู้ตัว เขาจึงลูบหัวเล็กๆ ของหนิงอี้อี้เบาๆ

น่ารักไหม?

ขณะที่พวกเขารุกคืบเข้าไปในสมรภูมิหมายเลข 3 หมอกก็ยิ่งหนาทึบขึ้นเรื่อยๆ

พลังแห่งห้วงลึกนั้นปรากฏชัดเจนยิ่งขึ้น ณ ที่แห่งนี้

หนิงอี้อี้ผู้ร่าเริงลืมเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นไปนานแล้วและเปลี่ยนเรื่องคุย “ฉันเคยได้ยินคนพูดว่าเหวแบ่งออกเป็นหลายพื้นที่ สนามรบหลักลำดับที่หนึ่งถึงสามเป็นเพียงส่วนผิวน้ำของเหวเท่านั้น”

หลินโมหยูเองก็เคยเห็นข้อมูลที่เกี่ยวข้องในเอกสารเหล่านั้นเช่นกัน

สนามรบขนาดใหญ่ครอบคลุมพื้นที่กว้างขวางมาก โดยเกี่ยวข้องกับทุกประเทศ

สมรภูมิหยวนทางฝั่งเสินเซี่ย ซึ่งได้รับการปกป้องโดยกำแพงเมืองจีนนิรันดร์ แบ่งออกเป็นเก้าสมรภูมิ โดยมีหมายเลขหนึ่งถึงเก้า

แต่ละสมรภูมิเปรียบเสมือนป้อมปราการ

ป้อมปราการหมายเลขหนึ่งถึงสามนั้นสอดคล้องกับทางเข้าสู่เหวเบื้องลึก

เมื่อช่องว่างถูกพับและทับซ้อนกัน ระยะทางที่แท้จริงจะมากที่สุด

เหล่าผู้ทรงพลังได้สร้างอุปสรรคมากมาย ป้องกันไม่ให้เหล่าอสูรกายจากห้วงลึกเข้าสู่สนามรบที่หนึ่งถึงสาม

สนามรบระดับสี่ขึ้นไปจะทับซ้อนกับพื้นที่ของเหวลึกมากขึ้น ซึ่งเป็นบริเวณที่มีปีศาจเหวลึกอยู่เป็นจำนวนมาก

มีปีศาจแห่งห้วงเหวระดับ 40 ขึ้นไปอยู่มากมาย

เช่นเดียวกับผู้เชี่ยวชาญในสาขาต่างๆ ระดับ 40 ถือเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญ

ปีศาจแห่งห้วงลึกระดับ 40 ขึ้นไปนั้นทรงพลังมากและเป็นที่รู้จักในฐานะปีศาจระดับสูง

หลินโมหยูเร่งอธิบายความรู้เกี่ยวกับเหวและสมรภูมิเมตาว่า “ที่ส่วนที่ลึกที่สุดของสมรภูมิหมายเลข 3 มีส่วนหนึ่งที่ทับซ้อนกับทางเข้าสู่เหว ซึ่งคุณสามารถมองเห็นเหวที่แท้จริงได้”

“ที่นั่นจะมีสัตว์ประหลาดมากมาย และปีศาจจะปรากฏตัวบ่อยครั้ง นอกจากนี้ยังมีดันเจี้ยนอยู่ด้วย”

ประกายแสงปรากฏขึ้นในดวงตาของหนิงอี้อี้ แสงนั้นคือคุณงามความดีทางทหาร

“ถ้ามีปีศาจมากขึ้น จะมีคุณธรรมทางทหารมากขึ้นด้วยหรือไม่?”

เธอไม่ได้คำนึงถึงอันตรายเลยแม้แต่น้อย

เมื่อมีหลินโมหยูอยู่ใกล้ๆ เธอรู้สึกปลอดภัยอย่างสมบูรณ์

สิ่งที่หลินโมหยูพูดนั้นมาจากข้อมูลในเอกสารทั้งหมด

เราจะรู้รายละเอียดทั้งหมดเมื่อไปถึงที่นั่นแล้ว

เป็นไปได้ว่าเนื่องจากการโจมตีทีมล่าปีศาจก่อนหน้านี้ ทำให้ปีศาจจากห้วงลึกจำนวนมากในบริเวณโดยรอบถูกขับไล่มาที่นั่น

เราไม่ค่อยเห็นสัตว์อะไรมากนักระหว่างทาง

ต้องใช้เวลาอีกหลายชั่วโมงกว่าจำนวนของสัตว์ประหลาดกินคนจะเพิ่มจำนวนขึ้น

สิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปมากที่สุดคือทีมล่าปีศาจ

ภายในเวลาเพียงสามชั่วโมง หลินโมหยูและหนิงอี้อี้ได้เผชิญหน้ากับทีมล่าปีศาจไม่ต่ำกว่าห้าทีม

แต่ละทีมล่าปีศาจมีขนาดแตกต่างกันและมีคลาสที่แตกต่างกันไป

ทีมล่าปีศาจทีมหนึ่งมีการจัดทีมที่แปลกประหลาดมาก

ทีมมือสังหารมืออาชีพ 6 คน

การกระทำของพวกเขานั้นเงียบเชียบ เมื่อพบเห็นสัตว์ประหลาด พวกเขาจะเปิดใช้งานความสามารถในการล่องหนทันทีและโจมตีจากด้านหลัง

ทักษะของมือสังหารนั้นทรงพลังอย่างยิ่ง

โดยพื้นฐานแล้ว หากนักฆ่าสองคนใช้สกิล 953 พร้อมกัน พวกเขาสามารถฆ่าสัตว์ประหลาดกินคนระดับเดียวกันได้ในทันที

เมื่อหลินโมหยูเห็นพวกเขา เขาก็อดนึกถึงนักฆ่ามังกรที่เขาเคยเจอในด่านนรกไม่ได้

คุณสมบัติสุดขีด พลังระเบิดมหาศาล

มันสามารถสร้างความเสียหายร้ายแรงให้กับนักรบโครงกระดูกได้ในพริบตา

เห็นได้ชัดว่า หลักการเดียวกันนี้ก็ใช้ได้กับนักฆ่าที่เป็นมนุษย์เช่นกัน พลังทำลายล้างของพวกเขานั้นน่าประทับใจไม่แพ้กัน

ยิ่งไปกว่านั้น มันยังมีทักษะมากกว่า มีความยืดหยุ่นและอเนกประสงค์มากกว่าด้วย

หลินโมหยูเห็นเช่นนั้นจึงรู้สึกว่าเขาควรระมัดระวังหากต้องเผชิญหน้ากับมืออาชีพประเภทนักฆ่าในการแข่งขันระดับมืออาชีพ

เส้นสีดำปรากฏขึ้นในสายตาของฉัน

เส้นสีดำทอดยาวไปจนถึงอนาคตอันไม่มีที่สิ้นสุด

มันแบ่งสวรรค์และโลกออกเป็นสองส่วน

อีกด้านหนึ่งของเส้นสีดำคือโลกแห่งเหวลึก

ไม่มีสิ่งกีดขวางใดๆ ให้เห็น แต่ก็ไม่สามารถเข้าไปได้

แม้แต่อสูรกายและปีศาจจากนรกก็ยังไม่โผล่ออกมาง่ายๆ หรอก

มีพลังลึกลับบางอย่างที่แยกโลกทั้งสองออกจากกัน

มันจะเกิดเป็นระลอกคลื่นก็ต่อเมื่อมือสัมผัสเท่านั้น ระลอกคลื่นจะแผ่กระจายออกไปเหมือนหยดน้ำ

นี่คือการพับมิติเชิงพื้นที่ ที่ซึ่งสองโลกมาปะทะกัน ก่อให้เกิดปรากฏการณ์แปลกประหลาด

“ข้างในมีเหวลึก มันดูน่ากลัวมาก”

หนิง ยี่ยี่ รู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมาก

เมื่อยืนอยู่ข้างนอก คุณจะเห็นดวงตาสีแดงก่ำเป็นคู่ๆ ในโลกใต้พิภพที่มืดมิด ดูดุร้ายและกระหายเลือด

คุณสามารถมองเห็นเหวเบื้องล่างจากที่นี่ และคุณสามารถมองเห็นที่นี่จากเหวเบื้องล่างได้

หลินโมหยูจำประโยคหนึ่งได้