เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #1853มาตรา 1853

#1853มาตรา 1853

บทที่ 1853

เพียงเหลือบมอง ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวก็แตกสลาย เผยให้เห็นห้วงอวกาศอันลึกล้ำ

“แข็งแกร่งมาก!”

“เผ่าพันธุ์มังกรเป็นแบบนี้เหรอ?”

หลินโมหยูรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เธอคิดว่าเทียนหลงน่าจะแข็งแกร่งมาก แต่เธอไม่คาดคิดว่าเทียนหลงจะแข็งแกร่งขนาดนี้

กฎแห่งมังกรสวรรค์ถูกเปิดใช้งาน แปลงร่างเป็นมังกรศักดิ์สิทธิ์ที่บินออกไปและพ่นลมหายใจมังกรไปยังผู้สูงสุดแห่งอาณาจักรโลหิตดำ

ลมหายใจของมังกรแผ่ปกคลุมท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวนับพันล้านไมล์ แปรเปลี่ยนเป็นเปลวไฟที่โหมกระหน่ำ

หลินโมหยูใช้เทคนิคโชคระเบิดใส่ผู้ฝึกฝนระดับครึ่งก้าวไปพร้อมกัน

ทันใดนั้นโมเสวี่ยก็เกิดภาพลวงตาแบบเดียวกับจอมมาร เขารู้สึกราวกับว่าได้สูญเสียบางสิ่งไป

ความเป็นจริงไม่อนุญาตให้เขามีเวลาคิดมากนัก หลินโมหยูใช้เทคนิคระเบิดโชคอย่างเต็มที่ เปลี่ยนโชคของตนเองให้กลายเป็นมังกร ขณะเดียวกันก็กดโชคของคู่ต่อสู้ให้กลายเป็นสีเทา

สิ่งมีชีวิตระดับครึ่งขั้นแห่งอาณาจักรโลหิตดำมีค่าความโชคดีคล้ายกับจอมมาร โดยมีค่าความโชคดีถึง 43 เช่นกัน

สุดท้าย ภายใต้อำนาจแห่งโชคที่ไม่สมเหตุสมผลและคาดเดาไม่ได้ โชคของเขาก็ลดลงเหลือ 19

ต่อมา วิชาระเบิดโชคได้กระตุ้นกฎแห่งเหตุและผล โจมตีตรงไปยังจิตวิญญาณ

หมอเสวี่ยครางออกมาด้วยความเจ็บปวดอย่างไม่ทราบสาเหตุ

ณ ขณะนี้ กฎเกณฑ์ของโลกเทียนหลงได้ครอบงำพวกเขาไปแล้ว

โมเสวี่ยคำรามเสียงดัง ร่างกายของเขากลายเป็นหมอกเลือดทั้งตัว ผสานเข้ากับท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว และหายไปจากสายตา

หลินโมหยูถอนหายใจเบาๆ “พวกมันหนีไปแล้ว!”

เทียนหลงกล่าวด้วยเสียงเบาว่า “พวกจากแดนโลหิตดำนั้นเชี่ยวชาญในการควบคุมโลหิต พวกเขาสามารถเทเลพอร์ตได้ไกลถึงสิบปีแสงโดยการระเบิดโลหิตของตัวเอง คุณตามพวกเขาไม่ทันหรอก”

หลินโมหยูไม่มีเจตนาที่จะไล่ตามเขาไป เขาจึงถอดยันต์พรางตัวออกและเผยร่างที่แท้จริงของตน

เทียนหลงกลับคืนสู่โลกแห่งกฎเกณฑ์ พลังปราณของเขาค่อยๆ ทรงตัว “เจ้าได้ดราก้อนบอลมาได้อย่างไร?”

หลินโมหยูยิ้มและกล่าวว่า “ฉันถูกคุณบังคับให้ทำแบบนี้ เดิมทีฉันวางแผนจะตามหาเธอในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า”

เทียนหลงส่ายหัวเล็กน้อย “มีคนเคยสัญญาว่าจะช่วยข้าตามหาลูกแก้วมังกร และพวกเขาก็ได้รับผลประโยชน์มากมายจากข้า”

“แต่พวกเขาไม่รักษาสัญญา ดังนั้นฉันจึงไม่ไว้ใจใครอีกต่อไป”

หลินโมหยูพยักหน้า “ฉันเข้าใจ ถ้าเป็นฉัน ฉันคงไม่ไว้ใจใครอีกแล้วหลังจากถูกหลอกครั้งแล้วครั้งเล่า”

“คราวนี้ฉันเลยไปนำดราก้อนบอลกลับมา”

“อย่าถามถึงขั้นตอนเลย มันซับซ้อนเกินกว่าจะอธิบาย และมันเกี่ยวข้องกับความเป็นส่วนตัวของฉันด้วย”

“คุณก็เห็นเหมือนกันนี่นา ทั้งจอมมาร ราชาอินทรี และไอ้หมอนั่น…”

เทียนหลงขัดจังหวะหลินโมหยู “คนคนนั้นชื่อโมเสวี่ย เขาเป็นพวกไร้ค่าที่เหลือมาจากแดนโลหิตดำในโลกใหญ่…”

2. ณ จุดนี้ เทียนหลงก็หยุดกะทันหัน

9. เขารู้ตัวว่าพูดผิดไปและเปิดเผยข้อมูลที่ไม่ควรเปิดเผย

4. หลินโมหยูเข้าใจประเด็นสำคัญ: เศษซากของอาณาจักรโลหิตดำยังคงหลงเหลืออยู่ในโลกใหญ่

คำว่า “เศษเหลือ” มีความหมายลึกซึ้ง อาจเป็นการบอกล่วงหน้าถึงกระบวนการพัฒนาและผลลัพธ์ของเหตุการณ์บางอย่าง

④ “งั้นชื่อของหมอเสวี่ยสินะ”

ขณะครุ่นคิด หลินโมหยูพูดออกมาว่า “ตอนนี้ เรายังสามารถปฏิบัติตามข้อตกลงของเราต่อไปได้หรือไม่?”

อู๋เทียนหลงกล่าวว่า “แน่นอน ผมรักษาสัญญาเสมอ”

“แล้วคนเหล่านั้นที่คุณควบคุมตัวไว้ล่ะ?”

เหอเทียนหลงเรียกโลกแห่งกฎเกณฑ์ของเขาขึ้นมาอีกครั้ง โลกแห่งกฎเกณฑ์ของเขานั้นว่างเปล่ามาก มีเพียงมังกรศักดิ์สิทธิ์ตัวหนึ่งครอบครองพื้นที่ส่วนใหญ่

ในมุมที่ไม่เด่นนัก มีกลุ่มชายในชุดดำนอนหมดสติอยู่

จากนั้นเทียนหลงก็พ่นลูกบอลแสงออกมา ซึ่งห่อหุ้มสิ่งประดิษฐ์เวทมนตร์ไว้อย่างแน่นหนา

เมื่อหลินโมหยูเห็นสิ่งประดิษฐ์วิเศษนี้ เขาก็รู้สึกหนาวสั่นไปทั่วทั้งตัว

เขารู้สึกว่าสิ่งประดิษฐ์วิเศษนี้อันตรายอย่างยิ่งและอาจทำร้ายเขาได้ แม้ว่าเขาจะฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้ มันก็ไม่มีประโยชน์อะไร

เทียนหลงกล่าวว่า “อาวุธวิเศษชิ้นนี้เรียกว่า ดวงตาโลหิตสกปรก มันถูกสร้างขึ้นโดยอาณาจักรโลหิตดำโดยใช้โลหิตสกปรก”

“หากคุณไม่บรรลุถึงอาณาจักรสูงสุด และถูกอาณาจักรนั้นครอบงำ ชีวิตของคุณก็จะจบลง”

“จิตวิญญาณที่แท้จริงได้รับความเสียหายแล้ว และไม่มีใครสามารถช่วยได้ ต่อให้ท่านผู้ทรงคุณวุฒิมาช่วยก็ไร้ประโยชน์”

“และสำหรับสิ่งมีชีวิตอย่างจอมมารจักรพรรดิอินทรี ดวงตาเปื้อนเลือดสามารถสร้างความเสียหายถึงตายได้โดยตรง”

หลินโมหยูสัมผัสได้ถึงพลังของดวงตาแห่งความสกปรกและถามด้วยเสียงทุ้มต่ำว่า “สิ่งนี้ไม่ควรจะมีข้อจำกัดบ้างเหรอ?”

เทียนหลงพ่นพลังมังกรออกมา “แน่นอน!”

บทที่ 2189 งั้นก็ฆ่าฉันสิ

เทียนหลงขยับตัวเพื่อให้รู้สึกสบายขึ้น

ลำตัวขนาดมหึมาของมันซึ่งยาวหลายหมื่นเมตร เคลื่อนไหวอย่างราบรื่นราวกับผ้าไหมบนต้นไม้สูง 100,000 เมตรต้นนี้

กิ่งไม้ที่แตกเป็นสองแฉกนั้นไม่มีผลอะไรต่อเขาเลย

หลินโมหยูเห็นว่าเทียนหลงได้รับบาดเจ็บ และเกล็ดของมันแตกไปหลายส่วน

อย่างไรก็ตาม บาดแผลเหล่านั้นเป็นเพียงบาดแผลเล็กน้อยและรักษาหายได้ง่าย

หลินโมหยูไม่ได้พยายามรักษาเทียนหลง เผ่ามังกรมีศักดิ์ศรี และเนื่องจากเทียนหลงไม่ได้พูดอะไร เขาจึงจะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยว

เทียนหลงกล่าวต่อว่า “แน่นอนว่ามันมีข้อจำกัดอยู่บ้าง ประการแรก ดวงตาโลหิตสกปรกเป็นไอเทมวิเศษที่ใช้ได้เพียงครั้งเดียว เมื่อใช้ไปแล้วก็หมดไป”

“ประการที่สอง มีเพียงผู้ที่มาจากอาณาจักรโลหิตดำเท่านั้นที่สามารถใช้ดวงตาแห่งความสกปรกได้ และพลังของมันก็เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับผู้ใช้”

“การจะสังหารสิ่งมีชีวิตระดับสูงสุดครึ่งขั้นได้นั้น อย่างน้อยที่สุดต้องอยู่ในดินแดนอีกฟากฝั่ง และต้องแลกด้วยชีวิตของตนเอง”

ดังนั้นนี่คือข้อจำกัดของดวงตาแห่งความสกปรกและโลหิต: การใช้มันมีราคาที่ต้องจ่าย และเป็นราคาที่สูงมากด้วย

อย่างไรก็ตาม การสังหารสิ่งมีชีวิตระดับสูงสุดครึ่งขั้นและการสังเวยสิ่งมีชีวิตในดินแดนอีกฟากฝั่งนั้นคุ้มค่าอย่างยิ่ง

เทียนหลงกล่าวต่อว่า “ดังนั้น ต่อให้คุณได้รับดวงตาแห่งความสกปรกนี้ คุณก็ไม่สามารถใช้มันได้อยู่ดี”

ใช้ไม่ได้เหรอ? นั่นอาจไม่ใช่ความจริงเสมอไป!

สายตาของหลินโมหยูจับจ้องไปที่โลกแห่งกฎเกณฑ์ในเทียนหลง

ที่นั่นมีบุคคลผู้ทรงอำนาจหลายร้อยคนจากอาณาจักรโลหิตดำ รวมถึงเทพผู้ทรงคุณวุฒิหลายท่าน และอีกหลายคนจากอาณาจักรอีกฟากฝั่ง

หลินโมหยูกล่าวว่า “ช่วยทำอะไรให้ฉันหน่อยได้ไหม?”

เทียนหลงถอนหายใจ “ท่านพูดสิ!”

เขากำลังย่อยดราก้อนบอล และพลังออร่าของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างช้าๆ

เมื่อพบดราก้อนบอลแล้ว เขาก็อารมณ์ดีมากและปฏิบัติต่อหลินโมหยูอย่างดี ราวกับว่าเขาถือว่าเธอเป็นเพื่อนแท้คนหนึ่ง

หลินโมหยูกล่าวว่า “ช่วยฉันฆ่าพวกนี้ให้หมด แต่ขอให้ศพของพวกมันยังคงสภาพสมบูรณ์นะ โอเคไหม?”

เทียนหลงถามว่า “แน่ใจเหรอ?”

“แน่นอน!”

“ตกลง ตามที่คุณต้องการ!”

มังกรในโลกแห่งกฎเกณฑ์ขยับตัว และมันพ่นลมหายใจมังกรใส่พวกนี้

ลมหายใจของมังกรเริ่มลุกไหม้อย่างรุนแรงราวกับเปลวไฟ วิญญาณของพวกเขาถูกเผาไหม้เป็นเถ้าถ่านในทันที ในขณะที่ร่างกายยังคงสภาพเดิม

หลินโมหยูอุทานว่า “น่าประทับใจจริงๆ!”

เทียนหลงกล่าวว่า “มันก็แค่เปลวไฟวิญญาณธรรมดา ไม่มีอะไรพิเศษ”

เขาขว้างศพนับร้อยใส่หลินโมหยู รวมถึงดวงตาเปื้อนเลือดด้วย

หลินโมหยูไม่รอช้า ใช้ระบบกักกันเพื่อเก็บพวกมันทั้งหมดเข้าไปโดยตรง

เทียนหลงถามว่า “เจ้าวางแผนจะไปตามหาลูกแก้วมังกรที่เหลือเมื่อไหร่?”

หลินโมหยูกล่าวว่า “หลังจากจัดการกับเผ่าปีศาจเสร็จแล้ว ข้าจะไปตามหาทั้งสองคนในอาณาเขตนั้น”

“ดวงดาวสองดวงที่อยู่นอกอาณาจักรอาจต้องรอจนกว่าฉันจะบรรลุระดับนักบุญผู้ทรงคุณวุฒิเสียก่อน ฉันถึงจะไปที่นั่น คุณจะต้องรออีกสักพัก”

เทียนหลงพยักหน้า “ฉันไม่รีบร้อนหรอก ดีแล้วที่คุณหาเจอ”

หลินโมหยูกล่าวว่า “ข้าเป็นคนรักษาสัญญา มิเช่นนั้นข้าคงไม่เป็นเพื่อนกับแอนทาเรส ข้าขอถามหน่อยได้ไหม คุณยังต้องการซากศพของสัตว์อสูรดวงดาวเหล่านี้อยู่หรือเปล่า?”

เทียนหลงกล่าวว่า “ไม่”

หลินโมหยูพูดต่อว่า “ฉันขอได้ไหม?”

แววตาของเทียนหลงเปลี่ยนไปเล็กน้อย “ท่านต้องการพวกมันไปทำอะไร?”

หลินโมหยูหัวเราะเบาๆ “ถ้าฉันมีประโยชน์ ก็บอกฉันมาได้เลยว่าฉันช่วยได้หรือไม่ได้”

เทียนหลงตอบตกลงทันที “เอาไปเถอะ ถ้าอยากได้ก็ไม่มีประโยชน์อะไรกับฉันอยู่แล้ว”

“ขอบคุณ!”

หลินโมหยูไม่รอช้า เขาหยิบอาคมกักกันออกมาและเรียกแม่ทัพโครงกระดูกมารวบรวมศพภายในอาคมกักกันนั้น

ท่ามกลางท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว มีศพอยู่ไม่ต่ำกว่าหลายร้อยล้านศพ และแต่ละศพล้วนเป็นเทพระดับสูง รวมถึงสามองค์ที่อยู่ในดินแดนอีกฟากฝั่ง

เมื่อพวกเขากลับมามีชีวิตอีกครั้ง พวกเขาจะกลายเป็นกองกำลังต่อสู้ที่น่าเกรงขาม

แน่นอนว่า หลักสิบล้านก็ยังน้อยเกินไปเมื่อเทียบกับจำนวนรวม 1 พันล้าน

หลินโมหยูอยากได้สัตว์อสูรดวงดาวเพิ่ม แต่เวลาไม่พอ

เหลือเวลาไม่ถึงหกเดือนก่อนการรบครั้งใหญ่ที่วางแผนไว้ เขาไม่มีเวลาที่จะกำจัดสัตว์อสูรดวงดาวเหล่านั้นแล้ว

ระหว่างที่กำลังรวบรวมสัตว์อสูรอวกาศ หลินโมหยูกล่าวว่า “หลังจากจัดการกับเผ่าพันธุ์ต่างดาวแล้ว ฉันอาจต้องกำจัดสัตว์อสูรอวกาศที่มาจากอีกโลกหนึ่ง คุณคิดว่าอย่างไร?”

เทียนหลงจ้องมองหลินโมหยูอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะฉายแสงคมกริบออกมาจากดวงตา “เจ้าคิดจะตัดสายสัมพันธ์แห่งมหาโลกหรือ?”

เขารู้เรื่องนี้ดีอยู่แล้ว และหลินโมหยูก็ไม่ได้ปิดบัง “ใช่ ฉันวางแผนที่จะตัดความสัมพันธ์นี้”

เทียนหลงยิ่งงุนงงมากขึ้น “ทำไมคุณถึงทำแบบนี้?”

ขณะที่หลินโมกำลังจะตอบ เทียนหลงก็ขัดจังหวะเขาขึ้นมาว่า “อย่าเพิ่งพูด ให้ฉันดูก่อน!”

เมื่อดราก้อนบอลถูกดูดซับและหลอมรวมเข้าด้วยกัน พลังออร่าของมังกรฟ้าจึงก้าวไปถึงระดับครึ่งขั้นสูงสุดของเทพ ซึ่งแข็งแกร่งกว่าผู้เฒ่าดวงดาวและคนอื่นๆ เล็กน้อย

ดวงตาของเขาเปล่งแสงออกมาเป็นลำ แล้วเขาก็หายไปในท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวอันไกลโพ้น

วิชาลับของตระกูลมังกร ดวงตาอันชาญฉลาดของมังกรเทพ!

หลินโมหยูจำเทคนิคลับที่เทียนหลงใช้ได้ เพราะอันทาเรสก็เคยใช้เทคนิคนี้มาก่อนเช่นกัน

กล่าวกันว่าดวงตาอันชาญฉลาดของมังกรเทพนั้นสามารถมองทะลุทุกสิ่งได้ แต่ประสิทธิภาพของมันขึ้นอยู่กับระดับการฝึกฝนของผู้ใช้

ด้วยดวงตาแห่งปัญญาอันศักดิ์สิทธิ์ เทียนหลง ผู้บรรลุถึงระดับสูงสุดครึ่งขั้น จึงสามารถมองเห็นสิ่งต่างๆ ได้มากมายโดยธรรมชาติ

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เทียนหลงก็ดึงดวงตาปัญญาเทพมังกรของเขากลับเข้าไป แล้วพูดด้วยเสียงเบาว่า “เป็นเช่นนั้นเอง อักขระมหาโลกกำลังจะล่มสลายจริงๆ”

“ในสถานการณ์เช่นนี้ ต่อให้คุณตัดขาดสาเหตุและผลกระทบออกไปได้ ก็คงจะสายเกินไปแล้ว”

หลินโมหยูกล่าวว่า “เราต้องลองดูสักตั้ง โลกอันยิ่งใหญ่ก็ไม่ได้สิ้นหวังไปเสียทีเดียว”

เทียนหลงครุ่นคิด “ทุกสิ่งทุกอย่างย่อมมีแสงแห่งความหวังเสมอ คุณพูดถูก เราลองทำดูก็ได้”

“ถ้าอย่างนั้น หลังจากจัดการกับเผ่าพันธุ์ต่างดาวเสร็จแล้ว ช่วยฉันไปเอาดราก้อนบอลทั้งสองลูกคืนมาด้วย”

“ข้าจะอัญเชิญอสูรดวงดาวขนาดยักษ์จากโลกอื่นทั้งหมด และพวกเจ้าสามารถฆ่าพวกมันได้ตามใจชอบ”

“และถ้าเจ้าหาดราก้อนบอลเจอ ข้าจะให้พรเจ้าได้หนึ่งอย่างต่อดราก้อนบอลหนึ่งลูก เช่น ช่วยเหลือเจ้าสักครั้งหนึ่ง”

แววตาของหลินโมหยูเปล่งประกาย และรอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ “ขอบคุณค่ะ ฉันจะช่วยคุณตามหาดราก้อนบอลทั้งสองลูกในดินแดนนี้อย่างแน่นอน”

“ฉันเป็นคนที่รักษาสัญญามากที่สุด!”

หลินโมหยูจากไปพร้อมกับศพจำนวนมหาศาล: เทพเจ้าหลายสิบล้านองค์ โลกอีกมิติสามแห่ง และเซียนอีกหนึ่งคน

นอกจากนี้ยังมีดวงตาแห่งความสกปรกและศพของสิ่งมีชีวิตทรงพลังนับร้อยจากอาณาจักรโลหิตดำอีกด้วย

ผลประโยชน์ที่ได้รับนั้นมากเกินพอที่จะคุ้มค่ากับความพยายามนี้แล้ว

ผลประโยชน์ที่ได้รับนั้นมีมากมาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งการค้นพบดวงตาโลหิตสกปรก ซึ่งทำให้หลินโมหยูมีไพ่เด็ดอีกใบหนึ่ง

หากแผนการของเขาสำเร็จ หนึ่งในจักรพรรดิอินทรีและจอมมารจะต้องตายอย่างแน่นอน

ส่วนใครจะตายนั้น ก็ขึ้นอยู่กับดวงของแต่ละคน

…