เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #1964มาตรา 1964

#1964มาตรา 1964

บทที่ 1964

ถึงแม้เขาจะจำกลิ่นของชายคนนั้นได้ แต่เขาก็ไม่สามารถรับประกันได้ว่าจะหาเขาเจอหรือไม่

โลกนี้กว้างใหญ่ไพศาล และหากอีกฝ่ายหนีไปไกลแล้ว การตามหาพวกเขาย่อมไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

หลินโมหยูกล่าวต่อว่า “ตอนนี้มันต่างออกไป คุณบอกว่าคนที่ไม่ได้ฝึกฝนวิชาที่เกี่ยวข้องจะไม่สามารถใช้ผลึกน้ำแข็งดาวน้ำแข็งได้ ดังนั้นลองคิดย้อนกลับไปดู: หากไม่ฝึกฝนวิชาที่เกี่ยวข้อง ก็คงยากที่จะใส่ดราก้อนบอลเข้าไปในดาวน้ำแข็งได้เช่นกัน”

“ต่อให้เราติดตั้งมันเข้าไป ใครจะรับประกันได้ว่าดาวน้ำแข็งจะพังทลายลงเมื่อไหร่ และมันจะกลายเป็นผลึกน้ำแข็งดาวน้ำแข็งอย่างแน่นอนหรือไม่?”

“หมายความว่าช่วงเป้าหมายแคบลงใช่ไหม?”

“ลองคิดดูสิ ในบรรดามังกรที่แค้นเคืองเจ้า มีกี่ตัวที่มีความสามารถนี้?”

ดวงตาของเทียนหลงเป็นประกาย หลังจากที่หลินโมหยูวิเคราะห์แล้ว เขาก็จำกัดเป้าหมายให้แคบลงนับครั้งไม่ถ้วน

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ได้คำตอบในใจ และดวงตาของเขาก็เปลี่ยนไป

ความโกรธก่อนหน้านี้ค่อนข้างไร้จุดหมาย แต่ความโกรธในครั้งนี้มีเป้าหมายที่ชัดเจน

หลินโมหยูเข้าใจอย่างถ่องแท้ “อืม คุณก็รู้แล้วนี่นา”

เทียนหลงกล่าวอย่างเย็นชาว่า “น่าจะเป็นพวกนั้นแหละ เมื่อฉันกลับไป ฉันจะฆ่าพวกมันทีละคน และไม่มีใครรอดชีวิต”

“พวกเจ้าทุกคนต้องตาย! พวกเจ้าทุกคนต้องตาย!”

ความเกลียดชังนั้นรุนแรงมากจริงๆ หลินโมหยูรู้ได้เลยว่ามันเป็นการต่อสู้จนตาย

หลินโมหยูถอนหายใจเบาๆ “น่าเสียดาย เจ้าเป็นแค่เซียนผู้ยิ่งใหญ่ ต่อให้ย้อนเวลากลับไปหลายปี พวกเขาก็คงเป็นเซียนผู้ยิ่งใหญ่กันหมดแล้ว”

เทียนหลงพ่นลมหายใจอย่างเย็นชา “แน่นอน ข้าคนเดียวไม่พอ แต่ถ้ามีองค์ชายหนึ่งและคนอื่นๆ ด้วยแล้ว…”

เขาหุบปากอีกครั้ง คราวนี้เขาตอบสนองได้เร็วพอที่จะรู้ว่าหลินโมหยูพยายามหลอกล่อให้เขาเปิดเผยข้อมูล

หลินโมหยูไม่ให้เวลาเขาได้ตั้งตัวและรีบเปลี่ยนเรื่องทันที “แล้วเราจะทำยังไงดีล่ะ? ดราก้อนบอลของคุณถูกขังอยู่ในผลึกน้ำแข็งดาวน้ำแข็ง และคุณก็ไม่ใช่แม้แต่ผู้ทรงคุณวุฒิระดับเซียน แล้วเราจะเอามันออกมาได้ยังไง?”

เทียนหลงตระหนักได้ทันทีว่านี่เป็นปัญหาที่ยากจริง ๆ

กลอุบายที่ไม่ซื่อสัตย์ของอีกฝ่ายทำให้เขาตกอยู่ในสถานการณ์ที่ลำบาก

หากไม่สามารถบรรลุระดับผู้ทรงคุณวุฒิแห่งสวรรค์ได้ เขาก็จะไม่สามารถครอบครองผลึกน้ำแข็งดาวน้ำแข็งและได้รับไข่มุกมังกรที่อยู่ข้างในได้

หากไม่มีดราก้อนบอลแล้ว ก็ไม่มีทางที่จะฟื้นคืนพลังของเขาได้

เขารู้สึกราวกับว่าตัวเองได้เข้ามาอยู่ในทางตัน ไม่สามารถหาทางออกได้ไม่ว่าจะทำอย่างไรก็ตาม

หลินโมหยูกล่าวว่า “เห็นไหม? พวกเขาเอาชนะเจ้าได้อย่างราบคาบ พวกเขารู้ว่าในโลกอันยิ่งใหญ่จะไม่มีผู้ทรงคุณวุฒิระดับเซียนอีกแล้ว ดังนั้นแม้ว่าเจ้าจะได้ผลึกน้ำแข็งดาวเย็นมา พวกเขาก็ทำอะไรเจ้าไม่ได้”

“คุณทำได้แค่ดู คุณอยากได้แต่ก็ครอบครองไม่ได้ มันมีไว้เพื่อทำให้คุณโกรธเท่านั้น”

เทียนหลงไม่เต็มใจอย่างยิ่ง เขาพ่นเปลวไฟออกจากปาก เผาทำลายผลึกน้ำแข็งดาวเย็นยะเยือก

น่าเสียดายที่ทุกอย่างไร้ประโยชน์ ผลึกน้ำแข็งดาวน้ำแข็งยังคงนิ่งอยู่ในเปลวไฟ และไม่ว่าจะเผามันอย่างไรก็ไม่มีผลอะไรต่อมันเลย

หลินโมหยูกล่าวว่า “ฉันก็ลองแล้วเหมือนกัน แม้จะใช้แรงทั้งหมดก็ทำได้แค่ทำให้มันแตกเล็กน้อย แต่มันก็หายเร็วมาก”

ดวงตาของเทียนหลงเป็นประกาย “หมายความว่าคุณสามารถไขปริศนานี้ได้เหรอ?”

หลินโมหยูพยักหน้า “ตกลงค่ะ แต่เป็นแค่รอยแตกเล็ก ๆ ยาวประมาณนิ้วก้อยเท่านั้น”

เทียนหลงกล่าวอย่างเร่งรีบว่า “พอแล้ว ตราบใดที่เราสร้างรอยแตกได้ ก็ย่อมมีทางออก”

ขณะที่เขาพูด เกล็ดมังกรหลายเกล็ดก็ร่วงลงมาจากตัวเขา ล้อมรอบผลึกน้ำแข็งดาวเย็น เหลือเพียงด้านเดียวที่มีช่องว่าง

เทียนหลงกล่าวว่า “คุณควรโจมตีทางด้านนี้”

หัวใจของหลินโมหยูเต้นระรัว และลิชพลังเทพก็ปรากฏตัวขึ้นด้านหลังเขาในทันที

จอมเวทศักดิ์สิทธิ์แผ่รัศมีแห่งสิ่งมีชีวิตสูงสุดออกมา ไม่ด้อยไปกว่ามังกรสวรรค์มากนัก

เมื่อเทียนหลงเห็นลิชพลังเทพเป็นครั้งแรก เขาก็รู้สึกสับสนเล็กน้อย “นี่คือสัตว์อัญเชิญของเจ้าหรือ? แม้จะแข็งแกร่งมาก แต่ก็อยู่แค่ระดับสูงสุดของอาณาจักรสูงสุดเท่านั้น!”

หลินโมหยูยิ้มและกล่าวว่า “คอยดูเถอะ”

วิถีแห่งพลังอันยิ่งใหญ่ได้ถูกปลุกขึ้น และพันธะแปลกประหลาดได้ปรากฏขึ้นรอบๆ เทพลิชพลังศักดิ์สิทธิ์

เมื่อเห็นการเชื่อมต่อ เทียนหลงก็ร้องออกมาอย่างประหลาดว่า “มหาธรรมเต๋า!”

8. หลินโมหยูถามว่า “กฎแห่งมหาธรรมคืออะไร?”

อู๋เทียนหลงกล่าวว่า “เรามาจัดการเรื่องต่างๆ ให้เสร็จก่อน แล้วฉันค่อยอธิบาย”

ฉี: “ตกลง”

หลิวหลินโมหยูไม่รีบร้อน เขาใช้พลังปราณระดับเทพและปล่อยหมัดออกไป

(6) หมัดเดียวสามารถทำลายกฎหมายทั้งหมดได้!

ด้วยการชกเพียงครั้งเดียว กฎเกณฑ์ทั้งหมดก็พังทลาย และเวทมนตร์ทั้งหมดก็สลายไป

(iv) ต่อยครั้งแรก เพิ่มขึ้นสิบเท่า

4. หมัดที่สอง เพิ่มพลังเป็นร้อยเท่า

2. หมัดที่สาม เพิ่มพลังพันเท่า!

เมื่อพลังเพิ่มขึ้นเป็นพันเท่า จอมเวทศักดิ์สิทธิ์ได้ก้าวข้ามขอบเขตของอาณาจักรผู้ทรงเกียรติแห่งสวรรค์ และผลึกน้ำแข็งดาวน้ำแข็งก็แตกกระจายในทันที เกิดเป็นรอยร้าวขึ้น

เนื่องจากผลึกน้ำแข็งดาวน้ำแข็งถูกปกคลุมด้วยเกล็ดมังกร จึงตรึงอยู่กับที่บนท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวและไม่สามารถเคลื่อนที่ไปไหนได้

รอยแตกบนนั้นใหญ่กว่าเดิมเสียอีก

อากาศเย็นจัดรั่วไหลออกมาอย่างรุนแรง และยังแฝงไปด้วยออร่าของไข่มุกมังกรสวรรค์อีกด้วย

เทียนหลงหัวเราะเสียงดัง “มันคือไข่มุกมังกรของฉันจริงๆ”

หลินโมหยูพูดอย่างหงุดหงิดว่า “คิดว่าฉันโกหกคุณงั้นเหรอ?”

เทียนหลงปฏิเสธทันที โดยกล่าวว่า “ถึงแม้ท่านจะพยายามหลอกล่อให้ผมพูดเรื่องต่างๆ อยู่เสมอ แต่ท่านมีคุณธรรมสูงส่ง และผมไม่เคยสงสัยท่านเลย”

หลินโมหยูกล่าวว่า “เอาล่ะ แล้วเจ้าจะเอาดราก้อนบอลออกมาได้ยังไง?”

ในอากาศที่หนาวจัด เกล็ดมังกรหลายเกล็ดของมังกรสวรรค์แข็งตัวเป็นน้ำแข็ง มังกรสวรรค์พ่นเปลวไฟออกมา ซึ่งเหมือนเส้นด้ายบางๆ แทรกซึมเข้าไปในรอยแตกของผลึกน้ำแข็งดาวน้ำแข็ง

ในชั่วพริบตา ไอน้ำนับไม่ถ้วนพวยพุ่งขึ้นมา และเปลวไฟของมังกรสวรรค์ปะทะกับออร่าอันเย็นยะเยือกของผลึกน้ำแข็งดาวน้ำแข็ง ราวกับนักรบผู้ทรงพลังสองคนปะทะกัน ปลดปล่อยพลังมหาศาลออกมา

ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวกลายเป็นทั้งหนาวและร้อน โดยมีสองพลังสุดขั้วที่ทับซ้อนและเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลาภายในนั้น

กายทองคำอมตะทำงานโดยอัตโนมัติ ต้านทานพลังสุดขั้วทั้งสอง

พลังของมังกรสวรรค์ได้ก้าวไปถึงขีดจำกัดของอาณาจักรสูงสุดแล้ว แม้ว่าจะยังด้อยกว่าผู้ทรงคุณวุฒิแห่งสวรรค์ แต่ก็ยังสามารถทนต่อลมหนาวที่รั่วไหลออกมาได้

เขาพ่นเปลวไฟเข้าไปในรอยแตกอย่างต่อเนื่อง และภายในเปลวไฟเหล่านั้น รอยแตกก็ค่อยๆ สมานตัวลง

ผลึกน้ำแข็งมีขนาดเล็ก และผ่านรอยแตกนั้น หลินโมหยูสามารถมองเห็นดราก้อนบอลอยู่ข้างในได้

ลูกแก้วมังกรถูกห้อมล้อมด้วยอากาศเย็นและดูเหมือนจะรับรู้ถึงเปลวไฟของมังกรฟ้า และพวกมันเริ่มสั่นสะเทือนซึ่งกันและกัน

เพียงครู่ต่อมา เปลวไฟก็ปรากฏขึ้นบนดราก้อนบอล และมันก็เริ่มลุกไหม้อย่างรุนแรง!

บทที่ 2340 สาขาเทพมังกร

มังกรและดราก้อนบอลเกิดการสั่นสะเทือนเข้าหากัน และเปลวไฟก็ปรากฏขึ้นบนดราก้อนบอล ทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

ด้วยผลกระทบจากปัจจัยภายในและภายนอกรวมกัน รอยแตกบนผลึกน้ำแข็งดาวเย็นจึงหมดโอกาสที่จะฟื้นตัวโดยสิ้นเชิง

อากาศเย็นจัดพุ่งออกมามากขึ้นเรื่อยๆ ปะทะกับเปลวไฟอย่างรุนแรง

เสียงของเทียนหลงดังขึ้น “ส่วนที่แข็งที่สุดของผลึกน้ำแข็งดาวน้ำแข็งนั้น แท้จริงแล้วคือเปลือกนอกของมัน เมื่อคุณสามารถทะลุเปลือกนอกได้แล้ว ข้างในก็ไม่ได้แข็งอย่างที่คุณคิด”

“นอกจากนั้น มันยังมีฟังก์ชันการแช่แข็งและการแยก ซึ่งสามารถแช่แข็งและแยกออร่าทั้งหมดได้”

“ดังนั้น ตราบใดที่ดราก้อนบอลยังอยู่ภายในผลึกน้ำแข็งดาวมรณะ ต่อให้คุณใช้ดราก้อนบอลค้นหา คุณก็จะไม่สามารถหามันเจอได้”

“หมอนั่นฉลาดมาก ทำทุกวิถีทางเพื่อไม่ให้ฉันได้ดราก้อนบอล”

“เมื่อมหาโลกล่มสลาย ลูกแก้วมังกรจะตกลงสู่ทะเลเขตแดนพร้อมกับผลึกน้ำแข็งดาวน้ำแข็ง และหลังจากนั้นจะไม่มีใครพบพวกมันอีกเลย”

หลินโมหยูยิ้มและกล่าวว่า “แม้แผนการที่วางไว้อย่างละเอียดถี่ถ้วนที่สุดก็อาจมีข้อผิดพลาดได้ มนุษย์วางแผน แต่พระเจ้าเป็นผู้กำหนด”

เทียนหลงแก้ไขคำพูดของหลินโมหยูว่า “นั่นเรียกว่า ‘การคำนวณของมังกรเทียบไม่ได้กับการคำนวณของมนุษย์’ เจ้าโชคดีเหลือเกิน เจ้าสามารถทำอะไรก็ได้ที่ตั้งใจไว้”

หลินโมหยูยิ้มและกล่าวว่า “งั้นข้าจะรับคำอวยพรของท่านไว้ ข้าหวังว่าครั้งนี้จะช่วยกอบกู้โลกอันยิ่งใหญ่ได้สำเร็จเช่นกัน”

เทียนหลงกล่าวว่า “ไม่ต้องห่วง เมื่อข้าฟื้นพลังแล้ว ไอ้คนที่อยู่หลังแดนประลองนั่นก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ ถ้าเจ้าเอาชนะแดนประลองไม่ได้จริงๆ ข้าก็ยังสามารถจัดการพวกนั้นได้ แม้ว่าข้าจะฝ่าฝืนกฎก็ตาม”

หลินโมหยูกล่าวว่า “แค่ต่อสู้กลับนั้นไม่เพียงพอ ฉันต้องการมากกว่านั้น”

เทียนหลงส่ายหัว “ฉันเข้าใจ ฉันเข้าใจ ฉันแค่พูดเฉยๆ ยังไงก็ตาม ฉันจะอยู่เคียงข้างนายเมื่อถึงเวลา นายเป็นน้องชายที่ดีของฉัน ถ้าใครกล้ารังแกนาย ฉันจะจัดการมันเอง”

ผู้ชายคนนั้นตื่นเต้นมาก เขาพูดซ้ำๆ ว่าเขาถือว่าผมเป็นเหมือนพี่ชายคนหนึ่ง

ดูเหมือนว่าอันทาเรสจะถือว่าเขาเป็นเหมือนพี่น้อง แต่โชคร้ายที่ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับชายคนนั้น

สองครั้งแรกที่ฉันไปที่ทะเลบาวน์ดารี ฉันมองไม่เห็นโลกเล็กๆ นั้นอีกต่อไปแล้ว ฉันไม่รู้ว่าแอนทาเรสหายไปไหน หรือว่าเขาออกมาแล้วหรือยัง

เทียนหลงและอันทาเรสรู้จักกัน และทั้งคู่ต่างก็ถูกลงโทษ ด้วยความโกรธแค้นที่มีต่อเหล่ามังกร พวกเขาจึงกลายเป็นพี่น้องกัน

เรื่องบังเอิญเกิดขึ้นได้ทุกที่จริงๆ

ขณะที่พ่นไฟและละลายผลึกน้ำแข็งดาวน้ำแข็งอย่างต่อเนื่อง เทียนหลงกล่าวต่อว่า “เจ้าใกล้จะก้าวขึ้นเป็นผู้สูงสุดครึ่งขั้นแล้วใช่ไหม?”

หลินโมหยูพยักหน้าเล็กน้อย “ไม่ไกลหรอก”

เทียนหลงกล่าวว่า “เจ้าช่วยข้าหาไข่มุกมังกร ดังนั้นข้าจึงไม่สามารถปฏิบัติกับเจ้าอย่างไม่ยุติธรรมได้ เจ้าสามารถฝึกฝนใต้ต้นไม้ของข้าและทะลุระดับครึ่งขั้นสู่ระดับสูงสุดได้”

“พอฉันฟื้นกำลังแล้ว ฉันจะไปหาของดีๆ มาให้คุณ”

หลินโมหยูเห็นด้วยโดยทันที เพราะเขารู้มานานแล้วว่าต้นไม้ใหญ่ที่มังกรสวรรค์อาศัยอยู่นั้นไม่ใช่สิ่งธรรมดา

อย่างไรก็ตาม เขาไม่เคยปรารถนาสิ่งนั้น และไม่เคยแม้แต่จะถามถึงมันด้วยซ้ำ

ในเมื่อเทียนหลงเป็นฝ่ายเชิญเขามาก่อนแล้ว เขาก็อยากรู้ด้วยว่าต้นไม้ต้นนี้มีอะไรวิเศษขนาดนั้น

ต้นไม้ต้นนั้นสูง 100,000 เมตร เมื่อฉันไปถึงโคนต้นไม้ ฉันก็เหมือนมดตัวเล็กๆ ที่ไร้ความสำคัญ

คุณต้องเข้าไปใกล้ต้นไม้ใหญ่ต้นนี้จริงๆ ถึงจะมองเห็นมันได้อย่างชัดเจน

เปลือกไม้มีลักษณะคล้ายเกล็ดมังกร หนาและสง่างาม แผ่รัศมีอันทรงพลังออกมา

อย่างไรก็ตาม ออร่าของต้นไม้นั้นเข้มข้นและไม่สลายไป จึงแทบเป็นไปไม่ได้เลยที่จะสัมผัสได้หากระยะทางเกินหนึ่งหมื่นเมตร

หลินโมหยูใช้สัมผัสตรวจสอบต้นไม้นั้นอย่างละเอียด และรู้สึกว่ามันไม่ดีเท่าต้นไม้โลกของเขา

เสียงของเทียนหลงดังขึ้น “ในเผ่ามังกรของเรา มีต้นไม้บรรพบุรุษต้นหนึ่งที่เรียกว่า ต้นไม้เทพมังกร”

หลินโมหยูตกใจ “นี่คือต้นไม้เทพมังกรหรือ?”

เฉพาะจงชุน: ②】∽gui “♂4＼lin′⌒④【>san■∵wulu【※⑷บอกเทียนหลงต่อว่า “ต้นไม้ของข้าเป็นกิ่งก้านของต้นไม้เทพมังกร!”

หลินโมหยูถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ เขารู้สึกตื่นเต้นไปเปล่า ๆ ที่จริงมันก็แค่กิ่งไม้เท่านั้นเอง

“อย่าดูถูกมันเพียงเพราะมันเป็นแค่กิ่งไม้ เพราะอย่างน้อยมันก็เป็นสมบัติล้ำค่าจากแดนสวรรค์”

“ด้วยเหตุนี้เองที่ทำให้ฉันยังคงรักษาพลังการต่อสู้ระดับศักดิ์สิทธิ์ไว้ได้ แม้จะสูญเสียดราก้อนบอลไปถึงห้าลูกแล้วก็ตาม”

“ยิ่งไปกว่านั้น แม้ว่าฉันจะเป็นเพียงนักบุญชั้นสูง แต่ผู้ทรงคุณวุฒิสูงสุดทั่วไปก็ทำอะไรฉันไม่ได้”

ไม่น่าแปลกใจเลยที่เทียนหลงไม่ยอมออกจากต้นไม้นั้นในตอนนั้น เพราะมันมีประโยชน์มากจริงๆ

แต่ดูเหมือนว่าสิ่งนี้จะเป็นประโยชน์ต่อเทียนหลง แล้วมันจะมีประโยชน์อะไรกับการฝึกฝนของฉันล่ะ?

เทียนหลงอธิบายต่อว่า “การฝึกฝนใต้ต้นไม้เทพมังกรสามารถเร่งการฝึกฝน เพิ่มพละกำลัง ชำระล้างจิตวิญญาณ ทำให้ทะลุระดับได้ง่ายขึ้น เสริมสร้างโลกแห่งกฎเกณฑ์ สัมผัสออร่าของเทพมังกร และเพิ่มพลังของเวทมนตร์…”

เทียนหลงกล่าวถึงข้อดีมากมาย และสรุปในที่สุดว่า “ถึงแม้ฉันจะเป็นเพียงกิ่งก้านของต้นไม้เทพมังกร แต่ฉันก็มีคุณสมบัติที่จำเป็นครบถ้วน เพียงแต่ประสิทธิภาพอาจไม่เท่าต้นอื่น”

หลินโมหยูถามว่า “ต่างกันเท่าไหร่คะ?”

เทียนหลงตกตะลึง มันราคาเท่าไหร่กันนะ? เขาไม่ได้คำนวณมาก่อนเลย

ถ้าคำนวณอย่างละเอียดแล้ว ความแตกต่างน่าจะค่อนข้างมาก

เมื่อมองจากลักษณะภายนอก หลินโมหยูรู้ได้ทันทีว่าเขาน่าจะอยู่ไกลออกไปมาก

เทียนหลงส่ายหัว “ไม่สำคัญหรอกว่ามันจะแตกต่างกันมากแค่ไหน ตราบใดที่มันมีประโยชน์ คุณควรรู้ว่าตระกูลมังกรของเราเปิดต้นไม้เทพมังกรเพียงครั้งเดียวในรอบพันปีเท่านั้น อนุญาตให้ผู้เชี่ยวชาญที่มีคุณสมบัติเหมาะสมฝึกฝนใต้ต้นไม้เทพมังกรเป็นเวลาหนึ่งร้อยปี คนเหล่านั้นอย่างน้อยก็มีระดับเซียนสวรรค์ขึ้นไป”

“ท่านเป็นเพียงนักบุญชั้นสูง แต่กลับได้รับเกียรติให้บำเพ็ญเพียรอยู่ใต้กิ่งก้านของเทพมังกร ท่านควรจะรู้สึกเป็นเกียรติ”

หลังจากฟังเทียนหลงโอ้อวดอยู่นาน หลินโมหยูก็หัวเราะและพูดว่า “ดี ดี ต้นไม้เทพมังกรดีที่สุดในโลก”

คราวนี้เทียนหลงถ่อมตัวลง “ข้าไม่กล้าพูดว่าข้าเก่งที่สุดในโลกหรอก โลกนี้มีสิ่งมหัศจรรย์มากมายเหลือเกิน เช่น ต้นไม้โลกในตำนาน ซึ่งเทียบไม่ได้กับต้นไม้เทพมังกรเลย”

หัวใจของหลินโมหยูเต้นแรง ต้นไม้โลก…

ต้นไม้โลกที่เทียนหลงกล่าวถึง อาจจะเป็นต้นไม้โลกในโลกวิญญาณของเขาเองหรือไม่?

ดูเหมือนจะเป็นไปไม่ได้ สิ่งนั้นจะปรากฏขึ้นในโลกแห่งจิตวิญญาณของตนเองได้อย่างไร?

ยิ่งไปกว่านั้น เดิมทีต้นไม้โลกไม่ได้ชื่อว่าต้นไม้โลก แต่ชื่อว่าต้นไม้ยักษ์แห่งพรสวรรค์

“คงเป็นแค่กรณีชื่อซ้ำกันเฉยๆ ล่ะมั้ง!”