เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #1981มาตรา 1981

#1981มาตรา 1981

บทที่ 1981

ในมุมมองของพวกเขา ทั้งสองฝ่ายจะต้องต่อสู้กันต่อไปอีกอย่างน้อยก็ระยะหนึ่ง

เมื่อพิจารณาโดยรวมแล้ว พวกเขาต่อสู้กันเพียงวันเดียวหลังจากที่พวกเขาจากไป

หลินโมหยูยิ้มและกล่าวว่า “เรื่องนั้นคลี่คลายเรียบร้อยแล้ว”

ทุกคนตกตะลึงไปชั่วขณะ จูฉู่แทบไม่อยากเชื่อ “พวกเขาจัดการเรียบร้อยแล้วเหรอ? เหล่าโด่วตี้ทั้ง 29 ตัวถูกฆ่าตายหมดแล้วเหรอ?”

หลินโมหยูพยักหน้า “ฆ่าพวกมันให้หมด เราชนะสงครามครั้งนี้แล้ว”

กลุ่มคนเหล่านั้นแทบไม่อยากเชื่อ สงครามที่เตรียมการมานานกว่าพันปีกลับจบลงด้วยชัยชนะอย่างง่ายดายเช่นนี้

สัตว์เทพดั้งเดิมทั้งสี่ต่างรู้สึกไม่เชื่อเล็กน้อย หลังจากสบตากันแล้ว พวกมันจึงตัดสินใจไปดูด้วยตาตัวเอง

สิ่งที่คุณเห็นด้วยตาตัวเองเท่านั้นจึงจะถือว่าเป็นความจริง

หลินโมหยูไม่คัดค้าน เขาใช้นิ้วลากไปบนท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว ทำให้พลังแห่งมิติพลุ่งพล่านและเปิดประตูมิติให้พวกเขา ซึ่งนำพาพวกเขาตรงไปยังท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวซึ่งอยู่ห่างออกไปหลายล้านปีแสง

สัตว์เทพดั้งเดิมทั้งสี่พุ่งเข้าไปในประตูมิติและมุ่งหน้าไปยังแดนภายนอก

จักรพรรดิอยากทราบว่าพวกเขาได้รับชัยชนะได้อย่างไร แต่พระองค์ไม่ได้ตรัสอะไร เพราะยังไม่ใช่เวลาที่เหมาะสม

หลินโมหยูมองไปรอบๆ และเห็นดอกบัวทองที่แตกหักยังคงลอยอยู่ท่ามกลางท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว

เขาสามารถบอกได้ทันทีว่าดอกบัวทองคำนี้ไม่ธรรมดา

นอกจากนี้ ยังมีออร่าอันทรงพลังแผ่ปกคลุมท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว บ่งบอกว่าเพิ่งมีการสู้รบอย่างดุเดือดเกิดขึ้นที่นี่

“วัวน้อย เล่าให้ฟังหน่อยสิว่าก่อนหน้านี้เกิดอะไรขึ้น”

ลูกวัวเล่าเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นอย่างตรงไปตรงมา โดยไม่มีการเสริมแต่งหรือปกปิดใดๆ

หลินโมหยูพึมพำว่า “พระพุทธรูปสวรรค์โบราณดอกบัวทอง… พระพุทธเจ้าคือสิ่งสูงสุด ดังนั้นพระพุทธรูปสวรรค์โบราณจึงควรเป็นผู้ทรงคุณวุฒิแห่งสวรรค์”

“อาณาจักรมหาฤๅษีก็เป็นโลกด้วยหรือเปล่า? หรือเป็นเพียงชื่อสถานที่?”

“ผมจดชื่อไว้แล้วครับ ผมจะตอบแทนเมื่อมีโอกาส”

หลินโมหยูไม่ใช่คนที่จะยอมเสียอะไรง่ายๆ ในเมื่อคุณมาถึงที่นี่แล้ว คราวหน้าฉันจะนำของขวัญมาให้คุณ

หลินโมหยูเดินเข้าไปใกล้ดอกบัวทองที่เสียหาย วางมือลงบนดอกบัว และในขณะเดียวกันก็ถ่ายทอดพลังวิญญาณของเธอลงไปในดอกบัวนั้น

เขาอยากรู้ว่าสมบัติวิเศษแห่งแดนสวรรค์นั้นมีอะไรพิเศษนักหนา

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สมบัติทางพุทธศาสนานั้นทรงพลังมากเพียงใด?

พลังมหาศาลพุ่งออกมาจากดอกบัวทองคำ กระแทกเข้าสู่จิตวิญญาณของหลินโมหยู

“เจ้ายังกล้าขัดขืนอีกหรือ!” หลินโมหยูตะโกนเบาๆ และพลังวิญญาณของเขาก็แปลงเป็นกำปั้นยักษ์ที่พุ่งเข้าใส่

การปะทะกันของพลังวิญญาณทำให้ร่างของหลินโมหยูสั่นไหวเล็กน้อย เขาไม่ได้เปรียบอะไรเลย

อาวุธเวทมนตร์ระดับเทพสวรรค์ที่ได้รับความเสียหายแล้วนี้ ยังคงมีพลังมหาศาลและไม่สามารถนำไปหลอมใหม่ได้ง่ายๆ

ทันใดนั้น เสียงสวดมนต์ของพุทธศาสนาก็ดังขึ้นในโลกวิญญาณ และวิญญาณลึกลับก็ปรากฏขึ้นในโลกวิญญาณของหลินโมหยู

หลินโมหยูเยาะเย้ยว่า “พระพุทธรูปโบราณดอกบัวทอง ข้าไม่คิดว่าเจ้าจะยังมีวิญญาณหลงเหลืออยู่ ดูเหมือนเจ้าจะไม่ยอมแพ้เสียที”

สายตาของพระพุทธรูปโบราณดอกบัวทองเย็นชา “ถึงแม้ข้าจะล้มเหลว ข้าก็จะลากคนอื่นลงไปด้วย”

“จิตวิญญาณระดับสูงสุด อายุไม่ถึงสองพันปี เจ้าต้องเป็นหลินโมหยูที่วัวตัวนั้นพูดถึงแน่ๆ หนุ่มและอนาคตไกลจริงๆ”

“แต่วันนี้ คุณจะต้องตาย!”

เขาได้รู้ถึงการมีอยู่ของหลินโมหยูจากนักบุญกอริลลา และตอนนี้เมื่อเขาได้เห็นวิญญาณของหลินโมหยูแล้ว มันก็ตรงกันโดยพื้นฐาน

หลินโมหยูกล่าวอย่างดูถูกว่า “ตอนนี้ข้าจะให้เจ้าเลือกสองทาง ทางแรกคือบอกข้าทุกอย่างที่เกิดขึ้นในระดับมหาปรมาจารย์ แล้วข้าจะอนุญาตให้เจ้าสลายไปเอง”

“ประการที่สอง ฉันจะเผาคุณให้ตาย และฉันรับประกันว่ากระบวนการทั้งหมดจะเจ็บปวดมาก”

“แน่นอน คุณเป็นเพียงวิญญาณที่ถูกแยกจากโลกต่างๆ ดังนั้นร่างกายที่แท้จริงของคุณจึงไม่ควรจะรู้สึกเจ็บปวด”

“พระพุทธรูปโบราณดอกบัวทอง ใช่ไหม? ฉันจะจำชื่อนี้ไว้”

“พระหัวล้าน ตอนนี้ท่านสามารถเลือกได้แล้ว!”

คำพูดของหลินโมหยูนั้นดูหมิ่นเหยียดหยามอย่างยิ่ง แสดงให้เห็นว่าไม่มีความเคารพต่ออีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย และในตอนท้ายเขายังเรียกอีกฝ่ายว่าพระหัวล้านอีกด้วย

พระพุทธเจ้าโบราณทรงพิโรธอย่างยิ่ง และทรงคำรามว่า “เจ้ากำลังหาเรื่องตาย!”

วิญญาณที่หลงเหลืออยู่ได้แปลงร่างเป็นพระพุทธรูป จากนั้นดวงอาทิตย์ดวงใหญ่ก็ผุดขึ้นมาจากพระพุทธรูป และดอกบัวทองคำก็ผลิบานอยู่แทบพระบาท

เขาใช้วิชาลับทางพุทธศาสนา เตรียมที่จะสังหารหลินโมหยูด้วยพลังเฮือกสุดท้าย

หลินโมหยูหัวเราะเบาๆ “นี่คือโลกแห่งกฎเกณฑ์ของฉัน คุณคิดอะไรอยู่กันแน่!”

เพียงชั่วขณะหนึ่ง นรกกระดูกในโลกแห่งกฎเกณฑ์ก็พลันปรากฏขึ้นต่อหน้าหลินโมหยูและโอบล้อมวิญญาณที่เหลืออยู่ของเธอ

การโจมตีทั้งหมดพุ่งเป้าไปที่นรกกระดูก ซึ่งสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แต่ก็ไม่แตกสลาย

หลินโมหยูยิ้มเล็กน้อย “ได้ผลจริงๆ!”

การโจมตี Bone Hell จะทำให้เกิดเครื่องหมายบน Bone Hell โดยอัตโนมัติ ทำให้คุณสามารถโจมตีผ่านเครื่องหมายนั้นได้

หลินโมหยูค้นพบว่ามีเครื่องหมายสองอันปรากฏขึ้น อันหนึ่งอยู่ตรงหน้าเขา และอีกอันอยู่ที่ระยะอนันต์

กล่าวอีกนัยหนึ่ง เครื่องหมายที่อยู่ห่างไกลนั้นถูกล็อกไว้ที่รูปที่แท้จริงของพระพุทธเจ้าโบราณดอกบัวทองในภพภูมิสามเณร!

การทำเครื่องหมายเสร็จสมบูรณ์แล้ว ชายคนนี้หมดประโยชน์แล้ว

“ในเมื่อคุณไม่ยอมบอก ก็อย่าบอกใครเลย!”

เปลวไฟแห่งการทำลายล้างลุกโชนขึ้น แปรเปลี่ยนเป็นทะเลเพลิงที่กลืนกินดวงวิญญาณที่เหลืออยู่

ในการจัดการกับวิญญาณของเทพเจ้าผู้ทรงคุณวุฒิ เปลวไฟแห่งการเผาไหม้คือทางเลือกเดียวเท่านั้น

เสียงกรีดร้องดังก้องไปทั่วเปลวไฟ หลินโมหยูจึงปรับลดกำลังยิงลงโดยตั้งใจ เพื่อให้ตัวเองได้ชื่นชมเปลวไฟไปอีกสักพัก

ในขณะเดียวกัน ศพหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในมือของหลินโมหยู—ศพของเซียนผู้สวมจีวรสีม่วง

“มันขึ้นอยู่กับโชคของคุณ!”

ขณะที่เขาพูดเบาๆ หยดน้ำจากบรรพบุรุษก็กระเด็นออกมา และความเชื่อนับร้อยล้านก็ลุกโชนขึ้นพร้อมกัน

คาถา: ระเบิดศพ!

บทที่ 2363 กำจัดให้สิ้นซาก หรือปล่อยให้ชะตากรรมเป็นไปตามครรภ์ของมัน

สถานที่แห่งนี้รู้จักกันในนามมหาสามเณร เป็นดินแดนบรรพบุรุษของพระพุทธเจ้าดอกบัวทองสวรรค์โบราณ

แสงทองอันยิ่งใหญ่ ดวงอาทิตย์อันยิ่งใหญ่ ดอกบัวทอง พระพุทธเจ้าโบราณแห่งสวรรค์ นี่คือพระนามอันทรงเกียรติของท่าน

ในพระพุทธศาสนา คำว่า “พระพุทธเจ้า” มีความหมายค่อนข้างกว้าง ผู้ใดที่มีระดับความสำเร็จทางจิตวิญญาณสูงสุดและมีการบำเพ็ญเพียรอย่างแข็งแกร่งที่สุดในด้านใดด้านหนึ่ง ก็สามารถเรียกตนเองว่าพระพุทธเจ้าได้

อย่างไรก็ตาม พระพุทธเจ้าสวรรค์เป็นตัวแทนของอาณาจักรหนึ่ง ซึ่งเทียบเท่ากับอาณาจักรสูงสุด

พระพุทธเจ้าโบราณแห่งสวรรค์เทียบเท่ากับแดนสวรรค์อันศักดิ์สิทธิ์

ส่วนดอกบัวทองคำนั้น แท้จริงแล้วเป็นชื่อทางพุทธศาสนาที่เขาตั้งให้ตัวเอง และในสายตาของคนที่ไม่นับถือพุทธศาสนาหลายคน มันก็เป็นเพียงเรื่องหลอกลวง

ผู้ที่มีระดับความรู้เดียวกันมักเรียกท่านว่า พระพุทธเจ้าดอกบัวทอง

ภายในอาณาจักรของสามเณรผู้ยิ่งใหญ่ เสียงสวดมนต์ของพระพุทธศาสนาดังก้องกังวาน และพระพุทธรูปทองคำโบราณแห่งสวรรค์กำลังทรงแสดงธรรมเทศนาอยู่

ใต้ที่ประทับของท่านมีพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ 108 องค์

พระพุทธเจ้าทั้งหลายทรงหลับพระเนตรและทรงฟังเสียงสวดมนต์ เพื่อบำเพ็ญเพียร ทำความเข้าใจคำสอนอันลึกซึ้งของพระพุทธศาสนา และเพิ่มพูนคุณธรรมทางจิตวิญญาณให้สูงขึ้น

ฉันหวังว่าสักวันหนึ่งฉันจะได้เข้าไปอยู่ในดินแดนของพระพุทธเจ้าโบราณและได้รับการเคารพนับถือในฐานะบรรพบุรุษ

น่าเสียดายที่ตลอดหลายปีที่ผ่านมา มีพระพุทธเจ้าสวรรค์มากมายปรากฏขึ้นในแดนสามเณร แต่มีเพียงพระพุทธเจ้าสวรรค์โบราณเพียงองค์เดียวเท่านั้น

เหนืออาณาจักรสามเณรผู้ยิ่งใหญ่ ดอกบัวทองคำหมุนช้าๆ แผ่รัศมีสีทองนับไม่ถ้วน

ในสายตาของชาวพุทธนับไม่ถ้วน พระพุทธรูปดอกบัวทองคำนั้นมีพลังเหนือธรรมชาติอันยิ่งใหญ่และคำสอนทางพุทธศาสนาอันไร้ขอบเขต

ทันใดนั้น ดอกบัวสีทองที่ลอยอยู่ในอากาศก็หยุดลงอย่างกะทันหัน และแสงสีทองที่โปรยปรายลงมาก็หายไปในทันที

เสียงสวดมนต์ของพุทธศาสนาหยุดลงชั่วขณะ ตามด้วยเสียงคำรามดังกึกก้องที่ดังก้องไปทั่วทั้งชุมชนสามเณร

แผ่นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง และดอกบัวทองคำก็แตกกระจาย

พระพุทธเจ้าทั้งหลายตื่นขึ้นด้วยเสียงคำรามอย่างกะทันหัน และเมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น ดวงตาของพวกเขาก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัว

พระพุทธรูปดอกบัวทองคำผู้กำลังสอนธรรมะอยู่นั้น จู่ๆ ก็แตกสลาย แสงสว่างบนพระวรกายของพระพุทธเจ้าหายไปอย่างไร้ร่องรอย

ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นต่างตกตะลึง และบรรยากาศก็เงียบสงัดและอึดอัดอย่างเหลือเชื่อ

สักครู่ต่อมา เสียงร้องด้วยความตกใจก็ดังขึ้นทำลายความเงียบสงบ: “พระพุทธเจ้าปรินิพพานแล้ว!”

ไม่แน่ชัดว่าพระพุทธเจ้าองค์ใดในสวรรค์ทรงร้องเรียก แต่ในที่สุดพระพุทธเจ้าองค์อื่นๆ ก็ตอบสนอง

พวกเขามาถึงข้างพระพุทธรูปดอกบัวทองคำในพริบตาเดียว แต่กลับพบว่าพระพุทธรูปดอกบัวทองคำนั้นสิ้นพระชนม์ไปแล้ว

ร่างกายแตกสลาย จิตวิญญาณสูญสิ้น และความตายเป็นไปไม่ได้อีกต่อไป

พระพุทธรูปดอกบัวทองคำ ผู้ซึ่งกำลังแสดงธรรมอยู่เมื่อครู่ก่อนหน้านี้ ได้สิ้นพระชนม์ไปอย่างกะทันหัน ซึ่งเป็นเรื่องที่ยากจะยอมรับได้

“ใครเป็นคนทำแบบนี้?!”

พระพุทธเจ้าทุกพระองค์ต่างมีคำถามนี้อยู่ในใจ แต่พระองค์ก็ไม่สามารถหาคำตอบได้

ว่ากันว่าแม้แต่พระพุทธรูปดอกบัวทองคำเองก็ไม่ทราบว่าพระองค์สิ้นพระชนม์ด้วยสาเหตุใด ดังนั้นคนภายนอกจะรู้ได้อย่างไร?

มีคนกล่าวว่า “รีบส่งข้อความนี้ไปยังแดนพุทธศาสนิกชน แล้วให้พระพุทธเจ้าที่นั่นเสด็จมาพิจารณาตัดสิน”

“ใช่ๆๆ รีบส่งข้อความไปยังดินแดนพุทธศาสนาโดยเร็ว!”

โลกของสามเณรเกิดความโกลาหล และพระพุทธเจ้าทั้งหลายก็ดูตื่นตระหนกเป็นอย่างยิ่ง

…

หลินโมหยูจุดระเบิดศพของเซียนเจไดชุดม่วง ส่งผลให้ศพของพระพุทธเจ้าดอกบัวทองซึ่งอยู่ในอาณาจักรสามเณรชั้นสูงที่อยู่ห่างไกลระเบิดตามไปด้วย

ความสามารถของศพในการระเบิดได้โดยไม่คำนึงถึงเวลาและสถานที่ถูกนำมาใช้อย่างเต็มที่

หลังจากร่ายเวทมนตร์แล้ว เครื่องหมายที่อยู่ไกลออกไปก็หายไป

“มันตายแล้วเหรอ? หรือว่ารอยนั้นถูกลบไปแล้ว?”

หลินโมหยูรู้สึกว่ารอยสักของเธอกำลังหายไป แต่เธอก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

ระยะทางไกลเกินไป เรามองไม่เห็นหรือสัมผัสไม่ได้

เขามั่นใจว่าการระเบิดศพนั้นประสบความสำเร็จ และถึงแม้พระพุทธรูปโบราณดอกบัวทองจะไม่ตาย เขาก็คงไม่สบายใจอยู่ดี

นี่เป็นครั้งแรกที่หลินโมหยูใช้เทคนิคระเบิดศพจากระยะไกลขนาดนี้ และเขาก็ได้รับประสบการณ์ใหม่ทั้งหมด

การระเบิดของศพดูเหมือนจะปลุกพลังลึกลับบางอย่างขึ้นมา พลังที่มีลักษณะคล้ายกฎ แต่ไม่ใช่กฎแห่งมหาโลก หากแต่เป็นกฎแห่งเต๋าอันยิ่งใหญ่จากนอกโลก

มันมีความคล้ายคลึงกับกฎแห่งเต๋าอันยิ่งใหญ่ของเหล่าเทพลิชอยู่บ้าง

เป็นเพราะการมีอยู่ของกฎแห่งมหาเต๋าอย่างแท้จริง การระเบิดของศพจึงสามารถละเลยเวลาและอวกาศได้

มันไม่ใช่แค่เรื่องการก้าวข้ามเวลาและอวกาศในระดับใหญ่เท่านั้น แต่ยังเกี่ยวกับการสามารถเพิกเฉยต่อเวลาและอวกาศได้แม้กระทั่งในระดับที่นอกเหนือจากระดับใหญ่นั้นด้วย

สิ่งนี้ทำให้หลินโมหยูมองการระเบิดของศพในมุมมองใหม่ เขาสัมผัสได้ถึงความแตกต่างในการระเบิดของศพ

ระดับความเข้าใจของหลินโมหยูในปัจจุบันแตกต่างออกไป และความรู้ด้านเวทมนตร์ของเขาก็แตกต่างจากเดิมอย่างสิ้นเชิง

ย้อนกลับไปในตอนที่เขาใช้ความสามารถในการชุบชีวิต เมื่อครั้งที่มันยังอยู่ในโลกเล็กๆ เขาได้ชุบชีวิตเผ่าเซิร์กขึ้นมา

เผ่าเซิร์กไม่ใช่สิ่งมีชีวิตจากมหาโลก หากการคืนชีพเป็นเพียงเวทมนตร์ในมหาโลก ก็เป็นไปไม่ได้ที่การคืนชีพจะชุบชีวิตเผ่าเซิร์กขึ้นมาได้

การฟื้นคืนชีพของผู้ตายและการระเบิดของศพต่างก็อยู่เหนือขอบเขตของโลกอันยิ่งใหญ่ และกฎที่พวกมันก่อขึ้นดูเหมือนจะเกี่ยวข้องกับกฎแห่งมหาเต๋า

แม้หลังจากที่ห่างเหินจากโลกภายนอกแล้ว มันก็ยังคงสามารถทำหน้าที่ของมันได้อย่างเต็มที่

ในทางตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง ก็มีเวทมนตร์อย่างเช่น วิญญาณผีดิบ

เหล่าอันเดดจะสูญเสียหน้าที่ของตนเมื่อออกจากโลกอันยิ่งใหญ่ไปแล้ว

ความแตกต่างในเทคนิคทำให้หลินโมหยูรู้สึกแปลกๆ

“ถ้าหากระบบเวทมนตร์ของฉันเป็นการสืบทอดอย่างสมบูรณ์ ทำไมจึงเกิดความขัดแย้งเช่นนี้ขึ้น?”

“ถ้าอย่างนั้น นรกกระดูกก็คงอยู่นอกเหนือมหาโลก เทียนหลงบอกว่ามีนรกจริงๆ ในโลกของพวกเขา นรกกระดูกนี้เกี่ยวข้องกับนรกที่เขาพูดถึงหรือเปล่า?”

หลินโมหยูพึมพำกับตัวเอง รู้สึกว่าคำถามที่เขากำลังครุ่นคิดอยู่นั้นยากเกินกว่าที่เขาจะตอบได้ในตอนนี้

ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็เป็นเพียงผู้มีอำนาจสูงสุดเพียงครึ่งเดียวเท่านั้น ยังห่างไกลจากคำว่าผู้มีอำนาจสูงสุดอย่างแท้จริง

เปลวไฟที่เผาผลาญโลกได้ดับลง และวิญญาณที่เหลืออยู่ของพระพุทธรูปดอกบัวทองโบราณก็ถูกเผาไหม้จนเป็นเถ้าถ่าน

อาวุธเวทมนตร์ดอกบัวทองที่เสียหายยังคงเงียบสนิท และหลินโมหยูสามารถหยิบไปได้อย่างง่ายดาย

วัตถุมงคลชิ้นนี้ได้รับความเสียหายอย่างหนัก อยู่ที่แดนสวรรค์ชั้นสูง และไม่มีมนุษย์คนใดสามารถซ่อมแซมได้

สำหรับคนอื่นๆ ในระดับเซียนสวรรค์ นี่เป็นเพียงเศษขยะชิ้นหนึ่ง แต่สำหรับหลินโมหยูแล้ว มันคือสิ่งของล้ำค่าที่มีศักยภาพสูง