เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #2025มาตรา 2025

#2025มาตรา 2025

บทที่ 2025

“เอาล่ะ เลิกเพ้อฝันได้แล้ว ตั้งใจฝึกฝนต่อไป อัพเกรดโลกแห่งทะเลเขตแดนให้ถึงระดับเจ็ด แล้วก็รวบรวมต้นกำเนิดของมัน แค่นั้นเอง”

“ส่วนสิ่งมีชีวิตในโลกทะเลชายแดนนั้น ถ้าคุณทนไม่ได้ที่จะฆ่าพวกมัน คุณก็สามารถเก็บพวกมันใส่กล่องแล้วพาพวกมันไป ปล่อยให้พวกมันใช้ชีวิตอยู่ในโลกแห่งกฎเกณฑ์ของคุณก็ได้”

“เราสามารถเดินทางไปยังทวีปต้นกำเนิดและหาที่ตั้งถาวรให้พวกเขาได้ หลังจากหนึ่งพันหรือแปดร้อยปี พวกเขาก็จะสามารถปรับตัวได้”

หลินโมหยูไม่สนใจคำพูดของซุยจือเทียนจุน มัวแต่คิดถึงความเป็นไปได้ที่จะนำโลกแห่งทะเลขอบเขตไปด้วย

“โลกแห่งกฎเกณฑ์ของฉันสร้างขึ้นโดยใช้โลกที่ใหญ่กว่าเป็นแม่แบบ และมีความคล้ายคลึงกับโลกที่ใหญ่กว่าอย่างมาก ดังนั้นจึงไม่ใช่ปัญหา”

“เจตจำนงโดยสัญชาตญาณในปัจจุบันของโลกอันยิ่งใหญ่ใกล้เคียงกับของฉันมาก ดังนั้นมันไม่น่าจะเป็นปัญหาอะไร ท้ายที่สุดแล้ว ฉันไม่ได้พยายามทำลายมัน เพียงแค่ย้ายมันไปยังที่อื่น มันดีกว่าการพยายามเก็บเกี่ยวแก่นแท้ของมันมาก” มัน…

“อย่างไรก็ตาม พลังแห่งอาณาจักรของข้ายังไม่แข็งแกร่งพอ ข้าคงยังไม่สามารถผนวกมหาโลกได้ ดูเหมือนว่าขั้นตอนต่อไปของข้าคือการเสริมความแข็งแกร่งให้กับอาณาจักรและเพิ่มระดับการฝึกฝนของข้า”

เมื่อเห็นว่าหลินโมหยูยังคงเงียบอยู่ ซุยจือเทียนจุนจึงอดไม่ได้ที่จะถามว่า “นี่ เจ้าหนู กำลังคิดอะไรอยู่เหรอ?”

แววตาที่แน่วแน่ค่อยๆ ปรากฏขึ้นในดวงตาของหลินโมหยู หัวใจของซุยจือเทียนจุนเต้นแรงขึ้น เขารู้สึกไม่ดี “เฮ้ เจ้าหนู อย่าตัดสินใจอะไรหุนหันพลันแล่น อย่าทำลายอนาคตที่สดใสของตัวเองแบบนี้”

หลินโมหยูส่ายศีรษะเบาๆ “รุ่นพี่เคยบอกว่าบางเส้นทางนั้นยากลำบาก แต่ก็เป็นเส้นทางที่แข็งแกร่งที่สุด”

“หากคุณต้องการเป็นคนเข้มแข็งอย่างแท้จริง คุณต้องก้าวเดินบนเส้นทางที่ยากลำบากนี้”

“ฉันไม่ต้องการเดินตามรอยคนอื่น ฉันต้องการเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด นี่คือหัวใจแห่งเต๋าของฉัน!”

เซียนผู้หยุดน้ำได้สัมผัสถึงหัวใจแห่งเต๋าของหลินโมหยู และในชั่วขณะหนึ่ง เขาก็ไม่สามารถโต้แย้งเขาได้

“เส้นทางที่แข็งแกร่งที่สุด—ฟังดูสมเหตุสมผล ใครเป็นคนพูดอย่างนั้น?”

หลินโมหยูยิ้มและกล่าวว่า “รุ่นพี่ที่ผมพบตอนที่ผมเริ่มฝึกฝนใหม่ๆ ก็เป็นเพื่อนที่ดีของผมคนหนึ่ง”

เซียนผู้หยุดน้ำถามด้วยความสงสัยว่า “ตอนเริ่มฝึกฝนเนี่ยนะ? เขาแข็งแกร่งแค่ไหน?”

“น่าจะเป็นเต๋าจุนนะ”

ท่านผู้ทรงคุณวุฒิแห่งสายน้ำถึงกับตกตะลึง “ท่านรู้จักท่านผู้ทรงคุณวุฒิแห่งเต๋าตั้งแต่เริ่มฝึกฝนเลยหรือ? ท่านผู้ทรงคุณวุฒิแห่งเต๋าอยู่ในโลกของท่านหรือ? เป็นไปไม่ได้!”

หลินโมหยูกล่าวว่า “เมื่อหลายปีก่อน มีโลกเล็กๆ โลกหนึ่งแยกตัวออกมาจากโลกแห่งทะเลเขตแดน ฉันไม่รู้ว่าคุณเคยเห็นมันหรือเปล่า”

เทพผู้ทรงอำนาจหยุดน้ำเอียงศีรษะอย่างเห็นได้ชัด ราวกับว่าจำเรื่องนั้นไม่ได้เลย

หลินโมหยูจึงเตือนเขาว่า “ตอนที่ฉันมาจากแดนรบก่อนหน้านี้ เพื่อนของฉันเคยลงมือครั้งหนึ่ง”

เทพผู้หยุดน้ำยังคงจำเรื่องนั้นไม่ได้เลย

สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่าวิธีการโจมตีของอันทาเรสมีความซับซ้อนมากและไม่สามารถหลบเลี่ยงสายตาของเทพผู้พิทักษ์หยุดน้ำได้

เซียนผู้หยุดน้ำมองหลินโมหยูด้วยสายตาสงสัย ราวกับถามว่า “เจ้าพูดจริงหรือ เด็กน้อย?” หลินโมหยูคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงกล่าวว่า “โปรดมากับข้า!”

เขาบินไปในทิศทางตรงกันข้ามกับโลกอันยิ่งใหญ่ เวลาผ่านไปนานแล้วนับตั้งแต่เขาจากโลกเล็กของเขามา และเขาก็เดินทางมาไกลมากในโลกอันยิ่งใหญ่แล้ว

เมื่อพลังของหลินโมหยูเพิ่มมากขึ้น การเชื่อมต่อของเธอกับโลกอันยิ่งใหญ่ก็แข็งแกร่งขึ้นเช่นกัน และระยะทางที่เธอสามารถรักษาไว้ได้นั้นสูงถึง 400,000 เมตร

หลินโมหยูเหาะขึ้นไปจนถึงระดับความสูง 400,000 เมตร ภายใต้สายตาที่งุนงงของซุยจือเทียนจุน เขาชี้ไปยังระยะไกลและทะยานเข้าสู่กฎแห่งกาลเวลา แม่น้ำสายยาวปรากฏขึ้นอย่างเลือนราง และพลังแห่งการย้อนเวลาก็ได้เผยออกมา!

บทที่ 2427 ชะตาชีวิตของคุณนั้นพิเศษสุด

“การย้อนเวลา? คุณจะใช้การย้อนเวลาได้อย่างไร?”

ดวงตาของเซียนผู้หยุดน้ำเบิกกว้างอีกครั้ง เขารู้สึกว่าแรงกระแทกที่เขาได้รับจากหลินโมหยูนั้นรุนแรงกว่าทุกสิ่งที่เขาเคยประสบมาตลอดชีวิต

หลินโมหยูกล่าวว่า “ข้ารู้กฎของเวลา ดังนั้นการย้อนเวลาจึงไม่ใช่เรื่องปกติหรือ?”

กฎแห่งเวลาสามารถนำมาใช้ในทะเลเขตแดนได้จริง แต่จะได้รับผลกระทบ และช่วงเวลาที่สามารถย้อนกลับไปได้นั้นจะไม่สามารถไกลเท่ากับในโลกอันยิ่งใหญ่

แต่การย้อนกลับไปเมื่อแปดหรือสิบปีก่อนไม่ใช่เรื่องยากอะไร

เทพผู้ทรงอำนาจหยุดน้ำส่ายศีรษะ “ไม่ ที่ข้าหมายถึงคือ โลกแห่งทะเลพรมแดนของท่านมีกฎแห่งเวลาด้วยหรือไม่?”

หลินโมหยูพยักหน้า “ใช่”

นักปราชญ์ผู้หยุดน้ำได้กล่าวว่า “ถ้ามันมีกฎแห่งเวลา มันก็ต้องมีกฎแห่งอวกาศด้วย ใช่ไหม?”

หลังจากได้รับคำตอบรับจากหลินโมหยู สายตาของเทพผู้หยุดยั้งน้ำก็ยิ่งประหลาดใจมากขึ้นไปอีก “พระเจ้าช่วย! รากฐานแห่งท้องทะเลโลกของท่านแข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อ!”

โลกแห่งขอบเขตทั้งหมดวิวัฒนาการมาจากอาณาจักรดั้งเดิม ความแข็งแกร่งของอาณาจักรดั้งเดิมนั้น ในระดับหนึ่ง กำหนดรากฐานของโลกแห่งขอบเขต

แม้ว่าโลกแห่งทะเลเขตแดนจะสามารถกลืนกินแก่นแท้ของโลกอื่น ๆ ในระหว่างกระบวนการเติบโตของมัน แต่ก็ยังคงเสริมสร้างและพัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่อง

อย่างไรก็ตาม บางครั้งรากฐานก็ยากที่จะเปลี่ยนแปลง

โลกต่างๆ ที่มหาโลกเคยกลืนกินไปก่อนหน้านี้ เช่น อาณาจักรเสือปีศาจ อาณาจักรวิญญาณบริสุทธิ์ และอาณาจักรแห่งการต่อสู้ ไม่มีกฎแห่งกาลเวลาและอวกาศอยู่

ผู้ทรงคุณวุฒิแห่งสวรรค์ผู้หยุดน้ำได้กล่าวว่า “กฎแห่งกาลเวลาและอวกาศเป็นกฎที่ยิ่งใหญ่สองข้อ ไม่ใช่ทุกโลกในทะเลแห่งอาณาจักรจะมีกฎเหล่านี้ หากมี ก็มักจะมีเพียงข้อใดข้อหนึ่ง หรือไม่ก็มีกฎที่ไม่สมบูรณ์”

“โลกใต้ทะเลของคุณทรงพลังและน่าประทับใจมากจริงๆ!”

หลินโมหยูยิ้มและกล่าวว่า “ฉันก็คิดว่าโลกแห่งความยิ่งใหญ่นั้นดีมากเช่นกัน!”

เมื่อเวลาหวนกลับ แม่น้ำแห่งกาลเวลาได้ทอดเงาและแสงอันกว้างใหญ่ไพศาล เผยให้เห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในอดีต ในบริเวณที่ถูกปกคลุมด้วยแสงและเงา โลกเล็กๆ โลกหนึ่งก็ปรากฏขึ้นอย่างฉับพลัน

ดวงตาของจอมเวทผู้หยุดยั้งน้ำเบิกกว้างด้วยความไม่เชื่อ “มีอยู่จริงเหรอ! ทำไมฉันถึงไม่เคยเห็นมันมาก่อน!” โลกนั้นเล็กเหลือเชื่อ เล็กกว่าหนึ่งในหมื่นของโลกใหญ่เสียอีก—เป็นเพียงจุดเล็กๆ แต่จอมเวทผู้หยุดยั้งน้ำปกครองผืนน้ำนี้และรับรู้ทุกสิ่งทุกอย่างภายในนั้น เขาจะไม่พลาดแม้แต่การปรากฏตัวของโลกที่เล็กที่สุด

แต่ครั้งนี้เขาไม่สนใจ

ทันใดนั้น สีหน้าของเทพผู้หยุดยั้งน้ำก็เปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน “ระวังตัวด้วย!”

ร่างกายทั้งหมดของมันหดตัวลงในทันที ป้องกันตัวเองด้วยกระดองหนา และด้วยเหตุนี้จึงปกป้องหลินโมหยูไว้ได้

พลังแห่งกาลอวกาศได้พุ่งเข้าใส่ซุยจือเทียนจุนอย่างรุนแรง

เกิดการแตกหักอย่างรุนแรงในห้วงเวลาและอวกาศ กระดองเต่าที่แข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อของเทพผู้ทรงพลังที่หยุดยั้งน้ำได้ เกิดรอยแตกขนาดใหญ่ขึ้นในทันที

ภายใต้การโจมตีของพลังแห่งกาลอวกาศ กระดองเต่าถูกแบ่งออกเป็นส่วนนับไม่ถ้วน แต่ละส่วนเข้าไปอยู่ในกาลอวกาศที่แตกต่างกันชั่วขณะหนึ่ง โดยใช้พลังแห่งกาลอวกาศในการตัดตัวเอง

ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วเกินไป กว่าหลินโมหยูจะทันได้ตั้งตัว สำนักซุยจือเทียนจุนก็โดนโจมตีไปแล้ว และการย้อนเวลาก็หยุดลงทันที แสงและเงาหายไป

เทพผู้ทรงอำนาจหยุดน้ำถึงกับหอบหายใจ ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว “ข้าเกือบ ข้าเกือบตายที่นี่”

หลินโมหยูไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าเรื่องราวจะพัฒนาไปในลักษณะนี้

ขณะที่เขากำลังจะพูดอะไรบางอย่าง เทพเซียนหยุดน้ำก็ตะโกนขึ้นอีกครั้งว่า “อย่าพูด ไปก่อน!” เขาตกใจมากและรีบออกไปพร้อมกับหลินโมหยูทันที

แม้หลังจากกลับไปยังขอบโลกอันยิ่งใหญ่แล้ว เทพผู้ทรงอำนาจหยุดน้ำก็ยังคงสั่นสะเทือนอยู่ “โลกที่คุณพูดถึงนั่นคือโลกแบบไหนกัน? จะมีสิ่งที่น่ากลัวเช่นนั้นได้อย่างไร?”

หลินโมหยูกล่าวขอโทษว่า “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ตอนที่ฉันอยู่ในโลกใหญ่ครั้งก่อน ฉันถูกพลังแห่งกาลอวกาศโจมตีจริง แต่ครั้งนี้มันเป็นแค่การย้อนเวลา”

“และฉันก็ยังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น คุณช่วยอธิบายให้ฉันฟังได้ไหม?”

เทพผู้ทรงอำนาจหยุดน้ำกล่าวว่า “เมื่อกี้เจ้าทำให้เต่าแก่ตกใจตายเลย เจ้าต้องชดใช้ให้ข้า”

“เข้าใจแล้ว!” หลินโมหยูกล่าวโดยไม่ลังเล และโยนเหล้าองุ่นเก่าแก่สองเหยือกออกไป

เทพผู้ทรงอำนาจหยุดน้ำได้ดื่มน้ำไปกว่าพันกิโลกรัมเพื่อสงบสติอารมณ์ “ตามที่คุณบอก โลกเล็กๆ นั้นถูกแยกออกจากโลกแห่งทะเลเขตแดนโดยใช้กำลัง”

“คุณรู้ไหมว่าคนประเภทไหนที่มีความสามารถนี้?”

“ยิ่งไปกว่านั้น เขายังสามารถโจมตีได้โดยตรงจากการย้อนเวลาโดยใช้ร่องรอยแห่งกาลเวลา สิ่งมีชีวิตประเภทนี้ช่างน่าสะพรึงกลัว!”

ความคิดแรกของหลินโมไม่ได้อยู่ที่อันตัส แต่เป็นชายชราในชุดคลุมสีเขียว

บางทีอาจมีเพียงเขาคนเดียวที่มีความสามารถนี้

หลินโมหยูรู้สึกอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับชายชราในชุดคลุมสีเขียวเป็นอย่างมาก เขาสามารถข่มขู่แอนทาเรสให้ไม่ยอมเปิดเผยชื่อ และโจมตีโดยตรงผ่านมิติเวลา เกือบจะสังหารเซียนหยุดน้ำได้

หลินโมหยูกล่าวว่า “ฉันคิดว่าฉันเคยเห็นเขามาก่อน”

“หุบปาก!” เทพผู้พิทักษ์น้ำตะโกน “อย่าพูดอะไรทั้งนั้น อย่าพูดอะไรเลย ฉันไม่อยากรู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับเขาทั้งนั้น”

“อย่าบอกชื่อหรือหน้าตาของเขาให้ฉันรู้”

“อย่าแม้แต่คิดเลย ถ้าคิดมาก มันอาจจะรับรู้ได้”

“ถ้าเอ่ยชื่อเขาขึ้นมา เขาอาจจะโผล่มาตรงหน้าแล้วตบหน้าคุณจนตายได้ทุกเมื่อเลย!” หลินโมหยูหัวเราะเบาๆ “มันไม่น่ากลัวขนาดนั้นหรอกใช่ไหม? ฉันเคยคุยกับเขาด้วยซ้ำ และเขายังเลี้ยงชาฉันอีกด้วย”

เทพผู้ทรงอำนาจหยุดน้ำอุทานว่า “แน่ใจนะว่าไม่ได้ล้อเล่น? สิ่งมีชีวิตแบบนั้นคงจะคุยกับท่านและเชิญท่านดื่มชาด้วยซ้ำ”

หลินโมหยูพยักหน้าเล็กน้อย “ใช่”

ท่านผู้ทรงคุณวุฒิแห่งวอเตอร์ สต็อป ถึงกับพูดไม่ออก “ชีวิตท่านดีเกินไป ท่านยังได้พบกับคนแบบนี้อีก ดูเหมือนชะตาของท่านจะพิเศษเหลือเกิน”

“เด็กน้อย คนแบบนี้ไม่นัดพบปะสังสรรค์กับใครเล่นๆ หรอกนะ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการไปดื่มชาด้วยกันเลย”

“พวกเขาอยู่สูงขึ้นไป มองลงมายังสิ่งมีชีวิตทั้งปวง”

“สำหรับพวกเขาแล้ว การแย่งชิงอำนาจของพวกเขานั้นดูไร้สาระราวกับเป็นเกม”

“มันเหมือนกับสงครามโลกในทะเลเขตแดน ต้นกำเนิดระดับเจ็ดของโลกที่แม้แต่ผู้ทรงคุณวุฒิระดับสวรรค์ก็ยังต่อสู้สุดชีวิตเพื่อแย่งชิงนั้น ไร้ค่าในสายตาของสิ่งมีชีวิตประเภทนั้น”

หลินโมหยูถามว่า “แล้วพวกเขากำลังตามล่าอะไรอยู่ล่ะ?”

ผู้ทรงคุณวุฒิผู้หยุดน้ำได้กล่าวว่า “ฉันจะรู้ได้อย่างไร? ฉันไม่ใช่หนึ่งในนั้น มีแต่พวกเจ้าเท่านั้นที่จะเข้าใจ เมื่อไปถึงระดับนั้นแล้ว”

“แต่ในเมื่อเขายินดีที่จะคุยกับคุณและถึงขั้นชวนคุณไปดื่มชา เขาก็น่าจะคิดว่าคุณมีโอกาส…”

หัวใจของหลินโมหยูเต้นแรง “หมายความว่า ฉันมีโอกาสที่จะเป็นเหมือนเขาเหรอ?”

เทพผู้ทรงอำนาจหยุดน้ำหัวเราะเบาๆ “เจ้าคิดมากไปแล้ว ที่จริงข้าหมายความว่า บางทีเจ้าอาจมีโอกาสได้เป็นศิษย์ของท่านก็ได้”

“อย่าสงสัยในสิ่งที่เต่าแก่พูด คุณจะเข้าใจเมื่อไปถึงทวีปต้นกำเนิด”

หลินโมหยูพยักหน้า “ตกลง แต่กว่าจะถึงทวีปต้นกำเนิดยังอีกไกล เรายังไม่สามารถเผชิญหน้ากับอาณาจักรโลกอื่นได้ในตอนนี้ และกว่าที่มหาโลกจะก้าวหน้าไปถึงระดับที่เจ็ดก็ต้องใช้เวลานาน”

“ยิ่งไปกว่านั้น ระดับการฝึกฝนของข้ายังห่างไกลจากคำว่าเพียงพอ หากปราศจากผู้ทรงคุณวุฒิระดับสูง ข้าก็ไม่สามารถพัฒนามหาโลกได้”

เทพผู้ทรงอำนาจหยุดน้ำกล่าวว่า “ในประเด็นนี้ ข้าควรจะกล่าวอะไรบางอย่างแก่ท่าน นอกเหนือจากการแข่งขันในทะเลเขตแดนแล้ว ยังมีวิธีอื่นในการยกระดับมหาโลกภายในทะเลเขตแดนอีกด้วย”

หลินโมหยูเงี่ยหูฟังทันทีและตั้งใจฟังอย่างจดจ่อ

ซุยจือเทียนจุนกล่าวว่า “อีกสักพัก พระราชาจะออกพระราชกฤษฎีกาเขตแดนทะเล และแต่ละอาณาจักรทะเลในแต่ละภูมิภาคสามารถส่งตัวแทนไปปฏิบัติภารกิจที่พระราชาทรงมอบหมายได้”

“ตราบใดที่งานเสร็จสมบูรณ์และได้ผลลัพธ์ที่ดี กษัตริย์จะพระราชทานรางวัล”

“โดยปกติแล้ว รางวัลที่ได้รับคือโลกที่เสียหายจากสงครามโลก โลกเหล่านี้สามารถนำมากลั่นกรองและดูดซับโดยตรงเพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้กับโลกทะเลของตนเองได้”

“ในพื้นที่ทะเลของฉันแห่งนี้ มีเพียงสองหรือสามคนเท่านั้นที่มีคุณสมบัติที่จะเข้าร่วม และคุณก็เป็นหนึ่งในนั้น”

“ผมจะไม่ลงรายละเอียด คุณจะรู้เองเมื่อถึงเวลา”

บทที่ 2428 ออกไปซะ ถ้าไม่อยากพูดก็อย่าพูด

เทพผู้ทรงอำนาจหยุดน้ำไม่ได้อธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับคำสั่งทะเลเขตแดน เพราะแม้แต่ตัวท่านเองก็ยังไม่แน่ใจในเนื้อหาที่เฉพาะเจาะจง ผู้ที่เข้าร่วมในคำสั่งทะเลเขตแดนทุกคนจะต้องปฏิบัติตามคำสั่งของราชาทะเลเขตแดนเพื่อปฏิบัติภารกิจพิเศษ และผู้เข้าร่วมทุกคนในคำสั่งทะเลเขตแดนจะต้องเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ

ตามคำกล่าวของเทพเจ้าผู้หยุดยั้งน้ำ พระราชกฤษฎีกาเขตแดนทะเลได้ถูกประกาศใช้หลายครั้ง และมีผู้คนนับไม่ถ้วนเข้าร่วม

ผู้เข้าร่วมแต่ละคนได้รับการแนะนำจากผู้ดูแลทางน้ำเช่นเดียวกับเขา และโดยปกติจะมีผู้เข้าร่วมสามถึงห้าคนต่อทางน้ำหนึ่งสาย

หากบุคคลที่คุณแนะนำประสบความสำเร็จ พวกเขาก็จะได้รับรางวัลเช่นกัน

หลินโมหยูรู้สึกว่าพระราชกฤษฎีกาเขตแดนทะเลที่พระราชาทรงออกนั้นต้องมีความหมายที่ลึกซึ้งกว่านั้น

ความหมายที่ลึกซึ้งกว่านั้นยังคงไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด

อย่างไรก็ตาม เกือบทุกคนที่ไปที่นั่นกลับมาอย่างปลอดภัย หรืออย่างมากก็ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องกังวลมากเกินไป

ท่านผู้ทรงคุณวุฒิผู้หยุดยั้งน้ำได้กล่าวอย่างตรงไปตรงมาว่า ถ้ามันอันตรายเกินไป ท่านคงไม่ส่งข้ามา

ทั้งสองรู้จักกันมาหลายปีแล้ว และก่อนที่พวกเขาจะรู้ตัว ซุยจือเทียนจุนก็เริ่มมองหลินโมหยูเป็นเพื่อนคนหนึ่ง

หลินโมหยูได้ทุ่มเทตัวเองให้กับการล่าปลาประหลาดอีกครั้ง คราวนี้พลังของเขาเพิ่มขึ้นอย่างมาก และความเร็วในการสะสมพลังก็เหนือกว่าแต่ก่อนมาก

ด้วยอัตราปัจจุบัน การสะสมวัสดุที่จำเป็นสำหรับ Origin ระดับที่เจ็ดในโลกทะเลชายแดนจะต้องใช้เวลาเฉลี่ย 200 วัน

หลินโมหยูต้องการรวมเวทมนตร์ทั้งหมดของเขาเข้ากับพลังต้นกำเนิดระดับเจ็ด เขาคำนวณแล้วว่าเหลือเวทมนตร์อีกสิบเอ็ดบท ซึ่งรวมถึงสามบทที่ได้รวมเข้ากับพลังต้นกำเนิดระดับห้าไปแล้ว

แม้ว่าการหลอมรวมกับจุดกำเนิดลำดับที่เจ็ดแต่ละครั้งจะประสบความสำเร็จ ก็ยังคงต้องใช้เวลาในทะเลเขตแดนถึง 2200 วัน

สำหรับโลกโดยรวมแล้ว นั่นหมายถึงระยะเวลาถึง 60,000 ปีเต็ม

นี่เป็นช่วงเวลาที่ยาวนานมาก หกหมื่นปีต่อมา พระผู้ทรงคุณวุฒิระดับสวรรค์น่าจะถือกำเนิดขึ้นในโลกอันยิ่งใหญ่แล้ว และอาจจะมีมากกว่าหนึ่งองค์ด้วยซ้ำ

อย่างไรก็ตาม หลินโมหยูไม่สนใจ ตราบใดที่มันไม่กระทบต่อผลประโยชน์ของเธอเอง เธอก็จะไม่สนใจพวกเขา

เขามีภารกิจของตัวเอง และเป้าหมายของเขานั้นกว้างไกลเกินกว่าจะมุ่งสู่สวรรค์ เขาต้องวางรากฐานที่มั่นคงเสียก่อน

…

หยูชิงโร่วและหยูจูค่อยๆ ปรับตัวเข้ากับกฎของทะเลเขตแดน และเริ่มเตรียมตัวที่จะก้าวข้ามไปยังอีกฝั่ง

หลินโมหยูได้เตรียมผลึกต้นกำเนิดไว้ให้พวกเขา ซึ่งจะได้รับการเติมพลังต้นกำเนิดเมื่อพวกเขาก้าวข้ามไปยังอีกฝั่งหนึ่ง ทำให้รากฐานของพวกเขาแข็งแกร่งยิ่งขึ้น และปูทางไปสู่การสร้างโลกแห่งกฎเกณฑ์ในอนาคต

จากประสบการณ์ของตนเองและคำแนะนำของเต่าเฒ่าผู้ทรงคุณวุฒิหยุดน้ำ หลินโมหยูจึงวางแผนที่จะให้ทั้งสองคนออกจากโลกอันยิ่งใหญ่ไปโดยตรง

นับจากนั้นเป็นต้นมา พวกเขากลายเป็นสิ่งมีชีวิตแห่งทวีปดั้งเดิม ตัดขาดความสัมพันธ์ทั้งหมดกับโลกภายนอก

สิ่งนี้จะเป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาในอนาคตของพวกเขา

อย่างไรก็ตาม เมื่อมีฉันอยู่ที่นี่ แหล่งพลังงานที่พวกเขาต้องการสำหรับการเพาะปลูกในอนาคตจะไม่เป็นปัญหาอีกต่อไป และพวกเขาไม่จำเป็นต้องพึ่งพาแหล่งพลังงานจากมหาโลกอีกแล้ว

เมื่อเวลาผ่านไป ชีวิตของหลินโมหยูเรียบง่ายแต่เปี่ยมด้วยความสุข