เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #2036มาตรา 2036

#2036มาตรา 2036

บทที่ 2036

ลูกศรน้ำสีแดงมีจำนวนมากเกินไป และความเร็วของพวกมันก็น่าตกใจ หลินโมหยูไม่มีเวลาแม้แต่จะตั้งตัวก่อนที่จะถูกลูกศรน้ำแทงทะลุ

มิติเวลาเกิดการรบกวน ร่างอมตะของหลินโมหยูแตกสลายในทันที เขาจึงกระเด็นกลับมายังโลกปัจจุบัน

ลูกศรน้ำสีแดงฉานเหล่านั้นได้ทะลุผ่านขอบเขตของห้วงเวลาและอวกาศ พุ่งชนเขาอย่างรุนแรงจนกระเด็นขึ้นมาจากน้ำ

พลังมหาศาลของลูกศรน้ำได้สร้างความเสียหายอย่างหนักแก่กองทัพผีดิบ

โชคดีที่ด้วยผลการถ่ายโอนความเสียหายอย่างมีประสิทธิภาพ หลินโมหยูจึงรอดพ้นจากการโจมตีระลอกแรกและถอยทัพไปได้ไกลกว่าร้อยไมล์

เกาะสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง และหินจำนวนนับไม่ถ้วนก็ร่วงหล่นลงมา เผยให้เห็นรูปร่างที่แท้จริงของเกาะ

ผืนน้ำบริเวณทะเลชายแดนส่องประกายสีแดงระยิบระยับ ไม่ใช่สีแดงเลือด แต่เป็นสีแดงสดใส

ปะการังสีแดงที่สวยงามอย่างน่าทึ่งปรากฏขึ้นต่อหน้าหลินโมหยู

สีแดงเฉดนี้แทรกซึมลึกถึงจิตวิญญาณ มีเสน่ห์ดึงดูดใจอย่างหาคำอธิบายไม่ได้ ซึ่งดึงดูดสายตาได้ในทันที

หลินโมหยูยืนอยู่ห่างออกไปร้อยไมล์ ในโลกแห่งกฎเกณฑ์ ที่ซึ่งต้นไม้โลกสั่นไหวอย่างรุนแรง กระจายอากาศบริสุทธิ์อันไร้ขอบเขต

ผลึกวิญญาณมังกรสิบสีได้เปล่งเสียงคำรามของมังกรออกมาเป็นระยะ ช่วยให้หลินโมหยูต้านทานพลังแห่งมนต์สะกดได้

ความพยายามร่วมกันของทั้งสอง ประกอบกับจิตใจที่แน่วแน่ตามหลักเต๋าของหลินโมหยู ทำให้จิตวิญญาณของเขายังคงบริสุทธิ์และไม่หวั่นไหว

ฮันเฟิง อี้ซิน และเค่อจุน ปรากฏตัวขึ้นข้างๆ หลินโมพร้อมกัน หลินโมถามด้วยเสียงเบาว่า “พวกเธอรู้ไหมว่านี่คืออะไร?”

เค่อจุนไม่ได้ตอบ เนื่องจากเขาเป็นเพียงเซียนระดับกลางของสำนักหลัวจื่อ เขาไม่ทราบเรื่องนี้มาก่อน

ฮันเฟิงเองก็ไม่รู้เช่นกัน แต่โชคดีที่เขาได้คำตอบจากอี้ซิน

“นี่คือปะการังสีแดงเพลิงแห่งเวทมนตร์ วัสดุจากทะเลชายแดน สามารถนำมาใช้ในการกลั่นยาและสิ่งประดิษฐ์เวทมนตร์ได้”

“สมบัติวิเศษมากมายของสำนักหมื่นสีนั้นทำมาจากปะการังสีแดงเข้ม”

เมื่อได้ยินคำตอบ หลินโมหยูจึงรู้ว่ามันเป็นวัสดุที่ใช้ในการเล่นแร่แปรธาตุและการประดิษฐ์อาวุธ

เห็นได้ชัดว่าปะการังสีแดงนี้ไม่ใช่วัสดุธรรมดา มันได้ปลุกความรู้สึกบางอย่างขึ้นมาและไม่ใช่เพียงแค่วัสดุพื้นฐานอีกต่อไป

ยิ่งไปกว่านั้น มันยังดูดซับพลังของผลึกดั้งเดิมและกระดูกปลา ทำให้มันทรงพลังอย่างยิ่ง

ผลึกดั้งเดิม กระดูกปลา และสิ่งศักดิ์สิทธิ์ต่างๆ ถูกกักเก็บไว้ภายในปะการัง หากต้องการนำสิ่งเหล่านี้ออกมา ปะการังจะต้องถูกทำลาย

หลินโมหยูมองปะการังสีแดงฉาน ดวงตาของเขาเปล่งประกายเฉียบคม “พลังของมันน่าจะยังอยู่ในระดับเซียนชั้นกลาง มันแค่มีพลังของกระดูกปลา ซึ่งสามารถส่งผลกระทบต่อจิตวิญญาณและฆ่าคนได้อย่างล่องหน”

“จากมุมมองนี้ ความน่าสะพรึงกลัวของมันจึงเหนือกว่าเหล่าผู้ทรงคุณวุฒิระดับสูงเสียอีก”

“อย่างไรก็ตาม ผลของมันไม่ได้ผลกับกองทัพผีดิบ พวกมันสามารถรับมือได้!”

“ยิ่งไปกว่านั้น ปะการังสีแดงเข้มยังเป็นวัสดุที่สามารถใช้เรียกอสูรกายธาตุต่างๆ ได้”

ความคิดของหลินโมหยูแล่นพล่าน และเขาตัดสินใจที่จะจัดการกับปะการังสีแดง

หลินโมหยูไม่เพียงต้องการกระดูกปลาและวัตถุดิบทางจิตวิญญาณเท่านั้น แต่เขายังต้องการใช้ปะการังสีแดงเพื่ออัญเชิญลิชธาตุอีกด้วย

ในขณะที่หลินโมหยูกำลังคิดอยู่นั้น คลื่นก็ปรากฏขึ้นในห้วงอวกาศ และการโจมตีอันทรงพลังอย่างยิ่งก็พุ่งเข้าใส่โดยตรง

คริมสัน คอรัล สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ปล่อยการโจมตีอันทรงพลังออกมา

เมื่อพลังแห่งกาลอวกาศมาบรรจบกัน หลินโมหยูจึงรีบเข้าสู่มิติอื่นเพื่อหลบหลีกการโจมตี

เคอจุนและอีกสองคนโชคไม่ดีนัก คลื่นพลังงานมิติพุ่งเข้าใส่พวกเขาโดยตรง ทำให้ทั้งสามคนกระเด็นไปไกลเหมือนลูกปืนใหญ่

ทันทีหลังจากนั้น ปะการังสีแดงฉานก็พุ่งออกมาด้วยแสงสีแดงเจิดจ้า ส่องสว่างไปทั่วบริเวณทะเลเขตแดน พร้อมกับเสียงคำรามดังกึกก้อง ลูกศรน้ำนับไม่ถ้วนก็พุ่งออกมาจากทะเลเขตแดน

“เอาอีกแล้ว!” หลินโมหยูสบถ วิธีโจมตีของปะการังสีแดงก็เหมือนเดิม

อย่างไรก็ตาม คราวนี้หลินโมหยูอยู่ห่างออกไปหนึ่งร้อยไมล์ ดังนั้นเธอจึงไม่ได้นิ่งเฉยเหมือนก่อนอีกต่อไป

เขาถอยกลับไปอีกครั้งเพื่อสร้างระยะห่าง โดยมีภาพติดตาแวบอยู่รอบตัว กองทัพนักขี่มังกรได้ออกเดินทางไปแล้ว

กฎแห่งกระดูกขาวได้รวมตัวกันเป็นทะเล โอบล้อมกองทัพและแปรสภาพเป็นโล่กระดูกขาวเพื่อป้องกันลูกศรน้ำ

ลูกศรน้ำนั้นทรงพลังอย่างยิ่ง และกองทัพนักขี่มังกรต้องถอยร่นทีละก้าว แต่พวกเขาก็ยังสามารถต้านทานมันไว้ได้แบบหวุดหวิด

เปลวไฟอมตะลุกโชนอย่างรุนแรง และราชาโครงกระดูกห้าร้อยตนก็ปรากฏตัวขึ้นเพื่อตอบโต้

หลินโมหยูชี้ไปที่ปะการังสีแดง และนรกกระดูกก็โอบล้อมปะการังสีแดงในทันที

วิญญาณชั่วร้ายพุ่งเข้าใส่ปะการังและกัดลงไป ความแตกต่างระหว่างพระผู้เป็นเจ้าสูงสุดและพระผู้เป็นเจ้าแห่งสวรรค์นั้นมากเกินไป และวิญญาณชั่วร้ายก็พยายามอย่างหนักที่จะกัดลงไป แต่พวกมันก็ไม่สนใจความยากลำบากและกัดแทะมันอย่างบ้าคลั่ง

ปะการังสีแดงฉานสั่นสะเทือนอีกครั้ง กระดูกปลาเรืองแสง คลื่นแผ่กระจายไปทั่วอวกาศ และนรกโครงกระดูกก็แตกสลายในทันที

“ทำเครื่องหมายเสร็จสมบูรณ์ สังหาร!”

นรกโครงกระดูกได้ปฏิบัติภารกิจสำเร็จอย่างงดงามและประทับตราลงบนหลินโมหยู

ราชาโครงกระดูกเหวี่ยงดาบพร้อมกัน: “ผู้สังหารเทพกระดูกขาว!”

โลกแห่งกฎเกณฑ์ผงาดขึ้น และเงาของกระดูกขาวก็ปรากฏขึ้น แสงดาบอันเจิดจ้าระเบิดใส่ปะการังสีแดงฉาน

ปะการังแตกกระจาย ปะการังสีแดงขนาดมหึมาถูกฟันด้วยดาบจนแตกเป็นเสี่ยงๆ

คริมสัน คอรัล โกรธจัด ร่างสีแดงฉานของมันเริ่มเคลื่อนไหว แปลงร่างเป็นแส้ขนาดมหึมานับพันที่ฟาดฟันออกไป

หลินโมหยูถอยทัพอีกครั้ง และกองทัพนักขี่มังกรและราชาโครงกระดูกก็ถอยทัพตามไปด้วย

แส้ฟาดลงไปในทะเลชายแดน ทำให้มันระเบิดและปล่อยลูกศรน้ำนับไม่ถ้วนออกมาอีกครั้ง

ปะการังสะบัดตัวออกอย่างไม่หยุดยั้ง พ่นน้ำออกมาเป็นสายราวกับฝนตกหนัก

ราชาโครงกระดูกใช้ดาบกระดูกของเขา สร้างกำแพงที่ไม่อาจทะลุทะลวงได้ ป้องกันลูกศรน้ำไว้ได้

แรงกระแทกมหาศาลทำให้พวกเขาต้องล่าถอยอย่างต่อเนื่อง

กองทัพนักขี่มังกรก็ตกอยู่ในสถานการณ์ที่คล้ายคลึงกัน เมื่อเผชิญกับลูกศรน้ำจำนวนมหาศาล พวกเขาทำได้เพียงตั้งรับและไม่สามารถบุกทะลวงได้เลย

หัวใจของหลินโมหยูเต้นระรัว และเคอจุนกับเหล่าเซียนระดับกลางอีกสองคนก็ว่ายทวนกระแสน้ำ ฝ่าแนวป้องกันลูกศรน้ำ และพุ่งเข้าใส่ปะการังสีแดงเพลิง

แม้ว่าทั้งคู่จะเป็นผู้ทรงอำนาจระดับกลาง แต่พละกำลังของพวกเขานั้นเหนือกว่าราชาโครงกระดูกอย่างมาก

ปลาบินปรากฏตัวขึ้นและพุ่งเข้ามาอยู่ตรงหน้าทั้งสามทันทีเพื่อเปิดทางให้พวกเขา

ปลาบินกระพือปีก ปล่อยการโจมตีมากมายที่ทำลายลูกศรน้ำที่พุ่งเข้ามาทั้งหมด

ปะการังสีแดงเข้มแปลงร่างเป็นแส้สีแดงจำนวนนับไม่ถ้วนและฟาดฟันออกไป ทำให้ปีกของปลาบินสั่นสะเทือนรุนแรงยิ่งขึ้นจนขาดสะบั้นไปทั้งหมด

หลังจากฟื้นคืนชีพ ปลาบินก็แข็งแกร่งกว่าเดิม และพลังโจมตีของมันก็พุ่งสูงถึงระดับเทพชั้นกลางอย่างแท้จริง ในแง่ของพลังโจมตีเพียงอย่างเดียว มันเหนือกว่าปะการังสีแดงเพลิง

กระดูกปลาภายในปะการังสีแดงเพลิงสั่นสะเทือนอย่างต่อเนื่อง รบกวนพื้นที่โดยรอบ ในขณะเดียวกัน ปะการังสีแดงเพลิงก็เปล่งแสงอันน่าหลงใหล พยายามโน้มน้าวเฟยหยูและเค่อจุน

น่าเสียดายที่พวกเขาทั้งหมดเป็นสิ่งมีชีวิตที่ถูกชุบชีวิตขึ้นมาใหม่ และจิตสำนึกของพวกเขาถูกควบคุมโดยคำสั่งของหลินโมหยูอย่างสิ้นเชิง พวกเขาไม่มีความคิดอิสระและไม่ได้รับผลกระทบจากการกระทำของเขา

ดวงดาวส่องประกายระยิบระยับราวกับเวทมนตร์ที่ชุบชีวิตคนตาย และเฟยหยูและคนอื่นๆ ก็เข้าสู่มิติอื่นในทันที หลีกเลี่ยงผลกระทบจากมิติอื่น

ในชั่วพริบตา พวกเขาก็ฝ่าแนวป้องกันด้วยลูกศรน้ำและมาถึงขอบปะการังสีแดงฉานได้สำเร็จ

เคจุนและสหายอีกสองคนปลดปล่อยพลังทั้งหมดออกมาทันทีและโจมตีปะการังสีแดงอย่างดุเดือด

ลำตัวขนาดมหึมาของปลาบินพุ่งชนปะการังสีแดงสดราวกับลูกศร ทำให้เกิดรูขึ้นบนปะการัง

มันพุ่งเข้ามา กระพือปีก และในชั่วพริบตา รูนั้นก็ขยายใหญ่ขึ้นหลายเท่า

ปะการังสีแดงได้รับความเสียหายอย่างหนัก และสิ่งมีชีวิตตัวนี้ซึ่งเพิ่งเริ่มพัฒนาสติปัญญาได้ตอบโต้ด้วยความโกรธ

มหาสมุทรเดือดพล่าน แรงสั่นสะเทือนจากการสู้รบแผ่ขยายไปทั่วผืนน้ำหลายหมื่นไมล์ ส่งผลให้เกิดเสาน้ำสูงตระหง่านหลายพันเมตรขึ้นสู่ท้องฟ้า หากมหาสมุทรไม่ได้ประกอบด้วยน้ำจากทะเลชายแดน มันคงระเหยไปนานแล้ว

หากสงครามครั้งใหญ่ครั้งนี้เกิดขึ้นในโลกที่กว้างใหญ่กว่านี้ ระบบดาวทั้งหมดที่อยู่ภายในรัศมีหนึ่งร้อยปีแสงจะถูกทำลายล้าง พลังทำลายล้างของการต่อสู้ระหว่างเทพเจ้าชั้นสูงนั้นไม่อาจจินตนาการได้

นักรบระดับกลาง 4 นายที่ฟื้นคืนชีพจากเทพสวรรค์ได้เข้าล้อมโจมตีคริมสันคอรัล และค่อยๆ ได้เปรียบมากขึ้นเรื่อยๆ

ราชาโครงกระดูกเหวี่ยงดาบกระดูกของเขาอีกครั้ง ปลดปล่อยพลังสังหารเทพกระดูกครั้งที่สอง

แนวปะการังขนาดใหญ่ถูกทำลายอีกครั้ง ปะการังสีแดงต่อสู้กลับอย่างดุเดือด แต่ก็ไร้ผล

เหล่าผู้ขี่มังกรไม่จำเป็นต้องป้องกันตัวเองจากลูกศรน้ำอีกต่อไป พวกเขาพุ่งเข้าโจมตีร่วมรบ พ่อ

หลินโมหยูถอนหายใจโล่งอก สถานการณ์คลี่คลายแล้ว!

บทที่ 2444 ลิชปีศาจดวงดาว วงวนใต้ทะเล 7

หลังจากต้านทานอยู่นานกว่าสิบนาที ในที่สุดปะการังสีแดงก็แตกกระจาย

แม้แต่สติปัญญาที่เหลืออยู่ก็ดับสูญไปแล้ว คริมสัน คอรัล ตายสนิทแล้ว ลู

เคจุนและเพื่อนร่วมทางอีกสองคนกลับมาพร้อมกระดูกปลา ผลึกดึกดำบรรพ์ และวัตถุทางจิตวิญญาณ นอกจากนี้พวกเขายังนำปะการังสีแดงขนาดใหญ่กว่าฝ่ามือเล็กน้อยกลับมาด้วย (III)

นี่คือรูปแบบที่แท้จริงของปะการังสีแดงเข้ม สิ่งที่เราเคยเห็นก่อนหน้านี้เป็นรูปแบบที่พัฒนาแล้ว (4)

รูปลักษณ์ที่แท้จริงของปะการังสีแดงเข้มแผ่รัศมีแห่งความศักดิ์สิทธิ์ บ่งบอกถึงระดับที่สูงมาก ไม่น้อยไปกว่าเสื้อคลุมอันล้ำค่าของจอมเวทแห่งผ้าไหม ⑷

วัตถุทางจิตวิญญาณถูกดูดซับเข้าสู่โลกแห่งกฎเกณฑ์ และ 【การหลอมรวมอันไร้ขีดจำกัด】 ก็บินเข้ามาทันที อ้าปากกว้างและกลืนกินวัตถุทางจิตวิญญาณทั้งหมด II.

จากนั้นมันก็กลับไปยังที่ของมันอย่างพึงพอใจ เพื่อย่อยสลายเนื้อหาทางจิตวิญญาณ

สิ่งนี้กินได้ทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นอาหารที่ย่อยง่ายหรือย่อยยากก็ตาม

หลินโมหยูรู้ว่าเมื่อมันย่อยและดูดซึมสารนั้นแล้ว มันก็จะฟื้นตัวได้เอง

ในครั้งนี้ มีผลึกดั้งเดิมมากกว่ายี่สิบชิ้น โดยในจำนวนนั้นมีผลึกดั้งเดิมลำดับที่ห้าอยู่หกชิ้น

แม้ว่าผลึกดั้งเดิมเหล่านี้จะไม่ใช่ผลึกดั้งเดิมระดับโลกอย่างเช่นผลึกในโลกอันยิ่งใหญ่ แต่คุณภาพของพวกมันก็ยังดีทีเดียว ไม่ด้อยไปกว่าผลึกที่หลินโมหยูหลอมขึ้นเอง

แม้ว่าก้างปลาชิ้นนี้จะมีรูปร่างแตกต่างจากชิ้นก่อนหน้า แต่ก็อบอุ่นและเรียบเนียนเหมือนหยกเช่นเดียวกัน

หลินโมหยูยังคงไม่เข้าใจลวดลายบนนั้น แต่เขาก็ได้เห็นพลังของมันแล้ว

เมื่อกระดูกปลาถูกกระตุ้น มันสามารถสร้างความปั่นป่วนในอวกาศ ขับไล่ หรือแม้กระทั่งฆ่าสิ่งมีชีวิตรอบข้างได้

อย่างไรก็ตาม เป็นที่ชัดเจนว่าปะการังสีแดงใช้พลังจากกระดูกปลาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น อาจน้อยกว่าหนึ่งในพันของพลังทั้งหมดด้วยซ้ำ

ปริมาณดังกล่าวไม่ได้ก่อให้เกิดผลกระทบใดๆ

หลินโมหยูสัมผัสได้ว่าพลังที่อยู่ภายในก้างปลาแข็งแกร่งและน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง เมื่อปลดปล่อยพลังออกมาอย่างเต็มที่ มันสามารถสังหารผู้ทรงคุณวุฒิระดับเซียนได้อย่างแน่นอน

ท้ายที่สุดแล้ว นี่เป็นสิ่งที่แม้แต่ราชาแห่งท้องทะเลก็ปรารถนา มันคงไม่ใช่เรื่องง่ายๆ แน่นอน

หลินโมหยูขี้เกียจเกินกว่าจะศึกษา จึงแค่เก็บก้างปลาไปเฉยๆ

สุดท้าย ความสนใจก็หันไปที่ปะการังสีแดงเข้ม ซึ่งเป็นปะการังที่มีขนาดใหญ่กว่าต้นปาล์มเล็กน้อย เปล่งประกายด้วยสีแดงสดใส

แสงนี้เป็นสิ่งที่หลอกลวงอย่างยิ่งและสามารถปลุกเร้าความปรารถนาพื้นฐานที่สุดของมนุษย์ได้

ผู้ใดก็ตามที่ต่ำกว่าระดับผู้ทรงเกียรติสูงสุด จะถูกดักจับด้วยภาพลวงตาเพียงแค่เหลือบมองครั้งเดียว

เมื่อปะการังสีแดงมีสติสัมปชัญญะแล้ว มันสามารถส่งผลต่อจิตใจของทุกคน ทำให้พวกเขามีความคิดที่ไม่เหมาะสมได้

สิ่งนี้ทำให้หลินโมหยูหวนนึกถึงลิชแห่งกาแล็กซีแสงดาวที่เขาเคยอัญเชิญมา ซึ่งมีความสามารถในการสร้างภาพลวงตาเพื่อดักจับศัตรู

อย่างไรก็ตาม พลังของลิชแห่งกาแล็กซีแสงนั้นด้อยกว่าปะการังสีแดงฉาน ภาพลวงตาของมันนั้นจงใจสร้างขึ้น และตราบใดที่จิตใจแห่งเต๋าแข็งแกร่งพอ ก็สามารถต้านทานมันได้

ปะการังสีแดงเข้มส่งผลกระทบโดยตรงต่อจิตวิญญาณ ดูเหมือนจะไม่มีภาพลวงตา แต่ในความเป็นจริง มันน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าภาพลวงตาใดๆ

หลินโมหยูเรียกลิชแห่งกาแล็กซีแสง ซึ่งไม่ได้ถูกใช้งานมานานหลายปีแล้ว และยื่นปะการังสีแดงให้มัน “เจ้าสามารถดูดซับมันได้หรือไม่?”

ลักษณะเฉพาะของลิชธาตุนี้คือ มันสามารถดูดซับวัสดุระดับสูงเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งได้

จอมมารแห่งอาณาจักรพุทธศาสนาได้พิสูจน์ข้อนี้แล้ว โดยการดูดซับดอกบัวทองคำและเติบโตจนถึงจุดสูงสุดของพลังอำนาจ

ลิชแห่งกาแล็กซีแสงดาวเคยช่วยเหลือเขามาก่อน และหากเขาสามารถดูดซับและเติบโตจากมันได้ หลินโมหยูก็ไม่อยากเรียกลิชธาตุตัวใหม่ขึ้นมาอีก

ด้วยสีหน้างุนงง ลิชแห่งกาแล็กซีแสงดาวบินขึ้นไปบนปะการังสีแดงเข้มและแนบตัวทั้งหมดเข้ากับมัน

จากนั้นมันก็เปล่งแสง และปะการังสีแดงเข้มก็ค่อยๆ ละลายในแสงนั้น ผสานรวมเข้ากับมัน

“มันได้ผลจริง ๆ!” ริมฝีปากของหลินโมหยูยกขึ้นเล็กน้อย เธออดไม่ได้ที่จะรู้สึกคาดหวังเล็กน้อย “ฉันสงสัยว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร”

ในขณะนั้นเอง กระแสน้ำวนขนาดมหึมาปรากฏขึ้นในมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ และสายน้ำนับไม่ถ้วนจากทะเลชายแดนถูกกระแสน้ำวนพัดพาไป ส่งผลให้ระดับน้ำลดลงอย่างรวดเร็วน่าตกใจ

กระแสน้ำวนปรากฏขึ้น ณ ตำแหน่งเดียวกับที่ปะการังสีแดงเข้มเคยอยู่ก่อนหน้านี้

เมื่อปะการังสีแดงยังคงมีชีวิตอยู่ เกาะต่างๆ ที่มันวิวัฒนาการขึ้นมาได้เข้ามาเติมเต็มช่องว่างนี้

เมื่อมันตายไปแล้ว ช่องว่างจึงปรากฏออกมา

กระแสน้ำวนดูดน้ำจากทะเลบริเวณชายแดนด้วยความเร็วสูงมาก

หากเป็นเช่นนี้ต่อไป มหาสมุทรทั้งหมดจะหายไปในเวลาไม่ถึงหนึ่งวัน

หลินโมหยูไม่รีบร้อน เขาเฝ้ามองกระแสน้ำวนอย่างเงียบๆ และรอจนกว่าทะเลจะหายไป

ลิชแห่งกาแล็กซีแสงดาวได้ดูดกลืนปะการังสีแดงเข้ม ร่างกายทั้งหมดของมันถูกปกคลุมด้วยสีแดงสดใส กลายร่างเป็นตุ๊กตาสีแดงที่สวยงาม

พลังออร่าของมันแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ และมันก็ทะลุทะลวงไปสู่ระดับสูงสุดได้อย่างรวดเร็ว

จากนั้นเขาก็ทะยานขึ้นสู่ยอดเขาสูงสุด ฝ่าฟันอุปสรรคทั้งปวง

แต่แค่นั้นยังไม่จบ หลังจากคงอยู่ในระดับสูงสุดของอาณาจักรเป็นเวลาหลายชั่วโมง ออร่าของจอมเวทแห่งกาแล็กซีดวงดาวก็แข็งแกร่งขึ้นอีกครั้ง

มันมาพร้อมกับแสงสีแดงที่เจิดจ้า ทะลุผ่านอาณาจักรสูงสุดและก้าวขึ้นไปอยู่ในตำแหน่งของเซียนระดับล่าง เทียบเท่ากับลิชชุดผ้าไหม