เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #206มาตรา 206

#206มาตรา 206

บทที่ 206

“อย่างน้อยก็ไม่มีอันตรายภายในมหาวิทยาลัย”

ไป่ อี้หยวนให้คำแนะนำแก่หลิน โมหยูสองสามคำ และจากคำพูดของเขาก็เห็นได้ชัดว่าเขาห่วงใยเธอมาก

หลินโมหยูก็รู้สึกถึงความอบอุ่นเช่นกัน

หลังจากหลินโมหยูจากไป เมิ่งอันเหวินลืมตาขึ้นมองไปที่ไป๋อี้หยวนแล้วถามว่า “เจ้าวางแผนจะพาเขาไปที่ไหน?”

ไป่ อี้หยวนกล่าวอย่างไม่สะท้อนอารมณ์ว่า “แน่นอน ถ้าไม่ไปที่นั่น จะถือว่าเป็นมืออาชีพที่มีคุณสมบัติได้อย่างไร”

เมิ่งอันเหวินพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า “คุณไม่กลัวว่าเขาจะตกอยู่ในอันตรายเหรอ? คุณเพิ่งไปที่นั่นหลังจากเลื่อนขั้นงานครั้งที่สองเสร็จแล้วนี่นา”

ไป่ อี้หยวนส่ายหัว “ผมสายเกินไปแล้ว ยิ่งไปเร็วเท่าไหร่ ผลประโยชน์ก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น”

“ตามใจคุณเถอะ ยังไงฉันก็เป็นลูกศิษย์ของคุณอยู่ดี” เมิ่งอันเหวินไม่ได้พูดอะไรต่อ

ไป่ อี้หยวนไม่แสดงความกังวลใดๆ เลย “ไม่ต้องห่วง เด็กคนนี้พูดน้อย แต่ฉลาดหลักแหลมทีเดียว การฆ่าเขาไม่ใช่เรื่องง่าย นอกจากนี้ เขายังมีสัญลักษณ์ของหอวีรบุรุษ ดังนั้นแม้ตายไปเขาก็สามารถฟื้นคืนชีพได้”

…

ห้องขังใต้ดินยังคงคึกคักอยู่

ทันทีที่หลินโมหยูเดินออกมาจากแท่นเทเลพอร์ต ความเงียบสงบก็ปกคลุมไปทั่วบริเวณ

“นั่นคือหลินโมหยู”

“เขากลับมาแล้ว”

“ฉันรู้ว่าเขาเก่งมาก่อน แต่ฉันไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะเก่งขนาดนี้”

“ฉันรู้สึกราวกับว่ากำลังได้เห็นการกำเนิดของสุดยอดนักกีฬาคนใหม่ระดับเทพ”

“ฉันแทบไม่อยากเชื่อเลยว่าฉันเคยเล่นดันเจี้ยนกับคนแบบนั้นมาก่อน แค่คิดก็ตื่นเต้นแล้ว”

“เอาเถอะ คุณแค่จ่ายแต้มเพื่อให้คนอื่นพาคุณผ่านดันเจี้ยนไปเท่านั้นเอง มันไม่ใช่การเล่นด้วยกันจริงๆ หรอก”

ฝูงชนกระซิบกระซาบกันเอง ทุกคนมองหลินโมหยูด้วยความเคารพ

ที่นี่ไม่มีใครกล้าดูถูกเขา

แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญระดับสูงที่ได้รับการเลื่อนตำแหน่งครั้งที่สองแล้ว ก็ยังคงเหมือนเดิม

พวกเขาสามารถเอาชนะทีมจอมเวทระดับ 50 จากกองทัพได้ด้วยซ้ำ แล้วพวกเขาคืออะไรกันแน่?

แม้จะมีมืออาชีพที่มีเลเวลสูงกว่า 50 พวกเขาก็ยังไม่สามารถเอาชนะหลินโมหยูในการต่อสู้แบบตัวต่อตัวได้

ความแข็งแกร่งย่อมครองอำนาจสูงสุด ผู้มีอำนาจย่อมถูกต้อง

หลินโมหยูเดินเข้าไปในห้องโถงใต้ดินท่ามกลางสายตาชื่นชมของฝูงชน

“หลินโมหยู เธอกลับมาแล้ว!”

ชูฮั่นปรากฏตัวต่อหน้าหลินโมหยูพร้อมรอยยิ้ม

“ช่างบังเอิญจริง ๆ”

ฉันไม่คาดคิดเลยว่าจะได้เจอกับคนรู้จักเก่าทันทีที่กลับมาถึง

รอยยิ้มของชูฮั่นมักแฝงไปด้วยความเกียจคร้านเล็กน้อย และท่าทีโดยรวมของเธอดูสงบเยือกเย็น

คุณสัมผัสได้ถึงความสงบเยือกเย็นจากเธอ

แม้ว่าชูฮั่นจะไม่มีเครื่องหมายรับรองจากสถาบันการศึกษาใดๆ แต่เขาก็ดูเหมือนนักเรียนธรรมดาคนหนึ่ง

แต่ลักษณะนิสัยของเธอนั้นแตกต่างจากนักเรียนทั่วไปอย่างสิ้นเชิง

หลินโมหยูรู้สึกว่าภูมิหลังครอบครัวของซู่ฮั่นต้องดีมากแน่ๆ

อย่างไรก็ตาม ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงยังคงทำภารกิจที่ไม่สำคัญเหล่านั้นอยู่

มันได้คะแนนเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

คะแนนเพียงเล็กน้อยเหล่านี้มีประโยชน์อย่างไร?

หลินโมหยูถามเบาๆ ว่า “ท่านมาทำภารกิจอื่นอีกหรือ?”

ชูฮันยิ้มและพูดว่า “ครับ แล้วคุณล่ะ?”

หลินโมหยูพูดเบาๆ ว่า “ไปลงดันเจี้ยน เพิ่มเลเวล”

“คุณต้องการให้ฉันแนะนำดันเจี้ยนให้ไหม? มันเป็นดันเจี้ยนแบบเสียเงินนะ 100 แต้มไม่พอหรอก”

Lin Moyu แลก 100 แต้มกับ Shu Han

“เยี่ยมเลย ฉันได้อีก 100 คะแนนแล้ว”

“มากับฉันสิ หลินโมหยู”

ชูฮั่นยิ้มอย่างสดใสแล้วหันหลังเดินไปยังดันเจี้ยน

กระแสน้ำวนบริเวณทางเข้าคุกใต้ดินกำลังหมุนอย่างช้าๆ พร้อมกับมีเปลวไฟปรากฏขึ้นเป็นระยะๆ

ดันเจี้ยนระดับ 32 【พระราชวังวัลแคน】

บทที่ 198 ดันเจี้ยนธาตุที่หนึ่ง: พระราชวังของวัลแคน

ชูฮั่นแนะนำดันเจี้ยน 【หอแห่งวัลแคน】 ให้กับหลินโมหยู

ผู้เล่นที่มีเลเวลระหว่าง 27 ถึง 37 สามารถเข้าดันเจี้ยนเลเวล 32 ได้

ดูเหมือนจะเป็นดันเจี้ยนปกติทั่วไป และมีระดับความยากให้เลือกเพียงสองระดับ คือ ระดับปกติและระดับฝันร้าย

สำหรับดันเจี้ยนเลเวล 30 ขึ้นไป ค่าเข้าคือ 500 คะแนน และค่ารีเซ็ตคือ 2500 คะแนน

ระยะเวลาคูลดาวน์นานถึง 120 ชั่วโมง หรือ 5 วันเต็ม

ชูฮันอธิบายเหตุผลที่เธอแนะนำดันเจี้ยนแห่งนี้

เธอมีความตั้งใจจริงในการสะสมคะแนน

“ดันเจี้ยนนี้ดูไม่ต่างจากดันเจี้ยนทั่วไป แต่จริงๆ แล้วมันแตกต่างออกไปมาก”

“คุณจะเห็นว่าดันเจี้ยนหลายแห่งที่นี่ได้รับความนิยม แต่ดันเจี้ยน 【พระราชวังวัลแคน】 เป็นดันเจี้ยนเดียวที่แทบไม่มีใครเลือกเลย”

“ยิ่งไปกว่านั้น หากคุณดูเวลาที่ใช้และเปรียบเทียบกับดันเจี้ยนอื่นๆ ที่มีระดับใกล้เคียงกัน คุณจะเห็นความแตกต่าง”

หลินโมหยูดูบันทึกความคืบหน้าของ 【วังวัลแคน】

8 ชั่วโมง 32 นาที 15 วินาที

สถิตินี้ถูกบันทึกไว้เมื่อห้าปีที่แล้ว

ทีมจากโรงเรียนเฉียนหลง

เป็นเรื่องผิดปกติอย่างเห็นได้ชัดที่ดันเจี้ยนระดับฝันร้ายจะใช้เวลามากกว่า 8 ชั่วโมงในการเคลียร์

ดันเจี้ยนระดับฝันร้ายอื่นๆ มักใช้เวลาไม่เกิน 6 ชั่วโมง

ยิ่งไปกว่านั้น บันทึกเหล่านี้ถูกเก็บไว้นานเกินไป คือห้าปีเต็มโดยไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ

ชูฮันยิ้มอย่างอ่อนแรง “คุณสังเกตแล้วใช่ไหม? ดันเจี้ยนนี้เป็นหนึ่งในห้าดันเจี้ยนธาตุ”

“โดยปกติเรารู้จักธาตุทั้งสี่ ได้แก่ ลม น้ำ ไฟ และไฟฟ้า แต่ยังมีธาตุแสงอีกด้วย”

“ธาตุแต่ละชนิดจะมีสำเนาของธาตุที่สอดคล้องกัน หากคุณโชคดี คุณอาจได้รับชิ้นส่วนของธาตุที่สอดคล้องกัน”

“มีตำนานเล่าว่า หากคุณสามารถรวบรวมเศษธาตุทั้งห้าได้ครบ คุณจะได้รับผลประโยชน์ที่คาดไม่ถึง”

ชูฮั่นมีความรู้มากและได้อธิบายให้หลินโมหยูฟังว่าทำไมดันเจี้ยนนี้ถึงยาก

ภายในนั้นคือโลกแห่งธาตุไฟ เมื่อคุณเข้าไปแล้ว คุณจะถูกธาตุไฟทำร้ายอย่างต่อเนื่อง

นั่นจะสร้างแรงกดดันอย่างมากให้กับนักบำบัด

ดังนั้น ในทีม 6 คน ในระดับความยาก Nightmare มักจะต้องเสียสละตำแหน่ง DPS หนึ่งตำแหน่งเพื่อแลกกับตำแหน่งฮีลเลอร์สองตำแหน่ง

วิธีนี้จะลดพลังโจมตีลง ทำให้การต่อสู้ช้าลง

ดันเจี้ยนนี้ค่อนข้างท้าทาย หากพลังโจมตีของคุณต่ำ อันตรายก็จะเพิ่มขึ้นอย่างมาก

แม้จะทำการรักษาถึงสองครั้งแล้ว ก็ยังมีโอกาสที่การรักษาจะล้มเหลวได้

มีหลายกรณีที่ผู้เล่นเสียชีวิตในดันเจี้ยนเนื่องจากไม่สามารถออกจากระบบได้ทันเวลา

ในทำนองเดียวกัน ความยากระดับสูงก็ย่อมนำมาซึ่งประสบการณ์ระดับสูงเช่นกัน

ชูฮั่นรู้สึกว่าด้วยความสามารถของหลินโมหยู เขาไม่น่าจะเอาชนะหลินโมหยูได้

นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันแนะนำดันเจี้ยนนี้ เพราะมันให้ค่าประสบการณ์สูงสุดเมื่อเทียบกับดันเจี้ยนอื่นๆ ในระดับเดียวกัน

หลังจากฟังจบ หลินโมหยูรู้สึกมั่นใจมากขึ้น

ฉันคิดว่าการใช้คะแนน 100 คะแนนนั้นคุ้มค่ามาก

“ดันเจี้ยนธาตุที่เหลืออยู่ที่นี่หรือเปล่า?” สายตาของหลินโมหยูเหลือบมองไปทั่วห้องโถงดันเจี้ยน ซึ่งมีดันเจี้ยนหลายร้อยแห่งขนาดต่างๆ กัน ทำให้ยากที่จะแยกแยะได้ในครั้งแรก

ชูฮั่นชี้ไปยังทิศทางที่บางครั้งมีกระแสน้ำวนปรากฏขึ้นในดันเจี้ยน พร้อมกับละอองน้ำที่แผ่ความเย็นยะเยือกอย่างน่าประหลาดใจ

“นั่นคือดันเจี้ยนธาตุน้ำ แต่เป็นดันเจี้ยนเลเวล 37 คุณจึงยังเข้าไม่ได้”

ขณะที่เธอพูด เธอก็ชี้ไปยังอีกจุดหนึ่งซึ่งได้ยินเสียงลมพัดมาจากทางเข้าสู่สถานที่นั้น

“นั่นคือดันเจี้ยนธาตุลม ดันเจี้ยนธาตุลมมีเลเวล 42 และคุณจะเข้าได้ก็ต่อเมื่อถึงเลเวล 37 เท่านั้น อย่างไรก็ตาม คนส่วนใหญ่จะเข้าไปหลังจากที่เปลี่ยนอาชีพครั้งที่สองเสร็จแล้วและกลายเป็นมืออาชีพระดับสูงแล้ว”

“ดันเจี้ยนธาตุไฟสุดท้ายและดันเจี้ยนธาตุแสงสุดท้ายไม่ได้อยู่ที่นี่”

“ส่วนเรื่องสถานที่ตั้งที่แน่นอนนั้น เจ้าต้องหาเองนะ จูเนียร์หลิน”

ดวงตาของชูฮั่นฉายแววยิ้มอย่างมีเลศนัยและแฝงไปด้วยความคาดหวังเล็กน้อย หวังว่าหลินโมหยูจะทำลายสถิติใหม่ได้

“ขอบคุณค่ะ รุ่นพี่! ตอนนี้ฉันจะไปฝึกทำแบบฝึกหัดแล้วค่ะ”

หลินโมหยูเลือกโหมดฝันร้ายและเข้าไปในดันเจี้ยน

เมื่อวานนี้หลังจากกลับถึงบ้าน หนิงอี้อี้ส่งข้อความมาบอกว่ามีธุระต้องทำที่บ้านและจะออกไปข้างนอกสักพัก

ฉันจะไปหาเขาเมื่อฉันกลับมาแล้ว

ดูเหมือนพวกเขาจะรีบร้อนกันมาก ฉันเดาว่าพวกเขาคงมอบหมายงานอะไรให้หนิงอี้อี้อีกแล้ว

ครอบครัวมืออาชีพชั้นนำอย่างครอบครัวของหนิง ยี่ยี่ มีระบบที่ครอบคลุมในการอบรมสั่งสอนลูกหลาน

แม้ว่าหนิงอี้อี้จะมีตำแหน่งอย่างเป็นทางการในสถาบัน แต่เธอก็จะไม่เดินตามเส้นทางของสถาบันอย่างเต็มที่

หลินโมหยูรู้สึกว่าเธอใกล้จะถึงจุดหมายแล้ว

ฉันไม่เคยเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยเลยแม้แต่ครั้งเดียว

ในโรงเรียนฝึกหัดทหาร สถานที่ที่ฉันใช้เวลามากที่สุดคือห้องใต้ดิน

พวกเขาไม่ได้เรียนรู้หรือพัฒนาตัวเองในแบบปกติเลย

ดูเหมือนว่าความรู้ส่วนใหญ่ยังไม่สมบูรณ์

ไป่ อี้หยวนต้องการให้เขาได้รับความรู้เหล่านี้ผ่านการต่อสู้จริงด้วยเช่นกัน

【วังวัลแคน】 ดันเจี้ยนระดับ 32 ความยากระดับฝันร้าย

เปลวไฟอันร้อนแรงเผาผลาญโลกทั้งใบ

นี่คือถ้ำที่มีเปลวไฟลุกโชนอย่างรุนแรงบนผนังหิน

มีเพียงสะพานไฟแห่งเดียวที่ทอดข้ามไปยังอีกฝั่งหนึ่ง ซึ่งใต้สะพานนั้นมีลาวาไหลอยู่

ลาวาที่ไหลเชี่ยวกรากนั้นบางครั้งก็พุ่งขึ้นเป็นเสาไฟระเบิดกลางอากาศราวกับดอกไม้ไฟที่สว่างไสว

หลินโมหยูรู้สึกว่าถึงแม้จะมีเกราะโครงกระดูก เขาก็คงอยู่ได้ไม่นาน

ดันเจี้ยน 【พระราชวังวัลแคน】 มีลักษณะคล้ายกับรอยแยกธาตุอยู่บ้าง แต่มีรูปแบบการเล่นที่บริสุทธิ์กว่า

เพียงแค่ยืนอยู่ตรงนี้ เหล่าธาตุไฟก็เริ่มโจมตีเขา ผู้เป็นคนนอกแล้ว

เกราะโครงกระดูกเปล่งประกาย ทนทานต่อธาตุไฟ

ตราบใดที่คุณยังอยู่ในดันเจี้ยน คุณจะถูกโจมตีด้วยธาตุไฟอย่างต่อเนื่องไม่สิ้นสุด

นักบำบัดต้องเผชิญกับความเครียดในระดับสูงเป็นพิเศษที่นี่

ถึงแม้คุณจะไม่ได้ต่อสู้กับมอนสเตอร์ คุณก็จำเป็นต้องรักษาเพื่อนร่วมทีมของคุณเป็นครั้งคราว

ไม่มีการอัญเชิญนักรบโครงกระดูกหรือจอมเวทโครงกระดูกใดๆ

เรายังไม่เจอมอนสเตอร์เลยสักตัว และการเรียกพวกมันออกมาก็มีแต่จะทำให้เราโดนโจมตีโดยเปล่าประโยชน์

หลินโมหยูเดินข้ามสะพานที่ทำจากเปลวไฟ ซึ่งกำลังลุกไหม้ไปทั่วทั้งสะพาน ทุกย่างก้าวที่เธอเดินล้วนอยู่ท่ามกลางเปลวไฟ

มันเป็นเหมือนภูเขาแห่งมีดและทะเลแห่งเปลวไฟอย่างแท้จริง