เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #2101มาตรา 2101

#2101มาตรา 2101

บทที่ 2101

พอเห็นราคาแล้ว เสี่ยวเยว่ก็อดอุทานออกมาไม่ได้ว่า “แพงจัง!”

ลู่เฟิงยิ้มและกล่าวว่า “หอการค้าของเราได้ติดป้ายราคาไว้อย่างชัดเจนแล้ว”

หลินโมหยูถามว่า “ถ้าฉันอยากจ่ายด้วยคริสตัลออริจินเกรดพรีเมียม จะทำได้ไหม?”

ลู่เฟิงตอบทันทีว่า “แน่นอน อัตราส่วนของผลึกต้นกำเนิดเกรดพรีเมียมต่อผลึกต้นกำเนิดธรรมดา ก็คือหนึ่งต่อสิบ”

หลินโมหยูคำนวณว่า หากเขาต้องการซื้อสิ่งประดิษฐ์ทางเทคโนโลยีระดับสูง เขาจะต้องใช้ผลึกต้นกำเนิดระดับห้าคุณภาพเยี่ยมจำนวน 10 ชิ้น

หากคุณต้องการซื้อวัสดุระดับกลาง คุณต้องใช้คริสตัลแหล่งกำเนิดระดับสามจำนวน 100 ชิ้น หากคุณแปลงคริสตัลเหล่านั้นเป็นคริสตัลแหล่งกำเนิดระดับพรีเมียม คุณจะต้องใช้คริสตัลแหล่งกำเนิดระดับพรีเมียมระดับสี่เพียงชิ้นเดียวเท่านั้น

สมองน้อยๆ ของเสี่ยวเยว่ทำงานอย่างรวดเร็ว และเธอก็ถอนหายใจโล่งอกหลังจากที่คิดออก

เวลาที่ฉันบำเพ็ญเพียร ฉันจะพกคริสตัลระดับห้าคุณภาพสูงติดตัวไปด้วยเสมอ ดังนั้นถ้าคิดตามนั้นแล้ว ฉันจึงฟุ่มเฟือยกว่าคนอื่นมาก

เสี่ยวเยว่รู้สึกว่าหลินโมหยูใจดีกับเธอมาก และเธอรู้สึกโชคดีมากที่ได้พบกับอาจารย์ที่ดีเช่นนี้

หลินโมหยูนึกไอเดียขึ้นมาได้ “ช่วยเช็คราคาบนแผนที่ให้หน่อยได้ไหมคะ?”

หลู่หยวนเปิดใช้งานอาร์เรย์ทันที และราคาตามแผนที่ก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอฉายภาพ

แผนที่เหล่านี้มีรายละเอียดมากขึ้น และมีวิธีการแยกแยะที่แตกต่างกันมากมาย ซึ่งราคาก็จะแตกต่างกันไปตามนั้น

จากบริเวณใกล้เคียงเมืองต่างๆ ไปจนถึงพื้นที่ที่อยู่ภายใต้การปกครองของสถานที่ศักดิ์สิทธิ์หลายแห่ง

นอกจากนี้ยังมีแผนที่แสดงทวีปใต้แบ่งออกเป็นสี่ภูมิภาค ได้แก่ ตะวันออก ใต้ ตะวันตก และเหนือ รวมทั้งแผนที่แสดงทวีปใต้ทั้งหมดด้วย

ส่วนแผนที่ของทวีปต้นกำเนิดทั้งหมดนั้น หลินโมหยูไม่เห็นป้ายราคา

ฉันคิดว่าข้อมูลเกี่ยวกับสิ่งประดิษฐ์ทางเทคโนโลยีนั้นมีราคาแพงอยู่แล้ว แต่ฉันไม่คิดว่าแผนที่จะมีราคาแพงกว่านั้นอีก

ราคาของแผนที่นั้นมีตั้งแต่ 1,000 คริสตัลออริจินระดับ 1 ไปจนถึง 1,000 คริสตัลออริจินระดับ 6

แผนที่ราคาถูกที่สุดแสดงพื้นที่เพียงเล็กน้อย น้อยกว่าหนึ่งในสามของพื้นที่ที่อยู่ภายใต้การปกครองของดินแดนศักดิ์สิทธิ์น้ำเย็น

แผนที่ที่แพงที่สุดคือแผนที่ของทวีปทางใต้ทั้งหมด

หลินโมหยูถามว่า “ทำไมแผนที่ถึงแพงจัง?”

ลู่หยวนอธิบายด้วยรอยยิ้มว่า “เป็นเพราะหอการค้าลู่เฟิงของเราให้การรับประกันว่าแผนที่ที่เราขายจะได้รับการปรับปรุงและเปลี่ยนใหม่ตลอดอายุการใช้งาน”

“คุณควรรู้ด้วยว่าในสถานที่ที่ไม่มีเส้นพลังวิญญาณต้นกำเนิด ภูมิประเทศจะเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว แทบทุกสองหรือสามร้อยปีจะเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ และแผนที่เดิมจะไม่สามารถใช้ได้อีกต่อไป”

“ตราบใดที่คุณซื้อแผนที่จากหอการค้าของเรา และนำแผนที่เก่ามาด้วย เราสามารถอัปเดตแผนที่ให้ทุกสิบปีและเก็บไว้ใช้ได้ตลอดไป”

หลินโมหยูพลันนึกขึ้นได้ว่า “ที่จริงก็เป็นอย่างนี้แหละ มันไม่ได้แพงอย่างที่คิดนี่นา”

ลู่หยวนกล่าวต่อว่า “เราไม่เพียงแต่เสนอการเปลี่ยนอะไหล่ตลอดอายุการใช้งานเท่านั้น แต่เรายังสนับสนุนการอัปเกรดแผนที่อีกด้วย คุณสามารถอัปเกรดแผนที่ของคุณเป็นแผนที่ขนาดใหญ่ขึ้นได้โดยจ่ายส่วนต่างเท่านั้น”

“หากคุณคิดว่าแผนที่ของเราไม่ถูกต้อง เรายังมีบริการรีไซเคิลซึ่งสามารถนำไปรีไซเคิลได้ในราคาครึ่งหนึ่งของราคาซื้อ”

“หอการค้าของเราให้ความสำคัญกับลูกค้าเป็นอันดับแรก และมุ่งมั่นที่จะให้บริการที่ดีที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้!”

หอการค้าลู่หยวนได้พิจารณาความเป็นไปได้ทั้งหมดแล้ว และจากมุมมองด้านการบริการเพียงอย่างเดียว ราคาดังกล่าวดูจะไม่สูงนัก

หลินโมหยูครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็หยิบแผนที่ออกมาหลายแผ่น “พวกนี้สามารถอัปเกรดหรือรีไซเคิลได้ไหม?”

บทที่ 2538 การแลกเปลี่ยนคริสตัลต้นกำเนิด

เมื่อมองดูแผนที่ที่หลินโมหยูหยิบออกมา ริมฝีปากของลู่หยวนก็กระตุกสองสามครั้ง

แผนที่เหล่านี้มาจากหอการค้าแลนด์วินด์จริง ๆ

หอการค้าลู่เฟิงจะทำเครื่องหมายบนแผนที่ทุกแผ่นที่ขาย และลู่หยวนสามารถบอกได้ในทันทีว่าเจ้าของแผนที่เหล่านี้ล้วนเป็นเซียนผู้ทรงคุณวุฒิ

อย่างไรก็ตาม แผนที่เหล่านี้ได้ตกไปอยู่ในมือของหลินโมหยูแล้ว และผลลัพธ์ก็ชัดเจนในตัวเอง: คนเหล่านี้ตายหมดแล้ว และแผนที่เหล่านี้ก็กลายเป็นของรางวัลแห่งสงครามของหลินโมหยู

แผนที่สื่อถึงสิ่งมีชีวิตบนท้องฟ้า

หลินโมหยูสร้างแผนที่ได้เจ็ดแผ่น ซึ่งหมายความว่าเขาได้สังหารผู้ทรงคุณวุฒิระดับเซียนไปอย่างน้อยเจ็ดคน

ควรจะมีผู้ทรงคุณวุฒิแห่งสวรรค์มากกว่าเจ็ดท่าน ไม่ใช่ว่าผู้ทรงคุณวุฒิแห่งสวรรค์ทุกท่านจะซื้อแผนที่

ภาพลักษณ์ของหลินโมหยูในสายตาของลู่หยวนเปลี่ยนไปในทันที ก่อนหน้านี้เขาเป็นเพียงอัจฉริยะหนุ่ม แต่ตอนนี้เขากลับต้องถูกเรียกว่าเทพแห่งความตาย

ลู่หยวนไม่ได้แตะต้องแผนที่เหล่านั้น “ขออภัย กิลด์ของเราจะนำแผนที่ที่เป็นของเจ้าของเดิมมาใช้ซ้ำและอัปเกรดเท่านั้น”

“ก็เป็นอย่างนั้นแหละ ดูเหมือนของพวกนี้จะไร้ประโยชน์” หลินโมหยูไม่ได้รู้สึกผิดหวัง ผลลัพธ์เช่นนี้ถือเป็นเรื่องปกติไปแล้ว

หลินโมหยูกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้นก็ขอแผนที่ของสำนักแสวงหาเต๋ามาให้ข้าหน่อย”

ในทวีปทางใต้ มีดินแดนศักดิ์สิทธิ์สี่แห่ง นิกายหลักสามนิกาย และตระกูลใหญ่สองตระกูล

พวกเขาทั้งหมดเป็นกองกำลังเจ็ดดาว ปกครองดินแดนส่วนใหญ่ของทวีปทางใต้

สำนักเต๋าถามหา เป็นหนึ่งในสามสำนักใหญ่ และมีกำลังไม่ด้อยไปกว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์น้ำเย็นเลย

สถานที่แห่งโชคชะตาที่หลินโมหยูเคยค้นหาก่อนหน้านี้อยู่ในอาณาเขตของสำนักเต๋าถามหา และบังเอิญอยู่ติดกับอาณาเขตของดินแดนศักดิ์สิทธิ์น้ำเย็นด้วย

เนื่องจากตั้งอยู่บนจุดเชื่อมต่อระหว่างสองพลังอำนาจ และยังเป็นสถานที่ที่เหมาะสมสำหรับการพัฒนาพลังอำนาจใหม่ๆ อีกด้วย

แผนที่สำนักเต๋า มีราคา 1,000 คริสตัลต้นกำเนิดระดับ 3

นอกจากนี้ หลินโมหยูยังขอวัสดุสำหรับอาวุธเวทมนตร์ระดับกลาง ซึ่งมีราคา 100 คริสตัลต้นกำเนิดระดับสาม

ไอเทมทั้งสองชิ้น รวมเป็นคริสตัลต้นกำเนิดระดับ 3 จำนวน 1100 ชิ้น ซึ่งถือว่ามีราคาแพงมากสำหรับผู้ทรงคุณวุฒิระดับต่ำ

แต่หลินโมหยูใจกว้างมาก เขาโบกมือแล้วหยิบผลึกต้นกำเนิดลำดับที่สามออกมา 110 ชิ้น

ผลึกดึกดำบรรพ์เหล่านี้ล้วนเป็นของที่เขาได้มาจากการสงคราม เขาฆ่าเหล่าผู้ทรงคุณวุฒิแห่งสวรรค์ และทรัพย์สินทั้งหมดของพวกเขากลายเป็นของเขา หลินโมหยูจึงกลายเป็นมหาเศรษฐีตัวน้อยอย่างแท้จริงในตอนนี้

ไม่ว่าผลึกแก่นแท้ของหลินโมหยูจะมาจากที่ไหน ลู่หยวนไฉก็รับมาส่วนหนึ่งพลางกล่าวว่า “ในฐานะสมาชิกอาวุโสของหอการค้า คุณจะได้รับส่วนลด 20% สำหรับสินค้าทั่วไป”

“หลังหักส่วนลดแล้ว ราคารวมสำหรับการทำธุรกรรมนี้คือ 880 หินออริจินระดับ 3”

หลินโมหยูจำได้ว่าลู่เฟิงเหยาเคยบอกเธอว่าสมาชิกวีไอพีจะได้รับส่วนลด 20% เมื่อซื้อสินค้า

หลังจากที่ลู่หยวนได้รับคริสตัลแห่งต้นกำเนิดแล้ว เขาก็รีบส่งคนส่งข้อมูลและแผนที่มาให้ทันที

ข้อมูลจะถูกบันทึกไว้ในแผ่นหยก ซึ่งเป็นแบบใช้แล้วทิ้งและสามารถดูได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น โดยจะถูกทำลายโดยอัตโนมัติหลังจากดูเสร็จแล้ว

นอกจากนี้ หลินโมหยูยังไม่ได้รับอนุญาตให้เปิดเผยข้อมูลภายในแผ่นหยก เมื่อหอการค้าลู่เฟิงส่งต่อข้อมูล จะต้องให้ผู้ซื้อสาบานว่าจะเก็บเป็นความลับ

มิเช่นนั้น ตลาดก็จะเต็มไปด้วยข้อมูลที่เหมือนกัน และหอการค้าหลู่เฟิงก็จะไม่สามารถทำกำไรได้เลย

ผู้อื่นสามารถใช้แผนที่นี้ได้ แต่หากคุณต้องการอัปเกรดหรือเปลี่ยนแปลงแผนที่ คุณต้องมาด้วยตนเอง

หลินโมหยูเข้าใจเรื่องทั้งหมดนี้ได้

เมื่ออ่านข้อมูลเกี่ยวกับสิ่งประดิษฐ์เวทมนตร์ทางเทคโนโลยีทั้งหมดจบแล้ว แท็บเล็ตหยกก็ทำลายตัวเองโดยอัตโนมัติต่อหน้าลู่หยวน

ลู่หยวนยิ้มและกล่าวว่า “การทำธุรกรรมกับคุณหลินเป็นไปด้วยดีมาก ผมหวังว่าคุณหลินจะพึงพอใจกับบริการของเราเช่นกัน”

หลินโมหยูยิ้มและกล่าวว่า “ฉันมีคำถามค่ะ ท่านประธานลู่เพิ่งบอกว่าหอการค้าทั่วไปสามารถให้ส่วนลด 20% ได้ แต่ถ้าเป็นสินค้าที่ไม่ใช่สินค้าทั่วไปล่ะคะ?”

ลู่หยวนยิ้มอย่างรู้ทัน เขาพูดแบบนั้นก็เพราะรอให้หลินโมหยูถามคำถามนี้อยู่นั่นเอง

“สินค้าของหอการค้าของเราสามารถแบ่งออกได้เป็นสามประเภท ประเภทแรกคือสินค้าทั่วไป ประเภทที่สองคือสินค้าพรีเมียม และการซื้อสินค้าพรีเมียมนั้นมีเงื่อนไขเพิ่มเติมบางประการ เช่น ต้องใช้ผลึกต้นกำเนิดเกรดพรีเมียมและมีระดับการฝึกฝนที่เหมาะสม”

“ส่วนหมวดที่สามนั้น เป็นสินค้าประมูล หอการค้าจัดการประมูลเป็นประจำ ซึ่งคุณสามารถซื้อสิ่งของที่คุณไม่ค่อยได้เห็นกันบ่อยๆ ได้”

“อย่างไรก็ตาม ไม่ใช่ทุกคนที่จะสามารถเข้าร่วมการประมูลได้ แน่นอนว่าด้วยสถานะของคุณหลินในฐานะสมาชิกอาวุโส เขาย่อมมีสิทธิ์เข้าร่วมอย่างแน่นอน”

เมื่อได้ยินน้ำเสียงของลู่หยวน หลินโมหยูจึงแสดงความสนใจขึ้นมา “ท่านประธานลู่ ท่านพอจะบอกได้ไหมว่าในการประมูลครั้งนี้จะซื้ออะไรได้บ้าง?”

น้ำเสียงของลู่หยวนพลันลึกลับขึ้น และเขาก็ลดเสียงลงอย่างรวดเร็ว “มีหลายอย่าง ไม่ใช่แค่สิ่งของ แต่ยังมีอย่างอื่นอีก เช่น ผู้หญิงสวยๆ”

หลินโมหยูเข้าใจแล้ว นอกจากการประมูลสิ่งของแล้ว สิ่งมีชีวิตก็สามารถซื้อขายได้ในการประมูลเช่นกัน

เท่าที่เขารู้ ในทวีปยุคดึกดำบรรพ์นั้น กองกำลังต่างต่อสู้และฆ่าฟันกันเอง และผู้แพ้บางส่วนก็กลายเป็นทาส ซึ่งสามารถซื้อขายกันได้

ทวีปดั้งเดิมนั้นโหดร้ายกว่าโลกโดยรวมมากนัก

หลินโมหยูถามว่า “ในการประมูลจะมีวัสดุทางจิตวิญญาณและคริสตัลที่มีแก่นแท้ทางจิตวิญญาณด้วยหรือไม่?”

ลู่หยวนส่ายหัว “การประมูลแต่ละครั้งไม่เหมือนกัน และผมก็ไม่แน่ใจว่าจะได้อะไรบ้าง ถ้าคุณหลินอยากรู้ก็ไปร่วมประมูลด้วยตัวเองก็ได้”

“การประมูลครั้งต่อไปจะมีขึ้นในอีกสิบวันข้างหน้า แม้จะไม่ใช่การประมูลขนาดใหญ่ แต่ก็ยังมีสินค้าดีๆ มากมาย”

“ถ้าคุณหลินประสงค์จะไป ผมสามารถจัดการจองห้องพักให้เขาได้”

หลินโมหยูครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ฉันจะอยู่ที่เมืองเหล่ยอีกสองสามวัน ดังนั้นไปดูสักหน่อยก็คงไม่เสียหายอะไร”

ลู่หยวนยิ้มและกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้นคุณหลินก็เตรียมคริสตัลต้นกำเนิดคุณภาพสูงไว้ให้หน่อยก็ได้ สินค้าทั้งหมดในการประมูลจะชำระด้วยคริสตัลต้นกำเนิดคุณภาพสูง”

หลินโมหยูยิ้มและกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้นช่วยแลกเปลี่ยนให้ฉันบ้างสิ ฉันยังมีคริสตัลต้นกำเนิดเกรดธรรมดาเหลืออยู่บ้าง แลกเปลี่ยนทั้งหมดเป็นคริสตัลเกรดพรีเมียมก็ได้”

ลู่หยวนกล่าวว่า “ไม่มีปัญหา แต่ถ้าเราสลับกันแบบนี้ คุณอาจเสียเปรียบก็ได้”

หลินโมหยูโบกมือ “ไม่เป็นไรหรอก! ว่าแต่ ฉันมีสมบัติวิเศษชุดหนึ่งที่อยากจะขายให้คุณ ฉันสงสัยว่าคุณจะสนใจซื้อหรือเปล่า?”

ลู่หยวนเดาได้อยู่แล้วว่าอาวุธวิเศษนั้นมาจากไหน และตอบตกลงอย่างง่ายดายว่า “ข้าจะรับไว้ แต่ราคาต้องต่ำกว่าราคาตลาด”

“ไม่มีปัญหา.

ขณะที่เขาพูด เขาก็หยิบผลึกต้นกำเนิดระดับที่สามขึ้นไปทั้งหมดที่เขาเพิ่งได้มาออกมาพร้อมกับสมบัติวิเศษอีกกว่าสิบชิ้น

สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นของที่ได้มาจากการสงคราม ไม่สำคัญหรอกว่าเราจะสูญเสียไปบ้างเล็กน้อย

แม้ว่า Origin Crystals จะไม่สามารถแลกเปลี่ยนจากระดับที่ต่ำกว่าไปยังระดับที่สูงกว่าได้ แต่สามารถแลกเปลี่ยนระหว่างเกรดพรีเมียมและเกรดทั่วไปภายในระดับเดียวกันได้

ในหอการค้าแลนด์วินด์ อัตราส่วนของสินค้าเกรดพรีเมียมต่อสินค้าเกรดธรรมดาคือ 1 ต่อ 10

ในทางกลับกัน อัตราส่วนคือ 1 ต่อ 12 และหอการค้าหลู่เฟิงมุ่งหวังที่จะทำกำไรจากส่วนต่างของราคา

ในที่สุดทรัพย์สินทั้งหมดของเหล่าเซียนผู้ทรงคุณวุฒิมากกว่ายี่สิบคนก็ตกไปอยู่ในมือของหลินโมหยู

นอกจากผลึกดั้งเดิมแล้ว ยังมีสมบัติเวทมนตร์จากแดนสวรรค์อันทรงเกียรติอีกจำนวนหนึ่งด้วย

วัตถุวิเศษเหล่านี้เป็นของชั้นต่ำ ถือว่าธรรมดาแม้แต่ในหมู่ผู้ที่อยู่ในแดนสวรรค์ชั้นสูง พวกมันไม่มีคุณสมบัติพิเศษใดๆ และไม่ใช่สิ่งของทางจิตวิญญาณ จึงไม่เหมาะสมสำหรับการอัญเชิญลิชธาตุอีกต่อไป

เมื่อมองดูอาวุธวิเศษและผลึกดั้งเดิม ลู่หยวนก็ถอนหายใจอีกครั้ง พลังการต่อสู้ของหลินโมหยูต้องยอดเยี่ยมมาก มิเช่นนั้นเธอคงไม่สามารถสังหารผู้ทรงคุณวุฒิระดับสวรรค์ได้มากมายขนาดนี้

อย่างไรก็ตาม เขาเป็นนักธุรกิจที่สนใจแต่เรื่องธุรกิจของตัวเองเท่านั้น และไม่สนใจว่าหลินโมหยูจะทำอะไร

เขาซื้อสมบัติวิเศษที่หลินโมหยูเอามาในราคาถูกมาก และสามารถทำกำไรได้มากมายจากการขายต่อ

ที่จริงแล้ว หลู่หยวนชอบลูกค้าอย่างหลินโมหยูมาก เพราะลูกค้าแบบนั้นไม่เคยต่อรองราคาเลย

บทที่ 2539 การผสานต้นกำเนิด: วิธีการสร้างรายได้

ลู่หยวนยื่นแหวนเก็บของให้หลินโมหยูพลางกล่าวว่า “คริสตัลต้นกำเนิดที่คุณแลกเปลี่ยนไปนั้นอยู่ในนี้หมดแล้ว โปรดตรวจสอบดู”

หลินโมหยูเก็บแหวนเก็บของโดยไม่แม้แต่จะมองมัน “ไม่จำเป็น ฉันเชื่อใจประธานลู่”

ลู่หยวนยิ้มเล็กน้อย “ขอบคุณสำหรับความไว้วางใจครับ คุณหลิน ผมหวังว่าจะได้พบคุณในอีกสิบวันข้างหน้า”

หลินโมหยูพยักหน้า ลุกขึ้นแล้วเดินออกไป

ลู่หยวนไปส่งหลินโมหยูถึงประตูด้วยตัวเอง

สมาชิกระดับพรีเมียมสมควรได้รับการปฏิบัติเช่นนี้

เมื่อมาถึงประตู หลินโมหยูถามขึ้นมาทันทีว่า “ลู่เฟิงเหยากลับมาแล้วเหรอ?”

ลู่หยวนตกตะลึงไปครู่หนึ่ง ไม่สามารถตั้งปฏิกิริยาได้ทันที หลังจากนั้นสองวินาที เขาก็…

ประกายแสงวาบขึ้นในดวงตาของเขา “คุณหลิน คุณหมายถึงคุณเฟิงเหยาใช่ไหมครับ?”

หลินโมหยูพยักหน้า “ใช่ ฉันไม่รู้ว่าเธอกลับมาหรือยัง”

ลู่หยวนส่ายหัวและกล่าวว่า “เขายังไม่กลับมา”

หลินโมหยูพูดว่า “อ้อ” โดยไม่พูดอะไร จากนั้นก็หันหลังเดินจากไป

หลังจากที่หลินโมหยูหายลับไปแล้ว ลู่หยวนจึงรีบกลับไปที่หอการค้าพลางพึมพำกับตัวเองว่า “ที่จริงเขารู้จักคุณเฟิงเหยาด้วย”

หลังจากกลับมาแล้ว ลู่หยวนได้เปิดใช้งานรูปแบบการจัดทัพเพื่อค้นหา

เขาค้นพบว่าสมาชิกพรีเมียมของหลินโมหยูนั้นได้รับมาจากลู่เฟิงเหยาจริงๆ

แม้ว่าลู่เฟิงเหยาและเขาจะมีนามสกุลเดียวกัน แต่สถานะของพวกเขาในหอการค้ากลับแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

ลู่เฟิงเหยาเป็นทายาทโดยตรง และเป็นทายาทที่สายตรงที่สุด ในขณะที่เขาเป็นเพียงทายาททางอ้อม

หากไม่มีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น ในอนาคตลู่เฟิงเหยาจะกลายเป็นผู้ทรงคุณวุฒิแห่งเต๋าและบุคคลที่มีอำนาจมาก

การที่เขาขึ้นเป็นประธานหอการค้าถือเป็นเรื่องปกติธรรมดาอย่างยิ่ง

การที่ลู่เฟิงเหยาเป็นผู้มอบสิทธิ์สมาชิกพรีเมียมให้กับหลินโมหยู แสดงให้เห็นว่าลู่เฟิงเหยาให้ความสำคัญกับหลินโมหยูเป็นอย่างมาก

“โชคดีที่ฉันสุภาพกับคุณหลินมากพอ ไม่อย่างนั้นฉันคงทำให้คุณเฟิงเหยาไม่พอใจ”

“ผมจำได้ว่าคุณเฟิงเหยาไปร่วมรบที่ทะเลชายแดน คุณหลินบอกว่าคุณเฟิงเหยาจะกลับมาเร็วๆ นี้ หรือว่า…”

ดวงตาของลู่หยวนเป็นประกายขึ้นมาทันทีเมื่อเขานึกถึงความเป็นไปได้หนึ่งอย่าง

หากลู่เฟิงเหยาหวนกลับมา การกลับมาของเขาจะเป็นไปอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ในรูปแบบของสงครามโลกครั้งที่สองที่ฝ่ายตนเป็นฝ่ายชนะ