เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #2106มาตรา 2106

#2106มาตรา 2106

บทที่ 2106

มีช่องปกติทั้งหมด 1,000 ช่อง แต่มีช่องสำหรับพื้นที่หลักเพียง 10 ช่อง ซึ่งต่างกันถึงร้อยเท่า

สล็อตทั้งหมดถูกแบ่งออกเป็นสามส่วน โดยส่วนหนึ่งถูกจัดสรรให้กับดินแดนศักดิ์สิทธิ์น้ำเย็นเพื่อแจกจ่าย

จำนวนโควต้าที่ตระกูลเล่ยจัดสรรให้กับดินแดนศักดิ์สิทธิ์น้ำเย็นในแต่ละครั้งนั้นคงที่ คือ 400 โควต้าทั่วไป และ 4 โควต้าสำหรับพื้นที่หลัก

ดินแดนศักดิ์สิทธิ์สามารถได้รับ 40% ของช่องว่างทั้งหมด โดยปกติแล้ว ดินแดนศักดิ์สิทธิ์น้ำเย็นจะได้รับครึ่งหนึ่งของช่องว่างเหล่านี้และนำไปจัดสรรใหม่

ส่วนใครจะได้ครอบครองนั้น มีเพียงดินแดนศักดิ์สิทธิ์เท่านั้นที่รู้ และไม่มีใครกล้าตั้งคำถาม

ในส่วนที่สอง ตระกูล Lei จะเสนอขายพื้นที่เชิงพาณิชย์ทั่วไป 300 แห่ง บวกกับพื้นที่ในทำเลสำคัญอีก 3 แห่ง ให้แก่หอการค้า Lu Feng เพื่อทำการประมูล

ตำแหน่งเหล่านี้จะตกเป็นของผู้เสนอราคาสูงสุด ทำให้ตระกูล Lei ได้รับผลกำไรจากตำแหน่งเหล่านี้

หลายตระกูลที่มีอิทธิพลจะเข้าร่วมประมูล เช่นเดียวกับเกษตรกรอิสระบางราย

ตำแหน่งหลักนั้นเกินเอื้อมสำหรับพวกเขา แต่พวกเขายังคงสามารถพยายามแข่งขันเพื่อแย่งชิงตำแหน่งปกติได้

ส่วนที่สามนั้นเป็นส่วนแบ่งของตระกูลเล่ยเอง

ตระกูล Lei เองมีสล็อตธรรมดาเพียง 300 ช่อง และสล็อตหลักเพียง 3 ช่องเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม ตระกูลเหล่ยโดยปกติจะจัดสรรพื้นที่ 100 แห่งสำหรับจัดตั้งสนามประลองในเมืองเหล่ย เปิดโอกาสให้ทุกคนที่มีระดับต่ำกว่าอาณาจักรอีกฟากฝั่งได้เข้าร่วม โดยผู้ที่มีผลงานดีที่สุดจะได้รับสิทธิ์นั้น

ส่วนสล็อตหลักทั้งสามสล็อตนั้น ตระกูลเล่ยจะไม่ยอมยกให้ใคร พวกเขาเก็บไว้ใช้เอง

หลินโมหยูขอพื้นที่ในเขตใจกลางเมือง ดังนั้นตระกูลเหลยจึงลดจำนวนพื้นที่ที่จัดสรรให้กับหอการค้าลู่เฟิงลงหนึ่งแห่ง แต่ยังคงพื้นที่ใจกลางเมืองไว้สามแห่งสำหรับตนเอง

ท้ายที่สุดแล้ว โควต้าดังกล่าวเป็นของตระกูลเล่ย และไม่ว่าพวกเขาจะให้มากหรือน้อยกว่านั้นก็ขึ้นอยู่กับพวกเขาโดยสิ้นแต่

หลินโมหยูไม่รู้เรื่องนี้เลย เสี่ยวเยว่เพิ่งฝึกซ้อมมวยเสร็จในตอนเช้า เมื่อเหลยซานเซียงและเหลยเผิงเผิงมาตามหาเธอ

วันนี้สีหน้าของเหลยเผิงดูแตกต่างไปจากเดิมอย่างเห็นได้ชัด เธอHดูมีพลังและสดใสขึ้นมาก

เมื่อมาถึง เหลยเผิงเผิงก็โค้งคำนับหลินโมหยูอย่างนอบน้อมพลางกล่าวว่า “ขอบคุณมากที่ช่วยชีวิตข้าไว้ ท่านผู้อาวุโสหลิน!”

หลินโมหยูยิ้มและพูดว่า “ไม่ต้องสุภาพขนาดนั้นหรอก ไปหาเสี่ยวหวู่และคนอื่นๆ ไปเล่นกันเถอะ”

ถึงแม้จะเกิดใหม่แล้ว แต่บุคลิกของเหลยเผิงเผิงก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงมากนัก เธอยังคงร่าเริงและขี้เล่น วิ่งไปเล่นกับเสี่ยวหวู่และเสี่ยวเยว่เหมือนเดิม

เหลยซานเซียงหยิบกล่องออกมาวางบนโต๊ะโดยตรง โดยไม่ถามหลินโมหยูว่าเธอต้องการหรือไม่

“นี่คือของขวัญขอบคุณส่วนตัวจากผม และไม่เกี่ยวข้องอะไรกับสถานที่ที่พี่ชายผมสัญญาไว้เลย”

จากนั้นพวกเขาก็นำป้ายออกมาอีกสองป้าย ป้ายหนึ่งสีฟ้าและอีกป้ายหนึ่งสีม่วง

แผ่นโลหะทั้งสองแผ่นทำจากวัสดุที่แปลกประหลาดมาก ไม่ใช่ทั้งทองคำ เหล็ก หรือหยก

ป้ายทั้งสองสลักด้วยอักษร “雷” (lei ซึ่งหมายถึงฟ้าร้อง) และทั้งสองมีคุณสมบัติเกี่ยวกับฟ้าร้องที่ทรงพลังอย่างยิ่ง

เหลยซานเซียงวางแผ่นโลหะสีน้ำเงินลงบนโต๊ะ “แผ่นนี้เรียกว่าแผ่นโลหะพรางสายฟ้า ให้เสี่ยวเยว่เปิดใช้งานและกลั่นมัน มันจะช่วยให้เธอปกปิดตัวตนในฐานะผู้มีจิตวิญญาณหยกโดยกำเนิดได้”

“แผ่นจารึกนี้สร้างโดยพี่ชายของข้า แม้แต่ผู้ทรงคุณวุฒิทางเต๋าธรรมดาก็ยังไม่มีโอกาสได้เห็นเลยด้วยซ้ำ”

“สำนักเจ็ดสี กำลังตามหาเสี่ยวเยว่ คุณต้องระวังตัวให้ดี มิเช่นนั้น หากพวกเขาหมายหัวคุณ คุณจะเดือดร้อนแน่”

“ถึงแม้คุณจะอยู่ในเมืองสายฟ้าฟาด สำนักเจ็ดสีก็จะหาทางจัดการกับคุณอยู่ดี”

หัวใจของหลินโมหยูบีบแน่นขึ้นเล็กน้อย ขณะที่เธอรับป้าย เธอกล่าวว่า “ขอบคุณที่เตือนนะคะ รุ่นพี่ ฉันไม่ได้คิดถึงเรื่องพวกนี้เลยจริงๆ”

เขาคิดว่าเมื่อเขาไปถึงเมืองธันเดอร์ซิตี้แล้ว เขาจะปลอดภัย

จากนั้นเหลยซานเซียงก็วางโทเค็นสีดำลงบนโต๊ะ “นี่คือโทเค็นของเขตแดนหลัก ให้เสี่ยวเยว่เอาไปหลอม ในเหลยซาน โทเค็นนี้จะรับประกันความปลอดภัยของนางได้”

หลินโมหยูถามว่า “ท่านผู้อาวุโส เล่ยซานปลอดภัยแค่ไหนครับ/คะ?”

เล่ยซานเปิดให้ประชาชนเข้าชมหลายครั้งแล้ว และจากประสบการณ์ที่ผ่านมา เล่ยซานมีความปลอดภัยสูงมาก

อย่างไรก็ตาม บางครั้งผู้คนก็ตายจากภายใน

แต่หลินโมหยูรู้สึกว่าการถามน่าจะทำให้สบายใจกว่า

ท้ายที่สุดแล้ว แม่ของเหลยเผิงก็ได้รับบาดเจ็บที่เหลยซาน

เหลยซานเซียงกล่าวว่า “เหลยซานไม่ปลอดภัย 100% แต่ตราบใดที่คุณมีโทเค็น คุณก็จะปลอดภัยโดยทั่วไป”

“โดยเฉพาะโทเค็นสำหรับพื้นที่หลักนั้นแข็งแกร่งกว่าโทเค็นอื่นๆ มากพอที่จะรับประกันความปลอดภัยของผู้ที่เข้ามา”

“ในการเดินทางไปเล่ยซานครั้งก่อนๆ ไม่มีผู้ใดที่เข้าไปในพื้นที่หลักประสบอุบัติเหตุเลย”

หลินโมหยูครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะอดถามไม่ได้ว่า “แล้วแม่ของเผิงฟานล่ะ…”

สีหน้าของเหลยซานเซียงเปลี่ยนไปเล็กน้อย “นั่นเป็นอุบัติเหตุ”

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เหลยซานเซียงก็พูดขึ้นอีกครั้งว่า “เหลยซานนั้นกว้างใหญ่มาก เราเพิ่งเปิดส่วนนอกสุดเท่านั้น แม้แต่พื้นที่แกนกลางก็ยังอยู่บริเวณขอบนอก”

“และแม่ของฟานฟาน…อยู่ข้างในนั้น”

หลินโมหยูเข้าใจในทันทีว่าส่วนที่อันตรายอย่างแท้จริงของเล่ยซานนั้นอยู่ภายใน ไม่ใช่ในพื้นที่โล่ง

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลินโมหยูก็รู้สึกโล่งใจ

จากคำพูดของเหลยซานเซียง หลินโมหยูจึงสรุปได้ว่าตระกูลเหลยได้ทำการสำรวจเหลยซานมาโดยตลอด

ตระกูลเล่ยไม่ได้ควบคุมเล่ยซานอย่างแท้จริง พวกเขาควบคุมได้เพียงพื้นที่รอบนอกเท่านั้น

เล่ยซานมีความลับสำคัญซ่อนอยู่

เพียงแค่ควบคุมมันได้บางส่วน ก็สามารถกลายเป็นผู้ทรงอิทธิพลได้เช่นเดียวกับตระกูลเล่ย

ถ้าหากพวกเขาสามารถเชี่ยวชาญทุกอย่างได้ ตระกูลเล่ยจะมีโอกาสทัดเทียมกับดินแดนศักดิ์สิทธิ์ได้หรือไม่?

เมื่อ Lin Moyu พบกับ Lei Zhengying เมื่อวานนี้ เธอรู้สึกว่า Lei Zhengying นั้นไม่ธรรมดา

เขามีออร่าแห่งความทรงอำนาจ และเป้าหมายของเขาไม่ใช่แค่การปกป้องตระกูลเล่ยเท่านั้น แต่เป็นการยกระดับตระกูลให้สูงขึ้นไปอีกขั้นด้วย

ถ้าหากตระกูลเหล่ยสามารถก้าวขึ้นสู่ระดับที่สูงขึ้นได้ ที่นั่นจะเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ไม่ใช่หรือ?

เสือสองตัวไม่อาจอยู่บนภูเขาเดียวกันได้ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งน้ำเย็นย่อมไม่ยอมอย่างแน่นอน และการต่อสู้ครั้งใหญ่ย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้

หลินโมหยูครุ่นคิดถึงหลายสิ่งหลายอย่างในชั่วพริบตา เขารู้สึกว่าบริเวณนี้คงจะเกิดความวุ่นวายในไม่ช้า

แต่ในวินาทีต่อมา เขารู้สึกว่าตัวเองคิดมากเกินไป

เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเขา

ที่เมืองเหลยเฉิง ณ สาขาหอการค้าลู่เฟิง การประมูลประจำปีได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

ในวันนี้ แขกผู้มีเกียรติต่างหลั่งไหลมายังทางเข้าหอการค้าลู่เฟิง

เจ้าหน้าที่บริการทั้งหมดของหอการค้าลู่เฟิงต่างระดมกำลังเพื่อต้อนรับแขก และพวกเขายุ่งกันมาก

“ที่นี่คึกคักมาก! คนเยอะกว่าตลาดในเมืองหลินไห่อีก!” ดวงตาของเสี่ยวเยว่เป็นประกายด้วยความตื่นเต้น

ตั้งแต่จำความได้ ผู้คนที่เธอพบเห็นบ่อยที่สุดมักอยู่ในตลาดของเมืองหลินไห่

โลกของเมืองธันเดอร์ซิตี้เป็นสิ่งใหม่และน่าตื่นเต้นสำหรับเธอ

ลิตเติลมิสต์หัวเราะเบาๆ “คราวหน้าเราจะไปโลกแห่งกฎเกณฑ์ของท่านอาจารย์กัน ที่นั่นมีคนเก่งๆ เยอะแยะเลย”

เสี่ยวหวู่ทำราวกับว่าเธอเคยเห็นเรื่องแบบนี้มาหมดแล้ว ราวกับจะบอกว่า “พี่สาวจะแสดงอะไรใหม่ๆ ให้เธอดู”

เสี่ยวเยว่เชื่ออย่างซื่อๆ จึงพูดซ้ำๆ ว่า “โอเคๆ!”

เมื่อหลินโมหยูพบกับลู่หยวน ลู่หยวนในฐานะประธานสาขาหอการค้า ได้ออกมาต้อนรับเธอด้วยตนเอง

อย่างไรก็ตาม โดยปกติแล้วเขาไม่จำเป็นต้องลงมือทำสิ่งต่างๆ ด้วยตัวเองสำหรับลูกค้าทั่วไป

เมื่อเห็นหลินโมหยู เขาก็รีบวิ่งเข้าไปหาทันที “คุณหลิน คุณมาแล้ว”

หลินโมหยูมองเขาแล้วพูดว่า “ท่านประธานลู่ ดูเหมือนท่านจะกังวลเล็กน้อยนะคะ”

ลู่หยวนถอนหายใจ “ใช่แล้ว เดิมทีตระกูลเหลยให้ที่ดินสำคัญสามแปลงบนภูเขาเหลยแก่เรา แต่ตอนนี้เหลือแค่สองแปลงแล้ว ฉันกระจายข่าวไปหมดแล้ว คงอธิบายยากน่าดู!”

บทที่ 2546 การประมูลเริ่มต้นขึ้น

สีหน้าวิตกกังวลและทุกข์ใจของลู่หยวนนั้นค่อนข้างน่าขบขัน เขาไม่มีทางแก้ปัญหานี้ได้เลย แต่ก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเผชิญหน้ากับมัน หัวของเขาแทบจะระเบิดอยู่แล้ว

หลินโมหยูทำได้เพียงแสดงออกอย่างเงียบๆ ว่าเธอไม่สามารถทำอะไรเพื่อช่วยเหลือได้เลย

หลินโมหยูถามว่า “ในการประมูลครั้งนี้จะมีของดีอะไรมาบ้าง?”

ลู่หยวนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงลดเสียงลง “ตามระเบียบแล้ว เรื่องนี้เป็นความลับ แต่เนื่องจากคุณหลินถามมา ผมจึงขอเปิดเผยว่า ในบรรดาสิ่งของที่จะประมูลนั้นมีคริสตัลต้นกำเนิดระดับโลกขั้นที่สี่อยู่ด้วย”

เขาสังเกตสีหน้าของหลินโมหยูอย่างใกล้ชิดขณะที่พูด

เมื่อลู่หยวนสังเกตเห็นว่าหลินโมหยูไม่แสดงอาการใดๆ เลย เขาก็ยิ่งแน่ใจมากขึ้นว่าหลินโมหยูนั้นไม่ธรรมดา

คนทั่วไปคงรู้สึกทึ่งเมื่อได้ยินเรื่องการตกผลึกระดับโลก

แม้ว่าคุณจะเป็นอัจฉริยะที่หาใครเทียบได้ยาก แต่สิ่งต่างๆ ก็จะเปลี่ยนแปลงไปเสมอ

แต่หลินโมหยูไม่ได้เปลี่ยนแปลงเลย เขากลับดูเหมือนจะเมินเฉยต่อเธออย่างสิ้นเชิง

สิ่งนี้ทำให้ลู่หยวนรู้สึกว่าหลินโมหยูได้เห็นโลกมาแล้ว และยังดูถูกแม้กระทั่งชาติกำเนิดระดับโลกอีกด้วย

เขาไม่รู้เลยว่าหลินโมหยูครอบครองผลึกต้นกำเนิดระดับโลกขั้นที่ห้าถึงห้าชิ้น

ยิ่งไปกว่านั้น ในอนาคตเขาจะสามารถหลอมรวมคริสตัลต้นกำเนิดระดับโลกที่ทรงพลังยิ่งกว่าเดิมได้ ดังนั้นเขาจึงไม่มีความรู้สึกใดๆ ต่อคริสตัลต้นกำเนิดระดับโลกลำดับที่สี่ที่ลู่หยวนกล่าวถึงเลย

เมื่อเห็นว่าหลินโมหยูไม่แสดงปฏิกิริยาใดๆ ลู่หยวนจึงเปลี่ยนเรื่อง “คุณหลิน คุณต้องการสมบัติอะไรครับ?”

หลินโมหยูถามว่า “มีวัสดุทางจิตวิญญาณคุณภาพสูงบ้างไหม เช่น ผลึกแก่นแท้ทางจิตวิญญาณ?”

ลู่หยวนชะงักอยู่กับที่ ริมฝีปากกระตุกถี่ๆ หลายครั้ง “คุณหลิน คุณล้อเล่นใช่ไหม ผลึกแก่นแท้ทางจิตวิญญาณนั้นมีค่ามากเกินไป ต่อให้มีอยู่จริง ก็คงไม่นำมาประมูลที่สาขาหรอก มีแต่สำนักงานใหญ่เท่านั้นที่จะมีสิทธิ์นำมาประมูล”

“คนธรรมดาทั่วไป ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการได้รับแก่นแท้ทางจิตวิญญาณที่เป็นผลึก ก็ยังมองไม่เห็นเลย แม้แต่คนจากตระกูลที่มีอำนาจก็อาจจะมองไม่เห็นเช่นกัน” (8)

จากนั้นเขาก็ถามอย่างลังเลว่า “คุณหลิน คุณเคยเห็นผลึกต้นกำเนิดวิญญาณหรือเปล่าครับ?”

หลินโมหยูยิ้ม “ฉันเคยเจอคุณมาก่อน” (เซเว่น)

“คุณหลินช่างน่าทึ่งจริงๆ เขาสามารถมองเห็นแก่นแท้ของพลังวิญญาณได้ด้วย” ลู่หยวนเดาได้ว่าหลินโมหยูเป็นใคร และไม่ลืมที่จะชมเชยเขา

เขาพาหลินโมหยูเข้าไปในห้องประมูลของหอการค้า ตรงไปยังชั้นสอง และจองห้องส่วนตัวไว้ ลู่

ห้องส่วนตัวนี้สามารถมองเห็นทิวทัศน์โดยรอบของการประมูลได้ทั้งหมด และยังมีระบบป้องกันการแอบฟังอีกด้วย

หลังจากลู่หยวนจากไป เซียวเยว่ถามเบาๆ ว่า “ท่านอาจารย์ ท่านมอบตำแหน่งจากตระกูลเหลยให้ข้าหรือคะ?”

หลินโมหยูพยักหน้าเห็นด้วย “น่าจะถูกต้องแล้ว เมื่อเข้าไปถึงบริเวณแกนกลางแล้ว ก็จงทุ่มเทพลังฝึกฝนทั้งหมดไปที่นั่น และหวังว่าจะได้ผลลัพธ์ที่ดี”

เสี่ยวเยว่รู้ว่าจุดสำคัญในบริเวณแกนกลางนั้นมีค่ามาก มิเช่นนั้นลู่หยวนคงไม่ลำบากขนาดนี้ เธอจึงกำหมัดเล็กๆ แน่น “ท่านอาจารย์ ไม่ต้องห่วง เสี่ยวเยว่จะฝึกฝนอย่างขยันขันแข็งแน่นอน”

เสี่ยวเยว่รู้สึกซาบซึ้งใจอย่างมาก เมื่อรู้ว่าหลินโมหยูทำอะไรหลายอย่างเพื่อเธอ

แขกทยอยเข้ามาและนั่งประจำที่ในงานประมูล และในไม่ช้าห้องก็เต็มไปด้วยผู้คน

หลังจากรอครู่หนึ่ง ลู่หยวนก็เดินไปยังเวทีประมูลที่อยู่ด้านหน้าสุด

ระบบพลังงานถูกเปิดใช้งาน ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของโรงประมูล และพื้นที่ทั้งหมดก็ถูกห้อมล้อมด้วยพลังลึกลับในทันที

พลังนี้แข็งแกร่งมาก และแฝงด้วยรัศมีของปรมาจารย์แห่งเต๋า

ใครก็ตามที่กล้าก่อเรื่องวุ่นวายในการประมูล จะถูกสั่งสอนบทเรียนด้วยรูปแบบการจัดทัพนี้

บางคนถึงกับสงสัยว่าปรมาจารย์ลัทธิเต๋าจากหอการค้าลู่เฟิงได้เดินทางมาถึงแล้ว แต่กำลังปกปิดเรื่องนี้ไว้ในเงามืด

แน่นอนว่านี่เป็นเพียงมาตรการป้องกันไว้ก่อน ในความเป็นจริง มีคนเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่กล้าไปล่วงเกินหอการค้าหลู่เฟิง

ยิ่งไปกว่านั้น นี่คือเมืองเหลย และเราไม่สามารถผ่านตระกูลเหลยไปได้โดยลำพัง

ลู่หยวนยืนอยู่บนเวทีและประกาศเสียงดังว่า “ขอเชิญทุกท่านเข้าร่วมงานประมูลประจำปีของหอการค้าลู่เฟิง สาขาเหลยเฉิง”

“ก่อนเริ่มการประมูล ผมต้องขออภัยทุกท่าน ด้วยเหตุผลพิเศษบางประการ จำนวนพื้นที่สำคัญในเหมืองเหล่ยซานจะลดลงจากสามเหลือสองแห่ง”

“พอแล้วกับการพูดคุยเรื่องทั่วไป มาเริ่มการประมูลกันเลยดีกว่า ขอต้อนรับผู้ดำเนินการประมูลของเรา”

เนื่องจากลู่หยวนได้อธิบายเรื่องการลดจำนวนช่องหลักให้คนส่วนใหญ่ฟังไปแล้วก่อนการประมูลจะเริ่มขึ้น การย้ำเรื่องนี้จึงไม่ได้ทำให้เกิดความวุ่นวายมากนัก

ไม่ว่าสถานการณ์จะเป็นอย่างไร เรื่องนี้ก็ผ่านไปแล้วและจะไม่ส่งผลกระทบต่อการประมูลแต่อย่างใด

หญิงสาวสวยสง่าเดินขึ้นไปบนเวทีประมูลและแนะนำตัวเองด้วยเสียงดังว่า “ดิฉันชื่อลู่จุน และเป็นผู้จัดการประมูลในครั้งนี้ค่ะ”

“ก่อนที่การประมูลจะเริ่มต้นอย่างเป็นทางการ ขออนุญาตอธิบายกฎกติกาของการประมูลนี้ก่อน”

“ในครึ่งแรกของการประมูล ราคาของสินค้าทั้งหมดจะอิงตามคริสตัลต้นกำเนิดระดับ 3 ทั่วไป ในครึ่งหลังของการประมูล ราคาของสินค้าทั้งหมดจะอิงตามคริสตัลต้นกำเนิดระดับ 3 ระดับพรีเมียม”

“เมื่อทำการชำระเงิน สามารถใช้ Origin Crystals ระดับสูงในการแลกเปลี่ยนได้ในอัตราส่วนหนึ่งต่อสิบ”

“สิ่งของชิ้นต่อไปในการประมูลครั้งนี้คืออาวุธเวทมนตร์ระดับสูงสุดที่เรียกว่าดาบตัดน้ำ ดาบเล่มนี้สลักด้วยอักขระเวทมนตร์มากมาย และถูกสร้างขึ้นโดยปรมาจารย์ด้านการหลอมอาวุธระดับสี่ จัดอยู่ในระดับสูงของอาณาจักรสูงสุด”

เอา.”

“ที่สำคัญที่สุด ดาบตัดน้ำเล่มนี้สามารถฝังด้วยคริสตัลต้นกำเนิด ซึ่งจะช่วยลดการใช้พลังงานของผู้ใช้ได้อย่างมาก”

“หากเราไม่คำนึงถึงต้นทุนและเปิดใช้งานรูปแบบการต่อสู้ทั้งหมด ดาบตัดน้ำจะสามารถปลดปล่อยพลังโจมตีที่เกือบเทียบเท่ากับเทพผู้ทรงคุณวุฒิได้ แต่จะมีพลังโจมตีเพียงครั้งเดียวเท่านั้น”

“ราคาเริ่มต้น: 100 Origin Crystals โดยแต่ละขั้นการประมูลต้องไม่น้อยกว่า 10 Origin Crystals”