เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #2150มาตรา 2150

#2150มาตรา 2150

บทที่ 2150

เปลวไฟปะทุขึ้นด้วยเสียงคำรามดังกึกก้อง เผาผลาญนรกดรัมโบนทั้งหมดให้จมอยู่ในเปลวไฟนรก จากนั้นก็แผ่ขยายไปยังพื้นที่กว้างใหญ่

หลินโมหยูยืนนิ่ง ปล่อยให้นรกแห่งกระดูกกลืนกินเขาไป

นรกแห่งกระดูกได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างเห็นได้ชัด ราวกับว่ามันได้เกิดใหม่

หลินโมหยูยืนอยู่ตรงนั้น รับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงภายในอย่างเงียบๆ

สิ่งแรกที่จะต้องเปลี่ยนแปลงคือขอบเขตและปริมาณ

พื้นที่ที่ปกคลุมด้วยนรกแห่งกระดูกขยายจากรัศมีหนึ่งพันกิโลเมตรเป็นรัศมีสองพันกิโลเมตร

จำนวนวิญญาณชั่วร้ายก็เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า จาก 10 ล้านตัว เป็น 20 ล้านตัว

จากนั้นเขาก็มองไปยังกองกระดูกที่เพิ่งปรากฏขึ้นมาใหม่

หลังจากบรรลุถึงระดับเซียนศักดิ์สิทธิ์แล้ว นรกกระดูกก็ไม่ได้น่ากลัวเหมือนก่อนอีกต่อไป แต่กลับแผ่รัศมีอันสง่างามและยิ่งใหญ่ออกมาแทน

ประตูขนาดมหึมาที่มีความสูงและขนาดที่ไม่อาจบรรยายได้ปรากฏขึ้นในนรกกระดูก ประตูนั้นเปิดอยู่ครึ่งหนึ่ง และแม่น้ำแห่งไฟนรกไหลคดเคี้ยวออกมาจากรอยแตก ไหลเชี่ยวกรากไปทั่วโลกของนรกกระดูก แม่น้ำแห่งไฟนรกไม่ได้เป็นเพียงสายน้ำหลักสายเดียวอีกต่อไป แต่มีสาขามากมายนับไม่ถ้วน ไหลไปยังพื้นที่ต่างๆ และครอบคลุมนรกกระดูกทั้งหมด

แม่น้ำแห่งไฟนรกเปรียบเสมือนต้นไม้ใหญ่ที่มีใบดกหนา หยั่งรากลึกอยู่ในประตูมิติอันใหญ่โตที่ยากจะบรรยาย และเติบโตแผ่ไปทั่วทั้งโลกแห่งนรกกระดูก

และเหล่าวิญญาณชั่วร้ายจากนรกได้กลายเป็นใบไม้ของต้นไม้ใหญ่ต้นนี้

วิญญาณชั่วร้ายจำนวนสี่สิบล้านดวงล่องลอยอยู่ในแม่น้ำแห่งไฟนรกในนรก

พวกมันเงียบและไม่ส่งเสียงใดๆ เว้นแต่จำเป็น

สองฝั่งแม่น้ำไร้ไฟนรกปรากฏดอกไม้สีม่วงจำนวนมาก

ดอกลิลลี่แมงมุมสีแดงขึ้นอยู่ริมแม่น้ำอย่างเขียวชอุ่มและอุดมสมบูรณ์อย่างเหลือเชื่อ

ดอกลิลลี่แมงมุมสีแดงเปล่งแสงสีม่วง และมีหมอกลอยขึ้น ขณะที่เปลวไฟบนพื้นหมุนวน

ความหวาดกลัวและความโหดร้ายได้หายไปแล้ว แทนที่ด้วยบรรยากาศแห่งความสง่างาม

หลินโมหยูจ้องมองประตูในนรกกระดูกและพึมพำว่า “ประตูแห่งนรก!”

ประตูนี้ดูคล้ายกับประตูแห่งนรกที่ฉันเคยเห็นมาก่อนอย่างน่าประหลาดใจ

มันแทบจะเหมือนกับประตูแห่งนรกที่เทียนหลงกล่าวถึงเลย

เหตุใดประตูแห่งนรกในตำนานจึงปรากฏขึ้นในนรกแห่งกระดูก?

เมื่อนึกย้อนกลับไปถึงคำอธิบายคาถาเดิมของนรกโครงกระดูก พบว่าเดิมทีมันเชื่อมโยงกับนรกจริงๆ

จากมุมมองนี้ วิวัฒนาการของประตูแห่งนรกจึงดูไม่เป็นไปไม่ได้

“ผมไม่แน่ใจว่าประตูแห่งนรกนี้เกี่ยวข้องกับประตูแห่งนรกในตำนานหรือเปล่า”

แหลม!

ประตูแห่งนรกอีกส่วนหนึ่งได้เปิดออกแล้ว

ลูกไฟขนาดใหญ่พุ่งออกมาจากประตูแห่งนรกและตกลงมาตรงเหนือแดนกระดูกนรกพอดี

จากเปลวไฟนั้นปรากฏดวงตาขนาดมหึมาขึ้นมา

“ดวงตาแห่งความตาย! ไม่สิ มันควรจะเรียกว่า ดวงตาแห่งนรก!”

หลังจากที่ดวงตาแห่งความตายรวมเข้ากับนรกแห่งกระดูก ดวงตาแห่งความตายจึงกลายเป็นดวงตาแห่งนรก

ด้วยดวงตาแห่งนรก โลกแห่งนรกกระดูกจึงดูสมจริงยิ่งขึ้นไปอีก

ดวงตาแห่งนรกกระพริบช้าๆ

นรกโครงกระดูกสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง และดวงตาแห่งนรกได้สร้างแรงดูดอันทรงพลัง ครอบคลุมพื้นที่หลายพันกิโลเมตร ดึงดูดพลังดั้งเดิมนับไม่ถ้วนเข้าหาตัวมัน

ดวงตาแห่งนรกหลั่งไหลลงมาท่ามกลางเปลวไฟอันร้อนแรง กลั่นกรองพลังดั้งเดิมอันอลหม่านที่มันดูดซับเข้ามา เปลี่ยนแปลงมันให้กลายเป็นพลังดั้งเดิมที่บริสุทธิ์และเหนือธรรมดา จากนั้นพลังนั้นก็ไหลลงสู่ขุมนรกแห่งกระดูก พลังดั้งเดิมนี้ไหลลงสู่แม่น้ำแห่งไฟนรก กระจายอย่างสม่ำเสมอไปตามสาขาต่างๆ

แม่น้ำแห่งไฟนรกเต็มไปด้วยพลังดั้งเดิมในทันที

เมื่อมองดูแม่น้ำเพลิงนรกเหล่านี้ หลินโมหยูรู้สึกว่ามันคุ้นเคยมากขึ้นเรื่อยๆ และอุทานออกมาว่า “เส้นพลังวิญญาณต้นกำเนิด!”

“ทำไมพวกเขาทั้งสองถึงหน้าตาเหมือนกันขนาดนี้!”

ในขณะนี้ นรกกระดูกมีความคล้ายคลึงกับสายพลังวิญญาณดั้งเดิมอย่างมาก โดยมีความคล้ายคลึงกันอย่างน้อย 70%

ทันใดนั้น แสงสว่างจ้าก็พุ่งมาจากระยะไกล และหลินโมหยูก็หดกระดูกนรกกลับในทันที

บทที่ 2610 เขากำลังหลอกเราอยู่

แสงนั้นหยุดนิ่งอยู่กลางอากาศที่ความสูงหนึ่งพันเมตร และเผยให้เห็นรูปร่างที่แท้จริงของมัน: เรือบินโบราณ

เครื่องบินทะเลลำนั้นมีขนาดเล็ก ยาวเพียงห้าหรือหกเมตร และให้ความรู้สึกเก่าแก่และเรียบง่าย

บนเรือเหาะมีผู้คนสามคนยืนอยู่ ได้แก่ พระผู้ทรงคุณวุฒิแห่งเต๋าหนึ่งรูป และพระผู้ทรงคุณวุฒิแห่งสวรรค์สองรูป

อาจารย์ลัทธิเต๋าผู้นั้นสวมเสื้อคลุมสีเหลือง ดูเหมือนจะเป็นผู้ที่ดำรงตำแหน่งสูงมานาน แผ่รัศมีอันน่าเกรงขามและยิ่งใหญ่

ด้านหลังเขามีเทพธิดาสององค์ เป็นหญิงสาวฝาแฝดผู้ฝึกฝนพลังปราณ มีความงามสง่าและดูสูงส่ง

หลินโมหยูไม่สามารถระบุระดับที่แท้จริงของปรมาจารย์เต๋าได้ แต่จากออร่าของเขาแล้ว คาดว่าน่าจะอยู่ในระดับที่หนึ่งหรือสอง และอาจจะไม่ถึงระดับที่สามด้วยซ้ำ

ส่วนเทพเซียนทั้งสองนั้น พวกเขาทั้งคู่เป็นเทพเซียนระดับกลาง และในแง่ของระดับพลัง พวกเขานั้นแข็งแกร่งกว่าเขา

นักพรตบนเรือบินยิ้มให้หลินโมหยูแล้วกล่าวว่า “เจ้าอยู่ในเขตความโกลาหลจริงๆ”

หลินโมหยูรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย จากนั้นจึงยกมือไหว้และกล่าวว่า “รุ่นพี่ ท่าน…มาพบรุ่นน้องคนนี้หรือคะ?”

รอยยิ้มของปรมาจารย์เต๋าเพิ่มมากขึ้น และท่าทีของเขาก็เป็นมิตรยิ่งขึ้น “แน่นอน ข้าคือหวงซิง ผู้เฒ่าแห่งตระกูลหวงแห่งเมืองหลงฉวน ท่านน่าจะเคยได้ยินชื่อตระกูลหวงแห่งเมืองหลงฉวนมาบ้างแล้วใช่ไหม?”

ความคิดของหลินโมหยูแล่นไปอย่างรวดเร็ว และเขาก็รู้ในทันทีว่าตระกูลหวงแห่งเมืองหลงฉวนคือใคร

ตระกูลหวงแห่งเมืองหลงฉวนคล้ายคลึงกับตระกูลเล่ย ทั้งสองเป็นกองกำลังระดับหกดาว แต่ตระกูลหวงมีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่าและมีรากฐานความแข็งแกร่งที่มั่นคงกว่ามาก เหนือกว่าตระกูลเล่ยอย่างเห็นได้ชัด

ตระกูลหวงมีกำลังเป็นรองเพียงแค่กองกำลังเจ็ดดาวไม่กี่แห่งเท่านั้น

หากปราศจากข้อจำกัดที่เกิดจากเส้นพลังวิญญาณ ตระกูลหวงคงกลายเป็นมหาอำนาจระดับเจ็ดดาวอย่างแน่นอน

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ตระกูลหวงไม่เคยละทิ้งความทะเยอทะยานที่จะก้าวขึ้นเป็นกองกำลังเจ็ดดาว

หลินโมหยูตรวจสอบข้อมูลเกี่ยวกับตระกูลหวงแห่งเมืองหลงฉวนอย่างรวดเร็ว ความเคารพของเขายิ่งเพิ่มมากขึ้น “ท่านเป็นผู้อาวุโสจากตระกูลหวงแห่งเมืองหลงฉวนใช่ไหมครับ ขอถามได้ไหมครับว่าอะไรทำให้ท่านมาหาเด็กหนุ่มคนนี้?”

เมืองหลงฉวนไม่ได้อยู่ในอาณาเขตของสำนักแสวงหาเต๋า และอยู่ไกลจากที่นี่มาก แล้วทำไมพวกเขาถึงจงใจมาตามหาฉัน?

หลินโมหยูรู้สึกได้โดยสัญชาตญาณว่ามีบางอย่างผิดปกติ และต้องมีเหตุผลที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังอย่างแน่นอน

โดยเฉพาะสายตาที่รุ่นพี่ชื่อหวงซิงมองมาที่ฉัน มันแปลกมาก เหมือนกับว่าเขากำลังจ้องมองเหยื่ออยู่

หวงซิงกล่าวว่า “ข้ามาที่นี่เพื่อเชิญท่านเข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของตระกูลหวง”

หลินโมหยูถามด้วยความสงสัยว่า “ขอบคุณสำหรับคำแนะนำครับ ท่านผู้อาวุโส แต่ผมมีคำถามอยู่บ้าง ตระกูลหวงแห่งเมืองหลงฉวนเป็นตระกูลใหญ่และทรงอำนาจ ทำไมพวกเขาถึงเดินทางไกลมาเชิญผมล่ะครับ?”

หวงซิงกล่าวว่า “ข้ามีเหตุผลที่เชิญท่านมา ข้ามาในนามของตระกูลหวงเพื่อเชิญท่านด้วยความจริงใจ หากท่านมีเงื่อนไขใด ๆ โปรดแจ้งมาได้เลย และข้าจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อตอบสนองความต้องการเหล่านั้น”

ท่าทีของหวงซิงดีเกินไป ใบหน้าแก่ๆ ของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ทำให้หลินโมหยูรู้สึกรังเกียจยิ่งกว่าเดิม

หลินโมหยูเริ่มรู้แล้วว่าเธอต้องมีบางอย่างที่ตระกูลหวงต้องการ

แต่ฉันมีอะไรบ้าง?

ในชั่วพริบตา หลินโมหยูเดาได้คร่าวๆ ว่ามันน่าจะเกี่ยวข้องกับต้นกำเนิดไท่หยินที่พูดถึงเมื่อไม่กี่วันก่อน

นอกจากนั้นแล้ว เขาก็ไม่รู้ว่าตัวเขาเอง ซึ่งเป็นผู้ทรงคุณวุฒิระดับเทพจากทะเลแดน…

หลินโมหยูระแวงอยู่เงียบๆ แต่ภายนอกไม่แสดงออก “ศิษย์น้องคนนี้ไม่รู้ว่าข้าจะเรียกร้องเงื่อนไขอะไรได้บ้าง ทำไมท่านไม่ลองบอกข้ามาว่าตระกูลหวงเสนออะไรให้ข้าได้บ้างล่ะ?”

เมื่อเห็นว่าหลินโมหยูดูสนใจ อารมณ์ของหวงซิงก็ดีขึ้นมาก “ตระกูลหวงของข้าใหญ่โตและทรงอำนาจ เราสามารถเสนออะไรก็ได้ ไม่ว่าจะเป็นวิชาลับ สมบัติวิเศษ วัตถุโบราณ หรือแม้แต่ผู้หญิง”

“ถ้าเจ้าทำผลงานได้ดีพอ หลานสาวของข้า เจ้าหญิงหวง อาจจะได้แต่งงานกับเจ้า”

ขณะที่พูด หวงซิงก็หันไปมองฝาแฝดที่อยู่ด้านหลังเขา

สองพี่น้องฝาแฝดขมวดคิ้วเล็กน้อยพร้อมกัน แววตาแฝงไปด้วยความรังเกียจ แต่พวกเธอไม่กล้าแสดงออก

หลินโมหยูรับฟังทุกอย่าง ซึ่งแสดงให้เห็นว่าตระกูลหวงมีกฎระเบียบภายในครอบครัวที่เข้มงวดอย่างยิ่ง

“ในครอบครัวอย่างตระกูลหวง บางครั้งสมาชิกในครอบครัวก็เป็นเพียงเครื่องมือเท่านั้น”

“สามารถเสนอเงื่อนไขได้ทุกอย่าง ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าสนใจมาก ยิ่งเงื่อนไขที่เสนอสูงเท่าไหร่ ผลตอบแทนที่อาจได้รับก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น”

“ทดสอบขีดจำกัดของพวกเขา”

สายตาของหลินโมหยูเหลือบไปมองฝาแฝดทั้งสอง ดวงตาของเธอฉายแววโลภ “เจ้าหญิงแห่งตระกูลหวงจะได้เข้าร่วมด้วยไหม?”

หวงซิงสังเกตเห็นสีหน้าของหลินโมหยูจึงเผยสีหน้าเย้ยหยัน “ถ้าอย่างนั้นก็ขึ้นอยู่กับผลงานของคุณ ถ้าคุณทำได้ดี แน่นอนว่าคุณก็ทำได้ ตระกูลหวงของเราให้ความสำคัญกับคนมีพรสวรรค์มาก”

“ถ้าใครสักคนทำผลงานได้ดีเยี่ยม ก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะแต่งงานสองคนพร้อมกัน”

“ครอบครัวหวงของผมนั้นยุติธรรมเสมอในการให้รางวัลและลงโทษ และจะไม่ปฏิบัติอย่างไม่เป็นธรรมต่อใครก็ตามที่ได้สร้างคุณูปการ”

ท่าทีของหวงซิงยังคงยอดเยี่ยมเช่นเดิม ดวงตาของเขามีรอยยิ้ม และคำพูดที่เย้ายวนอย่างยิ่ง ราวกับจะบอกว่า “ลองดูซิว่านายจะติดกับดักไหม เจ้าหนู”

โอกาสที่จะได้แต่งงานกับเจ้าหญิงสององค์จากตระกูลหวงดูเย้ายวนใจหลินโมหยูอย่างเหลือเชื่อ เธอจึงถามว่า “เป็นไปได้ไหมที่จะแต่งงานกับเจ้าหญิงสององค์?”

รอยยิ้มของหวงซิงยิ่งสดใสขึ้น “แน่นอน!”

ในขณะนั้น ดวงตาของสองพี่น้องฝาแฝดเย็นชา ราวกับต้องการฆ่าหลินโมหยู

หลินโมหยูกล่าวว่า “แต่สายตาที่พวกเขามองมานั้นค่อนข้างดุร้ายนะ!”

หวงซิงเหลือบมองไปที่ฝาแฝด และสายตานั้นก็ทำให้พวกเขาสั่นสะท้านด้วยความกลัว สีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด

0. ขอสั่งดอกไม้

หวงซิงกล่าวกับหลินโมหยูว่า “ตราบใดที่คุณตกลงเข้าร่วมตระกูลหวง ฉันจะเป็นคนตัดสินใจและให้คุณเลือกคนใดคนหนึ่งในสองคนนี้เพื่อแต่งงาน”

ใบหน้าของฝาแฝดซีดเผือดอย่างน่าเหลือเชื่อ แต่พวกเขาก็ไม่กล้าขยับเขยื้อน

หลินโมหยูเข้าใจแล้วว่า: ประการแรก กฎของตระกูลหวงนั้นเข้มงวดอย่างยิ่ง ประการที่สอง ตระกูลหวงแทบไม่มีขีดจำกัดใดๆ พร้อมที่จะทรยศแม้กระทั่งคนในตระกูลเดียวกันเพื่อผลประโยชน์บางอย่าง และประการที่สาม ตระกูลหวงสนใจในสิ่งที่พวกเขาต้องการเป็นอย่างมากและยินดีที่จะจ่ายราคาที่สูงลิ่ว

ท่าทีของพวกเขาแสดงให้เห็นว่าพวกเขาไม่สามารถบังคับใครได้ บุคคลนั้นต้องยินยอมด้วยความเต็มใจ นี่จึงเป็นเหตุผลที่พวกเขาหันมาใช้วิธีการล่อลวง

แต่ถ้าเขาไม่ยอมตกลง ตระกูลหวงจะฆ่าเขา

หวงซิงไม่แสดงปฏิกิริยาใดๆ ซึ่งเป็นข้อสรุปที่หลินโมหยูได้จากการวิเคราะห์พฤติกรรมของฝาแฝด และน่าจะเป็นข้อสรุปที่ถูกต้อง

เมื่อเห็นว่าหลินโมหยูเงียบไปนาน หวงซิงจึงคิดว่าหลินโมหยูกำลังเลือกใครสักคนอยู่ จึงถามว่า “เพื่อนหนุ่ม เจ้าตัดสินใจแล้วหรือยัง? เจ้าอยากเลือกใคร?”

หลินโมหยูยิ้มแล้วพูดว่า “ถ้าผมปฏิเสธความเมตตาของท่าน ท่านผู้อาวุโส จะฆ่าผมเดี๋ยวนี้เลยหรือครับ?”

หวงซิงหัวเราะและกล่าวว่า “เพื่อนหนุ่ม เจ้าชมข้าเกินไปแล้ว โปรดอย่าลังเลที่จะขออะไรมา ข้าจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อตอบสนองความต้องการของเจ้า”

หลินโมหยูส่ายหัว “ถึงแม้ผมจะไม่รู้ว่าตระกูลหวงต้องการอะไร แต่ผมก็ไม่ได้โง่ ผมรู้ว่าผมมีประโยชน์ต่อตระกูลหวงอย่างแน่นอน”

“ท่านผู้นำได้เดินทางหลายพันไมล์ ข้ามครึ่งหนึ่งของทวีปทางใต้ เพื่อตามหาเจ้า เพื่อนหนุ่ม ฉันคิดว่าสิ่งนี้คงมีประโยชน์มาก”

“เอาอย่างนี้ไหมครับ รุ่นพี่ บอกผมมาว่าท่านต้องการอะไร แล้วผมจะพิจารณาว่าจะเข้าร่วมตระกูลหวงหรือไม่”

“ในธุรกิจ เราควรให้ความสำคัญกับความซื่อสัตย์สุจริต เราไม่ควรปกปิดรายได้ของเราจากผู้อื่น”

ในขณะนี้ ร่างกายของหลินโมหยูบวมขึ้น: ⑼○〇◆◇⑷≯·⑻】． ⑷⑵◎≤⑼％∏〇⑸ ซึ่งแตกต่างจากรูปลักษณ์ก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง

สายตาของเขาสดใสและเที่ยงตรง และเขาก็เหลือบมองฝาแฝดที่งดงามเป็นพิเศษ

ฉันเคยเห็นผู้หญิงสวยๆ มามากมายแล้ว สองคนนี้เป็นใครกัน?

รอยยิ้มของหวงซิงจางหายไป เขารู้แล้วว่าหลินโมหยูไม่ใช่คนอย่างที่เขาคิด แต่เป็นจิ้งจอกเฒ่าที่ฉลาดแกมโกง พฤติกรรมก่อนหน้านี้ของเธอเป็นเพียงการล้อเล่นกับเขาเท่านั้น

หวงซิงรู้สึกราวกับถูกตบหน้าอย่างแรง ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว เขาตกใจมากที่รู้ว่าตัวเองถูกรุ่นน้องหลอก

หนึ่งในฝาแฝดอุทานว่า “พี่ใหญ่ เขาหลอกเราอยู่!”

หวงซิงรู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้น จึงพ่นลมหายใจออกมาว่า “ในเมื่อเป็นอย่างนั้นแล้ว เพื่อนหนุ่ม อย่ามาโทษฉันเรื่องความโหดเหี้ยมเลย นกกระจอก นกนางแอ่น จับตัวมันมา!”

“ครับท่าน!”

ฝาแฝดพูดพร้อมกันและจู่ๆ ก็โจมตีหลินโมหยู

บทที่ 2611 ภรรยาของฉันโกรธ

ในฐานะผู้ทรงคุณวุฒิแห่งเต๋า หวงซิงย่อมจะไม่เข้าไปแทรกแซงจัดการกับผู้ทรงคุณวุฒิระดับรองอย่างหลินโมหยูด้วยตนเองอย่างแน่นอน

สองพี่น้อง หวงฉือและหวงเหยียน ก็เพียงพอที่จะรับมือกับสถานการณ์นี้ได้แล้ว ทั้งสองเป็นผู้ฝึกฝนระดับกลางและฝึกฝนวิถีแห่งเต๋าเดียวกัน เมื่อสองพี่น้องรวมพลังกัน พลังของพวกเธอจะผสานกัน และพวกเธอยังสามารถต่อสู้กับผู้ฝึกฝนระดับสูงได้อีกด้วย เหตุผลที่นำพวกเธอมาที่นี่ในครั้งนี้เป็นเพราะเหตุผลหลายประการ

ถ้าหากบุตรชายของไท่หยงเป็นชายหนุ่มเหมือนหลินโมหยู ความงามของซูเหลียงเหมยก็จะเป็นประโยชน์อย่างมาก

ทุกอย่างราบรื่นมาจนถึงตอนนี้ แต่ฉันไม่คาดคิดเลยว่าจะได้เจอกับทหารผ่านศึกมากประสบการณ์อย่างหลินโมหยู

หวงซิงรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย เขาสังเกตได้ว่าหลินโมหยูไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงอยากเอาชนะใจเขา

“เซียนระดับล่างคนหนึ่งโชคดีที่ไม่รู้เลยว่าตนเองคือบุตรแห่งไท่หยิน”

“เจ้ากล้าดียังไงมาหลอกข้าด้วยกลอุบายเล็กๆ น้อยๆ ของเจ้า? เจ้ากำลังหาเรื่องตายชัดๆ!”

“พาเขากลับไปก่อน แล้วเราจะหาทางทำให้คุณยอมจำนน!”

หวงซิงโกรธมากที่ถูกหลอกให้พูดคำว่า “893” ออกมา