เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #2173มาตรา 2173

#2173มาตรา 2173

บทที่ 2173

“ถึงแม้เจ้าจะบรรลุถึงระดับเต๋าศักดิ์สิทธิ์แล้ว ก็ไม่น่าเป็นไปได้ที่เจ้าจะสามารถใช้สมบัติเอาชนะเต๋าศักดิ์สิทธิ์ระดับที่สี่ขึ้นไปได้ อย่างไรก็ตาม หากเจ้าบรรลุถึงระดับเต๋าศักดิ์สิทธิ์ได้ เจ้าจะมีสมบัติที่จะช่วยชีวิตเจ้าได้”

“อีกฝ่ายหนึ่งได้บรรลุถึงจุดสูงสุดของความรู้แจ้งแล้ว ดังนั้นมันคงอยู่ได้ไม่นาน อาจจะแค่ประมาณสิบนาทีเท่านั้น”

(4) หลินโมหยูถามทันทีว่า “ขอถามหน่อยได้ไหมครับ ท่านบรรพบุรุษคนที่สาม สมบัติชิ้นนั้นคืออะไรครับ?”

ด้วยการสะบัดนิ้วเพียงครั้งเดียว บรรพบุรุษลำดับที่แปดก็เสกยาเม็ดออกมาได้

4. ยาเม็ดเหล่านั้นมีสีดำสนิทและกลมสมบูรณ์แบบ ไม่มีอะไรผิดปกติเป็นพิเศษ

แต่ผลกระทบนั้นทำให้หลินโมหยูตกใจอย่างมาก

เมื่อได้เห็นข้อมูลเกี่ยวกับยาเม็ดนั้น หลินโมหยูจึงแน่ใจแล้วว่านี่คือสิ่งที่เธอต้องการอย่างแท้จริง

【ยาเม็ดมหาเต๋าอมตะ: หลังจากรับประทานแล้ว จะทำให้สามารถหลอมรวมกับมหาเต๋าอมตะได้ชั่วคราว รักษาความเป็นอมตะของร่างกายและจิตวิญญาณ รวมถึงภูมิคุ้มกันต่อการโจมตีทุกชนิด ระยะเวลา: สิบนาที ใช้ได้เฉพาะผู้ที่มีระดับเต๋าผู้ทรงคุณวุฒิขึ้นไป ราคา: 100,000 คริสตัลต้นกำเนิดชั้นดี ระดับ 3】

⑤ บทที่ 2650 เป็นเขา! เป็นไปได้อย่างไรจะเป็นเขา?

เมื่อโซลินโมหยูเห็นยาเม็ดอมตะแห่งมหาธรรม เขาก็แน่ใจแล้วว่านี่คือยาเม็ดที่ต้องการ

ราคา 100,000 บาทนั้นไม่ถูก แต่เป็นสิ่งที่ควรซื้ออย่างยิ่ง

สำหรับบางคน ยาเม็ดอมตะแห่งมหาธรรมรับประกันได้เพียงว่าพวกเขาจะไม่ตายเป็นเวลาสิบนาทีเท่านั้น

แต่สำหรับหลินโมหยูแล้ว มันอาจมีประโยชน์อย่างอื่น

มันอาจจะได้ผล แต่หลินโมหยูยังไม่แน่ใจ เธอต้องลองทำดูก่อนถึงจะรู้

ถึงแม้แผนของเขาจะไม่สำเร็จ อย่างน้อยมันก็ยืดเวลาได้สิบนาที และแค่นั้นก็เพียงพอแล้ว หลินโมหยูถามอย่างระมัดระวังว่า “ท่านบรรพบุรุษที่สาม ท่านมีเม็ดมหาเต๋าอมตะกี่เม็ดครับ?” บรรพบุรุษที่สามหัวเราะเบาๆ แล้วกล่าวว่า “สหายหนุ่ม ดูเหมือนเจ้าจะมีทรัพย์สมบัติมากมายทีเดียว”

หลินโมหยูรู้ว่าบางสิ่งยากที่จะปกปิด จำนวนผลึกต้นกำเนิดที่เขาครอบครองนั้นมากกว่าผู้ทรงคุณวุฒิแห่งเต๋าหลายคน และแม้แต่ผู้ทรงคุณวุฒิแห่งสวรรค์จากตระกูลทรงอำนาจก็ยังร่ำรวยน้อยกว่าเขามาก

เมื่อได้ยินคำพูดของพระสังฆราชองค์ที่สาม ก็เห็นได้ชัดว่าท่านเริ่มสงสัยแล้ว

หลินโมหยูกล่าวเบาๆ ว่า “ความมั่งคั่งที่ข้าสะสมมาได้นั้น มาจากเหตุการณ์บังเอิญเพียงไม่กี่ครั้งเท่านั้น”

บรรพบุรุษรุ่นที่สามหัวเราะและกล่าวว่า “มียาเม็ดอมตะมหาธรรมทั้งหมดสองเม็ด ในฐานะสมาชิกอาวุโส คุณจะได้รับส่วนลด 20% ราคาทั้งหมดคือ 160,000 คริสตัลต้นกำเนิดระดับสาม”

“ถึงแม้ฉันไม่ควรจะถาม แต่ฉันก็สนใจเรื่องราวการผจญภัยสุดพิเศษของคุณมากทีเดียว เพื่อนหนุ่ม”

“ถ้าเจ้าเต็มใจ เจ้าหนุ่มน้อย ช่วยบอกข้าเป็นการส่วนตัวและคลายความสงสัยของข้าได้ไหม?”

ท่านปรมาจารย์รุ่นที่สามได้กล่าวไปแล้ว และหลินโมหยูรู้ว่าเขาต้องหาคำอธิบาย มิเช่นนั้นเขาจะผ่านพ้นอุปสรรคนี้ไปได้ยาก

ถึงแม้ว่าเขาจะสุภาพกับลู่เฟิงเหยาพอสมควรด้วยความเคารพก็ตาม

แต่หากหลินโมหยูได้ล่วงรู้ความลับบางอย่างของนาง เขาจะฆ่านางโดยไม่ลังเล เพื่อแย่งชิงสมบัติของนางไป

ชายคนนี้เป็นจิ้งจอกแก่เจ้าเล่ห์ และฉลาดแกมโกงมากด้วย เขาไม่ถูกหลอกง่ายๆ หรอก

โชคดีที่เธอเตรียมคำพูดไว้ล่วงหน้าแล้ว และหลินโมหยูจึงยังคงสงบและเยือกเย็น “ในเมื่อรุ่นพี่อยากฟัง งั้นข้าพเจ้าจะพูดเอง”

“ประสบการณ์สุดพิเศษครั้งแรกของฉันคือโทเค็นทะเลเขตแดน ในครั้งนั้น ฉันได้รับความชื่นชมจากราชาแห่งทะเลเขตแดนและได้รับรางวัลมากมาย รวมถึงคริสตัลต้นกำเนิดจำนวนมาก”

หลินโมหยูเชื่อว่าลู่เฟิงเหยาต้องเล่าเรื่องโทเค็นทะเลแดนแดนให้บรรพบุรุษทั้งสามฟังแล้ว ดังนั้นคำพูดของเธอจึงไม่ถือว่าเป็นเรื่องโกหก

อย่างไรก็ตาม โทเค็นทะเลเขตแดนเพียงอย่างเดียวไม่เพียงพอที่จะโน้มน้าวบรรพบุรุษทั้งสามได้

บรรพบุรุษรุ่นที่สามหัวเราะเบาๆ แล้วกล่าวว่า “ผลงานของคุณนั้นยอดเยี่ยมจริงๆ และพระราชาแห่งทะเลเขตแดนทรงชื่นชมคุณอย่างมาก สมควรแล้วที่คุณจะได้รับรางวัลเพิ่มเติม”

หลินโมหยูกล่าวต่อว่า “การผจญภัยครั้งที่สองก็เกี่ยวข้องกับราชาแห่งทะเลชายแดนเช่นกัน”

“ข้าพเจ้าได้บรรลุธรรมขั้นสูงสุดในทะเลแดนแดน เมื่อข้าพเจ้าบรรลุธรรมขั้นสูงสุดแล้ว ข้าพเจ้าก็ได้พบกับผู้อาวุโสท่านหนึ่ง”

“ต่อมา เมื่อกษัตริย์แห่งทะเลชายแดนทรงทราบเรื่อง พระองค์ก็ทรงส่งสิ่งของมาให้ฉันอีกมากมาย”

พระสังฆราชองค์ที่สามดูเหมือนจะสนใจเป็นอย่างมาก “ท่านอาวุโสท่านไหน?”

หลินโมหยูส่ายหัว “ฉันก็ไม่รู้จักรุ่นพี่คนนั้นเหมือนกัน ฉันรู้แค่ว่าเขาชอบใส่เสื้อคลุมสีเขียวและขี่วัวเขียว”

พระสังฆราชองค์ที่สามขมวดคิ้วทันที เขาจำไม่ได้ในทันทีว่าอีกฝ่ายเป็นใคร

คำพูดของหลินโมหยูเป็นความจริงครึ่งหนึ่งและเป็นเท็จครึ่งหนึ่ง ทำให้ไม่สามารถแยกแยะความแตกต่างได้

หลินโมหยูกล่าวต่อว่า “การพบกันโดยบังเอิญครั้งที่สามเกิดขึ้นในเทือกเขาสายฟ้า ผมเผลอหลงเข้าไปในเทือกเขาสายฟ้าลึกและได้พบกับเหตุการณ์ที่โชคดีหลายอย่างที่นั่น หินวิญญาณต้นกำเนิดระดับแปดที่ผมได้มาก่อนหน้านี้ก็มาจากเทือกเขาสายฟ้านั่นเอง”

บรรพบุรุษรุ่นที่สามพิจารณาหลินโมหยูอย่างถี่ถ้วน ราวกับพยายามจะดูว่าหลินโมหยูกำลังพูดความจริงหรือไม่

จากเหตุการณ์เหนือธรรมชาติทั้งสามครั้ง ครั้งแรกและครั้งที่สามเป็นเรื่องจริง ส่วนครั้งที่สองเป็นเรื่องจริงเพียงบางส่วน เมื่อรวมกับฝีมือการแสดงอันยอดเยี่ยมของหลินโมหยู แม้แต่สามบรรพบุรุษก็คงยากที่จะแยกแยะความจริงออกจากความจริงได้

หลังจากหายใจเข้าออกไม่กี่ครั้ง บรรพบุรุษรุ่นที่สามก็ถามว่า “ท่านเทียนเล่ยสบายดีไหม?”

หัวใจของหลินโมหยูเต้นแรงขึ้นทันที ที่แท้ก็คือบรรพบุรุษรุ่นที่สามรู้เรื่องการมีอยู่ของนักพรตเทียนเล่ย เขาจึงรีบพูดว่า “ท่านผู้อาวุโส ท่านก็รู้จักพี่เทียนเล่ยด้วย พี่เทียนเล่ย ท่านสบายดีไหม ท่านกำลังเตรียมตัวที่จะทะลุผ่านขอบเขตลึกลับนั้นอีกครั้งหรือ”

บรรพบุรุษรุ่นที่สามกล่าวว่า “ที่จริงแล้ว ตั้งแต่ตอนที่เจ้าหยิบผลึกต้นกำเนิดธาตุสายฟ้าขั้นที่แปดออกมา ข้าก็รู้แล้วว่าเจ้ามีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับเทียนเล่ยผู้อาวุโส”

“ตกลง ฉันจะไม่ทำให้เรื่องมันยุ่งยากสำหรับคุณ และฉันจะไม่เอาคริสตัลออริจิน 160,000 เม็ดของคุณไป”

“คำตอบของคุณเมื่อกี้นี้ บอกว่าเจอเรื่องบังเอิญสามครั้ง ครั้งละ 10,000 หน่วย ผมขอแค่คริสตัลต้นกำเนิด 130,000 หน่วยก็พอ” หลินโมหยูกล่าวทันที “นอกจากยาเม็ดอมตะแล้ว ผมยังอยากซื้อเสื้อคลุมสวรรค์ด้วย” “ตกลง!” บรรพบุรุษรุ่นที่สามตอบตกลงโดยไม่ลังเล

หลินโมหยูถามอีกครั้ง “ท่านบรรพบุรุษรุ่นที่สาม ท่านขายศพที่ถูกหั่นเป็นชิ้นๆ หรือครับ?” บรรพบุรุษรุ่นที่สามขมวดคิ้ว “ศพที่ถูกหั่นเป็นชิ้นๆ?”

หลินโมหยูกล่าวว่า “ข้ามีวิชาลับในการชำแหละศพของผู้ฝึกฝนระดับเต๋าผู้ทรงคุณวุฒิ ซึ่งต้องใช้ศพที่ถูกชำแหละแล้วเป็นอาวุธ”

บรรพบุรุษรุ่นที่สามส่ายศีรษะ “ตอนนี้ยังไม่มีครับ หลังจากผู้ทรงคุณวุฒิระดับสี่ขึ้นไป ร่างกายของพวกเขาจะถูกมหาธรรมรับไปหลังจากตายแล้ว เว้นแต่คุณจะใช้วิธีพิเศษบางอย่าง การจะได้มานั้นยากมาก”

“อย่างไรก็ตาม หากคุณต้องการ ผมสามารถโพสต์งานให้คุณในหอการค้า และคุณอาจมีโอกาสได้รับมันในอนาคต”

หลินโมหยูจึงแสร้งทำเป็นหน้าไม่อายทันที “งั้นข้าคงต้องไปรบกวนบรรพบุรุษรุ่นที่สามแล้วล่ะ”

แสงสองจุดพุ่งออกมาจากกระแสน้ำวนด้านหลังบรรพบุรุษรุ่นที่สาม จุดหนึ่งคือขวดบรรจุยาเม็ดอมตะสองเม็ด

อีกหนึ่งเครื่องแต่งกายล้ำค่าที่เกือบโปร่งใสคือ เครื่องแต่งกายแห่งเต๋าแห่งสวรรค์

บรรพบุรุษรุ่นที่สามกล่าวว่า “ยาเม็ดอมตะมหาธรรมราคา 130,000 และเสื้อคลุมสวรรค์ธรรมราคา 64,000 รวมเป็น 194,000 ปัดลงเหลือ 200,000 ก็แล้วกัน”

หลินโมหยูยังไม่ทันได้เอ่ยคำว่า “ฉันจะรับข้อเสนอนี้ได้อย่างไร” เธอก็ตัวแข็งทื่อไปทันที

การปัดลงนี้เป็นการปัดลงแบบย้อนกลับ

ราคาลดลงจาก 194,000 เหลือ 200,000 บาท

หลินโมหยูถึงกับพูดไม่ออก เขาไม่ได้ต่อรองราคา แต่กลับหยิบผลึกต้นกำเนิดระดับเจ็ดคุณภาพสูง 20 ชิ้นออกมาทันที

บรรพบุรุษรุ่นที่สามรับมาด้วยรอยยิ้ม “เจ้าหนูช่างใจกว้างเหลือเกิน ดูเหมือนว่าท่านจะร่ำรวยมากจริงๆ”

หลินโมหยูยิ้มอย่างขมขื่น “ศิษย์น้องคนนี้เดือดร้อนมาก รุ่นพี่ครับ อย่าล้อเล่นกับผมอีกเลยครับ”

พระสังฆราชองค์ที่สามกล่าวว่า “ในเมื่อเจ้าตกลงอย่างง่ายดายเช่นนี้ ข้าจะมอบรางวัลเล็กน้อยให้แก่เจ้า”

พลังแห่งมหาเต๋าพุ่งพล่านออกมาจากปลายนิ้วของบรรพบุรุษทั้งสาม รวมตัวกันเป็นจุดแสงที่พุ่งเข้าไปในมือของหลินโมหยู “ข้างในมีข้อมูลบางอย่าง ลองดูให้ดีเมื่อกลับไปแล้ว มันอาจมีประโยชน์”

หลินโมหยูเก็บจุดแสงนั้นแล้วโค้งคำนับต่อบรรพบุรุษทั้งสามทันที พร้อมกล่าวว่า “ขอบคุณ บรรพบุรุษทั้งสาม”

บรรพบุรุษรุ่นที่สามโบกมือ “เอาล่ะ เจ้าไปได้แล้ว ข้าก็จะไปเหมือนกัน อ้อ แล้วอย่าลืมบอกเสวี่ยด้วยว่าข้อตกลงนี้เธอเป็นคนออกค่าใช้จ่าย”

ขณะที่เขากำลังพูด บรรพบุรุษทั้งสามก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย และอาคมในห้องก็หยุดลงเช่นกัน

หลินโมหยูออกจากห้องและเห็นลู่เสวี่ยและลู่เฟิงชิงรออยู่ข้างนอก

ทันทีที่หลินโมหยูออกมา ทั้งสองก็ถามถึงสถานการณ์พร้อมกัน

หลินโมหยูบอกเพียงว่าเธอซื้อสิ่งที่ต้องการจากบรรพบุรุษรุ่นที่สามแล้ว เมื่อลู่เสวี่ยรู้ว่าการซื้อขายครั้งนี้ทำในนามของเธอ เธอก็ดีใจมากจนเกือบจะเข้าไปกอดหลินโมหยู

ลู่เฟิงชิงถามว่า “เจ้าซื้ออะไรจากบรรพบุรุษรุ่นที่สามกันแน่?”

หลินโมหยูหัวเราะเบาๆ “ทำไมคุณไม่ไปถามเขาเองล่ะ?”

แน่นอนว่าเขาจะไม่พูดออกมา ซึ่งทำให้ลู่เฟิงชิงโกรธมากจนอยากจะกัดฟัน

ไปถามท่านอัครสังฆราชองค์ที่สามดูสิ? ท่านจะทำเรื่องที่ผิดกฎแบบนั้นได้ยังไง? ก็คงมีแต่จะทำให้ตัวเองเดือดร้อนแหละ

ณ สถานที่ลึกลับแห่งหนึ่ง บรรพบุรุษทั้งสามค่อยๆ ลืมตาขึ้น “ชายชราในชุดเขียวขี่วัวเขียว ดูคุ้นตาจัง”

เขาพูดกับความว่างเปล่าว่า “ซีโร่ ค้นหาข้อมูลของชายชราในชุดคลุมสีน้ำเงินที่ขี่วัวสีน้ำเงิน”

ทันใดนั้น เสียงนุ่มนวลก็ดังก้องมาจากความว่างเปล่าว่า “ตามท่านบัญชา!”

พระสังฆราชองค์ที่สามกระซิบว่า “เจ้าเด็กเหลือขอ ฉันหวังว่าเจ้าจะไม่โกหกฉันนะ!”

สิบกว่าวินาทีต่อมา เสียงนุ่มนวลนั้นก็ดังขึ้นอีกครั้งในความว่างเปล่า “พบข้อมูลแล้ว”

บรรพบุรุษรุ่นที่สามตรวจสอบข้อมูลทันที จากนั้นดวงตาของเขาก็เบิกกว้าง และในวินาทีต่อมาเขาก็รีบปิดข้อมูล “เป็นเขานี่เอง เป็นไปได้อย่างไร…”

“เด็กคนนี้มีความผูกพันกับคนคนนั้นจริงๆ!”

“ไม่ ฉันคิดเรื่องนั้นไม่ได้ ฉันคิดเรื่องนั้นไม่ได้!”

ดูเหมือนว่าพระสังฆราชองค์ที่สามจะหวาดกลัว และพูดจาไม่รู้เรื่องด้วยซ้ำ!

บทที่ 2651 รีบเอาไปให้ชายชราคนนี้ดูเร็ว!

เมื่อหลินโมหยูออกจากหอการค้าลู่เฟิง เวลาก็เที่ยงแล้ว

เขาไม่ได้กลับไปยังลานบ้าน แต่กลับไปที่สมาคมปรมาจารย์การตีอาวุธแทน

เขาจำเป็นต้องหาช่างฝีมือระดับห้าขึ้นไปเพื่อซ่อมยานอวกาศ Origin Shuttle ของเขา

ความพร้อมของวิธีการขนส่งที่เหมาะสมนั้นแตกต่างกันอย่างมากภายในทวีปดั้งเดิม

ไม่ว่าจะเพื่อประหยัดเวลาหรือเพื่อความปลอดภัย ก็ล้วนเป็นเรื่องสำคัญ

ยานพาหนะยังทำหน้าที่หลากหลาย บางชนิดมีประสิทธิภาพในการต่อสู้ บางชนิดแข็งแกร่งในการป้องกัน และบางชนิดมีหน้าที่พิเศษ

เช่นเดียวกับวิธีการเดินทางที่มีประโยชน์ที่สุดในเขตความโกลาหลนั้น ก็คือเรือเมฆบินนั่นเอง

อย่างไรก็ตาม เมื่อพ้นเขตความวุ่นวายไปแล้ว เรือเมฆบินก็ไม่มีข้อได้เปรียบใดๆ อีกต่อไป

ยาน Origin Shuttle เป็นพาหนะที่สำนักเทพสวรรค์ทิ้งไว้ มันมีความเร็วสูงมาก เร็วกว่าเรือเมฆบินหลายเท่า

ยกเว้นในบางสถานที่พิเศษ ฟังก์ชันการทำงานของ Origin Shuttle นั้นเหนือกว่า Flying Cloud Boat อย่างมาก

ดังที่ลู่เฟิงเหยาได้กล่าวไว้ก่อนหน้านี้ ยานอวกาศต้นกำเนิดสามารถซ่อมแซมได้โดยการหาปรมาจารย์ด้านการหลอมอาวุธระดับห้าขึ้นไปในสมาคมปรมาจารย์ด้านการหลอมอาวุธของเมืองใหญ่

ขนาดของอาคารสมาคมปรมาจารย์ด้านการกลั่นน้ำมันนั้นดูยิ่งใหญ่ตระการตากว่าหอการค้าหลู่เฟิงเสียอีก

กองกำลังนี้ประกอบด้วยผู้เชี่ยวชาญด้านการตีอาวุธนับไม่ถ้วน และมีบุคคลทรงพลังอยู่เป็นจำนวนมาก

เหล่าปรมาจารย์การตีอาวุธชั้นยอดเหล่านั้นล้วนอยู่ในสมาคมปรมาจารย์ รวมถึงผู้เชี่ยวชาญระดับเต๋าขั้นที่ห้าและหกจำนวนมาก อย่างไรก็ตาม สมาคมปรมาจารย์การตีอาวุธเป็นเพียงกองกำลังระดับห้าดาวเท่านั้น ไม่ใช่แม้แต่ระดับหกดาว

เหตุผลก็คือ องค์กรนี้ค่อนข้างหลวมๆ และเหล่าปรมาจารย์ด้านการตีอาวุธในนั้นมาจากกองกำลังอื่นๆ จึงมีสมาชิกที่แข็งแกร่งจริงๆ ไม่มากนักในสมาคมปรมาจารย์ด้านการตีอาวุธ

สถานการณ์ที่คล้ายคลึงกันนี้เกิดขึ้นกับสมาคมปรมาจารย์เครื่องราง สมาคมปรมาจารย์อาร์เรย์ และอื่นๆ อีกมากมาย

แต่ภายใต้สถานการณ์ปกติ ไม่มีใครกล้าไปยั่วยุพวกเขา

แม้แต่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ก็ยังไม่กล้าที่จะล่วงเกินพวกเขา มิเช่นนั้นก็จะกลายเป็นศัตรูกับบรรดาผู้เชี่ยวชาญด้านการตีอาวุธทั่วโลก

บริเวณด้านหน้าการรวมตัวของเหล่าปรมาจารย์การตีอาวุธนั้นคึกคักไปด้วยผู้คน และหลินโมหยูเดินตามฝูงชนเข้าไปข้างใน

เขาไม่ใช่สมาชิกวีไอพีที่นี่ และเขาไม่มีสิทธิพิเศษใดๆ

การจัดวางผังของสมาคมปรมาจารย์นั้นค่อนข้างคล้ายกับหอการค้าลู่เฟิง โดยมีเคาน์เตอร์ที่เต็มไปด้วยสมบัติวิเศษนานาชนิด

สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นสมบัติวิเศษ และมีแต่สมบัติวิเศษเท่านั้น ไม่มีสิ่งอื่นใดนอกจากสมบัติวิเศษ

สิ่งของวิเศษแต่ละชิ้นมีราคา ระดับ และฟังก์ชันระบุไว้อย่างชัดเจน แต่ไม่ได้เอ่ยถึงช่างฝีมือผู้สร้าง

สิ่งประดิษฐ์วิเศษเหล่านี้ทั้งหมดถูกสร้างขึ้นโดยช่างตีอาวุธจากสมาคมปรมาจารย์

สมาคมปรมาจารย์ผู้เชี่ยวชาญด้านการกลั่นแร่มีกฎว่า ห้ามจำหน่ายสิ่งประดิษฐ์เวทมนตร์ที่ไม่ได้สร้างโดยปรมาจารย์ผู้เชี่ยวชาญด้านการกลั่นแร่ภายในสมาคม

หลินโมหยูมองไปรอบๆ แล้วจึงเดินไปยังชั้นสอง

ชั้นแรกเป็นที่จำหน่ายสิ่งประดิษฐ์เวทมนตร์ ส่วนชั้นที่สองเป็นที่รับสั่งทำอาวุธของช่างตีเหล็ก

ชั้นสองประกอบด้วยห้องปรับปรุงอาวุธหลายห้อง เมื่อยืนอยู่ด้านนอก คุณจะเห็นช่างปรับปรุงอาวุธกำลังปรับปรุงอาวุธอยู่ภายใน แต่ละห้องปรับปรุงอาวุธจะมีผู้เฝ้ารักษาการณ์อยู่

โดยปกติแล้วช่างตีอาวุธมักรับลูกศิษย์ภายนอกมาจำนวนหนึ่ง ซึ่งสามารถใช้ในการเฝ้าประตูหรือจัดการกิจการประจำวัน เช่น การตัดสินใจว่าจะรับข้อเสนอหรือไม่ หรือในราคาเท่าใด

ช่างตีอาวุธนั้นยุ่งมาก โดยเฉพาะผู้ที่มีระดับปรมาจารย์ขึ้นไป พวกเขาไม่มีเวลามาเจรจาต่อรอง หากพวกเขาพบใครที่มีความสามารถ พวกเขาก็จะรับคนนั้นเป็นศิษย์ส่วนตัวเพื่อถ่ายทอดทักษะการตีอาวุธให้

ด้านนอกห้องปรับปรุงอาวุธ ชื่อ ยศ และความเชี่ยวชาญของช่างปรับปรุงอาวุธภายในห้องก็แสดงไว้อย่างชัดเจนเช่นกัน

โดยสรุปแล้ว จุดเน้นหลักคือความเปิดเผยและโปร่งใส ซึ่งช่วยประหยัดเวลาได้มาก

หลินโมหยูเดินผ่านห้องตีอาวุธห้องแล้วห้องเล่า และในที่สุดก็หยุดอยู่หน้าห้องหนึ่ง

เขาดูข้อมูลที่แขวนอยู่ด้านนอกห้องปรุงอาวุธ

หลิน ฮั่วกวง ปรมาจารย์ด้านการประดิษฐ์อาวุธระดับหก มีความเชี่ยวชาญหลักในการประดิษฐ์สิ่งประดิษฐ์เวทมนตร์บินได้

“เขามีนามสกุลเดียวกับฉันด้วย ดังนั้นเราเลือกเขาเถอะ”

ชายหนุ่มผู้มีพลังระดับเทพแท้จริงกำลังนั่งอยู่ด้านนอกห้องหลอมอาวุธ เมื่อเห็นหลินโมหยูเดินเข้ามา เขาก็ลุกขึ้นยืนทันทีและกล่าวว่า “ผู้อาวุโส ท่านมาพบอาจารย์หลินหรือครับ?”

หลินโมหยูพยักหน้า “ใช่แล้ว ฉันสงสัยว่าอาจารย์หลินจะมีเวลาเมื่อไหร่”

ชายหนุ่มกล่าวว่า “อาจารย์หลินกำลังกลั่นมันอยู่ ท่านเคยสั่งไว้ก่อนหน้านี้ว่าต้องใช้เวลาประมาณห้าชั่วโมง”