เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #2315มาตรา 2315

#2315มาตรา 2315

บทที่ 2315

จิตใจของเขาสับสนวุ่นวายราวกับฝูงม้าที่กำลังแตกตื่น ไม่สามารถหาความสงบได้

ในขณะนั้น ร่างของหลินโมหยูระเบิดเสียงดังสนั่น กลายเป็นกลุ่มหมอกเลือด

“ตาย?”

ชายชราตกตะลึงอีกครั้ง ภาพม้าหมื่นตัวที่กำลังวิ่งอยู่ในความคิดของเขาทวีคูณขึ้นหลายร้อยเท่า กลายเป็นม้าหนึ่งแสนตัวที่กำลังวิ่ง

หลังจากใช้วิธีการสารพัดและในที่สุดก็สามารถสังหารเทพเจ้าต่างดาวได้แล้ว เขาก็ตายไปแบบนั้นงั้นเหรอ?

พวกเขากำลังพยายามทำอะไร? เล่นเกมแห่งการทำลายล้างซึ่งกันและกัน… (ห้า! 々เจ็ดเนื้องอก《>潞衫′［⑷…4.珥找■书群￠：吗。)

นี่หมายความว่าฉันจะต้องรอรับรางวัลจากมหาธรรมก่อนจึงจะฟื้นคืนชีพได้ใช่ไหม?

นี่เป็นเกมจริงจังหรือเปล่า?

ตลอดชีวิตอันยาวนานของชายชรา เขาไม่เคยรู้สึกสับสนงุนงงเท่ากับในขณะนี้เลย

จิตใจของเขาสับสนวุ่นวายอย่างมาก และเขาไม่สามารถเรียบเรียงคำพูดใดๆ ออกมาได้เลย

แต่เพียงไม่ถึงวินาทีต่อมา หมอกเลือดก็รวมตัวกันโดยอัตโนมัติ จากนั้นพร้อมกับแสงสีม่วง หลินโมหยูก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง

หลังจากฟื้นคืนชีพ พลังปราณของหลินโมหยูก็กลับคืนสู่ระดับสูงสุด ราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นมาก่อน

ดวงตาของชายชราเบิกกว้างด้วยความไม่เชื่อ “เขากลับมามีชีวิตอีกแล้ว…”

บทที่ 2876 เล่นได้ตามใจชอบ

เทพเจ้าจากต่างดาวสิ้นชีวิตลง โดยไม่เหลือแม้แต่เถ้ากระดูก

สายสายฟ้าทั้งแปดหลุดจากเป้าหมายและลอยนิ่งอยู่ในอากาศ

หลินโมหยูเดินกลับไปหาชายชราแล้วพูดว่า “ท่านผู้อาวุโส ในที่สุดเรื่องก็คลี่คลายแล้วครับ/ค่ะ”

สายตาของชายชราดูซับซ้อน ความคิดของเขายังคงสับสนวุ่นวาย

หลินโมหยูรู้สึกแปลกใจ เทพต่างดาวตายไปแล้ว ผู้อาวุโสอย่างท่านนี้ควรจะมีความสุข ทำไมท่านถึงดูเศร้าหมอง?

ชายชราพิจารณาหลินโมหยูอย่างพิจารณา “เจ้าคือร่างจุติของเจ้าแห่งเต๋าหรือ?”

หลินโมหยูทำหน้าสงสัย “ทำไมท่านถึงพูดอย่างนั้นคะ ท่านผู้อาวุโส?”

ชายชราโบกมือ “ไม่มีอะไรหรอก แค่ถามเล่นๆ เฉยๆ เมื่อกี้เจ้าใช้อาวุธวิเศษอะไรไป?” หลินโมหยูตอบว่า “คทาแห่งหายนะสวรรค์”

ชายชราครุ่นคิดถึงชื่อ “คทาแห่งหายนะ” จากนั้นก็ส่ายหัวเล็กน้อย ยืนยันว่าเขาไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน แม้จะงุนงง แต่เขาก็ยังคงอยากรู้ “ท่านได้คทาแห่งหายนะมาจากไหน?” หลินโมหยูถาม “ในโลกเล็กๆ โลกหนึ่ง” เขาตอบ “ข้าอยากถามท่านเกี่ยวกับเรื่องนั้น ท่านผู้อาวุโส” ชายชราผู้นี้เคยเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับเต๋าอย่างแท้จริง เขาต้องรู้เรื่องมากมาย การได้พบกันในที่สุด คงเป็นเรื่องน่าเสียดายหากไม่คว้าโอกาสถามเขาอย่างละเอียด ชายชรากล่าวว่า “ไม่ต้องรีบร้อน เราค่อยคุยกันหลังจากรางวัลเต๋า เรายังมีเวลา” รางวัลเต๋าใกล้เข้ามาแล้ว รางวัลสำหรับการฆ่าเทพต่างดาวและการฆ่าสัตว์เลี้ยงศักดิ์สิทธิ์นั้นแตกต่างกันอย่างมาก

หลังจากสังหารเทพสวรรค์แห่งแดนเทพแล้ว คุณสามารถเลือกรับรางวัลมหาเต๋าได้

ผู้ฝึกฝนเพียงแค่สื่อสารกับมหาธรรมผ่านทางความคิดของตนก็จะได้รับผลตอบแทนที่เหมาะสม

หลินโมหยูไม่รู้เลยว่าชายชราต้องการรางวัลอะไร

เขารู้ดีว่าตัวเองต้องการอะไร

ขณะที่มหาธรรมลงมา พลังลึกลับได้โอบล้อมเขาไว้ และเสียงกระซิบแผ่วเบาได้ดังเข้าหูเขา ราวกับกำลังถามหลินโมหยูว่าเขาต้องการรางวัลอะไร

หลินโมหยูเลือกที่จะกลั่นกรองรูปแบบเต๋าโดยไม่ลังเล

ในขณะที่เขาตัดสินใจเลือก พลังแห่งมหาเต๋าก็ได้ลงมาสถิตอยู่ ณ ขณะนั้น

พลังแห่งมหาเต๋าเป็นสิ่งสูงส่งหาเปรียบมิได้ เปี่ยมด้วยคุณสมบัติเหนือธรรมชาติที่มนุษย์ไม่อาจเอื้อมถึง

พลังแห่งมหาเต๋าองค์นี้ดูเหมือนจะรวบรวมพลังของมหาเต๋าทั้งมวลไว้ด้วยกัน

เต๋าอันไร้ขอบเขตทั้งหมดสามารถพบได้ที่นี่ ไม่ว่าจะเป็นเต๋าแห่งภาพลวงตาหรือเต๋าที่แท้จริง ทุกสิ่งล้วนบรรจุอยู่ภายในนี้

พลังนี้ได้นำทางหลินโมหยู ทำให้จิตสำนึกของเธอจมดิ่งลงสู่โลกแห่งจิตวิญญาณของเธอ

พลังแห่งมหาเต๋าได้แปรสภาพเป็นลำแสงในโลกแห่งวิญญาณและตกกระทบลงบนวิญญาณนั้น

รูปแบบเต๋าหกประการภายในจิตวิญญาณของเขาส่องประกายเจิดจ้า ในขณะที่รูปแบบเต๋าประการที่เจ็ดเพิ่งเริ่มก่อตัวขึ้น ยังห่างไกลจากความสมบูรณ์แบบ

หากหลินโมหยูจะทำการเร่งปฏิกิริยาด้วยตัวเอง คงต้องใช้เวลานานกว่าพันวัน

ภายใต้รัศมีแห่งมหาเต๋า รูปแบบเต๋าที่เจ็ดได้ก่อตัวและปรากฏเป็นรูปเป็นร่างอย่างรวดเร็ว

ความเร็วในการรวมตัวของรูปแบบเต๋าทำให้แม้แต่หลินโมหยู อาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ ก็ยังรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง

มันเร็วมาก เร็วอย่างเหลือเชื่อ!

หลินโมหยูรู้สึกว่าจิตวิญญาณของเขาได้เข้าสู่สภาวะพิเศษอย่างยิ่ง เข้าใกล้มหาเต๋าอย่างเหลือเชื่อ

ในขณะนี้ ทุกปัญญาญาณ ไม่ว่าจะเป็นจิตสำนึกหรือจิตใต้สำนึก รวมถึงความเข้าใจอย่างลึกซึ้งในเต๋าที่อยู่ลึกภายในจิตวิญญาณ จะถูกปลุกขึ้นมาทั้งหมด

รูปแบบเต๋าเกิดขึ้นจากความเข้าใจและการรู้แจ้งของตนเอง ความสามารถในการสร้างรูปแบบเต๋าไม่ได้ขึ้นอยู่กับพลังภายนอก แต่ขึ้นอยู่กับตัวเราเอง

หากความเข้าใจของตนเองยังไม่เพียงพอ แม้แต่รางวัลจากมหาธรรมก็ไม่อาจช่วยได้

ดังนั้น รางวัลแห่งเต๋าอันยิ่งใหญ่จึงช่วยให้คุณกลั่นกรองแบบแผนแห่งเต๋าได้เท่านั้น ไม่ได้ช่วยให้คุณกลั่นกรองแบบแผนแห่งเต๋าด้วยตนเอง

ผลตอบแทนของหนทางอันยิ่งใหญ่สามารถครอบคลุมทุกรายละเอียด โดยไม่ละเลยสิ่งใดเลย

หลินโมหยูครอบครองมหาธรรมหกประการ แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่แน่ใจถึงความลึกซึ้งของความเข้าใจในธรรมธรรมเหล่านั้น

กล่าวโดยสรุป เส้นทางใดเส้นทางหนึ่งในหกเส้นทางอันยิ่งใหญ่ก็เพียงพอที่จะสนับสนุนให้เขาบรรลุถึงระดับเต๋าผู้ทรงคุณธรรมได้

ภายในเวลาไม่ถึงสองนาที รูปแบบเต๋าที่เจ็ดก็ถูกรวบรวมได้สำเร็จ

จากนั้น โครงร่างของรูปแบบเต๋าที่แปดก็ปรากฏขึ้นภายในกายวิญญาณ

คราวนี้ อัตราการควบแน่นยังคงเร็วอยู่ ไม่สนใจกฎที่ว่ายิ่งมีรูปแบบเต๋ามากเท่าไหร่ อัตราการควบแน่นก็จะยิ่งช้าลงเท่านั้น

กฎเกณฑ์ทั้งหมดถูกกำหนดขึ้นภายใต้มหาธรรม และไม่มีผลกระทบต่อมหาธรรมแต่อย่างใด

สามนาทีต่อมา รูปแบบเต๋าที่แปดก็ปรากฏขึ้น

รูปแบบเต๋าทั้งแปดส่องประกายเจิดจ้าอยู่ภายในจิตวิญญาณของเขา เชื่อมต่อกันเป็นหนึ่งเดียว พลังของแต่ละรูปแบบเต๋าเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล ยิ่งมีรูปแบบเต๋ามากเท่าไหร่ ก็ยิ่งสั่นสะเทือนและเสริมพลังซึ่งกันและกันมากขึ้นเท่านั้น ทำให้แต่ละรูปแบบเต๋าแข็งแกร่งยิ่งขึ้น พลังของการมีเพียงรูปแบบเต๋าเดียวกับการมีหลายรูปแบบเต๋าแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง จากนั้น โครงร่างของรูปแบบเต๋าที่เก้าก็ปรากฏขึ้น

ณ ขณะนี้ การรวมตัวของรูปแบบเต๋าไม่ได้อยู่ภายใต้การควบคุมของหลินโมหยูอีกต่อไป ภายใต้รางวัลแห่งมหาเต๋า ปัญญาญาณทั้งหมดของเขาถูกปลุกระดม ผลักดันเขาไปสู่ขีดจำกัดสูงสุด

ในสภาวะเช่นนี้ หลินโมหยูไม่รู้เลยว่าขีดจำกัดของตัวเองอยู่ที่ไหน

มันอาจจะยังอีกนานกว่าจะถึง หรืออาจจะจบลงในพริบตาเดียว หลินโมหยูทำได้เพียงยอมรับเรื่องนี้อย่างจำใจ

แม้ว่ารางวัลสำหรับมหาธรรมจะสามารถเลือกได้อย่างอิสระ แต่รางวัลเหล่านั้นก็ยังคงมีบทบาทที่มั่นคงและเป็นที่ยอมรับอยู่

ขณะที่หลินโมหยูกำลังรวบรวมรูปแบบวิถีของตน ชายชราที่อยู่ข้างๆ เขาก็ได้รับรางวัลแห่งมหาธรรมเสร็จสิ้นแล้ว และกำลังเฝ้ามองหลินโมหยูสะสมรางวัลต่อไปอย่างอดทน

สายตาของเขาเฉียบคมกว่าเดิม *เสียงฟ่อ*

การย่อรูปแบบเต๋าที่เก้าใช้เวลาถึงสี่นาทีเต็ม

ครั้งที่เจ็ดใช้เวลาสองนาที ครั้งที่แปดใช้เวลาสามนาที และครั้งที่เก้าใช้เวลาสี่นาที

ถึงแม้ว่าแต่ละครั้งจะช้าลง แต่โดยรวมแล้วก็ราบรื่นดีทุกครั้ง

แม้หลังจากที่บรรลุรูปแบบเต๋าที่เก้าได้อย่างสมบูรณ์แล้ว ผลตอบแทนของมหาเต๋าก็ยังไม่สิ้นสุด

เพียงสองวินาทีต่อมา โครงร่างของรูปแบบเต๋าที่สิบก็ปรากฏขึ้นอย่างฉับพลัน

หลินโมหยูถึงกับอึ้ง “ที่จริงแล้วยังมีแบบแผนเต๋าที่สิบด้วย!”

“ดังที่ผู้อาวุโสกล่าวไว้ ผู้ที่สามารถรวบรวมรูปแบบเต๋าเก้าประการได้ ในที่สุดก็จะกลายเป็นปรมาจารย์แห่งเต๋า”

“เก้าวิถีควรจะเป็นขีดจำกัดแล้ว แต่ข้าได้รวมวิถีที่สิบขึ้นมาได้แล้ว ข้าจะเป็นอะไรได้อีกเล่า?” รางวัลแห่งวิถีอันยิ่งใหญ่ไม่สนใจว่าหลินโมหยูจะตกใจหรือไม่ วิถีแห่งวิถีจะยังคงรวมตัวกันต่อไปตามปกติ จนกระทั่งถึงระดับของหลินโมหยู

มันจะหยุดก็ต่อเมื่อถึงขีดจำกัดแล้วเท่านั้น

ห้านาทีต่อมา รูปแบบเต๋าที่สิบก็ถูกรวมเข้าด้วยกันได้สำเร็จ

“แบบแผนเต๋า 10 ประการนี้ ถือได้ว่าก้าวข้ามขีดจำกัดอย่างแท้จริง”

ในขณะที่หลินโมหยูคิดเช่นนั้น โครงร่างของสายที่สิบเอ็ดก็ปรากฏขึ้นอย่างฉับพลัน

“นอกจาก!”

ความคิดนั้นสลายไปในทันที และหลินโมหยูจ้องมองไปข้างหน้าอย่างว่างเปล่า

เขาได้ทำนายอนาคตของตัวเองไว้แล้ว และเขารู้สึกว่าการมีรูปแบบเต๋ามากกว่าแปดอย่างนั้นไม่น่าจะเป็นปัญหาอะไร เขาได้ก้าวข้ามขีดจำกัดมาโดยตลอด

ต่อมา เมื่อได้ยินว่าขีดจำกัดที่แท้จริงคือเก้าแบบแผนแห่งเต๋า หลินโมหยูจึงรู้สึกว่าตนเองก็ทำได้เช่นกัน และอาจจะไปถึงสิบแบบแผนแห่งเต๋าได้ด้วยซ้ำ

อันที่จริง มันได้บรรลุถึงรูปแบบเต๋า 10 รูปแบบแล้ว:

แต่เขาไม่เคยนึกฝันมาก่อนเลยว่าจะมีแบบแผนเต๋าที่สิบเอ็ด

ในเมื่อเรื่องมาถึงจุดนี้แล้ว หลินโมหยูก็ขี้เกียจเกินกว่าจะสนใจอะไรอีกแล้ว ปล่อยให้รางวัลแห่งมหาธรรมทำอะไรก็ได้ตามใจชอบ

เขาเห็นตัวเองเป็นเพียงผู้สังเกตการณ์ เฝ้ามองมหาธรรมตอบแทนเขาสำหรับการกระทำทุกอย่างที่เขาพอใจ

ใช้เวลาหกนาทีในการรวมรูปแบบเต๋าที่สิบเอ็ดให้สำเร็จ

จากนั้น รูปแบบเต๋าที่สิบสองก็ปรากฏขึ้น

หลินโมหยูดูรายการนั้นอย่างเงียบๆ โดยเสียดายที่ไม่มีเมล็ดแตงโมติดมือมาด้วย มิเช่นนั้นเธอคงได้กินไปสักปอนด์สองปอนด์

เจ็ดนาทีต่อมา รูปแบบเต๋าที่สิบสองก็ถูกรวมเข้าด้วยกันได้สำเร็จ

รูปแบบเต๋าทั้งสิบสองเชื่อมโยงกันเป็นหนึ่งเดียว สั่นสะเทือนซึ่งกันและกันอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

หลินโมหยูรู้สึกว่าพลังของรูปแบบเต๋าได้เพิ่มขึ้นอย่างน้อยสามเท่า

เทคนิคเดียวกันนี้ เมื่อนำมาผสานรวมกับรูปแบบของเต๋าแล้ว ก็จะถูกนำมาใช้

มันมีพลังมากกว่าสิ่งมีชีวิตที่มีเพียงรูปแบบเต๋าเดียวอย่างน้อยสามเท่า

ช่องว่างนี้ช่างน่ากลัวยิ่งนัก เขาสามารถบดขยี้ผู้ฝึกฝนระดับเดียวกันได้อย่างง่ายดาย

หลังจากนั้นไม่นาน รูปแบบเต๋าที่สิบสามก็ปรากฏขึ้น

ภายในห้องลับ ชายชราเฝ้ารออยู่นาน แต่หลินโมหยูก็ยังไม่เสร็จสักที

หลินโมหยูถูกห่อหุ้มด้วยลูกบอลแสงแห่งมหาธรรม ซึ่งไม่เพียงแต่เป็นรางวัลจากมหาธรรมเท่านั้น แต่ยังเป็นเกราะป้องกันหลินโมหยูอีกด้วย

หลังจากรอมาระยะหนึ่ง แสงแห่งมหาธรรมบนร่างของหลินโมหยูก็ค่อยๆ จางหายไปในที่สุด

“เสร็จแล้ว!”

ชายชราดีดนิ้ว และโซ่สายฟ้าแปดเส้นก็พุ่งลงมาราวกับสายฟ้าฟาด รัดตรึงหลินโมหยูไว้แน่น

บทที่ 2877 สิ่งต่างๆ ที่อยู่เบื้องล่างมหาธรรมล้วนเป็นเพียงมด

โซ่สายฟ้าฟาดลงมาทันที ล็อกมือ เท้า และคอของหลินโมหยูไว้

สายสายฟ้าทั้งแปดลดลงเหลือห้าสาย แต่พลังโดยรวมยังคงไม่เปลี่ยนแปลง

จากนั้นโซ่สายฟ้าก็กระชากขึ้นอย่างกะทันหัน ทำให้หลินโมหยูถูกยกขึ้นลอยอยู่กลางอากาศ

หลินโมหยูสะดุ้งตื่นขึ้นมา มองชายชราด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “ท่านผู้อาวุโส ท่านกำลังทำอะไรอยู่คะ?”

เขากำลังถามคำถามที่เขารู้คำตอบอยู่แล้ว เมื่อชายชราใช้โซ่สายฟ้าพันธนาการตัวเอง ก็ไม่จำเป็นต้องถามเขาว่าเขาจะทำอะไร

ในสายตาของหลินโมหยู ชายชราผู้นั้นได้กลายเป็นศัตรูตัวฉกาจของเธอไปแล้ว

ตรรกะของเขานั้นง่ายมาก: ถ้าคุณคิดจะทำร้ายฉัน แม้เพียงเล็กน้อย ฉันก็จะฆ่าคุณให้ตาย

ถ้าคุณช่วยเหลือผมแม้เพียงเล็กน้อย ผมจะตอบแทนคุณเป็นสิบเท่า

การที่ชายชราล็อกตัวเองกลางอากาศอย่างกะทันหันนั้น เห็นได้ชัดว่าไม่ได้ช่วยอะไรเขาเลย

หลินโมหยูสัมผัสได้ถึงออร่าอันตรายที่แผ่ออกมาจากชายชรา และสัมผัสทางจิตของเธอก็ส่งสัญญาณเตือนอย่างต่อเนื่อง

น้ำเสียงของชายชรายังคงอ่อนโยนเช่นเดิม “หนุ่มน้อย เจ้าทราบหรือไม่ว่าข้าขอรางวัลอะไรจากมหาเต๋า?”

หลินโมหยูส่ายหัว “ฉันไม่รู้ คุณช่วยบอกฉันได้ไหม?”

ขณะที่พูด ความคิดของหลินโมหยูแล่นพล่าน เธอพยายามหาทางหนีจากสถานการณ์ที่ยากลำบากนี้

มีหนทางที่จะหลบหนีได้ เช่น การทำลายตัวเอง

หลังจากทำลายตนเองและเกิดใหม่แล้ว มนุษย์ก็สามารถหลุดพ้นจากอันตรายได้โดยธรรมชาติ

แต่นั่นไร้ความหมาย นี่คือขุมทรัพย์ลับ ดินแดนของชายชราผู้นี้ที่อยู่ในระดับมหาเต๋า แม้แต่เทพเจ้าต่างดาวผู้ทรงพลังก็ยังถูกขังไว้ที่นี่ได้เท่านั้น ถูกขังไว้เป็นเวลาหลายปีนับไม่ถ้วน

ถึงแม้ฉันจะหนีออกไปได้ตอนนี้ ฉันก็จะถูกขังอีกครั้งในวินาทีถัดไป

ไม่จำเป็นต้องทำสิ่งที่ไม่เกิดประโยชน์

แต่ถึงกระนั้น หลินโมหยูก็ไม่พบวิธีแก้ปัญหาที่ดีกว่านี้อีกเลย

หากชายชราผู้นั้นฆ่าเขา ร่องรอยที่นักพรตสายฟ้าสวรรค์ทิ้งไว้ก็จะถูกเปิดใช้งาน

เซียนสายฟ้าสวรรค์อยู่ในระดับเต๋าขั้นที่เก้า ดังนั้นร่องรอยที่เขาทิ้งไว้จึงต้องไม่ดีเท่ากับร่างเดิมของเขา

ถ้าพิจารณาจากสถานการณ์ปัจจุบัน ต่อให้ร่างที่แท้จริงของปรมาจารย์สายฟ้าสวรรค์มาปรากฏตัวที่นี่ เขาก็อาจจะสู้ชายชราคนนี้ไม่ได้

ชายชราผู้นั้นเคยอยู่ในระดับมหาเต๋า แม้ว่าเขาจะตายไปแล้วและเหลือเพียงวิญญาณที่หลงเหลืออยู่ แต่พลังของเขาก็ยังคงน่าเกรงขาม

ยิ่งไปกว่านั้น ไม่มีใครรู้ว่าเขาขอรางวัลอะไรจากมหาเต๋า