เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #2428มาตรา 2428

#2428มาตรา 2428

บทที่ 2428

น่าเสียดายที่เหลยเทียนแข็งแกร่งเกินไป และดาบทั้งห้าก็ไม่สามารถต้านทานเขาได้เลย จึงถูกปราบลงอย่างรวดเร็ว หลินโมหยูมองดูด้วยความสนใจ “ดาบทั้งห้านี้มีที่มาอย่างไร?”

ดาบทั้งห้าเล่มนั้นมีวิญญาณสิงอยู่ และเห็นได้ชัดในทันทีว่าพวกมันเป็นชุดเดียวกัน

นักบวชเต๋าผู้เฒ่าแห่งตระกูลใหญ่กล่าวว่า “ดาบเหล่านี้เรียกว่าดาบธาตุทั้งห้า พวกมันถูกนำกลับมาจากขุมทรัพย์ลับโดยหัวหน้าเผ่าคนหนึ่งของตระกูลเราเมื่อ 30,000 ปีก่อน”

“ดาบห้าธาตุแท้จริงแล้วก็คือดาบเล่มเดียว แต่เขามักจะชอบแยกมันออกเป็นห้าเล่ม มันถูกใช้คู่กับอาคมดาบห้าธาตุ ซึ่งทรงพลังมาก หากใช้โดยผู้ที่มีระดับเต๋าขั้นที่เจ็ด มันแทบจะเทียบไม่ได้กับระดับเต๋าขั้นที่แปดเลย”

“หากคุณหลินสนใจ เขาสามารถนำดาบห้าธาตุติดตัวไปด้วยได้”

หลินโมหยูส่ายหัว “ฉันแค่รู้สึกว่ามันน่าสนใจดี จะรับหรือไม่รับก็ค่อยว่ากันอีกที”

หลินโมหยูไม่ค่อยใช้ดาบ และไม่มีความสนใจในดาบห้าธาตุเลย

ไม่กี่วินาทีต่อมา ดาบทั้งห้าเล่มก็ถูกตีจนหยุด และดูเหมือนจะสงบลง

พวกมันรวมร่างเป็นหนึ่งเดียว เปลี่ยนจากห้าเป็นหนึ่งเดียว และกลับมาอยู่ภายใต้การควบคุมของเหลยเทียนอีกครั้ง

จากนั้นผู้นำตระกูลอาวุโสจึงกล่าวว่า “เข้าไปข้างในกันเถอะ”

หลินโมหยูพยักหน้า เดินผ่านม่านเสียงฟ้าร้อง และเข้าไปในห้องเก็บสมบัติ

หัวหน้าตระกูลเหลยเทียนกำดาบห้าธาตุไว้แน่นแล้วพูดกับหลินโมหยูว่า “ท่านหลิน เชิญชมได้ตามสบายเลยครับ หยิบอะไรก็ได้ที่ถูกใจ ที่นี่มีของไม่มาก แต่คุณภาพดีทีเดียวครับ”

สมบัติในระดับที่เจ็ดขึ้นไปของขอบเขตเต๋าผู้ทรงคุณวุฒิ ไม่ว่าจะเป็นสิ่งประดิษฐ์เวทมนตร์หรือวัตถุดิบ ล้วนเป็นของหายาก และมีจำนวนจำกัดอย่างยิ่ง

บางเผ่าเล็กๆ อาจไม่มีเงินซื้อแม้แต่ของชิ้นเดียวด้วยซ้ำ

นับว่าเป็นเรื่องที่หาได้ยากอยู่แล้วที่ราชวงศ์อย่างเสือลายม่วงดุร้ายจะสามารถสะสมสมบัติได้มากมายขนาดนี้

ผู้อาวุโสของตระกูลคุ้นเคยกับสมบัติที่นี่เป็นอย่างดี และจะแนะนำให้หลินโมหยูรู้จัก

สิ่งของและวัสดุวิเศษส่วนใหญ่ที่นี่อยู่ในระดับเต๋าขั้นที่เจ็ด มีเพียงไม่กี่ชิ้นที่อยู่ในระดับขั้นที่แปด และไม่มีเลยที่อยู่ในระดับขั้นที่เก้า

หลินโมหยูหยิบผ้าชิ้นหนึ่งขึ้นมาดูแวบหนึ่ง ก่อนจะวางลงอย่างไม่ลังเล

เหลยเทียนและเหล่าผู้อาวุโสสังเกตเห็นเช่นนั้นจึงรู้ว่าหลินโมหยูมีมาตรฐานสูงมากและไม่สนใจเรื่องธรรมดาทั่วไป

หลินโมหยูมองดูสิ่งของแต่ละชิ้นทีละชิ้น และในชั่วพริบตา เธอก็เห็นสิ่งของส่วนใหญ่แล้ว แต่ก็ไม่มีชิ้นไหนที่ดึงดูดสายตาเธอได้เลย

ทันใดนั้น เขาก็เห็นลูกปัดเม็ดหนึ่ง

ลูกปัดเม็ดนี้มีตราประจำตระกูลพุทธ และเป็นสมบัติล้ำค่าของตระกูลพุทธ

อย่างไรก็ตาม สีของลูกปัดนั้นซีดจางลง สูญเสียแก่นแท้ทางจิตวิญญาณไปหมดแล้ว และมีรอยแตกปรากฏอยู่ ซึ่งแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าลูกปัดพุทธนี้เสียหายแล้ว

ถึงแม้ลูกประคำจะถูกทำลายไปแล้ว แต่วัตถุดิบที่ใช้ในการผลิตลูกประคำเหล่านั้นยังคงเป็นของท่านผู้ทรงคุณวุฒิระดับที่แปด ดังนั้นจึงยังคงถูกเก็บรักษาไว้ที่นี่

หลินโมหยูหยิบลูกประคำขึ้นมา “ทำไมถึงมีของใช้ในพุทธศาสนาอยู่ที่นี่ล่ะ?”

ผู้เฒ่าอธิบายว่า “ฉันจำได้ว่าเมื่อ 23,000 ปีก่อน มีพระพุทธเจ้าโบราณแห่งตระกูลพุทธที่มีแปดล้อ ซึ่งขัดแย้งกับผู้เฒ่าคนหนึ่งในตระกูลของเรา”

“การต่อสู้ครั้งใหญ่ได้ปะทุขึ้นระหว่างสองฝ่าย และในที่สุด พระพุทธรูปสุริยเทพแปดวงก็พ่ายแพ้และกลับบ้าน ลูกประคำพุทธนี้คือสิ่งที่ท่านทิ้งไว้”

“ถึงแม้ลูกประคำจะเสียหายไปแล้ว แต่มันเป็นเครื่องเตือนใจถึงชัยชนะ ดังนั้นฉันจึงทิ้งมันไว้ที่นี่”

เหลยเทียนแทรกขึ้นมาว่า “ถ้าผมจำไม่ผิด พระพุทธรูปโบราณแปดวงนั้นมีชื่อว่าพระเสวียนซือไท่กู่ ดูเหมือนท่านกำลังพยายามชักชวนทายาทโดยตรงของตระกูลเราให้เปลี่ยนศาสนา”

“บรรพบุรุษของผู้สืบเชื้อสายโดยตรงคนนั้นคือผู้อาวุโสของตระกูลนั้น”

หลินโมหยูถือลูกประคำของพุทธศาสนาไว้ในมือ “สิ่งของจากตระกูลพุทธศาสนานั้นคุ้มค่าแก่การศึกษาอย่างแน่นอน” เหลยเทียนเข้าใจอย่างถ่องแท้จึงกล่าวทันทีว่า “ท่านหลิน โปรดรับไปเถอะ”

ทันใดนั้น ดาบห้าธาตุในมือของเขาก็เปล่งพลังดาบออกมา พุ่งเข้าใส่หลินโมหยู!

บทที่ 3054 สิ่งที่อันตรายยิ่งกว่าเทพเจ้าจากต่างดาว

ดาบห้าธาตุถูกเปิดใช้งานอย่างกะทันหัน ทำให้เหลยเทียนและผู้อาวุโสตั้งตัวไม่ทัน เมื่อพวกเขาตั้งตัวไม่ทัน พลังปราณดาบห้าธาตุก็พุ่งเข้าใส่หลินโมหยูแล้ว

“อ๊ะ!”

“ระมัดระวัง!”

ทั้งสองมีเวลาเพียงส่งเสียงออกมาเล็กน้อย ก่อนที่พลังดาบจะกลืนกินหลินโมหยูไป

ดาบห้าธาตุ แม้จะไม่ผ่านการพัฒนาอาคมดาบและไม่มีปรมาจารย์ ก็อาศัยเพียงพลังจิตวิญญาณของตนเองเท่านั้น และพลังโจมตีของมันก็ใกล้เคียงกับปรมาจารย์เต๋าขั้นที่เจ็ดอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

มันใกล้เคียงกับระดับเต๋าขั้นที่เจ็ดอย่างมาก แข็งแกร่งกว่าระดับเต๋าขั้นที่สามของหลินโมหยูมาก เมื่อถูกโจมตีตรงๆ โดยไม่มีการป้องกันใดๆ ในสายตาของเหลยเทียนและผู้อาวุโส หลินโมหยูจึงต้องพ่ายแพ้

ชายทั้งสองเดือดดาลอย่างมาก และในชั่วขณะนั้น พวกเขานึกถึงหลายสิ่งหลายอย่าง

ความคิดที่ว่าหากหลินโมหยูตายจริง ๆ จะเกิดอะไรขึ้น และคนเบื้องหลังหลินโมหยูจะมาเคาะประตูบ้านพวกเขาหรือไม่

พวกเขาต่างสงสัยว่าจักรพรรดิปีศาจจะปล่อยพวกเขาไปหรือไม่ เพราะก่อนหน้านี้จักรพรรดิปีศาจและหลินโมหยูเคยมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน

หากหลินโมหยูตายที่นี่ ตระกูลเสือม่วงสายฟ้า หรือตระกูล “160” ของพวกเขา อาจเผชิญกับการล่มสลายอย่างแท้จริง

ในขณะนั้น เหลยเทียนเกิดความรู้สึกอยากทำลายดาบห้าธาตุขึ้นมา

ท่ามกลางพลังดาบ เสียงของหลินโมหยูก็ดังขึ้นมาทันทีว่า “ดาบเล่มนี้ช่างทรงพลังจริงๆ!”

ทั้งสองต่างดีใจอย่างมากทันที หลินโมหยูปลอดภัยดีจริงๆ

เมื่อพลังดาบสลายไป หลินโมหยูก็ได้ปรากฏกายแท้แห่งมหาเต๋าแห่งพลังและกายแท้แห่งมหาเต๋าแห่งความเป็นอมตะขึ้นมาพร้อมกัน

พลังแห่งความตายทำให้พลังดาบอ่อนลง ในขณะที่มหาเต๋าแห่งพลังควบคุมความแข็งแกร่งของร่างกายทั้งหมด ทำให้ความสามารถในการป้องกันสูงสุด

อย่างไรก็ตาม แม้จะทำเช่นนั้นแล้ว ก็ยังเป็นไปไม่ได้ที่จะป้องกันการโจมตีทั้งหมดได้

ส่วนที่เหลือถูกแบ่งให้กับกองทัพผีดิบ

เมื่อเห็นว่าหลินโมหยูไม่ได้รับบาดเจ็บจากพลังดาบ เหลยเทียนและผู้อาวุโสก็ดีใจเป็นอย่างยิ่ง

“คุณหลิน ดีใจด้วยที่คุณไม่ได้ทำอะไรผิด”

“คุณหลินเป็นบุคคลที่น่าทึ่งจริงๆ ผมชื่นชมเขาอย่างมาก!”

ท่ามกลางความปิติยินดี ทั้งสองก็ไม่ลืมที่จะกล่าวคำชมเชยกันสักเล็กน้อย

หลินโมหยูหัวเราะเบาๆ “ดาบเล่มนี้ช่างดุดันเหลือเกิน มันจะไม่หยุดจนกว่าจะฟันข้าได้ ถ้าอย่างนั้นทำไมไม่ให้ดาบห้าธาตุแก่ข้าด้วยล่ะ?”

เหลยเทียนเกือบทำลายดาบห้าธาตุในทันที เขามองว่าดาบห้าธาตุเป็นสิ่งที่อันตรายและสร้างปัญหา เมื่อหลินโมหยูพูดเช่นนั้น เขาก็ตกลงทันที “ไม่มีปัญหาครับ คุณหลิน เอาไปเลยครับ”

หลินโมหยูยิ้มและกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้นโปรดช่วยผนึกดาบห้าธาตุให้ข้าด้วยเถิด เพื่อที่ข้าจะได้ไม่ต้องยุ่งยากกับมันอีกต่อไป”

หลินโมหยูอยู่ในระดับเต๋าขั้นที่สามเท่านั้น และยังห่างไกลจากความสามารถในการใช้ดาบห้าธาตุมาก

เมื่อผมได้มันมาแล้ว ผมจะปิดผนึกมันไว้และนำมาใช้ในภายหลังอย่างแน่นอน

การผนึกดาบห้าธาตุโดยใช้เต๋าผู้ทรงคุณวุฒิสามภพนั้นยากยิ่งนัก

เหลยเทียนเข้าใจคำพูดของหลินโมหยูอย่างถ่องแท้และกล่าวทันทีว่า “ไม่มีปัญหา”

เสียงฟ้าร้องดังกึกก้องจากฝ่ามือของเขา แสงสว่างแผ่กระจายไปทั่วดาบห้าธาตุ ทำให้ดาบนั้นเงียบสงัดลงในทันที

ก่อนที่ผนึกจะถูกทำลาย ดาบห้าธาตุเป็นเพียงดาบที่ค่อนข้างคมเล่มหนึ่ง ไม่มีฟังก์ชันอื่นใด

หลังจากที่เหลยเทียนผนึกเสร็จแล้ว เขาก็ส่งดาบให้หลินโมหยูและบอกวิธีทำลายผนึกให้หลินโมหยูด้วย

หลินโมหยูรับดาบห้าธาตุมา “งั้นข้าจะไม่สุภาพแล้ว”

เหลยเทียนรีบโบกมือ “คุณว่าอะไรนะ? ถ้าชอบก็เอาไปสิ”

หลินโมหยูเก็บดาบห้าธาตุและลูกประคำ “ชั้นนี้ไม่มีอะไรแล้ว ถ้าท่านหัวหน้าตระกูลเหลยเทียนและผู้อาวุโสสูงสุดไม่รังเกียจ ผมขอขึ้นไปชั้นบนได้ไหมครับ”

เหลยเทียนตอบตกลงทันที “คุณหลิน เชิญเลยครับ!”

ชั้นที่เก้าสิบห้าเป็นชั้นสุดท้ายของห้องเก็บสมบัติด้วย

ชั้นนี้มีสิ่งของพิเศษหลายอย่าง ซึ่งหลายอย่างอาจไม่คุ้นเคยสำหรับคนทั่วไป แต่กลับดูมีความสำคัญเป็นพิเศษ

ส่วนใหญ่จะอยู่เหนือระดับเต๋าผู้ทรงคุณวุฒิ แต่ก็ยังรับประกันได้เต็มที่

กล่าวโดยสรุป ไม่ว่ามันจะมีประโยชน์หรือไม่ก็ตาม ถ้าคุณแยกแยะไม่ออกและดูเหมือนว่ามันมีคุณภาพสูง ก็แค่ใส่เข้าไปเลย

เมื่อเวลาผ่านไป ที่นี่ได้กลายเป็นขุมทรัพย์อันล้ำค่า

เมื่อมาถึงห้องเก็บสมบัติ เหลยเทียนเปิดประตูออกโดยไม่ลังเล แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าไม่มีอันตรายใดๆ

ประตูเปิดออก และมีกลิ่นอายแปลกประหลาดลอยออกมาจากด้านหลัง

สัมผัสทางจิตของหลินโมหยูส่งสัญญาณเตือนอย่างกะทันหัน เปลือกตาของเธอกระตุกอย่างรุนแรง “ถอยไป!”

หลินโมหยูร้องเสียงเบาแล้วรีบถอยหนี

เหลยเทียนและผู้อาวุโสของตระกูลตอบสนองอย่างรวดเร็ว ถอยหนีอย่างฉับพลันเมื่อได้ยินเสียงตะโกนของหลินโมหยู

หลินโมหยูถอยกลับไปไกลมากในพริบตาเดียว ตามเส้นทางที่เขามา และหยุดอยู่ที่ชั้นเก้าสิบสี่เท่านั้น

ด้วยความไม่เข้าใจสถานการณ์ หัวหน้าตระกูลเหลยเทียนและผู้อาวุโสสูงสุดจึงตามหลินโมหยูลงไปที่ชั้นเก้าสิบสี่เช่นกัน

ผู้เฒ่าถามว่า “คุณหลิน เกิดอะไรขึ้นเมื่อกี้ครับ?”

หลินโมหยูหลับตาลงครุ่นคิดและไม่ได้ตอบในทันที

เขาเพิ่งได้รับคำเตือนอันตรายจากสัมผัสทางจิตวิญญาณ จึงถอยหนีทันทีโดยไม่รู้สาเหตุ

หากคุณรู้สึกถึงอันตราย อย่าถามว่าทำไม แค่ถอยหนี!

หลังจากถอยกลับไปยังชั้นที่เก้าสิบสี่ สัญญาณเตือนในสัมผัสทางจิตวิญญาณของเธอก็หายไป และหลินโมหยูเริ่มครุ่นคิดถึงสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น

รายละเอียดทุกอย่างที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ผุดขึ้นมาในความคิดของเขาอย่างฉับพลัน ดวงตาของเขาค่อยๆ สว่างขึ้น

ทันทีที่ประตูเปิดออก ออร่าที่ซับซ้อนอย่างเหลือเชื่อก็พุ่งออกมา

ออร่านี้เกิดจากการผสมผสานของวัสดุล้ำค่าต่างๆ และในบรรดาวัสดุเหล่านั้น มีออร่าที่อันตรายเป็นพิเศษอยู่ด้วย

นี่จึงเป็นเหตุผลที่การตระหนักรู้ทางจิตวิญญาณได้ส่งสัญญาณเตือนภัย

หลินโมหยูรู้อยู่แล้วว่าออร่านี้คืออะไร

มันมีประโยชน์สำหรับฉัน และมีประโยชน์อย่างมาก

“มันเหมือนกับการค้นหาทั่วทุกหนแห่งโดยไม่พบอะไรเลย จนกระทั่งมันมาหาคุณเองอย่างง่ายดาย”

หลินโมหยูแอบดีใจ แต่ในขณะเดียวกันก็ถามว่า “หัวหน้าตระกูล ท่านผู้อาวุโส ปกติท่านไม่ค่อยมาที่นี่ใช่ไหมคะ?”

เหลยเทียนส่ายหัว “โดยปกติแล้วผมไม่ค่อยมาหรอกครับ”

นักบวชเต๋าผู้เฒ่าแห่งตระกูลใหญ่กล่าวว่า “นานมากแล้วที่ข้าไม่ได้มาที่นี่ หากนับเวลา ก็คงประมาณหมื่นปีได้ คลังสมบัติแห่งนี้ก็ไม่ได้ถูกเปิดมานานถึงหมื่นปีแล้วเช่นกัน”

เป็นเวลากว่าหมื่นปีแล้วที่พลังหลักของเผ่าเสือลายม่วงสายฟ้าถูกควบคุมโดยเทพเจ้าจากต่างดาว และหลายสิ่งหลายอย่างก็หยุดนิ่งอยู่กับที่

ขุมทรัพย์แห่งนี้ยังคงไม่ถูกเปิดออกมาเกือบหมื่นปีแล้ว

เหลยเทียนถามว่า “คุณหลิน คุณค้นพบอะไรหรือเปล่า?”

หลินโมหยูกล่าวว่า “ข้างในนั้นมีบางอย่างที่อันตรายมากสำหรับเจ้า ข้าบอกไม่ได้ว่ามันคืออะไร ถ้าเจ้าอยากรู้ก็ไปถามจักรพรรดิปีศาจดู แต่ข้าคิดว่าจักรพรรดิปีศาจก็คงไม่บอกเจ้าหรอก”

“แต่ฉันบอกคุณได้เลยว่าสิ่งนี้ได้เข้าสู่สภาวะฟื้นคืนชีพแล้ว เมื่อมันฟื้นคืนชีพอย่างแท้จริง ไม่เพียงแต่เผ่าพันธุ์ของคุณจะถึงจุดจบเท่านั้น แต่ทวีปตะวันออกทั้งหมด และแม้แต่ทวีปต้นกำเนิด ก็จะตกอยู่ในความหายนะครั้งใหญ่”

คำพูดของหลินโมหยูทำให้พวกเขารู้สึกหนาวสั่นไปทั้งตัว ผู้เฒ่าแห่งตระกูลถามด้วยความหวาดกลัวว่า “งั้นสิ่งนี้ก็น่ากลัวยิ่งกว่าเทพเจ้าต่างดาวอีกหรือ?”

หลินโมหยูพยักหน้า “ในแง่หนึ่งก็ใช่ เมื่อสิ่งนี้ฟื้นคืนชีพอย่างสมบูรณ์แล้ว จะไม่มีใครควบคุมมันได้ แม้แต่จักรพรรดิปีศาจก็ตาม”

อย่างน้อยจักรพรรดิปีศาจก็ยังรับมือกับเทพเจ้าจากต่างดาวได้ แต่สิ่งที่หลินโมหยูพูดถึงนั้น แม้แต่จักรพรรดิปีศาจก็ยังรับมือไม่ได้

นั่นค่อนข้างน่ากลัวนะ

ผู้อาวุโสและเหลยเทียนสบตากันด้วยความงุนงง ไม่เคยนึกฝันมาก่อนว่าตระกูลของตนจะมีสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้อยู่

พวกเขาไม่สงสัยในคำพูดของหลินโมหยูเลย หากหลินโมหยูต้องการอะไร เธอก็แค่ขอ และพวกเขาก็จะตกลง ไม่จำเป็นต้องแต่งเรื่องขึ้นมาหลอกลวงพวกเขา

หลินโมหยูกล่าวว่า “โชคดีที่เขายังไม่หายดีนัก ก่อนที่เขาจะหายดี ฉันยังมีวิธีจัดการกับเขาอยู่”

คำพูดเหล่านั้นทำให้ทั้งสองคนโล่งอกอีกครั้ง ผู้อาวุโสพึมพำว่า “ดีแล้วที่พวกเขาจัดการได้”

ในขณะนั้นเอง เปลวไฟกลุ่มเล็กๆ ก็พลันตกลงมาจากชั้นที่เก้าสิบห้าและเข้าสู่ชั้นที่เก้าสิบสี่ สีหน้าของเหลยเทียนเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน และเขาก็ชกออกไปโดยสัญชาตญาณ

บทที่ 3055 โปรดเถิด ท่านหลิน ช่วยเหลือตระกูลของข้าอีกครั้งหนึ่งด้วยเถิด

เหลยเทียนซึ่งเป็นผู้ทรงคุณวุฒิระดับเก้า สามารถตอบสนองได้อย่างรวดเร็วอย่างยิ่ง เหนือกว่าหลินโมหยูมาก

ยิ่งไปกว่านั้น ในฐานะเผ่าปีศาจ พวกเขายังมีสัญชาตญาณการต่อสู้ที่ทรงพลังอีกด้วย

เปลวไฟที่ลุกโชนออกมาจากชั้นที่เก้าสิบห้าทำให้เขารู้สึกถึงความผิดปกติ และกระตุ้นให้เหลยเทียนลงมือทำอะไรบางอย่างโดยสัญชาตญาณ

สีหน้าของหลินโมหยูเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน และเธอก็ถอยกลับไปอีกครั้ง

ขณะที่เขาล่าถอย หัวหน้าเผ่าอาวุโสก็ล่าถอยตามไปด้วย

กว่าที่เหลยเทียนจะรู้ตัวว่ามีอะไรผิดปกติก็สายเกินไปที่จะหยุดยั้งแล้ว

สายฟ้าแลบพุ่งออกมาจากกำปั้นของเขา ปะทะเข้ากับเปลวไฟ

บูม!

เปลวไฟลุกโชนขึ้นอย่างฉับพลัน กลายเป็นทะเลเพลิงที่โอบล้อมพื้นที่ขนาดใหญ่

สายฟ้าที่เหลยเทียนปล่อยออกมาถูกกลืนหายไปในทะเลเพลิงโดยไม่ก่อให้เกิดระลอกคลื่นใดๆ