เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #2506มาตรา 2506

#2506มาตรา 2506

บทที่ 2506

หลินโมหยูกล่าวว่า “ฉันเคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน แต่คราวหน้าจะมาบ่อยกว่านี้”

เมื่อระดับการฝึกฝนเพิ่มสูงขึ้น จิตใจแห่งเต๋าของผู้ฝึกฝนก็ต้องก้าวทันด้วย มิเช่นนั้นรากฐานจะสั่นคลอน

“นี่ไม่ใช่ข่าวดีเลย” ซู่เจ๋อพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “ฉันเข้าใจ”

ไปกันเถอะ ไปต่อกัน!

หลินโมหยูยังคงบินมุ่งหน้าไปยังดาบหางจิ้งจอกต่อไป

เขารู้แล้วว่าดาบหางจิ้งจอกนั้นแข็งแกร่งกว่าดาบหยก

แม้แต่ในบรรดาดาบทั้งเจ็ดสิบสองเล่ม ก็ยังมีความแตกต่างกันในด้านความแข็งแกร่ง

บทที่ 3171 คุณยังด้อยกว่าคนคนนั้นอยู่นิดหน่อย

ระยะห่างใกล้เข้ามาทุกทีแล้ว

พลังดาบจำนวนมหาศาลพุ่งเข้ามา แต่พลังดาบนั้นเองไม่ได้แข็งแกร่งมากนัก ความท้าทายที่แท้จริงอยู่ที่การทดสอบจิตใจตามหลักเต๋าต่างหาก

เมื่อซู่เจ๋ออยู่ห่างออกไป 500 ไมล์ เขาก็ทนแรงกดดันไม่ไหวอีกต่อไปและถึงขีดจำกัดแล้ว

เขาถูกห้อมล้อมด้วยภาพลวงตา และโลกที่เขาเห็นก็ยิ่งไม่จริงมากขึ้นเรื่อยๆ ทำให้ซู่เจ๋อแยกแยะระหว่างความจริงกับภาพลวงตาได้ยาก

คุณหลิน ผมไปต่อไม่ไหวแล้ว ผมพาคุณไปได้แค่นี้ครับ

หลังจากรุกคืบไปอีกหลายไมล์ด้วยความยากลำบาก ซูเจ๋อจึงทนไม่ไหวอีกต่อไปและสามารถต้านทานพลังดาบได้

ความมุ่งมั่นของเขาได้รับความเสียหายอย่างหนัก และภาพลวงตามากมายผุดขึ้นมา รบกวนจิตใจของเขา

หลินโมหยูกล่าวว่า “ถ้าเรายังทำแบบนี้ต่อไปอีก ฉันเกรงว่าฉันจะบ้าไปแล้ว”

งั้นท่านก็อยู่ที่นี่และใช้ดาบเล่มนี้ฝึกฝนจิตใจตามหลักเต๋าของท่านต่อไปได้เลย ข้าเห็นว่ามีคนในตระกูลของท่านอยู่ข้างหน้าค่อนข้างเยอะทีเดียว

พวกเขาทุกคนกำลังฝึกฝนความมุ่งมั่นตามหลักเต๋า และคุณก็ไม่ควรล้าหลังเช่นกัน หลังจากที่พูดเช่นนั้นแล้ว

หลินโมหยูบินเข้าหาดาบหางจิ้งจอกเพียงลำพัง และที่แปลกคือไม่มีพลังดาบใดโจมตีเขาระหว่างทาง

เขามีปราณดาบหยกอยู่ในร่างกาย ดาบทั้งเจ็ดสิบสองเล่มมีต้นกำเนิดเดียวกัน ดังที่วิญญาณดาบหยกเคยกล่าวไว้

การได้รับความเห็นชอบจากเขาเทียบเท่ากับการได้รับความเห็นชอบจากดาบอีกเจ็ดสิบเอ็ดเล่ม และตอนนี้ดูเหมือนว่าจะเป็นเช่นนั้นจริงๆ

ถึงแม้เรื่องราวจะไม่เป็นเช่นนั้น หลินโมหยูก็คงไม่สนใจมากนัก เพราะเขามีจิตใจที่ยึดมั่นในวิถีแห่งเต๋า

การเบี่ยงเบนพลังดาบระดับนี้ไม่ใช่เรื่องยาก ระหว่างทาง สมาชิกหลายคนของตระกูลจิ้งจอกสวรรค์ก็ใช้พลังดาบเพื่อฝึกฝนจิตใจของตนเช่นกัน

ระดับพลังของพวกเขาทั้งหมดอยู่เหนือระดับเต๋าขั้นที่สี่ ดาบหางจิ้งจอกหลอมจิตใจแห่งเต๋าได้มากกว่าดาบหยกเต๋า แม้จะอยู่ห่างออกไปหลายพันไมล์ก็ตาม

นั่นคือขอบเขตของพลังดาบของมัน ซึ่งโจมตีตรงไปยังจิตวิญญาณ ทำให้ไม่มีที่ให้หลบซ่อน

เขาเริ่มต้นจากการเป็นผู้ทรงคุณวุฒิแห่งเต๋า ซึ่งเหนือกว่าดาบหยกเต๋าไปแล้ว และช่องว่างระหว่างพวกเขาก็กำลังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

ยิ่งความต้องการของจิตใจตามหลักเต๋า (วิถีแห่งเต๋า) สูงเท่าไร ก็ยิ่งดีเท่านั้น ซูเจ๋อเคยเป็นสมาชิกของตระกูลสาขาย่อยและฝึกฝนวิถีแห่งเต๋ามาจนถึงขีดสุด

เขาเอาแต่คิดถึงระดับการฝึกฝนของตนเองและละเลยจิตใจที่มุ่งมั่น จึงหยุดอยู่ที่ระยะทางห้าร้อยไมล์

ในทางตรงกันข้าม สมาชิกตระกูลจิ้งจอกสวรรค์ที่มุ่งเน้นไปที่หัวใจแห่งเต๋า แม้จะมีระดับการฝึกฝนต่ำกว่าซูเจ๋อ กลับสามารถก้าวไปได้ไกลกว่า

จิตแบบเต๋าเป็นรากฐานสำคัญประการหนึ่งที่ไม่อาจมองข้ามได้

เป็นไปได้ว่าซู่เจ๋อจะต้องใช้เวลามากในการฝึกฝนจิตใจให้เฉียบแหลมตามหลักเต๋า

หลินโมหยูค่อยๆ บินเข้าหาดาบหางจิ้งจอกพลางพึมพำกับตัวเองเกี่ยวกับดาบเล่มนั้น

นั่นเป็นระดับที่สูงมาก หากคุณมองดาบทั้งเจ็ดสิบสองเล่มเป็นกลุ่มก้อน ดาบเหล่านี้ก็เปรียบเสมือนโหนดแต่ละโหนดในกลุ่มก้อนนั้น

ในอาร์เรย์มีโหนดหลักและโหนดรอง โดยโหนดที่มีดาบหยกเป็นโหนดรอง

ดาบหางจิ้งจอกเป็นจุดสำคัญ เพราะผู้อาวุโสได้วางรากฐานไว้ให้ทุกคนแล้ว

เริ่มต้นจากสิ่งง่ายที่สุด แล้วค่อยๆ ก้าวไปทีละขั้น แล้วคุณจะพบหัวใจแห่งเต๋าของคุณ

ส่วนสิ่งที่ต้องปลูกฝังนั้น มันจะเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ เพียงแต่เป็นเรื่องของเวลาเท่านั้น

การปรากฏตัวของหลินโมหยูทำให้ผู้คนจำนวนมากหันมาสนใจ ในขณะที่คนอื่นๆ ยังคงทนต่อการโจมตีด้วยพลังดาบอยู่

แต่หลินโมหยูกลับดูเหมือนอยู่ในพื้นที่ว่างเปล่า พลังดาบไม่ได้สนใจที่จะโจมตีเขาเลยด้วยซ้ำ

สมาชิกของเผ่าจิ้งจอกฟ้าต่างงุนงง ไม่เข้าใจเลยว่าเกิดอะไรขึ้นกับบุคคลผู้นี้

ทำไมพลังดาบถึงไม่โจมตีเขา?

ถูกต้องแล้ว ทำไมพลังดาบถึงไม่โจมตีเขา?

อาจเป็นเพราะเขาเป็นมนุษย์หรือเปล่า?

เป็นไปไม่ได้.

ไม่ใช่ว่าไม่เคยมีมนุษย์มาที่นี่มาก่อน การโจมตีด้วยดาบหางจิ้งจอกเล่มเดียวกันนี้ ถือว่าคนคนนี้โชคดีอย่างเหลือเชื่อ

ใช่แล้ว โชคลาภในการแปลงร่างเป็นมังกร น่าจะเกิดขึ้นในหมู่มนุษย์ด้วยกัน

เขายังเป็นอัจฉริยะอีกด้วย ถ้าฉันไม่ได้อยู่ที่นี่ ฉันอยากจะเดินไปทักทายและเป็นเพื่อนกับเขาจริงๆ

เผ่าจิ้งจอกสวรรค์นั้นแท้จริงแล้วเป็นเผ่าปีศาจ จึงยังคงมีลักษณะบางอย่างของปีศาจอยู่ เมื่อคุณเปิดใจเกี่ยวกับเรื่องนี้…

ไม่มีข้อจำกัดใดๆ ผู้คนพูดจาเสียงดังและกินเนื้อสัตว์กันอย่างเอร็ดอร่อย

ในสายตาของหลินโมหยู เผ่าจิ้งจอกสวรรค์นั้นฉลาดพอแล้ว เพราะพวกเขารู้จักวิธีหลอมหัวใจแห่งเต๋าของเผ่าปีศาจเป็นอย่างดี

นั่นไม่เยอะเลย ปีศาจส่วนใหญ่สนใจแค่ระดับการฝึกฝนและไม่สนใจเรื่องอื่นๆ เช่น จิตวิญญาณแห่งเต๋า

หลินโมหยูไม่ได้ให้ความสำคัญกับมันมากนัก จึงเดินทางต่อไปอีกสองร้อยไมล์

ภายในรัศมี 300 ไมล์จากดาบหางจิ้งจอก จำนวนประชากรลดลงเรื่อยๆ จนเหลือเพียงไม่กี่คนเท่านั้น

หลินโมหยูเหลือบมองพวกเขาและพบว่าผู้ที่มีระดับการฝึกฝนสูงสุดคือผู้ทรงคุณวุฒิระดับที่แปด

คนอื่นๆ ก็อยู่ในระดับเต๋าขั้นที่เจ็ดเช่นกัน แม้ว่าจิตวิญญาณแห่งเต๋าและระดับจะไม่เกี่ยวข้องกันโดยตรงก็ตาม

อย่างไรก็ตาม โดยทั่วไปแล้ว ผู้ที่มีระดับความสำเร็จสูงกว่า มักจะมีจิตใจที่ยึดมั่นในหลักเต๋าแข็งแกร่งกว่าด้วย

ผู้ที่เคยเผชิญกับสถานการณ์ความเป็นความตายมามากมาย จะมีจิตใจแบบเต๋าที่แข็งแกร่งขึ้น และนี่คือจุดเริ่มต้นของเรื่องราวทั้งหมด

หลินโมหยูไม่ได้รับผลกระทบจากพลังดาบและยังคงบินไปข้างหน้าอย่างง่ายดาย

ด้านหลังเขา สมาชิกของตระกูลจิ้งจอกสวรรค์ต่างตกตะลึงกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับหลินโมหยู

มันน่าทึ่งจริงๆ เมื่อหลินโมหยูเข้าใกล้ไป๋หลี่อีกครั้ง แม้แต่สมาชิกเผ่าจิ้งจอกสวรรค์ระดับแปดก็อดไม่ได้ที่จะหันมามอง

หลินโมหยูรู้สึกถึงสายตาของอีกฝ่าย จึงหันหน้าไปยิ้มเล็กน้อย แล้วเดินต่อไปข้างหน้า

ในที่สุด หลินโมหยูก็มาถึงสถานที่ที่อยู่ห่างจากดาบหางจิ้งจอกเพียงหนึ่งร้อยไมล์ ในขณะนั้น สมาชิกตระกูลจิ้งจอกสวรรค์ที่เฝ้าดูหลินโมหยูอยู่ก็พากันส่งเสียงเอะอะโวยวายอีกครั้ง

โอ้พระเจ้า ถ้าฉันจำไม่ผิด เขาอยู่ห่างออกไปร้อยลี้แล้วสินะ

สถิติสูงสุดของตระกูลคือ 100 ลี้ และเขากำลังจะทำลายสถิตินั้น ฉันคิดว่าเขาไม่ได้ทำตัวปกติ

พลังดาบไม่ได้โจมตีเขาเลยสักนิด เขามีอาวุธวิเศษชนิดใดที่สามารถหลอกล่อดาบหางจิ้งจอกได้หรือเปล่า?

เป็นไปไม่ได้ ฉันไม่เคยได้ยินเรื่องอาวุธวิเศษใดๆ ที่สามารถหลอกดาบหางจิ้งจอกได้เลย

ท่ามกลางการสนทนาของพวกเขา หลินโมหยูได้เข้าสู่เขตร้อยไมล์ ทำลายสถิติของตระกูลจิ้งจอกสวรรค์อย่างสิ้นเชิง

บริเวณรัศมีร้อยไมล์ที่ดาบหางจิ้งจอกตั้งอยู่นั้นดูเหมือนจะเป็นอีกโลกหนึ่ง พลังดาบนับพันหลั่งไหลลงมาจากท้องฟ้าดุจน้ำตก

มันได้วิวัฒนาการกลายเป็นโลกแห่งพลังดาบที่ไม่เหมือนใคร ซึ่งพลังดาบอันมหาศาลได้บดบังทุกสิ่งทุกอย่างหลังจากที่เข้าไปแล้ว

จากนั้นหลินโมหยูก็หายไปจากสายตาของทุกคน คุณมาถึงแล้ว!

ทันใดนั้นก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น

หลินโมหยูเงยหน้าขึ้นและเห็นนักดาบคนหนึ่งกำลังฟันดาบหางจิ้งจอกอยู่

เมื่อยืนอยู่กลางอากาศ หลินโมหยูจำได้ทันทีว่าเขาคือหลินโมหยู มนุษย์คนหนึ่ง

ข้าได้พบกับวิญญาณแห่งดาบหางจิ้งจอกแล้ว ท่านวิญญาณอาวุโส ท่านรู้จักข้าหรือไม่?

อีกฝ่ายคือวิญญาณดาบของดาบหางจิ้งจอก แต่ดูเหมือนว่าวิญญาณดาบนี้จะเป็นตัวเดียวกับวิญญาณดาบของดาบหยก

แตกต่างจากวิญญาณดาบอื่นๆ วิญญาณดาบนี้ต้องมีอยู่มานานนับไม่ถ้วนปีแล้ว ดวงตาของมันเปล่งประกายด้วยปัญญา

ราวกับมองทะลุโลกทั้งใบ วิญญาณดาบหางจิ้งจอกกระซิบว่า “วิญญาณดาบหยกเคยบอกข้าไว้เช่นนี้”

“คุณได้รับการอนุมัติแล้ว” หลินโมหยูกล่าวพร้อมรอยยิ้ม “เป็นเรื่องโชคดีจริงๆ”

วิญญาณดาบหางจิ้งจอกส่ายหัว “ไม่” วิญญาณดาบหยกกล่าว

ในความทรงจำของคุณ มีบุคคลที่น่ากลัวมากคนหนึ่ง บุคคลนั้น

สิ่งที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าผู้สร้างของเราเสียอีก หลินโมหยูรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังหมายถึงใคร เพราะความทรงจำของเขาถูกดึงออกมาโดยดาบหยก

เหตุการณ์นี้ถึงกับดึงดูดความสนใจของชายชราในชุดคลุมสีเขียวด้วยพลังจิตอันศักดิ์สิทธิ์ เกือบทำให้เมืองดาบหยกทั้งเมืองพังทลายลง แม้กระทั่งคมดาบหยกเองก็อาจได้รับความเสียหายเช่นกัน

รอยแตกนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้น และวิญญาณดาบหยกก็หวาดกลัว ดาบหยกเกือบแตกเป็นเสี่ยงๆ ในทันที

เมื่อได้ฟังสิ่งที่ดาบหางจิ้งจอกพูด หลินโมหยูจึงตระหนักว่าดาบทั้งเจ็ดสิบสองเล่มสามารถสื่อสารกันได้

สิ่งนี้ยืนยันข้อสันนิษฐานของเขาเช่นกัน: ดาบเจ็ดสิบสองเล่มเรียงตัวเป็นแถวครอบคลุมทวีปต้นกำเนิดทั้งหมด ซึ่งอธิบายถึงหลายสิ่งหลายอย่างที่เกิดขึ้นในทวีปต้นกำเนิด

เหล่าวิญญาณดาบเหล่านี้ย่อมรู้เรื่องทั้งหมดนี้ นั่นเป็นเหตุผลที่วิญญาณดาบตนนี้ดูมีอายุมากแล้ว

“เห็นได้ชัดว่าเขารู้เยอะมาก” หลินโมหยูถาม “งั้นเหรอ”

คราวนี้ปรมาจารย์ดาบไม่ได้ทดสอบหัวใจแห่งเต๋าของข้าหรืออย่างไร?

วิญญาณดาบหางจิ้งจอก เจ้าได้รับการยอมรับจากดาบหยกแล้ว

ดังนั้น ข้าจึงไม่จำเป็นต้องทดสอบเจ้าอีกต่อไปแล้ว อาจารย์ของเราเคยกล่าวไว้ว่า ในอนาคตอาจมีใครสักคนขึ้นมาเป็นอาจารย์คนใหม่ของเรา

คุณอาจเป็นหนึ่งในคนเหล่านั้น แต่ในความคิดของฉัน คุณดีกว่าคนคนนั้น

มันยังขาดอะไรไปอีกนิดหน่อย สิ่งแรกที่ต้องทำหากคุณต้องการเป็นปรมาจารย์คนใหม่แห่งดาบทั้งเจ็ดสิบสองเล่มคือ…

บทที่ 3172 ดาบทั้งเจ็ดสิบสองเล่มนั้นอ่อนแอเกินไป

เป้าหมายคือการได้รับการอนุมัติจากดาบทั้งเจ็ดสิบสองเล่ม หรือดาบเล่มใดเล่มหนึ่งก็ได้ เพื่อให้ได้รับการอนุมัติเป็นอันดับแรก

การปลูกเมล็ดพันธุ์ดาบ เช่นเดียวกับที่หลินโมหยูครอบครองเมล็ดพันธุ์ดาบหยกอยู่ในขณะนี้

เมล็ดพันธุ์ดาบสามารถลับคมหัวใจแห่งเต๋าได้อย่างต่อเนื่อง ทำให้แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ เมื่อหัวใจแห่งเต๋าแข็งแกร่งพอแล้ว…

จากนั้นไปหาดาบอื่นๆ มาสะสมดาบประเภทใหม่ๆ จนกระทั่งวันหนึ่งคุณสะสมดาบครบทุกประเภทสำหรับดาบเจ็ดสิบหรือยี่สิบเล่ม

จากนั้น ด้วยวิธีการพิเศษบางอย่าง ผู้คนสามารถกลั่นกรองดาบทั้งเจ็ดสิบสองเล่มและกลายเป็นปรมาจารย์คนใหม่ของดาบเหล่านั้นได้

การจะได้รับการยอมรับจากดาบทั้งเจ็ดสิบสองเล่มนั้น เป็นเรื่องยากมากอยู่แล้ว แม้แต่การได้รับการยอมรับจากดาบเพียงเล่มเดียวก็เป็นเรื่องยากอย่างยิ่งเช่นกัน

แม้แต่ผู้ที่อยู่ในระดับเต๋าขั้นสูงสุดขั้นที่เก้าก็อาจจะไม่สามารถบรรลุสิ่งนี้ได้ การที่หลินโมหยูสามารถบรรลุได้แม้เพียงข้อเดียวก็ถือว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว

หลินโมหยูมาดูดาบหางจิ้งจอกโดยบังเอิญเท่านั้น และไม่ได้ตั้งใจจะขออะไรเป็นพิเศษ

เขาเลือกเดินไปในเส้นทางที่แตกต่างออกไป และไม่มีความปรารถนาในดาบทั้งเจ็ดสิบสองเล่ม เขาเพียงสนใจในสิ่งที่วิญญาณดาบหางจิ้งจอกได้กล่าวไว้เท่านั้น

หลินโมหยูรู้สึกด้อยกว่าอีกฝ่าย จึงเกิดความสงสัย วิญญาณดาบจะบอกเธอได้หรือไม่ว่าคนๆ นั้นเป็นใคร?

หลินโมหยูถามด้วยความสงสัย และวิญญาณดาบหางจิ้งจอกก็ตอบว่า “คนนั้นแหละคือผู้ที่มีหัวใจดาบอย่างแท้จริง”

เส้นทางของนางคือวิถีแห่งดาบ แม้ว่าจิตใจแห่งเต๋าของเจ้าจะแข็งแกร่งมากก็ตาม

แต่หนทางของคุณไม่ใช่หนทางแห่งดาบ แต่เป็นหนทางแห่งดาบต่างหาก

คนแบบนี้หายากยิ่งนัก หลินโมหยูครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพลันเข้าใจได้ว่าวิญญาณดาบหางจิ้งจอกหมายถึงใคร

ถ้าฉันจำไม่ผิด มุมปากของเขาปรากฏรอยยิ้มจางๆ

วิญญาณดาบชี้ไปที่บุคคลนั้นน่าจะเป็นผู้หญิง วิญญาณดาบหางจิ้งจอกพยักหน้า

“ใช่ค่ะ เป็นผู้หญิง” หลินโมหยูกล่าวต่อ

รูปลักษณ์ของนางน่าจะคล้ายกับข้าบ้าง วิญญาณดาบหางจิ้งจอกคิดในใจของหลินโมหยู

เมื่อคิดดูสักครู่ ก็ใช่ มีความคล้ายคลึงกันอยู่บ้างจริงๆ

ตอนนี้หลินโมหยูแน่ใจในตัวตนของอีกฝ่ายอย่างเต็มที่แล้ว ไม่มีข้อสงสัยใดๆ ว่าเธอคือพี่สาวของเธอเองอย่างแน่นอน

วิญญาณดาบหางจิ้งจอกกระซิบว่า “นางชื่อหลินโมฮั่น ส่วนเจ้าชื่อหลินโมหยู”

งั้นพวกคุณสองคนเป็นพี่น้องกันสินะ เข้าใจแล้ว เพราะทั้งคู่ต่างก็มีความเชื่อมั่นในเต๋าของตนเองอย่างแน่วแน่

หลินโมหยูกล่าวว่า “และความสามารถของเธอก็โดดเด่นไม่แพ้กัน นานแล้วที่ฉันไม่ได้เจอพี่สาว”

ฉันสงสัยว่ามีนักดาบกี่คนที่รู้จักเธอ และระดับการฝึกฝนของเธอในตอนนี้อยู่ที่เท่าไหร่ ผ่านมาหลายปีแล้วตั้งแต่ฉันได้พบกับหลินโมฮานครั้งสุดท้าย

หลังจากแยกทางกันที่โลกอันยิ่งใหญ่ หลินโมฮันก็ได้เริ่มต้นเส้นทางของตนเอง และหลังจากเดินทางมาถึงโลกอันยิ่งใหญ่…