เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #269มาตรา 269

#269มาตรา 269

บทที่ 269

หนึ่งนาทีต่อมา เขาก็หายดีแล้ว แต่เจียงฮั่นซานและคนอื่นๆ รวมถึงโมหยุน ต่างก็จำเป็นต้องไปซ่อมแซมเกราะโครงกระดูกของพวกเขา

หลินโมหยูเกลียดปัญหา

“มาจบการต่อสู้ครั้งนี้ภายในหนึ่งนาทีกันเถอะ!”

Lin Moyu ตัดสินใจอย่างแน่วแน่

อักษรรูนดั้งเดิมของตัวอักษร “兵” บนฝ่ามือของเขาส่องประกายเจิดจ้า

ทักษะ: ทหารผู้ทรงพลัง!

【อาวุธทรงพลัง: เป็นเวลา 30 วินาที ค่าสถานะพื้นฐานทั้งหมดของตนเองและสัตว์อัญเชิญจะเพิ่มขึ้น 200% และความเสียหายที่เกิดจากการโจมตีทั้งหมดจะเพิ่มขึ้นอีก 500% ระยะเวลาคูลดาวน์: 1 ชั่วโมง】

ตัวอักษร “【ทหาร】” บินออกมา พุ่งออกมาพร้อมกับจุดแสงนับพันที่ตกลงบนโครงกระดูกแต่ละอัน

โครงกระดูกทั้งหมดเปล่งแสงสีขาวซีดออกมา

หลอดไฟขนาดใหญ่หลายพันดวงปรากฏขึ้นมา ส่องสว่างพื้นที่ภายในกำแพงราวกับเป็นเวลากลางวัน

คุณสมบัติทั้งหมดของ Skeleton Warrior ได้รับการปรับปรุงแล้ว และการปรับปรุงนี้ยังรวมถึงคุณสมบัติพื้นฐานของมันด้วย

นักรบโครงกระดูกเลเวล 30 ที่มีค่าสถานะพื้นฐานทุกอย่าง 40,000

ตัวเลขปัจจุบันอยู่ที่ 120,000 ซึ่งเป็นตัวเลขที่น่าตกใจ (CIFI)

นอกจากนี้ยังมีโบนัสทักษะของแม่ทัพลิชอีกด้วย

คุณลักษณะแต่ละอย่างมีค่ามากกว่า 150,000

พลังโจมตีของมันเพิ่มขึ้นถึงสามเท่าเมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้

นอกจากนี้ยังมีโบนัสความเสียหาย 500% อีกด้วย

ภายใน 30 วินาที พลังโจมตีของโครงกระดูกแต่ละตัวจะเพิ่มขึ้น 15 เท่า

หลักการเดียวกันนี้ใช้ได้กับเหล่าจอมเวทโครงกระดูกด้วยเช่นกัน

ไม่เพียงแต่พวกเขาเท่านั้น แต่รวมถึงหลินโมหยูเองด้วย

หลินโมหยูตรวจสอบคุณสมบัติความแข็งแกร่งทางจิตของเธอ

ค่าความแข็งแกร่งทางจิตใจพื้นฐานขณะนี้อยู่ที่ 57,000 คะแนน และเมื่อใช้ร่วมกับอุปกรณ์ จะสูงถึง 60,000 คะแนน

“จัดการไอ้หมอนี่ภายใน 30 วินาที!”

ทักษะของนักรบโครงกระดูกถูกปลดปล่อยออกมาอย่างเต็มกำลัง

ทักษะของจอมเวทโครงกระดูกพังทลายลงราวกับคลื่นยักษ์สึนามิ

หลินโมหยูเองก็ยุ่งอยู่เช่นกัน

คำสาปแห่งความเสียหายได้ถูกปลดปล่อยออกมา ขณะที่เปลวไฟแห่งวิญญาณลุกโชนอย่างรุนแรง

บูม!

ภายใต้การระดมยิงอย่างหนักหน่วง วิญญาณเพลิงแห่งห้วงลึกไม่มีแม้แต่เวลาจะกรีดร้องก่อนที่จะถูกสังหารในทันที

เปลวไฟแห่งห้วงเหว ซึ่งแข็งแกร่งยิ่งกว่าบอสระดับลอร์ด ถูกกำจัดได้ในทันทีด้วยการโจมตีเพียงระลอกเดียว

【การสังหารวิญญาณไฟแห่งห้วงเหวจะได้รับค่าประสบการณ์…】

【ได้รับอัญมณีแห่งเปลวไฟ】

เมื่อดูข้อมูลที่ปรากฏขึ้นมา แม้แต่หลินโมหยู ผู้ริเริ่มเรื่องนี้ ก็ยังรู้สึกงงเล็กน้อย

มันทรงพลังขนาดนั้นจริงเหรอ?

นั่นเกินความคาดหมายของฉันไปมากเลยค่ะ

เจียงฮั่นซานและคนอื่นๆ ก็ตกใจเช่นกัน

พวกเขาทำลายมันได้ในเวลาเพียงไม่กี่วินาที!

มอนสเตอร์ระดับบอสใหญ่ถูกกำจัดในทันที ไม่มีใครเชื่อหรอกถ้าคุณไปบอกพวกเขา

สีหน้าของอลิซ ซัคคิวบัส เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด “โอ้ ไม่นะ ฉันลืมเรื่องทักษะหลังจากหลอมรวมรูนดั้งเดิมไปแล้ว”

มันได้เห็นวิญญาณเพลิงแห่งห้วงเหวถูกสังหารในทันที และความตกใจที่มันรู้สึกนั้นเกินจะบรรยาย

แววตาของหลินโมหยูเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

หลินโมหยูมักจะหาคำตอบที่แตกต่างออกไปได้เสมอเมื่อเผชิญกับปัญหาที่ยากลำบาก

เทพมังกรแห่งโลกก็ฆ่าเขาไม่ได้ ปีศาจจันทร์สีแดงก็ฆ่าเขาไม่ได้ และแม้แต่วิญญาณเพลิงแห่งห้วงลึกก็ฆ่าเขาไม่ได้เช่นกัน

และที่น่าเศร้าที่สุดคือวิญญาณเพลิงแห่งห้วงลึก ซึ่งถูกสังหารในทันที

“นี่มันสัตว์ประหลาด!” อลิซพยายามวิ่งหนี

แสงสีขาววาบขึ้น และโมหยุนก็พุ่งเข้าใส่ด้วยยูนิคอร์นวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของเธออย่างฉับพลัน

อลิซส่งเสียงร้องแปลกๆ แล้วหันหลังวิ่งหนีไปโดยไม่คิดอะไรเลย

มันรู้ว่าโมหยุนยังมีความสามารถในการต่อต้านอากาศยานอีกด้วย

ถ้ามันตกลงมา ให้นึกถึงหลินโมหยูข้างล่าง…

มันไม่อยากตาย มันยังใช้ชีวิตไม่คุ้มค่า!

ยูนิคอร์นแห่งพระวิญญาณบริสุทธิ์นั้นเร็วมาก และมันเข้ามาใกล้ในพริบตาเดียว

เมื่ออลิซเห็นว่าผู้ไล่ล่าเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ เธอจึงตัดสินใจอย่างสิ้นหวัง

ทันใดนั้นเขาก็บดขยี้หินสีดำในฝ่ามือจนแหลกละเอียด

ประตูมิติเวลาปรากฏขึ้นตรงหน้า และอลิซก็พุ่งเข้าไปข้างใน

พวกเขาหนีรอดไปได้!

หลินโมหยูสัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของเหวลึกผ่านอุโมงค์กาลอวกาศ

อลิซหนีรอดจากสนามรบโบราณและหลบหนีเข้าไปในเหวเบื้องลึก

อุโมงค์กาลอวกาศปิดตัวลงอย่างรวดเร็ว และกำแพงกั้นก็พังทลายและแตกกระจายไปพร้อมกัน

การสู้รบได้สิ้นสุดลงแล้ว

สามสิบวินาทีต่อมา แสงสีขาวบนตัวนักรบโครงกระดูกก็ค่อยๆ หายไป

ลายมือที่เขียนรูปทหารบนหลังมือของเขานั้นดูเหมือนจะหลับไปและนิ่งสนิท

ขณะนี้เข้าสู่ช่วงพักตัวแล้ว และจะใช้เวลาประมาณหนึ่งชั่วโมงในการกลับสู่สภาวะปกติ

สำหรับหลินโมหยูแล้ว ทักษะนี้ทรงพลังเกินไป

พลังการต่อสู้ที่ปลดปล่อยออกมาภายใน 30 วินาทีนั้นแข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อ

โมหยุนบินกลับมา “มันหนีไปแล้ว”

หลินโมหยูฮัมเพลงเบาๆ เห็นด้วย “มันหนีกลับลงไปในเหวแล้ว”

ในขณะนั้นเอง ก็มีร่างคนปรากฏขึ้นในระยะไกล และมีผู้เชี่ยวชาญจำนวนมากรีบวิ่งเข้ามา

พวกเขาทั้งหมดเป็นผู้เชี่ยวชาญที่เป็นมนุษย์

หลินโมหยูขมวดคิ้ว “ไปกันเถอะ”

“ตกลง” โมหยุนเองก็ไม่ชอบติดต่อกับคนจำนวนมากเช่นกัน

ทั้งสองรีบจากไปอย่างรวดเร็ว เดินหนีไปให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

ให้เจียงเหวินซานจัดการกับคนเหล่านั้น

บทที่ 250 ดินแดนแห่งผู้ถูกเลือก หม้อศักดิ์สิทธิ์สามขา

อาณาจักรลับที่พระเจ้าทรงเลือกสรร

ทางเข้ามีความสูงและความกว้างไม่เกินสองเมตร

ตั้งอยู่ระหว่างโขดหินขนาดยักษ์สองก้อน เปล่งแสงริบหรี่

มันดูไม่โดดเด่นนักท่ามกลางสีสันที่ผสมผสานกันอย่างลงตัวของสนามรบโบราณ

ทางเข้าแห่งนี้อาจมองข้ามได้ง่ายหากไม่สังเกตให้ดี

หลังจากที่หลินโมหยูและโมหยุนมาถึงที่นี่ พวกเขาก็เข้าใจแล้วว่าทำไมเจียงฮั่นซานและคนอื่นๆ ถึงสังเกตเห็นทางเข้านี้

ไม่ไกลจากทางเข้า มีพื้นที่ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเคยเกิดการสู้รบขึ้น

ดูเหมือนว่าผืนดินแห่งสมรภูมิโบราณแห่งนี้จะมีพลังในการเยียวยาตัวเอง

ที่นี่ ไม่ว่าการสู้รบจะดุเดือดเพียงใด ไม่ว่ามันจะสร้างความเสียหายให้กับแผ่นดินมากแค่ไหนก็ตาม

สักพักมันก็จะกลับมาเป็นปกติ

“ที่นี่น่าจะมีบอสอยู่แน่ๆ เจียงฮั่นซานและพวกพ้องคงค้นพบดินแดนแห่งผู้ถูกเลือกเมื่อพวกเขามาที่นี่เพื่อต่อสู้กับบอส”

“ผู้คนของพวกเขาควรจะได้เข้าไปในดินแดนแห่งผู้ถูกเลือกแล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงไม่สามารถเข้าไปได้เป็นครั้งที่สอง”

“โชคดีที่ช่วงสองสามวันที่ผ่านมาไม่มีใครมาที่นี่เลย”

หมอหยุนวิเคราะห์สถานการณ์อย่างรวดเร็วและสรุปว่าถึงแม้จะไม่ตรงเป้า แต่ก็ใกล้เคียงมากพอแล้ว

หลิน โม่หยู พยักหน้า “เข้าไปข้างในกันเถอะ”

โมหยุนพยักหน้า

ทั้งสองได้เข้าไปในดินแดนแห่งผู้ถูกเลือกด้วยกัน

หลังจากทั้งสองเข้าไปแล้ว ทางเข้าสู่ดินแดนแห่งผู้ถูกเลือกก็เปลี่ยนไป

มันค่อยๆ บิดเบี้ยวและเสียรูปทรง จนในที่สุดก็หายไปเหมือนฟองสบู่

ตราบใดที่มีผู้ใดเข้าสู่ดินแดนที่พระเจ้าทรงเลือก ไม่ว่าพวกเขาจะประสบความสำเร็จหรือไม่ก็ตาม ทางเข้าสู่ดินแดนที่พระเจ้าทรงเลือกก็จะหายไป

พวกมันจะไปปรากฏตัวที่อื่นในอีกสองสามวันข้างหน้า

ทางเข้าสู่ดินแดนผู้ถูกเลือกปรากฏขึ้นทุกครั้ง และจะคงอยู่เช่นนั้นเป็นเวลาสิบวันหากไม่มีใครเข้าไป หลังจากนั้นมันจะย้ายไปยังตำแหน่งอื่น

หากมีใครเข้ามา จะถูกอพยพออกไปทันที

หลินโมหยูและโมหยุนได้ประสบกับการเทเลพอร์ตที่ครอบคลุมระยะทางไกลพอสมควร

ทั้งสองคนลงจอดบนชานชาลาที่แตกต่างกัน

พวกเขาอยู่ห่างกันเพียงครึ่งเมตรเท่านั้น ราวกับถูกคั่นด้วยแรงที่มองไม่เห็น

คุณสามารถมองเห็นและได้ยินกันและกันได้ แต่คุณไม่สามารถข้ามแพลตฟอร์มได้

แสงสีน้ำเงินเข้มสาดส่องเต็มพื้นที่การมองเห็น

แสงสีฟ้าพุ่งออกมาเป็นระลอกคลื่นราวกับคลื่นยักษ์

จากนั้นเส้นแสงสีฟ้าสองเส้นก็พันกันอยู่ตรงหน้าทั้งสอง พุ่งทะยานขึ้นสู่ก้อนเมฆโดยตรง

ท้องฟ้าสีครามและเมฆสีขาว ช่องทางสีฟ้าสองสายทอดยาวตรงไปยังเมฆ

เมื่อเข้าสู่แพลตฟอร์มแล้ว คุณสมบัติของอุปกรณ์ทั้งหมดจะใช้งานไม่ได้อีกต่อไป

โครงกระดูกหายไปและกลับไปยังพื้นที่เรียกอัญเชิญ

หลินโมหยูเข้าใจว่า ในสถานการณ์เช่นนี้ เธอทำได้เพียงพึ่งพาตัวเองเท่านั้น

ไม่สามารถพึ่งพาแรงภายนอกใดๆ ได้

เหตุการณ์เดียวกันนี้เกิดขึ้นกับโมหยุนเช่นกัน ยูนิคอร์นวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของเธอก็หายไป

แต่…

รูนดั้งเดิม 【ทหาร】 บนหลังมือยังคงสามารถใช้งานได้

ข้อจำกัดของดินแดนที่ถูกเลือกดูเหมือนจะไม่มีผลกระทบต่อดินแดนนี้

หลินโมหยูไม่ขยับ แต่ถามโมหยุนว่า “เจ้ารู้อะไรเกี่ยวกับดินแดนแห่งผู้ถูกเลือกบ้าง?”

โมหยุนมาจากครอบครัวที่มีฐานะดี ผู้ใหญ่ในครอบครัวมีประสบการณ์มากมายและได้ถ่ายทอดความรู้มาให้เธอ

ดังนั้น ความรู้ที่เธอมีจึงเหนือกว่าความรู้ของคนทั่วไปอย่างมาก

หมอหยุนกล่าวว่า “อาณาจักรผู้ถูกเลือกจากสวรรค์นั้นเรียบง่ายมาก ผู้เฒ่าประจำตระกูลได้ฝากคำแนะนำไว้เพียงประโยคเดียว คือ จงรุกไปข้างหน้าด้วยกำลังทั้งหมดที่มี และอย่าถอยแม้แต่ครึ่งก้าว”

“จงก้าวไปข้างหน้าอย่างสุดกำลัง อย่าถอยแม้แต่ก้าวเดียว!”

ไป่ อี้หยวนก็เคยพูดแบบเดียวกันกับเขา

ผู้คนหนึ่งร้อยคนจะได้เข้าสู่ดินแดนลับที่พระเจ้าทรงเลือก และพวกเขาอาจต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่แตกต่างกันหนึ่งร้อยแบบ