เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #2730มาตรา 2730

#2730มาตรา 2730

บทที่ 2730

การที่จะพูดได้อย่างคล่องแคล่วต่อหน้าผู้เชี่ยวชาญระดับมหาเต๋าเป็นเรื่องยากมาก หลังจากนั้นครู่หนึ่ง…

ในที่สุดพระสังฆราชองค์ที่สามก็ตรัสออกมาด้วยเสียงเบาว่า:

เนื่องจากสถานการณ์มาถึงจุดนี้แล้ว…

ขอพูดตรงๆ เลยว่า ท่ามกลางความปั่นป่วนของสวรรค์และโลก เจตจำนงพื้นฐานของทวีปดั้งเดิมได้ถือกำเนิดขึ้น

เจตจำนงพื้นฐานจะลงมาพร้อมกับมหาธรรมทั้งปวง นำมาซึ่งพรแก่ทวีปดั้งเดิม สำหรับตอนนี้ก็มีเพียงเท่านี้

หลินโมหยูรู้จุดประสงค์ที่แท้จริงอยู่แล้ว นั่นคือการนำพรจากมหาธรรมมาสู่โลกและวางแผนการต่างๆ เพิ่มเติม

ยิ่งคุณครอบครองดินแดนมากเท่าไร คุณก็จะได้รับพรจากมหาเต๋ามากขึ้นเท่านั้น แต่พรจากมหาเต๋าเหล่านั้นคืออะไรกันแน่?

เมื่อบรรพบุรุษทั้งสามได้วางแบบอย่างไว้แล้ว กษัตริย์แห่งทะเลชายแดนจึงไม่ลังเลอีกต่อไป และพวกเราได้ใช้เวลาหลายปีอย่างยากลำบากในการเดินทางมาที่นี่

ทั้งหมดนี้ก็เพื่อพรแห่งมหาเต๋า พรแห่งมหาเต๋าเปรียบเสมือนรางวัลแห่งมหาเต๋า แต่ยิ่งใหญ่กว่ารางวัลแห่งมหาเต๋ามากนัก

ตราบใดที่ได้รับพรจากมหาเต๋าอย่างเพียงพอ ความพยายามตลอดหลายปีที่ผ่านมาก็จะไม่สูญเปล่า ในขณะนั้น จักรพรรดิปีศาจก็กล่าวว่า:

นอกจากจะนำมาซึ่งความก้าวหน้าในการบำเพ็ญเพียรแล้ว พรแห่งมหาธรรมยังนำมาซึ่งโอกาส—โอกาสที่จะได้สัมผัสกับมหาธรรมอย่างแท้จริง

หากเราสามารถเข้าใจแก่นแท้ของมหาเต๋าจากสิ่งนี้ได้ บางทีในอนาคตเราอาจจะมีโอกาสได้สำรวจระดับของเจ้าแห่งเต๋าต่อไป

คำพูดของเขาเผยให้เห็นความปรารถนา ความปรารถนาต่อท่านเจ้าแห่งเต๋า และในที่สุดหลินโมหยูก็เข้าใจ

อันที่จริงแล้ว ทั้งสามคนต่างพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อมาที่นี่ ทั้งหมดก็เพื่อโอกาสที่จะได้เป็นปรมาจารย์เต๋า แต่ตอนนี้…

พวกเขาทั้งหมดเพิ่งก้าวเข้าสู่ขอบเขตของมหาเต๋าได้ไม่นาน แม้แต่ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในสามคนนั้น คือราชาแห่งทะเลเขตแดน ก็มีระดับพลังวิญญาณขั้นต้นเพียงแค่ระดับแปดเท่านั้น

การจะก้าวขึ้นเป็นปรมาจารย์แห่งเต๋าได้นั้น อย่างน้อยที่สุดต้องมีจิตวิญญาณชั้นหนึ่งและมีแบบแผนแห่งเต๋ามากกว่าร้อยแบบ บุคคลทั้งสามนี้…

พวกเขาดูไม่เหมาะสมเลย แต่เมื่อดูจากสีหน้าแล้ว ดูเหมือนพวกเขาไม่ได้พูดเล่น

นี่แสดงให้เห็นว่าพวกเขายังคิดว่าตัวเองมีโอกาสอยู่จริงๆ หลินโมหยูพลันนึกถึงความเป็นไปได้ขึ้นมา: คนทั้งสามนี้อาจไม่ใช่ร่างจริง

แท้จริงแล้ว พวกเขาเป็นร่างอวตารของสิ่งมีชีวิตทรงพลังหลายตน ร่างที่แท้จริงของพวกเขามีระดับการฝึกฝนที่เหนือกว่าผู้อื่นอย่างมาก

ดังนั้น พวกเขาจึงมีโอกาสได้สำรวจอาณาจักรเต๋า ซึ่งก็สมเหตุสมผล

ซีเยว่ถอนหายใจเบาๆ:

นักพรตทั้งสามท่านนี้ช่างฉลาดหลักแหลมยิ่งนัก ซีเยว่ถึงกับไม่กล้าฝันที่จะเป็นปรมาจารย์แห่งเต๋าเลยด้วยซ้ำ

แต่ซีเยว่โชคดีที่ได้อยู่ต่อในครั้งนี้ เพียงเพื่อเป็นพยานในเหตุการณ์ประวัติศาสตร์และได้เห็นความมหัศจรรย์ของเจตจำนงแห่งสวรรค์และโลกที่แผ่ขยายออกมาพร้อมกับมหาเต๋า

ซีเยว่มาช้าเกินไปจริงๆ ช้าไปหลายปีเลยทีเดียว ที่จะไปแข่งขันกับสามจักรพรรดิปีศาจได้ในตอนนี้

มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย เธอทำได้เพียงพยายามอย่างเต็มที่ และถ้าหากเธอได้รับพรจากมหาเต๋าได้ก็คงจะดีพอ

“ข้าไม่กล้าคิดอะไรไปมากกว่านี้แล้ว” จักรพรรดิปีศาจกล่าว

ใช้ได้.

ทุกอย่างได้รับการอธิบายอย่างชัดเจนแล้ว คุณพอใจหรือไม่?

หลินโมหยูยิ้มแล้วพูดว่า:

ขอขอบคุณผู้ใหญ่ทุกท่านที่ช่วยให้ฉันเข้าใจถึงสาเหตุของการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในโลกนี้

“แต่ข้ายังมีคำถามบางอย่าง และอยากจะขอให้ท่านผู้อาวุโสช่วยชี้แจงให้ข้าทราบ” จักรพรรดิปีศาจกล่าว

หลินโมหยูกล่าวว่า “ในเมื่อเรามาถึงขั้นนี้แล้ว ถามคำถามอะไรก็ได้เลยนะคะ”

ข้อจำกัดของสวรรค์และโลกกำลังอ่อนลง และในอนาคตผู้คนจำนวนมากจะก้าวเข้าสู่ขอบเขตมหาธรรมเทียม จนกระทั่งโลกเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

เมื่อข้อจำกัดของสวรรค์และโลกหายไป และมหาเต๋าลงมา บางคนจึงควรได้ก้าวเข้าสู่ดินแดนแห่งมหาเต๋าอย่างเป็นทางการ

เมื่อทวีปทั้งห้าปรากฏขึ้นและเส้นทางทั้งหมดบรรจบกัน ทวีปทั้งห้านี้จะกลายเป็นสนามรบหรือไม่?

กองกำลังต่างๆ ในเส้นทางแห่งสวรรค์จะเข้ามาแย่งชิงมันหรือไม่ และทวีปทั้งสี่ที่มีอยู่ในปัจจุบันจะเป็นอย่างไร?

เราควรปฏิบัติตนอย่างไร? หากมหาเต๋าลงมือปฏิบัติการ ทวีปต้นกำเนิดจะประสบกับภัยพิบัติครั้งใหญ่อีกหรือไม่?

หลังจากได้ยินคำพูดของหลินโมหยูแล้ว บรรพบุรุษรุ่นที่สามก็หัวเราะออกมาเสียงดัง:

คุณ.

“เจ้าคิดมากเกินไปแล้ว” จักรพรรดิปีศาจหัวเราะเบาๆ

หลินเสี่ยวโย่วกังวลเรื่องมากมายเหลือเกิน

เขาอยากเป็นผู้ช่วยชีวิตหรือเปล่า?

หลินโมหยูส่ายหัว:

แนวคิดเรื่องผู้ช่วยให้รอด

ฉันเคยทำแบบนั้นมาแล้วสองครั้ง และจะไม่ทำอีกแล้ว

ถ้าเรื่องนั้นเกิดขึ้นจริงในตอนนั้น ฉันคงจะออกไปก่อน แล้วปล่อยให้พวกเขาต่อสู้กันไปตามใจชอบ

มันไม่เกี่ยวอะไรกับผมหรอก นี่เป็นวิถีของราชาแห่งทะเลชายแดน:

ไม่ต้องกังวล.

การต่อสู้จะจบลงภายในเวลานั้น มันจะไม่เริ่มต้นขึ้นเลยบนทวีปต้นกำเนิด จักรพรรดิปีศาจหัวเราะ

“พวกเขาอาจกำลังต่อสู้กันอยู่แล้ว” พระสังฆราชองค์ที่สามกล่าว

ก่อนที่จะเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในโลก

พวกนั้นได้กำหนดกรรมสิทธิ์เหนือทวีปทั้งห้าไว้เรียบร้อยแล้ว เมื่อทวีปทั้งห้าได้รับการฟื้นฟูอย่างแท้จริง สิ่งที่พวกเขาต้องทำก็คือลงมาและสถาปนาอำนาจของตนเอง

จะไม่มีการสู้รบครั้งใหญ่ในทวีปเดิม และกองกำลังจากสี่ทวีปจะไม่เข้ามาแทรกแซง

“คุณวางใจได้เลย” หลินโมหยูถามต่อ

พลังอันยิ่งใหญ่แห่งเส้นทางสวรรค์

เหตุใดจึงมายังทวีปต้นกำเนิดเพื่อสถาปนาอำนาจ?

จักรพรรดิปีศาจกล่าวว่า:

เพราะทวีปดั้งเดิมคือรากเหง้า

มหาธรรมแห่งสวรรค์เปรียบเสมือนผักตบชวาที่ไร้ราก ดูเหมือนทรงพลัง แต่แท้จริงแล้วล่องลอยไปอย่างไร้จุดหมาย

ทวีปต้นกำเนิดเท่านั้นที่เป็นรากฐานของโลกนี้ เมื่อรากฐานมั่นคงแล้วเท่านั้น มหาธรรมแห่งสรวงสวรรค์จึงจะมั่นคงได้

กษัตริย์แห่งทะเลชายแดนกล่าวเสริมว่า:

มหาธรรมแห่งสรวงสวรรค์ชั้นนอกอาจล่มสลายได้ ตราบใดที่ทวีปดึกดำบรรพ์ยังคงอยู่

มหาธรรมที่แตกหักจะกลับคืนสู่สภาพเดิมในที่สุด นี่คือแก่นแท้ของมหาธรรม

หลักการนี้ใช้ได้กับทุกฝ่าย และยิ่งใช้ได้กับสายตระกูลต่างๆ มากขึ้นไปอีก

บทที่ 3490 บรรพบุรุษทั้งสามนั้นผิดทั้งหมด

หลินโมหยูรู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้น

เนื่องจากคำถามจากราชาแห่งทะเลเขตแดน เขาจึงสวมรอยเป็นชายชราในชุดคลุมสีเขียวและแสดงท่าทีเย่อหยิ่ง ส่งผลให้เหล่าสิ่งมีชีวิตในอาณาจักรมหาเต๋า…

นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันยอมบอกตัวเองแบบนั้น เพราะไม่อย่างนั้นฉันจะคิดว่าตัวเองเป็นใครกัน? โลกนี้มีอัจฉริยะมากมายเกินไป

ถึงแม้ฉันจะเป็นอัจฉริยะ มันก็ไม่ได้หมายความอะไร ปกติฉันสุภาพมาก แต่พอเกิดเรื่องร้ายแรงขึ้นจริงๆ…

ฉันไม่ได้พิเศษอะไรอีกต่อไปแล้ว สุดท้ายแล้ว โลกนี้ก็คือเรื่องของอำนาจนั่นเอง

ไม่ว่าเสียงของคุณจะดังแค่ไหน ถ้ากำปั้นของคุณไม่ใหญ่พอ มันก็ไร้ประโยชน์ หลังจากพูดประโยคนั้น โลกก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

เมื่อได้ฟังการสนทนาของเหล่าผู้เชี่ยวชาญระดับเต๋าหลายคน หลินโมหยูจึงเริ่มพูดน้อยลงและหันมาฟังเป็นหลัก

เขาได้รับประโยชน์มากมายจากคำพูดของปรมาจารย์แห่งมหาเต๋า และเขาก็สนุกกับงานเลี้ยงเป็นอย่างมาก

หลินโมหยูรู้สึกท่วมท้นไปด้วยข้อมูลมากมาย และคำถามหลายข้อที่เธอสงสัยมานานก็ได้รับคำตอบแล้ว

เขาได้เรียนรู้ว่าการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในโลกเป็นอย่างไร และเขายังเข้าใจด้วยว่าทำไมผู้เชี่ยวชาญระดับมหาเต๋าหลายคนจึงหลับใหลอยู่ในทวีปต้นกำเนิดมานานหลายปี

พวกเขายังตั้งข้อสันนิษฐานว่าบรรพบุรุษทั้งสามและคนอื่นๆ ที่นี่ อาจไม่ใช่ร่างเดิมของพวกเขา แต่เป็นร่างโคลนต่างหาก

นั่นก็สมเหตุสมผลแล้ว มีพลังมากมายในเส้นทางสวรรค์ แล้วทำไมมีเพียงไม่กี่พลังเท่านั้นที่ได้รับอนุญาตให้เข้าไป?

คำอธิบายที่สมเหตุสมผลเพียงอย่างเดียวคือ คนอื่นไม่สามารถเข้าไปได้ เว้นแต่ว่ามันจะแข็งแรงมากพอ

พวกเขาจะมีคุณสมบัติที่จะสอดแนมเจ้าแห่งเต๋าได้อย่างไรกัน นับประสาอะไรกับกองกำลังต่างๆ ภายในห้าทวีปและมหาเต๋าแห่งสวรรค์?

พวกเขากำลังคิดกันอยู่แล้วว่าจะแบ่งกันอย่างไร หลินโมหยูไม่สนใจว่าพวกเขาจะแบ่งกันอย่างไร ตราบใดที่พวกเขาไม่ทำให้เธอโกรธ

เขาไม่ได้ใส่ใจเรื่องนั้น เขาครุ่นคิดถึงถ้อยคำที่ชายชราในชุดคลุมสีเขียวทิ้งไว้ ซึ่งต้องการให้เขาเป็นผู้นำในการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของโลก

อย่างไรก็ตาม มันไม่ได้อธิบายว่าเขาจัดการการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในโลกได้อย่างไร หากเราพิจารณาเฉพาะกลยุทธ์โดยรวมแล้ว เขาย่อมเทียบไม่ได้กับจักรพรรดิปีศาจบรรพบุรุษทั้งสามอย่างแน่นอน

แต่ชายชราในชุดคลุมสีเขียวต้องพูดถูกแน่ ถ้าเป็นเช่นนั้น เขาจะเป็นผู้บงการการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในโลก

มันไม่ใช่แค่การจัดวางแบบธรรมดาๆ เท่านั้น หลินโมหยูพลันนึกถึงความเป็นไปได้ขึ้นมา:

เป็นไปได้ไหมว่าบรรพบุรุษทั้งสามได้ทำผิดพลาดไป?

ที่จริงแล้วทั้งสามคนมีกลยุทธ์ที่คล้ายคลึงกัน คือต่างฝ่ายต่างต้องการยึดครองดินแดนให้มากขึ้น

แล้วถ้าหากเงื่อนไขที่นำไปสู่การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในโลกนั้น แท้จริงแล้วไม่ใช่การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในโลกเลยล่ะ?

หลินโมหยูนึกถึงผลตอบแทนจากมหาธรรม และตระหนักว่าจำเป็นต้องมองจากมุมมองของมหาธรรม

เช่นเดียวกับการเผชิญหน้ากับเทพเจ้าจากต่างดาว ผู้ที่จะได้รับผลตอบแทนมากที่สุดย่อมเป็นผู้ที่สังหารเทพเจ้าจากต่างดาวได้

เพราะนี่คือประเด็นพื้นฐาน การกักขังใครสักคนไว้หลายปีโดยไม่ฆ่าเขาเป็นเรื่องไร้ประโยชน์

แนวทางที่ดีเยี่ยมคือการมองที่พื้นฐาน ไม่ใช่แค่เพียงผิวเผิน

ผู้ที่บงการการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในโลกอย่างแท้จริง คือผู้ที่จุดประกายการเปลี่ยนแปลงเหล่านั้น คือผู้ที่ริเริ่มการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เหล่านั้น

จำเป็นต้องมีโอกาส หรือกล่าวอีกนัยหนึ่งคือ ต้องขจัดอุปสรรคเสียก่อน จึงจะเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในโลก

เมื่อเงื่อนไขต่างๆ เอื้ออำนวย การคิดของหลินโมหยูจึงชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่เขาศึกษาเรื่องนี้อย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้น

เขาเข้าใจแก่นแท้ของปัญหาและพอเข้าใจคร่าวๆ ว่าจะก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในโลกได้อย่างไร แสงประกายในดวงตาของเขาสว่างไสวขึ้นเรื่อยๆ

ถ้าผมเข้าใจไม่ผิด ตัวเร่งปฏิกิริยาสำหรับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ครั้งนี้อยู่ที่ก้นทะเลบาวน์ดารี

แต่ก่อนอื่นต้องมีการเตรียมการบางอย่าง อย่างน้อยที่สุดก็ควรทำความสะอาดพื้นผิวก่อน

จากนั้นเธอจำเป็นต้องเพิ่มความแข็งแกร่งของตัวเอง หลินโมหยูมีแนวคิดของตัวเองและรู้คร่าวๆ ว่าเธอควรทำอะไร

เขามั่นใจ 70% ว่าสิ่งที่เขาคิดนั้นเป็นเรื่องปกติ ในขณะที่บรรพบุรุษทั้งสามและคนอื่นๆ ก็ทำสิ่งเหล่านี้มาหลายปีแล้ว

ที่จริงแล้ว พวกเขาเลือกเส้นทางที่ผิด ผู้เชี่ยวชาญระดับมหาเต๋าทั้งสี่ได้สนทนากันมาตั้งแต่สมัยโบราณจนถึงปัจจุบัน พวกเขามีชีวิตอยู่มานานเกินไปแล้ว

พวกเขารู้มากเกินไป ในขณะที่ซีเยว่กลับหลับใหลมานานแล้ว

ข้อมูลส่วนใหญ่ขาดหายไปแล้ว ดังนั้นส่วนใหญ่เธอจึงเป็นคนตั้งคำถาม ในขณะที่ผู้ตอบหลักยังคงเป็นบรรพบุรุษรุ่นที่สาม

ท้ายที่สุดแล้ว พระสังฆราชองค์ที่สามทรงทราบข้อมูลมากที่สุด ดังนั้นพระองค์จึงต้องตรัสมากกว่าคำพูดเพียงไม่กี่คำที่พวกเขามีอยู่

หลินโมหยูยังได้เรียนรู้เกี่ยวกับบางสิ่งในแดนสวรรค์ชั้นนอกอีกด้วย แดนสวรรค์ชั้นนอกนั้นซับซ้อนอย่างยิ่ง และยังมีการต่อสู้ดิ้นรนอยู่ภายในนั้นด้วย

มันไม่ได้สงบสุขอย่างที่ชายชราในชุดคลุมสีเขียวพูดไว้ หลินโมหยูรู้ว่าไม่ช้าก็เร็วเขาจะต้องเหยียบย่างลงบนมหาเส้นทางเหนือฟ้า

จริงๆ แล้วเขาค่อนข้างชอบเรื่องที่มีการต่อสู้และการฆ่าฟันเข้ามาเกี่ยวข้อง และเราก็คุยเรื่องนี้กันมามากแล้ว

ซีเยว่จึงคิดที่จะให้กลุ่มคนเหล่านั้นได้เพลิดเพลินกับอาหาร เพราะงานเลี้ยงสวรรค์นั้นย่อมเกี่ยวข้องกับการกินเป็นสำคัญ

ด้วยเหตุนี้ เหล่าผู้เชี่ยวชาญระดับมหาเต๋าหลายคนจึงถือว่ามันเป็นงานสัมมนา ขนมอบรสเลิศละลายในปากของพวกเขา จากนั้นรสชาติอันแสนอร่อยก็ระเบิดไปทั่วร่างกาย

เมื่อสัมผัสถึงจิตวิญญาณโดยตรง หลินโมหยูรู้สึกว่าจิตวิญญาณของเธอบริสุทธิ์ ราวกับมีพลังบางอย่างกำลังขจัดสิ่งสกปรกออกไป

แต่ความรู้สึกนี้คงอยู่เพียงชั่วครู่เท่านั้น จิตวิญญาณของเขาบริสุทธิ์เพียงพอแล้ว จึงไม่มีสิ่งสกปรกใดให้ต้องขจัดออกไปอีก

ขนมชนิดนี้มีสรรพคุณในการชำระล้างจิตวิญญาณ และแตกต่างจากยาอายุวัฒนะตรงที่ไม่มีผลข้างเคียง

เยี่ยมไปเลย!

หลินโมหยูคิดในใจว่า “จักรพรรดิปีศาจไม่ตระหนี่ในการสรรเสริญเลย”

อาหารของสำนักโลตัสเป็นเลิศ ไม่ว่าจะที่ถนนสวรรค์หรือที่นี่ก็ตาม

ไม่มีใครเทียบได้ หลินโมหยูรู้เรื่องนี้อยู่แล้วระหว่างการสนทนา

อิทธิพลของดินแดนศักดิ์สิทธิ์โลตัสโบราณที่มีต่อเส้นทางสวรรค์ชั้นนอกนั้นเรียกว่านิกายโลตัส ซึ่งเป็นพลังอำนาจที่เก่าแก่และทรงอิทธิพลอย่างยิ่งเช่นกัน

อย่างไรก็ตาม จักรพรรดิปีศาจและพรรคพวกของเขาดูไม่วิตกกังวลมากนักในถ้อยคำที่กล่าวออกมา ซึ่งบ่งชี้ว่าเบื้องหลังพวกเขามีอำนาจยิ่งใหญ่

“มันไม่ได้อ่อนแอไปกว่าสำนักโลตัสเลย” ซีเยว่กล่าวอธิบาย

นี่ไม่ใช่ถนนสวรรค์