เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #2765มาตรา 2765

#2765มาตรา 2765

บทที่ 2765

พวกเขาไม่รู้ว่ามาจากไหน พวกเขาปรากฏตัวขึ้นในช่วงหายนะครั้งใหญ่ และเข้าร่วมการต่อสู้ทันทีที่ปรากฏตัว

เป้าหมายของการโจมตีครั้งนี้ยังรวมถึงอาณาจักรโลหิตดำและตระกูลพุทธะด้วย หลังจากที่พวกเขาปรากฏตัวขึ้น

เป้าหมายของการโจมตีคือเทพเจ้าจากต่างดาว และด้วยเหตุนี้เอง…จึงเกิดเหตุการณ์ที่อธิบายไม่ได้

เราได้ผู้ช่วยเพิ่มอีกสองคน ในเวลานั้น พวกเขาได้สังหารบุคคลสำคัญมากมายจากแดนโลหิตดำและแดนเทพสวรรค์ แต่พวกเขาก็ต้องจ่ายราคาอย่างหนักเช่นกัน

ผู้ทรงอำนาจเกือบทั้งหมดถูกฆ่าหรือบาดเจ็บ ไม่เหลือผู้บรรลุธรรมระดับมหาเต๋าแม้แต่คนเดียว ส่งผลให้มหาเต๋าได้ส่งแสงอันเจิดจรัสลงมา

พวกมันได้รับการคุ้มครองและถูกส่งไปยังทวีปต้นกำเนิด ที่ซึ่งพวกมันสามารถสืบพันธุ์และขยายพันธุ์ได้

อย่างน้อยเผ่าเซิร์กก็ยังมีผู้คนเหลืออยู่บ้าง แต่เผ่าอิลลูชั่นอยู่ในสถานการณ์ที่แย่กว่านั้นมาก เผ่าพันธุ์ของพวกเขาทั้งหมดถูกกำจัดไปหมดแล้ว

เหลือเพียงประเพณีเท่านั้น แต่ประเพณีนั้นได้ถูกส่งต่อกันมา และยังมีผู้คนสืบทอดต่อไป

หลินโมหยูรู้สึกประหลาดใจกับคำตอบนี้ ไม่น่าแปลกใจเลยที่มีคนกล่าวว่ามีความเชื่อมโยงทางกรรมอย่างมากระหว่างสองเผ่าพันธุ์นี้ และไม่ควรแตะต้องกัน

อันทาเรสกล่าวว่า:

แน่นอนว่ามีความสัมพันธ์ระหว่างสาเหตุและผลกระทบที่สำคัญ ดังนั้นจึงควรหลีกเลี่ยงหากเป็นไปได้

พวกเรามังกรไม่เคยตั้งใจที่จะทำลายเผ่าพันธุ์มังกรอย่างแท้จริง เราเพียงแค่ต้องการปราบปรามพวกมันเท่านั้น อย่างไรก็ตาม พวกมันก็ยังคงออกอาละวาดไปทั่วทุกหนแห่งจริงๆ

พวกเขาไม่พอใจกับดินแดนของตนเอง และมักมองหาดินแดนใหม่ๆ อยู่เสมอ เช่น โลกต่างๆ ที่อยู่ตามทะเลชายแดน

นั่นคือเป้าหมายของพวกเขา ดังนั้นเผ่ามังกรของเราจึงจะส่งคนเข้าไปด้วย โดยส่วนใหญ่เพื่อป้องกันการโจมตีจากเผ่าเซิร์ก

ใครจะรู้ว่าพวกเขาเป็นเพื่อนหรือศัตรูกัน? วันหนึ่งพวกเขาอาจกลายเป็นศัตรูกันก็ได้ หลินโมหยูรู้สึกได้ว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นเบื้องหลัง

ดูเหมือนจะไม่ใช่เรื่องง่ายขนาดนั้น แต่เนื่องจากมหาธรรมปกป้องพวกเขาอยู่ จึงเป็นเรื่องยากที่จะทำร้ายพวกเขาได้

หลินโมหยูถามว่า:

คุณรู้เรื่องพวกนี้ได้อย่างไรหลังจากใช้ชีวิตอยู่ในโลกเล็กๆ นั้นมาหลายปี?

แอนทาเรสหัวเราะเบาๆ:

แน่นอนว่าคนที่พูดแบบนั้นคือเทียนหลงนั่นเอง เพราะเขาได้จากโลกอันยิ่งใหญ่ไปแล้ว

หลินโมหยูสงสัยว่าพวกเขาหายไปไหน

มังกรเทียนหลงมาจากทวีปดั้งเดิมหรือเปล่า?

อันทาเรสพยักหน้า:

มากบ้างน้อยบ้าง แต่ไม่ทั้งหมด ร่างที่แท้จริงของเขาอยู่ที่มหาธรรมแห่งสรวงสวรรค์

หลินโมหยูกล่าวว่า “ที่จริงแล้วเขาเกิดใหม่ที่นี่เพื่อตามหาฉัน”

“เขาซื่อสัตย์จริงๆ” อันทาเรสคิดในใจด้วยความภาคภูมิใจเล็กน้อย

นั่นคือ.

เจ้าไม่รู้หรือว่าข้าเป็นใคร? บนมหาธรรมแห่งสวรรค์ เหล่าทหารของข้าทุกคนล้วนจงรักภักดีอย่างที่สุด

หลินโมหยูกล่าวว่า “ทุกคนกำลังรอให้ผมกลับมา”

คุณไม่กลัวเหรอว่าเทพมังกรจะตามล่าคุณอีกถ้าคุณกลับไป?

อันทาเรสกล่าวว่า:

เทพมังกรได้รับบาดเจ็บสาหัสและหลับสนิท แม้ว่าเขาจะยังคงตื่นอยู่ก็ตาม

ฉันไม่กลัวเขาหรอก ตราบใดที่ฉันก้าวไปอีกขั้นหนึ่ง ฉันก็จะเป็นเทพมังกรองค์ใหม่

มีอะไรให้ต้องกลัวกันล่ะ!

เมื่อมังกรบรรพบุรุษแห่งดวงอาทิตย์ถือกำเนิดขึ้นจากจุดกำเนิดของดวงอาทิตย์ มันก็ได้สร้างเส้นทางมังกรหยางขึ้นมาด้วย

สมาชิกส่วนใหญ่ของตระกูลมังกรฝึกฝนวิถีมังกรหยาง

มังกรบรรพบุรุษคือปรมาจารย์แห่งมหาธรรมมังกรหยาง เทพมังกรนั้นอ่อนแอกว่ามังกรบรรพบุรุษเล็กน้อยและเป็นผู้ที่อยู่ใกล้ชิดกับปรมาจารย์แห่งธรรมมากที่สุด

แม้ว่ามังกรบรรพบุรุษจะสิ้นชีพไปแล้ว แต่ก็ไม่มีมังกรตัวใดกล้าหมายปองตำแหน่งจ้าวแห่งเต๋า แม้แต่แอนทาเรสก็ตาม

เป้าหมายของเขาคือการก้าวขึ้นเป็นเทพมังกรองค์ใหม่ ผู้ซึ่งมีจิตวิญญาณชั้นยอดโดยกำเนิด และเป็นอาณาจักรของเทพมังกร

อันทาเรสเหลืออีกเพียงระดับเต๋าเดียวก็จะเทียบเท่ามังกรบรรพบุรุษได้แล้ว ปัจจุบันเขามีจิตวิญญาณระดับสอง และอยู่ห่างจากระดับความแข็งแกร่งเทียบเท่าเทพมังกรเพียงก้าวเดียว

อันทาเรสกล่าวว่า เขาจะมีความมั่นใจมากขึ้นเมื่อเขาสามารถสังหารเส้นทางแห่งสวรรค์ได้

ตอนที่ชายชราในชุดคลุมสีเขียวพาตัวเขาไป เขายังเป็นเพียงวิญญาณระดับสามเท่านั้น เมื่อเวลาผ่านไป…

นี่เป็นการทดสอบสำหรับเขา และมันก็ไม่ใช่ว่าไร้ประโยชน์ แอนทาเรสยอมรับมันอย่างเต็มใจ

เขาถือว่าช่วงเวลานั้นเป็นช่วงเวลาแห่งการปลีกวิเวก เนื่องจากไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะพัฒนาฝีมือให้สูงขึ้น

หลินโมกล่าวว่า:

คุณไม่เคยคิดที่จะสืบทอดตำแหน่งจักรพรรดิองค์แรกบ้างเลยหรือ?

แอนทาเรสพ่นลมหายใจออกมา:

คุณคิดว่าฉันไม่อยากทำอย่างนั้นเหรอ? การเป็นมังกรตัวแรกไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ

ต้องเลือกอย่างใดอย่างหนึ่งระหว่างการได้รับมรดกมังกรบรรพบุรุษ หรือการหาทางได้รับการยอมรับจากต้นกำเนิดแห่งดวงอาทิตย์ ตอนนี้มรดกมังกรบรรพบุรุษตกไปอยู่ในมือของไอ้สารเลวคนนั้นแล้ว ไอ้พี่ชายคนที่สองนั่นเอง

อย่างไรก็ตาม ผมไม่ได้ประมาทความสามารถของชายคนนั้น เขาไม่มีทางที่จะก้าวขึ้นมาเป็นมังกรบรรพบุรุษคนใหม่ได้

แต่เขาไม่สามารถส่งต่อมรดกนั้นให้แก่เหลาจื่อได้ หากปราศจากมรดกนั้น เขาคงลืมเรื่องการเป็นมังกรบรรพบุรุษไปได้เลย

ต้นกำเนิดของดวงอาทิตย์นั้นยากยิ่งกว่า!

หลินโมกล่าวว่า:

ไม่มีทางเลือกอื่นเลยจริงๆหรือ?

อันทาเรสกล่าวว่า “ผมแทบไม่อยากเชื่อเลย”

จริงๆ แล้วไม่มีวิธีที่ดีเลย เว้นแต่ว่ามังกรบรรพบุรุษจะฟื้นคืนชีพและสละตำแหน่งเจ้าแห่งเต๋าให้แก่ข้าโดยสมัครใจ

คุณคิดว่ามันเป็นไปได้ไหม?

หลินโมหยูนึกขึ้นได้ทันทีว่า: นี่แหละคือวิธีแก้ปัญหา

อันทาเรสหันศีรษะและกล่าวว่า “ฉันจะคิดดูก่อน แล้วค่อยดูว่าจะทำได้ไหม”

หลินโมหยูกล่าวว่า “อย่าล้อเล่นสิ”

ฉันไม่ได้ล้อเล่นนะ แต่ไม่ใช่ตอนนี้ ฉันต้องรอจนกว่าจะถึงระดับมหาเต๋าเสียก่อนถึงจะมีโอกาส

และมันก็เป็นแค่โอกาสเท่านั้น ผมรับประกันไม่ได้!

แอนทาเรสหัวเราะเสียงดัง:

โอเค ฉันเชื่อคุณอย่างสนิทใจเลย!

หลินโมกล่าวว่า:

อันทาเรสถามอย่างหน้าด้านๆ ว่า “ฉันควรขอบคุณคุณสำหรับความไว้วางใจไหม?”

“นั่นเป็นเรื่องธรรมดา ไม่ใช่ทุกคนจะคู่ควรกับความไว้วางใจของฉัน” หลินโมหยูพูดอย่างเยาะเย้ย

คุณนี่หน้าหนาจังเลย!

เฮ้ๆ!

อันทาเรสพิสูจน์คำพูดของหลินโมหยูว่าเป็นความจริงด้วยการกระทำของเขา

นับตั้งแต่วินาทีแรกที่ได้พบกับอันทาเรส ทั้งสองก็คุยกันไม่หยุด พวกเขาไม่ได้คุยกันแบบนี้มาหลายปีแล้ว

สิ่งนี้ทำให้หลินโมหยูหวนนึกถึงวิธีที่เธอเคยคุยกับอันทาเรสในโลกใบเล็ก

ในเวลานั้น แอนทาเรสยังคงยิ่งใหญ่และทรงอำนาจ และบางครั้งก็แสดงท่าทางโอ้อวด แต่สิ่งนั้นก็ยังคงเป็นความจริงทั้งในอดีตและปัจจุบัน

แอนทาเรสก็ยังคงเป็นแอนทาเรส!

ทวีปตะวันตกปรากฏขึ้นตรงหน้า โดยมีผู้บัญชาการกองทัพประจำการอยู่ภายในอาณาจักรอันเดด

พวกเขาคอยส่งรายงานสถานการณ์ภายในมาเรื่อยๆ กองทัพอัศวินมังกรกำลังต่อสู้กับศัตรูอย่างดุเดือดและได้รับความสูญเสียอย่างหนัก

กองกำลังฝ่ายตรงข้ามมีจำนวนน้อย เพียงแค่ร้อยกว่าคนเท่านั้น รวมทั้งผู้ทรงคุณวุฒิระดับเก้าอีกหกคน

มีผู้ทรงคุณวุฒิระดับเต๋ามากกว่าสามสิบคนในระดับที่แปด และอีกห้าสิบถึงหกสิบคนในระดับที่เจ็ด ผู้ทรงคุณวุฒิระดับที่เจ็ดนั้นไม่น่ากลัว

บทที่ 3535 นี่คือภัยพิบัติทางธรรมชาติ!

เหล่าผู้ขี่มังกรแห่งกองทัพผีดิบล้วนอยู่ในระดับเต๋าศักดิ์สิทธิ์ขั้นที่เจ็ด และสามารถสังหารได้อย่างง่ายดายในการต่อสู้จริง ปัญหาที่แท้จริงอยู่ที่หกคนที่อยู่ในระดับเต๋าศักดิ์สิทธิ์ขั้นที่เก้าต่างหาก

บุคคลทั้งหกนี้มีพลังการต่อสู้ที่น่าเกรงขามและครอบครองสิ่งประดิษฐ์เวทมนตร์พิเศษหลายชิ้น

การโจมตีเพียงครั้งเดียวสามารถสร้างความเสียหายอย่างมหาศาลให้กับกองทัพม้าศึกมังกรได้ ทหารม้าศึกมังกรหลายสิบล้านนายเสียชีวิตด้วยฝีมือของพวกมันไปแล้ว ช่องว่างระหว่างระดับที่เจ็ดและระดับที่เก้าของเหล่าผู้ทรงคุณวุฒิแห่งเต๋าจึงกว้างใหญ่ไพศาล

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อฝ่ายตรงข้ามครอบครองสิ่งประดิษฐ์เวทมนตร์ทรงพลัง ช่องว่างด้านพละกำลังจึงยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น และผู้บัญชาการกองทัพก็ต้องทุ่มเทความสนใจทั้งหมดไปกับการบัญชาการรบ

ด้วยความช่วยเหลือจากเหล่าผีดิบและพลังการฟื้นคืนชีพของตนเอง เหล่าผู้ขี่มังกรจึงเคลื่อนพลราวกับคลื่นเพื่อต่อต้านศัตรู

หากคุณตาย คุณจะฟื้นคืนชีพ หลังจากฟื้นคืนชีพ คุณจะถอยกลับไปรอให้เวทมนตร์หมดฤทธิ์ เพื่อเปิดโอกาสให้กองกำลังใหม่ขึ้นมาต่อสู้

ผลที่ตามมาคือ จำนวนผู้บาดเจ็บล้มตายลดลงอย่างมาก ตามรายงานของผู้บัญชาการกองทัพ

อาวุธวิเศษในมือของคู่ต่อสู้ควรจะเป็นอาวุธวิเศษระดับเก้าของเต๋าผู้ทรงคุณวุฒิ จึงมีพลังมหาศาลเช่นนั้น

โชคดีที่กองทัพนักขี่มังกรมีขนาดใหญ่พอที่จะต้านทานไว้ได้ชั่วระยะเวลาหนึ่ง หลังจากที่หลินโมหยูและอันทาเรสบุกเข้าไปในอาณาจักรอันเดด

อันทาเรสรีบซ่อนตัว พร้อมกับปล่อยออร่าประหลาดออกมาปกคลุมทั้งตัวเขาและหลินโมหยู

ในขณะนั้น พวกเขาก็ดูเหมือนจะหายไปจากโลก เทคนิคที่เขาใช้เรียกว่า การพรางตัวแบบมังกร

นี่คือเทคนิคลับของเผ่ามังกร ที่ช่วยให้สามารถพรางรูปร่างได้ ระดับของเทคนิคนี้ต่ำกว่าของอันทาเรส

บริษัทแอนทาเรสกล่าวว่า โดยพื้นฐานแล้วพวกมันยากมากที่จะมองเห็นได้

ทำไมเราต้องซ่อนตัว?

หลินโมกล่าวว่า:

หยินซุนยังไม่ปรากฏตัว รออีกสักหน่อยเถอะ

ยิ่งไปกว่านั้น กองทัพผีดิบที่ข้าส่งออกไปก็ยังคงต้านทานอยู่ได้ชั่วคราว แอนทาเรสเห็นการต่อสู้จากระยะไกล แม้ว่าเหล่าผู้ขี่มังกรจะล้มตายไปเป็นจำนวนมากก็ตาม

อย่างไรก็ตาม พวกมันมีจำนวนมากเกินไป และไม่ว่าจะต่อสู้หนักแค่ไหน จำนวนก็ไม่ลดลง ทำให้ฝ่ายตรงข้ามได้เปรียบอย่างเห็นได้ชัด

แต่แอนทาเรสเห็นว่าเหล่าผู้ขี่มังกรกำลังล้อมพวกเขาไว้ทีละน้อย และพวกเขาก็อยู่ด้านหลังของเหล่าผู้ขี่มังกรแล้ว

นอกจากนี้ยังมีนายพลโครงกระดูกสีดำคล้ายก้อนเมฆ นายพลโครงกระดูกเหล่านี้ไม่ได้เข้าสู่สนามรบโดยตรง แต่ล้อมรอบพื้นที่อย่างเงียบๆ จากทั้งสองด้าน

แบบนี้จะทำให้พวกเขาอ่อนล้าลงแน่!

แอนทาเรสอดถามไม่ได้ว่า:

คุณลงทุนไปเท่าไหร่ในการติดตั้งระบบทั้งหมด?

เขารู้ว่าหลินโมหยูสามารถเรียกอสูรกายได้ และเคยเรียกมาแล้วหลายตัว แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า…

หลินโมหยูกล่าวว่า “ดูเหมือนว่าจะมีมากกว่านั้นอีก ที่นี่มีนักขี่มังกรถึงสิบล้านคน”

นอกจากนี้ยังมีแม่ทัพเทพโครงกระดูกอีก 30 ล้านนาย รวมทั้งหมด 40 ล้านนาย ซึ่งเป็นป้อมปราการที่แข็งแกร่งมาก

“ผมติดตั้งไว้พันกว่าอัน ซึ่งจะมีค่าใช้จ่ายประมาณ 40,000 พันล้าน” อันทาเรสหันศีรษะไปมองอย่างกระทันหัน

ในเวลาเดียวกันนั้น ก็มีเสียงร้องประหลาดดังขึ้น:

เท่าไหร่?

หลินโมกล่าวว่า:

สี่แสนล้าน มีปัญหาอะไรหรือ?

อันทาเรสจ้องมองด้วยดวงตาเบิกกว้าง

ฉันแน่ใจว่าฉันไม่ได้ฟังผิด แต่ฉันก็ยังไม่อยากเชื่ออยู่ดี ดังนั้นฉันจึงถามอีกครั้ง:

มัน 40 พันล้านจริงเหรอ?

หลินโมหยูฮัมเพลงเบาๆ เห็นด้วย:

มันคือ 40 พันล้านจริงๆ

แอนทาเรสถามว่า:

นักปราชญ์เต๋าทั้ง 40,000 ล้านคนอยู่ในระดับที่เจ็ดทั้งหมดหรือไม่?

หลินโมหยูพยักหน้าอีกครั้ง:

ใช่แล้ว ทั้งคู่มีระดับเต๋าขั้นที่เจ็ดเหมือนกัน เพียงแต่ระดับพลังต่ำกว่าเล็กน้อย