เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #2811มาตรา 2811

#2811มาตรา 2811

บทที่ 2811

ประเด็นสำคัญคือ หลินโมหยูมีเพียงชิ้นเนื้อจากเทพเจ้าต่างดาวสิบปีก ซึ่งเป็นไปไม่ได้ที่จะฆ่ามันด้วยการระเบิด และไม่น่าจะทำให้มันบาดเจ็บได้ด้วยซ้ำ

ช่องว่างด้านกำลังพลนั้นกว้างมากเกินกว่าจะจินตนาการได้ในขณะนี้

แม้แต่หลินโมหยูเองก็ยังรู้สึกกังวลอย่างมาก เพราะเขามีความสามารถในการต่อสู้ที่เหนือกว่าระดับของเขา และแม้กระทั่งข้ามมิติต่างๆ ไปได้

แต่การก้าวกระโดดแบบนี้มากเกินไป ช่องว่างระหว่างเขากับอีกฝ่ายนั้น เหมือนกับช่องว่างระหว่างคนธรรมดากับปรมาจารย์ลัทธิเต๋า

เทียบกันไม่ได้เลยจริงๆ ภายใต้แสงศักดิ์สิทธิ์ที่คอยปกป้อง มันใช้เวลาเพียงไม่กี่วินาทีเท่านั้น

กองทัพผีดิบได้รับความสูญเสียไปกว่าพันล้านหน่วย ในขณะนี้ หอกสีทองปรากฏขึ้นในมือของมัน และปีกทั้งสิบหกปีกด้านหลังก็ปรากฏออกมาพร้อมกันเป็นภาพลวงตาของหอกนั้น

บูม!

หอกพุ่งผ่านไป ทิ้งรอยแตกไว้ทั่วบริเวณ

สวรรค์และโลกว่างเปล่าลง ด้วยการกวาดล้างเพียงครั้งเดียว กองทัพผีดิบก็สูญเสียกำลังพลไปกว่าหมื่นล้านคน

ถึงแม้จะมีกองทัพซอมบี้ถึง 400,000 ตัว และถึงแม้จะสามารถชุบชีวิตพวกมันได้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า พวกมันก็คงอยู่ได้ไม่นาน

ช่องว่างด้านพละกำลังนั้นมากเกินไป มากเกินไปจนยากที่จะลดช่องว่างนั้นลงได้ด้วยวิธีใดๆ หลินโมหยูขมวดคิ้วอย่างหนัก

ความคิดของฉันแล่นพล่านขณะที่ฉันพิจารณากลยุทธ์สำหรับการรบครั้งสำคัญนี้

นี่เป็นศึกที่ยากที่สุดเท่าที่เขาเคยเผชิญมาในเส้นทางการฝึกฝนของเขา และเขาไม่มั่นใจในวิธีการใดๆ เลย

เราคงต้องลองดูกันสักหน่อย!

เพียงชั่วขณะ นรกแห่งกระดูกก็ปรากฏขึ้น

ก่อนที่วิญญาณชั่วร้ายจะจู่โจมเข้ามา คุกดำก็โอบล้อมคู่ต่อสู้อย่างรวดเร็ว จนไม่มีเวลาแม้แต่จะคำรามเหมือนมังกร

นรกกระดูกถูกทำลายเป็นชิ้นๆ ด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์ที่คอยปกป้องอยู่แล้ว ตูม!

หอกพุ่งผ่านไปอีกครั้ง

หอกลึกลับสิบเก้าเล่มปรากฏขึ้นระหว่างฟ้ากับดิน กองทัพผีดิบจำนวนมากตายลง หลินโมหยูไม่สนใจเรื่องพวกนี้อีกต่อไปแล้ว

อย่างไรก็ตาม นรกโครงกระดูกถูกปิดล็อกไว้แล้ว และเนื้อที่ฉีกขาดของเทพเจ้าต่างดาวสิบปีกก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา

จากนั้นมันก็มอดไหม้กลายเป็นเถ้าถ่าน พร้อมกับน้ำศักดิ์สิทธิ์จากบรรพบุรุษร้อยหยด และพลังแห่งศรัทธาอันไร้ขอบเขต

เวทมนตร์ระดับต้นกำเนิด:

ร่างกายระเบิด!

บูม!

การระเบิดใส่เทพเจ้าต่างดาวที่มีสิบหกปีกนั้นทำให้มันสั่นสะเทือนเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ไม่มีผลกระทบใดๆ ทั้งสิ้น

หลินโมหยูรู้ตัวว่ากุญแจของเธอพังแล้ว สายตาของเธอก็เหลือบมามองเธอ

สัญญาณเตือนภัยดังขึ้นในใจเขา การโจมตีของเขาดึงดูดความสนใจของอีกฝ่ายแล้ว

กองทัพผีดิบไม่อาจบดบังสายตาของฝ่ายตรงข้ามได้ หลินโมหยูจึงถอยหนีทันทีโดยไม่ลังเล ไม่กล้าหยุดแม้แต่วินาทีเดียว

ทันทีที่เขาจากไป บริเวณที่เขายืนอยู่ก็แตกสลายไปในทันที

เงาของหอกพุ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว และเทพเจ้าต่างดาวสิบหกปีกก็ไล่ตามมาทัน พร้อมกับกองทัพผีดิบทั้งหมดที่ขวางทางอยู่

ทั้งสองล้มลงพร้อมกัน ไม่สามารถทนต่อความเสียหายได้แม้เพียงเสี้ยววินาที ความเร็วของหลินโมหยูนั้นด้อยกว่าเขามาก

ระยะห่างระหว่างทั้งสองกำลังลดลงอย่างรวดเร็ว และพลังวิญญาณของหลินโมหยูพลุ่งพล่านอย่างรุนแรง พุ่งเข้าสู่คทาแห่งหายนะ

เขาเปล่งเสียงร้องเบาๆ:

สมดุล!

ทุกวิธีไม่ได้ผล

หลินโมหยูต้องพึ่งพาคทาแห่งหายนะเท่านั้น และคทาแห่งหายนะก็ไม่ทำให้หลินโมหยูผิดหวัง เพราะอัญมณีแห่งความสมดุลได้ถูกเปิดใช้งานแล้ว

อัญมณีแห่งความสมดุลนั้นมีหน้าที่เรียบง่าย คือแผ่รัศมีแห่งแสงปกคลุมสวรรค์และโลก

มันเกี่ยวกับการรักษาสมดุล การรักษาสมดุลทุกอย่าง รวมถึงแรงต่างๆ ด้วย

หลินโมหยูรู้สึกว่าระดับและพลังของเขากำลังพัฒนาขึ้นเมื่อเทียบกับกองทัพผีดิบ

ในฐานะผู้ที่อยู่ในระดับเต๋าขั้นที่เจ็ด ข้าพเจ้าย่อมเป็นผู้ที่อ่อนแอที่สุดในหมู่พวกเขา แต่นั่นไม่สำคัญ

สิ่งที่สำคัญคือเทพเจ้าต่างดาวสิบหกปีก ปีกที่อยู่ด้านหลังของเทพเจ้าต่างดาวสิบหกปีกนั้นเริ่มจางลงบ้างแล้ว

พลังของมันก็ลดลงเช่นกัน อัญมณีปรับสมดุลได้ผลแล้ว!

หลินโมหยูเกือบจะถอนหายใจโล่งอกแล้ว

ทันใดนั้น พวกเขาก็สังเกตเห็นว่ารัศมีของเทพเจ้าต่างดาวสิบหกปีกหยุดเคลื่อนไหว และปีกคู่หนึ่งด้านหลังเขาก็เปล่งแสงสว่างจ้าออกมา

จากนั้นแสงของปีกก็หรี่ลง ราวกับว่าปีกเหล่านั้นได้สละพลังทั้งหมดเพื่อแลกกับพลังของเทพเจ้าจากต่างดาวที่ไม่เสื่อมถอยอีกต่อไป

จากเดิมที่มีสิบหกปีก เหลือสิบสี่ปีก ลดลงเล็กน้อย แต่ก็ยังคงมีเป้าหมายที่จะสังหารหลินโมหยูอยู่ดี

มันยังคงง่ายมากอยู่ดี คทาแห่งหายนะล้มเหลวเป็นครั้งแรก และหลินโมหยูตระหนักว่าคทาแห่งหายนะก็มีขีดจำกัดเช่นกัน

ขีดจำกัดของมันถูกกำหนดโดยตัวมันเอง พลังของมันเองนั้นไม่เพียงพอ นั่นคือเหตุผลที่ผลกระทบของคทาแห่งหายนะจึงมีขอบเขตจำกัด

เทพเจ้าจากต่างดาวซึ่งตอนนี้เหลือเพียงสิบสี่ปีก ได้ชักหอกของเขาออกมาอีกครั้ง และหอกสิบห้าเล่มก็ปรากฏขึ้นระหว่างสวรรค์และโลก

พลังอันน่าสะพรึงกลัวได้พัดผ่านพื้นที่ทั้งหมด ทำให้ไม่มีทางหนีรอด!

บูม!

ร่างของหลินโมหยูระเบิดในทันที เขาหยุดมันไม่ได้และถูกบดขยี้เป็นชิ้นๆ

วินาทีต่อมา แสงสีม่วงวาบขึ้น และหลินโมหยูฟื้นคืนชีพอีกครั้ง โชคดีที่พรสวรรค์ที่เธอเพิ่งได้รับมายังคงมีประโยชน์

มิเช่นนั้นเขาคงตายไปแล้วจริงๆ เมื่อเห็นว่าหลินโมหยูยังไม่ตาย เทพเจ้าต่างดาวสิบสี่ปีกจึงยกหอกขึ้นอีกครั้ง

ทันใดนั้น เสียงร้องแผ่วเบาก็ดังขึ้น และแสงดาบก็พุ่งมาจากระยะทางหลายหมื่นไมล์ ราวกับว่ามันเทเลพอร์ตมา

ในชั่วพริบตาเดียว มันก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเขาและฟาดฟันอย่างรุนแรงใส่เทพเจ้าต่างดาว ส่งผลให้เทพเจ้าล้มลงกระแทกพื้น

แผ่นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เผยให้เห็นรอยแตกมากมาย และเกิดหลุมอุกกาบาตขนาดใหญ่ตรงจุดที่แผ่นดินไหวลงสู่พื้น

ด้วยเหตุนี้ เทพเจ้าจากต่างดาวจึงถูกเหวี่ยงลงไปในหลุมอย่างไม่เต็มใจ เหตุการณ์พลิกผันอย่างกะทันหันนี้ทำให้หลินโมหยูตกใจอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่เธอจะยิ้มออกมา

น้องสาวฉันเจ๋งมาก!

หลินโมฮันปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศและตะโกนด้วยเสียงที่ชัดเจนและเย็นชาว่า:

อย่ากลัวนะน้องชาย พี่สาวอยู่นี่แล้ว!

หลินโมหยูดูหมดหนทาง:

ฉันไม่กลัวเลย!

ถึงแม้ว่าคู่ต่อสู้จะแข็งแกร่งมากและรับมือยากก็ตาม

อย่างแย่ที่สุด ฉันก็คงตายในสนามรบ ส่วนเรื่องความกลัวนั้น จริงๆ แล้วมันก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้นหรอก

หลินโมหยูกล่าวว่าเขาชินกับการตายแล้ว และความตายจริงหรือความตายปลอมก็ไม่แตกต่างกันสำหรับเขาในฐานะผู้ฝึกฝนวิชาเซียน

มีอะไรให้ต้องกลัวกันล่ะ!

หลินโมหยูรู้สึกแปลกใจที่หลินโมฮั่นปรากฏตัวที่นี่อย่างกะทันหัน

เธอเข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่?

คุณเข้ามาได้อย่างไร?

ยิ่งไปกว่านั้น พลังของหลินโมฮันก็สำคัญเช่นกัน

ทำไมมันถึงทรงพลังขนาดนั้น? เทพเจ้าต่างดาวที่มีปีกสิบสี่ปีกนั้นเทียบเท่ากับผู้ฝึกฝนพลังวิญญาณขั้นต้นระดับสาม

แม้ว่าหลินโมฮานจะมีพรสวรรค์ที่โดดเด่นและได้รับความช่วยเหลือจากพลังสายเลือด เธอก็ไม่น่าจะสามารถไปถึงระดับนี้ได้!

บทที่ 3597 อยากจะไปเหรอ? ฝันไปเถอะ!

เทพเจ้าจากต่างดาวโผล่ออกมาจากหลุม ชักหอกออกมาและพุ่งเข้าใส่อีกครั้ง หลินโมฮั่นร้องเสียงเบา

ดาบพุ่งผ่านศีรษะไป นิ้วของมันขยับ:

ดาบเล่มเดียวตัดขาดจิตวิญญาณ!

เมื่อดาบฟาดลงมา หลินโมหยูรู้สึกถึงเสียงกรีดร้องของดาบที่ดังก้องลึกเข้าไปในจิตวิญญาณของเธอ ราวกับว่าจิตวิญญาณของเธอถูกฟันด้วยคมดาบอันแหลมคม

ถ้ามันทำร้ายฉันมากขนาดนี้ ลองนึกภาพดูสิว่ามันจะเจ็บปวดมากแค่ไหนสำหรับเทพเจ้าจากต่างดาวที่ต้องเผชิญหน้ากับดาบเล่มนี้โดยตรง

เทพเจ้าจากต่างดาวกรีดร้อง ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ จิตวิญญาณบอบช้ำ

เห็นได้ชัดว่ามันทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจ ร่างกายของมันเปล่งประกายด้วยแสงสีทอง และเกราะของมันก็แวววาว

ภายใต้แสงสีทอง สีหน้าของเทพเจ้าจากต่างดาวไม่ดุร้ายอีกต่อไป และเขาก็ยกหอกขึ้น

หอกพุ่งเข้าใส่หลินโมฮั่น ทำให้เกิดเงาของกระสุนปืนกระจายไปทั่วอากาศ หลินโมฮั่นไม่มีทางหลบหลีกได้

หลินโมฮั่นไม่ได้แสดงท่าทีจะหลบหลีก หลังจากเรียนรู้เทคนิคแล้ว ดาบอีกเล่มก็พุ่งออกมา แสงสว่างของมันเต้นระยิบระยับ

ดาบขยายใหญ่ขึ้นหลายสิบเท่าในทันที กลายร่างเป็นโล่ดาบที่ขวางทางของหลินโมฮานพร้อมเสียงดังสนั่น

ดาบและโล่ของหลินโมฮั่นถูกปัดออกไป แต่การโจมตีด้วยหอกก็ล้มเหลวเช่นกัน หลินโมฮั่นชักดาบออกมาอีกครั้ง:

ดาบเล่มเดียวสามารถทำลายเทพเจ้าได้!

แสงดาบตกลงมา แปรเปลี่ยนเป็นสายฝนดาบที่โปรยปรายลงมาจากทุกทิศทางสู่เหล่าเทพเจ้าจากต่างดาว

ทุกที่ที่แสงดาบพาไป พื้นที่นั้นก็เต็มไปด้วยรอยแตก แสดงให้เห็นถึงพลังมหาศาลของการฟาดฟันด้วยดาบนี้

เหนือจินตนาการ ท่ามกลางสายฝนแห่งดาบ ปีกของเทพเจ้าจากต่างดาวได้กางออก

เกราะของมันปรากฏขึ้นเป็นภาพลวงตา คอยป้องกันการโจมตีด้วยดาบอย่างมั่นคง และออร่าของมันก็ค่อยๆ อ่อนลงภายใต้การโจมตีอย่างหนักหน่วง

พลังของมันไม่ได้มาจากตัวมันเอง แต่มาจากพลังแห่งความเชื่อและเทพเจ้าต่างดาว 100,000 องค์ มันไม่ใช่สิ่งที่เป็นของมันเอง

ทุกหยาดหยดที่ใช้ไปย่อมเหลือน้อยลงเรื่อย ๆ และย่อมมีช่วงเวลาที่มันหมดไปเสมอ ถ้าหลินโมฮันเป็นแบบนี้ เธอจะสามารถก้าวต่อไปได้อย่างไร?

อีกไม่นานเราก็จะสามารถโค่นล้มเทพเจ้าต่างดาวจากแท่นบูชาได้ แต่ประเด็นสำคัญก็คือ…

พลังออร่าของหลินโมฮานก็ลดลงอย่างรวดเร็วเช่นกัน และพลังของเธอลดลงเร็วกว่าเทพเจ้าจากต่างดาวเสียอีก

ใบหน้าของหลินโมฮานก็ซีดเผือดเช่นกัน พี่สาวของเธอใช้วิธีลับอะไรบางอย่างเพื่อเพิ่มพลังการต่อสู้ของเธออย่างผิดธรรมชาติหรือเปล่า?

เรื่องนี้จะปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว!

หัวใจของหลินโมหยูเริ่มเต้นระรัว

เขาพุ่งเข้าหาเทพเจ้าต่างดาวด้วยความเร็วที่พลันเพิ่มขึ้น พร้อมตะโกนขณะเข้าใกล้ว่า:

น้องสาว.

หยุด!

หลินโมฮั่นไม่ลังเลเลยและเก็บดาบเข้าฝักทันที

ในขณะเดียวกัน หลินโมหยูยกคทาแห่งหายนะขึ้นและฟาดลงพื้น ทำให้ปีกของเทพต่างดาวที่ม้วนอยู่กางออกทันที

หลินโมหยูถูกพลังทำลายล้างในทันที ร่างของเธอกระจัดกระจายกลางอากาศ ก่อนจะฟื้นคืนชีพขึ้นมาอีกครั้งในแสงสีม่วง

เขาตายอีกครั้ง แต่หลินโมหยูกลับยิ้ม เพราะเขาทำได้สำเร็จอีกครั้ง

ปีกข้างหนึ่งของเทพเจ้าต่างดาวถูกทำลายโดยเขา แต่คทาแห่งหายนะนั้นทรงพลังมากพอที่จะไม่ทำให้เทพเจ้าต่างดาวสูญเสียปีกทั้งสิบสี่ข้าง

เมื่อมันมีปีกสิบสามปีกแล้ว พลังการต่อสู้ของมันก็ลดลงอีกครั้ง และเหล่าเทพต่างดาวก็กรีดร้องด้วยความโกรธ

หอกพุ่งเข้าใส่หลินโมหยู เงาของหอกระเบิดในอากาศ หลินโมหยูไม่มีเวลาที่จะตอบโต้ก่อนที่ร่างกายของเขาจะแตกสลาย

หลังจากตายไปอีกครั้ง ใบหน้าของหลินโมฮันซีดลงเล็กน้อยขณะที่เธอตะโกนว่า:

ดาบเล่มเดียวทำลายล้างเต๋าได้!

วิถีแห่งดาบอันยิ่งใหญ่ปรากฏขึ้นเหนือศีรษะของเขา และวิถีแห่งดาบอันยิ่งใหญ่นั้นได้แปลงร่างเป็นดาบ

คมดาบฟาดลงมายังเหล่าเทพต่างดาว ราวกับว่าจะสามารถทำลายล้างเต๋าได้ทั้งหมด ดูเหมือนจะสามารถทำลายแม้กระทั่งมหาเต๋าได้ด้วยซ้ำ

เทพเจ้าจากต่างดาวคำราม และเกราะของเขาก็ลอยออกมาโดยอัตโนมัติ แปลงร่างเป็นพระราชวัง

เมื่อดาบเล่มนั้นถูกชักออกมา ใบหน้าของหลินโมฮั่นก็ซีดเผือดไร้เลือดฝาด

ร่างของเธอเซและร่วงลงมาจากอากาศ หลินโมหยูที่เพิ่งฟื้นคืนสติรีบบินไปรับหลินโมฮั่นพี่สาวของเธอทันที

คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?

หลินโมฮันส่ายหัว:

ดี.

เธอเหนื่อยล้ามาก เธอจึงหายใจเข้าลึกๆ และทรงตัวได้อีกครั้ง