เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #2845มาตรา 2845

#2845มาตรา 2845

บทที่ 2845

ภายในประเทศ จักรพรรดิจะทรงงดเว้นจากการบริหารจัดการและการแทรกแซงมากเกินไป โดยทรงปล่อยให้เผ่าพันธุ์มนุษย์วิวัฒนาการด้วยตนเองและในที่สุดก็ก่อตั้งเป็นประเทศต่างๆ

การจัดตั้งกลุ่มต่างๆ ก็เป็นอีกทางเลือกหนึ่ง แต่สำหรับโลกที่กว้างใหญ่ไพศาล วิธีนี้ดูจะรุนแรงเกินไป

มีความเป็นไปได้สูงที่สถานการณ์จะควบคุมไม่ได้ และสำหรับแรงกดดันจากภายนอก เราจำเป็นต้องหาเผ่าพันธุ์ที่มีอำนาจมาช่วย

เรายังไม่ได้เริ่มลงมือแข่งขันกับมนุษยชาติเลยด้วยซ้ำ แต่แล้วโอกาสนี้ก็เกิดขึ้นโดยบังเอิญ

พวกเขาสร้างสิ่งมีชีวิตเหล่านี้ขึ้นมา โดยถือกำเนิดจากการหลอมรวมของนรกกระดูก และจากนั้นก็ผ่านกระบวนการตั้งครรภ์ครั้งที่สองในโลกมหาพัน

พวกเขาจะไม่ใช่มนุษย์ แต่จะเป็นเผ่าพันธุ์ใหม่ทั้งหมด ซึ่งจะแข่งขันกับมนุษย์อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ณ ขณะนั้น หลินโมหยูได้รับความเข้าใจใหม่อย่างสิ้นเชิงเกี่ยวกับการวิวัฒนาการของโลก:

นี่คือวิถีแห่งความสมดุลของหยินและหยางในโลก มีหยินและหยางอยู่ในโลก และมีความสมดุล

ความสุข ความโกรธ ความเศร้าโศก ความเสียใจ ความกลัว และความตกใจ—สิ่งมีชีวิตทั้งหลายล้วนมีอารมณ์เจ็ดอย่างและกิเลสตัณหาหกประการ และอารมณ์เจ็ดอย่างและกิเลสตัณหาหกประการนี้ก็เป็นส่วนหนึ่งของเต๋าด้วยเช่นกัน

ฉันไม่ควรเข้าไปแทรกแซงมากเกินไป หนทางที่ยิ่งใหญ่จะเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ ฉันไม่ใช่คนดี

เขาไม่ใช่คนเลว แต่เขาดีกับคนของตัวเองมากเกินไปและโหดร้ายกับศัตรูมากเกินไป

สำหรับผมแล้ว วิธีการแบบนี้ไม่ผิด แต่เป็นสิ่งที่ผิดสำหรับสิ่งมีชีวิตหลายพันล้านตัวในโลก ผมกำลังกดขี่พวกมันมากเกินไป

เมื่อโลกเปลี่ยนแปลงและหยินหยางแปรเปลี่ยน หลินโมหยูจึงได้รับความเข้าใจที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นเกี่ยวกับโลกใบนี้

เขาจำได้ว่าเสี่ยวเหมยเคยพูดไว้ว่า เขาเริ่มเหมือนเต๋ามากขึ้นเรื่อยๆ แต่เขาไม่ควรคิดแบบนั้น

คุณควรทำเช่นนั้น เพราะคุณต้องการก้าวข้ามขีดจำกัดและเต็มใจที่จะเดินบนเส้นทางที่ยากลำบากอย่างเหลือเชื่อนี้

นั่นหมายถึงการปล่อยวางหลายสิ่งหลายอย่าง การเปลี่ยนแปลงตนเองให้สอดคล้องกับมหาเต๋า และการเข้าใจมหาเต๋า

ในที่สุด เมื่อก้าวข้ามมหาเต๋าไปได้ พลังวิญญาณของเขาก็พุ่งทะยานขึ้น และเปลวไฟแห่งไฟเผาผลาญโลกก็โหมกระหน่ำอย่างรุนแรง

หลังจากชำระล้างสิ่งสกปรกเล็กน้อยในจิตวิญญาณของฉันแล้ว ระดับจิตวิญญาณของฉันก็สูงขึ้นอีกครั้งในพริบตา จากระดับกลางของจิตวิญญาณดั้งเดิมระดับที่หก

เขาก้าวขึ้นไปยังระดับที่สูงขึ้น ตามมาด้วยเสียงดังกึกก้อง และระดับจิตวิญญาณของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

เมื่อหลินโมหยูบรรลุถึงขั้นเริ่มต้นของขอบเขตจิตวิญญาณระดับห้า เขาก็ประสบกับความรู้แจ้งอย่างฉับพลันซึ่งยกระดับจิตวิญญาณของเขาไปสู่ระดับที่สูงขึ้น

ภายนอกนั้น พลังปราณของหลินโมหยูพลุ่งพล่านขึ้นอีกครั้ง ทำให้กลุ่มคนที่อยู่บนถนนสวรรค์ต่างตกตะลึง

เขาเพียงแค่มองหลินโมหยูอย่างเงียบๆ อยู่ครู่หนึ่ง

ทันใดนั้นก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น:

ผู้ชายคนนี้เป็นพวกวิตถาร!

เพิ่งอัปเกรดไปไม่ใช่เหรอ?

ทำไมมันถึงได้รับการอัปเกรดอีกครั้งล่ะ!

การฝึกฝนในระดับเต๋าอันยิ่งใหญ่เป็นเพียงแค่การกินและการดื่มใช่หรือไม่?

พวกเขาเลื่อนตำแหน่งให้ฉันแบบนั้นเลย

คุณล้อเล่นหรือเปล่า!

มาดูกันว่าเขาพัฒนาไปถึงระดับไหนแล้ว!

ผู้ที่ได้เข้าสู่ทวีปกลางในระดับมหาเต๋าแล้ว ต่างพากันนำสมบัติวิเศษของตนออกมาตรวจสอบระดับของหลินโมหยูทันที และสีหน้าของพวกเขาก็ดูแปลกใจไปหมด

เขาได้ส่งข้อมูลที่เขาเห็นกลับไป และเมื่อเขารู้ว่าหลินโมหยูได้ทะลุผ่านระดับสำคัญอีกระดับหนึ่งและเข้าสู่ระดับจิตวิญญาณโดยกำเนิดขั้นที่ห้าแล้ว

คนเหล่านี้แทบจะเสียสติไปแล้ว แต่ละคนทำการเพาะปลูกมานานนับล้านปี

แม้จะผ่านไปหลายสิบล้านปีแล้ว เขาก็ยังไม่เก่งเท่าหลินโมหยู ผู้ซึ่งฝึกฝนมาเพียงไม่กี่พันปีเท่านั้น หมอนี่ไม่ใช่มนุษย์อย่างแน่นอน ฉันสงสัยว่าเขาเป็นบุตรนอกสมรสของมหาเต๋า

บ้า! ลูกนอกสมรสของมหาเต๋าจะทรงพลังขนาดนี้ได้อย่างไร? ก่อนเกิดหายนะครั้งใหญ่…

ชายผู้นั้นไม่ได้ถูกสังเวยโดยมหาเต๋าหรอกหรือ?

หนทางอันยิ่งใหญ่คือความยุติธรรมและไร้ความปรานี บุตรนอกสมรสไม่ใช่เรื่องที่ต้องกังวล

ฉันเกรงว่าเขาอาจจะเป็นเหลาจื่อแห่งมหาเต๋า!

แน่นอนว่าเขาต้องเป็นเหลาจื่อแห่งมหาเต๋า

นี่เป็นวิธีการปรับปรุงที่เหลือเชื่อจริงๆ!

เหล่าผู้ฝึกฝนระดับมหาเต๋าเหล่านี้ไม่มองหลินโมหยูเป็นมนุษย์อีกต่อไปแล้ว

เขาเอาแต่เรียกเธอว่าคนวิปริต ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าประหลาดใจอย่างยิ่งเมื่อพิจารณาจากความเร็วในการฝึกฝนของหลินโมหยู

นี่เป็นเรื่องที่น่าผิดหวังสำหรับพวกเขา เมื่อเทียบกับหลินโมหยูแล้ว ทุกคนรู้สึกว่าตนเองเสียเวลาเปล่าในการฝึกฝนตนเอง

ถ้าสถานการณ์ยังเป็นเช่นนี้ต่อไป หลินโมหยูอาจจะบรรลุระดับพลังวิญญาณขั้นต้นชั้นหนึ่งได้ก่อนที่ทวีปเดิมจะได้รับการฟื้นฟูอย่างสมบูรณ์

อาจไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะกลายเป็นปรมาจารย์แห่งเต๋า หลินโมหยูไม่สนใจว่าคนเหล่านั้นคิดอย่างไร เขาไปตามหาจักรพรรดิสูงสุด

หลังจากอธิบายความคิดของพระองค์แล้ว จักรพรรดิก็กระซิบว่า:

เจ้าแห่งอาณาจักร

คุณจะทำอย่างนั้นจริงๆเหรอ?

บทที่ 3642 ปล่อยให้เป็นไปตามครรภ์ของมัน

หลินโมหยูมองไปที่จักรพรรดิมนุษย์:

จักรพรรดิมนุษย์ คุณจะได้รับผลลัพธ์สุดท้ายผ่านการคำนวณข้อมูล

อย่างไรก็ตาม ข้อมูลทั้งหมดอ้างอิงจากการคาดการณ์ในอดีต และประสิทธิภาพในการทำนายอนาคตนั้นต่ำ

จักรพรรดิพยักหน้า:

นั่นเป็นความจริง อนาคตสามารถคาดการณ์ได้

แต่จิตใจของคนเราเปลี่ยนแปลงได้ และโลกก็เปลี่ยนแปลงไป ดังนั้นการทำนายอนาคตจึงไม่แม่นยำนัก

หลินโมหยู กล่าวต่อว่า:

คุณควรจะสัมผัสได้ว่าโลกกำลังสูญเสียพลังชีวิตไป

แรงผลักดันที่เคยขับเคลื่อนมนุษยชาติไปข้างหน้าได้หายไปแล้ว กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ โลกสงบสุขเกินไป

ความสมดุลของหยินและหยางในโลกนี้ได้ถูกทำลายลงแล้ว เมื่อความสมดุลนี้สูญเสียไป โลกก็จะถูกทำลายในที่สุด

หากคุณต้องการความก้าวหน้า คุณจำเป็นต้องตระหนักถึงวิกฤตและมีคู่แข่ง

หลังจากได้ฟังคำพูดของหลินโมหยูแล้ว คุณเองก็จำเป็นต้องมีเป้าหมาย และโลกก็เช่นกัน

จักรพรรดิทรงเงียบไป หลินโมหยูรู้ว่าจักรพรรดิกำลังครุ่นคิดและวางแผนอยู่

เขาไม่ได้รบกวนพระองค์ หลังจากนั้นครู่หนึ่ง จักรพรรดิก็กระซิบว่า:

เจ้าผู้ครองแคว้นได้พิจารณาถึงผลที่ตามมาจากการกระทำนั้นแล้วหรือไม่?

แล้วถ้าหากสิ่งต่างๆ ไม่เป็นไปตามที่ท่านเจ้าแห่งอาณาจักรคาดหวังล่ะ?

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อทำเช่นนี้แล้ว การจะกลับมารวมตัวกันอีกในอนาคตก็จะเป็นเรื่องยาก

หลินโมกล่าวว่า:

อาจใช้เวลาตั้งแต่ไม่กี่เดือนไปจนถึงหลายปี

ความขัดแย้งย่อมเกิดขึ้นในหมู่มนุษย์อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เนื่องจากอำนาจและความเกลียดชัง

อย่างไรก็ตาม ทุกสิ่งย่อมมีสองด้าน และความขัดแย้งที่เปิดเผยจะยุติลงในที่สุด

ความขัดแย้งภายในจะยังคงมีอยู่เสมอ ไม่ว่าสาเหตุของการเสียชีวิตหรือการบาดเจ็บจะเป็นอย่างไรก็ตาม

แรงจูงใจจะเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ และด้วยวิธีนี้ โลกก็จะเปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวา

คุณอาจมองว่ามันคือพลังชีวิตที่มาจากเลือด นอกเหนือจากปัจจัยภายในของเผ่าพันธุ์มนุษย์แล้ว แรงกดดันภายนอกก็จะค่อยๆ ปรากฏขึ้นเช่นกัน

เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม ผู้ที่ควรรวมกันก็จะรวมกัน และผู้ที่ควรถูกทำลายก็จะถูกทำลาย เราควรเคารพการตัดสินใจของทุกคน

เมื่อมีฉันอยู่ที่นี่ มนุษยชาติจะไม่เผชิญกับวิกฤตการณ์แห่งการทำลายล้างเช่นในอดีตอีกต่อไป ตราบใดที่ปัญหาพื้นฐานนี้ยังไม่มีอยู่

เรื่องอื่นๆ เป็นเรื่องเล็กน้อย จักรพรรดิทรงนิ่งเงียบอีกครั้ง และต้องยอมรับว่าหลินโมหยูพูดถูก

วิธีคิดแบบเดิมของเขาทำให้เขาไม่สามารถตัดสินใจแบบเดียวกับหลินโมหยูได้ หลินโมหยูถอนหายใจเบาๆ:

ท่านจักรพรรดิมนุษย์ผู้สูงศักดิ์ ข้าทราบว่าท่านได้เสียสละมากมายเพื่อเผ่าพันธุ์มนุษย์และปกป้องพวกเขามาเป็นเวลาหลายปี

ไม่มีอะไรต้องเสียใจ แต่เมื่อถึงเวลาต้องปล่อยวาง คุณก็ยังต้องปล่อยวางอยู่ดี

ในความคิดของผม ถึงเวลาแล้วที่คุณซึ่งเป็นหัวหน้าพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน ควรพักผ่อนบ้าง ปล่อยให้โลกเปลี่ยนแปลงไปตามธรรมชาติ

ถ้าคุณอยากดู ก็ดูต่อไป ถ้าคุณไม่อยากดู ก็ดูต่อไปได้เช่นกัน

อย่าเสียเวลาไปดูเลย ฉันคิดหาวิธีเปลี่ยนคุณให้กลายเป็นสิ่งมีชีวิตจริงๆ ได้แล้ว

คุณยังสามารถฝึกฝนและสำรวจความลึกลับของมหาเต๋าได้อีกด้วย สุดท้ายแล้ว จักรพรรดิมนุษย์ก็ยังเลือกที่จะเชื่อหลินโมหยูอยู่ดี

เขารู้ดีว่าหากหลินโมหยูยังคงยืนกรานที่จะใช้กำลัง เขาก็จะหมดหนทางที่จะหยุดเธอได้

การที่หลินโมหยูเต็มใจที่จะหารือเรื่องนี้กับข้าถือเป็นเกียรติอย่างยิ่งแล้ว และตอนนี้หลินโมหยูคือผู้ปกครองโลกอันกว้างใหญ่นี้

เขากำลังนำพาโลกอันกว้างใหญ่ไปสู่พลังอำนาจที่ยิ่งใหญ่กว่า และรัศมีแห่งจักรพรรดิมนุษย์ก็แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ

เขารวบรวมพลังที่กระจัดกระจายไปทั่วโลกกลับคืนมาและยุติการบริหารจัดการมัน หลินโมหยูไม่ได้ประกาศการจากไปของจักรพรรดิมนุษย์ให้โลกได้รับรู้

ปล่อยให้การเปลี่ยนแปลงของโลกนี้เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ ไม่จำเป็นต้องเร่งรีบ

บางคนที่มีไหวพริบอาจสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้แล้ว เพราะอำนาจของจักรพรรดิมนุษย์ได้แผ่ขยายไปทั่วโลกมานานหลายปีแล้ว

การหายตัวไปอย่างกะทันหันของเขาจะต้องมีคนสังเกตเห็นอย่างแน่นอน เขาไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องนั้น

ในเมื่อฉันบอกว่าฉันจะไม่สนใจ ฉันก็จะไม่สนใจจริงๆ ในอีกสักครู่ต่อมา

จักรพรรดิกระซิบว่า:

ขณะนี้ได้ตัดกระแสไฟฟ้าทั้งหมดแล้ว

“ไม่มีใครในโลกอันกว้างใหญ่นี้ติดต่อฉันได้อีกแล้ว” หลินโมหยูพยักหน้า

คุณยังต้องการดูอยู่ไหม?

จักรพรรดิส่ายพระเศียร:

ในเมื่อฉันตัดสินใจที่จะไม่สนใจแล้ว ฉันก็จะไม่ดูมัน

“การจ้องมองมันมากเกินไปไม่ได้ช่วยอะไรหรอก” หลินโมหยูหัวเราะเบาๆ

นั่นเป็นความจริงอย่างแน่นอน

จากนั้นจงถ่ายโอนจิตสำนึกของคุณไปยังเมืองแห่งภาษา และฉันจะบำรุงเลี้ยงร่างที่แท้จริงของคุณด้วยแก่นแท้ของหยินและหยาง ช่วยให้คุณวิวัฒนาการไปสู่สิ่งมีชีวิตที่แท้จริง

วิถีแห่งจักรพรรดิมนุษย์:

ขอบคุณท่านเจ้าแห่งอาณาจักร!

ร่างที่แท้จริงของจักรพรรดิมนุษย์ได้สงบนิ่งลงแล้ว

จิตสำนึกของเขาได้เดินทางไปยังเมืองหยูเต๋าแล้วผ่านช่องทางที่หลินโมหยูสร้างขึ้น และตอนนี้จักรพรรดิมนุษย์ไม่จำเป็นต้องแยกแยะอีกต่อไปว่าร่างที่แท้จริงของเขาอยู่ที่ไหน

ร่างโคลนของเขาอยู่ที่ไหน? ไม่ว่าจะอยู่ในโลกอันกว้างใหญ่หรือเมืองแห่งภาษา เขาก็คือจักรพรรดิมนุษย์

เมื่อจักรพรรดิมนุษย์ในโลกอันกว้างใหญ่ได้วิวัฒนาการและถือกำเนิดขึ้นแล้ว จิตสำนึกของเขาจะกลับคืนมา และเขาจะกลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่แท้จริง

และมันไม่ใช่สิ่งมีชีวิตธรรมดา หลินโมหยูได้วางแผนเส้นทางในอนาคตของมันไว้แล้วและเตรียมทุกอย่างไว้พร้อมแล้ว

หลินโมหยูไม่เคยตระหนี่กับคนของตัวเองเลย เขาให้ทุกอย่างที่มีแก่พวกเขาเสมอ

หลังจากนั้น หลินโมหยูจึงเลิกสนใจเผ่าพันธุ์มนุษย์ในมหาพันโลก สิ่งที่เขาต้องให้ความสำคัญในตอนนี้คือวิวัฒนาการของมหาพันโลกทั้งหมด รวมถึงการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในมหาพันโลกกลางและมหาพันโลกเล็กด้วย

ส่วนโครงสร้างภายในของโลกนั้น ไม่ใช่เรื่องที่เขาต้องกังวลอีกต่อไปแล้ว อย่างมากที่สุด เขาก็ทำได้เพียงให้คำรับรองเท่านั้น

มนุษยชาติจะไม่สูญพันธุ์ มนุษยชาติจะยังคงอยู่ต่อไป นี่คือข้อสรุปสุดท้าย

ขีดจำกัดของเขาคือขีดจำกัดของมหาเต๋าในโลกอันกว้างใหญ่นี้เช่นกัน สติสัมปชัญญะของหลินโมหยูได้กลับคืนมาอย่างสมบูรณ์แล้ว

เมื่อเดินทางกลับไปยังทวีปเดิม ฉันรู้สึกถึงบรรยากาศที่คุ้นเคย ราวกับว่าเวลาผ่านไปหลายสิบปีแล้ว

พลังแห่งมหาเต๋าบนทวีปต้นกำเนิดกำลังเพิ่มพูนขึ้นอย่างมากมาย และพลังของมหาเต๋าแต่ละสายก็ชัดเจนและเด่นชัดอย่างยิ่ง ในขณะนี้ ทวีปต้นกำเนิดได้กลายเป็นดินแดนอันศักดิ์สิทธิ์แล้ว

การเพาะปลูกในร่มจะให้ผลลัพธ์ที่มีประสิทธิภาพเป็นสองเท่า โดยใช้ความพยายามเพียงครึ่งเดียว ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้

อัจฉริยะจะถือกำเนิดขึ้นอย่างไม่สิ้นสุดบนทวีปดึกดำบรรพ์ โดยจะมีคลื่นลูกใหม่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องและทิ้งให้คนรุ่นเก่าติดอยู่บนชายหาด

นี่คือโลกใบนี้ มันอาจดูไม่ยุติธรรมสำหรับคนรุ่นก่อน แต่แท้จริงแล้วมันคือความยุติธรรมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกทั้งใบ

เมื่อเงยหน้าขึ้นมอง ก็ไม่เห็นหลินโมฮั่น แต่หลินโมหยูยังคงสัมผัสได้ถึงร่องรอยการปรากฏตัวของหลินโมฮั่น

มักมีความผูกพันที่แนบเนียนระหว่างพี่น้องเสมอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่หลินโมฮันเพิ่งจากไปได้ไม่นาน