เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #2893มาตรา 2893

#2893มาตรา 2893

บทที่ 2893

ต่อมา หลังจากที่เขารู้เรื่องยันต์ศักดิ์สิทธิ์แล้ว เขาก็ยิ่งบ้าบิ่นมากขึ้นไปอีก จักรพรรดิปีศาจมองไปยังบรรพบุรุษทั้งสามด้วยรอยยิ้ม:

ฉะนั้นเจ้าก็ยอมรับแล้วสินะว่าเจ้าด้อยกว่าพี่หลินในด้านศิลปะแห่งยันต์ศักดิ์สิทธิ์? บรรพบุรุษรุ่นที่สามกล่าวว่า:

มันสำคัญไหม?

ข้าคือปรมาจารย์แห่งมหาเต๋าแห่งความสมดุล ไม่ใช่ปรมาจารย์แห่งมหาเต๋าแห่งยันต์ศักดิ์สิทธิ์

ไม่ต้องพูดถึงตัวฉันเลย แม้แต่เจ้าแห่งวิถีแห่งอาคมที่เพิ่งได้รับการแต่งตั้งใหม่ เจ้าแห่งวิถีแห่งอาณาจักรผนึกนั้นด้วยซ้ำ

ทักษะการร่ายมนตร์ของเขานั้นอาจเทียบไม่ได้กับจิ้งจอกน้อยด้วยซ้ำ นักพรตแห่งมนตร์นั้นด้อยกว่าผู้อื่นในด้านการร่ายมนตร์

คำพูดเหล่านั้นฟังดูเหลือเชื่อสำหรับซ่างกวนเหวินเทียนและเสินเฉิน ราวกับเป็นเรื่องราวในตำนาน

จักรพรรดิปีศาจกล่าวว่า:

นั่นเป็นความจริง แม้ว่าเจ้าแห่งแดนผนึกจะเกิดมาพร้อมกับอาเรย์สวรรค์ก็ตาม

แต่ระดับการจัดวางอาเรย์ของเขานั้นไม่จำเป็นต้องสูงกว่าของพี่หลินเสมอไป ณ จุดนี้ จักรพรรดิปีศาจก็ตัวสั่นขึ้นมาทันที

สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด:

จักรพรรดิปีศาจผู้ถือกำเนิดจากอาร์เรย์สวรรค์ มองไปยังบรรพบุรุษทั้งสามด้วยสีหน้าเคร่งขรึมผิดปกติ

ราวกับกำลังรอคำตอบ พระสังฆราชองค์ที่สามจึงพ่นลมหายใจอย่างเย็นชา:

ในที่สุดสมองหนูของคุณก็เข้าใจอะไรบางอย่างแล้ว

ตอนนี้เจ้าคงรู้แล้วใช่ไหมว่าทำไมเจ้าจิ้งจอกน้อยถึงไม่เรียกตัวเองว่าเจ้าแห่งแดนผนึก? จักรพรรดิปีศาจกระซิบว่า:

เป็นอย่างนั้นจริงหรือ?

พระสังฆราชองค์ที่สามกล่าวว่า:

อาจจะไม่ใช่ แต่เจ้าจิ้งจอกน้อยคงไม่เสี่ยงแน่ๆ

“แม้แต่ข้าเองก็ยังไม่กล้าเสี่ยงขนาดนั้น” จักรพรรดิปีศาจกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

ดูเหมือนว่าเรื่องราวจะซับซ้อนกว่าที่เราคิดไว้

พระสังฆราชองค์ที่สามกล่าวว่า:

สมองที่เหมือนหนูของคุณเทียบไม่ได้เลยกับสมองของลูกจิ้งจอกตัวน้อยถึงหนึ่งเปอร์เซ็นต์ด้วยซ้ำ

ดังนั้นสิ่งที่คุณต้องทำก็คือเลือกที่จะเชื่อหรือไม่เชื่อ จักรพรรดิปีศาจพยักหน้าเห็นด้วย

“ไม่ต้องเปลืองพลังสมองขนาดนั้นหรอก คุณคิดแทนผมก็ได้” โมเฮยพูดเสริม

ถึงแม้ฉันจะมีสมองใหญ่ แต่ฉันก็ไม่เก่งเรื่องการคิด ดังนั้นการติดตามพวกคุณจึงเป็นสิ่งที่ถูกต้องแน่นอน!

กลุ่มคนเหล่านั้นพูดคุยกันเรื่อยเปื่อยขณะชมการแสดงของหลินโมหยู ซึ่งหลินโมหยูได้วาดยันต์ศักดิ์สิทธิ์เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ

แต่ละรอบประกอบด้วยเหรียญหนึ่งร้อยเหรียญ และเมื่อเล่นไปรอบ ๆ เหรียญนับพันก็ถูกสะสมไปในพริบตาเดียว

เครื่องรางศักดิ์สิทธิ์เหล่านั้นมีความซับซ้อนอยู่แล้ว และเมื่อนำมารวมกันเป็นอาร์เรย์ ก็ยิ่งซับซ้อนมากขึ้นไปอีก จนยากกว่าอาร์เรย์พันวิถีมรณะหลายมิติเสียอีก

นอกจากนี้ มันยังแข็งแกร่งกว่าอาคมผนึกสวรรค์ตัดขาดถึงสิบเท่า เพื่อจุดประสงค์ของตนเอง หลินโมหยูจึงไม่ยั้งมือเลย

เขาใช้ความรู้ทั้งหมดที่มีและในที่สุดก็รวบรวมเครื่องรางศักดิ์สิทธิ์ได้หมื่นชิ้น จากนั้นจึงนำมารวมเข้าด้วยกัน

มันก่อตัวเป็นกรงขนาดมหึมา ซึ่งเป็นโครงสร้างพลังงานที่ทรงพลังอย่างยิ่ง หากมองจากระยะไกล…

กรงนั้นดูคล้ายเครื่องรางค้นหาขอบเขตอยู่บ้าง โครงสร้างนี้มีคุณสมบัติเหมือนเครื่องรางค้นหาขอบเขต แต่เหนือกว่านั้นอย่างสิ้นเชิง

เมื่อจัดรูปแบบเสร็จเรียบร้อยแล้ว หลินโมหยูจึงถอนหายใจโล่งอก

ในที่สุดเราก็ทำสำเร็จ

ประกายแสงวาบขึ้นในดวงตาของพระสังฆราชองค์ที่สาม:

จิ้งจอกน้อย บอกฉันหน่อยสิว่าการจัดรูปขบวนแบบนี้มีจุดประสงค์อะไร

บรรพบุรุษรุ่นที่สาม ผู้ซึ่งศึกษาเรื่องการจัดเรียงยันต์ศักดิ์สิทธิ์อย่างลึกซึ้ง ก็อยากลองใช้ดูเช่นกัน แม้ว่าเขาจะเข้าใจเพียงพื้นฐานก็ตาม

แต่ความเข้าใจเพียงผิวเผินนี้ไม่สามารถให้คำตอบแก่เขาได้ และหลินโมหยูก็ไม่ยั้งปาก

ครั้งหนึ่งข้าพเจ้าเคยสร้างยันต์ศักดิ์สิทธิ์ที่เรียกว่ายันต์แสวงหาขอบเขต ซึ่งมีหน้าที่ในการจัดระเบียบพลังแห่งมหาเต๋าในอาณาจักรแห่งมายา

โดยการเดินตามเส้นทางแห่งมหาเต๋า เราจะสามารถค้นพบโลกต่างๆ ที่ซ่อนเร้นอยู่ในแดนว่างเปล่า และค้นพบรูปแบบเวทมนตร์นี้ได้

อาจมองได้ว่าเป็นยันต์แสวงหาขอบเขตที่ได้รับการพัฒนาแล้ว มันมีหน้าที่ในการจัดระเบียบพลังแห่งมหาเต๋า แต่ในขณะเดียวกันก็มีหน้าที่ในการแยกพลังแห่งมหาเต๋าออกจากส่วนอื่นๆ ด้วย

เมื่อมีสิ่งนี้อยู่ พลังทั้งหมดของมหาเต๋าที่เข้าสู่แดนเทพกิ้งก่าจะถูกแยกออกและไม่สามารถเข้าสู่แก่นแท้แห่งต้นกำเนิดของโลกได้

ด้วยวิธีนี้ แก่นแท้แห่งกำเนิดโลกจะไม่สามารถฟื้นคืนได้ และมหาธรรมทั้งหมดในอาณาจักรเทพกิ้งก่าจะอ่อนแอลง

การบำเพ็ญเพียรค่อยๆ กลายเป็นไปไม่ได้ ยกเว้นเพียงเส้นทางสำคัญเส้นเดียวที่ยังไม่ถูกปิดกั้น นั่นคือ เส้นทางน้ำหนักของท่านเซียนเฉิน

หลินโมหยูเหลือบมองเสิ่นเฉินขณะพูด และเสิ่นเฉินก็ตกใจเมื่อรู้ว่าหลินโมหยูกำลังทำอะไรอยู่

ด้วยวิธีนี้ เขาจะกลายเป็นเจ้าแห่งเต๋าเพียงผู้เดียวแห่งอาณาจักรเทพจิ้งจก และเขาจะอาศัยอยู่ในอาณาจักรเทพจิ้งจก

มันจะเป็นสิ่งดำรงอยู่เพียงหนึ่งเดียวและแข็งแกร่งที่สุด ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปกี่ปี ตราบใดที่โครงสร้างนี้ยังคงอยู่

เป็นไปไม่ได้เลยที่ปรมาจารย์เต๋าคนที่สองจะถือกำเนิดขึ้นในอาณาจักรเทพกิ้งก่า ไม่มีใครเทียบเท่าเขาได้ และเขาก็รู้เรื่องนี้ดีเช่นกัน

การกระทำของหลินโมหยูต้องเกี่ยวข้องกับแผนการที่กำลังจะเกิดขึ้น และบรรพบุรุษรุ่นที่สามก็ดูประหลาดใจ

นี่ไม่ใช่แค่การปิดกั้นถนนสายหลักเท่านั้น แต่ยังเป็นการคัดกรองและแยกแยะถนนอย่างพิถีพิถันอีกด้วย

หลินโมหยูรู้สึกว่า ความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับยันต์ศักดิ์สิทธิ์นั้นเหนือกว่าที่เขาคาดคิดไว้มาก

เป็นไปไม่ได้ที่จะสร้างเครื่องรางศักดิ์สิทธิ์เช่นนั้นบนทวีปต้นกำเนิด และเจตจำนงของโลกจะไม่ยอมให้สิ่งเช่นนั้นปรากฏขึ้น

ด้วยการสะบัดนิ้วเพียงครั้งเดียว หลินโมหยูได้กักขังแก่นแท้แห่งต้นกำเนิดโลกไว้ภายในอาคม เมื่อได้รับการหลอมรวมด้วยเปลวไฟเผาผลาญโลกแล้ว แก่นแท้แห่งต้นกำเนิดโลกจึงไร้พลังที่จะต่อต้านได้อีกต่อไป

หลินโมหยู กล่าวต่อว่า:

แต่แค่นั้นยังไม่พอ แก่นแท้ของต้นกำเนิดโลกสามารถสร้างหมอกชนิดพิเศษได้

หมอกนี้สามารถปิดกั้นพลังแห่งมหาธรรม และยังสามารถปิดกั้นการจัดเรียงอักขระศักดิ์สิทธิ์ได้ ดังนั้นจึงจำเป็นต้องเพิ่มสิ่งนี้เข้าไป

หลินโมหยูโยนสมบัติโบราณออกมา ซึ่งหลอมรวมเข้ากับอาคมและกลายเป็นแกนหลักของอาคมนั้น

ด้วยการมีอยู่ของสมบัติดั้งเดิม แก่นแท้แห่งต้นกำเนิดของโลกจึงไม่สามารถสร้างหมอกพิเศษได้ และไม่สามารถป้องกันไม่ให้รูปแบบนั้นอ่อนแอลงอย่างต่อเนื่องได้

ในที่สุด แก่นแท้ของต้นกำเนิดโลกจะอ่อนแอลงอย่างมาก และโลกก็จะตกอยู่ในห้วงนิทรา

หลังจากที่หลินโมหยูทำทุกอย่างเสร็จแล้ว เธอก็พูดกับเสินเฉินว่า:

ต่อไป ผมจะรบกวนสหายเต๋าเสินเฉินให้อยู่ที่นี่และรอฟังข่าวคราวของเรา

ขั้นตอนต่อไปอาจใช้เวลานานมาก อาจหลายพันปี

สหายเต๋าเสินเฉิน ท่านทำงานหนักมาก เสินเฉินส่ายหัว

ผ่านมาแค่ไม่กี่พันปีเอง

หลินโมหยูกล่าวพร้อมรอยยิ้มว่า “เสิ่นเพิ่งเริ่มคุ้นเคยกับพลังของเจ้าแห่งเต๋าเท่านั้นเอง”

ท่านสหายเต๋าเสินเฉินจะไม่เสียใจกับการตัดสินใจของเขาในวันนี้อย่างแน่นอน

ในอนาคต ข้าพเจ้าหลินจะอธิบายเรื่องราวทั้งหมดให้ท่านผู้บำเพ็ญเพียรเสินเฉินฟัง หากข้าพเจ้าได้กระทำสิ่งใดผิดพลาด ข้าพเจ้าจะขอโทษท่านผู้บำเพ็ญเพียรเสินเฉิน

เชินเฉินไม่กล้ายอมรับคำขอโทษของหลินโมหยู และพูดซ้ำๆ ว่า:

ท่านสหายหลิน ท่านใจดีเหลือเกิน

ในเมื่อเชินรับปากไว้แล้ว เขาก็ต้องรักษาสัญญาอย่างแน่นอน ท่านปรมาจารย์รุ่นที่สามหัวเราะเบาๆ

เอาล่ะ เจ้าจิ้งจอกน้อย รูปแบบการบินที่คุณสร้างขึ้นนี้ชื่ออะไร?

หลินโมกล่าวว่า:

เด็กชายยังไม่มีชื่อ บรรพบุรุษองค์ที่สามจะช่วยเขาคิดชื่อได้ไหม?

พระสังฆราชองค์ที่สามก็ไม่ได้สุภาพเช่นกัน:

ฉันมองว่ารูปแบบนี้เป็นเหมือนกรงที่สามารถกักขังเจตจำนงของโลกและมหาธรรมแห่งสวรรค์และโลกได้

ลองเรียกมันว่า “อาร์เรย์สวรรค์กักขัง” ดูไหม?

หลินโมหยูยิ้มแล้วพูดว่า:

ดี.

มันถูกเรียกว่าอาคมกักขังสวรรค์ ขณะที่เขาพูด แสงจางๆ ก็รวมตัวกันในมือของเขา และพลังแห่งมหาเต๋าก็หลอมรวมมาจากทุกทิศทาง

เขารวบรวมพลังวิญญาณของตนลงไปในนั้น ก่อร่างสร้างเป็นอักขระศักดิ์สิทธิ์ จากนั้นจึงชี้ด้วยนิ้วของเขา

ยันต์ศักดิ์สิทธิ์ถูกแบ่งออกเป็นห้าส่วนและส่งไปยังบรรพบุรุษทั้งสามและคนอื่นๆ ตามลำดับ หลินโมหยูกล่าวว่า:

นี่คือวิธีการจัดตั้งค่ายกักขังนักโทษ รวมถึงวิธีการเรียกยันต์ศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมด คุณสามารถศึกษาเพิ่มเติมได้หากสนใจ

พระสังฆราชองค์ที่สามทรงปิติยินดีเป็นอย่างยิ่ง:

คุณยินดีจะยกของชิ้นนี้ให้คนอื่นเหรอ?

หลินโมกล่าวว่า:

พวกเรากำลังวางแผนอะไรบางอย่างที่ยิ่งใหญ่ด้วยกัน หลินจะเก็บอะไรไว้กับตัวเองได้ยังไง? กลุ่มจึงรับเอายันต์นั้นมา

แม้ว่าฉันจะไม่เข้าใจความหมายของมัน แต่ฉันก็ไม่อาจปฏิเสธคุณค่าของมันได้ เพราะรู้ว่ามันมีอักขระศักดิ์สิทธิ์และข้อมูลที่เหนือกว่าทวีปเดิม

หลินโมหยูโค้งคำนับให้เสิ่นเฉิน:

ขอบคุณสำหรับความกรุณาของท่าน ท่านสหายเต๋าเสินเฉิน เราจะไม่อยู่ที่นี่นานอีกต่อไปแล้ว!

เชินเฉินจึงคืนของขวัญให้:

ลาก่อนทุกคน เชินเฉินจะอยู่ที่นี่รอข่าวคราวจากพวกคุณ

บทที่ 3706 การค้นพบอาณาจักรหนูโลหิต

ระหว่างทางออกจากอาณาจักรเทพกิ้งก่า

จักรพรรดิปีศาจไม่อาจต้านทานได้:

พี่หลิน ท่านคิดว่าเจ้าแห่งแดนผนึกก็มีปัญหาด้วยหรือเปล่า?

หลินโมกล่าวว่า:

หลังจากที่ฉันค้นพบว่าเจตจำนงโลกของทวีปต้นกำเนิดอาจมีสติปัญญา

ฉันรู้สึกว่าเจ้าแห่งแดนผนึกอาจมีปัญหาอยู่ เขาบอกว่าเขาเกิดมาพร้อมกับอาร์เรย์สวรรค์ แต่ไม่เพียงแต่อาร์เรย์สวรรค์เท่านั้น อาจมีโชคชะตาอีกด้วย

ชะตาลิขิตให้เขาได้เป็นปรมาจารย์แห่งมหาธรรมแห่งอาคม แต่ไอ้โง่จากสำนักมหาธรรมอาคมกลับหลอกลวงเขา

อย่างไรก็ตาม เจตจำนงของโลกไม่อาจลงโทษเขาได้ มิเช่นนั้นเขาจะถูกเปิดโปงอย่างสิ้นเชิง และเห็นได้ชัดว่าเขาไม่ต้องการให้ใครรู้ว่าเขามีพลังทางจิตวิญญาณ

ดังนั้น เจ้าแห่งแดนผนึกจึงตายครั้งแล้วครั้งเล่าในแผนการของเขา ต่อมา เขาได้รับอาณัติจากสวรรค์ให้สร้างค่ายผนึกสวรรค์และค่ายตัดขาดเต๋า เพื่อที่เขาจะได้รางวัลอย่างถูกต้อง ในขณะที่สำนักค่ายเต๋าอันยิ่งใหญ่ตกอยู่ในกับดัก

เจตจำนงแห่งโลกยังสามารถลงโทษเพื่อช่วยให้จ้าวแห่งเต๋าแห่งแดนผนึกกลายเป็นปรมาจารย์แห่งเต๋าได้ เจตจำนงแห่งโลกต้องการทำให้ทุกอย่างสมเหตุสมผล

สิ่งนี้ทำให้ทุกคนคิดว่าสำนักมหาอาคมกำลังหาเรื่องตาย และแม้แต่ตัวฉันเองก็ถูกหลอกในตอนแรก

พระสังฆราชองค์ที่สามตรัสด้วยเสียงเบาว่า:

ทั้งหมดนี้เป็นเพียงการคาดเดาของคุณ แล้วทำไมคุณถึงมั่นใจขนาดนั้น?

หลินโมกล่าวว่า:

คุณไม่คิดว่าบทลงโทษที่มอบให้กับสำนักเต๋าใหญ่รุนแรงเกินไปหรือ?

ในขณะเดียวกัน เจ้าแห่งแดนผนึกได้รับรางวัลมากเกินไปหรือเปล่า? คนที่ตายไปหลายปีแล้วกลับฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้ง่ายๆ แบบนั้น จริงๆ แล้วฉันไม่อยากคาดเดาไปเองแบบนั้น

ฉันมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเขา และเขาก็เคยช่วยเหลือฉันในอดีต ดังนั้นฉันจึงไม่อยากเป็นศัตรูกับเขา

พระสังฆราชองค์ที่สามกล่าวว่า:

สมมติว่าการคาดเดาของคุณถูกต้อง คุณคิดอย่างไร?

จุดประสงค์ของเจตจำนงของโลกในการกระทำเช่นนี้คืออะไร?

หลินโมกล่าวว่า:

ถ้าการคาดเดาของฉันถูกต้อง

สติปัญญาของเจตจำนงโลกคงไม่ต่ำเกินไป ดังนั้นจึงไม่ควรเอาไข่ทั้งหมดใส่ไว้ในตะกร้าใบเดียว

เจ้าแห่งดินแดนผนึกและบุตรแห่งโลกคือผู้แทนของดินแดนนี้

เขาสามารถใช้ผู้ถูกเลือกแห่งโลกเพื่อสั่งการบุคคลผู้มีความสามารถที่สุดทั่วทั้งทวีปดึกดำบรรพ์ ในขณะที่ตัวเขาเองยังคงซ่อนตัวอยู่เบื้องหลัง

โดยไม่คาดคิด การระบาดของหายนะครั้งใหญ่ได้เปลี่ยนผู้ถูกเลือกของโลกให้กลายเป็นหมากตัวเล็กๆ ที่โง่เขลา

เขาใช้โชคไปเป็นจำนวนมาก และผลที่ตามมาคือเขาต้องทวงคืนโชคของตน ซึ่ง inevitably ส่งผลให้เกิดความสูญเสีย