เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #2913มาตรา 2913

#2913มาตรา 2913

บทที่ 2913

อันที่จริง เขาอยู่ตรงนั้นมาตลอด แต่หลินโมหยูไม่เคยสังเกตเห็นเลย ผู้เฒ่าชุดขาววางถ้วยชาลงตรงหน้าสัตว์อสูรฟังเสียง

ไม่เลวเลย ชานี้เป็นของขวัญพิเศษสำหรับคุณ ขอบคุณครับ!

บทที่ 3733 ไม่รู้ตัวว่าครอบครองขุมทรัพย์มากมายมหาศาล

สัตว์อสูรตี้ติงดีใจมาก รีบสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วดื่มชา จากนั้นก็หรี่ตาลง

มันแสดงออกถึงความสุขอย่างสุดขีด ออร่าของมันพลุ่งพล่านอยู่ตลอดเวลา ท่ามกลางถ้วยชาธรรมดาๆ ใบหนึ่ง

สิ่งนี้เพิ่มพลังของมันอย่างมาก หลังจากย่อยดอกไม้วิญญาณแล้ว สัตว์อสูรฟังเสียงก็ใช้ดอกไม้วิญญาณที่มันได้รับจากหลินโมหยูมาก่อนหน้านี้ทันที

ผลไม้ศักดิ์สิทธิ์และสิ่งของอื่นๆ ถูกนำออกมาและส่งมอบให้แก่ผู้อาวุโสในชุดขาวด้วยความเคารพ ซึ่งท่านก็รับไว้

ก่อนหน้านี้คุณไม่ได้อยากสร้างสมบัติเสมือนจริงเหรอ?

ฉันคิดว่าเราเตรียมอุปกรณ์เกือบครบแล้ว ดังนั้นนำมาได้เลย

เดี๋ยวฉันจะปรับปรุงให้คุณ!

คำพูดของชายชุดขาวทำให้สัตว์ร้ายตี้ติงรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง

มันรีบวิ่งเข้าไปในบ้านและขนวัสดุออกมาเป็นกองใหญ่ทีเดียว

มีอยู่หลายร้อยชิ้น ทั้งหมดแผ่รัศมีที่คล้ายคลึงกัน และทั้งหมดล้วนเป็นวัสดุล้ำค่าดั้งเดิมที่หาได้ยาก

ชายชราในชุดคลุมสีขาวจิบชาและหัวเราะเบาๆ

“ดูเหมือนว่าคุณจะสะสมไว้เยอะทีเดียวนะ” สัตว์ร้ายตี้ติงกล่าวด้วยน้ำเสียงประจบประแจงเล็กน้อย

สิ่งเล็กน้อยเช่นนี้ไม่ควรค่าแก่การใส่ใจของผู้ใหญ่ มันเป็นผลลัพธ์ของการสะสมมานับไม่ถ้วนปี สมบัติล้ำค่าดั้งเดิมนั้นหาได้ยากยิ่ง

เขารวบรวมพวกมันทีละชิ้น การหาพวกมันเจอถือว่าดีมากแล้ว ผู้เฒ่าในชุดขาวกล่าว

บอกมาสิ เจ้าอยากสร้างอาวุธเวทมนตร์แบบไหน?

จงฟังเสียงของสัตว์ป่า:

สิ่งประดิษฐ์วิเศษที่ผู้ใหญ่สร้างขึ้นสำหรับสัตว์น้อยตัวนี้สามารถช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการได้ยิน ทำให้มันได้ยินชัดเจนยิ่งขึ้น

และบรรยายฉากนั้นราวกับว่าได้เห็นด้วยตาตนเอง แต่เหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นหลายครั้ง

พวกเขาได้เผชิญหน้ากับพลังอำนาจระดับโลกบางอย่างที่สามารถหยุดยั้งเหล่าสัตว์ร้ายตัวน้อยได้ ดังนั้น…

แก่นแท้ของอสูรดิทิงอยู่ที่การได้ยิน นี่คือจิตสำนึกที่ฝังลึกอยู่ในจิตวิญญาณของมันตั้งแต่แรกเกิด คล้ายกับเจตจำนงของโลกที่จะเป็นนิรันดร์

หลักการเดียวกันนี้ใช้ได้กับสัตว์ร้ายเสมือนจริงทั้งหมดที่แสวงหาการเหนือกว่า: เมื่อการได้ยินของพวกมันถูกปิดกั้น

ปีศาจตี้ติงรู้สึกอึดอัดอย่างมาก มันอยู่ในตำแหน่งที่เหนือกว่าและมีผู้ติดตามจำนวนมากในโลกเสมือนจริง

ไม่มีอันตรายใดๆ และด้วยความแข็งแกร่งของมัน มันสามารถรับมือกับอันตรายเล็กน้อยที่สุดได้

ดังนั้น สิ่งที่มันปรารถนาคือวัตถุวิเศษที่มีความสามารถในการสังเกตทุกอาณาจักร ผู้เฒ่าในชุดขาวพยักหน้า

ตกลง ฉันจะอนุมัติคำขอของคุณ!

ชายชราในชุดคลุมสีขาวสะบัดหยดน้ำชาสองสามหยดจากถ้วยชาของเขา

ชาได้ขยายตัวอย่างฉับพลัน กลายร่างเป็นทะเลสาบ และวัตถุดิบล้ำค่าทั้งหมดก็ไหลลงสู่ทะเลสาบนั้น

วัสดุมีค่าที่เป็นของแข็งเริ่มละลายเมื่อสัมผัสกับน้ำในทะเลสาบ สร้างความประหลาดใจอย่างมากให้กับสัตว์ร้ายผู้ฟังเสียง:

วิธีการตีอาวุธสำหรับผู้ใหญ่

มันเป็นเรื่องที่น่าประหลาดใจอย่างแท้จริง ชายชราในชุดคลุมสีขาวส่ายศีรษะ

หยุดเยินยอฉันเถอะ

“ตั้งใจดูดีๆ อาจจะได้เรียนรู้บางอย่าง” สัตว์ร้ายนักฟังเริ่มตั้งใจดูอย่างเชื่อฟังทันที

หลังจากวัสดุมีค่าละลายในน้ำในทะเลสาบ คุณสมบัติของพวกมันก็ปรากฏออกมา และน้ำในทะเลสาบก็ช่วยกลั่นกรองวัสดุเหล่านั้นให้บริสุทธิ์ยิ่งขึ้น

คุณสมบัติทั้งหลายถูกชะล้างไปอย่างรวดเร็วด้วยน้ำในทะเลสาบ เหลือไว้เพียงหลักการพื้นฐานของมหาเต๋าเท่านั้น ผู้เฒ่าชุดขาวกล่าวในเวลาเดียวกันว่า:

สิ่งที่ล้ำค่าที่สุดเกี่ยวกับวัตถุดิบขุมทรัพย์ดั้งเดิมนั้น ไม่ใช่คุณสมบัติของมัน แต่เป็นต้นกำเนิดอันเป็นเอกลักษณ์ของมหาเต๋า

ลักษณะที่กล่าวอ้างนั้นเป็นเพียงปรากฏการณ์ที่เกิดจากพลังแห่งมหาเต๋า ซึ่งเชื่อมโยงกับต้นกำเนิดของมหาเต๋า

ผู้เฒ่าในชุดขาวได้ละทิ้งคุณสมบัติทั้งหมดของวัสดุล้ำค่าเหล่านั้น โดยใช้เพียงแก่นแท้ที่สำคัญที่สุดในการกลั่นกรองสิ่งประดิษฐ์ ทำให้วัสดุเหล่านั้นหลอมรวมเข้าด้วยกัน

พวกมันปะทะกันโดยไม่มีความขัดแย้งใดๆ และรวมตัวกันเป็นลูกบอลเล็กๆ อย่างรวดเร็ว หลังจากที่ลูกบอลก่อตัวสมบูรณ์แล้ว…

ชายชราในชุดคลุมสีขาวโบกมือเพียงครั้งเดียว น้ำในทะเลสาบก็ไหลทะลักเข้าไปในทรงกลม และในขณะเดียวกัน ลวดลายมากมายก็ปรากฏขึ้นบนพื้นผิวของทรงกลม

มันงดงามและประณีตอย่างยิ่ง และมีรัศมีแห่งความสง่างามแผ่ออกมาจากลูกบอล ซึ่งหมายความว่าลูกบอลนี้เป็นลูกบอลที่ไม่ธรรมดา

ชายชราผู้สวมชุดขาวโยนลูกบอลเล็กๆ ให้กับสัตว์ร้ายผู้ฟัง:

นี่คือทรงกลมแห่งสรรพสิ่ง จงถือทรงกลมนี้ไว้ในมือของคุณ

คุณสามารถเฝ้าสังเกตทุกอาณาจักรต่อไปได้ เจตจำนงของโลกไม่อาจตรวจจับคุณได้

หากวันหนึ่งโลกเกิดล่มสลาย คุณสามารถหลบซ่อนอยู่ภายในทรงกลมนี้และหนีพ้นภัยพิบัติได้

สัตว์ร้ายตกใจ:

โลกจะล่มสลายหรือไม่?

ชายชราในชุดคลุมขาวกล่าวว่า:

ตอบยากครับ ตอนนี้อะไรก็เป็นไปได้ทั้งนั้น

สายตาของผู้อาวุโสในชุดขาวกวาดมองไปทั่วหมอกที่ปั่นป่วน ตรงไปยังทิศทางที่หลินโมหยูจากไป และทันใดนั้นสัตว์อสูรตี้ติงก็ตระหนักถึงเรื่องนี้

ผู้เฒ่าชุดขาวกล่าวว่า ดูเหมือนว่าฟ้าดินจะล่มสลายหรือไม่นั้น เกี่ยวข้องกับหลินโมหยู

เมื่อพิจารณาจากจำนวนปีที่คุณรับใช้ผม ผมได้มอบสิ่งของที่ช่วยชีวิตคุณไปแล้ว ตอนนี้ จงทำตามคำสั่งของผม

ฉันจะไม่ทำร้ายคุณ แม้ว่าฟ้าดินจะถล่มลงมา คุณก็จะไม่ตาย

สัตว์ร้ายตัวนั้นคุกเข่าลงกับพื้นด้วยความเคารพในทันที สัตว์น้อยตัวนั้นย่อมเชื่อฟังคำสั่งของเจ้านายอย่างแน่นอน

ผู้เฒ่าในชุดขาวอมยิ้มเล็กน้อยด้วยความพึงพอใจอย่างยิ่งกับผลงานของสัตว์ร้ายตัวน้อย และทำตามที่สัตว์ร้ายตัวนั้นทำทุกประการ

เขาพึมพำกับตัวเองว่า:

น่าเสียดายที่พวกเขาไม่รู้ว่าตนเองมีสมบัติล้ำค่าเช่นนี้อยู่

“ฉันหวังว่าเจ้าจะเข้าใจเรื่องนี้โดยเร็วและประสบความสำเร็จในครั้งนี้” หลินโมหยูกล่าวพลางมองผ่านหมอกที่สับสนวุ่นวาย

ฉันสัมผัสได้ถึงออร่าอันทรงพลังที่แผ่วเบามาจากทิศทางของสัตว์ร้ายผู้ฟัง ฉันสงสัยว่าสัตว์ร้ายผู้ฟังกำลังทำอะไรอยู่

มันให้ความรู้สึกคล้ายกับสมบัติล้ำค่าแห่งต้นกำเนิด ดูเหมือนว่าสมบัติล้ำค่าแห่งต้นกำเนิดนั้นไม่ใช่สิ่งที่จักรพรรดิครอบครองอยู่เพียงผู้เดียว

หลินโมหยูรู้สึกได้ว่า การที่ท่านอาวุโสตี้ติงสามารถก้าวข้ามขอบเขตแห่งภาพลวงตาได้นั้น ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ

สัตว์อสูรผู้ฟังมีสถานะสูงกว่าจักรพรรดิเสียอีก มันอาศัยอยู่ในอาณาจักรวิญญาณเล็กแห่งทะเลสาบมังกร

หลังจากบินไปในทิศทางหนึ่งสักพัก พวกเขาก็มาถึงโลกที่ราชาโซลฮาร์ทเคยค้นหา ซึ่งเป็นโลกที่มีกำแพงกั้นอยู่

หลินโมหยูอยากเข้าไปข้างใน แต่กลับพบว่าตัวเองถูกปิดกั้นอยู่ข้างนอก โลกนี้ไม่อนุญาตให้ใครเข้าไปได้

หลินโมหยูพยายามสื่อสารกับราชาจิตวิญญาณ แต่ไม่ได้รับการตอบสนอง จึงตั้งใจฟังสิ่งที่ผู้อาวุโสกล่าว

ขณะนี้ Soul King น่าจะอยู่ในขั้นตอนการปฏิสนธิทางวิญญาณ ซึ่งต้องใช้เวลานานพอสมควร และยากที่จะระบุเวลาที่แน่นอนได้

“ไปกันเถอะ” หลินโมหยูโบกมือให้งูเหลือมตัวน้อยออกไป แล้วหยิบหยกชิ้นหนึ่งที่ได้รับจากสัตว์อสูรฟังเสียงออกมา

เขาเริ่มตรวจสอบข้อมูล เขาใกล้จะออกจากอาณาจักรมหาเทพทองอ่าวแล้ว

ในการค้นหาจ้าวแห่งนรก ยังมีเขตสุญญากาศระหว่างอาณาจักรวิญญาณใหญ่ ซึ่งอันตรายยิ่งกว่าเขตสุญญากาศระหว่างอาณาจักรวิญญาณเล็กเสียอีก

เขตสุญญากาศของอาณาจักรวิญญาณชั้นต่ำเกิดขึ้นจากการปะทะกันของมหาเต๋า ส่งผลให้เกิดสถานที่อันตรายหลายแห่ง ซึ่งบางแห่งเปิดให้ประชาชนทั่วไปเข้าชมได้

ดังที่เห็นได้ บางสิ่งจะปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันและยากที่จะคาดเดาได้

อย่างไรก็ตาม สำหรับหลินโมหยู ด้วยฟูกหยกน้ำแข็ง เขาสามารถแช่แข็งพลังแห่งมหาธรรมได้โดยตรง

ดังนั้น เขาจึงเพิกเฉยต่อเขตสุญญากาศระหว่างอาณาจักรวิญญาณเล็ก ๆ แต่เขาก็เพิกเฉยต่อเขตแดนระหว่างอาณาจักรวิญญาณใหญ่ด้วยเช่นกัน

แม้ว่าทั้งสองจะเป็นเขตสุญญากาศ แต่ก็แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง การชนกันของเส้นทางขนาดใหญ่มีความรุนแรงมากกว่ามากในบริเวณนั้น

รอยแยกของกาลอวกาศได้ถูกสร้างขึ้น ซึ่งทะลุผ่านอาณาจักรแห่งความจริงและโลกเสมือน และหลอมรวมสองแง่มุมของมหาเต๋า คือ หยินและหยาง เข้าด้วยกัน

มีการก่อตัวของอาณาจักรทางจิตวิญญาณทั้งที่เป็นจริงและลวงตาจำนวนเล็กน้อย ซึ่งยากที่จะแยกแยะระหว่างความจริงและความลวงตาได้

ที่นี่อันตรายอย่างยิ่ง แต่ก็เป็นสถานที่ที่หยินและหยางมาบรรจบกัน และที่ซึ่งความจริงและความลวงปะปนกันอย่างสับสนวุ่นวาย

เมื่อได้พบกับสมบัติล้ำค่า การเดินทางของหลินโมหยูจึงไม่ได้มีเพียงแค่การตามหาจ้าวแห่งนรกในแดนวิญญาณเจี้ยนมู่เท่านั้น

ในขณะเดียวกัน เขาก็จำเป็นต้องค้นหาสมบัติที่ซ่อนอยู่ภายในด้วย ส่วนเรื่องอันตรายนั้น หลินโมหยูไม่กลัว

เขาได้เลือกเส้นทางที่ยากที่สุดไปแล้ว ดังนั้นจะมีอะไรให้ต้องกลัวอีกเล่า ในขณะที่เขาก้าวผ่านอาณาจักรทางจิตวิญญาณเล็กๆ ทีละแห่ง

หลินโมหยูหยิบฟูกหยกน้ำแข็งออกมาสวมตั้งแต่แรก ด้วยฟูกนี้ เธอจึงสามารถเดินบนพื้นราบในพื้นที่ว่างเปล่าระหว่างอาณาจักรวิญญาณขนาดเล็กได้

ระหว่างทาง หลินโมหยูได้พบกับจอมราชันย์ระดับล่างจำนวนหนึ่งที่ไม่ค่อยรู้จักเลือกหน้า และเขาก็ไม่ได้ยั้งมือเลย

ด้วยการบีบคอโดยตรง ยักษ์ทั้งห้าธาตุภายใต้การควบคุมของลิตเติลเฟอโรเชียสได้แสดงพลังการต่อสู้ที่น่าทึ่ง

การสังหารราชาแห่งอาณาจักรวิญญาณน้อยนั้นไม่ใช่เรื่องยาก ข้อเสียเพียงอย่างเดียวคือยักษ์ทั้งห้าธาตุเคลื่อนที่ช้าและไม่เก่งเรื่องการไล่ล่า หากราชาแห่งอาณาจักรวิญญาณน้อยต้องการหลบหนี…

แม้แต่ยักษ์ทั้งห้าธาตุก็ยังต้านทานมันไม่ได้ แต่หลินโมหยูใช้รูปแบบพันวิถีทวีคูณดักจับมันไว้ก่อน แล้วจึงสังหารมันในที่สุด

มันจะง่ายขึ้นมาก ด้วยไพ่เด็ดสองใบนี้ หากเราเผชิญหน้ากับจ้าวแห่งเต๋าอีกครั้ง…

มันจะไม่ยุ่งยากเหมือนเมื่อก่อนแล้ว คุณสามารถฆ่าพวกมันได้โดยตรง น่าเสียดายที่ปีศาจดาบนั้นไม่สามารถโจมตีได้ตามใจชอบ

ด้วยพลังการต่อสู้ของอสูรดาบที่จำลองวิถีแห่งมหาธรรมของร่างเดิม มันน่าจะเพียงพอที่จะทัดเทียมกับปรมาจารย์วิถีองค์เดิมได้ในระยะเวลาอันสั้น กล่าวคือ…

ปีศาจดาบสามารถปะทะกับเจตจำนงของโลกได้ตั้งแต่ช่วงเริ่มต้น แต่คำเตือนจากสิ่งนั้นที่ยังคงอยู่ช่วยยับยั้งไม่ให้หลินโมหยูทำอะไรโดยไม่ยั้งคิด

พวกเขาสามารถใช้มันเป็นไพ่ตายได้เท่านั้น ในที่สุดทั้งสองก็มาถึงขอบเขตของมหาเทพแห่งอ่าวทองคำ

รอยแตกขนาดมหึมาปรากฏขึ้นตรงหน้า

บทที่ 3734 การกลับชาติมาเกิด

มันทอดยาวสุดลูกหูลูกตา

เหวอสูรกายอันลึกล้ำ ที่มีขอบเขตอันมองไม่เห็น ปรากฏอยู่เบื้องหน้าเราดุจรอยแผลเป็นจากความว่างเปล่า

มันใหญ่กว่าที่ฉันเคยเห็นมามาก มีเหวอสูรกายอยู่มากมาย แต่โดยรวมแล้ว…

ทุกอาณาจักรวิญญาณยิ่งใหญ่จะมีหุบเหวสัตว์อสูรหลัก ซึ่งตั้งอยู่ในเขตสุญญากาศนอกอาณาจักรวิญญาณยิ่งใหญ่ หุบเหวสัตว์อสูรหลักนั้นมีขนาดใหญ่มาก

มันกว้างใหญ่ไพศาลไร้ขอบเขต สามารถแผ่ขยายไปถึงครึ่งหนึ่งของมหาแดนวิญญาณ และภายในมหาแดนวิญญาณนั้นก็คือเหวอสูร

สิ่งเหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของสาขาต่างๆ และสาขาส่วนใหญ่เหล่านั้นจะปรากฏในเขตสุญญากาศระหว่างอาณาจักรวิญญาณขนาดเล็ก

บางครั้งพวกมันก็จะปรากฏตัวในแดนวิญญาณชั้นต่ำ ก่อนหน้านี้ หลินโมหยูขาดความรู้เกี่ยวกับเหวอสูร เขาเรียนรู้เรื่องนี้จากราชาแห่งหัวใจวิญญาณเท่านั้น

แม้แต่ราชาแห่งหัวใจวิญญาณ ผู้ซึ่งมีชีวิตอยู่มานานนับไม่ถ้วน ก็ยังไม่เข้าใจเรื่องนี้อย่างถ่องแท้ จนกระทั่งได้รับข้อมูลจากสัตว์อสูรผู้ฟังเสียงได้บอกเล่าไว้

ตอนนั้นเองฉันจึงตระหนักว่าเหวอสูรกายมีอยู่จริงในลักษณะนี้: สมบัติดั้งเดิมทั้งเก้าได้แบ่งอาณาจักรแห่งความว่างเปล่าออกเป็นเก้าภูมิภาค

อาณาจักรวิญญาณอันยิ่งใหญ่ทั้งเก้าได้ถือกำเนิดขึ้น โดยแต่ละอาณาจักรมีเหวอสูรกายเป็นของตนเอง ดังที่เราได้เห็นด้วยตาตนเองแล้วในตอนนี้

หลินโมหยูค้นพบว่าเหวอสูรและเส้นพลังวิญญาณในทวีปต้นกำเนิดมีความคล้ายคลึงกันอยู่บ้าง แม้ว่าจะมีขนาดใหญ่กว่าเส้นพลังวิญญาณต้นกำเนิดมาก โดยทอดยาวไปหลายร้อยล้านไมล์

งูเหลือมตัวน้อยกระซิบว่า “มีเยอะจนนับไม่ถ้วน”

เจ้าของ.

เราควรทำอย่างไรดี?

หลินโมกล่าวว่า:

ไม่ต้องรีบร้อน

เขาสามารถรอได้ ตอนนี้เหวอสูรกายกำลังรออยู่ข้างหน้า เขาจำเป็นต้องออกจากอาณาเขตมหาเทพทองคำ

คุณสามารถเลือกที่จะข้ามเหวอสูร หรือรอให้มันหายไปเองก็ได้ เหวอสูรไม่ได้อยู่ประจำที่ใดที่หนึ่ง

มันจะเร่ร่อนไปตามขอบของมหาแดนวิญญาณ สิ่งที่ดูเหมือนรอยแผลเป็นในแดนว่างเปล่านี้ จะเปลี่ยนแปลงตำแหน่งอยู่ตลอดเวลา

ในทำนองเดียวกัน มหาแดนวิญญาณก็กำลังเคลื่อนไหวเช่นกัน แต่ทิศทางการเคลื่อนไหวนั้นยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด

อาณาจักรทางจิตวิญญาณอันยิ่งใหญ่ต่างๆ บางครั้งก็เข้าใกล้กัน บางครั้งก็แยกจากกัน วันนี้เราจะก้าวไปในทิศทางนั้น

การผ่านเข้าไปในสุญญากาศอาจนำไปสู่แดนวิญญาณอันยิ่งใหญ่แห่งเจี้ยนมู่ และเราอาจได้เดินทางมาในทิศทางนี้อีกครั้งในสักวันหนึ่ง

การผ่านเข้าไปในสุญญากาศ อาจไม่ได้หมายความว่าจะไปถึงอาณาจักรวิญญาณเจี้ยนมู่ได้เสมอไป แต่ไม่ว่าเราจะเคลื่อนไหวอย่างไร…

แดนอสูรกายนั้นรักษาระยะห่างจากแดนมหาเทพมาโดยตลอด ไม่ไกลหรือใกล้เกินไป และพื้นที่ว่างระหว่างสองแดนนั้นค่อนข้างกว้างใหญ่