เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #3001มาตรา 3001

#3001มาตรา 3001

บทที่ 3001

เงาหมัดพุ่งขึ้นเป็นพัน เป็นหมื่น ในชั่วพริบตา โลกก็เต็มไปด้วยเงาหมัด แม้ว่าจะไม่มีอาวุธวิเศษก็ตาม

แต่หมัดนี้ทรงพลังยิ่งกว่าอาวุธเวทมนตร์เสียอีก ด้วยหมัดเดียว เหล่าปรมาจารย์แห่งเต๋าทั้งสามก็ถูกเหวี่ยงกระเด็นออกจากทวีปต้นกำเนิดไป

แม้แต่วิถีแห่งธรรมของพวกเขาเองก็แตกสลาย และพวกเขาก็ถูกผลักดันกลับไปยังสนามรบ ที่ซึ่งผู้บัญชาการกองทัพเข้ายึดครองกองทัพนักขี่มังกร

เมื่อการล้อมเสร็จสมบูรณ์แล้ว ไม่มีใครในกลุ่มผู้ใต้บังคับบัญชาของเจ้าแห่งเต๋าหนีรอดไปได้อย่างปลอดภัย

พวกเขาทั้งหมดล่มสลายภายใต้หมัดเดียวนี้ ร่างกายและจิตวิญญาณของพวกเขาสลายหายไป แม้ว่าจะฝึกฝนมานับไม่ถ้วนปีก็ตาม

พวกผู้ฝึกฝนระดับมหาเต๋าตายกันง่ายดายเหลือเกิน! นี่มันเป็นกลวิธีแบบไหนกัน?!

รูปแบบการจัดทัพแบบไหนกันที่ทรงพลังขนาดนี้? แม้แต่ปรมาจารย์แห่งการจัดทัพก็ยังทำไม่ได้ นี่ต้องเป็นฝีมือของหลินโมหยูแน่ๆ

นั่นเป็นเพราะรูปแบบการจัดทัพที่เขาวางไว้ ไม่น่าแปลกใจเลยที่เขาไม่กังวลเกี่ยวกับเมืองหยูเต๋าเลยสักนิด ในเมื่อมีรูปแบบการจัดทัพเช่นนี้คอยปกป้องอยู่

ใครไปก็ต้องตาย หลินโมหยูเป็นปีศาจหรือเปล่า?

ทำไมเขาถึงแข็งแกร่งขนาดนี้?

เขาไม่ใช่ปีศาจ เขาเป็นอัจฉริยะ อัจฉริยะอย่างแท้จริง!

บทที่ 3852 ประตูแห่งนรกเปิดออก

ความแข็งแกร่งของหลินโมหยูนั้นเกินความคาดหมายของทุกคน แม้แต่ในสายตาของบุคคลผู้ทรงอำนาจแห่งวิถีสวรรค์ชั้นนอกก็ตาม

พลังของหลินโมหยูนั้นเหนือเหตุผลอย่างมาก และหลินโมหยูไม่สนใจว่าคนอื่นจะพูดอะไร

ไม่มีใครสามารถตัดสินได้ว่าเขาแข็งแกร่งหรือไม่ เขามองไปยังความว่างเปล่าด้วยสายตาเย็นชา

เจ้าแห่งนรก เจ้าจะซ่อนตัวอยู่นานแค่ไหนกัน?!

พันธมิตรนรกทั้งหมดถูกระดมพล

มีเพียงผู้นำของพวกเขาเท่านั้นที่หายไป เขาซ่อนตัวอยู่ในความว่างเปล่า หลอกลวงทุกคนอยู่

แต่สิ่งนั้นหลอกหลินโมหยูไม่ได้ เพราะภายใต้ดวงตาแห่งความตาย ไม่มีใครสามารถซ่อนรูปร่างของตนได้

เมื่อเหลือเพียงไม่กี่คน ความว่างเปล่าก็พลันกลายเป็นสีแดงฉาน และเสียงคร่ำครวญและกรีดร้องไม่รู้จบก็แทรกซึมเข้าไปในจิตวิญญาณ

เสียงนั้นช่างน่าคลื่นไส้ เหล่าผู้บำเพ็ญเพียรที่ได้ยินเสียงเช่นนั้นต่างรู้สึกขนลุกไปทั้งตัว

ร่างกายของเขาอ่อนแรง ไร้เรี่ยวแรง ร่างกายแดงก่ำ

ดินแดนอันอันตรายค่อยๆ ปรากฏขึ้น ราวกับว่านรกได้ลงมาสู่โลก ก่อให้เกิดความหวาดกลัวและสยองขวัญ

เสียงหัวเราะอันน่าขนลุกดังก้องมาจากความว่างเปล่า:

ไม่คาดคิด

คุณค้นพบความจริงแล้ว!

หลินโมหยูหัวเราะเบาๆ:

งั้นแสดงว่าคุณได้รับสืบทอดวิถีแห่งเจ้าแห่งนรกมาจริงๆ สินะ

จอมมารแสร้งทำเป็นตายและหลบหนีไปได้ วิถีแห่งมหาธรรมของเขาล่มสลาย และเขาก็กลับคืนสู่โลกอีกครั้ง

เป็นเรื่องปกติที่เขาจะมีผู้สืบทอด และมีเพียงเศษเสี้ยวเล็กน้อยของนรกที่กระจัดกระจายไปในสมัยนั้นเท่านั้นที่เข้าไปในทวีปต้นกำเนิด

ส่วนใหญ่อยู่ในถนนสวรรค์ชั้นนอก ที่ซึ่งบางคนได้รับมรดกจากเจ้าแห่งนรกและรวบรวมเศษเสี้ยวของนรกไว้

คุณจะพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็ว และทุกอย่างดูเหมือนจะเข้าที่เข้าทางในช่วงเวลานี้

เจตจำนงของโลกหลับใหลอยู่ และไม่มีใครสนใจเขา แม้ว่าเขาจะมาจากเศษซากของนรกก็ตาม

เป็นเรื่องปกติที่จะได้รับข้อมูลบางอย่างที่จอมมารทิ้งไว้ แต่หลินโมหยูคิดเช่นนั้น

เจ้าแห่งนรกคงไม่โง่ขนาดทิ้งข้อมูลที่ไม่ควรมีอยู่หรอก แต่ใครจะรู้ล่ะ?

สิ่งที่ไม่สามารถคาดเดาได้มากที่สุดในโลกคือหัวใจของมนุษย์ อดีตจ้าวแห่งนรกได้กลายเป็นจ้าวแห่งอีกโลกหนึ่งหลังจากหัวใจแห่งเต๋าของเขาแตกสลาย

“มาดูกันว่าเจ้าแห่งนรกคนใหม่นี้จะกล้าแค่ไหน” หลินโมหยูคิดในใจ

ในขณะเดียวกัน เขาก็พูดเสียงดังว่า:

“ข้าสงสัยว่าเจ้าจะได้รับพลังของจอมนรกมามากแค่ไหนแล้ว” จอมนรกหัวเราะเยาะอย่างเย็นชา

เขาตายแล้ว บัดนี้ข้าคือเจ้าแห่งนรก และนรกจะกลืนกินเจ้า

ขณะที่พวกเขากำลังพูดคุยกัน นรกก็ขยายตัวครอบคลุมพื้นที่กว้างใหญ่

เหล่าแม่ทัพโครงกระดูกนับล้านถูกส่งลงนรก และเหล่าวิญญาณชั่วร้ายจากนรกก็พุ่งออกมาปะทะกับเหล่าแม่ทัพโครงกระดูกเหล่านั้น

วิญญานชั่วร้ายของเขานั้นแตกต่างจากวิญญานในนรกแห่งกระดูก มันดุร้ายกว่ามาก

แต่มันก็ขาดบางสิ่งไป ทำให้มันดูเหมือนสัตว์ร้ายที่ดุร้ายยิ่งกว่า หลินโมหยูสามารถบอกความแตกต่างได้เพียงแค่เหลือบมอง

จิตใจที่ชั่วร้ายของตนเองสามารถกลืนกินทุกสิ่งได้ เช่นเดียวกับจิตใจที่ชั่วร้ายของผู้อื่น

เห็นได้ชัดว่ามันไม่มีความสามารถนั้น อย่างมากที่สุด มันทำได้แค่บดขยี้สิ่งของ ไม่สามารถกลืนกินเข้าไปทั้งชิ้นได้

เมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว นรกโครงกระดูกของเขานั้นทรงพลังกว่ามาก และเจ้าแห่งนรกผู้ลึกลับก็ได้ปรากฏตัวขึ้นแล้ว

เหล่าผู้ฝึกฝนพลังปราณระดับมหาเต๋าทั้งหมดต่างถอยร่นไปพร้อมๆ กัน โดยรักษาระยะห่างและไม่กล้าเข้าใกล้

ปรากฏว่าเขาคือเจ้าแห่งนรกคนใหม่ ผู้สืบทอดเส้นทางจากเจ้าแห่งนรกคนก่อน ไม่น่าแปลกใจเลยที่มันถูกเรียกว่าพันธมิตรนรก

เรื่องจริงก็เป็นแบบนั้นแหละ อดีตเจ้าแห่งนรกนั้นเผด็จการ โหดเหี้ยม และไม่มีใครเอาชนะได้ ฉันสงสัยว่าผู้สืบทอดตำแหน่งของเขาเป็นอย่างไรบ้าง

ดูแข็งแกร่งมากทีเดียว มิเช่นนั้นเหล่าจ้าวแห่งเต๋าในพันธมิตรนรกคงไม่ยอมเชื่อฟังขนาดนี้หลังจากผ่านไปหลายล้านปีแล้ว

ตำนานของจ้าวแห่งนรกยังคงอยู่ และผู้คนยังคงหวาดกลัวเขาอยู่ เพราะครั้งหนึ่งเขาเคยเป็นสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุดในทวีปต้นกำเนิด

เขาถึงขั้นบังคับหลอมมังกรบรรพบุรุษไท่หยิน ทำให้มังกรบรรพบุรุษไท่หยางหวาดกลัวและหนีไปไกล ส่งผลให้เขามีชื่อเสียงที่น่าเกรงขาม

เขาเป็นคนดี และตอนนี้ผู้สืบทอดตำแหน่งของเขาจะแย่แค่ไหนกันเชียว?

นรกได้แผ่ขยายลงมา กลืนกินเหล่าแม่ทัพโครงกระดูกนับไม่ถ้วน และมีประตูขนาดมหึมาสู่นรกตั้งอยู่ภายในนั้น

จ้าวแห่งนรกยืนอยู่บนยอดประตู ท่าทางของเขานั้นคล้ายคลึงกับจ้าวแห่งนรกในตำนานอย่างน่าประหลาดใจ

นรกยังคงขยายตัวอย่างต่อเนื่อง ดูเหมือนว่าจะคุกคามที่จะกลืนกินสนามรบทั้งหมด น่าเสียดาย

มันอาจทำให้คนอื่นหวาดกลัว แต่ไม่อาจทำให้หลินโมหยูหวาดกลัวได้ เพราะประตูสู่นรกนี้อยู่ในสายตาของเขาแล้ว

มันไร้สาระสิ้นดี ไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง และถนนนรกก็เช่นกัน

เขามีวิธีมากมายนับไม่ถ้วนที่จะสังหารคู่ต่อสู้ แต่เนื่องจากนรกได้ปรากฏขึ้นแล้ว เขาจึงไม่สามารถใช้วิธีเหล่านั้นได้อย่างสิ้นเปลือง

หลินโมหยูชี้นิ้วไป และมิติก็บิดเบี้ยวอย่างรุนแรง เผยให้เห็นนรกแห่งกระดูก

นรกทั้งสองปะทะกันด้วยเสียงคำรามดังกึกก้อง พลังอันน่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายไปทุกทิศทาง พร้อมกับเสียงคร่ำครวญ

คุกดำได้ผุดขึ้นมาและพุ่งเข้าใส่เจ้าแห่งนรกโดยตรง เป็นเวลากว่าพันปีแล้วที่นรกกระดูกเป็นด้านมืดของโลกอันกว้างใหญ่ไพศาล

มันกลายเป็นสถานที่ที่สิ่งมีชีวิตไปหลังจากตายแล้ว อาจดูเหมือนว่ามันไม่ได้กลืนกินอะไรเลย แต่ในความเป็นจริงแล้วมันถูกกลืนกินอยู่ตลอดเวลา

พวกเขากินทุกนาทีและทุกวินาที และพวกเขาไม่ได้กินบุคคลผู้ทรงอิทธิพลหรือสมบัติล้ำค่าอีกต่อไปแล้ว

แท้จริงแล้ว มันคือพลังงานดั้งเดิมของสิ่งมีชีวิต และผลของมันไม่ได้ด้อยไปกว่าสมบัติทางธรรมชาติที่หายากและล้ำค่าเลยแม้แต่น้อย

เมื่อจำนวนสิ่งมีชีวิตในโลกอันกว้างใหญ่เพิ่มมากขึ้น ปริมาณอาหารที่นรกโครงกระดูกบริโภคก็เพิ่มขึ้นทุกวัน และพลังของมันก็เติบโตขึ้นเรื่อยๆ

นรกแห่งกระดูกในปัจจุบันนั้นทรงพลังยิ่งกว่าหลินโมหยูเสียอีก และมันยังสามารถกลืนกินจ้าวแห่งเต๋าได้อีกด้วย

นรกทั้งสองปะทะกัน และเหล่าวิญญาณชั่วร้ายภายในได้ต่อสู้กันอย่างดุเดือด จากนั้นคุกดำก็เผชิญหน้าโดยตรงกับเจ้าแห่งนรก

ด้วยลมหายใจและเสียงคำรามของมัน คุณจะหนีพ้นนรกได้อย่างไร?

ในที่สุดน้ำเสียงของหัวหน้าพันธมิตรนรกก็เริ่มแฝงไปด้วยความตื่นตระหนกเล็กน้อย และหลินโมหยูก็หัวเราะเยาะอย่างเย็นชา:

ดูเหมือนว่าการสอบสวนของคุณเกี่ยวกับตัวฉันยังไม่เพียงพอ

จ้าวแห่งนรกคำรามและระดมยิงอย่างหนักจากถนนนรกอันยิ่งใหญ่

คุกดำอ้าปากกว้างมหึมา กลืนกินท้องฟ้าและผืนดิน ดูดซับการโจมตีทั้งหมด

บรรพบุรุษของมันได้รับการขัดเกลาโดยเจ้าแห่งนรก และอาจกล่าวได้ว่ามันเป็นส่วนหนึ่งของนรก มันยังคงรักษาพลังนั้นไว้จนถึงทุกวันนี้

มันเพิกเฉยต่อการโจมตีจากนรกอย่างสิ้นเชิง และดอกลิลลี่แมงมุมก็พลิ้วไหวไปตามสายลม

โลกเบื้องหลังมหาเต๋าได้สว่างไสวขึ้น และทุกคนที่อยู่ในมหาเต๋าต่างรู้สึกว่าร่างกายของตนทรุดโทรมลงและพลังอำนาจลดลงอย่างมาก

ดอกลิลลี่แมงมุมแดงเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของนรก ปัจจุบันพบได้ในนรกแห่งกระดูก แต่ไม่พบในนรกของเจ้าแห่งนรก

ถ้าพูดถึงความสมจริงแล้ว “นรกโครงกระดูก” ของหลินโมหยูคือของจริง เพราะพลังของผู้นำพันธมิตรนรกนั้นถูกโจมตีจากคุกดำจนพ่ายแพ้ไปอย่างชัดเจน

ด้วยความผิดหวังที่การโจมตีของตนล้มเหลว เจ้าแห่งนรกจึงรีบไปยังประตูแห่งนรก

มือขนาดใหญ่ตบลงมาอย่างแรง:

เปิด!

ประตูแห่งนรกคำรามเปิดออก

ประตูสู่ขุมนรกนี้ไม่ใช่ประตูเดียวกับเมื่อก่อน อดีตเจ้าแห่งขุมนรกไม่เคยเปิดประตูสู่ขุมนรกเลยจนกระทั่งถึงวาระสุดท้ายของเขา

เพราะเขารู้ว่าการเปิดมันออกนั้นไร้ประโยชน์ และสิ่งที่ตายไปนั้นเป็นเพียงร่างโคลนที่วิวัฒนาการมาจากศิลาสวรรค์

ในเวลานั้น เขาคิดแต่เพียงว่าจะหลุดพ้นจากอำนาจของโลกให้เร็วที่สุด โดยเชื่อว่ายิ่งตายเร็วเท่าไหร่ ก็ยิ่งได้เกิดใหม่เร็วเท่านั้น แต่เจ้าแห่งนรกผู้นี้ไม่สนใจเรื่องเหล่านั้นเลย

ประตูแห่งนรกเปิดออกทันที และจากด้านหลังประตูนั้น ลาวาจากนรกอันไร้ที่สิ้นสุดก็พุ่งออกมา

พลังแห่งมหาเต๋าแห่งนรกพลุ่งพล่านออกมาจากประตูแห่งนรก มหาเต๋าแห่งนรกคือมหาเต๋าดั้งเดิม และเบื้องหลังประตูแห่งนรกนั้นคือพลังที่แท้จริงของมหาเต๋าดั้งเดิม

หลินโมหยู นี่เป็นครั้งแรกที่ข้า ผู้นำพันธมิตร ได้เปิดประตูนรก เจ้าได้รับอนุญาตให้มองประตูนรกเป็นครั้งสุดท้ายก่อนตาย

“ถือว่าตัวเองโชคดีแล้ว!” เขากล่าวอย่างมั่นใจในประตูแห่งนรก ราวกับเชื่อว่าประตูแห่งนรกจะสังหารหลินโมหยูได้อย่างแน่นอน

พลังแห่งเส้นทางนรกนั้นรุนแรงอย่างเหลือเชื่อ พุ่งออกมาจากด้านหลังประตูแห่งนรกและทำลายคุกดำอย่างรุนแรง

ถนนสวรรค์เป็นสีแดงฉานเข้ม ซึ่งมีอสูรกายดุร้ายน่าสะพรึงกลัวผุดขึ้นมาจากนรก แต่ละตัวล้วนมีพลังมหาศาล

เหล่าอสูรกายจากนรกนั้นไม่ได้อ่อนแอไปกว่าแม่ทัพเทพโครงกระดูกเลย พวกมันมีจำนวนเพิ่มมากขึ้นและอัดแน่นกันอยู่

เจ้าแห่งนรกยืนอยู่ที่ประตู แม้ว่าคุณจะมีหุ่นเชิดมากมายเพียงใด คุณก็ยังคงอยู่ในนรกอยู่ดี

สัตว์ร้ายที่ดุร้ายเหล่านี้มีจำนวนมากมายนับไม่ถ้วนและไม่สามารถกำจัดให้หมดได้ ในที่สุดคุณก็จะอ่อนแรงลงและถูกฆ่าตาย

หลินโมหยูมองไปยังเจ้าแห่งนรก:

คุณรู้ไหม เขาเคยเป็นเจ้าแห่งนรกมาก่อน

ทำไมประตูแห่งนรกจึงเปิดเพียงครั้งเดียว?

เจ้าแห่งนรกพ่นลมหายใจอย่างเย็นชา:

ด้วยอำนาจของเขา

“ไม่จำเป็นต้องใช้ประตูแห่งนรกหรอก” หลินโมหยูส่ายหัว

เพราะเขาไม่ต้องการก่อให้เกิดการต่อสู้เพื่อแย่งชิงอำนาจสูงสุด

ทันทีที่คำพูดออกจากปาก เสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งก็ดังสนั่นมาจากหลังประตูแห่งนรก:

ในที่สุดก็มีคนเปิดประตูนรกอีกแล้ว

เส้นทางสู่ขุมนรกของฉันกำลังจะเสร็จสมบูรณ์แล้ว!

บทที่ 3853 อ่อนแอเหลือเกิน อ่อนแอเกินไป!

หลินโมหยูนึกถึงอดีตจ้าวแห่งนรก

ท่านลอร์ดแห่งดินแดนอีกฟากหนึ่งในปัจจุบันเคยกล่าวบางสิ่งบางอย่างที่ผมเคยถามท่านในตอนนั้น

ก่อนที่เขาจะหลอมรวมเข้ากับประตูนั้น เขาได้ค้นพบคำตอบของสิ่งที่อยู่เบื้องหลังประตูแห่งนรก

โดยสรุปแล้ว สามารถกล่าวได้ด้วยคำสี่คำ:

มหาเต๋าปะทะมหาเต๋าแห่งนรก

นี่คือถนนสายดั้งเดิม และยังเป็นถนนแห่งการฉายภาพ ยิ่งไปกว่านั้น มันยังเป็นถนนที่พิเศษมากอีกด้วย

เส้นทางสู่ความเป็นใหญ่ของเขาไม่จำเป็นต้องค้นหาโลกหรือปรมาจารย์แห่งเต๋าใดๆ เพียงแค่เปิดประตูแห่งนรกเท่านั้น

จากนั้นจึงสามารถเข้าสู่การต่อสู้เพื่อมหาเต๋าได้ ตลอดประวัติศาสตร์ของสวรรค์และโลก มีผู้คนมากมายที่เปิดประตูสู่นรก

การต่อสู้ครั้งยิ่งใหญ่ครั้งแล้วครั้งเล่าได้เกิดขึ้น และแล้วสิ่งมีชีวิตทรงพลังตนหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้น เหนือกว่าเหล่าจ้าวแห่งเต๋าแห่งนรกส่วนใหญ่

ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งมีชีวิตนั้นก็ไม่ได้ห่างไกลจากเจ้าแห่งเต๋าที่แท้จริงแห่งนรกมากนัก

ดังนั้น หลังจากเปิดประตูแห่งนรกครั้งหนึ่งแล้ว เจ้าแห่งนรกจึงละทิ้งความคิดที่จะแข่งขันเพื่อชิงความเป็นใหญ่ และสร้างเส้นทางใหม่ให้กับตนเอง

เขากลายเป็นผู้ปกครองโลก แต่แล้วก็เผชิญกับเจตจำนงของโลกและต้องยอมแพ้อีกครั้ง