เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #318มาตรา 318

#318มาตรา 318

บทที่ 318

ค่าพลังวิญญาณนี้สูงกว่าค่าพลังวิญญาณของจอมเวทเลเวล 40 แล้ว

เคอลิน โมหยู มีเลเวลเพียง 35 และยังไม่สำเร็จการเลื่อนขั้นอาชีพครั้งที่สอง ดังนั้นค่าสถานะของเธอจึงยังไม่ได้รับการพัฒนา

ไป่ อี้หยวนหัวเราะอย่างสนุกสนาน “จิตวิญญาณที่สูงส่งนั้นดี ยิ่งคุณก้าวข้ามขีดจำกัดได้มากเท่าไหร่ โอกาสในการก้าวหน้าในอาชีพก็ยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น แม้ว่าคุณจะไม่พบอาณาจักรลับที่พระเจ้าเลือก หรือได้รับพลังศักดิ์สิทธิ์ก็ตาม ด้วยจิตวิญญาณของคุณในตอนนี้ การก้าวหน้าในอาชีพเป็นเรื่องแน่นอน”

“บอกมาสิ ว่าคุณฆ่าเทพมังกรดินได้ยังไง และได้อะไรมาบ้าง หมอนั่นไม่ใช่คนที่จะจัดการได้ง่ายๆ นะ”

หลินโมหยูเล่าถึงวิธีที่เธอรับมือกับเทพมังกรแห่งดิน และยังกล่าวถึงปีศาจสาวตัวน้อยที่จงใจล่อลวงเธอไปที่นั่นด้วย

แม้กระทั่งตอนนี้ หลินโมหยูยังกล่าวว่าดูเหมือนปีศาจจะฝังออร่าไว้บนตัวเขา แต่เขากลับไม่ทันสังเกต

เมื่อได้ยินเช่นนั้น สัตว์อัญเชิญของโมซิงไห่ก็เปล่งแสงสีขาวศักดิ์สิทธิ์ออกมาห่อหุ้มหลินโมหยูไว้

ด้วยเสียงฟู่ กลุ่มหมอกสีดำบางๆ พุ่งออกมาจากร่างของหลินโมหยูแล้วสลายไปในแสงศักดิ์สิทธิ์

หลินโมหยูกล่าวขอบคุณโมซิงไห่ด้วยความจริงใจว่า “ขอบคุณครับ ท่านผู้อาวุโสโม”

โมซิงไห่ส่ายมือ “เล่าต่อสิ เทพมังกรผู้สัมผัสพื้นดินได้ทิ้งอะไรไว้บ้าง?”

เขามีความแค้นฝังลึกต่อเทพมังกรแห่งโลก และเขาต้องพ่ายแพ้อย่างน่าอับอายในศึกครั้งนั้น

“ส่วนใหญ่ประกอบด้วยอัญมณีที่มีพิษร้ายแรงและผลึกที่มีพิษร้ายแรง”

หลินโมหยูอธิบายถึงผลกระทบของสิ่งของทั้งสองอย่าง

โมซิงไห่กล่าวด้วยเสียงเบาว่า “เมื่อเทียบกับแม่แมลงกลืนกินวิญญาณแล้ว เทพมังกรสัมผัสโลกนั้นอ่อนแอกว่าอย่างเห็นได้ชัด”

ไป่ อี้หยวนส่ายหัว “ยากที่จะบอกได้ เพราะมีวิชาที่เรียกว่า แหวนดาวพิษ วิชาพิษนั้นหายากมาก แม้แต่เพียงไม่กี่คนในหมู่มนุษย์ทั้งเผ่าพันธุ์ก็ยังหาไม่เจอ”

“จริงอยู่ ทักษะประเภทพิษนั้นค่อนข้างหายาก”

คราวนี้พวกเขาไม่ตกใจมากนัก อย่างน้อยก็ไม่มากเท่าครั้งก่อน

หลินโมหยูเล่าต่อว่า ต่อมาเขาได้พบกับโมหยุน และในเวลาเดียวกันก็ทำการหลอมรวมอักขระดั้งเดิมเสร็จสมบูรณ์

ในขณะที่การหลอมรวมกำลังจะเสร็จสมบูรณ์ เหล่าปีศาจก็โจมตีเขาอีกครั้ง

เหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องทำให้แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญระดับเทพอย่างไป่ อี้หยวน ยังต้องตกตะลึงจนพูดไม่ออก

โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากได้ยินว่าโมหยุนก็ได้รับอักขระดั้งเดิมมาแล้วเช่นกัน

โมซิงไห่ตกใจมากจนอ้าปากค้าง เขาถือถ้วยชาอยู่ในมือ แต่ก็ไม่ได้ดื่มหรือวางลง

แม้แต่เมิ่งอันเหวินผู้ซึ่งปกติแล้วเป็นคนสุขุมเยือกเย็น ก็อดไม่ได้ที่จะเบิกตาขึ้น

ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนเลยว่า หลินโมหยู จะได้พบเจอกับเรื่องราวมากมายขนาดนี้ภายในเวลาเพียงสองเดือนเศษ

สิ่งใดสิ่งหนึ่งในนั้นก็สามารถทำให้ผู้คนตกใจได้เป็นเวลานาน

พวกเขารวมกันแล้วสร้างความหวาดกลัวให้กับแม้แต่ผู้ทรงอำนาจระดับเทพเหล่านั้น

“ต่อมา เราทั้งสองได้เข้าไปในดินแดนแห่งผู้ถูกเลือกด้วยกัน และได้รับพลังศักดิ์สิทธิ์”

“จากนั้นผมก็ได้เจอกับนักสะสมระดับปรมาจารย์ และเราก็ไปลงดันเจี้ยน 【แก่นโลก】 ด้วยกันสองสามครั้ง ผมได้แก่นโลกและอัญมณีโลกมาจากที่นั่น”

ขณะที่หลินโมหยูพูด เธอก็หยิบหัวใจแห่งแผ่นดินและอัญมณีแห่งแผ่นดินออกมา

มี Earth Heart ทั้งหมด 10 ชิ้น และ Earth Gem อีก 2 ชิ้น

หลินโมหยูเก็บไว้สองชิ้นสำหรับตัวเอง และอีกสองชิ้นให้ชิซิงอัน

ดวงตาของเมิ่งอันเหวินเป็นประกาย และด้วยท่าทางที่ไม่ตั้งใจ หัวใจแห่งโลกก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

หลังจากสังเกตอย่างถี่ถ้วน เมิ่งอันเหวินถอนหายใจ “ด้วยสิ่งเหล่านี้ เป็นไปได้ว่าเผ่าพันธุ์มนุษย์จะให้กำเนิดอัศวินแห่งโลกอีกครั้ง”

ไม่แน่นอน 100% แต่ก็มีความเป็นไปได้

เมิ่งอันเหวินเป็นคนระมัดระวังมาก เขาจะไม่แน่ใจ 100% เกี่ยวกับสิ่งใดก็ตามที่ยังไม่เกิดขึ้น

ไป่ อี้หยวนเองก็รู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อยในขณะนั้น “นานมากแล้วที่เผ่าพันธุ์มนุษย์ไม่ได้สร้างอัศวินแห่งดินขึ้นมาอีกเลย”

หลินโมหยูกล่าวว่า “ข้าเก็บหัวใจแห่งโลกไว้สองชิ้นและอัญมณีแห่งโลกอีกสองชิ้น ข้ามีเพื่อนคนหนึ่งที่เป็นพาลาดิน และข้าอยากจะมอบสิ่งเหล่านี้ให้เขาเมื่อเขาเปลี่ยนอาชีพ”

ไป่ อี้หยวนตบหน้าอกตัวเองแล้วพูดว่า “ไม่มีปัญหา เมื่อเพื่อนของคุณต้องการเปลี่ยนงาน ให้มาที่เมืองเซี่ยจิง ฉันจะช่วยเขาเรื่องการเปลี่ยนงานและรับประกันว่าจะเพิ่มโอกาสในการก้าวหน้าในอาชีพการงานให้มากที่สุด”

“ขอบคุณค่ะ คุณครู”

เมิ่งอันเหวินเก็บหัวใจแห่งโลกและอัญมณีแห่งโลกไว้ “หลินหนุ่ม เจ้าได้ทำคุณประโยชน์อย่างใหญ่หลวงแก่มวลมนุษย์ในครั้งนี้ ข้าจะตอบแทนเจ้าอย่างดีในภายหลัง”

หลินโมหยูรีบตอบว่า “นี่คือสิ่งที่ฉันควรทำ”

“ต่อมา ราชาปีศาจเพลิงต้องการฆ่าข้า จึงส่งปีศาจมายาแห่งห้วงเหวออกมา”

“อย่างไรก็ตาม เขาไม่ประสบความสำเร็จ”

“แล้วโมหยุนก็พบ 【วังมังกร】 ดังนั้นฉันจึงไปทำฟาร์มที่วังมังกร”

หลินโมหยูจบเรื่องราวของเธอไว้ตรงนี้แล้ว

หลินโมหยูปกปิดประสบการณ์ของเขาในพื้นที่แกนกลางและไม่ได้เอ่ยถึง 【มังกรดินโบราณ】 เลย

สัญชาตญาณบอกเขาว่าไม่จำเป็นต้องพูดอะไรเลย

นอกจากนี้ หลินโมหยูยังรู้สึกอับอายเล็กน้อยที่ถูกนกโบราณลวนไล่ล่าอย่างหนักหน่วงเช่นนี้

ตอนนี้เขาเข้าใจไป่ อี้หยวนได้อย่างแท้จริงแล้ว

โมซิงไห่ถามด้วยเสียงเบาว่า “ข้าจำได้ว่า ดันเจี้ยน 【วังมังกร】 นั้นมีการแย่งชิงกันอย่างดุเดือดเสมอ”

ไป่ อี้หยวนกล่าวว่า “มันทรงพลังมาก สมัยนั้นเรายังต้องต่อสู้ครั้งใหญ่เพื่อบุกเข้าไปเลย”

หลินโมหยูกล่าวว่า “เมื่อข้ามาถึง เผ่าทั้งสามกำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด จากนั้นข้าจึงรีบเข้าไป”

“เมื่อผมเข้าไป ทีมงานมืออาชีพจำนวนมากก็ติดตามผมเข้าไปด้วย”

“ต่อมาพวกเขาก็หยุดต่อสู้ ไม่มีใครอยู่ด้านนอกดันเจี้ยนที่ 363 เลย ทุกคนเข้าไปในดันเจี้ยนเพื่อเก็บสะสมคริสตัลมังกร”

ไป่ อี้หยวนไม่คาดคิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ แต่หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็เข้าใจ

การมาถึงของหลินโมหยูทำให้ความสมดุลของทั้งสามเผ่าพันธุ์เสียไป ส่งผลให้ทุกคนถูกส่งไปยังคุกใต้ดิน

หลินโมหยูพูดขึ้นมาอย่างกระทันหันว่า “ว่าแต่ อาจารย์ ข้าได้สังหารมังกรปีศาจดำและได้โทเค็นราชามังกรมาแล้ว ซึ่งทำให้ข้าสามารถเข้าไปในดันเจี้ยน 【วังราชามังกร】 ในมิติเบื้องล่างได้”

ไป่ อี้หยวนประหลาดใจอีกครั้ง “ใบรับรองราชาแห่งมังกร! นี่เป็นสิ่งที่หลายคนใฝ่ฝัน”

“อย่างไรก็ตาม มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ได้รับมัน ดันเจี้ยน 【วังราชาแห่งมังกร】 ตั้งอยู่ที่ชั้นล่าง คุณจะทราบรายละเอียดเมื่อไปถึงที่นั่นแล้ว ดังนั้นฉันจะไม่ลงรายละเอียดไปมากกว่านี้”

เมิ่งอันเหวินพูดตรงไปตรงมาถึงคำพูดของไป่อี้หยวนว่า “ฉันจะไม่พูดอะไรอีกแล้ว หมอนี่ไม่เคยเข้าไปใน 【วังมังกร】 เลยด้วยซ้ำ”

ไป่ อี้หยวนพูดอย่างเย็นชาว่า “ท่านเมิ่ง เรื่องนี้ไม่ตลกนะ”

เมิ่งอันเหวินหัวเราะเบาๆ แล้วพูดอย่างไม่สุภาพว่า “ถ้ากล้าก็ลองตีฉันดูสิ”

หลินโมหยูมองเพื่อนเก่าทั้งสองแล้วยิ้มพลางหยิบผลึกมังกร 200 เม็ดออกมา “อาจารย์ นี่คือผลึกมังกรที่เหลือค่ะ”

เยอะมาก!

ไป่ อี้หยวนและโม ซิงไห่ลุกขึ้นยืนอย่างกะทันหัน

ทั้งสองต่างตะลึงเมื่อเห็นกองผลึกมังกรขนาดมหึมาวางอยู่บนโต๊ะ

ไป่ อี้หยวนกระซิบว่า “เจ้าบุกโจมตี 【วังมังกร】 กี่ครั้งแล้ว? เจ้าไม่ได้บุกโจมตีถ้ำมังกรใช่ไหม?”

นึกถึงความมุ่งมั่นทุ่มเทอย่างไม่ย่อท้อของหลินโมหยูที่ใช้เวลาไปกับการฟาร์มดันเจี้ยนทรราชย์วันแล้ววันเล่าเพื่อเก็บผลไม้ทะเลทราย

ไป่ อี้หยวนเชื่อว่าหากมีเวลา เขาก็จะทำได้อย่างแน่นอน

หลินโมหยูกล่าวว่า “ส่วนใหญ่มาจากพวกปีศาจและมังกรจากห้วงลึก”

จากนั้นหลินโมหยูจึงเล่าว่าเธอได้ปิดกั้นประตูไว้ได้อย่างไร

ตอนนั้นเองที่คนอื่นๆ สังเกตเห็นว่าตราจ่าที่ติดอยู่บนไหล่ของหลินโมหยูถูกผมของเธอปิดบังไว้

ป้ายทองคำ

บทที่ 293 คุณควรออกไปก่อน คุณต้องการความสงบและเงียบสงบ

เครื่องหมายยศจ่าทอง

พันเอก และเป็นพันเอกระดับหนึ่งดาวด้วยซ้ำ

เขาได้รับเกียรติคุณทางทหาร 100,000 คะแนน และได้รับการเลื่อนยศเป็นพันเอก

เขาได้รับเกียรติคุณทางทหาร 1 ล้านคะแนน และได้รับการเลื่อนยศเป็นพันเอกระดับหนึ่งดาว

หลังจากนั้น จะมีการเพิ่มดาวหนึ่งดวงสำหรับทุกๆ หนึ่งล้านความดีความชอบทางทหาร

หลินโมหยูมีเลเวลเพียง 35 แต่เขาก้าวขึ้นเป็นพันเอกระดับหนึ่งดาวแล้ว

ลองนึกภาพดูว่ามีปีศาจและมังกรมากมายแค่ไหนที่ต้องตายด้วยน้ำมือของเขา

โม ซิงไห่ อุทานว่า “พระเจ้าช่วย! พันเอกระดับ 35 ดาว ไม่เคยมีมาก่อนในประวัติศาสตร์”

ไป่ อี้หยวนส่ายหัว “ไม่ ผมไม่เคยเห็นพันเอกระดับ 45 เลยด้วยซ้ำ ไม่ต้องพูดถึงระดับ 35”

การได้เลื่อนยศเป็นพันเอกระดับหนึ่งดาวไม่ใช่เรื่องง่ายเลย คุณต้องต่อสู้ดิ้นรนอย่างหนักเพื่อให้ได้มาซึ่งตำแหน่งนั้น

นายทหารยศพันเอกเกือบทุกคนที่มีระดับดาวสูง สามารถถือได้ว่าเป็นนักฆ่าปีศาจ

ในกองทัพ พันเอกยศหนึ่งดาวถือเป็นนายทหารยศสูงมาก

หากไม่นับเรื่องอื่นใด เมื่อหลินโมหยูตัดสินใจเข้าร่วมกองทัพ เขาจะสามารถบัญชาการทหารได้ไม่ต่ำกว่าหลายพันคน

กองทัพไม่แบ่งแยกยศตามฐานะ แต่แบ่งแยกเฉพาะยศทางทหารเท่านั้น

โดยพื้นฐานแล้ว หลินโมหยูได้อธิบายทุกอย่างที่เขาต้องการจะพูดเสร็จหมดแล้ว เขาพูดทุกอย่างที่ควรพูด และไม่ได้พูดถึงสิ่งใดที่เขาไม่ควรพูดเลย

โมซิงไห่ถอนหายใจและกลับไปยังหอวีรบุรุษเพื่อเฝ้าสังเกตร่องรอยวิญญาณของโมหยุนต่อไป

หากโมหยุนตกอยู่ในอันตราย โมซิงไห่ก็ยังสามารถคิดหาวิธีช่วยเหลือเธอได้ผ่านทางรอยประทับวิญญาณ

ถึงแม้ว่าทุกอย่างจะล้มเหลว พวกเขาก็สามารถชุบชีวิตโมหยุนได้ทันที

ไป่ อี้หยวนเคาะโต๊ะน้ำชาเบาๆ และคริสตัลมังกรบนโต๊ะก็ถูกวางกลับเข้าที่เดิม

ดราก้อนคริสตัลนั้นแตกต่างจากหัวใจแห่งโลก

อัศวินแห่งโลกเกี่ยวข้องกับเผ่าพันธุ์มนุษย์ทั้งหมด นั่นเป็นเหตุผลที่เมิ่งอันเหวินรับมันมาโดยไม่ลังเล

คริสตัลมังกรเป็นสมบัติส่วนตัวของหลินโมหยู และพวกเขาจะเอาไปไม่ได้

ไป่ อี้หยวนมองไปที่หลิน โมหยู แล้วเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ “ตอนนี้เหลือแค่เราสามคนแล้ว ถ้ามีอะไรจะพูดอีกก็พูดมาได้เลย”

ไป่ อี้หยวน ผู้มากประสบการณ์และฉลาดหลักแหลม ย่อมรู้ดีว่าหลิน โมหยูยังไม่ได้พูดทุกอย่าง

หลินโมหยูหยิบของทั้งหมดที่ไป๋อี้หยวนให้มาออกมาดูก่อน ไป๋อี้หยวนเอาไปเพียงยันต์ระบายความร้อนขั้นสูง ส่วนที่เหลือให้หลินโมหยูไป

จากนั้นหลินโมหยูจึงหยิบ 【โล่ขดเต่า】 ออกมาแล้วพูดว่า “อาจารย์ โปรดดูอุปกรณ์ชิ้นนี้หน่อย”

“แค่ไอเทมระดับแพลตินัมเอง…” ไป่ อี้หยวนร่ายเวทมนตร์ตรวจจับอย่างไม่ใส่ใจ แต่ก่อนที่เขาจะพูดจบ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นจริงจัง

ไป่ อี้หยวนจ้องมองหลิน โมหยูอย่างตั้งใจ ดวงตาของเขาเป็นประกายราวสายฟ้าแลบ “เจ้าเข้ามาในเขตแกนกลางแล้วหรือ?”

หลินโมหยูพยักหน้า “เราเข้าไปได้แค่เล็กน้อยเท่านั้น มอนสเตอร์ในบริเวณแกนกลางแข็งแกร่งเกินไป เราจึงเข้าไปลึกกว่านี้ไม่ได้”

ไป่ อี้หยวนถอนหายใจโล่งอก “โชคดีที่คุณไม่ได้ลงไปลึกมาก ไม่งั้นคุณคงตายแน่”

“ในบริเวณใจกลางมีสัตว์ประหลาดบางตัวที่ไม่ควรไปยุ่งด้วย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อคุณอยู่คนเดียว”

“แต่โล่ชิ้นนี้ดีมากจริงๆ ถือได้ว่าเป็นโล่แพลทินัมระดับสูงสุด น่าเสียดายที่เป็นแค่ระดับแพลทินัม ถ้าเป็นระดับตำนานจะสมบูรณ์แบบเลย”

หลินโมหยูถามว่า “อุปกรณ์ในตำนานนั้นทรงพลังขนาดนั้นจริงหรือ?”

ไป่ อี้หยวนพยักหน้า “มันแข็งแกร่งมาก ไม่ถึงระดับแพลทินัม แต่โล่ชิ้นนี้ก็ถือว่าดีมากแล้ว นอกจากโล่ระดับตำนานแล้ว โล่ชิ้นนี้ก็น่าจะเป็นหนึ่งในโล่ที่ดีที่สุด”

“ส่วนเรื่องมูลค่า ยากที่จะประเมิน แต่คิดว่าไม่ต่ำกว่า 50,000 ล้าน หากเจอคนที่ต้องการใช้ มูลค่าอาจสูงถึง 100,000 ล้าน”

เมิ่งอันเหวินกล่าวว่า “ไม่จำเป็นต้องขายเพื่อเงินเสมอไป หากจังหวะเหมาะสม ก็สามารถนำไปแลกเปลี่ยนเป็นสิ่งดีๆ ได้มากมาย”

“เก็บไว้เถอะ นี่คือหนึ่งในสิ่งที่คุณได้มา”

หลินโมหยูเก็บ 【โล่ขดเต่า】 แล้วหยิบอุปกรณ์มังกรออกมาจำนวนหนึ่ง

“อาจารย์ครับ ของพวกนี้จากเผ่าจิงมีประโยชน์ไหมครับ?”

ไป่ อี้หยวนตกตะลึง ชายคนนี้ทำเรื่องแบบนี้ได้อย่างไร?

เขาจึงได้แต่กล่าวว่า: ทำได้ดีมาก

ไป่ อี้หยวนกล่าวว่า “อุปกรณ์ของมังกรบางส่วนเหมือนกับของเรา แต่บางส่วนใช้การไม่ได้”

“การแยกแยะพวกมันค่อนข้างยุ่งยาก ที่จริงแล้ว คุณสามารถขายพวกมันให้กับช่างตีเหล็กได้ และพวกเขายินดีที่จะรับพวกมันกลับไปหลอมใหม่ เปลี่ยนของเสียให้กลายเป็นสมบัติ”

หลินโมหยูเข้าใจแล้ว

มันตรงกับที่ฉันคาดไว้เกือบทั้งหมด