เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #3366มาตรา 3366

#3366มาตรา 3366

บทที่ 3366

เขาหมกมุ่นอยู่กับการจัดรูปแบบอาวุธ บางทีเขาอาจต้องการปลดปล่อยตัวเองจากพันธนาการและก้าวขึ้นเป็นผู้ทรงคุณวุฒิระดับสูงด้วยศิลปะแห่งการจัดรูปแบบอาวุธนี้

ใครจะรู้ล่ะ? ยังไงก็ตาม ไม่มีอะไรร้ายแรงเกิดขึ้น แค่ปัญหาเล็กน้อยเท่านั้นเอง

นักพรตไวน์เชื่อว่าหลินโมหยูมีมหาเทพคอยสนับสนุนอยู่เบื้องหลัง และหากมีปัญหาใดๆ มหาเทพก็จะเข้ามาจัดการอย่างแน่นอน

เอาล่ะ ถึงเวลาที่ฉันต้องไปแล้ว ดูแลตัวเองด้วยนะ เพื่อนหนุ่ม!

ท่านไวน์ผู้ทรงเกียรติดื่มไวน์ของเขาจนหมด หันหลังกลับและจากไป เขาจากไปตรงตามที่ได้บอกไว้

หลินโมหยูทำตัวอย่างไม่ใส่ใจ โค้งคำนับท่านเจ้าอาวาสไวน์แล้วกล่าวว่า “พบกันใหม่คราวหน้า”

ขอให้บรรพบุรุษของเราได้บรรลุธรรมแล้ว!

ผู้เชี่ยวชาญด้านไวน์เงยหน้าขึ้น จิบไวน์ แล้วหายลับไปในความมืด เสียงหัวเราะของเขาก้องกังวานอยู่ในความว่างเปล่า

หลินโมหยูกล่าวด้วยเสียงเบาว่า:

ฉันก็ควรไปเหมือนกัน!

เขาปลดปล่อยรูนแห่งความวุ่นวายออกมา

โครงสร้างขนาดมหึมานั้นหายไปในความว่างเปล่าอีกครั้ง เหลือไว้เพียงรอยแตกเล็กๆ จากนั้นปลายนิ้วของเขาก็เปล่งแสงจางๆ

แสงเรืองรองเจิดจ้าแผ่กระจายรอบตัวเขา แปรเปลี่ยนเป็นเส้นใยละเอียดที่รวมตัวกันที่ปลายนิ้ว แต่ละเส้นใยมีออร่าจางๆ แฝงอยู่

เส้นด้ายเหล่านี้ไม่ใช่ของหลินโมหยู ท่านเอิร์ดงเป็นคนพบคนที่ใช้สิ่งนี้ใช่ไหม เส้นด้ายเหล่านี้มาจากอาเรย์ขนาดใหญ่ที่เขาทำลายไปก่อนหน้านี้

เอ้อตงเป็นคนทิ้งสิ่งนี้ไว้ให้คนที่ทำลายแนวป้องกัน วิธีการนั้นแยบยลมาก แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญที่เก่งกาจที่สุดก็ยังยากที่จะตรวจจับได้

ด้วยวิธีนี้ เขาจะสามารถหาตัวผู้ที่ฝ่าฝืนแนวป้องกันของเขาและมาที่บ้านของเขาได้ เหมือนอย่างที่ปรมาจารย์ด้านไวน์ได้กล่าวไว้

เอ้อตงทำเช่นนี้โดยไม่ได้มีเจตนาร้ายใดๆ เขาเพียงต้องการแข่งขันในศิลปะการจัดทัพเท่านั้น จึงทำให้เขาหลงใหลในเรื่องนี้มาก

อย่างไรก็ตาม วิธีการของเขาไม่สามารถหลอกหลินโมหยูได้ จิตใจของหลินโมหยูเฉียบแหลมเกินไป เธอสามารถค้นพบกลอุบายที่เอ้อร์ตงทิ้งไว้ได้ด้วยการสังเกตเพียงเล็กน้อย

หลังจากล้างมือเท้าของเอ้อร์ตงเสร็จแล้ว หลินโมหยูจึงหยิบเรือแห่งหายนะออกมาและบินหายไปในความมืด

หลังจากหลินโมหยูจากไป รากไม้จำนวนมากก็ผุดขึ้นมาจากความว่างเปล่าอย่างฉับพลันและแผ่กระจายไปทั่วบริเวณ

เวลาได้ถูกลบไปแล้ว ดังนั้นแม้ว่าจะมีใครเดินทางย้อนเวลากลับมาในภายหลัง พวกเขาก็จะไม่สามารถค้นหาได้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่

ความว่างเปล่ากลับเงียบสงัดอีกครั้ง และเหตุการณ์ในอดีตก็ถูกลบเลือนไปอย่างสิ้นเชิง หลายวันต่อมา…

แผ่นอาร์เรย์ลอยผ่านไป คลี่ออกเพื่อสร้างทางเดินในอวกาศ และชายวัยกลางคนคนหนึ่งก็บินออกมาจากทางเดินในอวกาศนั้น

เขามองไปรอบๆ ด้วยความสับสน เขาอยู่ตรงนี้อย่างชัดเจน แล้วทำไมทุกอย่างถึงหยุดลงกะทันหัน?

มีใครค้นพบวิธีการของท่านผู้ทรงคุณวุฒิแล้วหรือยัง?

นั่นเป็นไปไม่ได้หรอก แม้แต่สำหรับคนแก่ๆ เหล่านั้นก็ตาม

แม้จะรู้กลวิธีของฉันแต่ก็ตรวจจับไม่ได้ ใครกันที่จะสามารถทำลายแผนการของฉันได้?

หลังจากสำรวจสภาพแวดล้อมแล้ว เขาหยิบแผ่นสร้างรูปแบบออกมาและเปิดใช้งาน ทำให้เกิดรูปแบบการโจมตีขนาดใหญ่ขึ้น

โครงสร้างนั้นแสดงให้เห็นถึงกาลเวลาอย่างชัดเจน แต่ก็ไม่ได้อะไรมาเลย กาลเวลาที่นี่ถูกลบเลือนไปโดยต้นอ่อนนั้น

เอ้อตงกระซิบว่า:

มือและเท้าของพวกเขาสะอาดมาก พวกเขาถึงกับลบเลือนกาลเวลาไปได้เลย

แต่คุณคิดว่าคุณจะหลอกฉันแบบนี้ได้เหรอ?

เขารีบหยิบแผ่นอาร์เรย์หลายแผ่นออกมา ซึ่งลอยไปไกลและกางออก

พวกเขาสร้างเครือข่ายขนาดมหึมาที่ครอบคลุมพื้นที่ว่างเปล่าหลายพันล้านไมล์ และเครือข่ายนี้ยังช่วยให้สามารถย้อนเวลากลับไปได้ด้วย

แต่เรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวกับการย้อนรอยเหตุการณ์ในอดีต หากแต่เป็นการกล่าวถึงอนาคตอันไกลโพ้น ที่ซึ่งภาพลวงตาปรากฏขึ้นภายในโครงสร้างนั้น

มันเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้เป๊ะๆ ร่างลวงของปรมาจารย์เหล้าองุ่นและหลินโมหยูปรากฏตัวอยู่ทั้งคู่ เอ้อตงหัวเราะเบาๆ

เราสามารถฉายภาพป่าโบราณนั้นได้ สิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่จะถูกบันทึกไว้ในที่อื่นด้วยเช่นกัน

แม้จะไม่ชัดเจนนัก แต่ก็ยังดูได้อยู่ดี มือและเท้าของพวกเขายังไม่สะอาด!

บทที่ 4415 เธอกลับมาแล้ว

อืม.

นี่อะไร?

เอ้อตงสังเกตเห็นรอยแตกเล็กๆ อยู่ไม่ไกลนัก เขาพบรอยแตกนั้น

เมื่อเขาเห็นสถานการณ์ในรอยแตกนั้น ดวงตาของเขาก็เปล่งประกายเจิดจ้าขึ้นมาทันที ราวกับดวงอาทิตย์ที่ส่องแสงเจิดจ้าท่ามกลางความมืดมิด

ท่าทีโดยรวมของเขาเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ออร่าของเขาพลุ่งพล่านอย่างรุนแรง และมีภาพลวงตาปรากฏขึ้นด้านหลังเขา

เขาเห็นอักษรรูนที่สับสนวุ่นวายซึ่งเขาไม่เคยเห็นมาก่อน อักษรรูนนั้นซับซ้อนอย่างเหลือเชื่อและมีระดับสูงเป็นพิเศษ

เขาตกตะลึง และเบื้องหลังอักขระที่ดูสับสนวุ่นวายนั้น กลับซ่อนโครงสร้างขนาดใหญ่ที่เหนือจินตนาการเอาไว้

ความสนใจของเอ้อร์ตงจดจ่ออยู่กับอาร์เรย์อักขระอย่างสิ้นเชิง และเขาลืมสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นไปจนหมดสิ้น

สายตาของเขามุ่งไปที่อักขระที่กระจัดกระจายซึ่งทิ้งไว้โดยจอมมารแห่งหายนะ และกลุ่มอักขระขนาดใหญ่ที่อยู่เบื้องหลังอักขระเหล่านั้น เขาไม่ได้สังเกตเห็นสิ่งอื่นใดเลย

ซ่อนอยู่หลังอักขระที่สับสนวุ่นวายในอาร์เรย์ขนาดใหญ่ มีดวงตาคู่หนึ่งกำลังจ้องมองเขาจากภายในเรือข้ามฟากแห่งความทุกข์ยาก

หลินโมหยูเห็นเอ้อร์ตงและปฏิกิริยาของเขาแล้ว เขานี่คลั่งไคล้การจัดรูปแบบจริงๆ

ดังที่ปรมาจารย์ไวน์กล่าวไว้ เอ้อตงเป็นคนคลั่งไคล้การจัดวางรูปแบบ และความหลงใหลในการจัดวางรูปแบบของเขานั้นถึงขั้นเหนือธรรมดา

แต่แล้วหลินโมหยูก็ส่ายหัว น่าเสียดายที่คนคลั่งไคล้การจัดรูปแบบเช่นนี้ ไม่สามารถพิสูจน์ตัวเองว่าเป็นผู้ทรงคุณวุฒิระดับกึ่งยิ่งใหญ่ได้ด้วยวิถีแห่งการจัดรูปแบบ

เขาเดินผิดทาง และต้นไม้น้อยก็ฟังด้วยสีหน้าสับสน

คำพูดของอาจารย์ฟังดูสมเหตุสมผล แต่ก็รู้สึกไม่ค่อยถูกต้องนัก การที่ผู้เชี่ยวชาญด้านการจัดรูปอาคมจะบรรลุธรรมได้ง่ายกว่าไม่ใช่หรือ?

หลินโมกล่าวว่า:

ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก คนที่คลั่งไคล้การจัดเรียงอาร์เรย์เท่านั้นที่จะช่วยให้เขาไปถึงจุดสูงสุดของการจัดเรียงอาร์เรย์ได้

แต่การก้าวข้ามจุดสูงสุดนั้นยากกว่าสำหรับคนอื่นๆ มาก ซึ่งเป็นความจริงที่ฉันเพิ่งเข้าใจเมื่อไม่นานมานี้

ผู้ที่หมกมุ่นอยู่กับเส้นทางใดเส้นทางหนึ่งย่อมเชื่อในเส้นทางนั้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ และหากพวกเขาเชื่อในเส้นทางนั้น…

การฝ่าฟันเส้นทางนี้ก็ยากเช่นกัน ท่านไวน์ผู้ทรงเกียรติมีเส้นทางของตนเอง แต่ท่านกลับไม่ใช้เส้นทางนั้น

เพราะเขากำลังลืมเลือน ลืมเลือนเส้นทางของตนเอง และละทิ้งศรัทธาในเส้นทางนั้น

เขาจะสามารถฝ่าฟันอุปสรรคได้ก็ต่อเมื่อสร้างเส้นทางที่เป็นของตนเองขึ้นมาเท่านั้น เช่นเดียวกับเอ้อร์ตง

เขาหมกมุ่นอยู่กับการจัดรูปแบบอาวุธมากถึงขนาดเชื่อในรูปแบบเหล่านั้นด้วยซ้ำ

เขาพบว่าเป็นการยากที่จะก้าวข้ามเต๋าแห่งการก่อรูป บางครั้งความเชื่อก็เป็นเหมือนโซ่ตรวนที่พันธนาการเขาไว้

คุณสามารถใช้มันได้ แต่ก็อย่าพึ่งพามันมากเกินไป คุณสามารถใช้มันได้

แต่ก็อย่าเชื่อมากเกินไปนัก ต้นไม้น้อยดูครุ่นคิดขณะฟัง หลินโมหยูยิ้มแล้วพูดว่า:

หยุดคิดเรื่องนั้นเสียเถอะ นี่คือหลักการที่ฉันได้เรียนรู้ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมานี้ ถ้าหากความทรงจำของคุณและความทรงจำของเคออสไชลด์สามารถปลดล็อกได้อย่างสมบูรณ์…

คุณคงเข้าใจหลักการนี้ดีอยู่แล้ว เพราะระดับที่คุณอยู่สูงกว่าของผมมาก

ต้นกล้าส่ายหัว “ไม่ พลังของเราไม่ได้มาจากการเพาะปลูกของเราเอง”

ดังนั้น ฉันจึงไม่ค่อยเข้าใจเรื่องอำนาจมากนัก คำพูดของอาจารย์ทำให้ฉันเข้าใจกระจ่างมาก เราพึ่งพาอำนาจของตัวเองมากเกินไป

ท้ายที่สุดแล้ว การจะก้าวต่อไปข้างหน้าก็เป็นไปไม่ได้ หากฉันเข้าใจหลักการนี้ตั้งแต่ตอนนั้น ผลลัพธ์อาจจะแตกต่างออกไปก็ได้

หลินโมหยูยิ้มแต่ไม่ได้พูดต่อ เขาแค่พูดไปอย่างไม่ตั้งใจเท่านั้น

สิ่งที่ได้เรียนรู้มานั้นถูกต้องหรือผิด เวลาจะเป็นเครื่องพิสูจน์

ไม่สามารถรับประกันได้อย่างเต็มที่ ลิตเติลทรีพบเส้นทางในป่าโบราณอีกครั้ง และเรื่องราวในป่าโบราณได้จบลงแล้ว

พวกเขากำลังจะกลับไปยังเคออส จากการสนทนากับปรมาจารย์ไวน์ หลินโมหยูรู้แล้วว่าสถานที่แห่งนี้อยู่ค่อนข้างใกล้กับจุดตะวันตกสุดของเคออส

คำว่า “ใกล้” ในที่นี้เป็นคำที่ค่อนข้างสัมพันธ์กัน เพราะด้วยความเร็วของเรือข้ามฟากแห่งหายนะในปัจจุบัน จะต้องใช้เวลาอย่างน้อยหลายพันปีจึงจะบินได้

โชคดีที่ต้นไม้เล็กๆ สามารถค้นพบเส้นทางในป่าโบราณได้ ซึ่งจะช่วยลดเวลาในการเดินทางลงได้มาก เส้นทางในป่าโบราณมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง

พวกมันสามารถพบได้แม้ในถิ่นทุรกันดารที่แห้งแล้ง แต่การที่คุณจะสามารถเดินทางไปถึงขั้วโลกตะวันตกได้โดยตรงหรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับโชค

เมื่อเขากลับไปยังขั้วโลกตะวันตก เขาจะสามารถค้นพบอาร์เรย์อันยิ่งใหญ่ที่มหาบุรุษแห่งหายนะสวรรค์ทิ้งไว้ที่นั่นได้ นับตั้งแต่ที่ท่านได้หลอมรวมจุดสำคัญของอาร์เรย์อันยิ่งใหญ่ในป่าโบราณ

หลินโมหยูสามารถระบุตำแหน่งของอาคมแต่ละอันได้อย่างแม่นยำพอสมควร อย่างน้อยเขาก็จะไม่เดินเตร็ดเตร่ไปมาอย่างไร้จุดหมายเหมือนคนตาบอด

ต้นไม้น้อยพบเส้นทางโบราณที่รกร้างอย่างรวดเร็ว และเรือข้ามฟากแห่งหายนะก็เข้าไปในเส้นทางนั้น บินไปยังจุดตะวันตกสุดของความโกลาหล

พลังแห่งป่าโบราณพัดกระหน่ำไปในอากาศและลงสู่ท่าเรือข้ามฟากแห่งหายนะ ก่อให้เกิดเสียงคล้ายการตีเหล็ก

หลินโมหยูยังคงกลั่นน้ำบริสุทธิ์ต่อไปพลางสังเกตการเคลื่อนไหวของเอ้อร์ตง เอ้อร์ตงยังคงศึกษาอักขระแห่งความโกลาหลอยู่

แต่ดูเหมือนความคืบหน้าจะไม่ราบรื่นนัก หลินโมหยูรู้ดีว่าเขาจะไม่ใช้กำลังรุนแรงเพื่อทำลายอักขระแห่งความโกลาหล เพราะนั่นจะทำให้สถานะและตำแหน่งของเขาเสียหาย

จากการสังเกตเอ้อร์ตง เราสามารถประเมินระดับการจัดวางอาคมของเขาได้คร่าวๆ เอ้อร์ตงสังเกตการณ์นานกว่าสิบวัน

เขาเริ่มลงมือ แต่เทคนิคของเขาผิดพลาดอย่างเห็นได้ชัด และอักขระแห่งความโกลาหลก็ไม่ตอบสนองเลย

เขาพยายามแล้วพยายามอีก แต่ก็ไม่สำเร็จ หลินโมหยูสังเกตเห็นว่าความอดทนในดวงตาของเขายังคงไม่เปลี่ยนแปลงเลย

บางทีอาจใช้เวลาเพียงไม่กี่สิบวัน หรือไม่กี่ร้อยวัน หรือแม้กระทั่งไม่กี่ทศวรรษหรือหลายศตวรรษ

สำหรับเกษตรกรในระดับนี้ ก็เหมือนกัน คืออีกหนึ่งปีต่อมา

เอ้อตงยังคงถอดรหัสอักขระที่สับสนวุ่นวายนั้นไม่ได้ เขาจึงหยุดชั่วคราวและปล่อยแผ่นอักขระจำนวนมากออกมาอีกครั้ง

ลองพิจารณาสิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่อีกครั้ง เวลาที่นี่ได้ถูกลบไปแล้ว และมันคือแสงที่ถูกบันทึกไว้ในความว่างเปล่าอื่นๆ

วิธีการนี้ไม่สามารถให้ภาพที่ชัดเจนนักในการดูว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่ สิ่งที่คุณเห็นจึงเป็นเพียงภาพที่เบลอๆ

แต่คุณก็ยังพอเข้าใจภาพรวมได้อยู่ดี: นี่คือไวน์เก่า และมีชายชราคนนั้นชื่อว่าว่านจู่

ว่านจู่ถามฉันว่าฉันซื้อคาถาสามชั้นมาหรือเปล่า เห็นได้ชัดว่าเพื่อจัดการกับเหล่าจิ่ว ดูเหมือนเขาจะไม่มีความสำนึกในตนเองเลย

สำหรับเขา การที่เขาใช้กำลังทั้งหมดจัดการกับเหล่าจิ่วก็ไม่ต่างอะไรจากการฆ่าตัวตาย โดยเฉพาะหลังจากที่เหล่าจิ่วเสียชีวิตไปแล้ว

นี่คือรูปแบบการจัดทัพ!

เขาเห็นขบวนหินขนาดใหญ่ที่อยู่ด้านหลังวิหารไวน์ แม้ว่ามันจะเป็นเพียงภาพลวงตาของขบวนหินนั้นก็ตาม

แต่แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว ความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาในใจเขาอย่างฉับพลัน: เขาควรไปสอบถามผู้เชี่ยวชาญด้านไวน์เพื่อขอคำอธิบายเพิ่มเติม

ไวน์เก่า ไปหาไวน์เก่ามาดื่มกันเถอะ!

เขากระซิบกับเอ้อร์ตง

ในขณะนั้นเอง ความว่างเปล่าก็บิดเบี้ยว และไวน์อันทรงเกียรติก็ปรากฏขึ้นจากระยะไกล ไม่จำเป็นต้องค้นหาต่อไปอีกแล้ว

“ข้ามาถึงแล้ว” เอ้อตงกล่าวเบาๆ พลางมองไปยังเจ้าแห่งไวน์

ทำไมคุณถึงกลับมาอีก?

ปรมาจารย์ด้านไวน์ผู้ทรงเกียรติกล่าวว่า:

เอ้อตงกล่าวว่า “แน่นอน ฉันมาเพื่อตามหาคุณ”

“ข้าไม่รู้มาก่อนว่าท่านว่านจูซื้ออาคมนั้นมาเพื่อจัดการกับเจ้า ข้าติดหนี้บุญคุณท่าน จึงขายอาคมสามชั้นให้เขา” นักพรตไวน์กล่าว

ฉันไม่กังวลเรื่องนี้หรอก มันเป็นเรื่องเล็กน้อย ต่อให้ว่านจูมีรูปแบบการต่อสู้แบบเดียวกับคุณ เขาก็เป็นแค่ของเล่นสำหรับฉันเท่านั้น

ฉันมาหาคุณเพราะมีเรื่องอื่นจะบอกคุณ คุณต้องไม่ทำร้ายเพื่อนหนุ่มคนนั้น เขาเป็นเพื่อนที่ฉันรับมาดูแล

“ผมมีเพื่อนไม่มาก คุณน่าจะเข้าใจ” ชายชรากล่าวเช่นนั้น

มันแฝงความหมายเตือนภัยอยู่แล้ว ความสัมพันธ์ของเขากับเอ้อร์ตงค่อนข้างดี ถ้าเป็นคนอื่นล่ะ…

พวกเขาอาจจะลงมือไปแล้ว แต่เอ้อร์ตงไม่ได้โกรธ

ฉันไม่เคยตั้งใจจะทำร้ายเขาเลย

อย่างที่คุณรู้ ผมมักจะตามหาคนที่ถอดรหัสแผนการเล่นของผมได้ เพื่อพูดคุยเกี่ยวกับหลักการของแผนการเล่นนั้น แต่หมอนี่ฉลาดมาก เขาลบหลักฐานที่ผมทิ้งไว้หมด และผมหาเขาไม่เจอแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น ที่นี่มีปรากฏการณ์ทางธรณีวิทยาที่น่าสนใจยิ่งกว่านี้อีกมาก ท่านผู้เชี่ยวชาญด้านไวน์กล่าว

ดีแล้ว คุณน่าจะเห็นได้ว่ารูปแบบที่ยอดเยี่ยมนี้มาจากมหาเทพ และแม้แต่คุณก็ไม่สามารถทำลายมันได้ง่ายๆ

เพื่อนหนุ่มคนนั้นมีความสัมพันธ์กับพระอาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ เขาได้รับมอบหมายจากพระอาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ให้มาที่นี่และทำลายขบวนนี้ หากคุณต้องการแข่งขันกับเขาในด้านเทคนิคการจัดขบวน…

ลองใช้รูปแบบนี้เป็นจุดเริ่มต้น แล้วดูว่าเราจะฝ่ามันไปได้หรือไม่ (เอ้อร์ตงเต๋า)

ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน

เขาใช้เวลานานเท่าไหร่ในการทะลวงแนวป้องกัน?

ปรมาจารย์ด้านไวน์ยื่นนิ้วออกมาแล้วถามเอ้อร์ตงด้วยความประหลาดใจว่า: