เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #343มาตรา 343

#343มาตรา 343

บทที่ 343

ปีศาจบนกำแพงเมืองพบหลินโมหยูแล้ว

เสียงไซเรนตำรวจดังสนั่นไปทั่วเมือง และใจกลางเมืองมีหอคอยทรงปีศาจสูงตระหง่านกว่าร้อยเมตร

หอคอยปีศาจถูกเปิดใช้งานในทันที พุ่งออกมาด้วยแสงสว่างเจิดจ้า

กำแพงป้องกันถูกสร้างขึ้นอย่างรวดเร็วและตกลงมาจากท้องฟ้า คุกคามที่จะกลืนกินเมืองทั้งเมือง

หัวใจของหลินโมหยูเต้นแรง “โยนฉันไปตรงนั้น”

นักรบโครงกระดูกสองตัว ตัวหนึ่งอยู่ทางซ้ายและอีกตัวอยู่ทางขวา เข้ายึดขาของหลินโมหยูพร้อมกัน ออกแรงพร้อมกัน

หลินโมหยูพุ่งเข้าใส่กำแพงป้องกันราวกับลูกปืนใหญ่

ทันทีที่เขาพุ่งชนรั้วกั้น รั้วก็พังทลายลงกับพื้นอย่างสิ้นเชิง

กองทัพผีดิบไม่สามารถฝ่าแนวป้องกันได้

เหล่าอสูรดาบแห่งห้วงเหวที่ไล่ล่าลงมาจากอากาศต่างหยุดชะงักลงทันที บาเรียไม่เพียงแต่สกัดกั้นกองทัพผีดิบเท่านั้น แต่ยังสกัดกั้นพวกมันด้วย

เมื่อเห็นหลินโมหยูเข้าไปอยู่ภายในบาเรียแล้ว ทุกคนก็รู้สึกหนาวสั่นไปทั่วทั้งตัว

ถ้าผู้เรียกอสูรเข้าไปแล้ว การขัดขวางอสูรที่ถูกเรียกออกมาจะมีประโยชน์อะไร?

“นี่เป็นปัญหาใหญ่เลย!”

ปีศาจตนหนึ่งพึมพำ

พวกเขาทั้งหมดหยุดแล้ว ไม่มีประโยชน์ที่จะโจมตีตอนนี้

พวกเขาทำได้เพียงเฝ้ามองสิ่งที่เกิดขึ้นต่อไปด้วยตาของตนเอง

·· ·······ขอสั่งดอกไม้ 0 0

ในวินาทีต่อมา กองทัพซอมบี้ที่อยู่นอกกำแพงก็หายไป

ภายในม่านพลัง แสงสีขาววาบขึ้น และกองทัพผีดิบก็ปรากฏตัวออกมาเป็นจำนวนมาก

เหล่าอสูรดาบแห่งห้วงเหวที่ลอยอยู่ในอากาศต่างมีสีหน้าเคร่งขรึมขึ้นเรื่อยๆ

คราวนี้ การตบหน้าครั้งนั้นยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

กองทัพผีดิบบุกเข้าเมือง กำแพงเมืองและประตูเมืองไม่อาจหยุดยั้งการรุกคืบของพวกมันได้

จอมเวทโครงกระดูกเล็งเวทมนตร์ไปที่กำแพงเมือง ปล่อยการโจมตีอย่างหนักหน่วงต่อเนื่อง

กำแพงเมืองที่ดูแข็งแกร่งนั้นไม่อาจต้านทานกองทัพผีดิบได้

กำแพงนั้นเป็นมาตรการป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุด แต่น่าเสียดายที่มันไม่สามารถหยุดหลินโมหยูได้

กำแพงเมืองพังทลายลงด้วยเสียงคำรามดังกึกก้อง และกองทัพผีดิบก็บุกเข้ามาทันที

เหล่าองครักษ์ปีศาจจำนวนมากรีบวิ่งเข้ามาหยุดพวกเขา เลเวลของพวกเขาทั้งหมดสูงกว่า 40 และบางตัวสูงกว่า 50 ด้วยซ้ำ

อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ไม่อาจต้านทานกองทัพผีดิบที่ดุร้ายได้

กว่าพวกเขาจะรู้ตัวก็สายเกินไปแล้ว

โครงกระดูกเหล่านั้นไม่เปิดโอกาสให้พวกมันได้บินอีกต่อไป

ศพที่ได้มาจากดินแดนลึกลับนั้นล้วนเหี่ยวเฉาและสูญเสียพลังชีวิตไปแล้ว

… 0 0

อย่างไรก็ตาม ขณะนี้กำลังมีการสร้างศพใหม่ขึ้นมา

ปีศาจตนหนึ่งพ่ายแพ้ต่อคมดาบของนักรบโครงกระดูก และซากศพของมันก็ถูกโครงกระดูกนำไป

ริมฝีปากของหลินโมหยูยกขึ้นเล็กน้อย

พบศพใหม่ ๆ อีกแล้ว

เมื่อเหล่าปีศาจจากห้วงเหวที่อยู่นอกกำแพงมองเห็นสีหน้าเช่นนี้ สีหน้าของพวกมันก็เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด

ปีศาจตนหนึ่งหลับตาลง “มันจบแล้ว!”

เสียงคำรามดังสนั่น

เหล่าปีศาจที่ต่อสู้กับนักรบโครงกระดูกต่างล้มตายราวกับข้าวสาลีที่ถูกเก็บเกี่ยว

ศพหนึ่งกลายเป็นต้นกำเนิด และกลายร่างเป็นศพอื่นๆ อย่างรวดเร็ว

จากนั้นก็เกิดระเบิดขึ้นหลายลูกในเมืองปีศาจ

สิ่งกีดขวางมีความสูงเพียงประมาณ 200 เมตร ในขณะที่รัศมีโจมตีของศพที่ระเบิดนั้นกว้างถึง 240 เมตร

ต่อให้คุณบินขึ้นไปถึงจุดสูงสุด คุณก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงการระเบิดได้

หลินโมหยูและกองทัพผีดิบเคลื่อนพลไปทั่วเมือง ก่อให้เกิดระเบิดขึ้นทุกที่ที่พวกเขาไป

กำแพงกั้นสั่นสะเทือนอย่างต่อเนื่องระหว่างการระเบิด

ความสามารถในการป้องกันของกำแพงนั้นน่าทึ่งมาก มันถูกทิ้งระเบิดอย่างน้อยสี่สิบหรือห้าสิบครั้งโดยไม่พังทลายลง

บ้านเรือนพังทลาย และเมืองเต็มไปด้วยหลุมบ่อ

ปีศาจจำนวนนับไม่ถ้วนพินาศไปในเหตุระเบิดครั้งนั้น

หลินโมหยูขี้เกียจเกินกว่าจะทำสถิติ

ในขณะนั้น แสงสีขาววาบขึ้นรอบตัวเขา เขาได้เลื่อนระดับแล้ว

การต่อสู้ไม่ได้หยุดลงในระหว่างการอัปเกรด

เสียงระเบิดยังคงดังต่อเนื่อง

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว เหล่าปีศาจจากนรกได้บุกโจมตีโลกมนุษย์และก่อการสังหารหมู่ครั้งใหญ่

คราวนี้เป็นหลินโมหยูที่เดินทางมายังโลกแห่งเหวและสังหารหมู่ผู้คนในเมือง!

ภายในเวลาเพียงสิบนาทีเศษ เมืองทั้งเมืองก็ถูกทำลายล้างจนหมดสิ้น

บ้านทุกหลังพังทลายลง ยกเว้นยอดแหลมของปีศาจที่อยู่ตรงกลาง

นอกจากนี้ยังมีอาร์เรย์สำหรับการเคลื่อนย้ายวัตถุด้วย

สิ่งของเหล่านี้ถูกทิ้งไว้ในห้องของเขา

เขาสามารถบดขยี้แก่นแท้ของปีศาจได้ และร่างกายของเขาก็ถูกห้อมล้อมด้วยออร่าของปีศาจไปทั้งตัว

เขาขับไล่กองทัพผีดิบของตน โดยลากปีศาจที่มีแขนขาขาดแต่ยังไม่ตายไปด้วย แล้วก้าวเข้าไปในแท่นเทเลพอร์ต

พวกเขาหายเข้าไปในระบบเทเลพอร์ต

เหล่าปีศาจที่อยู่นอกกำแพงรู้สึกหนาวสั่นไปทั่วทั้งตัว

สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างแปลกประหลาด

สถานการณ์กำลังบานปลาย! ศูนย์.

บทที่ 316 การเดินทางสังหารหมู่ผ่านเมืองต่างๆ เจตนาฆ่าที่พุ่งทะยาน

หลินโมหยูทำให้สถานการณ์เลวร้ายลงไปอีกจริงๆ

นับตั้งแต่เขาค้นพบว่าปีศาจก็มีเมืองเช่นกัน เขาก็สงสัยว่าพวกมันอาจจะมีระบบเคลื่อนย้ายเทเลพอร์ตด้วยหรือไม่

เขาจึงรีบเข้าไปในเมืองโดยไม่สนใจสิ่งอื่นใดเลย

และแล้วพวกเขาก็พบกับระบบเทเลพอร์ต

เขากลัวว่าอัตลักษณ์ความเป็นมนุษย์ของเขาจะทำให้เขาไม่สามารถใช้ระบบเคลื่อนย้ายมิติได้

พวกเขาทิ้งปีศาจที่ใกล้ตายไว้โดยเจตนา เพื่อใช้มันในการเปิดใช้งานระบบเทเลพอร์ต

แม้ในขณะที่เทเลพอร์ต หลินโมหยูเองก็ยังไม่รู้ว่าเธอจะไปที่ไหน

มันอยู่ในป่า ในเมือง ที่ทางเข้าคุกใต้ดิน หรือที่ไหนสักแห่งที่อันตราย?

เขาจำอักษรของปีศาจจากเหวไม่ได้

แต่ก็ไม่สำคัญ เพราะเขาเห็นว่าในรายชื่อตัวเลือกการเทเลพอร์ต ตัวอักษรปีศาจบางตัวสุดท้ายนั้นเหมือนกันทุกประการ

หลินโมหยูคาดเดาว่าสถานที่เหล่านี้อาจเป็นชื่อเมืองต่างๆ

เขาจึงเลือกหนึ่งในนั้นแล้วเทเลพอร์ตไปยังที่นั่น

เมื่อได้ยินเสียงร้องด้วยความตกใจ สิ่งที่ฉันเห็นมีเพียงแถวของอาคารป้องกันสีเข้มเรียงรายอยู่

เปลวไฟสีเขียวจากห้วงลึกลอยอยู่ในอากาศ

นอกจากนี้ยังมีปีศาจระดับต่ำที่มีออร่าไม่แข็งแกร่งอีกด้วย

หลินโมหยูรู้ว่าเธอตัดสินใจถูกต้องแล้ว

ในเมื่อเป็นเช่นนั้น…

กองทัพผีดิบปรากฏตัวขึ้นทันที

แสงสีขาวพุ่งออกมาจากมือของเขาอย่างรุนแรง และปีศาจที่ใกล้ตายก็กลายร่างเป็นศพในทันที

ไม่ควรทิ้งซากศพไปโดยเปล่าประโยชน์เช่นกัน พวกมันสามารถถูกใช้เป็นเป้าหมายสุ่มโจมตีกลุ่มปีศาจ เพื่อสร้างความเสียหายและคำสาปได้

จากนั้นจึงโยนศพออกไปและจุดระเบิดกลางอากาศ!

ท่ามกลางเสียงคำรามที่ดังสนั่น บ้านเรือนพังทลาย และปีศาจจำนวนมากก็มรณะไป

เสียงสัญญาณเตือนภัยดังสนั่นไปทั่วเมือง และเขี้ยวปีศาจในใจกลางเมืองก็ถูกกระตุ้น ทำให้กำแพงป้องกันทำงาน

หลินโมหยูยิ้ม

หากการโจมตีมาจากนอกเมือง วิธีการนี้ถือว่าถูกต้องอย่างแน่นอน

แต่ตอนนี้เห็นได้ชัดว่าการโจมตีมาจากภายใน และพวกเขากำลังใช้วิธีนี้อีกครั้ง…

หลินโมหยูรู้สึกเหมือนกำลังขังหมาไว้หลังประตูที่ปิดสนิท ไม่มีปีศาจตัวไหนในเมืองจะหนีรอดไปได้

เขาเชื่อว่ากลไกการป้องกันนี้ทำงานโดยอัตโนมัติ

ไม่มีปีศาจใดอยู่ในหอคอยที่เป็นต้นเหตุของกำแพงกั้นนั้น

บางทีเหล่าปีศาจอาจไม่เคยคิดเลยว่าศัตรูอาจโจมตีโดยตรงจากภายใน

นั่นจะเป็นวิธีที่ดีที่สุด

กองทัพผีดิบได้บุกออกมาแล้ว

นักรบโครงกระดูกเลเวล 38 แข็งแกร่งขึ้นมากอีกครั้งแล้ว

การจัดการกับปีศาจระดับต่ำกว่าเลเวล 40 นั้นเหมือนกับการหั่นแตงโมและผักทีละชิ้นๆ

แม้แต่กับปีศาจระดับสูงเลเวล 40 การใช้สกิลเพียงครั้งเดียวก็สามารถจัดการมันได้

ถ้าหากวิธีอื่นไม่ได้ผล ให้ลงมือชกเพิ่มอีกสักสองสามครั้ง

เมืองนั้นเต็มไปด้วยนักรบโครงกระดูก

ปีศาจบินขึ้นไปเพื่อพยายามหลบหนี แต่ถูกกำแพงป้องกันของตัวเองขวางไว้และไม่สามารถออกไปได้

จอมเวทโครงกระดูกยิงปีศาจบินทั้งหมดร่วงลงมาราวกับยิงนก

แล้วก็ยังมีหลินโมหยู ที่จุดระเบิดศพตลอดทางอีกด้วย

ทั้งเมืองตกอยู่ในภัยพิบัติครั้งใหญ่ในทันที

โลกในห้วงเหวเบื้องล่างสงบสุขมานานเกินไปแล้ว

ปีศาจมักจะรังแกและทำร้ายผู้อื่นเท่านั้น พวกมันเคยถูกทำร้ายบ้างไหม?

ความเร็วในการตอบสนองของพวกเขานั้นช้ากว่ากองทัพมนุษย์มาก

ทางเดียวที่จะหนีออกไปได้ตอนนี้คือผ่านทางระบบเคลื่อนย้ายเทเลพอร์ต

อย่างไรก็ตาม จุดเทเลพอร์ตเพียงแห่งเดียวถูกครอบครองโดยนายพลลิชและจอมเวทโครงกระดูกอย่างแน่นหนาแล้ว

หลินโมหยูไม่มีเจตนาที่จะปล่อยพวกเขาไปแม้แต่คนเดียว หากเขาจะฆ่า เขาก็จะฆ่าพวกเขาทั้งหมด

เขาจะไม่แสดงความเมตตาในการสังหารหมู่ชาวเมือง เมืองแห่งปีศาจ

เมืองแห่งปีศาจแห่งนี้ยังเป็นที่อยู่ของปีศาจระดับสูงจำนวนมากอีกด้วย

พวกเขารวมกลุ่มกันอย่างรวดเร็วและพุ่งตรงไปยังหลินโมหยู

ปีศาจเหล่านี้มีเลเวลประมาณ 60 และมีพลังโจมตีสูงมาก

ถ้าพวกมันอยู่ในป่า พวกมันอาจสร้างปัญหาให้หลินโมหยูได้ด้วยการโจมตีระยะไกล

อย่างน้อยชีวิตของพวกเขาก็ปลอดภัยแล้ว