เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #3448มาตรา 3448

#3448มาตรา 3448

บทที่ 3448

เมื่อเขาจริงจัง อัญมณีดั้งเดิมก็เชื่อฟัง แต่ในขณะเดียวกัน อัญมณีดั้งเดิมก็ตกอยู่ในสถานการณ์ที่ลำบากใจ

ใบหน้าเล็กๆ ของเธอเบ้เป็นสีหน้าเจ็บปวด และหลังจากนิ่งไปนาน เธอก็ตอบอย่างลังเลว่า:

ฉันสามารถช่วยเจ้านายของฉันควบคุมคทาแห่งหายนะได้ดียิ่งขึ้น

เพื่อปลดปล่อยพลังทั้งหมดของคทาแห่งหายนะ แต่จำเป็นต้องอาศัยระดับการฝึกฝนของผู้ครอบครองที่สูงพอ ซึ่งปัจจุบันยังไม่เพียงพอ

พลังของคทาแห่งหายนะไม่สามารถใช้งานได้ นอกจากนี้ ความสามารถบางอย่างของข้าถูกผนึกไว้ และต้องมีเงื่อนไขพิเศษบางอย่างจึงจะปลดล็อกได้

ในที่สุดเขาก็พูดได้คล่องแล้ว ซึ่งหลินโมหยูรู้ดีว่านั่นเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล

เมื่อฉันกำหนดกฎเกณฑ์แล้ว เขาจะประพฤติตัวดีขึ้นมาก แม้ว่าเขาจะยังคงหยิ่งยโสอยู่ก็ตาม

เขาหยิ่งมาก แต่ถ้าอยู่ต่อหน้าฉัน เขาก็จะเชื่อฟัง

เขาถามต่อว่า “ฉันต้องไปถึงระดับไหนถึงจะปลดปล่อยพลังของคทาแห่งหายนะได้อย่างแท้จริง? ต้องมีเงื่อนไขอะไรบ้างถึงจะปลดล็อกความสามารถของคุณได้?”

เส้นทางอัญมณีหงเมิ่ง:

มันไม่ได้เกี่ยวกับอาณาเขต แต่เป็นเรื่องอำนาจ

หากพลังที่แท้จริงต้องวัดจากระดับชั้นแล้ว อย่างน้อยที่สุดก็ต้องอยู่ในระดับมหาบุรุษ

มีเพียงการทำเช่นนั้นเท่านั้นที่จะปลดปล่อยพลังส่วนหนึ่งของคทาแห่งหายนะได้ หากต้องการปลดปล่อยพลังทั้งหมดของคทาแห่งหายนะ จำเป็นต้องมีพลังเหนือกว่ามหาบุรุษผู้ยิ่งใหญ่

ส่วนเรื่องการปลดล็อกความสามารถของข้านั้น ข้าบอกไม่ได้ว่าต้องมีเงื่อนไขพิเศษอะไรบ้าง ท่านอาจารย์จะต้องค้นหาเงื่อนไขเหล่านั้นด้วยตนเอง

อย่างไรก็ตาม มันควรจะเกี่ยวข้องกับความแข็งแกร่งด้วย เพราะสุดท้ายแล้วมันก็ยังเป็นเรื่องของความแข็งแกร่งอยู่ดี

มันไม่ใช่เรื่องของอาณาจักร แต่เป็นเรื่องของพลังที่แท้จริง ซึ่งรวมถึงพละกำลังทางกายและพลังแห่งจิตวิญญาณ

พลังทั้งสองนี้เป็นพลังที่บริสุทธิ์ที่สุด เป็นอิสระจากกฎพื้นฐานหรือกฎแห่งธรรมชาติใดๆ

หากคุณมองแต่เพียงตัวเอง ขอบเขตความเข้าใจของคุณจะไร้ความหมายเมื่อเผชิญหน้ากับพลังที่แท้จริง

ดูเหมือนว่าเขาจะอยู่ในระดับความสมบูรณ์ขั้นล่างของอาณาจักรแห่งความโกลาหลเท่านั้น แต่เขาก็มีพลังมากพอที่จะสังหารผู้ที่มีระดับความสมบูรณ์ขั้นสูงของอาณาจักรแห่งความโกลาหลได้ในทันที และปราบผู้เชี่ยวชาญระดับสมบูรณ์แบบทั่วไปได้

นี่คือพลัง และการเปลี่ยนแปลงที่เกิดจากการเกิดใหม่นั้นเป็นการเปลี่ยนแปลงในระดับของพลังบริสุทธิ์

การเปลี่ยนแปลงอำนาจไม่เพียงแต่ทำให้เขาแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น แต่ยังก่อให้เกิดความผิดปกติในส่วนลึกของป่าโบราณ ส่งผลให้พื้นที่เก็บของของเขาเปลี่ยนแปลงไปด้วย

หลินโมกล่าวว่า มันกลายเป็นอีกโลกหนึ่งไปแล้ว:

ดี.

ฉันเข้าใจแล้ว คุณควรพักผ่อนได้แล้ว ฉันจะมาหาคุณอีกครั้งหากฉันต้องการอะไร

อัญมณีดึกดำบรรพ์หายกลับเข้าไปในความว่างเปล่าพร้อมกับเสียงฟู่ มันดูไม่ค่อยมีความสุขนัก ราวกับว่าความเย่อหยิ่งของมันถูกหลินโมหยูระงับไว้

นี่คือผลลัพธ์ที่หลินโมหยูต้องการอย่างแท้จริง เขาต้องการแสดงให้เพชรดึกดำบรรพ์เห็นว่าใครคือเจ้าของที่แท้จริงของมัน

ต้นไม้น้อย การค้นหาเป็นอย่างไรบ้าง?

ต้นกล้ายังคงเจริญเติบโตอย่างต่อเนื่อง

รากต้นไม้หลายหมื่นต้นแผ่กระจายไปทั่วพื้นที่ว่างเปล่า และพบร่องรอยที่หลงเหลือจากอุโมงค์กาลเวลาและอวกาศ และทำการสแกนหาหลักฐาน

มีทั้งหมดหกสิบแปดดวง กระจายอยู่ทั่วห้วงอวกาศอันว่างเปล่าราวกับดวงดาว

รายชื่อนี้รวบรวมผู้เชี่ยวชาญระดับสูงสุด 68 คน ซึ่งในสมัยนั้นจำนวนผู้เชี่ยวชาญระดับสูงสุดอาจมีมากกว่านี้ แต่มีเพียง 68 คนเท่านั้นที่ทิ้งร่องรอยไว้

ทางเดินต้นไม้เล็ก:

เราค้นพบเกือบทุกอย่างแล้ว เหลืออีกเพียงขั้นตอนเดียวเท่านั้น

ลองดูซิว่าฉันจะสร้างทางผ่านกาลอวกาศขึ้นมาใหม่ได้ไหม ปล่อยงานระดับมืออาชีพให้มืออาชีพทำไปเถอะ หลินโมหยูไม่ได้ออกคำสั่งแบบสุ่มสี่สุ่มห้าเลย

พวกคุณทุกคนได้ยินสิ่งที่เขาพูดเมื่อกี้แล้วใช่ไหม อยากไปกันไหม?

หลินโมหยูตัดสินใจด้วยตัวเอง และเธอไม่ได้ปิดบังบทสนทนาของเธอกับอัญมณีดึกดำบรรพ์จากเสี่ยวซู่ พวกเขาทั้งหมดได้ยินพร้อมกัน

ทางเดินต้นไม้เล็ก:

ฉันไม่แน่ใจว่าควรไปดีหรือไม่ แต่ฉันมีลางสังหรณ์บางอย่าง

“เราควรไปกันได้แล้ว” เคออสไชลด์กล่าว

ฉันก็คิดว่าฉันควรไปเหมือนกัน

นี่แหละคือโลก! แม้ว่าจะมีแต่ซากศพ แต่ก็ต้องมีสิ่งดีๆ อยู่ข้างในอย่างแน่นอน

ไอ้คนโลภคนนี้… หลินโมหยูคิดถึงสุภาษิตที่ว่า “คนเรายอมตายเพื่อเงิน” ซึ่งเหมาะกับเคออสไชลด์มากทีเดียว

สุดท้ายแล้ว การตัดสินใจว่าจะไปหรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับคุณ เซียวซู่และหุนจู่เป็นเพียงผู้เสนอแนะเท่านั้น

หลินโมหยูครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตัดสินใจว่า หากสามารถสร้างทางผ่านขึ้นใหม่ได้ เธอก็จะไป

ลองไปดูว่าที่อื่นๆ เป็นอย่างไรบ้าง คุณอาจจะได้อะไรดีๆ จากมันบ้าง แต่ก่อนที่คุณจะไป…

ต้นไม้น้อยเข้าไปข้างในเพื่อสำรวจให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้เพื่อประเมินระดับความอันตราย และพยักหน้าเห็นด้วย

ฉันจะทำ! ปัง!

ในความว่างเปล่า

ทันใดนั้น ร่องรอยของอุโมงค์กาลเวลาและอวกาศก็แตกสลาย กลายเป็นควันและฝุ่น แล้วก็หายไปในที่สุด

นี่หมายความว่าต้นกล้าไม่สามารถสร้างอุโมงค์กาลอวกาศขึ้นมาใหม่ได้ อาจเป็นเพราะเวลาผ่านไปนานเกินไป หรืออาจเป็นเพราะมีบางสิ่งเปลี่ยนแปลงไปที่ปลายอีกด้านของอุโมงค์กาลอวกาศ

ร่องรอยแห่งกาลเวลาและอวกาศเหล่านี้เก่าแก่มาก ไกลเกินกว่าความรกร้างว่างเปล่า และต้นอ่อนจึงต้องระมัดระวังเป็นอย่างยิ่งในการลองสัมผัสร่องรอยเหล่านั้น

มีการค้นพบเส้นทาง แล้วจึงสร้างเส้นทางนั้นขึ้นใหม่ แต่การสร้างใหม่นั้นไม่รับประกันว่าจะประสบความสำเร็จเสมอไป

จากนั้นเสียงทุบก็ดังต่อเนื่อง และร่องรอยเหล่านั้นก็หายไปทีละอย่างในพริบตา

ร่องรอยมากกว่าครึ่งถูกทำลายไปแล้ว ทั้งหมดล้มเหลว และไม่มีร่องรอยใดประสบความสำเร็จ

เซียวซู่ไม่ท้อแท้ เขาใจเย็นและลองใช้วิธีต่างๆ ต่อไปเรื่อยๆ

หลินโมหยูเฝ้ามองอย่างเงียบๆ เขาสามารถสัมผัสได้ถึงพลังแห่งกาลอวกาศที่พุ่งพล่านขึ้นมาได้จากความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับพลังแห่งกาลอวกาศ

ฉันไม่เข้าใจแล้วว่าต้นไม้เล็กๆ ต้นนั้นกำลังทำอะไร ร่องรอยของเวลาและอวกาศยังคงสลายไป และในชั่วพริบตาเดียวก็เหลืออยู่ไม่ถึงยี่สิบต้นแล้ว

ในที่สุด ร่องรอยของกาลเวลาและอวกาศก็เริ่มส่องแสงจางๆ และทางผ่านระหว่างกาลเวลาและอวกาศก็ถูกสร้างขึ้นใหม่ได้สำเร็จ

ในที่สุดก็เสร็จไปหนึ่งชิ้น หลินโมหยูรู้สึกพอใจเล็กน้อย แค่นี้ก็คุ้มค่าแล้ว เพราะความพยายามทั้งหมดได้ผลตอบแทน

การสร้างทางผ่านกาลเวลาได้สำเร็จทำให้เสี่ยวซู่มีความมั่นใจ และเขาก็ทำงานหนักต่อไป แต่น่าเสียดายที่เขาไม่สามารถสร้างทางผ่านกาลเวลาอื่นได้อีกเลยจนกระทั่งถึงทางผ่านสุดท้าย

มีการค้นพบทางเชื่อมต่ออีกแห่งหนึ่งสำเร็จ โดยมีร่องรอยกาลเวลาและอวกาศโบราณทั้งหมดหกสิบแปดแห่ง แต่มีเพียงสองแห่งเท่านั้นที่ได้รับการสร้างขึ้นใหม่ในที่สุด

ปริมาณอาจดูน้อยไปหน่อย แต่หลินโมหยูคิดว่าแค่นี้ก็ดีมากแล้ว เมื่อพิจารณาว่าสิ่งเหล่านี้มีอายุเก่าแก่มากเพียงใด

มีเพียงต้นกล้าเท่านั้นที่มีความสามารถนี้ หลังจากการสร้างอุโมงค์กาลอวกาศขึ้นใหม่ การสำรวจก็เริ่มต้นขึ้น และรากของต้นไม้ก็กลายร่างเป็นดวงตาของต้นกล้า

การเดินทางผ่านอุโมงค์เวลาไปยังจุดหมายปลายทาง นั่นคือความหมายของมัน

มีเพียงต้นไม้ขนาดเล็กเท่านั้นที่สามารถทำเช่นนี้ได้ และช่องทางเวลา-อวกาศทั้งสองนั้นไม่เหมือนกัน ช่องหนึ่งใหญ่และอีกช่องหนึ่งเล็ก

ทางเข้าเล็กมีลักษณะเป็นวงกลม มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณห้าเมตร ในขณะที่ทางเข้าอีกทางมีรูปทรงไม่สม่ำเสมอ

ส่วนที่กว้างที่สุดมีความกว้างเกิน 100 เมตร และทางเข้าสู่ทางเดินเป็นแบบจำลองของเดิม โดยไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ กับต้นไม้เล็กๆ เหล่านั้น

นั่นหมายความว่าสิ่งมีชีวิตที่เข้ามานั้นไม่ได้มีขนาดเท่ากันทั้งหมด ฉันเข้าไปข้างใน!

ต้นไม้เล็กนั้นพูดขึ้นมาทันทีว่า รากของมันเดินทางไปตามช่องทางกาลเวลาและอวกาศ และไปถึงจุดสิ้นสุดพร้อมกัน

เมื่อเข้าไปในซากปรักหักพังของสองโลก เขาก็พลันส่งเสียงครางเบาๆ ออกมาในทางเดินกาลอวกาศรูปวงกลม

มีการขุดพบรากไม้จำนวนมากในเวลาเดียวกัน รากไม้ที่ขุดพบนั้นมีลักษณะหักขาดที่ปลายด้านหนึ่งอย่างชัดเจน และมีหน้าตัดเรียบ

ดูเหมือนว่ามันจะถูกตัดขาดด้วยอาวุธมีคมบางอย่าง ด้วยความแข็งแกร่งของต้นกล้าในตอนนี้ แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญระดับสมบูรณ์แบบก็ยังต้องใช้อาวุธเวทมนตร์ที่มีคมเพื่อตัดรากของมัน

หลินโมกล่าวว่า:

มีสิ่งมีชีวิตอยู่ที่นั่นหรือไม่?

ต้นกล้าส่ายหัว

ฉันไม่แน่ใจ ฉันไม่เห็นสิ่งมีชีวิตใดๆ เลย ฉันถูกตัดขาดจากโลกภายนอกทันทีที่ฉันยื่นหัวเข้าไป

Chaos Child ถามว่า:

ไม่มีข้อมูลอื่นอีกแล้วหรือ?

ต้นไม้เล็กส่ายหัว

ไม่ เวลาไม่พอ ฉันจะลองอีกครั้ง

เขาพยายามอีกหลายครั้ง และทุกครั้งรากต้นไม้ก็ถูกตัดขาดทันที

ต้นกล้าไม่ได้รับผลกระทบมากนักจากการที่รากถูกตัดขาด มันคงรู้สึกเจ็บเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่ต้นกล้าก็ไม่ยอมแพ้

เขาใช้มุมมองและคลื่นความถี่ที่แตกต่างกันครั้งแล้วครั้งเล่า

หลังจากค้นคว้าอย่างไม่ย่อท้อ ในที่สุดเขาก็ได้รับข้อมูลบางอย่าง

กฎที่นั่นแตกต่างจากกฎของเคออส เมื่อฉันเข้าไป พลังของฉันถูกกดไว้อย่างสิ้นเชิง

แม้แต่ตัวผมเองก็มีการเปลี่ยนแปลงในเชิงคุณภาพเช่นกัน ไม่ใช่ว่าคู่ต่อสู้เก่งขึ้น แต่เป็นเพราะผมอ่อนแอลงในด้านนั้นต่างหาก

บทที่ 4534 โลกอีกใบหนึ่ง

และฉันก็ยังไม่เห็นสิ่งมีชีวิตใดๆ เลย นี่ไม่น่าจะมาจากเครื่องสังหารสิ่งมีชีวิต สถานที่นั้นอันตรายมาก

มันอันตรายมาก เซียวซูเล่าทุกสิ่งที่เธอรู้สึกให้หลินโมหยูฟัง

เมื่อเทียบกับอันตรายของทางเดินวงกลมแล้ว ทางเดินขนาดใหญ่ที่ไม่เป็นรูปทรงปกติ ดูเหมือนจะไม่มีปัญหาใดๆ

ต้นไม้เล็กๆ ต้นนั้นได้ส่งภาพจากที่นั่นมาแล้ว ภาพเหล่านั้นแสดงให้เห็นถึงภูมิประเทศที่แห้งแล้ง แตกต่างจากความว่างเปล่าที่วุ่นวาย

มันเป็นสภาพที่รกร้างว่างเปล่าอย่างแท้จริง เต็มไปด้วยควันและฝุ่นละออง ซึ่งเป็นควันและฝุ่นละอองเดียวกันกับที่เคยปกคลุมผืนดินมาก่อน

วัตถุมากมายนับไม่ถ้วน เนื้อหนังและเลือดของผู้แข็งแกร่ง สสารทั้งหมดได้แปรสภาพไปแล้ว

เมื่อโลกแตกสลาย สิ่งมีชีวิตนับล้านล้านตัวในโลกจะสูญสิ้นไป

วัสดุหายากและมีค่าทุกชนิด สมบัติทุกประเภทที่เคยถูกแย่งชิงกันจนถึงตาย และชื่อเสียงและอำนาจในอดีต

ทุกสิ่งพังทลายลงในชั่วพริบตา ทันใดนั้น น้ำตาก็เอ่อล้นในดวงตาของต้นไม้น้อย เคออสไชลด์ถามด้วยความสงสัยว่า:

คุณเป็นอะไรไป?

ต้นไม้น้อยกระซิบว่า:

ฉันรู้สึกเศร้าใจ

หลินโมกล่าวว่า:

นี่คงเป็นเสียงคร่ำครวญของสวรรค์และโลก เพราะเขาเป็นนายของต้นกล้า

เขาสามารถรับรู้ความรู้สึกของต้นไม้น้อยได้ แม้ว่าเขาจะไม่สามารถพูดได้ว่าเขาก็รู้สึกเช่นเดียวกัน

แต่แค่นี้ก็เพียงพอแล้วที่จะเข้าใจต้นไม้เล็กๆ ต้นนั้น ที่จริงแล้วสถานที่แห่งนั้นเต็มไปด้วยความเศร้าโศก

มันเป็นเสียงร่ำไห้โศกเศร้าจากสวรรค์และโลก และแผ่วเบาราวกับเสียงคร่ำครวญของสิ่งมีชีวิตนับไม่ถ้วน ต้นอ่อนกำลังสั่นสะท้าน

แม้ว่าเขาจะเคยเผชิญกับสงครามที่วุ่นวายที่สุดและได้เห็นความตายอันโหดร้ายมาแล้ว แต่เขาก็ไม่อาจทนต่ออิทธิพลของสิ่งมีชีวิตนับไม่ถ้วนในโลกนี้ได้

โลกที่เชื่อมต่อกันด้วยทางเดินวงกลมนั้นอันตราย ในขณะที่โลกที่เชื่อมต่อกันด้วยทางเดินที่ไม่เป็นวงกลมก็อันตรายเช่นกัน

มันเป็นเรื่องน่าเศร้า หลินโมหยูตัดสินใจทันที: ต้นไม้น้อย

“ไปที่สถานที่เศร้าโศกแห่งนี้กันเถอะ ไม่จำเป็นต้องไปสำรวจที่อื่นอีกแล้ว” ต้นไม้น้อยพยักหน้า

เขาหยุดสำรวจอันตราย และรากของเขาก็กำลังงอกใหม่อย่างรวดเร็ว เขาจะหายดีในไม่ช้า

เขาหยิบเรือข้ามฟากแห่งหายนะออกมา ก้าวเข้าไปข้างใน แล้วบินไปยังทางเดินนั้น

อุโมงค์เวลาดูเหมือนจะยาวมาก แต่ในขณะเดียวกันก็สั้นมาก เวลาในที่แห่งนี้กลายเป็นความสับสนวุ่นวาย

การรับรู้ของต้นไม้ได้รับผลกระทบ มันจึงหดรากกลับและหยุดการสำรวจ

สถานที่แห่งนี้ช่างเศร้าโศกเหลือเกิน แม้แต่เขาเองก็ทนอยู่ได้ไม่นาน เมื่อเวลาผ่านไป…

เขารู้สึกว่าตัวเองกำลังจะบ้า และกำลังจะจมอยู่ในความโศกเศร้าที่เขาไม่อาจหลุดพ้นได้

หลินโมหยูรู้ดีว่าอารมณ์ทุกอย่างเป็นรูปแบบหนึ่งของพลัง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่ออารมณ์เหล่านั้นถึงจุดสูงสุด

มันจะกลายเป็นเรื่องน่ากลัวอย่างยิ่ง เมื่อความเศร้าถึงจุดสูงสุด มันอาจส่งผลกระทบต่อผู้อื่นได้

แม้จะมีจิตใจที่ยึดมั่นในหลักธรรมอย่างแรงกล้า ต้นไม้น้อยก็ไม่อาจต้านทานการทำให้ผู้อื่นโศกเศร้าได้

ส่วนตัวหลินโมหยูนั้น เขามั่นใจในตัวเองมากทีเดียว

อารมณ์ที่รุนแรงสามารถหล่อหลอมจิตใจตามหลักเต๋าให้แข็งแกร่งขึ้นได้