เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #3462มาตรา 3462

#3462มาตรา 3462

บทที่ 3462

พลังนั้นแข็งแกร่งขึ้น แต่การเปลี่ยนแปลงของพลังที่เกิดขึ้นในมิตินี้ไม่ได้ส่งผลโดยตรงเหมือนกับการเสริมสร้างทั้งร่างกายและจิตวิญญาณ

เหล่าผู้รับใช้ผีดิบทั้งหมดแข็งแกร่งขึ้น และอาณาจักรของพวกเขาก็เหนือกว่าของเขาไปหนึ่งระดับ เกือบจะถึงขั้นกลางของความสมบูรณ์แบบอันยิ่งใหญ่แห่งอาณาจักรแห่งความโกลาหลแล้ว

หากพวกเขาใช้เทคนิคการระเหิด พวกเขาก็จะสามารถยกระดับไปสู่ระดับขั้นสูงสุด คือ ระดับความสมบูรณ์แบบอันยิ่งใหญ่แห่งอาณาจักรแห่งความโกลาหล และก้าวไปสู่ระดับที่สมบูรณ์แบบยิ่งกว่านั้นได้อีก

ในความโกลาหลนั้น ไร้ซึ่งขอบเขต และเป็นไปไม่ได้ที่จะบรรลุเป้าหมายใดๆ

บทที่ 4552 ก้าวข้ามขีดจำกัด หลอมรวมไข่มุกวิญญาณที่ซ่อนเร้น

อย่างไรก็ตาม หลินโมหยูมีวิธีที่จะทะลุผ่านข้อจำกัดนี้ได้โดยใช้พลังปราณดั้งเดิม และเขาก็มีพลังปราณดั้งเดิมอย่างเหลือเฟือ

เพียงคิดแวบเดียว หลินโมหยูได้ส่งพลังปราณดั้งเดิมเข้าไปในเขตแดนแห่งความโกลาหลนอกมหาจักรวาล

ด้วยการอาบพลังดั้งเดิมให้กับเหล่าผู้รับใช้ผีดิบ พลังของพวกเขายังคงไม่เปลี่ยนแปลง แต่ข้อจำกัดบางอย่างของพวกเขากลับถูกทำลายลง!

พลังงานดั้งเดิมหล่อเลี้ยงเหล่าผู้รับใช้อมตะ และถึงแม้ว่าจะไม่ได้เพิ่มความแข็งแกร่งให้แก่พวกเขา แต่มันก็ทะลุขีดจำกัดสูงสุดของพวกเขาไปได้

สิ่งนี้ทำให้เหล่าผู้รับใช้ที่เป็นอมนุษย์สามารถเอาชนะข้อจำกัดของขั้นความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ในอาณาจักรแห่งความโกลาหลได้ โดยมีพลังการต่อสู้ระดับสมบูรณ์แบบแม้ไร้ขอบเขต

หลินโมหยูรู้สึกว่าหากปราศจากพลังปราณดั้งเดิม ขีดจำกัดสูงสุดของพลังต่อสู้ของเหล่าผู้รับใช้อสูรกายคงจะอยู่ที่ระดับความสมบูรณ์แบบขั้นสูงสุดแห่งอาณาจักรแห่งความโกลาหล เวทมนตร์ของเขานั้นน่าทึ่งจริงๆ

อย่างไรก็ตาม ยังคงเป็นไปไม่ได้ที่จะเพิกเฉยต่อข้อจำกัดของกฎเกณฑ์อันอลหม่าน ซึ่งมีมาตั้งแต่กำเนิดของความอลหม่านและเป็นกฎเหล็กของโลกนี้

มีเพียงหนทางเดียวที่จะฝ่าฟันมันไปได้ นั่นคือพลังปราณดั้งเดิม ซึ่งมาจากเหล่าผู้เชี่ยวชาญชั้นยอดในสมัยโบราณ

เป็นเพราะพลังงานดั้งเดิมนั่นเองที่ทำให้กฎเหล็กสามารถถูกละเมิดได้แม้จะไร้ขอบเขตก็ตาม

เพื่อบรรลุถึงความสมบูรณ์แบบ หรือแม้กระทั่งเหนือกว่าความสมบูรณ์แบบของอาณาจักรแห่งความโกลาหล และทัดเทียมกับมหาบุรุษผู้ทรงคุณวุฒิ

ในสายตาของพวกเขา อาณาจักรและระดับการฝึกฝนล้วนเป็นเพียงภาพลวงตา มีเพียงพลังการต่อสู้เท่านั้นที่เป็นของจริง

ขณะนี้ พลังงานดั้งเดิมของดินแดนรกร้างโบราณได้หมดสิ้นไปแล้ว และถึงแม้จะมีเหลืออยู่บ้างก็คงมีไม่มากนัก

พลังงานนั้นไม่เพียงพอสำหรับเหล่าผู้รับใช้ที่ไม่มีวันตายอย่างแน่นอน แต่โชคดีที่เขามีโลกอีกโลกหนึ่ง ซึ่งพลังงานดั้งเดิมนั้นแทบจะไม่มีวันหมด

มีเหล่าข้ารับใช้ผีดิบให้ใช้มากมาย แต่มีปัญหาอยู่อย่างหนึ่งคือ ข้ารับใช้ผีดิบเหล่านั้นได้ครอบครองพลังปราณดั้งเดิมแล้ว

หากผู้ใดมีพลังการต่อสู้ที่สมบูรณ์แบบ การเคลื่อนไหวใดๆ ในป่าโบราณอันอลหม่านจะดึงดูดความสนใจของเต๋า

โชคดีที่การปรากฏตัวของไข่มุกวิญญาณลับช่วยแก้ปัญหานี้ได้เป็นอย่างดี ตราบใดที่ฉันสามารถหลอมไข่มุกวิญญาณลับให้สมบูรณ์ได้

วิธีนี้ทำให้ลูกแก้ววิญญาณที่ซ่อนเร้นสามารถส่งผลกระทบต่อเหล่าผู้รับใช้ผีดิบแต่ละตัวได้ จึงหลีกเลี่ยงการถูกตรวจจับจากเต๋าได้ มันสมบูรณ์แบบ!

หลินโมหยูกำหมัดแน่น ผลลัพธ์ของการทะลุขีดจำกัดของเธอนั้นน่าพอใจมาก

ตราบใดที่ระดับการฝึกฝนยังคงพัฒนาอย่างต่อเนื่อง พลังการต่อสู้ของเหล่าผู้รับใช้ผีดิบก็จะเพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ จนถึงขีดจำกัดที่แท้จริง

ส่วนขีดจำกัดนั้นอยู่ที่ไหน หลินโมหยูเองก็ไม่รู้เช่นกัน เขาจะรู้ก็ต่อเมื่อถึงเวลานั้นจริงๆ เท่านั้น

เมื่อนั้นเราจึงจะตระหนักได้ว่า การกลั่นกรองไข่มุกวิญญาณที่ซ่อนเร้นนั้นมีความสำคัญอย่างยิ่ง

เมื่อไข่มุกวิญญาณลึกลับได้รับการหลอมอย่างสมบูรณ์แล้วเท่านั้น ฉันจึงจะสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระมากขึ้น และลิตเติลทรีและเด็กแห่งความโกลาหลจะสามารถฟื้นตัวได้อย่างเต็มที่โดยไม่ต้องกังวลใดๆ

สายเลือดของเซียวเผิงสามารถถูกปลุกพลังได้อย่างเต็มที่ และไข่มุกวิญญาณที่ซ่อนอยู่ก็มีฟังก์ชันเดียว นั่นคือเหตุผล

ฟังก์ชันเดียวของมันกลับทรงพลังอย่างเหลือเชื่อ ทำให้หลินโมหยูสามารถทำงานหลายอย่างพร้อมกันได้ในขณะที่กำลังกลั่นไข่มุกวิญญาณลับ

ขณะที่กำลังปรับปรุงรูปแบบการต่อสู้ขั้นสูง เซียวซู่และหุนจั่วจื่อก็ยังคงดูดซับพลังดั้งเดิมแห่งสวรรค์และโลกเพื่อฟื้นฟูพละกำลังของตนอย่างต่อเนื่อง

ทุกอย่างดำเนินไปอย่างราบรื่น และมีออร่าแปลกๆ ค่อยๆ แผ่ออกมาจากร่างของหลินโมหยู ออร่านี้จางมาก

เป็นเรื่องง่ายที่คนจะมองข้าม และแม้ว่าจะมีคนเห็น พวกเขาก็จะเพิกเฉยอยู่ดี

เมื่อออร่านี้ห่อหุ้มหลินโมหยู หลินโมหยูก็ดูเหมือนจะหายไปจากโลกนี้ พร้อมกับต้นไม้เล็กและเด็กแห่งความโกลาหลที่กำลังดูดซับพลังงานดั้งเดิมของสวรรค์และโลก

ในขณะเดียวกัน ตรวจพบความผิดปกติ ท่านอาจารย์: ออร่าของท่านหายไปแล้ว!

ทั้งสองกล่าวพร้อมกันว่า ในความรู้สึกของพวกเขา หลินโมหยูหายตัวไปแล้ว

โลกแห่งวิญญาณก็กลายเป็นความว่างเปล่าในชั่วขณะนี้เช่นกัน พวกเขาไม่สามารถมองเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นในโลกแห่งวิญญาณได้ ราวกับว่าพวกเขาอยู่ในความว่างเปล่า

ต้นไม้น้อยและเด็กแห่งความโกลาหลยังคงมองเห็นกันได้ ไข่มุกวิญญาณที่ซ่อนอยู่ยังไม่ส่งผลกระทบต่อพวกเขา ซึ่งเป็นผลลัพธ์ที่เราต้องการอย่างแท้จริง

หลินโมกล่าวว่า:

นั่นคือผลของไข่มุกวิญญาณลับ จงดูดซับพลังนี้ต่อไปเรื่อยๆ

ไม่ต้องห่วงฉันหรอก ไข่มุกวิญญาณลับนั้นผ่านการกลั่นกรองมาเพียงบางส่วนเท่านั้น แต่ก็ให้ผลลัพธ์ที่น่าทึ่งแล้ว

บนศิลาแมลง จินต้าจุนที่กำลังจัดการกับใยแมงมุมเทพอยู่ จู่ๆ ก็มองไปที่อาคมขนาดใหญ่ ทำไมพลังออร่าของเขาถึงหายไป?

แปลกประหลาด!

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา รูปแบบอันยิ่งใหญ่ได้ปรากฏอยู่ตรงหน้าเรา

มหาเทพจะค้นคว้าเรื่องนี้ได้อย่างไร? แม้ว่าเทคนิคการตั้งอาคมของมหาเทพแห่งหายนะสวรรค์จะซับซ้อนอย่างยิ่ง แต่แม้แต่มหาเทพก็ยังยากที่จะฝ่าฟันไปได้

อย่างไรก็ตาม แม้แต่การค้นคว้าอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยทั้งวันทั้งคืนของปรมาจารย์ก็ไม่อาจต้านทานมันได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีความเชื่อมโยงระหว่างโครงสร้างขนาดใหญ่นี้กับศิลาจารึกแมลง

ศิลาแมลงนั้นคือร่างที่แท้จริงของจินต้าจุน ซึ่งเปิดโอกาสให้จินต้าจุนได้เปรียบ จินต้าจุนรู้ว่าหากเขาฝ่าทะลุมันไปโดยใช้กำลัง…

รูปแบบการจัดทัพอันยิ่งใหญ่จะพังทลายลงเอง ดังนั้นเขาจึงระมัดระวังเป็นอย่างยิ่งเสมอมา หลังจากทำงานหนักมานับไม่ถ้วนปี

พลังของเขาในที่สุดก็แทรกซึมเข้าไปในโครงสร้างขนาดใหญ่ และเขายังค้นพบแก่นแท้ของมันได้ด้วย แต่สุดท้ายก็จบลงแค่นั้น

เขาไม่สามารถเข้าไปในใจกลางของอาคมอันยิ่งใหญ่ได้อีกต่อไป เพราะที่นั่นเป็นที่ตั้งของเจตจำนงของมหาเทพแห่งหายนะสวรรค์ ซึ่งเขาไม่อาจปกปิดได้

เขาสามารถรับรู้ได้อย่างคร่าวๆ ถึงเหตุการณ์บางอย่างที่เกิดขึ้นภายในแกนกลางของอาคม เช่น การที่หลินโมหยูเข้าไปข้างใน เขารู้เรื่องทั้งหมดนั้น

ออร่าของหลินโมหยูหายไปอย่างกะทันหัน ซึ่งทำให้เขาประหลาดใจ เพราะหลินโมหยูไม่เคยออกจากค่ายกลขนาดใหญ่เลย

เขาหายตัวไปได้อย่างไรกัน? หลังจากหายไปชั่วครู่ ออร่าของหลินโมหยูก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง

สิ่งนี้ยิ่งทำให้เขาสับสนมากขึ้นไปอีก จากนั้น พลังมหาศาลก็พุ่งออกมาจากใจกลางของกลุ่มนั้น

ราวกับไล่แมลงวัน เขาได้สลายเจตจำนงที่หลงเหลืออยู่ในรูปแบบเวทมนตร์นั้น และรูปแบบเวทมนตร์นั้นก็ได้รับการปรับปรุงโดยหลินโมหยู ทำให้รูปแบบเวทมนตร์นั้นมีเจ้าของใหม่

หลังจากขจัดอิทธิพลภายนอกทั้งหมดแล้ว จินต้าจุนรู้ว่าตนเองถูกจับได้แล้ว แต่เขากลับไม่รู้สึกอับอายแม้แต่น้อย

สิ่งที่ฉันทำนั้นไม่มีอะไรผิด ดังนั้นฉันจะรู้สึกอายไปทำไม ตราบใดที่ตัวฉันเองไม่รู้สึกอาย

คนที่น่าอึดอัดใจคืออีกฝ่ายหนึ่ง เขาเชื่อว่าหลินโมหยูคงไม่โง่ขนาดมาตั้งคำถามกับเขา ดังนั้นเขาจึงแสร้งทำเป็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

หลินโมหยูสร้างอาคมขั้นสูงเสร็จสมบูรณ์ในเวลาเพียงไม่กี่วัน เร็วกว่าเดิม และเขาก็อยู่ในใจกลางของอาคมขั้นสูงนั้นแล้ว

เมื่อสังเกตสถานการณ์ภายนอกแล้ว พวกเขาก็เหลือบมองไปยังที่ที่มหาเถระจินอยู่ แม้แต่มหาเถระก็ยังต้องระมัดระวัง

อยู่ที่นี่มานานขนาดนี้แล้ว จะไม่มาดูได้อย่างไร? นั่นเป็นเหตุผลที่จอมมารแห่งหายนะต้องการฝากเจตจำนงของตนไว้ในแก่นกลาง

หนึ่งในหน้าที่ของท่านคือการป้องกันมหาบุรุษท่านอื่นๆ มหาบุรุษแห่งหายนะสวรรค์นั้นระมัดระวังเป็นอย่างยิ่งในทุกการกระทำ และท่านมีจุดประสงค์หลายประการในทุกย่างก้าวที่ท่านลงมือ

นั่นคือเหตุผลที่แผนการของเขาจึงดำเนินไปได้อย่างราบรื่นมาเป็นเวลานาน หลังจากปรับปรุงรูปแบบการจัดวางขั้นสูงเสร็จแล้ว หลินโมหยูจึงทุ่มเทความพยายามทั้งหมดไปกับการสร้างไข่มุกวิญญาณลับ

ต้นไม้น้อยและเด็กแห่งความโกลาหลยังคงดูดซับพลังงานดั้งเดิมจากสวรรค์และโลก พวกเขาไม่ได้ดูดซับมันอย่างรวดเร็ว เนื่องจากพวกเขาสะสมพลังงานดั้งเดิมจากสวรรค์และโลกไว้เป็นจำนวนมากมานานนับไม่ถ้วนปีแล้ว

พวกเขาใช้เวลาถึงห้าสิบปีเต็มในการซึมซับพลังนั้นอย่างสมบูรณ์ และตอนนี้พวกเขากลับมาแข็งแกร่งได้มากกว่า 60% ของความแข็งแกร่งดั้งเดิมแล้ว โดยเฉพาะในแง่ของพลังการต่อสู้

พวกเขามีพลังเทียบเท่ากับสิ่งมีชีวิตระดับสุดยอดที่สมบูรณ์แบบอยู่แล้ว หากพวกเขาสามารถฟื้นฟูพลังได้มากกว่า 80% ของพลังเดิม ลิตเติลทรีและเคออสไชลด์ก็จะสามารถก้าวข้ามระดับความสมบูรณ์แบบไปได้

พวกเขามีฝีมือทัดเทียมกับผู้ทรงคุณวุฒิระดับกึ่งสูงสุด และในช่วงที่เก่งที่สุด พวกเขาก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าผู้ทรงคุณวุฒิระดับสูงสุดเลย

ในโลกภายในของเคออสไชลด์ ณ เวลานั้น มีมหาบุรุษเก้าองค์และกึ่งมหาบุรุษอีกเก้าองค์ทำงานร่วมกัน

ปรมาจารย์ธรรมดาทั่วไปทำได้เพียงถอยหนี หลังจากผ่านการกลั่นกรองมาห้าสิบปี ไข่มุกวิญญาณลับก็เสร็จสมบูรณ์ไปแล้วกว่าครึ่ง

อีกห้าสิบปีข้างหน้า มันจะสามารถกลั่นกรองพวกมันทั้งหมดได้อย่างแน่นอน ในขณะนี้ ออร่าของไข่มุกวิญญาณที่ซ่อนเร้นได้ปกคลุมโลกแห่งวิญญาณทั้งหมด

จากนั้น พลังของหลินโมหยูจะแผ่กระจายไปทั่วทั้งร่างกาย และเพียงแค่คิดครั้งเดียว เขาก็จะหายไปจากห้วงอวกาศอันวุ่นวายนั้นได้

ในขณะเดียวกัน ผลของไข่มุกวิญญาณที่ซ่อนเร้นได้ปกคลุมต้นไม้น้อยและเด็กแห่งความโกลาหลแล้ว ดังนั้นแม้ว่าพวกเขาจะฟื้นตัวเต็มที่ ก็ไม่จำเป็นต้องกังวลว่าจะถูกวิถีแห่งเต๋าค้นพบ

Chaos Child กล่าวว่า:

ท่านอาจารย์ เราควรฟื้นคืนชีพผู้ทรงคุณวุฒิระดับกึ่งยิ่งใหญ่อีกท่านหนึ่งหรือไม่?

เนื่องจากเราเคยชุบชีวิตเย่หยางหยานมาก่อนแล้ว และตอนนี้เคออสไชลด์ก็ฟื้นตัวได้มาก เราจึงสามารถชุบชีวิตคนอื่นได้อีก

หลินโมหยูครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วส่ายหัวเล็กน้อย “ไม่”

การฟื้นคืนชีพของบุคคลผู้ทรงคุณวุฒิระดับกึ่งยิ่งใหญ่ไม่มีประโยชน์สำหรับข้าพเจ้า โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับบุคคลผู้ทรงคุณวุฒิระดับกึ่งยิ่งใหญ่ในโลกภายใน

ในความเป็นจริงแล้ว เขามีความแข็งแกร่งเหนือกว่าผู้เชี่ยวชาญระดับสูงสุดเพียงเล็กน้อย และเขายังไม่สามารถใช้พลังทั้งหมดได้ด้วยซ้ำ ที่จริงแล้ว เขาไม่แตกต่างจากผู้เชี่ยวชาญระดับสูงสุดเลย

อย่างมากที่สุด เขาก็ทำได้เพียงใช้พลังออร่าของตนเพื่อข่มขู่ผู้คนเท่านั้น หลินโมหยูเองก็มีพลังในระดับเดียวกันอยู่แล้ว ทำไมเขาถึงต้องเสียเวลาฟื้นคืนชีพอีกคนด้วย?

ไม่จำเป็นหรอก เมื่อเคออสไชลด์ฟื้นตัวแล้ว เขาสามารถควบคุมเหล่ามหาเทพและกึ่งมหาเทพเหล่านี้ได้

หลินโมกล่าวว่า:

เราได้ใช้พลังงานดั้งเดิมของสวรรค์และโลกจนหมดแล้ว ถึงเวลาที่เราต้องจากไป

บทที่ 4553 อีกยุคสมัยหนึ่งกำลังจะสิ้นสุดลง

หลังจากที่หลินโมหยูออกจากค่ายกลใหญ่ไปแล้ว

โครงสร้างขนาดมหึมานั้นหดตัวและหายไปในความว่างเปล่าอย่างรวดเร็ว เหลือไว้เพียงจุดเล็กๆ จุดหนึ่งเท่านั้น

นับจากนั้นเป็นต้นมา รูปแบบเวทมนตร์อันยิ่งใหญ่นี้ก็มีปรมาจารย์คอยควบคุม เพียงแค่หลินโมหยูนึกคิดที่จะเปิดใช้งานมันเท่านั้น

ในโลกวิญญาณของหลินโมหยู เส้นพลังที่มองไม่เห็นเริ่มเชื่อมต่อกลุ่มพลังขนาดใหญ่หลายกลุ่ม และรูปแบบแปลกประหลาดกำลังจะปรากฏขึ้น

เมื่อจัดเรียงองค์ประกอบทั้งหมดเสร็จสมบูรณ์แล้ว พวกมันจะรวมกันเพื่อสร้างเป็นอักขระรูน ปลดปล่อยพลังอันน่าทึ่งออกมา

เมื่อนั่งอยู่บนหลังของเสี่ยวเผิง ฉันก็กลับไปพบจินต้าจุนอีกครั้ง หน้าที่ของฉันในฐานะศิษย์น้องได้เสร็จสิ้นลงแล้ว

รุ่นพี่เป็นอย่างไรบ้าง?

จินต้าจุนกล่าวว่า “หนึ่งในสิบของเรื่องนี้ได้รับการชำระเรียบร้อยแล้ว”

ปัญหาจะได้รับการแก้ไขอย่างสมบูรณ์ในอีกไม่กี่ร้อยปีข้างหน้า แม้ว่าปัญหาจะได้รับการแก้ไขไปเพียงหนึ่งในสิบ แต่จินต้าจุนก็รู้สึกโล่งใจแล้ว

เขารู้ว่าตราบใดที่เขาสามารถหลอมรวมใยแมงมุมเทพทั้งหมดได้ เขาก็จะสามารถแยกตัวออกจากศิลาแมลงและได้รับอิสรภาพ

เขาสามารถไปไหนก็ได้ตามต้องการ และยาเม็ดแมลงเป็นสมบัติล้ำค่าที่สุดของเขา นอกเหนือจากยาเม็ดแมลงนั้นเอง

จะมีใยแมงมุมเทพลูกใหม่ปรากฏขึ้นอีก และในขณะนี้ สีหน้าของจินต้าจุนก็แสดงออกถึงความยินดีเล็กน้อย

เห็นได้ชัดว่าหลินโมหยูอารมณ์ดี เธอจึงยิ้มและพูดว่า:

ขอแสดงความยินดีล่วงหน้าด้วยนะ รุ่นพี่

จินต้าจุนกล่าวว่า:

คุณได้บรรลุถึงความสมบูรณ์แบบอันยิ่งใหญ่แห่งอาณาจักรแห่งความโกลาหลแล้ว ดูเหมือนว่าบุตรแห่งหายนะได้ทิ้งสิ่งดีๆ ไว้ให้คุณบ้าง

หลินโมหยูพยักหน้าเล็กน้อย “ท่านเทียนไจ๋ผู้อาวุโสได้ทิ้งอะไรบางอย่างไว้ให้ศิษย์รุ่นน้องอย่างข้าจริง ๆ” จินต้าจุนกล่าว

หลินโมหยูกล่าวว่า แม้สิ่งของจากต่างประเทศจะช่วยยกระดับการฝึกฝนได้อย่างรวดเร็ว แต่ก็ไม่ควรพึ่งพาสิ่งเหล่านั้นมากเกินไป

“ขอบคุณครับ ท่านผู้อาวุโส ผมเข้าใจแล้ว” พระจินกล่าว

คุณกำลังจะจากไป และเราอาจจะไม่ได้พบกันอีกเลย ฉันรู้สึกว่าคุณเป็นคนน่าคบหาทีเดียว

ขอให้ผมให้คำแนะนำเพิ่มเติมอีกสักอย่าง: หมอนั่นไม่ใช่คนที่จะรับมือได้ง่าย และแผนการของ “เด็กเหลือขอเรื่องภัยพิบัติทางธรรมชาติ” อาจจะไม่สำเร็จก็ได้

ถึงแม้ว่าลูกชายทั้งสองของโบหยางและไป๋จงจะทำงานหนักมาก วิ่งไปทั่วทุกหนทุกแห่ง แต่ก็ไม่ได้ผลมากนัก

ในทางตรงกันข้าม การกระทำของจื่อซิงอาจมีประโยชน์อยู่บ้างก็ได้

หลินโมหยูถามด้วยความสงสัยว่า:

จื่อซิงคือใคร?

จินต้าจุนกล่าวว่า:

จื่อซิงต้าจุน เพื่อนร่วมสำนักเต๋าของป๋อหยาง เป็นสตรีที่มีอำนาจมาก

เขาคือมหาบุรุษแห่งภัยพิบัติจากสวรรค์ ในบรรดาบุคคลสำคัญทั้งหลายที่ปรากฏตัวมาตั้งแต่สมัยโบราณ

มีเพียงคนไม่กี่คนเท่านั้นที่ดึงดูดความสนใจฉันได้ ส่วนที่เหลือก็ไร้ค่า!

หลินโมหยูยิ้มอย่างขมขื่น

นั่นเป็นเพราะคุณมีมาตรฐานสูง ในสายตาของคนรุ่นใหม่ พวกเขาคือบุคคลที่ยากจะเอื้อมถึง

จินต้าจุนเยาะเย้ยว่า “หมายความว่ายังไงกับคำว่า ‘เข้าไม่ถึง’? ขยะก็คือขยะ”

หลินโมหยูกล่าวว่า “ไม่ว่าจะยังไง มันก็ยังเป็นขยะอยู่ดี”

ฉันสงสัยว่าจะมีสักกี่คนที่ตรงตามมาตรฐานของคุณ?

สิ่งมีชีวิตนี้ซึ่งมีชีวิตอยู่มาตั้งแต่สมัยโบราณ มีความเย่อหยิ่งและไม่ค่อยพูดจา

ในขณะที่เขาอารมณ์ดี ฉันสามารถถามคำถามเพิ่มเติมและได้ข้อมูลจากเขามากขึ้นได้