เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #350มาตรา 350

#350มาตรา 350

บทที่ 350

หลินโมหยูค้นพบว่ามีบางสิ่งปรากฏขึ้นในโลกวิญญาณของเขา นั่นก็คือศิลาศักดิ์สิทธิ์แห่งอาณาเขต

เมื่อหินโดเมนเข้าสู่ร่างกาย คุณสมบัติของหินนั้นก็จะเปลี่ยนแปลงไปด้วย

ทักษะใหม่ “สนามสังหาร” ได้ถูกเพิ่มเข้ามาในชุดทักษะแล้ว

อย่างไรก็ตาม ข้อความดังกล่าวระบุว่าสินค้าไม่พร้อมใช้งาน

หยานกวงเซิงที่อยู่ในห้องเห็นเหตุการณ์นั้นและสีหน้าของเขาก็แสดงความตกใจเล็กน้อย “ฉันไม่คิดเลยว่าเขาจะทำแบบนั้นจริงๆ”

เขาผลักประตูเปิดออกแล้วก้าวออกมา เป็นครั้งแรกที่เขาออกมาข้างนอกในรอบสิบวัน

หลินโมหยูรีบลุกขึ้นยืนและโค้งคำนับเขาทันทีพลางกล่าวว่า “อาจารย์”

หยานควงเซิงโบกมือ “ไม่จำเป็นหรอก ตอนนี้เจ้ามีทักษะใหม่แล้วไม่ใช่เหรอ?”

หลินโมหยูพยักหน้าเห็นด้วย “อาณาเขตสังหาร แต่ยังใช้ไม่ได้”

หยานกวงเซิงกล่าวว่า “แน่นอนว่าคุณใช้มันไม่ได้หรอก ในระดับของคุณ การพยายามใช้ทักษะประเภทโดเมนนั้นแทบจะเป็นการฆ่าตัวตายชัดๆ”

“สิ่งที่คุณต้องทำตอนนี้คือเทพลังแห่งการสังหารทั้งหมดของคุณลงไปในศิลาเทพแห่งอาณาเขต”

“เมื่อชาร์จเต็มแล้ว ทักษะนี้จะสามารถใช้งานได้”

“คุณทำต่อได้เลย ฉันจะออกไปสักครู่”

บทที่ 322 ผู้ชายควรอดทนต่อความยากลำบากบ้าง

ในลานบ้านของไป่เสิน ไป่อี้หยวนนั่งจิบชาอย่างเหม่อลอย

ด้วยเหตุผลบางอย่าง ชาชั้นดีกลับสูญเสียรสชาติไป

“คุณลุงเมิ่ง ท่านคิดว่าเสี่ยวหยูจะทำสำเร็จไหม?”

เขาเลิกใช้ชื่อหลินเสี่ยวจื่อ และเริ่มใช้ชื่อเสี่ยวหยูแทน

เมิ่งอันเหวินหัวเราะเบาๆ “เจ้าเป็นห่วงมากไป เทพขาวผู้สง่างามจะไปเป็นห่วงเรื่องแบบนี้ได้อย่างไร”

ไป่ อี้หยวนถอนหายใจ “เจตนาฆ่าของเสี่ยวหยูนั้นรุนแรงมาก หากเขาเลื่อนขั้นอาชีพถึงขั้นที่สามแล้ว แม้ว่าเลเวลจะเกิน 60 ฉันก็ไม่ต้องกังวล”

“ผมเชื่อว่าในเวลานั้นเขาสามารถควบคุมพลังแห่งความโหดเหี้ยมของตัวเองได้อย่างเต็มที่”

“แต่ตอนนี้…”

เมิ่งอันเหวินกล่าวว่า “ควงผู้เฒ่าได้ลงมือแล้ว ในเมื่อเขายังอยู่ คุณจะกังวลอะไรอีกล่ะ”

ไป่ อี้หยวนสบถออกมา “เขาได้ศิษย์มาโดยไม่ต้องเสียอะไรเลย”

เมิ่งอันเหวินหัวเราะเบาๆ “คุณควรเน้นไปที่การเตรียมตัวสำหรับการเลื่อนขั้นอาชีพครั้งที่สองของเสี่ยวหยู เขาคงจะเลเวลอัพได้เร็วๆ นี้เมื่อเขากลับมา”

ไป่ อี้หยวนกล่าวว่า “ทุกอย่างพร้อมแล้ว ทุกอย่างอยู่ในที่ที่ควรอยู่แล้ว เราแค่รอให้เขากลับมา”

“การเลื่อนตำแหน่งครั้งที่สองมีความสำคัญอย่างยิ่งและไม่มีทางผิดพลาดได้เลย”

ไป่ อี้หยวนโบกมือแล้วกล่าวว่า “ไม่ต้องห่วง จะไม่มีข้อผิดพลาดอย่างแน่นอน”

…

ในดินแดนที่ชุ่มไปด้วยเลือด หลินโมหยูได้ควบคุมพลังสังหารแรกได้อย่างสำเร็จ…

ฉันนั่งอยู่ตรงนั้นอีกสิบวันโดยไม่ขยับไปไหนเลย

ภายในห้องเก็บของมีอาหารจำนวนมากที่หนิงอี้อี้ทิ้งไว้ ซึ่งเพียงพอสำหรับเลี้ยงตัวเองได้ครึ่งปี

เมื่อคุณทำสำเร็จครั้งแรกแล้ว คุณก็จะทำซ้ำอีกครั้งเมื่ออายุ 28 ปี

หลินโมหยูค่อยๆ เชี่ยวชาญเทคนิคการควบคุมเจตนาฆ่า โดยการฉีดเจตนาฆ่าเพียงเล็กน้อยเข้าไปในศิลาศักดิ์สิทธิ์แห่งอาณาเขต

เจตนาฆ่าทุกอย่างได้ฝังลึกอยู่ในจิตใจของหลินโมหยู

ความเร็วในการนำทางเพิ่มขึ้น และเจตนาฆ่าก็เข้าสู่ดินแดนหินศักดิ์สิทธิ์มากขึ้นเรื่อยๆ

หินโดเมนเปรียบเสมือนภาชนะที่ไม่รู้จักอิ่ม มันจะดูดซับมากเท่าที่คุณป้อนเข้าไป

หลังจากที่หลินโมหยูส่งพลังสังหารทั้งหมดออกไปแล้ว พลังที่ออกมายังไม่ถึงหนึ่งในสิบของทั้งหมดด้วยซ้ำ

“สุดท้ายนี้ เจตนาฆ่าทั้งหมดได้ถูกส่งเข้ามาแล้ว”

ความคิดของหลินโมหยูเริ่มกระจ่างอีกครั้ง

มันดีกว่าเดิมอีก

หลังจากผ่านประสบการณ์นี้มาแล้ว จิตใจของหลินโมหยูจึงแข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิม

เพียงชั่วขณะ พลังสังหารที่อยู่ภายในศิลาศักดิ์สิทธิ์แห่งอาณาเขตก็พลุ่งพล่านขึ้นสู่ท้องฟ้าดุจกลุ่มควันดำ

หลินโมหยูยืนอยู่ท่ามกลางแรงปรารถนาฆ่าที่พุ่งพล่าน ดวงตาของเธอยังคงแจ่มใสและสงบ

พลังแห่งความโหดร้ายเหล่านั้นได้ตกเป็นของเขาโดยสมบูรณ์แล้ว และจะไม่ส่งผลกระทบต่อเขาอีกต่อไป

ในทางตรงกันข้าม ภายใต้การปราบปรามเจตนาฆ่าอันรุนแรง ศัตรูที่มีเจตจำนงอ่อนแอจะได้รับผลกระทบ

พละกำลังอ่อนลง ความเร็วลดลง และความตั้งใจอ่อนแอลง ราวกับถูกสาปแช่ง

ออร่าแห่งความโหดร้ายจางหายไป และเขาก็กลับไปยังอาณาเขตของศิลาศักดิ์สิทธิ์

หลินโมหยูถอนหายใจยาว

เขาไม่เคยรู้สึกผ่อนคลายแบบนี้มานานกว่า 20 วันแล้ว

มีเสียงฝีเท้าดังมาจากข้างนอก หยานกวงเซิงกลับมาแล้ว

“อาจารย์ ท่านกลับมาแล้ว” หลินโมหยูกล่าวด้วยความเคารพ

ฉันขยับจมูกและได้กลิ่นเลือดฉุนฉุนคล้ายโลหะ

กลิ่นเลือดรุนแรงกว่าที่เคยเป็นมา

แม้ในขณะที่เขากำลังสังหารหมู่ชาวเมือง เขาก็ไม่เคยได้ยินชื่อเมืองนี้มาก่อนเลย

กลิ่นเลือดโชยออกมาจากสิ่งที่เหยียนควงเซิงถืออยู่

เนื้อสัตว์ชิ้นหนึ่ง

เนื้อสัตว์ชิ้นเล็กๆ ที่มีขนาดเล็กกว่าฝ่ามือเพียงเล็กน้อย จะมีกลิ่นเลือดแรงขนาดนี้ได้อย่างไร?

หยานควงเซิงเหลือบมองหลินโมหยู ดวงตาเป็นประกายแวววาว จากนั้นก็สะบัดเนื้อสัตว์นั้นทิ้งไปอย่างรวดเร็ว “กินซะ”

จากนั้นเขาก็เสริมว่า “กินดิบๆ เลยตอนนี้”

หลินโมหยูเริ่มกินมันดิบๆ โดยไม่ลังเลเลย

เนื้อมีกลิ่นเลือดแรงมาก แต่ที่น่าประหลาดใจคือ มันไม่มีรสชาติเหมือนเลือดเลย

แต่กลับมีรสชาติหวานเล็กน้อยและละลายในปาก

รสชาติอร่อยยิ่งกว่าเนื้อของเทพมังกรผู้สัมผัสโลกเสียอีก

หลินโมหยูไม่เข้าใจว่ากลิ่นเลือดฉุนแรงเช่นนี้มาจากไหน

เมื่อเห็นหลินโมหยูทานเนื้อสัตว์อย่างไม่ลังเล หยานควงเซิงก็แสดงสีหน้าพึงพอใจ “ไม่คิดจะถามบ้างเหรอว่านี่เป็นเนื้ออะไร?”

หลินโมหยูส่ายหัวเล็กน้อย “อาจารย์ให้มา ไม่ต้องขอหรอก”

หยานควงเซิงหัวเราะเบาๆ “ไป๋อี้หยวนเคยบอกเจ้าแล้วว่าที่นี่คือดินแดนเปื้อนเลือด”

หลินโมหยูพยักหน้า

“แล้วคุณรู้ไหมว่าทำไมถึงได้ชื่อว่าดินแดนเปื้อนเลือด?”

หลินโมหยูส่ายหัว ไม่รู้เรื่องอะไรเลย

หยาน กวงเซิง กล่าวว่า “ดินแดนนองเลือด พื้นที่อิสระ ซากปรักหักพังจากยุคโบราณ”

“ไปทางซ้ายและขวาประมาณหนึ่งร้อยกิโลเมตร และขึ้นลงมากกว่า 100,000 กิโลเมตร”

หลินโมหยูรู้สึกตกใจ เขานึกว่ามันเป็นพื้นที่เล็กๆ ที่เป็นส่วนตัว

ระยะทางระหว่างสองฝั่งนั้นยาวไกลถึง 100,000 กิโลเมตรเลยทีเดียว

ปรากฏว่าพื้นที่นี้เป็นพื้นที่ทรงกระบอก

หยานควงเซิงเหลือบมองท้องฟ้าแล้วกล่าวว่า “เบื้องบนหรือเบื้องล่าง ห่างออกไปหมื่นกิโลเมตร มีสัตว์ร้ายนามว่างูเหลือมกระหายเลือด เจ้าจะได้กินเนื้อของมัน”

หลินโมหยูสังเกตเห็นว่าเสื้อผ้าของเหยียนควงเซิงดูเหมือนจะขาดวิ่น

ตอนที่เขาจากไป ชายเสื้อของเขาไม่ได้ขาด

และดูเหมือนจะมีคราบเลือดติดอยู่บนเสื้อผ้าด้วย

ไม่เพียงเท่านั้น ยังมีเลือดติดอยู่บนมีดด้วย

“คุณครูคะ คุณครูได้รับบาดเจ็บหรือเปล่าคะ?”

หยานควงเซิงหัวเราะเบาๆ “ไม่มีอะไรหรอก งูเหลือมกระหายเลือดพวกนี้เป็นสัตว์เทพนี่นา การจะตัดเนื้อพวกมันก็ต้องแลกมาด้วยราคาอยู่ดี”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลินโมหยูก็รู้สึกซาบซึ้งใจทันที

หยานกวงเซิงกับเขาคุยกันไม่เกินสิบประโยคเท่านั้น

แต่ที่จริงแล้วเขาไปต่อสู้กับสัตว์ร้ายระดับเทพเพื่อตัวของเขาเอง

หยานกวงเซิงโบกมือแล้วพูดว่า “ผมอยู่ที่นี่มาหลายสิบปีแล้ว และเคยต่อสู้กับพวกนั้นมานับครั้งไม่ถ้วน ผมชินแล้ว”

หลินโมหยูทานเนื้อสัตว์ทั้งหมดเสร็จแล้วในตอนนี้ และเหยียนควงเซิงก็ยิ้มเล็กน้อย “ทานเสร็จแล้วเหรอ? เตรียมตัวสนุกได้เลย”

สนุก?

หลินโมหยูรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

ในวินาทีต่อมา พลังมหาศาลได้ระเบิดขึ้นภายในร่างกายของเขา

ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงแล่นผ่านหลินโมหยู ทำให้เขาร้องคร่ำครวญและตัวสั่นไปทั้งตัว

มันเจ็บมาก เจ็บอย่างทรมานเลย

รู้สึกเหมือนทั้งตัวถูกเข็มนับพันแทงเข้าที่ท้อง

เลือดไหลซึมออกมาจากทั่วร่างกายของเธอ และในชั่วพริบตา หลินโมหยูก็เต็มไปด้วยเลือด

หลินโมหยูไม่ส่งเสียงใดๆ ออกมา ความเจ็บปวดแสนสาหัสทำให้ร่างกายของเธอสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้

ใบหน้าอันงดงามของเขากลับบิดเบี้ยวไปบ้าง

เขาขบฟันแน่นแล้วถามว่า “คุณครูครับ ทำไมเรื่องแบบนี้ถึงเกิดขึ้นครับ?”

หยานกวงเซิงถามว่า “เจ้ากินยาอัศจรรย์นั้นไปแล้วใช่ไหม?”

“ยาอายุวัฒนะมหัศจรรย์นี้ทำมาจากแก่นแท้ของเลือดและเนื้อของงูเหลือมกระหายเลือด แต่ฤทธิ์ของมันจะลดลงอย่างมากหลังจากที่ถูกนำมาปรุงเป็นยาแล้ว”

“เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่ดีที่สุด คุณต้องกินแบบดิบๆ”

“คุณสามารถทานได้หนึ่งครั้งก่อนได้รับการเลื่อนตำแหน่งครั้งที่สอง หนึ่งครั้งหลังจากได้รับการเลื่อนตำแหน่งครั้งที่สอง และอีกครั้งหลังจากได้รับการเลื่อนตำแหน่งครั้งที่สาม”

“ผลลัพธ์จะเพิ่มขึ้นตามลำดับ เพื่อให้สามารถเพิ่มประสิทธิภาพของคุณสมบัติให้สูงสุดได้”

จากนั้นเขาก็พูดอย่างดูถูกว่า “ถ้าคุณอดทนต่อความยากลำบากไม่ได้ แล้วคุณจะมีคุณสมบัติที่จะเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดได้อย่างไร”

“ยาเวทมนตร์พื้นฐานเพิ่มค่าสถานะแค่ 200 แต้มเอง มันมีประโยชน์อะไรล่ะ?”

“ถ้าคุณเป็นผู้ชาย คุณต้องอดทนต่อความยากลำบากเพื่อที่จะได้รับผลตอบแทน”

“คุณได้กินเนื้องูเหลือมกระหายเลือดชั้นเลิศ ซึ่งเหนือกว่ายาเวทมนตร์ใดๆ ทั้งสิ้น”

ก็เป็นอย่างนั้นแหละ หลินโมหยูค้นพบแล้วว่าค่าสถานะของเธอกำลังพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็ว

ยาเวทมนตร์พื้นฐานที่ไม่ก่อให้เกิดความเจ็บปวดและเพิ่มค่าสถานะทุกอย่าง 200 หน่วย

การกินเนื้อดิบของงูเหลือมกระหายเลือดนั้นเจ็บปวดอย่างมาก แต่จะช่วยเพิ่มค่าสถานะทุกอย่างอย่างน้อย 2000

ผลที่ได้เทียบได้กับยาอายุวัฒนะระดับกลาง เพียงแต่เจ็บปวดกว่าเล็กน้อย

ถ้าหลินโมหยูต้องเลือก เธอคงเลือกสิ่งที่เจ็บปวดกว่าอย่างแน่นอน

ถ้าคุณเป็นผู้ชาย จะมีอะไรให้กลัวความเจ็บปวดล่ะ!

หยานควงเซิงยิ่งรู้สึกพอใจมากขึ้นเมื่อเห็นหลินโมหยูขบฟันอดทนโดยไม่ปริปากพูดอะไรออกมา

“คุณกำลังจะได้รับการเลื่อนตำแหน่งครั้งที่สอง และคุณย่อมต้องการความก้าวหน้าในอาชีพการงานในช่วงเวลานั้นใช่ไหม?”

“คุณรู้ไหมว่าอะไรคือรากฐานของการก้าวหน้าในอาชีพการงาน?”

“สิ่งแรกที่จำเป็นสำหรับการก้าวหน้าในอาชีพคือโชค หากคุณโชคร้าย แม้จะมีโอกาส 99% ก็ไร้ประโยชน์”

“ประการที่สองคือคุณสมบัติ และคุณสมบัติเหล่านั้นต้องก้าวข้ามขีดจำกัดสูงสุด วิธีที่ง่ายที่สุดในการก้าวข้ามขีดจำกัดสูงสุดนี้คือการใช้ยาเวทมนตร์”

“ดังนั้นอย่าประมาทค่าคุณสมบัติ 201,730 แต้มที่ได้จากยาเวทมนตร์ การเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อยนี้สามารถเพิ่มโอกาสในการเลื่อนตำแหน่งได้อย่างมาก”