เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #3502มาตรา 3502

#3502มาตรา 3502

บทที่ 3502

เขาอาจจะหมายหัวพี่สาวของเขาด้วย หายนะครั้งใหญ่กำลังจะมาถึงแล้ว ดังนั้นเราต้องรีบ หลินโมหยูใช้จิตวิญญาณของตัวเองเป็นรากฐาน

เขาสร้างโคลนนิ่งขึ้นมาสองตัว โดยตัวหนึ่งถูกเก็บไว้ในป่าโบราณเพื่อบอกเล่าเรื่องราวให้โลกได้รับรู้

ฉันยังคงอยู่ที่นี่ ในขณะที่อีกคนหนึ่งอยู่ในโลกแห่งภาษา เฝ้ามองอาณาจักรทั้งเก้าของเขาค่อยๆ ก่อตัวขึ้น

ในขณะเดียวกัน กองกำลังหลักได้ติดตามหนิงอี้อี้และอีกแปดคนไป โดยบางคนเดินทางผ่านอาณาจักรต่างๆ บางคนก็ทำการเพาะปลูกที่ดินอย่างขยันขันแข็ง

บทที่ 4618 บางสิ่งบางอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้

การจากกันทำให้คิดถึงมากขึ้น โดยเฉพาะการพลัดพรากเป็นเวลานาน อย่างไรก็ตาม ระดับจิตวิญญาณของพวกเขาในตอนนี้สูงเกินไป ทำให้ยากที่จะมีบุตร

เขาทำได้เพียงทำงานหนักต่อไป ในพริบตาเดียว สองร้อยปีก็ผ่านไป หลินโมหยูฝึกฝนมาหลายปีและต่อสู้มาตลอดจนถึงปัจจุบัน เขามีเวลาว่างเพียงเล็กน้อย สองร้อยปีที่ผ่านมาเป็นช่วงเวลาที่สบายที่สุดในชีวิตของเขา

ไม่มีการต่อสู้เกิดขึ้น โคลนทั้งสองกำลังศึกษาหลักธรรมคำสอน หรือไม่ก็เฝ้าสังเกตการณ์อาณาจักรอยู่

ในทางกลับกัน ตัวตนที่แท้จริงของเขานั้นผ่อนคลายที่สุด โดยใช้เวลาอยู่กับภรรยาเพียงลำพัง และภายใต้สถานการณ์เช่นนี้เองที่เขาได้รับความเข้าใจใหม่อย่างสมบูรณ์เกี่ยวกับกฎแห่งสวรรค์และโลก

อาณาจักรของเขายังคงไม่เปลี่ยนแปลง และได้ถึงจุดสูงสุดแล้ว เพื่อที่จะก้าวไปข้างหน้า เขาต้องหลอมรวมกับอาณาจักรอื่นเพื่อบรรลุความสมบูรณ์แบบของอาณาจักรแห่งความโกลาหล ร่างกาย จิตวิญญาณ และพลังของเขาก็ยังคงเหมือนเดิม

เมื่อหลินโมหยูได้ก้าวไปถึงจุดสูงสุดแล้ว แต่ด้วยความเข้าใจใหม่เกี่ยวกับกฎแห่งสวรรค์และโลก เขาก็เริ่มสัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของหายนะครั้งใหญ่

ในความเข้าใจของเขา มหาภัยพิบัติแห่งสวรรค์และโลกนั้นเปรียบเสมือนหมอกดำขนาดมหึมาที่ผุดขึ้นมาจากส่วนลึกที่สุดของป่าโบราณอย่างต่อเนื่อง

มันค่อยๆ แผ่ขยายไปทั่วโลก และเมื่อมันปกคลุมไปทั่วโลกแล้ว พลังแห่งหายนะครั้งใหญ่ก็จะเริ่มทวีความรุนแรงขึ้น

และตัวฉันเองคือแสงสว่างที่เจิดจ้าที่สุดท่ามกลางความหายนะครั้งใหญ่ เปรียบเสมือนเปลวไฟในหมอกดำมืด

มันงดงามอย่างยิ่ง และในขณะที่ภัยพิบัติครั้งใหญ่ยังคงดำเนินต่อไป มันก็ยิ่งเปล่งประกายและสว่างไสวมากขึ้นเรื่อยๆ ในขณะที่ภัยพิบัติครั้งใหญ่จะส่งผลกระทบต่อสิ่งมีชีวิตทั้งปวง

ในไม่ช้า ตัวตนที่เจิดจรัสจะกลายเป็นเป้าหมายของการวิพากษ์วิจารณ์ของทุกคน และหายนะครั้งใหญ่จะพันเกี่ยวเข้ากับกรรมอันซับซ้อน

เรื่องแปลกประหลาดสารพัดอย่างที่ไม่ควรเกิดขึ้นก็จะเกิดขึ้น และสุดท้ายแล้วสาเหตุและผลลัพธ์ก็ชี้มาที่ตัวเราเอง

หลินโมหยูเข้าใจว่า เพราะเธอคือผู้ที่ถูกลิขิตให้เผชิญกับภัยพิบัติ ราวกับว่ากฎแห่งสวรรค์และโลกได้เปิดหน้าต่างให้เธอได้มองเห็นความจริง

หลังจากภัยพิบัติครั้งใหญ่แล้ว การมองเห็นกฎแห่งสวรรค์และโลกจะง่ายขึ้น สวรรค์และโลกนั้นเที่ยงธรรม และผู้ที่ประสบภัยพิบัติย่อมไม่ได้รับแต่สิ่งเลวร้ายหรือสิ่งดีเพียงอย่างเดียว ทุกสิ่งมีสองด้าน คือหยินและหยาง

ผู้ที่ถูกลิขิตให้เผชิญกับความทุกข์ยากย่อมเข้าใจกฎแห่งสวรรค์และโลกได้ง่ายกว่า ซึ่งถือเป็นข้อได้เปรียบ สองร้อยปีอาจไม่ใช่เวลานาน แต่สำหรับหลินโมหยูแล้ว มันคือเวลาอันยาวนาน

มันมีค่ามากกว่า 20,000 ปี และมันช่วยให้เข้าใจกฎแห่งสวรรค์และโลกได้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น ซึ่งจะส่งผลดีต่อตัวเราเองในที่สุด

จงดื่มด่ำไปกับโลกแห่งภาษาของคุณเอง ในฐานะผู้ควบคุมโลกแห่งภาษาของคุณ แต่แล้วโลกแห่งภาษาของคุณเองล่ะ?

ความเข้าใจของเขาอาจไม่ลึกซึ้งนัก แต่ตลอดสองร้อยปีที่ผ่านมา ผ่านความเข้าใจในความโกลาหลโบราณ เขาจึงมีความเข้าใจที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นเกี่ยวกับโลกแห่งเทพเจ้าของตนเอง

พวกเขาค่อยๆ เริ่มเข้าใจไม่เพียงแต่สิ่งที่เกิดขึ้น แต่ยังรวมถึงสาเหตุที่มันเกิดขึ้นด้วย สองร้อยปีต่อมา ภัยพิบัติครั้งใหญ่ได้ทวีความรุนแรงขึ้น และสิ่งมีชีวิตทรงพลังหลายตนได้ปรากฏตัวขึ้นในดินแดนรกร้างโบราณ

ราวกับหมาป่าหิวโหยที่ได้กลิ่นเนื้อ พวกมันจึงบุกตะลุยเข้าไปในห้วงอวกาศอันกว้างใหญ่และพบกับร่างโคลนของหลินโมหยู

นี่คือผลพวงจากภัยพิบัติครั้งใหญ่ เดิมทีสถานที่แห่งนี้ไม่ควรมีสิ่งมีชีวิตใดๆ แต่กลับมีพวกมันอยู่

สิ่งที่ไม่ควรจะเป็นกลับกลายเป็นสิ่งที่ถูกต้อง สิ่งที่ไม่สมเหตุสมผลกลับกลายเป็นสิ่งที่สมเหตุสมผล และกฎแห่งสวรรค์และโลกยังคงไม่เปลี่ยนแปลง

อย่างไรก็ตาม ในช่วงภัยพิบัติครั้งใหญ่ กฎแห่งสวรรค์และโลกได้เปลี่ยนเหตุการณ์ที่มีโอกาสเกิดขึ้นน้อยมากให้กลายเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแน่นอน 100% เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสิ่งมีชีวิตโบราณและดุร้ายที่เข้าโจมตี

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาขาดสติปัญญา และด้วยอิทธิพลจากภัยพิบัติครั้งใหญ่ พวกเขาจึงมองว่าตนเองเป็นศัตรูโดยธรรมชาติ พวกเขามีพละกำลังในการต่อสู้ในระดับที่สมบูรณ์แบบ

แต่สำหรับเขาแล้วมันไม่มีความหมายอะไรเลย ร่างโคลนวิญญาณของเขารวมพลังวิญญาณไว้ในกำปั้นแล้วกวาดผ่านไป

ศพอีกหลายศพปรากฏขึ้นในป่าโบราณ และความสมบูรณ์แบบแห่งอาณาจักรแห่งความโกลาหลก็ไม่เพียงพอสำหรับเขาอีกต่อไป

แม้แต่สิ่งมีชีวิตระดับสุดยอดอย่าง Wine Venerable ก็ยังทนรับหมัดจากฉันไม่ได้ แต่เหตุการณ์นี้แสดงให้เห็นว่า…

การที่เขาถูกลิขิตให้เผชิญกับความทุกข์ยากเริ่มส่งผลแปลกประหลาดบางอย่าง จนกระทั่งเขากลับคืนสู่ความโกลาหลอีกครั้ง

หลินโมหยูยิ้มเล็กน้อย ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป

ฉันทำลายมันด้วยหมัดเดียว มีผู้คนมากมายจากโลกวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีมาเล่นอยู่ที่นี่ มีสิ่งแปลกใหม่มากมายที่นี่ ซึ่งแตกต่างจากโลกอื่นๆ

ที่นี่ การฝึกฝนพลังและเทคโนโลยีอยู่ร่วมกัน โลกแห่งวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีทำให้หลินโมหยูเกิดภาพลวงตาว่าได้กลับไปสู่ชีวิตก่อนหน้า ที่นี่มีตึกระฟ้าเหล็ก รถยนต์ และเครื่องบิน

นอกจากนี้ยังมีสิ่งอำนวยความสะดวกด้านความบันเทิงหลากหลายรูปแบบที่ไม่พบในดินแดนอื่น แต่ก็แตกต่างจากจีนในชาติก่อน รถยนต์และเครื่องบินที่นี่ล้วนเป็นสิ่งประดิษฐ์เวทมนตร์ที่สร้างขึ้นเป็นพิเศษ

สถานที่แห่งนี้มีทั้งเทคโนโลยีและการเพาะปลูก ในขณะนี้ กลุ่มคนดังกล่าวอยู่ในสวนสนุกขนาดใหญ่ กำลังลองเล่นกีฬาผาดโผนบางประเภท

อย่างไรก็ตาม กีฬาผาดโผนเหล่านี้ยังไม่เพียงพอสำหรับพวกเขา

อันหยูหยานสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงสีหน้าของหลินโมหยู “สามีฉันคิดอะไรออกหรือเปล่า?” หลินโมหยูยิ้ม

ไม่มีอะไรหรอก แค่ภัยพิบัติครั้งใหญ่ในดินแดนรกร้างว่างเปล่าโบราณกำลังใกล้เข้ามาอีกก้าวหนึ่งเท่านั้นเอง

อันหยูหยานถามสามีของเธอ ซึ่งบอกว่าเขาถูกกำหนดให้ต้องเผชิญกับภัยพิบัติ เธอถามต่อว่า ถ้าเขาไม่กลับมา เขาจะไม่ต้องเผชิญกับภัยพิบัตินั้นหรือ

หลินโมกล่าวว่าบางสิ่งบางอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ และเนื่องจากข้าเกิดในป่าโบราณอันอลหม่าน จึงเป็นไปไม่ได้ที่ข้าจะหลุดพ้นจากสิ่งเหล่านั้นได้อย่างสมบูรณ์

ฉันพาคุณมายังดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งภาษาเพียงเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดอุบัติเหตุใดๆ กับคุณ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในดินแดนรกร้างโบราณอันอลหม่าน

เรายังต้องจัดการสิ่งต่างๆ ให้เรียบร้อยอยู่ ไม่ต้องกังวลว่าดินแดนรกร้างโบราณจะสงบสุขอย่างสมบูรณ์หลังจากภัยพิบัติครั้งใหญ่ ภัยพิบัตินี้ก็เป็นการชำระล้างครั้งใหญ่เช่นกัน

เขารักษาอาการเจ็บป่วยเก่าๆ ของตัวเองหายสนิทแล้ว และหลินโมหยูดูมั่นใจมาก

อันหยูหยานไม่ได้ถามคำถามอะไรเพิ่มเติมอีก เธอเข้าใจแล้วว่าหลินโมหยูคนเดิมก็ควบคุมสถานการณ์โดยรวมอยู่ และไม่มีอะไรจะหลุดพ้นจากการควบคุมของเขาได้

สามร้อยปีผ่านไปราวกับพริบตาเดียว หลินโมหยูใช้เวลาห้าร้อยปีอย่างสบายๆ อีกห้าร้อยปีข้างหน้า อาณาจักรทั้งห้าที่เหลือก็จะสมบูรณ์แบบในที่สุด ร่างโคลนของหลินโมหยูจึงจากไป

เขาค่อยๆ ลืมตาขึ้น รู้ว่าใกล้ถึงเวลาเริ่มต้นแล้ว ด้วยการโบกมือเพียงครั้งเดียว คทาแห่งหายนะก็ปรากฏขึ้น พุ่งทะลุอากาศมา

เมื่อเดินทางมาถึง หลินโมหยูเริ่มเตรียมการ โดยเริ่มจากห้าอาณาจักรโลก

เขาเริ่มจากการปรับปรุงขอบเขตพลังก่อน ในฐานะเจ้าแห่งห้าอาณาจักร การปรับปรุงขอบเขตพลังจึงไม่ใช่ปัญหาสำหรับเขา

มันเสร็จสมบูรณ์ในเวลาเพียงไม่กี่วัน หากเขายังคงปรับปรุงอาณาจักรทั้งห้าต่อไป เขาจะสามารถปรับปรุงพวกมันให้ดียิ่งขึ้นไปอีกได้

นำมันกลับคืนสู่ความโกลาหลดั้งเดิม อาบมันด้วยกฎแห่งสวรรค์และโลก แล้วคุณจะสามารถใช้ดินแดนนี้เพื่อเข้าสู่ดินแดนแห่งความโกลาหลที่สมบูรณ์แบบได้

การบรรลุถึงระดับผู้ฝึกฝนพลังแห่งความโกลาหลที่สมบูรณ์แบบนั้นเป็นเรื่องง่ายสำหรับเขา ดังนั้นเขาจึงไม่สนใจมันเลย

หลังจากเสร็จสิ้นการปรับปรุงขั้นต้น หลินโมหยูเริ่มปรับปรุงมหาโลก ซึ่งอยู่ในขั้นตอนการปรับปรุงขั้นต้นเช่นกัน

ในทุกมุมของโลกอันกว้างใหญ่นี้ ฉันได้ฝากร่องรอยของตนเองไว้ ตามด้วยอาณาจักรแห่งวิทยาศาสตร์ ลัทธิเต๋า และอาณาจักรแห่งจิตวิญญาณ

แต่ละอาณาจักรได้รับการขัดเกลาอย่างพิถีพิถันในเบื้องต้น เพื่อทิ้งร่องรอยไว้ให้ผู้อื่นรู้ว่านี่คือทรัพย์สินของฉัน

ฉันยังไม่ได้นำไปใช้ทั้งหมด แต่คุณก็นำไปใช้ไม่ได้เช่นกัน เราจะรอจนกว่าเราจะปรับปรุงอาณาจักรทั้งสี่นี้ให้สมบูรณ์เสียก่อน

นอกจากนี้ อีกห้าอาณาจักรที่เหลือก็บรรลุถึงขั้นสมบูรณ์แล้ว หลินโมหยูยังคงกลั่นกรองพวกมันต่อไปทีละขั้น แม้ว่าความเร็วในการกลั่นกรองของอาณาจักรเหล่านี้จะช้าลงเล็กน้อยก็ตาม

ท้ายที่สุดแล้ว พวกเขาไม่มีเจ้านายและเป็นอาณาจักรอิสระ และระยะเวลาในการฝึกฝนสำหรับห้าอาณาจักรนั้นสั้น

อาณาจักรนี้บรรลุถึงความสมบูรณ์แบบแล้ว แต่จำนวนสิ่งมีชีวิตภายในยังคงมีน้อยมาก หลินโมหยูกำลังปรับปรุงมันไปพร้อมๆ กัน

พวกเขายังได้ย้ายสิ่งมีชีวิตจากอาณาจักรอื่น ๆ มาไว้ที่นั่นด้วย อาณาจักรที่ปราศจากสิ่งมีชีวิตย่อมขาดพลังชีวิตและไม่สามารถเพิ่มพลังให้กับอาณาจักรได้

เมื่อหลินโมหยูมีสภาพร่างกายสมบูรณ์ที่สุดแล้ว เขาก็รับบทบาทเป็นคนแบกหาม คอยขนย้ายสิ่งของที่ขาดแคลนในอาณาจักร

ชีวิตในดินแดนนั้นค่อยๆ เจริญรุ่งเรืองขึ้น และหลังจากผ่านไปหลายปี งานย้ายถิ่นฐานของหลินโมหยูก็เสร็จสิ้นลงในที่สุด

เก้าอาณาจักรได้รับการขัดเกลาเบื้องต้นและเต็มไปด้วยร่องรอยวิญญาณของหลินโมหยู ความคิดของเขาถูกส่งไปยังหูของตระกูลกระต่ายเงิน

มาเริ่มกันเลย

บทที่ 4619 ท่านอาจารย์ ความคิดของท่านนั้นผิดเพี้ยนไปแล้ว

ตระกูลกระต่ายเงิน

นักรบระดับสมบูรณ์แบบ 16 คน เริ่มรวมพลังของอาณาจักรห้าโลกแรก ตามคำสั่งของหลินโมหยู

กระบวนการบีบอัดพลังของอาณาจักรทั้งห้าก็เป็นกระบวนการเสริมสร้างความแข็งแกร่งเช่นกัน ในขณะนี้ อาณาจักรทั้งห้าอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์แล้ว

พลังในมิติของมันถึงขีดจำกัดแล้ว แต่ยังสามารถบีบอัดได้

ด้วยการลดพลังจาก 100 คะแนนเดิมเหลือ 50 คะแนน ยังมีโอกาสที่จะพัฒนาให้ดียิ่งขึ้นไปอีก

การเพิ่มพลังให้กับอาณาจักรจะทำให้อาณาจักรนั้นแข็งแกร่งขึ้น โดยทั่วไปแล้วจะเกิดขึ้นหลังจากบรรลุระดับที่สมบูรณ์แบบแล้ว

พวกเขาถึงจะทำเช่นนั้น ผู้ฝึกฝนทั่วไปจะต้องผสานระดับพลังของตนก่อนจึงจะบรรลุถึงความสมบูรณ์แบบ

หลังจากที่ได้ควบคุมอาณาจักรอย่างเบ็ดเสร็จ พลังของอาณาจักรจะถูกบีบอัดแล้วจึงเพิ่มพูนขึ้นอีก

การพัฒนาครั้งนี้ยังต้องอาศัยความร่วมมือจากพลังของตนเองด้วย เมื่อเขาเข้าสู่แดนแห่งความโกลาหล เขาได้ผ่านการยกระดับจิตวิญญาณหลายครั้ง

โดยทั่วไปแล้ว พลังของอาณาจักรต่างๆ สามารถถูกบีอัดได้เพียงไม่กี่ครั้ง ซึ่งน่าจะเป็นผลมาจากกฎแห่งสวรรค์และโลก การยกระดับจิตวิญญาณ ณ ขณะที่บรรลุถึงอาณาจักรแห่งความโกลาหลนั้นเป็นรากฐานสำคัญ

รากฐานเป็นตัวกำหนดขีดจำกัดสูงสุด แต่หลินโมหยูกลับทำตรงกันข้าม เขายังไปไม่ถึงระดับนั้น

เมื่อเขาก้าวไปถึงจุดสูงสุดของอาณาจักรแห่งความโกลาหล เขาจะบีบอัดพลังของอาณาจักรนั้น และเขาจะพึ่งพาพลังที่ถูกบีบอัดนั้น

การไปถึงจุดสูงสุดของอาณาจักรแห่งความโกลาหลนั้น เป็นสิ่งที่ไม่มีใครเคยทำได้มาก่อน

หลินโมหยูมีความกล้าหาญอย่างเหลือเชื่อ ในความคิดของเขา การที่คนอื่นไม่ได้ทำอะไรบางอย่าง ก็แค่หมายความว่าไม่มีใครเคยทำมาก่อนเท่านั้น

ในเมื่อคิดได้แล้ว ก็ต้องลงมือทำ สมาชิกที่แข็งแกร่งที่สุด 16 คนแห่งตระกูลเทพแสงเงิน ต้องร่วมมือกันด้วยหัวใจและจิตใจเดียวกัน

ภายในเวลาเพียงหนึ่งเดือน การบีบอัดอาณาจักรทั้งห้าและพลังของอาณาจักรทั้งห้าก็เสร็จสมบูรณ์

ครึ่งหนึ่งของมันว่างเปล่าในทันที แต่ตอนนี้มันสามารถรองรับพลังงานใหม่ได้แล้ว ในขณะที่พลังงานที่ถูกอัดไว้นั้นก็หมดลงแล้ว

มันยิ่งทวีความละเอียดและทรงพลังมากขึ้นไปอีก เมื่อเหล่าผู้อาวุโสกระต่ายเงินได้ใช้เทคนิคลับกับวัสดุที่หลินโมหยูเตรียมไว้ล่วงหน้า

มันแปรสภาพเป็นสายน้ำที่ไหลรินและเข้าสู่ห้าอาณาจักรโลก กลายเป็นกระแสพลังแห่งอาณาจักรใหม่ พลังแห่งอาณาจักรที่ถูกบีอัด

มันกลายเป็นตัวเร่งปฏิกิริยาสำหรับพลังของอาณาจักรใหม่ และพลังของอาณาจักรที่เพิ่งมาถึงนั้นได้บีบอัดผู้คนโดยอัตโนมัติ

การผสานพลังกับอาณาจักรเก่าเป็นไปอย่างราบรื่นโดยไม่มีเหตุการณ์ไม่คาดฝันใดๆ และใช้เวลาอีกสองเดือน

พลังแห่งห้าอาณาจักรโลกได้รับการเติมเต็มอีกครั้ง และห้าอาณาจักรโลกก็เปลี่ยนแปลงไป

มันกลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่เจิดจรัสที่สุดในเก้าอาณาจักร มีพลังอำนาจเป็นสองเท่าของอาณาจักรอื่นๆ

สิ่งนี้ทำให้มันแตกต่างอย่างยิ่ง พลังของอาณาจักรเพิ่มสูงขึ้น มหาเต๋าภายในอาณาจักรแข็งแกร่งขึ้น และพรสวรรค์ของสิ่งมีชีวิตภายในนั้นก็ได้รับการพัฒนาตามไปด้วย

หากหลินโมหยูสามารถบรรลุขั้นสมบูรณ์แบบแห่งอาณาจักรแห่งความโกลาหลโดยใช้ห้าอาณาจักรโลกได้ เมื่อเข้าสู่ระดับสมบูรณ์แบบแล้ว พลังของเขาจะเหนือกว่าผู้ฝึกฝนขั้นสมบูรณ์แบบแห่งอาณาจักรแห่งความโกลาหลส่วนใหญ่

แต่นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น การบีบอัดอาณาจักรโลกทั้งห้าได้สำเร็จดูเหมือนจะทำให้ตระกูลเทพแสงเงินมีความมั่นใจอย่างมาก และพวกเขาก็หันมาเริ่มบีบอัดมหาจักรวาลทั้งพัน

จากประสบการณ์ในครั้งก่อน พวกเขาจึงสามารถบีบอัดวัสดุได้เร็วและราบรื่นยิ่งขึ้นในครั้งนี้

อัญมณีดั้งเดิมยืนอยู่ข้างหลินโมหยูพลางกล่าวว่า “ท่านอาจารย์ ท่านกำลังท้าทายขีดจำกัดสูงสุดของกฎแห่งสวรรค์และโลก”

หลินโมหยูรู้ว่าฉันรู้ แต่ที่นี่ไม่ใช่เขตหวงห้าม ฉันจึงลองดูได้ ตอนนี้เขามีความเข้าใจกฎแห่งสวรรค์และโลกอย่างถ่องแท้ และรู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่

ตามกฎแห่งสวรรค์และโลก การบีบอัดพลังของขอบเขตจะต้องกระทำหลังจากบรรลุระดับที่สมบูรณ์แล้ว การกระทำเช่นนั้นจะเป็นการฝ่าฝืนกฎแห่งสวรรค์และโลก

อย่างไรก็ตาม กฎเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้ บางข้อกำหนดพื้นฐานสามารถเปลี่ยนแปลงได้ ขึ้นอยู่กับว่าคุณมีความสามารถที่จะทำเช่นนั้นหรือไม่

ตัวอย่างเช่น เราสามารถใช้กระบวนการค้นหาสาเหตุเพื่อเปลี่ยนแปลงผลลัพธ์ได้อย่างบังคับ

สิ่งนี้จะเปลี่ยนแปลงกฎพื้นฐานของสวรรค์และโลก อัญมณีหงเมิ่งหนึ่งหรือสองเม็ดคงไม่สำคัญ แต่ท่านอาจารย์ ท่านมีเก้าอาณาจักร

สวรรค์และโลกคงจะพิโรธ แต่หลินโมหยูหัวเราะและกล่าวว่า สวรรค์และโลกไม่มีเจตจำนง พวกมันเพียงแต่ปฏิบัติตามกฎเท่านั้น

ฉันจะเปลี่ยนกฎเกณฑ์เหล่านั้น เส้นทางอัญมณีดั้งเดิม แม้ว่าฉันจะต้องใช้แหวนแสวงหาสาเหตุก็ตาม

“ผมเกรงว่าผมคงไม่ได้รับการยกเว้นอย่างสมบูรณ์” หลินโมกล่าว “ที่เหลือผมจะจัดการด้วยกำปั้นของผมเอง ผมคือผู้ที่ถูกกำหนดให้เผชิญกับภัยพิบัตินี้”

เขาจะยอมให้เกียรติฉันบ้างไม่มากก็น้อย และนอกจากนั้นก็ยังมีคุณอยู่ตรงนี้ด้วย

“ฉันไปต่อไม่ไหวแล้ว คุณรับช่วงต่อเถอะ” หงเมิ่งเก็มกล่าวในใจ

เขาถามว่า “อาจารย์ ท่านบอกว่าต้องการสิบระดับ แต่ตอนนี้เหลือแค่เก้าระดับ ระดับสุดท้ายอยู่ที่ไหนครับ?” หลินโมหยูตอบว่า “ข้าคิดเรื่องนี้ไว้ก่อนหน้านี้แล้ว”

พวกเขาวางแผนที่จะสร้างอาณาจักรใหม่ แต่หลังจากทำความเข้าใจกฎบางข้อแล้ว พวกเขาก็ล้มเลิกความคิดนั้นไป

เก้าคือขีดจำกัดของจำนวน และเป็นขีดจำกัดที่สวรรค์และโลกอนุญาต หากฉันจะรวมทิศทั้งสิบของอาณาจักรเข้าด้วยกันอย่างแท้จริง…

นั่นจะเป็นการฝ่าฝืนเส้นแบ่งระหว่างสวรรค์และโลก เส้นแบ่งนี้สามารถแตะต้องได้ แต่ไม่อาจฝ่าฝืนได้ มิเช่นนั้นจะนำมาซึ่งการลงโทษจากพระเจ้า

การลงโทษจากสวรรค์อาจไม่จำเป็นต้องฆ่าฉัน แต่ก็อาจทำลายอาณาจักรได้ ซึ่งเป็นเรื่องที่น่ากังวลมาก

ถ้าฉันต้องการฝ่าฝืนกฎพื้นฐานของสวรรค์และโลก ฉันต้องรวมอาณาจักรให้สมบูรณ์เสียก่อน ดังนั้น…

ฉันคิดหาวิธีอื่นได้แล้ว และฉันต้องขอความช่วยเหลือจากคุณ อัญมณีหงเมิ่งส่ายหัว “ท่านอาจารย์ โปรดอย่าพูดเรื่องไร้สาระเลย”

“เอาล่ะ มาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่า” หลินโมหยูหัวเราะเบาๆ “ฉันจะใช้เพชรแห่งอาณาจักรสร้างร่างโคลนให้กับเก้าอาณาจักรนี้”

หงเมิ่งเจ๋อครุ่นคิดว่า “อัญมณีแห่งอาณาจักรนั้นมีความสามารถในการสร้างอวตารแห่งอาณาจักรได้จริง แต่ว่าอวตารแห่งอาณาจักรที่มันสร้างขึ้นมานั้นกลับไม่มีพลังอำนาจมากนัก”

ยิ่งไปกว่านั้น มันไม่ใช่เส้นแบ่งเขตแดนที่แท้จริง มันแตกต่างออกไปมาก หลินโมกล่าวว่า “นี่แหละคือสิ่งที่ฉันต้องการ”

มันไม่ใช่ขอบเขตที่แท้จริง ดังนั้นมันจึงไม่แตะต้องเส้นแบ่งระหว่างสวรรค์และโลก อัญมณีดั้งเดิมพลันตระหนักได้ว่าหลินโมหยูกำลังจะทำอะไร

คุณคงไม่ได้คิดจะสร้างโคลนแค่ตัวเดียวหรอกใช่ไหม? หลินโมหยูหัวเราะเบาๆ เก้าคือขีดจำกัดของจำนวน ดังนั้นจึงสร้างโคลนเก้าตัวในแต่ละอาณาจักร

นี่มันไม่เกินเลยไปใช่ไหม? สร้างโคลนนิ่งเก้าตัวจากอาณาจักรเดียว? นี่ไม่ใช่แค่เกินเลย แต่มันเหลือเชื่อมาก