เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #3590มาตรา 3590

#3590มาตรา 3590

บทที่ 3590

ในเวลาเดียวกันกับ Yan Kuangsheng เหล่า Meng Xiaoyu ก็กลับมาอย่างแท้จริง

“เฒ่าเมิ่ง ถ้าเจ้ากล้าโกหกข้า ข้าจะสับเจ้าเป็นชิ้นๆ” ไป๋อี้หยวนและเหยียนกวงเซิงกล่าว

หลินโมหยูกล่าวพร้อมรอยยิ้มว่า เจิ้นเทียนตื่นเต้นอย่างมากเมื่อได้รับข่าวนี้

อาจารย์ไป๋ อาจารย์เหยียน ฉันเองจริงๆ! ไม่ต้องฆ่าใครหรอกนะ เสี่ยวหยู

หลังจากที่ไม่ได้เจอกันนาน หลินโมหยูได้เสิร์ฟชาให้อาจารย์และศิษย์อย่างเคารพ และเล่าเรื่องราวของพวกเขาสั้นๆ ให้ฟัง

ประสบการณ์ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาถูกละเว้นไป รวมถึงรายละเอียดเล็กน้อยบางประการ เช่น เรื่องของมหาเทพแห่งภัยพิบัติทางธรรมชาติ

มีบางสิ่งที่เราไม่จำเป็นต้องให้พวกเขารู้ โลกเล็กๆ ของเราผ่านอะไรมามากมายในช่วงหลายปีที่ผ่านมา

จอมมารแห่งหายนะได้เริ่มลงมือปฏิบัติการแล้วตั้งแต่หลินโมหยูจากไป โดยเริ่มตั้งแต่ช่วงเวลาและสถานที่นั้น

หลังจากเหตุการณ์ผิดพลาด แอนทาเรสเป็นเพียงคนเดียวที่ออกจากโลกใบเล็กนั้นไป

อันทาเรสสามารถจากไปได้เพราะปรมาจารย์โบยัง ท่านเป็นผู้จัดการให้อันทาเรสได้ไปอยู่ที่นั่น

สุดท้ายแล้ว ปรมาจารย์โบหยางเป็นผู้ที่แอบพาพวกเขาหนีไป เหตุผลที่ปรมาจารย์โบหยางทำเช่นนั้นก็เพราะเขาได้ผูกพันทางกรรมกับหลินโมหยูไว้แล้ว

เบื้องหลังเรื่องราวทั้งหมดนี้คือการชี้นำของเทพแห่งโชคชะตาผู้ซึ่งเป็นคนแรกที่รู้ถึงแผนการของเทพแห่งหายนะ

แน่นอนว่าต้องเป็นท่านผู้ทรงเกียรติแห่งโชคชะตา แต่ท่านผู้ทรงเกียรติแห่งโชคชะตาไม่สามารถเอ่ยออกมาตรงๆ ได้ จึงได้แต่บอกใบ้เท่านั้น

โชคดีที่ท่านผู้ทรงคุณวุฒิโบหยางก็ตระหนักได้เช่นกันว่าอันทาเรสได้ช่วยเหลือหลินโมหยูเป็นอย่างมาก

หลังจากที่จอมมารแห่งหายนะได้พรากโลกใบเล็กไปแล้ว เขาก็ทำเช่นนี้เพื่อให้พวกเขาสามารถมีชีวิตอยู่ได้

นอกจากนี้ยังให้ประโยชน์บางประการในการชี้นำพวกเขาไปสู่เส้นทางการเพาะปลูกที่ถูกต้อง แต่ในขณะเดียวกัน…

สิ่งนี้ยังเป็นการจำกัดพวกเขาด้วยการมอบหมายให้ปีศาจจากต่างดาวคอยจับตาดูพวกเขา

ผู้คนในโลกใบเล็กๆ นี้ ต่างก็ดูดเอาทรัพยากรจากที่นี่มาตลอดหลายปี

ความสูญเสียมีจำนวนมาก แต่ในเมื่อทุกอย่างจบลงแล้ว เส้นทางข้างหน้าก็ราบรื่น

หลินโมหยูพักอยู่ในโลกใบเล็กนั้นเป็นเวลาหนึ่งเดือน โดยมีพื้นที่เหลือเฟือ

นอกจากเมิ่งอันเหวินและอีกสองคนแล้ว ไม่มีใครรู้ว่าเขากลับมาหลังจากที่เขาจากไป

“ได้เวลาเข้าเรื่องแล้ว” หลินโมหยูกล่าวอย่างใจเย็น นับตั้งแต่กลับมาจากโลกเล็กๆ เธอก็รู้สึกผ่อนคลาย

ดูเหมือนว่าตอนนี้จะมีเรื่องให้กังวลน้อยลงแล้ว เส้นทางอัญมณีดั้งเดิม ปรมาจารย์ได้เข้าไปอยู่ในโลกเล็กๆ นั้นแล้ว

“เธอใช้ร่างโคลนไปก็ได้” หลินโมหยูส่ายหัวและหัวเราะเบาๆ “เธอไม่เข้าใจหรอก”

ตามหลักคำสอนของวิถีแห่งอัญมณีดั้งเดิม เหล่าผู้เชี่ยวชาญระดับสูงสุดเหล่านั้นได้ตัดขาดพันธะกรรมของตนในภายหลัง และลงไปสู่โลกระดับต่ำกว่า

หลินโมหยูขัดจังหวะเขาแล้วพูดว่า “งั้นคุณก็ไม่เข้าใจสินะว่าแต่ละคนก็มีพฤติกรรมที่แตกต่างกัน”

ฉันมีแนวคิดของตัวเอง และฉันไม่จำเป็นต้องเรียนรู้จากใคร ฉันจะตัดความสัมพันธ์ระหว่างเหตุและผลเมื่อจำเป็น และจะรักษาไว้ซึ่งสิ่งที่ควรรักษาไว้เมื่อจำเป็น

ตอนนี้หลินโมหยูอยู่ในระดับที่แตกต่างออกไปแล้ว บนเส้นทางที่ไม่เปิดโอกาสให้เขาอีกต่อไป และไม่มีบุคคลสำคัญใดอยู่ข้างหน้าเขาอีกแล้ว

นับจากนั้นเป็นต้นมา มีเพียงผู้อื่นเท่านั้นที่สามารถติดตามร่างที่ค่อยๆ ถอยห่างออกไปของเขาได้ อัญมณีดั้งเดิมเป็นเพียงวิญญาณและไม่เข้าใจสิ่งเหล่านี้อย่างแท้จริง แต่เขาเชื่อฟังเป็นอย่างมาก

ในเมื่อหลินโมหยูพูดอย่างนั้นแล้ว ฉันจะไม่ถามอะไรอีกแล้ว ไปดูโลกของแม่และลูกกันเถอะ

วิชาเก้าสวรรค์สามารถเปลี่ยนแปลงกฎแห่งสวรรค์และโลกได้อย่างเด็ดขาด เพียงก้าวเดียวก็สามารถเดินทางได้ไกลนับพันล้านไมล์

เร็วกว่าการเทเลพอร์ตใดๆ หลินโมหยูเดินทางผ่านครึ่งหนึ่งของอาณาจักรแห่งความโกลาหลได้ในเวลาเพียงไม่กี่ก้าว และมาถึงทางผ่านมิติที่เทพผู้ทรงคุณวุฒิชี้แนะไว้

ช่องว่างมิติขนาดจิ๋ว ไม่ใหญ่ไปกว่ากำปั้น ลอยอยู่ในความว่างเปล่า เล็กจนแทบไม่มีอยู่จริง

ต่อให้ใครเดินผ่านไป พวกเขาก็อาจจะไม่ทันสังเกตเห็นเขา เส้นทางอัญมณีดึกดำบรรพ์—ใช่แล้ว ฉันสัมผัสได้

ออร่าอันเป็นเอกลักษณ์ของดินแดนมารดาและบุตรทำให้หลินโมหยูต้องหันหลังกลับก่อนจะเข้าไป โดยมุ่งหน้าไปยังส่วนที่ลึกที่สุดของป่าโบราณ

หลังจากมองแวบเดียว ฉันก็รู้สึกว่ามีบางอย่างแปลกประหลาดอยู่ในส่วนที่ลึกที่สุดของป่าโบราณแห่งนี้ ฉันคงต้องไปที่นั่นอีกครั้งเมื่อมีเวลา

หงเมิ่งเก็มถามด้วยความสงสัยว่า “มันจะแปลกอะไรนักหนา? ถ้ามีอะไรแปลก ฉันก็ต้องบอกได้แน่ๆ”

หลินโมหยูส่ายหัว มันเป็นเพียงความรู้สึก ความรู้สึกที่ว่าดินแดนโบราณอันรกร้างแห่งนี้อาจกลายเป็นผลลัพธ์ของมหาภัยพิบัติครั้งใหญ่ จากเถ้าถ่านของสวรรค์และโลก

นี่คือโลกเพียงแห่งเดียวที่ถือกำเนิดขึ้น ณ ที่แห่งนี้ ดังนั้นมันจึงต้องมีบางสิ่งที่พิเศษ และสิ่งพิเศษนี้สามารถพบได้เฉพาะในส่วนลึกที่สุดของป่าโบราณเท่านั้น

อัญมณีดั้งเดิมยิ่งงุนงงมากขึ้นไปอีก มันช่างเป็นเอกลักษณ์ไม่ใช่หรือ? และมันก็ยังมีโลกแห่งภาษาอันศักดิ์สิทธิ์ของเจ้านายของมันด้วยไม่ใช่หรือ?

หลินโมหยูส่ายหัว “พระเจ้าแห่งภาษาของฉัน โลกนี้แตกต่างออกไป แตกต่างเหลือเกิน”

“มันต่างกันตรงไหน?” หลินโมหยูยังคงไม่ค่อยเข้าใจอัญมณีดั้งเดิมเท่าไหร่

โดยไม่ตอบอะไร เขาก็เข้าไปในทางผ่านมิติ ออร่าแปลกประหลาดพุ่งเข้าหาเขา และหลินโมหยูสัมผัสได้ว่า กฎแห่งสวรรค์และโลกยังคงสมบูรณ์ในระดับหนึ่ง

เมื่อหลินโมหยูปลดปล่อยวิชาเก้าสวรรค์ออกมา เขาก็ดูราวกับเป็นปรมาจารย์แห่งสวรรค์และโลกที่กำลังสำรวจโลกทั้งใบ

ถึงแม้โลกใบนี้จะเสียหายไปบ้าง แต่กฎเกณฑ์ต่างๆ ของมันก็ยังคงค่อนข้างสมบูรณ์อยู่

มันสามารถรองรับการดำรงอยู่ของสิ่งมีชีวิตได้ก็จริง แต่สิ่งมีชีวิตเหล่านั้น…

พวกเขายังได้ประสบกับการทำลายล้างของสวรรค์และโลก การล่มสลายของสิ่งมีชีวิตภายใน และการเกิดการเปลี่ยนแปลงแปลกประหลาดต่างๆ อีกด้วย

พวกมันแตกต่างจากเดิมอย่างสิ้นเชิง คุณพูดถูกแล้ว พวกมันไม่สามารถถูกพิจารณาว่าเป็นสิ่งมีชีวิตปกติได้อีกต่อไป รูปแบบการดำรงอยู่ของพวกมันแตกต่างออกไป

ตามที่อัญมณีดึกดำบรรพ์กล่าวไว้ มันแตกต่างจากสิ่งมีชีวิตทั่วไป มันขาดบางสิ่งบางอย่างไป

ดังนั้น เมื่อมีอาจารย์อยู่ด้วย คุณจึงสามารถทุ่มเทอย่างเต็มที่และทำอะไรก็ได้ตามใจชอบ” หลินโมหยูพยักหน้าเห็นด้วย

คุณสามารถปล่อยวางและไม่ต้องกังวลอะไรได้เลย เพราะไม่มีเหตุและผลใดๆ ทั้งสิ้น

สิ่งมีชีวิตเหล่านี้ดูเหมือนเศษซากของเนื้องอกร้าย ปลวกแห่งสวรรค์และโลก พวกมันควรจะตายและพินาศไปนานแล้ว

บทที่ 4775 นานแล้วที่ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย

พวกเขาถูกแปลงกลับเป็นพลังแห่งสวรรค์และโลกเพื่อค้ำจุนการดำรงอยู่ของเศษซากแห่งสวรรค์และโลก และตอนนี้พวกเขามีชีวิต ไม่ใช่แค่มีชีวิตธรรมดา

นอกจากนี้มันยังกลืนกินพลังแห่งสวรรค์และโลกอย่างต่อเนื่อง หากสวรรค์และโลกที่เป็นมารดาซึ่งอยู่นอกเหนือสวรรค์และโลกที่เป็นบุตรนั้นไม่มีพลังมากพอที่จะให้พลังงานเพียงพอ สวรรค์และโลกที่เป็นบุตรนั้นคงล่มสลายไปนานแล้ว

จากจุดที่หลินโมหยูอยู่ ณ ขณะนี้ เพียงแค่เหลือบมองก็เพียงพอที่จะรับรู้สถานการณ์ทั้งหมดภายในโลกย่อยได้แล้ว

สวรรค์ชั้นรองไม่มีแก่นกลางคือสวรรค์และโลก มันต้องพึ่งพาสวรรค์และโลกที่เป็นมารดาเพื่อการดำรงอยู่ของมัน

อย่างไรก็ตาม เพื่อขัดเกลาแก่นแท้ของโลกแม่ จำเป็นต้องทำลายโลกเด็กเสียก่อน ซึ่งสิ่งนี้ถูกกำหนดโดยกฎพิเศษของโลกแม่และโลกเด็ก

แน่นอนว่ากฎแห่งสวรรค์และโลกนั้นเปลี่ยนแปลงไม่ได้ หากใครพยายามเปลี่ยนแปลงกฎแห่งสวรรค์และโลกโดยใช้กำลัง…

มันไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ แต่จะต้องใช้ความพยายามอย่างมากและยังจะก่อให้เกิดการต่อต้านจากธรรมชาติ ซึ่งทำให้มันเป็นเรื่องที่เสียเปรียบในที่สุด

สวรรค์และโลกนั้นอยู่ในระดับสูงมาก และมีกฎเกณฑ์ที่เข้มงวดอย่างยิ่ง หลินโมหยูไม่ต้องการเปลี่ยนแปลงกฎเกณฑ์เหล่านั้นโดยใช้กำลัง

งั้นเรามาทำตามกฎกันเถอะ เริ่มจากการทำลาย Zitiandi ให้สิ้นซากก่อน

จงกลับไปสู่สวรรค์ของพระมารดาอีกครั้ง แล้วคุณจะพบเส้นทางสู่สวรรค์ของพระมารดา ซึ่งอยู่ใจกลางสวรรค์ของพระบุตร

เดิมทีมันควรจะเป็นแก่นกลางของสวรรค์และโลก แต่ปัจจุบันมันกลับกลายเป็นทางผ่านหลักที่เชื่อมต่อระหว่างสวรรค์และโลก

นอกจากนี้ โลกย่อยยังมีทางเดินมากมายที่เชื่อมต่อกับโลกแม่

อย่างไรก็ตาม ช่องทางเหล่านั้นไม่เสถียร ปรากฏและหายไปเป็นระยะ ซึ่งหลินโมหยูไม่ได้คำนึงถึง เพราะเขาสามารถมองทะลุผ่านกฎเกณฑ์และเข้าใจแก่นแท้ได้

หลินโมหยูพบว่าทุกอย่างง่ายขึ้นมากแล้ว เพราะในโลกย่อยไม่มีสิ่งซับซ้อนหรือยุ่งยาก ทำให้การจัดการทุกอย่างง่ายดายอย่างยิ่ง

ก่อนที่หลินโมหยูจะทันได้ขยับตัว พลังออร่าอันทรงพลังก็ปรากฏขึ้นจากด้านข้าง และเงาดำก็พุ่งออกมา ปรากฏขึ้นตรงหน้าหลินโมหยูในทันที

เมื่อเขี้ยวแหลมคมของเขาเผยออกมา หลินโมหยูจึงได้เห็นพลังมหาศาลที่ปะทุออกมาจากการโบกมืออย่างไม่ใส่ใจของเขาแล้ว

เขาระเบิดมันทิ้งไป จากนั้นเอื้อมมือไปคว้ามือขนาดใหญ่ที่ปรากฏขึ้นในความว่างเปล่า และยกเงาดำนั้นขึ้นลอยอยู่กลางอากาศ

เพียงแค่บีบเบาๆ หมอกสีดำด้านนอกเงามืดก็แตกกระจายเสียงดังสนั่น เผยให้เห็นรูปร่างที่แท้จริงของมัน

เขามีรูปลักษณ์แปลกประหลาด ดูเหมือนสัตว์ป่า แต่มีใบหน้าคล้ายมนุษย์ และแบกแผ่นศิลาจารึกไว้บนหลัง

ไม่แน่ชัดว่าทำจากวัสดุอะไร แม้ว่าส่วนใหญ่จะแตกหักไปแล้ว แต่บางส่วนก็ยังคงสภาพสมบูรณ์ หลินโมหยูสัมผัสได้ว่าแผ่นหินนั้นต้องมีข้อมูลบางอย่างอยู่ภายใน

นี่คือพลังของสิ่งมีชีวิตในโลกใต้พิภพ ซึ่งเกือบจะสมบูรณ์แบบเทียบเท่ากับอาณาจักรแห่งความโกลาหล พลังที่ทำให้พวกมันสามารถเอาชีวิตรอดจากมหาหายนะได้

พวกมันไม่ได้อ่อนแอลงมากนัก แต่พวกมันทั้งหมดได้ผ่านการกลายพันธุ์บางอย่างมาแล้ว

มันไม่อาจถูกเรียกว่าสิ่งมีชีวิตได้อีกต่อไป มันไม่มีสติปัญญาและโจมตีผู้บุกรุกโดยสัญชาตญาณเท่านั้น วิญญาณของมันก็ขาดเปลวไฟแห่งวิญญาณ และมันก็ไม่ใช่ร่างกายที่สมบูรณ์

เนื่องจากกฎแห่งสวรรค์และโลกไม่ได้ถูกทำลาย จึงส่งผลให้ความกลมกลืนระหว่างกายและจิตวิญญาณอยู่ในระดับต่ำที่สุด…

มันคงเหมือนกับกฎแห่งสวรรค์และโลกที่กักขังจิตวิญญาณที่บกพร่องเอาไว้

มันถูกใส่เข้าไปในร่างที่มีข้อบกพร่องเช่นกัน และนี่คือสิ่งที่มันกลายเป็น หลินโมหยูบีบมือของเขา และอสูรกายก็ถูกบดขยี้ด้วยเสียงดังสนั่น

แผ่นศิลาที่มันแบกไว้บนหลังตกมาอยู่ในมือของหลินโมหยู และด้วยพลังวิญญาณเพียงเล็กน้อย…

หลินโมหยูอ่านข้อมูลทั้งหมดที่บันทึกไว้บนแผ่นหินในทันที ข้อมูลในแผ่นหินนั้นถูกเขียนและบันทึกไว้ด้วยจิตวิญญาณ บันทึกสถานการณ์ของโลกนี้ไว้

คนส่วนใหญ่ในสวรรค์ชั้นรองไม่ทราบว่ามีสวรรค์ชั้นแม่ที่อยู่เบื้องบน

มีเพียงผู้ที่ไปถึงแดนแห่งความโกลาหลเท่านั้น จึงจะสามารถเข้าสู่แดนมารดาจากแดนเด็กได้

สิ่งนี้เรียกว่าการยกระดับจิตวิญญาณ หลังจากยกระดับจิตวิญญาณแล้ว แม้ว่าอาณาจักรจะยังคงเหมือนเดิม แต่พลังอำนาจจะเปลี่ยนแปลงไป

สิ่งนี้จะช่วยยกระดับขอบเขตความสามารถของผู้ฝึกฝนได้อย่างมาก และเมื่อฝึกฝนต่อไป พลังก็จะยิ่งเพิ่มมากขึ้นไปอีก

มันจะเปลี่ยนแปลงไป กลายเป็นเรื่องที่เกินจริงจนเกินขอบเขตของโลก และหลินโมหยูจะเข้าใจได้เองโดยธรรมชาติ

สาเหตุที่เป็นเช่นนั้นก็เพราะกฎเกณฑ์ของโลกแม่นั้นเข้มงวดกว่า และอาณาจักรก็กว้างใหญ่กว่า

ผู้คนในภพภูมิเบื้องล่างของสวรรค์และโลกนั้นโดยธรรมชาติแล้วแข็งแกร่งกว่าผู้คนในภพภูมิที่ต่ำกว่าของสวรรค์และโลก

เมื่อพวกเขาไปถึงดินแดนแห่งความโกลาหล พวกเขาทั้งหมดจะขึ้นไปสู่สวรรค์และเข้าสู่โลกมารดา

แต่แล้ววันหนึ่ง เหล่าผู้ทรงพลังนับไม่ถ้วนจากโลกแม่ก็กลับมารวมตัวกันอีกครั้ง

ข้อมูลที่บันทึกไว้บนแผ่นหินที่ชำรุดสิ้นสุดลงเพียงเท่านี้ แม้จะไม่สมบูรณ์ แต่ก็เพียงพอสำหรับหลินโมหยูแล้ว

หลินโมหยูคาดเดาคร่าวๆ ว่าโลกได้เผชิญกับหายนะครั้งใหญ่ แต่ข้อมูลยังไม่เพียงพอ เธอต้องการเห็นรายละเอียดเพิ่มเติม

เพียงชั่วขณะหนึ่ง ความว่างเปล่าก็บิดเบี้ยว และอาวุธวิญญาณของเหล่าอมนุษย์จำนวนมหาศาลก็พุ่งออกมาดุจคลื่นยักษ์ มุ่งหน้าไปยังทุกทิศทาง

หลินโมหยูส่งทหารวิญญาณผีดิบแสนล้านนายมาที่นี่ในคราวเดียว เขาไม่จำเป็นต้องรู้สึกผิดชอบชั่วดีใดๆ เขาสามารถฆ่าฟันฝ่าไปได้เลย ยังไงซะโลกนี้ก็ตกอยู่ภายใต้การปกครองของมหาพิภพอยู่แล้ว

หากปราศจากเหตุและผล การฆ่าก็ไม่ใช่ปัญหา ไม่ว่าคุณจะทำด้วยวิธีใดก็ตาม

อาวุธวิญญาณอมตะได้ติดต่อกับสิ่งมีชีวิตในโลกใต้ดินอย่างรวดเร็วและโจมตีโดยไม่พูดอะไรอีก

สิ่งมีชีวิตผิดปกติในโลกใต้ดินถูกกำจัดไปทีละตัว พร้อมกับเหล่าทหารวิญญาณผีดิบ

พวกเขายังคงรวบรวมข้อมูลอยู่ และจะนำสิ่งของบางอย่างที่มีข้อมูลเหล่านั้นกลับมาด้วย

สิ่งเหล่านั้นถูกส่งต่อให้หลินโมหยู ซึ่งตรวจสอบทีละชิ้นจนเกิดความเข้าใจที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นเกี่ยวกับโลกใบนี้

ในเวลานั้น ผู้คนจำนวนมากที่เดินทางจากสวรรค์ของเด็กไปยังสวรรค์ของมารดาได้กลับมา เพราะ…

ในหมู่พวกเขานั้น ผู้ที่บำเพ็ญเพียรตามวิถีแห่งโชคชะตาได้มองเห็นถึงมหาภัยพิบัติที่กำลังจะมาถึง และเชื่อว่ามีเพียงการกลับคืนสู่โลกเบื้องล่างเท่านั้นที่จะพบแสงแห่งความหวังได้

ดังนั้นกลุ่มคนเหล่านั้นจึงกลับไปกันทั้งกลุ่ม เพราะมีจำนวนมากเกินไปที่จะกลับไปพร้อมกันทั้งหมด

พวกมันทรงพลังมากเกินไป เกินขีดจำกัดที่จักรวาลจะรับไหว ซึ่งนำไปสู่สงครามครั้งใหญ่

เพื่อที่จะนำผู้คนจำนวนมากขึ้นกลับคืนสู่มาตุภูมิ พวกเขาจึงลงมือทำบางสิ่งบางอย่าง

พวกเขาสังหารผู้คนในโลกใต้ดินเกือบทั้งหมด เหลือไว้เพียงผู้ที่เหลือรอดเท่านั้น

เกือบทั้งหมดกลับมาจากสวรรค์มารดา ในขณะที่ผู้ที่เดิมอาศัยอยู่ในสวรรค์บุตรนั้นถูกสังหารหมู่เกือบทั้งหมด เหลือรอดเพียงไม่ถึงหนึ่งในสิบ

จนกระทั่งเกิดมหาภัยพิบัติครั้งใหญ่และการเปลี่ยนแปลงของสวรรค์และโลก ส่วนที่เหลือของสวรรค์ชั้นรองที่ได้รับการปกป้องจากสวรรค์และโลกนั้น ยังไม่พังทลายลงอย่างสมบูรณ์

อย่างไรก็ตาม ผู้ที่หนีรอดไปได้ก็ไม่ได้ปลอดภัยไปเสียทั้งหมด บางคนเสียชีวิต และบางคนก็กลายพันธุ์

และด้วยเหตุนี้ โลกจึงกลายเป็นอย่างที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ หลังจากจัดการเรื่องต่างๆ เรียบร้อยแล้ว หลินโมหยูหัวเราะเบาๆ “สิ่งมีชีวิตในโลกนี้”

ฉันมีนิสัยที่ดีอย่างหนึ่งคือชอบจดบันทึกทุกอย่าง ไม่ว่าเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่

“นั่นช่วยให้ฉันไม่ต้องเสียเวลาคิดเรื่องนั้นเอง” หงเมิ่ง อัญมณีกล่าว

ไม่น่าแปลกใจเลยที่ฉันได้เห็นความขุ่นเคืองอย่างรุนแรงในหมู่บ้านซิทิอันดี ปรากฏว่าผู้คนในหมู่บ้านถูกสังหารหมู่ไปหมดแล้ว และพวกเขาก็คือผู้รอดชีวิตเพียงกลุ่มเดียว

พวกเขาทั้งหมดคือผู้ที่เคยขึ้นไปสู่สรวงสวรรค์และกลับลงมา

หลินโมหยูกล่าวว่า “ใช่ ในบรรดาผู้ที่กลับมา มีคนหนึ่งที่แข็งแกร่งที่สุด”

เขาเกือบจะกลายเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดแล้ว และนามของเขาคือท่านลอร์ดแท้ซีหยุน

เมื่อก่อนตอนที่ฉันใช้กฎเหล่านั้นตรวจสอบสวรรค์และโลก ฉันพบว่าเขาอยู่ใจกลางสวรรค์ชั้นรอง

เขาได้ปรับปรุงกฎเกณฑ์บางส่วนของโลกใต้ดิน และหากเขาต้องการทำลายโลกใต้ดินให้พังพินาศ เขาต้องจัดการกับคนผู้นี้เสียก่อน

จากคำทำนายของอัญมณีดั้งเดิม การรับมือกับเขาไม่น่าจะเป็นปัญหาสำหรับปรมาจารย์ เนื่องจากร่างกายของหลินโมหยูในตอนนี้ใกล้เคียงกับจิตวิญญาณของผู้เชี่ยวชาญระดับสูงสุดอย่างยิ่งแล้ว

มันแทบจะแยกไม่ออกเลยจากตัวที่แข็งแกร่งที่สุด และด้วยวิชาเก้าสวรรค์ ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะเอาชนะมันได้ เว้นแต่จะเผชิญหน้ากับผู้เชี่ยวชาญระดับสูงสุดอย่างแท้จริง