เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #445มาตรา 445

#445มาตรา 445

บทที่ 445

พวกเขามีคนอยู่ในกองทัพ ราชวงศ์ ครอบครัวที่มีอำนาจต่างๆ และแม้กระทั่งในมหาวิทยาลัยและเจ้าหน้าที่ท้องถิ่น

สมาชิกกลุ่มผู้บูชาปีศาจเริ่มต่อต้าน และความวุ่นวายก็เกิดขึ้นในจักรวรรดิ

สมาชิกบางคนของกลุ่มผู้บูชาปีศาจดำรงตำแหน่งสำคัญภายในประเทศ และพวกเขาใช้อิทธิพลของตนในการต่อต้าน

ไป่ อี้หยวนมีคำพูดเดียวสำหรับเรื่องนี้: ฆ่า!

ความวุ่นวายอยู่ในระดับที่เขาคาดการณ์ไว้ แต่คงไม่ถึงขั้นรุนแรงมากนัก

มันจะใช้เวลาไม่เกินสองสามวันในการระงับมัน

หลินโมหยูไม่รู้เรื่องอะไรเลยเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นภายนอก เขาตั้งใจฟาร์มดันเจี้ยนอยู่ในห้องโถงดันเจี้ยนมาตลอดสองวัน

ภายในเวลาเพียงสองวัน เขาก็เลื่อนระดับจาก 45 เป็น 48 แล้ว

การเลเวลอัพ 3 ระดับในเวลาเพียงสองวันเป็นความเร็วที่น่าทึ่งมากสำหรับทุกคน

เนื่องจากดันเจี้ยน 【ที่ราบสูงเทพสัตว์】 ทำให้การพัฒนาเลเวลของหลินโมหยูจาก 40 ไป 50 เป็นไปอย่างเชื่องช้าเหมือนรถไฟตกราง

อัตราการเพิ่มเลเวลที่น่าทึ่งนี้จะไม่หยุดลงจนกว่าจะถึงเลเวล 50

ที่จริงแล้ว ดันเจี้ยนขนาดใหญ่แบบนี้หาได้ยากมาก ในหอรวมดันเจี้ยนมีดันเจี้ยนอยู่หลายร้อยแห่ง แต่มีเพียงสองแห่งเท่านั้นที่เป็นดันเจี้ยนขนาดใหญ่

มีดันเจี้ยนขนาดใหญ่พิเศษเพียงแห่งเดียวที่ดีกว่าดันเจี้ยนขนาดใหญ่ทั่วไป และดันเจี้ยนนั้นมีเลเวล 66

เขาเข้าไม่ได้ก่อนถึงเลเวล 61

ในวันที่สามหลังจากที่ไป๋อี้หยวนชักดาบต่อสู้กับสำนักบูชาปีศาจ ระบบเคลื่อนย้ายมิติในห้องใต้ดินก็สว่างขึ้น และผู้คนหลายสิบคนก็ถูกเคลื่อนย้ายเข้ามา

คนเหล่านี้ทุกคนสวมเครื่องแบบของโรงเรียนเซี่ยจิง และพวกเขาทั้งหมดเป็นนักเรียนของโรงเรียนเซี่ยจิง

อย่างไรก็ตาม พวกเขามาจากสถาบันต่างๆ รวมถึงนักเรียนจากสถาบันชั้นนำสามแห่ง ได้แก่ เทพแห่งการสร้างสรรค์ โลกแห่งการสร้างสรรค์ และจักรพรรดิแห่งเปลวไฟ

ทีมนี้ดึงดูดความสนใจของผู้คนจำนวนมากได้ทันที

“แปลกจัง จะมีทีมแบบนี้ได้ยังไงกัน?”

“ฉันไม่รู้ ฉันแค่สงสัย ฉันรู้สึกได้ถึงบรรยากาศแห่งความโหดร้ายที่แผ่ออกมาจากคนพวกนี้”

“ดูเหมือนว่ามันจะไม่ใช่แค่เจตนาฆ่าเท่านั้น แต่ยังมีบรรยากาศแปลกๆ แฝงอยู่ด้วย”

“ฉันก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน แต่ฉันอธิบายไม่ได้”

นักเรียนที่อยู่ในห้องใต้ดินต่างก็รู้สึกว่ามันแปลกประหลาด

ทีมของผิงจินนั้นประกอบไปด้วยผู้เล่นจากหลายวิทยาลัย

แต่ผมไม่เคยเห็นทีมแบบนี้มาก่อนเลย ที่มีสมาชิกมากกว่า 30 คนจากวิทยาลัยต่างๆ กัน

คนเหล่านี้รีบวิ่งเข้าไปในห้องโถงดันเจี้ยนด้วยเจตนาฆ่าฟัน จากนั้นก็มาถึงทางเข้าดันเจี้ยน 【ที่ราบสูงเทพสัตว์】

“ได้รับการยืนยันแล้วว่าหลินโมหยูเพิ่งเข้าไปข้างใน”

“แน่นอน.”

“มาเริ่มกันเลย”

หลังจากมีการพูดคุยกันครู่หนึ่ง มีคนหยิบหินสีดำออกมาหลายก้อน

ก้อนหินเหล่านั้นถูกกระตุ้นขึ้นในทันที กลายร่างเป็นลำแสงสีดำพุ่งเข้าสู่วังวนในคุกใต้ดิน

จากนั้นคนเหล่านี้ก็เลือกที่จะเข้าร่วมในระบบนี้ด้วยเช่นกัน

ตอนนั้นเองที่คนอื่นๆ จึงตระหนักว่ามีบางอย่างผิดปกติ

มีคนอุทานด้วยความตกใจว่า “โอ้ ไม่นะ! หินที่พวกเขานำออกมานั้นเป็นหินเวทมนตร์ของปีศาจแห่งเหว!”

“ไม่แปลกใจเลยที่ฉันรู้สึกว่าออร่าของพวกเขานั้นแปลกประหลาด มันเป็นออร่าของปีศาจจากห้วงลึก”

“พวกนี้มาจากสมาคมบูชาปีศาจ พวกเขาจะจัดการกับนายพลหลิน”

“ฉันไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่าสมาคมบูชาปีศาจจะแทรกซึมเข้ามาในโรงเรียนเซี่ยจิงของเรา”

“เกิดเรื่องร้ายแรงขึ้น! รีบแจ้งที่ปรึกษาของคุณโดยเร็ว”

บุคคลเหล่านี้ได้ออกคำเตือนไปยังผู้ให้คำแนะนำของพวกเขา

ทั้งสถาบันตกอยู่ในความตกใจ เมื่อได้รับข่าว อาจารย์หลายคนถึงกับหยุดเรียนและรีบไปยังห้องใต้ดิน

แต่เมื่อพวกเขาไปถึง ก็พบว่าระบบถูกล็อกไว้แล้ว

คนข้างนอกเข้าไปไม่ได้ และคนข้างในก็ออกไปไม่ได้

ภายในเวลาไม่ถึงสองนาที อาจารย์เกือบครึ่งหนึ่งของสถาบันก็มาถึงห้องใต้ดิน

ท้ายที่สุดแล้ว เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับหลินโมหยูและปีศาจแห่งห้วงเหว ดังนั้นทุกคนจึงให้ความสำคัญกับเรื่องนี้เป็นอย่างมาก

ทันใดนั้น อาจารย์คนหนึ่งก็หัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง “ถ้าทุกคนที่นี่ตายหมด สำนักเซี่ยจิงคงเสียใจมาก”

ในขณะที่ทุกคนกำลังตกตะลึง เขาก็หยิบหินวิเศษหลายก้อนออกมาแล้วเปิดใช้งานพวกมันอย่างฉับพลัน

กำแพงขนาดมหึมาปรากฏขึ้น ปกคลุมห้องโถงใต้ดินทั้งหมด

เปลวไฟจากเหวโหมกระหน่ำอย่างรุนแรง และร่างอสูรกายของราชาปีศาจก็ปรากฏขึ้นจากเปลวไฟ

เหล่าผู้ทรงพลังที่ซ่อนเร้นอยู่ภายในสำนักเซี่ยจิงต่างตื่นขึ้นพร้อมกัน

“แกกล้าดียังไงมาที่สำนักเซี่ยจิงของฉัน!”

“เจ้าพวกตัวแสบ พวกแกกำลังหาเรื่องตายอยู่นะ”

“คุณไม่รู้ด้วยซ้ำเหรอว่าตัวเองอยู่ที่ไหน? ในเมื่อคุณมาถึงที่นี่แล้ว ก็อย่าคิดที่จะกลับไปอีกเลย”

ท่ามกลางเสียงคำรามกึกก้อง ร่างทรงพลังพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า

ในขณะนั้นเอง กำแพงป้องกันก็ปรากฏขึ้นนอกสำนักเซี่ยจิง และท้องฟ้าก็ลุกโชนด้วยเปลวไฟจากห้วงลึก

เสียงหัวเราะของราชาปีศาจแห่งห้วงเหวดังก้องไปทั่วทั้งฟ้าและดิน

ฉากลักษณะนี้ไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะที่โรงเรียนเซี่ยจิงเท่านั้น

เหตุการณ์คล้ายคลึงกันนี้พบเห็นได้ในสถาบันอุดมศึกษาหลายแห่งทั่วจักรวรรดิเสินเซี่ย

พวกบูชาปีศาจคลุ้มคลั่งและเปิดฉากโจมตีโต้กลับอย่างเต็มรูปแบบ

นี่คือสิ่งที่เมิ่งอันเหวินคาดการณ์ไว้เป๊ะๆ – สุนัขที่จนมุมต้องใช้มาตรการที่สิ้นหวัง

…

หลินโมหยูเพิ่งเข้าสู่ดันเจี้ยน 【ที่ราบสูงเทพสัตว์】

กองทัพผีดิบกำลังลากมอนสเตอร์ออกมาเหมือนเช่นเคย

ทันใดนั้นทั้งบริเวณก็สั่นสะเทือน และที่ราบสูงที่เคยสว่างไสวก็มืดลงทันที

เกิดก๊าซสีดำปริมาณมาก และเปลวไฟสีเขียวเข้มลุกไหม้กลางอากาศ

“ไฟแห่งเหว?”

หลินโมหยูเรียกกองทัพผีดิบกลับมา และพบว่าท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีเขียวเข้ม

ในชั่วพริบตาเดียว เปลวไฟแห่งเหวก็โอบล้อมทุกสิ่งทุกอย่างไว้

“ในดันเจี้ยนจะมีเปลวไฟจากห้วงลึกได้อย่างไร? เกิดอะไรขึ้นในห้องโถงดันเจี้ยนหรือเปล่า?”

หลินโมหยูคิดในใจว่าอยากจะออกจากที่นี่ไป แต่ก็ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ เกิดขึ้น

เหตุผลที่การดำเนินเรื่องในดันเจี้ยนฮอลล์นั้นปลอดภัยก็เพราะมีกลไกการหลบหนีอยู่

·· ·······ขอรับบริการส่งดอกไม้····· ······

คุณสามารถออกจากดันเจี้ยนได้ตลอดเวลาหากมีอันตรายและคุณจำเป็นต้องออกไป แม้ในระดับความยากนรกก็ตาม

แต่ตอนนี้ หลินโมหยูพบว่าตัวเองไม่สามารถออกจากโลกเสมือนจริงนี้ได้

หินเทเลพอร์ตก็ใช้การไม่ได้เช่นกัน

หินเทเลพอร์ตเพียงก้อนเดียวที่เขายังคงครอบครองอยู่และยังใช้งานได้คือก้อนที่ใช้เดินทางไปยังเหวเบื้องล่าง ซึ่งเป็นก้อนเดียวที่ยังไม่เคยใช้งานไม่ได้

หลินโมหยูเข้าใจว่าสาเหตุที่เป็นเช่นนั้นก็เพราะหินเทเลพอร์ตนี้มีระดับสูงเกินกว่าจะผนึกได้

เสียงหัวเราะอันน่าขนลุกดังก้องมาจากท้องฟ้า และเปลวไฟจากห้วงลึกก็สาดลงมาเผาผลาญเหล่าอสูรกายในดันเจี้ยนจนหมดสิ้น

เหล่าสัตว์ประหลาดกำลังกลายพันธุ์และระดับความแข็งแกร่งของพวกมันก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

ในขณะเดียวกัน ทีมงานก็ปรากฏตัวขึ้นในเหตุการณ์ดังกล่าว

หลินโมหยูรู้ทันทีว่ามีบางอย่างผิดปกติเมื่อเธอเห็นพวกเขา

นักเรียนเหล่านี้ที่เข้าร่วมโครงการมาจากสถาบันการศึกษาที่แตกต่างกัน

ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขาทุกคนต่างมีสีหน้าดุร้าย เต็มไปด้วยเจตนาฆ่า

หลินโมหยูมีความไวต่อเจตนาฆ่าเป็นอย่างมาก และรู้ได้ทันทีว่าคนเหล่านี้มาเพื่อฆ่าเธอ

หลังจากเข้าไปในพื้นที่จำลอง พวกเขาก็แยกย้ายกันไปประจำตำแหน่งต่างๆ อย่างรวดเร็ว

………..

แต่ละคนถือหินเวทมนตร์สีดำไว้ในมือและเปิดใช้งานหินนั้นพร้อมกัน

หลินโมหยูมองไปรอบๆ แล้วพูดว่า “36 คน ดูเหมือนว่าแต่ละคนจะมีเหตุผลที่ต้องยืนอยู่ในตำแหน่งนั้น”

นี่เป็นอาร์เรย์ใช่ไหม?

หินเวทมนตร์ถูกเปิดใช้งาน และเส้นอาคมจำนวนมากก็ปรากฏขึ้นในทันที

โครงสร้างขนาดใหญ่ก่อตัวขึ้นอย่างสมบูรณ์ในเวลาเพียงประมาณ 0.1 วินาที

เปลวไฟจากห้วงลึกพวยพุ่งขึ้นมาจากภายในโครงสร้างนั้น

“เผาร่างของข้า สังเวยวิญญาณของข้า และอัญเชิญราชาปีศาจลงมา!”

“เผาร่างของข้า สังเวยวิญญาณของข้า และอัญเชิญราชาปีศาจลงมา!”

“เผาร่างของข้า สังเวยวิญญาณของข้า และอัญเชิญราชาปีศาจลงมา!”

คนทั้ง 36 คนตะโกนพร้อมกัน ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความบ้าคลั่ง

ทุกครั้งที่ได้ยินเสียง เปลวไฟจากเหวก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น

คนเหล่านี้ถูกเผาไหม้จนเหลือแต่เถ้าถ่านในเปลวไฟ แต่ไม่มีใครร้องคร่ำครวญด้วยความเจ็บปวด มีเพียงความบ้าคลั่งปรากฏอยู่บนใบหน้าของพวกเขา

เปลวไฟจากห้วงลึกพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ปะทะกับเปลวไฟจากห้วงลึกเหนือดันเจี้ยน

ในขณะนั้นเอง ร่างนั้นก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง และรัศมีแห่งห้วงลึกก็แผ่กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว

ไม่เพียงแต่เหล่ามอนสเตอร์ในดันเจี้ยนจะเปลี่ยนไปเท่านั้น แต่สภาพแวดล้อมโดยรอบก็เปลี่ยนไปด้วยเช่นกัน

ในชั่วขณะนั้น เหตุการณ์ดูเหมือนจะแปรเปลี่ยนเป็นเหวลึก

หลินโมหยูได้ยินเสียงคำราม

เสียงคำรามดังมาจากเปลวไฟลึกล้ำเบื้องหน้า และจากภายในเปลวไฟนั้นก็ปรากฏดวงตาขนาดมหึมาคู่หนึ่งออกมา

หลินโมหยูจำได้ทันทีว่าดวงตาคู่นั้นเป็นของใคร—เพื่อนเก่าของเขา ราชาปีศาจเพลิงนั่นเอง

เปลวไฟจากห้วงลึกคำรามอย่างบ้าคลั่ง ราวกับต้องการเผาผลาญโลกทั้งใบ

ในที่สุดหลินโมหยูก็เข้าใจ: พวกนี้ล้วนเป็นสมาชิกของสมาคมบูชาปีศาจ

พวกเขาผนึกดันเจี้ยนด้วยศิลาเวทมนตร์แห่งห้วงลึก จากนั้นก็สละชีพตนเองเพื่ออัญเชิญราชาปีศาจเพลิง

นี่คือความพยายามที่จะทำลายตัวเองอย่างสิ้นเชิง

ดูเหมือนว่าพวกเขาได้เตรียมการมาอย่างรอบคอบแล้ว และอาจไม่มีใครในมหาวิทยาลัยสามารถช่วยเหลือพวกเขาได้

เขาต้องเผชิญหน้ากับราชาแห่งห้วงเหวเพียงลำพัง

สีหน้าของหลินโมหยูเคร่งขรึมอย่างมากในขณะนี้

คราวนี้ ฉันต้องทำงานหนักอีกแล้ว

โชคดีที่หินเทเลพอร์ตสู่ห้วงเหวไม่ได้ถูกปิดกั้น เขาจึงยังมีทางออกอยู่

“ถ้าอย่างนั้น ลองดูซิว่าฉันจะปราบราชาปีศาจได้ไหม”

หลินโมหยูตื่นเต้นขึ้นมาทันที หินอาณาเขตหมุนอย่างรวดเร็ว แผ่รัศมีแห่งเจตนาฆ่าออกมา! (ประตู)

บทที่ 415 แม้แต่จอมมารก็ยังไม่โง่

การตอบโต้ของสมาคมบูชาปีศาจได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเต็มรูปแบบแล้ว

ราวกับว่าพวกเขากำลังจะต่อสู้กับไป๋อี้หยวนจนตาย

พวกเขาเรียกปีศาจจากนรกขึ้นมา และร่วมกับสมาชิกของตนเองปิดล้อมมหาวิทยาลัยต่างๆ