เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #457มาตรา 457

#457มาตรา 457

บทที่ 457

【อัญเชิญลิชธาตุ (ระดับ 1): ใช้ไอเทมที่มีธาตุต่างกันเพื่ออัญเชิญลิชธาตุที่เกี่ยวข้อง ยิ่งระดับไอเทมสูง คุณสมบัติของลิชก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้น สามารถมีลิชชนิดเดียวกันได้เพียงครั้งละหนึ่งตัวเท่านั้น ยิ่งระดับทักษะสูง ก็ยิ่งสามารถมีลิชพร้อมกันได้มากขึ้น】

เมื่อทักษะนี้ปรากฏขึ้น หลินโมหยูจึงค้นพบว่าเขาได้เพิ่มมิติลิชอีกหนึ่งมิติในคุณสมบัติของเขา

ในขณะนี้ Lich Space แสดงผลเป็น 0/1 ซึ่งเป็นทักษะระดับ 1 ที่อนุญาตให้มี Lich ได้เพียงตัวเดียวในแต่ละครั้ง

นี่เป็นทักษะใหม่และไม่คุ้นเคยอย่างสิ้นเชิง

อย่างไรก็ตาม เมื่อพิจารณาจากภาพที่เราเพิ่งได้เห็น ทักษะนี้แข็งแกร่งมาก แข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อ

เมื่อเธอเปิดตาขึ้น เธอก็เห็นสายตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังของไป่ อี้หยวนอีกครั้ง

เสี่ยวหยูเป็นอย่างไรบ้าง?

ไม่เพียงแต่ดวงตาของพวกเขาจะเต็มไปด้วยความคาดหวังเท่านั้น แต่โทนเสียงของพวกเขาก็เช่นกัน

หลินโมหยูส่ายหัว “ฉันยังจับมันไม่ได้อีก ฉันจะลองอีกครั้ง”

ขณะที่เขาพูด หลินโมหยูก็ได้เปิดใช้งานม้วนคัมภีร์วิชาชุดใหม่อีกชุดหนึ่ง

ครั้งแรกฉันใช้กระดาษ 65 แผ่น ครั้งที่สองใช้ 175 แผ่น และรวมทั้งหมด 240 แผ่น

เขาใช้สินค้าที่เตรียมไว้ไปแล้วประมาณหนึ่งในสี่

ครั้งนี้ หลินโมหยูเปิดใช้งานการ์ด 50 ใบโดยตรง

ภายใต้แสงดาวนับไม่ถ้วน ความรู้สึกนั้นก็หวนกลับมาอีกครั้ง

บางทีอาจเป็นเพราะฉันใช้ไอเทมเพิ่มทักษะบ่อยมากจนรู้สึกได้ชัดเจนขนาดนี้

จากประสบการณ์สองครั้งก่อนหน้านี้ หลินโมหยูจึงรีบฉวยโอกาสนี้ทันทีที่ความรู้สึกนี้เกิดขึ้น และเริ่มค้นหาสาเหตุที่แท้จริง

ความรู้สึกมหัศจรรย์นั้นยังคงเหมือนเดิม แพร่กระจายไปทั่วร่างกายอย่างรวดเร็วทันทีที่มันปรากฏขึ้น

หลินโมหยูเข้าใจดี พูดตรงๆ ก็คือ ความรู้สึกนี้เป็นทักษะอย่างหนึ่ง

ทักษะต่างๆ นั้นซ่อนอยู่ลึกภายใน รอการเปิดใช้งานและปลุกพลังด้วยเหตุผลต่างๆ เมื่อระดับสูงถึงระดับที่เหมาะสม

ตอนนี้เขากำลังค้นหาที่มาของทักษะดังกล่าว

หลังจากได้ประสบกับเหตุการณ์สองครั้ง ผมเข้าใจอย่างถ่องแท้แล้วว่าผมต้องทำอะไร

รู้ไว้ว่ารู้ง่าย แต่ทำยาก และเป็นเรื่องที่ยากยิ่งกว่าที่จะทำให้สำเร็จ

เพื่อป้องกันไม่ให้ความรู้สึกนี้หายไป และเพื่อให้ทักษะนี้สามารถใช้งานได้อย่างประสบผลสำเร็จ

หลินโมหยูใช้คัมภีร์ทักษะระดับกลางอย่างต่อเนื่องโดยไม่ลังเลเลย

เมิ่งอันเหวินและไป่อี้หยวนมองด้วยสีหน้าประหลาดใจ

ไป่ อี้หยวนกล่าวว่า “ยิ่งวิชาชีพและทักษะแข็งแกร่งมากเท่าไร การปลุกพลังและเชี่ยวชาญมันก็ยิ่งยากขึ้นเท่านั้น”

“แต่เซียวหยูใช้คัมภีร์สกิลเยอะเกินไปจริงๆ”

เมิ่งอันเหวินพยักหน้า “มันสูงไปหน่อยจริงๆ แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญระดับกลางก็ยังใช้สกิลโรลได้แค่ 300 อันที่เลเวล 50 เท่านั้น”

ไป่ อี้หยวนกล่าวว่า “เราอาจต้องใช้เหล่าอัศวินดินเพิ่มขึ้น แต่จะไม่เกิน 500 คน แต่เสี่ยวหยู…”

หลินโมหยูใช้ไพ่ไปแล้วมากกว่า 500 ใบ

เมื่อได้ปลุกพลังไปแล้วสองทักษะ การปลุกพลังทักษะที่สามจึงกลายเป็นเรื่องยากอย่างยิ่ง

ม้วนคัมภีร์สกิลถูกเปิดใช้งานและปล่อยออกมาอย่างต่อเนื่องเป็นระลอกๆ

ในพริบตาเดียว ม้วนคัมภีร์ทักษะทั้ง 1,000 ม้วนก็กำลังจะหมดลง

ขณะนี้หลินโมหยูมาถึงจุดวิกฤตที่สุดแล้ว

ความรู้สึกว่าทักษะกำลังตื่นตัวนั้นแข็งแกร่งมากแล้ว เหลืออีกเพียงก้าวเดียวก็จะเสร็จสมบูรณ์

เนื่องจากเหตุการณ์นี้กินเวลานาน หลินโมหยูจึงหาทางผ่านพ้นมันไปได้ในที่สุด

เขาเห็นโลกที่มืดมิดสนิท มีเพียงจุดเดียวที่ส่องแสงสว่างไสว

ตอนนี้ ความรู้สึกทั้งหมดของเขาเกี่ยวกับการตื่นรู้ของทักษะของเขา ล้วนมาจากจุดแห่งแสงสว่างนี้

ทันทีที่เขาเห็นจุดแสงสว่างนั้น มันก็ระเบิดเสียงดังสนั่น

ความรู้สึกแปลกประหลาดแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย พุ่งเข้าสู่โลกแห่งจิตใจ และหลอมรวมเข้ากับจิตวิญญาณของฉัน

เมื่อพลังปราณตื่นขึ้น หลินโมหยูได้เห็นเหตุการณ์แปลกประหลาดบางอย่างในทันทีที่แสงนั้นระเบิดขึ้น

ไม่ควรจะบอกว่าฉันเห็นมัน แต่ควรจะบอกว่าฉันรู้สึกได้ต่างหาก

ฉันสัมผัสได้ว่าใกล้จุดที่มีแสงสว่างนั้น มีจุดแปลกประหลาดบางจุดที่กำลังหลับใหลและรอคอยที่จะตื่นขึ้น

จุดเหล่านี้มีขนาดและรูปร่างแตกต่างกันไป

นอกจากนี้ มันยังแผ่รัศมีแห่งเสน่ห์ที่แตกต่างออกไปอย่างละเอียดอ่อนอีกด้วย

หลินโมหยูเข้าใจแล้ว จุดแต่ละจุดแทนทักษะนี้

นี่คือแหล่งที่มาของทักษะ

เขาเข้าใจ แต่เขาไม่เข้าใจว่าการรู้เรื่องทั้งหมดนี้จะมีประโยชน์อะไร

อุตสาหะขนาดนั้น เพียงเพื่อจะได้เห็นมันแวบเดียวงั้นเหรอ?

ณ ขณะนั้น ทักษะได้ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นอย่างสมบูรณ์และฝังลึกอยู่ในจิตวิญญาณ

【ได้รับทักษะ: คุกโครงกระดูก】

【คุกโครงกระดูก (เลเวล 1727): พันธนาการศัตรูหนึ่งตัวหรือมากกว่า ทำให้เป็นอัมพาต ศัตรูที่ถูกพันธนาการจะไม่สามารถเคลื่อนไหวหรือตอบโต้ได้ และได้รับความเสียหายลดลง 50% ระยะเวลาการพันธนาการคือ 1 วินาที (แตกต่างกันไปตามระดับของศัตรูและจำนวนศัตรูที่ถูกพันธนาการ)】

ทักษะที่เกี่ยวข้องกับการควบคุม…

เป็นทักษะการควบคุมของระบบโครงกระดูก

หลินโมหยูดีใจมากเมื่อเห็นทักษะนั้น ในที่สุดเขาก็มีทักษะควบคุมแล้ว

แม้ว่าเวลาควบคุมจะแค่ 1 วินาที เขาก็ยังได้รับโบนัสความสามารถอยู่ดี

หนึ่งวินาทีเท่ากับ 60 วินาที

นอกจากนี้ ระยะเวลาดังกล่าวจะยาวนานขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้เมื่อระดับทักษะเพิ่มสูงขึ้น

หลินโมหยูค้นพบว่าอาชีพของเธอกำลังก้าวหน้าไปอย่างสมบูรณ์แบบมากขึ้นเรื่อยๆ

แม้จะไม่มีโบนัสจากพรสวรรค์ พลังโจมตีก็อ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด แต่ความสมบูรณ์แบบยังคงไม่เปลี่ยนแปลง

ถึงแม้จะไม่มีโบนัสความสามารถพิเศษ พลังการต่อสู้ของกองทัพผีดิบก็จะลดลงอย่างมาก แต่จำนวนของพวกมันจะยังคงเท่าเดิม

มันยังคงไร้เทียมทานเมื่อเทียบกับคู่แข่งในระดับเดียวกัน

ทักษะประจำคลาสนี้ผสมผสานการอัญเชิญ การโจมตี การสาปแช่ง การควบคุม และการสร้างภูมิคุ้มกัน

มีอาชีพไหนเทียบได้กับอาชีพนี้บ้าง?

กองทัพผีดิบมีขีดความสามารถในการสนับสนุนของตนเอง แต่ก็จำเป็นต้องพึ่งพาระบบสนับสนุนอื่นๆ ด้วยเช่นกัน

นี่คืองานที่สมบูรณ์แบบอย่างแท้จริง

เมื่อหลินโมหยูเปิดตาขึ้นอีกครั้ง เธอก็เห็นไป๋อี้หยวนจ้องมองมาที่เธออีกครั้ง

ไป่ อี้หยวนพูดเบาๆ ว่า “เสี่ยวหยู ไม่เป็นไรหรอกถ้าหาไม่เจอ ระดับของเธอยังต่ำอยู่ ยังมีโอกาสอีกมากมายในภายหลัง”

เมิ่งอันเหวินพยักหน้าและกล่าวว่า “ไม่เป็นไรหรอก ตราบใดที่คุณหาเจอตอนเลเวลประมาณ 80 ก็ได้ ไม่ต้องรีบร้อนอะไร”

หลินโมหยูรู้ว่าทั้งสองคนพยายามปลอบใจเขา แต่เขา…

หลินโมหยูพูดขึ้นว่า “อาจารย์คะ ฉันคิดว่าฉันเจอแล้วค่ะ”

อ่า!

ขณะที่ไป๋อี้หยวนกำลังจะปลอบโยนต่อ เขาก็ได้ยินคำพูดของหลินโมหยูขึ้นมาทันที และคำปลอบโยนของเขาก็พลันกลายเป็นเสียงกรีดร้องประหลาด

บทที่ 427 การพูดมากเกินไป อาจก่อให้เกิดโทษมากกว่าผลดี

น้ำเสียงของไป่ อี้หยวนเต็มไปด้วยความตกใจ “คุณหาเจอจริงๆเหรอ?”

“ฉันไม่แน่ใจว่าใช่หรือเปล่า” เมื่อหลินโมหยูหวนคิดย้อนกลับไป ภาพที่เธอเห็นดูเหมือนจะไม่จริงสักเท่าไหร่

เขายังสงสัยด้วยซ้ำว่ามันเป็นเพียงจินตนาการของเขาหรือเปล่า

เมิ่งอันเหวินถามว่า “บอกฉันสิ คุณเห็นอะไรบ้าง?”

หลินโมหยูเล่าอย่างละเอียดว่า “ในที่มืดสนิท ฉันเห็นจุดแสงจุดหนึ่ง เมื่อจุดแสงนั้นระเบิด ฉันก็เห็นจุดอื่นๆ อีกหลายจุด”

“รู้สึกเหมือนว่าจุดแต่ละจุดแสดงถึงทักษะที่ยังไม่แสดงออกมา”

“ผมอธิบายรายละเอียดไม่ได้ครับ”

เมิ่งอันเหวินรู้ว่าหลินโมหยูคงถูกพบตัวแล้ว

ความรู้สึกนั้นถูกต้องแล้ว เขาก็เคยมีความรู้สึกหลอกลวงแบบเดียวกันนั้นในตอนนั้น

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อเขาค้นพบแหล่งที่มาของทักษะดังกล่าว เขาก็มีเลเวลเกิน 80 แล้ว

ตอนนี้หลินโมหยูเลเวล 50 เท่านั้น เธอยังมีเวลาและโอกาสอีกมากมาย

เมิ่งอันเหวินกล่าวว่า “น่าจะถูกต้องแล้ว คุณคิดว่าอวกาศนั้นเหมือนอะไรล่ะ?”

มันมีลักษณะอย่างไร?

หลินโมหยูพยายามอย่างหนักที่จะนึกถึงความรู้สึกของเธอในเวลานั้น

หลังจากครุ่นคิดอยู่นาน เขาก็พูดออกมาอย่างไม่แน่ใจนักว่า “มันดูเหมือนท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว แต่ละจุดดูเหมือนดวงดาวที่ดับสูญไปแล้ว”

…

ทั้งเมิ่งอันเหวินและไป่อี้หยวนต่างแสดงสีหน้าประหลาดใจ

หลินโมหยูถามว่า “อาจารย์คะ มีอะไรผิดปกติหรือเปล่าคะ?”

เมิ่งอันเหวินส่ายหัว “มันไม่มีอะไรผิดปกติหรอก ทุกคนมองสิ่งต่างๆ ในมุมมองที่แตกต่างกัน”

“คุณไม่ต้องกังวลเรื่องพวกนั้นหรอก สิ่งที่คุณต้องทำคือจดจำความรู้สึกนี้ไว้”

“เมื่อคุณถึงเลเวล 60, 70 หรือ 80 ทุกครั้งที่คุณปลุกพลังสกิล นั่นคือโอกาสใหม่”

“คุณต้องสัมผัสความรู้สึกนี้ซ้ำๆ เข้าไปยังพื้นที่ที่เป็นของคุณเพียงผู้เดียว มองดูให้ดี และทำความเข้าใจมันอย่างแท้จริง”

“ในเรื่องนี้ ไม่มีใครช่วยคุณได้ คุณต้องหาคำตอบด้วยตัวเอง”

หลินโมหยูถามว่า “อาจารย์คะ มีวิธีพิเศษอะไรในการทำเช่นนี้ไหมคะ?”

ไป่ อี้หยวนอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เมิ่ง อันเหวินหยุดเขาไว้ด้วยสายตา

เมิ่งอันเหวินกล่าวว่า “ฉันบอกได้แค่นี้ ยิ่งคุณรู้มากเท่าไหร่ ก็ยิ่งจะทำร้ายคุณมากขึ้นเท่านั้น”

“คุณต้องเข้าใจว่าทุกคนแตกต่างกัน แม้แต่คนที่อยู่ในอาชีพเดียวกันก็ยังไม่เหมือนกัน”

“ประสบการณ์ของคนอื่นไม่มีประโยชน์สำหรับคุณ คุณต้องพึ่งพาตัวเองเท่านั้น”

เมิ่งอันเหวินกล่าวซ้ำอีกครั้งว่า: เราทำได้เพียงพึ่งพาตนเองเท่านั้น

หลินโมหยูจำได้ขึ้นใจ

เขารู้ว่าไม่ใช่เพราะเมิ่งอันเหวินไม่อยากบอกเขา แต่เป็นเพราะเขาไม่สามารถบอกเขาได้จริงๆ

บางทีการพูดมากเกินไปอาจจะส่งผลเสียมากกว่าผลดีต่อตัวฉันเองก็ได้

ดูเหมือนว่าฉันได้ก้าวเข้าไปในดินแดนมหัศจรรย์ที่เหนือคำบรรยายใดๆ

แตกต่างจากคนอื่นๆ ที่สามารถใช้คัมภีร์ทักษะเพื่อปลุกพลังหรือไม่ปลุกพลังก็ได้

ไม่รู้เรื่องอะไรเลยและไม่ตระหนักถึงสิ่งใดทั้งสิ้น

ในขณะเดียวกัน ฉันเริ่มค้นคว้าหาที่มาของทักษะต่างๆ และพบว่าทั้งสองอย่างอยู่ในระดับที่แตกต่างกันแล้ว

หลินโมหยูไม่ได้ถามอะไรเพิ่มเติมอีก “ผมเข้าใจแล้ว”

ไป่ อี้หยวนโน้มตัวเข้ามาใกล้แล้วถามว่า “แล้วคุณปลุกพลังทักษะอะไรขึ้นมาบ้างล่ะ?”

หลินโมหยูกล่าวว่า “ข้าได้ปลุกพลังสามทักษะแล้ว ได้แก่ ปีกอสูรสายฟ้า อัญเชิญลิชธาตุ และคุกกระดูก”

“พวกมันมีประเภทบิน ประเภทเรียก และประเภทควบคุม”

เขาอธิบายถึงผลกระทบของทักษะทั้งสามประการ

ไป่ อี้หยวน ส่ายลิ้นสองครั้ง “ว้าว อาชีพของคุณช่างครอบคลุมมากขึ้นเรื่อยๆ เลย”

เส้นทางอาชีพของหลินโมหยูนั้นกำลังพัฒนาไปในทิศทางที่ครอบคลุมมากขึ้นอย่างแท้จริง

ทักษะการอัญเชิญหลักได้รับการพัฒนาให้ดียิ่งขึ้น และทักษะการบินและการควบคุมก็ได้รับการเพิ่มเติมเข้ามาด้วย

แม้ว่าทุกคนจะสามารถฝึกฝนทักษะการบินได้หลังจากเลเวล 70 แล้วก็ตาม